Psyche
alle pijlers
PPD/PND
maandag 16 juli 2012 om 09:56
Je leest het vaak, kersverse moeder die rondzweven op een roze (of blauwe) wolk.
Bij mij is die wolk nergens te bekennen. Ben net moeder van mn tweede kindje, en moet weer door die enorme grote zure appel die PND heet heen bijten.
Omdat ik al eens een PND doormaakte was er van te voren bekend dat ik meer risico had op een PND bij deze zwangerschap.
Er is dan ook preventief gestart met antidepressiva.
Helaas mocht dat niet baten, ik voelde me langzaam afglijden naar een depressie.
Ik verzorg mijn kindje wel, maar daar is ook alles mee gezegd.
Ik voel niets voor haar, en vraag me af of ik er wel goed aan heb gedaan weer een zwangerschap aan gegaan te zijn.
Het onbegrip van anderen is groot, het is zo moelijk uit te leggen wat er aan de hand is.
Ik speel dan ook vaak een rol, zet een masker op voor anderen. Ze zouden eens moeten weten hoe het echt met me gaat.
Ik schaam me er ook wel voor, heb een gezond kind, waarom ben ik dan niet gelukkig?
Ik zou het fijn vinden om te schrijven met vrouwen die dit ook doormaken, of hebben doorgemaakt.
Bij mij is die wolk nergens te bekennen. Ben net moeder van mn tweede kindje, en moet weer door die enorme grote zure appel die PND heet heen bijten.
Omdat ik al eens een PND doormaakte was er van te voren bekend dat ik meer risico had op een PND bij deze zwangerschap.
Er is dan ook preventief gestart met antidepressiva.
Helaas mocht dat niet baten, ik voelde me langzaam afglijden naar een depressie.
Ik verzorg mijn kindje wel, maar daar is ook alles mee gezegd.
Ik voel niets voor haar, en vraag me af of ik er wel goed aan heb gedaan weer een zwangerschap aan gegaan te zijn.
Het onbegrip van anderen is groot, het is zo moelijk uit te leggen wat er aan de hand is.
Ik speel dan ook vaak een rol, zet een masker op voor anderen. Ze zouden eens moeten weten hoe het echt met me gaat.
Ik schaam me er ook wel voor, heb een gezond kind, waarom ben ik dan niet gelukkig?
Ik zou het fijn vinden om te schrijven met vrouwen die dit ook doormaken, of hebben doorgemaakt.
donderdag 25 oktober 2012 om 09:35
Bedankt voor jullie reacties.
Reisa, ik ga mijn bloed binnenkort eens laten nakijken. Ik blijf maar zo moe en futloos, ondanks goed slapen.
Mambo, fijn dat het goed gaat.
Ice, herkenbaar wat betreft de oudste. En je daar dan weer enorm schuldig over voelen..
Het gaat hier weer iets beter, alleen het gevoel dat ik dagen, dagen zou willen en kunnen slapen. Lukt bijna niet om er uit te komen sochtends. En savonds ga ik heel vroeg naar bed en slaap dankzij alle pillen heel snel in.
Wat ik wel gek vnd, misschien herkent 1 van jullie dit wel, is dat ik het laatste deel van de avond gewoon niet meer weet. Ik neem mn pillen in, ga nog wat lezen of tv kijjken, en weet dan de volgende ochtend niet meer wanneer ik in slaap ben gevallen of de tv heb uitgezet. Vanmorgn vond ik een briefje naast mn bed. Het eerste gedeelte wat ik had geschreven, dat wist ik nog, maar er stond eronder nog een heel stuk wat ik me niet kan herinneren dat ik dat heb opgeschreven. Het was ook opgeschreven alsof ik dronken was. van die onzin zinnen. Beetje vreemd.
Reisa, ik ga mijn bloed binnenkort eens laten nakijken. Ik blijf maar zo moe en futloos, ondanks goed slapen.
Mambo, fijn dat het goed gaat.
Ice, herkenbaar wat betreft de oudste. En je daar dan weer enorm schuldig over voelen..
Het gaat hier weer iets beter, alleen het gevoel dat ik dagen, dagen zou willen en kunnen slapen. Lukt bijna niet om er uit te komen sochtends. En savonds ga ik heel vroeg naar bed en slaap dankzij alle pillen heel snel in.
Wat ik wel gek vnd, misschien herkent 1 van jullie dit wel, is dat ik het laatste deel van de avond gewoon niet meer weet. Ik neem mn pillen in, ga nog wat lezen of tv kijjken, en weet dan de volgende ochtend niet meer wanneer ik in slaap ben gevallen of de tv heb uitgezet. Vanmorgn vond ik een briefje naast mn bed. Het eerste gedeelte wat ik had geschreven, dat wist ik nog, maar er stond eronder nog een heel stuk wat ik me niet kan herinneren dat ik dat heb opgeschreven. Het was ook opgeschreven alsof ik dronken was. van die onzin zinnen. Beetje vreemd.
vrijdag 26 oktober 2012 om 23:03
Hi allemaal,
@ wibra; kan het een bijwerking zijn van de medicijnen? Ik herken het niet. Ben wel verstrooid, als ik onder de douche sta weet ik bijv na een aantal minuten niet meer of ik nou wel of niet mijn haar met cremespoeling heb gewassen of als ik me klaarmaak ik de badkamer dan kan ik me niet herinneren of ik 5 minuten geleden mijn tanden heb gepoetst.... Ik zou het zeker ff melden bij de psychiater of er even over bellen? You never know... Goed om je bloed te laten testen dan kun je dat uitsluiten. Neem je elke dag slaaptabletten? Het schijnt dat je dan minder REMslaap hebt, dus minder droomt en in je dromen verwerk je van alles. Zou je daardoor moe kunnen zijn? Probeer maar met je mee te denken hoor....Zoiets stond er biji mij in de bijsluiter (temazepam).
@ mambo, bedankt voor je compliment hoor wbt mijn "actieplan". Ik kan me wel voorstellen dat je je gaat irriteren aan het gedrag wat je familielid vertoont. Ook wel medelijden, als je alle hulp weigert dan wordt het nooit beter! Fijn dat het jou lekker gaat. Houden zo!
Ik heb me trouwens ziek gemeld op mijn werk..... Dat is echt een enorme, hele grote stap voor mij. Ik schaam me dood en zie er als een berg tegenop om ooit weer naar het werk te moeten en dit tegen 15 collega's te moeten gaan uitleggen..... ;-(
Maar het ging niet langer, om de hele tijd sociaal wenselijk gedrag te moeten vertonen daar....
@ wibra; kan het een bijwerking zijn van de medicijnen? Ik herken het niet. Ben wel verstrooid, als ik onder de douche sta weet ik bijv na een aantal minuten niet meer of ik nou wel of niet mijn haar met cremespoeling heb gewassen of als ik me klaarmaak ik de badkamer dan kan ik me niet herinneren of ik 5 minuten geleden mijn tanden heb gepoetst.... Ik zou het zeker ff melden bij de psychiater of er even over bellen? You never know... Goed om je bloed te laten testen dan kun je dat uitsluiten. Neem je elke dag slaaptabletten? Het schijnt dat je dan minder REMslaap hebt, dus minder droomt en in je dromen verwerk je van alles. Zou je daardoor moe kunnen zijn? Probeer maar met je mee te denken hoor....Zoiets stond er biji mij in de bijsluiter (temazepam).
@ mambo, bedankt voor je compliment hoor wbt mijn "actieplan". Ik kan me wel voorstellen dat je je gaat irriteren aan het gedrag wat je familielid vertoont. Ook wel medelijden, als je alle hulp weigert dan wordt het nooit beter! Fijn dat het jou lekker gaat. Houden zo!
Ik heb me trouwens ziek gemeld op mijn werk..... Dat is echt een enorme, hele grote stap voor mij. Ik schaam me dood en zie er als een berg tegenop om ooit weer naar het werk te moeten en dit tegen 15 collega's te moeten gaan uitleggen..... ;-(
Maar het ging niet langer, om de hele tijd sociaal wenselijk gedrag te moeten vertonen daar....
zaterdag 27 oktober 2012 om 11:50
Ice, wat goed van je! Alvast een stap vooruit, al voelt het nu als falen en een stap achteruit. Maar heel goed dat je dit hebt besloten. En je hoeft natuurlijk niets uit te leggen aan je collegas, maar je kunt het ook wat oppervlakkig houden. Ze hoeven toch niet alle ins en outs te weten.En dit doe je niet zelf he, dit overkomt je allemaal, je kunt er echt niets aan doen!!
Soms wel makkelijker om de ziektewet in te gaan met een gebroken been, want dat is tenminste zichtbaar.
Krijg je nu ook met een arbo arts te maken?
Ik ben al geminderd met slaappillen, neem nu een halve. Gewoon even uitproberen hoe dat gaat. Afgelopen nacht goed geslapen, maar voel me nog moeier dan gistervaond. Ik zal eens bloedonderzoek bij mijn psych aankaarten.
Soms wel makkelijker om de ziektewet in te gaan met een gebroken been, want dat is tenminste zichtbaar.
Krijg je nu ook met een arbo arts te maken?
Ik ben al geminderd met slaappillen, neem nu een halve. Gewoon even uitproberen hoe dat gaat. Afgelopen nacht goed geslapen, maar voel me nog moeier dan gistervaond. Ik zal eens bloedonderzoek bij mijn psych aankaarten.
maandag 29 oktober 2012 om 09:49
Hoi,
Het klopt, wibra, dat ik mij collega's niet alles hoef te vertellen. Ik zit nu ontzettend te dubben over hoe ik eea kan verwoorden in een korte email. Hoe heb jij dat gedaan? Hoe heb jij het omschreven naar je collega's toe? Noemde je dan de term "pnd" of niet?
Op de een of andere manier voel ik me erg bezwaard om termen als "pnd" " overspannen" e.d. Te gebruiken want ik ben bang dat ze dat overdreven vinden, ik wil zelf geen diagnose stellen... Aan de andere kant wil ik ook niet dat ze denken dat ik voor niks thuis zit ("we hebben het toch allemaal zwaar met baan en kinderen"... Ze werkt maar 20 uur...") ik zit het al helemaal in te vullen hoe ze zouden kunnen gaan denken.... Jeezus wat is dit k*t !!
Het klopt, wibra, dat ik mij collega's niet alles hoef te vertellen. Ik zit nu ontzettend te dubben over hoe ik eea kan verwoorden in een korte email. Hoe heb jij dat gedaan? Hoe heb jij het omschreven naar je collega's toe? Noemde je dan de term "pnd" of niet?
Op de een of andere manier voel ik me erg bezwaard om termen als "pnd" " overspannen" e.d. Te gebruiken want ik ben bang dat ze dat overdreven vinden, ik wil zelf geen diagnose stellen... Aan de andere kant wil ik ook niet dat ze denken dat ik voor niks thuis zit ("we hebben het toch allemaal zwaar met baan en kinderen"... Ze werkt maar 20 uur...") ik zit het al helemaal in te vullen hoe ze zouden kunnen gaan denken.... Jeezus wat is dit k*t !!
maandag 29 oktober 2012 om 14:06
Ice, ik werk in de zorg, dus bij ons het is zowieso al anders denk ik hoe mensen ertegenaan kijken. Het ziektebeeld is in elk geval bekend. Ik heb een kleine groep hechte collegas en iedereen weet eigenlijk wel dat ik een postnatale depressie heb. Daar doe ik (in tegenstelling tot de eerste keer) heel open over.
Jij zou het kort kunnen verwoorden;
"ivm persoonlijke omstandigheden ben ik tot nader order ziek gemeld."
Of:
ivm psychische problemen ben ik tot nader order ziek gemeld.Er is onlangs een PND gediagnosticeerd waardoor ik niet volledig kan functioneren op de werkvloer "
En voel je niet bezwaard. Noem het gewoon bij de naam.
Grappig dat jij ook 20 uur werkt. Ik vind dat ook best lastig hoor, nu ik weer aan het reintegreren ben, ik werk maar 20 uur en dan kan ik dat nog niet eens opbrengen..
Ook leerpunt voor jezelf: niet voor anderen denken!! Heel vermoeiend, en je krijgt er alleen maar schuldgevoel van.
Sterkte!
Jij zou het kort kunnen verwoorden;
"ivm persoonlijke omstandigheden ben ik tot nader order ziek gemeld."
Of:
ivm psychische problemen ben ik tot nader order ziek gemeld.Er is onlangs een PND gediagnosticeerd waardoor ik niet volledig kan functioneren op de werkvloer "
En voel je niet bezwaard. Noem het gewoon bij de naam.
Grappig dat jij ook 20 uur werkt. Ik vind dat ook best lastig hoor, nu ik weer aan het reintegreren ben, ik werk maar 20 uur en dan kan ik dat nog niet eens opbrengen..
Ook leerpunt voor jezelf: niet voor anderen denken!! Heel vermoeiend, en je krijgt er alleen maar schuldgevoel van.
Sterkte!
maandag 29 oktober 2012 om 18:54
Ik ken het Ice, heb daar ook erg over na zitten denken. Ik heb het beestje uiteindelijk gewoon bij de naam genoemd. Ik vind een pnd toch iets anders dan overspannenheid. Ik heb een aardige collega mijn mailtje laten lezen voor ik het naar allemaal verstuurde, misschien is dat nog een idee?
Ik had iets geschreven als: "zoals jullie gemerkt hebben, ben ik nog niet mijn oude zelf. Ik heb een postnatale depressie en ben onder behandeling."
Ik had iets geschreven als: "zoals jullie gemerkt hebben, ben ik nog niet mijn oude zelf. Ik heb een postnatale depressie en ben onder behandeling."
dinsdag 30 oktober 2012 om 22:25
Bedankt voor het meedenken.... Ik heb er idd een algemeen mailtje van gemaakt met dat het me allemaal te veel is geworden en dat het thuis niet lekker gaat en met mijzelf niet en daarom ziekgemeld ben. Ik wil het geen pnd noemen omdat ik niet zeker weet of dat het is (het begon pas echt toen jongste al 1 is) of overspannenheid of burn out? Dont know...
Wibra, ik weet verstandelijk gezien dat ik gedachten voor mijn collega's niet moet invullen, maar dat gaat automatisch.... ;-(
Ik moest van de huisarts afbouwen met de citalopram, daarna gaat ze voor een andere AD kijken omdat die citalopram nauwelijks hielp. Ik heb 1 week gedacht iets van een verbetering te merken maar de weken erna was het weer helemaal niks. Heb er - thank god - wel azalopram (kalmeringstablet) bij gekregen. Die kan ik dan nemen bij erge gespannenheid.
Hoe gaat het met jullie verder?
Mambo, alles goed met de zwangerschap? Je bent nu rond de 36 weken toch??
Hoeveel uur werk jij nu, Wibra? Naar wat voor psychiater ga je trouwens? Ggz of elders? Heb je ook nog therapie trouwens?
Ik zal idd wel een keer naar de bedrijfsarts moeten. Mijn leidinggevende regeerde wel heel goed en die stelde voor om als er over 2 wkn geen verbetering is dan weer opnieuw contact te hebben .
Nou tot schrijfs, groetjes
Wibra, ik weet verstandelijk gezien dat ik gedachten voor mijn collega's niet moet invullen, maar dat gaat automatisch.... ;-(
Ik moest van de huisarts afbouwen met de citalopram, daarna gaat ze voor een andere AD kijken omdat die citalopram nauwelijks hielp. Ik heb 1 week gedacht iets van een verbetering te merken maar de weken erna was het weer helemaal niks. Heb er - thank god - wel azalopram (kalmeringstablet) bij gekregen. Die kan ik dan nemen bij erge gespannenheid.
Hoe gaat het met jullie verder?
Mambo, alles goed met de zwangerschap? Je bent nu rond de 36 weken toch??
Hoeveel uur werk jij nu, Wibra? Naar wat voor psychiater ga je trouwens? Ggz of elders? Heb je ook nog therapie trouwens?
Ik zal idd wel een keer naar de bedrijfsarts moeten. Mijn leidinggevende regeerde wel heel goed en die stelde voor om als er over 2 wkn geen verbetering is dan weer opnieuw contact te hebben .
Nou tot schrijfs, groetjes
woensdag 31 oktober 2012 om 06:08
Het is fijn als een leidinggevende met je meedenkt. Maak daar gebruik van! Het heeft mijn herstel versneld en leidinggevende kreeg een compliment van de arbo-arts .
Inderdaad 36 weken, goed onthouden . Gaat goed hier, het zijn de laatste loodjes. Lopen gaat moeilijk en ik ben een paar keer per nacht wakker. Maar je hoort mij niet klagen. Ben heel benieuwd hoe het straks gaat. Ik blijf wel vitamine b en ijzer (floradix) slikken, zeker nadat Reisa opmerkte dat veel vrouwen met een pnd daar een tekort aan hebben. Ik had verwacht dat ik me thuis zou gaan vervelen maar ik ben nog niet eens aan het bijhouden van m'n fotoboeken toegekomen
Rustig aan iedereen, het hoeft allemaal niet perfect..
Inderdaad 36 weken, goed onthouden . Gaat goed hier, het zijn de laatste loodjes. Lopen gaat moeilijk en ik ben een paar keer per nacht wakker. Maar je hoort mij niet klagen. Ben heel benieuwd hoe het straks gaat. Ik blijf wel vitamine b en ijzer (floradix) slikken, zeker nadat Reisa opmerkte dat veel vrouwen met een pnd daar een tekort aan hebben. Ik had verwacht dat ik me thuis zou gaan vervelen maar ik ben nog niet eens aan het bijhouden van m'n fotoboeken toegekomen
Rustig aan iedereen, het hoeft allemaal niet perfect..
donderdag 1 november 2012 om 22:03
Wat fijn Ice, dat het mailtje er uit is en dat je leidinggevende goed reageert. Fijn. Weet je al welke AD je nu gaat krijgen? Jammer is dat he, als het nog zon gezoek is welke AD de juiste is. Maar het komt goed.
Ik werk nu 50%. Ik hoef niet naar de bedrijfsarts, gaat allemaal telefonisch (op verzoek van mn werkgever) dus dat is ook wel fijn. Ik loop bij een psychiater van de POP poli. Ze hebben echt de expertise en dat is ontzettend fijn en geeft vertrouwen. Ik kom er nu om de 4 wkn, maar ze zijn wat dat betreft erg laagdrempelig dus als ik het gevoel heb de verkeerde kant op te gaan dan kan ik tussendoor eerder gezien worden.
Mambo, wat schiet het al op voor je! Sterkte met de laatste loodjes en het prachtige maar ook pittige begin.
Cacki, hopelijk heb je dit topic gevonden, ik heb er erg veel aan , het is zo fijn om met lotgenoten te praten.
Ik werk nu 50%. Ik hoef niet naar de bedrijfsarts, gaat allemaal telefonisch (op verzoek van mn werkgever) dus dat is ook wel fijn. Ik loop bij een psychiater van de POP poli. Ze hebben echt de expertise en dat is ontzettend fijn en geeft vertrouwen. Ik kom er nu om de 4 wkn, maar ze zijn wat dat betreft erg laagdrempelig dus als ik het gevoel heb de verkeerde kant op te gaan dan kan ik tussendoor eerder gezien worden.
Mambo, wat schiet het al op voor je! Sterkte met de laatste loodjes en het prachtige maar ook pittige begin.
Cacki, hopelijk heb je dit topic gevonden, ik heb er erg veel aan , het is zo fijn om met lotgenoten te praten.
zaterdag 3 november 2012 om 06:33
Goedemorgen allemaal,
Mambo, herkenbaar hoor, al die dingen die je je voorneemt wat je gaat doen tijdens je verlof.... En waar je lang niet aan toekomt... Haha! Neem vooral zo veel mogelijk rust (voor zover mogelijk met al een kleintje in huis, 2,5 jr toch heb ik dat goed onthouden?) zodat je relatief uitgerust aan die intensieve periode kunt beginnen..... Was je trouwens al eerder dan 34 wkn met zwangerschapsverlof gegaan of gewoon met 34 wkn?
Voor mij voelt het best gek om thuis te zitten op mijn werkdagen. De kinderen zijn dan naar de opvang en het voelt net alsof ik spijbel. Al vind ik de stilte om me heen wel heerlijk (Oeps! Schuldgevoel! "Als ik zo geniet van die stilte ben ik dan niet geschikt als moeder, aangezien kinderen en stilte niet samengaan...." dat soort gedachten... Pfff)
Ik had voorgesteld mbt mijn werk dat ik gewoon mijn email bijhoudt thuis en het hoognodige thuis doe, maar ik geloof dat de werkgever hierin op de rem wil trappen. Moet dus al snel naar bedrijfsarts om te kijken of dat thuiswerken wel "mag" .... Weet nog niet welke AD ik straks ga krijgen, dinsdag naar huisarts. Heb nu al wel
Alzaloprom, een soort kalmeringsmiddel. Gebruik ik vooral als ik met de kinderen ben. Helpt wel gelukkig.
Wibra, was is een POP-poli precies? Ben je daar via de huisarts terecht gekomen? Ik weet niet of ze dat ook bij ziekenhuizen in mijn woonplaats hebben. 10 uur werken is al best veel toch? Mag je het daar voorlopig bij houden of moet je snel opbouwen? En wat heerlijk dat je de contacten met de bedrijfsarts telefonisch kunt afhandelen!!!
Ik zit me in gedachen al helemaal op te fokken, straks heeft de bedrijfsarts spreekuur op de dag dat ik niet werk en dus met de kinderen zit... Als ik dan vraag of het op een andere dag kan (als ik sowieso opvang heb) dan vindt ze me misschien te ongemotiveerd om te reintegreren???? Heb ik dan te veel noten op mijn zang?? Iedereen denkt altijd dat je wel ergens een buurvrouw of vriendin of familie of hebt bij wie je kind wel ff terecht kan.... Nou helaas die buurvrouwen en vriendinnen en familie hebben ook gewoon banen en verplichtingen of wonen te ver....
Dit soort ongerust gepieker heb ik dus vaak, herkent iemand dit?
Mambo, herkenbaar hoor, al die dingen die je je voorneemt wat je gaat doen tijdens je verlof.... En waar je lang niet aan toekomt... Haha! Neem vooral zo veel mogelijk rust (voor zover mogelijk met al een kleintje in huis, 2,5 jr toch heb ik dat goed onthouden?) zodat je relatief uitgerust aan die intensieve periode kunt beginnen..... Was je trouwens al eerder dan 34 wkn met zwangerschapsverlof gegaan of gewoon met 34 wkn?
Voor mij voelt het best gek om thuis te zitten op mijn werkdagen. De kinderen zijn dan naar de opvang en het voelt net alsof ik spijbel. Al vind ik de stilte om me heen wel heerlijk (Oeps! Schuldgevoel! "Als ik zo geniet van die stilte ben ik dan niet geschikt als moeder, aangezien kinderen en stilte niet samengaan...." dat soort gedachten... Pfff)
Ik had voorgesteld mbt mijn werk dat ik gewoon mijn email bijhoudt thuis en het hoognodige thuis doe, maar ik geloof dat de werkgever hierin op de rem wil trappen. Moet dus al snel naar bedrijfsarts om te kijken of dat thuiswerken wel "mag" .... Weet nog niet welke AD ik straks ga krijgen, dinsdag naar huisarts. Heb nu al wel
Alzaloprom, een soort kalmeringsmiddel. Gebruik ik vooral als ik met de kinderen ben. Helpt wel gelukkig.
Wibra, was is een POP-poli precies? Ben je daar via de huisarts terecht gekomen? Ik weet niet of ze dat ook bij ziekenhuizen in mijn woonplaats hebben. 10 uur werken is al best veel toch? Mag je het daar voorlopig bij houden of moet je snel opbouwen? En wat heerlijk dat je de contacten met de bedrijfsarts telefonisch kunt afhandelen!!!
Ik zit me in gedachen al helemaal op te fokken, straks heeft de bedrijfsarts spreekuur op de dag dat ik niet werk en dus met de kinderen zit... Als ik dan vraag of het op een andere dag kan (als ik sowieso opvang heb) dan vindt ze me misschien te ongemotiveerd om te reintegreren???? Heb ik dan te veel noten op mijn zang?? Iedereen denkt altijd dat je wel ergens een buurvrouw of vriendin of familie of hebt bij wie je kind wel ff terecht kan.... Nou helaas die buurvrouwen en vriendinnen en familie hebben ook gewoon banen en verplichtingen of wonen te ver....
Dit soort ongerust gepieker heb ik dus vaak, herkent iemand dit?
zondag 4 november 2012 om 07:02
Ik herken dat (zinloze, want er is nog geen probleem) gepieker hoor. Ik had het ook toen ik ziek was. Het hoort er helaas bij moet je maar denken. Ik heb af en toe nog steeds van die restjes in m'n hersenpan. Dat ik een rare gedachte krijg. Ik heb er een truukje voor geleerd (misschien helpt het jou ook wel). En dat is met een afstandje die gedachte bekijken, zo van, oké dit is een gedachte... en die dan weer gewoon voorbij laten gaan.
Je hebt het goed onthouden, de oudste is 2,5. En wordt vooral 's avonds erg druk. Blij dat ik geen alleenstaande moeder ben, nu kan ik gewoon om negen uur zeggen dat ik erg moe ben en naar bed gaan . Gek hè, opeens thuis zitten. Voel je er niet schuldig om, je hebt het nodig om weer aan te sterken. Het gaat binnenkort vast al een stuk beter!
Wibra, hoe gaat het met jou nu?
Je hebt het goed onthouden, de oudste is 2,5. En wordt vooral 's avonds erg druk. Blij dat ik geen alleenstaande moeder ben, nu kan ik gewoon om negen uur zeggen dat ik erg moe ben en naar bed gaan . Gek hè, opeens thuis zitten. Voel je er niet schuldig om, je hebt het nodig om weer aan te sterken. Het gaat binnenkort vast al een stuk beter!
Wibra, hoe gaat het met jou nu?
zondag 4 november 2012 om 18:54
Ik herken het ook wel hoor.
Echt over alles druk maken en dat gepieker, gek werd ik ervan. Dat is nu wel minder geworden. Het helpt ook om het op te schrijven als je ergens over piekert, en te bedenken waarom je piekert.
Proberen je piekergedachte om te buigen (moeilijk ik weet het) naar iets positiefs en je vooral afvragen wat je er mee opschiet door zo te piekeren over iets (vaak) totaal onbelangrijks.
Fijn mambo dat je nu je rust kan pakken wanneer nodig, hoe meer energie je nu kunt opbouwen hoe beter.
Het gaat hier wisselend, maar over het algemeen mag ik niet klagen. Ik moet mezelf wel afremmen wat werk betreft, merk dat het drukmaken (en ook dus dat ellendig gepieker) ook weer begint, en dat ik weer van alles wil aan en oppakken. Mn collega remt me hierin wel wat af, maar vindt het nog steeds lastig dat ik meniet vor de volle honderd procent kan inzetten.
Dinsdag heb ik weer telefonisch contact met de bedrijfsarts, het liefst wil ik nu even een periode 50% werken, het voelt nu nog niet zo goed om alweer uren omhoog te gaan.
Een pop poli is een poli waarin psychiater, kinderarts en gynaecoloog nauw samenwerken. Hier kun je er wat meer over lezen. http://www.poppoli.nl/smartsite.dws?id=poppoli
Echt over alles druk maken en dat gepieker, gek werd ik ervan. Dat is nu wel minder geworden. Het helpt ook om het op te schrijven als je ergens over piekert, en te bedenken waarom je piekert.
Proberen je piekergedachte om te buigen (moeilijk ik weet het) naar iets positiefs en je vooral afvragen wat je er mee opschiet door zo te piekeren over iets (vaak) totaal onbelangrijks.
Fijn mambo dat je nu je rust kan pakken wanneer nodig, hoe meer energie je nu kunt opbouwen hoe beter.
Het gaat hier wisselend, maar over het algemeen mag ik niet klagen. Ik moet mezelf wel afremmen wat werk betreft, merk dat het drukmaken (en ook dus dat ellendig gepieker) ook weer begint, en dat ik weer van alles wil aan en oppakken. Mn collega remt me hierin wel wat af, maar vindt het nog steeds lastig dat ik meniet vor de volle honderd procent kan inzetten.
Dinsdag heb ik weer telefonisch contact met de bedrijfsarts, het liefst wil ik nu even een periode 50% werken, het voelt nu nog niet zo goed om alweer uren omhoog te gaan.
Een pop poli is een poli waarin psychiater, kinderarts en gynaecoloog nauw samenwerken. Hier kun je er wat meer over lezen. http://www.poppoli.nl/smartsite.dws?id=poppoli
vrijdag 9 november 2012 om 21:21
Hoi allemaal,
Weer ff geleden... Wordt een beetje eentonig om te schrijven dat het nog niet goed gaat....ben afgelopen weekend zelfs mijn partner aangevlogen...uit wanhoop, is normaal gesproken niks voor mij. Hij keek me nogal bevreemd aan alsof hij een spook zag...
Deze week gestart met andere soort AD: amitriptyline 75 mg (een tricyclische "ouderwetse" zeg maar...) val er iig wel heel goed van in slaap
Wat wel positief is is dat ik een aantal collega's inmiddels gesproken heb real life of via whats app en de reacties vallen me zo ontzettend mee! Echt ook lieve reacties gehad, zo'n opluchting is dat! En idd, wat (de psych van) Wibra al zei, "je hebt er niet zelf voor gekozen, het overkomt je..." Die reactie kreeg ik ook van enkele collega's en dat voelt echt zo goed! De waarheid daarvan begint inmiddels tot me door te dringen...voelt een stuk beter!
Van me af schrijven doe ik af en toe ook, als ik r aan toe kom, dat lucht wel ff op idd.
Mambo; heb je al voortekenen van een zich aandiendende bevalling?? Of zit alles nog lekker op zijn plek jouw tip over afstand nemen van gedachten is een goede hoor, het klopt dat gedachten niet altijd de waarheid zijn. Vaak niet zelfs. Laat je het ons wel weten wanneer je de kleine in je armen hebt?? Ben benieuwd....
Wibra, hoe gaat het met jou? 10 uur werken is best veel toch. Meer dan ik nu doe hoe vaak heb jij contact met de bedrijfsarts? Laat je idd lekker afremmen door collega's, beter dan dat ze je pushen om meer te doen.
Ik moet volgende week voor het eerst.
Weten jullie of je verplicht bent te melden welke medicijnen je allemaal gebruikt? Mijn huisarts zei dat je dat niet verplicht bent te melden, maar in de uitnodigingsbrief stond dat ik alle verpakkingen mee moet nemen ??? Ben bang dat ik een sticker krijg opgeplakt als de bedrijfsarts (en dus straks de werkgever) weet dat ik ook kalmeringstabletten gebruik... Hoewel de bedrijfsarts wel beroepsgeheim heeft ben ik daar niet naief in... Dat er soms toch meer wordt besproken. Ben bang dat dat invloed heeft op mijn carierrekansen....
Weer ff geleden... Wordt een beetje eentonig om te schrijven dat het nog niet goed gaat....ben afgelopen weekend zelfs mijn partner aangevlogen...uit wanhoop, is normaal gesproken niks voor mij. Hij keek me nogal bevreemd aan alsof hij een spook zag...
Deze week gestart met andere soort AD: amitriptyline 75 mg (een tricyclische "ouderwetse" zeg maar...) val er iig wel heel goed van in slaap
Wat wel positief is is dat ik een aantal collega's inmiddels gesproken heb real life of via whats app en de reacties vallen me zo ontzettend mee! Echt ook lieve reacties gehad, zo'n opluchting is dat! En idd, wat (de psych van) Wibra al zei, "je hebt er niet zelf voor gekozen, het overkomt je..." Die reactie kreeg ik ook van enkele collega's en dat voelt echt zo goed! De waarheid daarvan begint inmiddels tot me door te dringen...voelt een stuk beter!
Van me af schrijven doe ik af en toe ook, als ik r aan toe kom, dat lucht wel ff op idd.
Mambo; heb je al voortekenen van een zich aandiendende bevalling?? Of zit alles nog lekker op zijn plek jouw tip over afstand nemen van gedachten is een goede hoor, het klopt dat gedachten niet altijd de waarheid zijn. Vaak niet zelfs. Laat je het ons wel weten wanneer je de kleine in je armen hebt?? Ben benieuwd....
Wibra, hoe gaat het met jou? 10 uur werken is best veel toch. Meer dan ik nu doe hoe vaak heb jij contact met de bedrijfsarts? Laat je idd lekker afremmen door collega's, beter dan dat ze je pushen om meer te doen.
Ik moet volgende week voor het eerst.
Weten jullie of je verplicht bent te melden welke medicijnen je allemaal gebruikt? Mijn huisarts zei dat je dat niet verplicht bent te melden, maar in de uitnodigingsbrief stond dat ik alle verpakkingen mee moet nemen ??? Ben bang dat ik een sticker krijg opgeplakt als de bedrijfsarts (en dus straks de werkgever) weet dat ik ook kalmeringstabletten gebruik... Hoewel de bedrijfsarts wel beroepsgeheim heeft ben ik daar niet naief in... Dat er soms toch meer wordt besproken. Ben bang dat dat invloed heeft op mijn carierrekansen....
vrijdag 23 november 2012 om 18:08
vrijdag 23 november 2012 om 19:20
Ja Ice, slaat de medicatie aan?
En hoe is het met jou Wibra? Overheersen de betere momenten weer?
Hier is het spannend . Vannacht flinke voorweeen gehad en het gaat nu echt niet lang meer duren. Zit er echt op te wachten nu (taptaptaptap). Ik voel me steeds zelfverzekerder, heb me goed voorbereid en heb zoiets van: kom maar op. En mocht het toch weer fout gaan dan trek ik snel aan de bel en heb ik veel lieve mensen om me heen.
Ik ben benieuwd hoe het met iedereen gaat!
En hoe is het met jou Wibra? Overheersen de betere momenten weer?
Hier is het spannend . Vannacht flinke voorweeen gehad en het gaat nu echt niet lang meer duren. Zit er echt op te wachten nu (taptaptaptap). Ik voel me steeds zelfverzekerder, heb me goed voorbereid en heb zoiets van: kom maar op. En mocht het toch weer fout gaan dan trek ik snel aan de bel en heb ik veel lieve mensen om me heen.
Ik ben benieuwd hoe het met iedereen gaat!
vrijdag 23 november 2012 om 21:55
hallo allemaal,
in augustus is onze zoon geboren en een maand geleden is bij mij een postnatale depressie geconstateerd nadat ik al tijden slecht sliep. Ik slik nu sinds vier weken antidepressiva en slaapmiddelen, maar merk nog geen echte verbetering. Ik heb veel sombere buien, die steeds eindigen in huilbuien. De antidepresiva (zoloft) zijn vorige week opgehoogd. Ik herken veel in jullie verhalen. Bij mij zijn Ik heb me vorige week met veel tegenzin ziek gemeld op mijn werk, mijn leidinggevende vatte het gelukkig goed op.
Hebben jullie meer kinderen en, zo ja, hoe gaan jullie hiermee om binnen het gezin? Ik heb soms gewoon spontaan huilbuien waar mijn 3 jarige dochter bij is, heel erg vind ik dat.
in augustus is onze zoon geboren en een maand geleden is bij mij een postnatale depressie geconstateerd nadat ik al tijden slecht sliep. Ik slik nu sinds vier weken antidepressiva en slaapmiddelen, maar merk nog geen echte verbetering. Ik heb veel sombere buien, die steeds eindigen in huilbuien. De antidepresiva (zoloft) zijn vorige week opgehoogd. Ik herken veel in jullie verhalen. Bij mij zijn Ik heb me vorige week met veel tegenzin ziek gemeld op mijn werk, mijn leidinggevende vatte het gelukkig goed op.
Hebben jullie meer kinderen en, zo ja, hoe gaan jullie hiermee om binnen het gezin? Ik heb soms gewoon spontaan huilbuien waar mijn 3 jarige dochter bij is, heel erg vind ik dat.
zondag 25 november 2012 om 10:21
Hi allemaal,
Spannend Mambo, ben benieuwd...of je inmiddels al bevallen bent? En heel goed hoe je er nu in staat. Klinkt heel gezond.
Wibra, hoe gaat het met je? Nog steeds 10 u per week aan het werk? Heb op je link vd pop poli gekeken, maar hier in het zuiden heb ik zoiets nog niet gevonden. Bezoek jij daar ook een psycholoog o.i.d. Eigenlijk of ga je er alleen heen voor de medicijnen?
Om je vragen te beantwoorden; ik merk sinds 1 week wat van die nieuwe medicijnen, dat mijn "basisstemming" verbetert. Op sommige dagen voel ik me aardig goed. Op de dagen dat er iets gebeurt waar ik over ga piekeren/spanning oproept heb ik helaas nog steeds woedeuitbarstingen....helaas ook waar de kinderen bij zijn. Dat brengt me op de vraag van Eend (welkom op het forum!) ja mijn dochter (5,5 jr) merkt zeker wat aan mij. Laatst rapportgesprek waarin juf aangaf dat ze de laatste weken meer emotionele uitbarstingen had... Dat ligt dus ook echt wel aan de thuissituatie; schuldgevoel!!!
De bedrijfsarts was redelijk ok, advies 3-6 u per week werken. Wat me wel irriteerde is dat "ze zich afvroeg of het echt een depressie was, maargoed we zullen de diagnose van GGZ wel afwachten" ... Grrrr alsof ze me niet serieus neemt.
Oja Eend, ik heb hiervoor citalopram geslikt en vroeger ook ooit zoloft en seroxat. Dat zijn allen AD in de groep ssri-remmers. (Zgn moderne antidepressiva) Die hielpen mij ook nooit. Daarom van huisarts amiltryptiline gekregen, een klassieke tryciclische AD. Huisarts zei toen ik na 4,5 wkn nauwelijks verschil merkte dat ophogen dan geen zin had. Het zal voor iedereen natuurlijk anders zijn en ik ben geen arts, maar wilde deze ervaring wel met je delen. Met die amyltriptiline merk ik na 2 wkn al duidelijk verschil! Zo fijn!
Spannend Mambo, ben benieuwd...of je inmiddels al bevallen bent? En heel goed hoe je er nu in staat. Klinkt heel gezond.
Wibra, hoe gaat het met je? Nog steeds 10 u per week aan het werk? Heb op je link vd pop poli gekeken, maar hier in het zuiden heb ik zoiets nog niet gevonden. Bezoek jij daar ook een psycholoog o.i.d. Eigenlijk of ga je er alleen heen voor de medicijnen?
Om je vragen te beantwoorden; ik merk sinds 1 week wat van die nieuwe medicijnen, dat mijn "basisstemming" verbetert. Op sommige dagen voel ik me aardig goed. Op de dagen dat er iets gebeurt waar ik over ga piekeren/spanning oproept heb ik helaas nog steeds woedeuitbarstingen....helaas ook waar de kinderen bij zijn. Dat brengt me op de vraag van Eend (welkom op het forum!) ja mijn dochter (5,5 jr) merkt zeker wat aan mij. Laatst rapportgesprek waarin juf aangaf dat ze de laatste weken meer emotionele uitbarstingen had... Dat ligt dus ook echt wel aan de thuissituatie; schuldgevoel!!!
De bedrijfsarts was redelijk ok, advies 3-6 u per week werken. Wat me wel irriteerde is dat "ze zich afvroeg of het echt een depressie was, maargoed we zullen de diagnose van GGZ wel afwachten" ... Grrrr alsof ze me niet serieus neemt.
Oja Eend, ik heb hiervoor citalopram geslikt en vroeger ook ooit zoloft en seroxat. Dat zijn allen AD in de groep ssri-remmers. (Zgn moderne antidepressiva) Die hielpen mij ook nooit. Daarom van huisarts amiltryptiline gekregen, een klassieke tryciclische AD. Huisarts zei toen ik na 4,5 wkn nauwelijks verschil merkte dat ophogen dan geen zin had. Het zal voor iedereen natuurlijk anders zijn en ik ben geen arts, maar wilde deze ervaring wel met je delen. Met die amyltriptiline merk ik na 2 wkn al duidelijk verschil! Zo fijn!
zondag 25 november 2012 om 19:39
Ooo spannend Mambo! Alvast veel succes, je kunt het!
Eend, ook voor jou een heftige tijd. Hou vol, het komt goed!
En idd heel lastig voor de oudste, misschien af en toe eens logeren bij opa en oma?
Vinden ze vaak nog leuk ook, en kun jij even bijkomen.
Probeer vooral te benoemen dat het nu niet zo goed met mama gaat, of dat je je niet zo lekker voelt maar dat het absoluut niet door hem/haar komt.
Ice, ik werk inmiddels 14 uur, dus ga langzaam weer naar mn oude uren toe. Moet erg goed opletten dat ik mn grenzen niet overga, en dat vind ik nog wel eens moeilijk. Op de rem trappen, ik ben er nog niet, daar heb ik wel eens moeite mee. Maar goed, het gaat al beter met me dan ik ooit had gedacht, en dit gevoel hou ik graag vast.
Wat Jammer dat er bij jullie geen POP poli is. Maar er zijn vast wel psychiaters/psychologen die zich hebben gespecialiseerd in PND, daar kun je best naar vragen.
Ik kom elke 3 wkn bij de psychiater, voor mn medicatie maar ook om te bespreken hoe het gaat en hoe het beter kan, en waar het nog niet goed gaat. Ik wordt erg goed in de gaten gehouden.
En wat een vooruitgang Ice, dat je je al wat beter voelt. Ik herken je verhaal helemaal, zeker omtrent de oudste.
Hier vroeg oudste aan mij op een druk feestje; gaat het wel mama? Oudste is heel gevoelig en voelt alles aan, vooral negatieve stemmingen. Hij gaat dan echt letterlijk op zijn tenen lopen. Ik heb het wel altijd benoemd, dat mama nog erg moe is, en soms boos, maar dan is ze boos op zich zelf en mama is niet boos op jou!
Bedrijfsarsen zijn kwallen. Heb ik ook al weer ervaren. Totaal geen inlevingsvermogen.
Ik heb eerst mirtazipine geslikt, dat hielp ook niets, vervolgens citalopram en dat hielp wel. In combinatie met slaappillen en anti psychotica.
Eend, ook voor jou een heftige tijd. Hou vol, het komt goed!
En idd heel lastig voor de oudste, misschien af en toe eens logeren bij opa en oma?
Vinden ze vaak nog leuk ook, en kun jij even bijkomen.
Probeer vooral te benoemen dat het nu niet zo goed met mama gaat, of dat je je niet zo lekker voelt maar dat het absoluut niet door hem/haar komt.
Ice, ik werk inmiddels 14 uur, dus ga langzaam weer naar mn oude uren toe. Moet erg goed opletten dat ik mn grenzen niet overga, en dat vind ik nog wel eens moeilijk. Op de rem trappen, ik ben er nog niet, daar heb ik wel eens moeite mee. Maar goed, het gaat al beter met me dan ik ooit had gedacht, en dit gevoel hou ik graag vast.
Wat Jammer dat er bij jullie geen POP poli is. Maar er zijn vast wel psychiaters/psychologen die zich hebben gespecialiseerd in PND, daar kun je best naar vragen.
Ik kom elke 3 wkn bij de psychiater, voor mn medicatie maar ook om te bespreken hoe het gaat en hoe het beter kan, en waar het nog niet goed gaat. Ik wordt erg goed in de gaten gehouden.
En wat een vooruitgang Ice, dat je je al wat beter voelt. Ik herken je verhaal helemaal, zeker omtrent de oudste.
Hier vroeg oudste aan mij op een druk feestje; gaat het wel mama? Oudste is heel gevoelig en voelt alles aan, vooral negatieve stemmingen. Hij gaat dan echt letterlijk op zijn tenen lopen. Ik heb het wel altijd benoemd, dat mama nog erg moe is, en soms boos, maar dan is ze boos op zich zelf en mama is niet boos op jou!
Bedrijfsarsen zijn kwallen. Heb ik ook al weer ervaren. Totaal geen inlevingsvermogen.
Ik heb eerst mirtazipine geslikt, dat hielp ook niets, vervolgens citalopram en dat hielp wel. In combinatie met slaappillen en anti psychotica.
maandag 26 november 2012 om 11:27
hoi allemaal,
Hoe gaat het vandaag met jullie? Met mij wel redelijk.
Gisteren had ik eindelijk weer een betere dag zonder huilbuien en vandaag lijkt het tot zover ook goed te gaan.
Wat fijn, Ice, dat je je alweer wat beter voelt. Hopelijk zet de opgaande lijn voort.
Wibra, bij mij uit de depressie zich ook in een zenuwachtig, opgejaagd gevoel. Zonder slaapmiddelen slaap ik niet. Hoe lang heb jij slaapmiddelen geslik en slik jij die nu nog? Ik ben zo bang dat ik straks niet meer zonder kan.
Ice, nadat slaappillen alleen niet goed werkten en ik door al het slaaptekort begon door te draaien ben ik door mijn huisarts doorverwezen naar de plaatselijke GGZ instelling, waar ik nu onder behandeling ben van een psychiater. Ik ben gestart met 50 mg zoloft en dit is inmiddels opgehoogd naar 100mg, omdat 50 mg volgens mijn psychiater geen werkzame dosis is, maar een instapdosis. Daarnaast slik ik zyprexa en 1 of 2 mg lorazepam om te kunnen slapen.
Mijn kinderen zijn gelukkig in goede handen. Mijn moeder en schoonmoeder passen regelmatig op en mijn kinderen gaan sinds kort 3 dagen per week naar de opvang. Als ik een huilbui heb, vertel ik mijn oudste wel dat ik even in de war ben en dat dat niets met haar te maken heeft, maar ze schrikt er wel van. Gelukkig verdwijnt haar schrik net zo snel als mijn huilbui.
Tja, mijn werk...Ik baal nu wel. Net ontving ik mijn loonstrook van mijn werk en daarop stond nog gewoon 'ouderschapsverlof' (onbetaald), terwijl ik mezelf al weken geleden heb ziekgemeld. Toevallig belde net ook een collega op voor iets anders en ook hij wist nog van niets. Ik heb het hem maar even kort uitgelegd. Zijn reactie was wel ok, maar natuurlijk ook wel verbaasd.
Ik moet zo meteen weer naar de GGZ om testen te doen en met een verpleegkundige te praten, om een definitieve diagnose vast te kunnen stellen, brrr, best spannend. Ik laat jullie weten hoe het gegaan is.
Hoe gaat het vandaag met jullie? Met mij wel redelijk.
Gisteren had ik eindelijk weer een betere dag zonder huilbuien en vandaag lijkt het tot zover ook goed te gaan.
Wat fijn, Ice, dat je je alweer wat beter voelt. Hopelijk zet de opgaande lijn voort.
Wibra, bij mij uit de depressie zich ook in een zenuwachtig, opgejaagd gevoel. Zonder slaapmiddelen slaap ik niet. Hoe lang heb jij slaapmiddelen geslik en slik jij die nu nog? Ik ben zo bang dat ik straks niet meer zonder kan.
Ice, nadat slaappillen alleen niet goed werkten en ik door al het slaaptekort begon door te draaien ben ik door mijn huisarts doorverwezen naar de plaatselijke GGZ instelling, waar ik nu onder behandeling ben van een psychiater. Ik ben gestart met 50 mg zoloft en dit is inmiddels opgehoogd naar 100mg, omdat 50 mg volgens mijn psychiater geen werkzame dosis is, maar een instapdosis. Daarnaast slik ik zyprexa en 1 of 2 mg lorazepam om te kunnen slapen.
Mijn kinderen zijn gelukkig in goede handen. Mijn moeder en schoonmoeder passen regelmatig op en mijn kinderen gaan sinds kort 3 dagen per week naar de opvang. Als ik een huilbui heb, vertel ik mijn oudste wel dat ik even in de war ben en dat dat niets met haar te maken heeft, maar ze schrikt er wel van. Gelukkig verdwijnt haar schrik net zo snel als mijn huilbui.
Tja, mijn werk...Ik baal nu wel. Net ontving ik mijn loonstrook van mijn werk en daarop stond nog gewoon 'ouderschapsverlof' (onbetaald), terwijl ik mezelf al weken geleden heb ziekgemeld. Toevallig belde net ook een collega op voor iets anders en ook hij wist nog van niets. Ik heb het hem maar even kort uitgelegd. Zijn reactie was wel ok, maar natuurlijk ook wel verbaasd.
Ik moet zo meteen weer naar de GGZ om testen te doen en met een verpleegkundige te praten, om een definitieve diagnose vast te kunnen stellen, brrr, best spannend. Ik laat jullie weten hoe het gegaan is.
maandag 26 november 2012 om 12:58
Eend, ik kan ook niet slapen zonder slaapmiddelen. Ik gebruik ze nu al een aantal maanden (Sinds start behandeling) en mag er nog niet mee stoppen. Slaaptekort kan een trigger zijn voor een terugval, dus ik moet eerst wat stabieler zijn. Het is een feit dat als je stopt met slaappillen je een periode slechter slaapt.
Ook slik ik serequel, wat bij mij het opgejaagde en opgefokte gevoel er af haalt.
Fijn dat je opvang hebt, dat is toch wel fijn.
Sterkte straks bij de GGZ.
Ook slik ik serequel, wat bij mij het opgejaagde en opgefokte gevoel er af haalt.
Fijn dat je opvang hebt, dat is toch wel fijn.
Sterkte straks bij de GGZ.
maandag 26 november 2012 om 16:15
Hallo allemaal,
Ik ben inmiddels weer terug, het was een lange zit bij de GGZ. Ik heb bijna twee uur lang vragen moeten beantwoorden. Ik moet volgende week woensdag weer naar mijn behandelend psychiater toe en die zal de resultaten van het onderzoek met me bespreken.
Wat me opviel is, dat de vragen vrij algemeen waren en er bijna geen vragen over de zwangerschap, bevalling etc. gesteld werden, terwijl de klachten bij mij zo duidelijk na de bevalling zijn ontstaan. Maar misschien is daar wel een goede reden voor. Ik zal het volgende week wel vragen.
Ik voel me ondanks de sessie bij de GGZ nog redelijk rustig. Mijn kindjes zijn allebei naar het kinderdagverblijf. Morgen past mijn schoonmoeder op ze. Ik heb me er maar bij neergelegd, dat hele dagen in mijn eentje voor de kinderen zorgen nu even te veel is. Dat komt wel weer.
Ik ben inmiddels weer terug, het was een lange zit bij de GGZ. Ik heb bijna twee uur lang vragen moeten beantwoorden. Ik moet volgende week woensdag weer naar mijn behandelend psychiater toe en die zal de resultaten van het onderzoek met me bespreken.
Wat me opviel is, dat de vragen vrij algemeen waren en er bijna geen vragen over de zwangerschap, bevalling etc. gesteld werden, terwijl de klachten bij mij zo duidelijk na de bevalling zijn ontstaan. Maar misschien is daar wel een goede reden voor. Ik zal het volgende week wel vragen.
Ik voel me ondanks de sessie bij de GGZ nog redelijk rustig. Mijn kindjes zijn allebei naar het kinderdagverblijf. Morgen past mijn schoonmoeder op ze. Ik heb me er maar bij neergelegd, dat hele dagen in mijn eentje voor de kinderen zorgen nu even te veel is. Dat komt wel weer.
maandag 26 november 2012 om 17:40
Eend, wat een uitgebreide intake!
En een goede stap, dat je je er bij neerlegt dat je nu even niet voor je kindjes kan zorgen. Is moeilijk, maar het begint met acceptatie. Ik heb dat een tijdlang ontzettend moeilijk gevonden. Vond dat ik het zelf moest doen, constant schuldgevoel etc. En nog hoor, heb ik wel moeite mee. Om me er bij te leggen dat het nu gewoon nog niet honderd procent goed gaat.
En een goede stap, dat je je er bij neerlegt dat je nu even niet voor je kindjes kan zorgen. Is moeilijk, maar het begint met acceptatie. Ik heb dat een tijdlang ontzettend moeilijk gevonden. Vond dat ik het zelf moest doen, constant schuldgevoel etc. En nog hoor, heb ik wel moeite mee. Om me er bij te leggen dat het nu gewoon nog niet honderd procent goed gaat.
maandag 26 november 2012 om 22:47
Eend, ik heb pas geleden ook zon soort onderzoek gehad... Een 3 uur durend interview en 1,5 uur vragenlijsten invullen.... En een aantal intakegesprekken over verleden en heden... Ik zou 15 nov de uitslag incl behandeladvies krijgen; helaas was "mijn" intaker ziek. Nu pas 3 dec de uitslag en t advies... Ben zeer benieuwd!! Ze gaven al aan dat ze dachten aan een aantal dagen therapie per week... Zie er tegenop...
Idd goed trouwens dat je meer vrije tijd voor jezelf hebt geregeld, je hebt dat gewoon nodig!
Idd goed trouwens dat je meer vrije tijd voor jezelf hebt geregeld, je hebt dat gewoon nodig!
