Psyche
alle pijlers
Borderline
vrijdag 7 december 2012 om 17:00
Hallo,
ik weet dat er al onderwerpen over borderline(rs) zijn. Maar die zijn dood gevallen en er worden geen nieuwe reacties meer geplaatst.
Ben de laatste tijd best veel met borderline bezig zoals informatie er over zoeken op internet en ervaringen van andere mensen lezen die bevriend zijn geweest of een relatie hebben gehad met een borderliner.
Ik ben twee jaar lang bevriend geweest met een borderliner we zagen elkaar dag en nacht.
Dat is over gegaan omdat ik erachter kwam dat ze lieg, snel boos en ze kon niet tegen kritiek.
Ook was ze niet vriendelijk naar mijn andere vriendinnen, en dat vind ik respectloos je kunt je minstens netjes voor stellen.
Ook was haar gedrag van heel blij naar in eens boos als je bijvoorbeeld iets deed waar zij geen zin in heeft of wat tegen haar mening in was.
Alle slechte kanten...
Ook hebben we hele leuke gekke dingen mee gemaakt. Het kon gezellig zijn en kan maar met weinig mensen zo hard lachen.
Toch koste het mij te veel energie om deze vriendschap tot stand te houden. Ze was te veel met haar eigen problemen bezig terwijl ik het ook niet makkelijk had maar daar werd niet naar gekeken.
Hebben jullie ervaringen met borderliners?
Wat vinden jullie van de ziekte borderline?
xxx
ik weet dat er al onderwerpen over borderline(rs) zijn. Maar die zijn dood gevallen en er worden geen nieuwe reacties meer geplaatst.
Ben de laatste tijd best veel met borderline bezig zoals informatie er over zoeken op internet en ervaringen van andere mensen lezen die bevriend zijn geweest of een relatie hebben gehad met een borderliner.
Ik ben twee jaar lang bevriend geweest met een borderliner we zagen elkaar dag en nacht.
Dat is over gegaan omdat ik erachter kwam dat ze lieg, snel boos en ze kon niet tegen kritiek.
Ook was ze niet vriendelijk naar mijn andere vriendinnen, en dat vind ik respectloos je kunt je minstens netjes voor stellen.
Ook was haar gedrag van heel blij naar in eens boos als je bijvoorbeeld iets deed waar zij geen zin in heeft of wat tegen haar mening in was.
Alle slechte kanten...
Ook hebben we hele leuke gekke dingen mee gemaakt. Het kon gezellig zijn en kan maar met weinig mensen zo hard lachen.
Toch koste het mij te veel energie om deze vriendschap tot stand te houden. Ze was te veel met haar eigen problemen bezig terwijl ik het ook niet makkelijk had maar daar werd niet naar gekeken.
Hebben jullie ervaringen met borderliners?
Wat vinden jullie van de ziekte borderline?
xxx
dinsdag 11 december 2012 om 16:11
Het is ook vreselijk om mee om te (moeten) gaan. Maar ook vreselijk om te hebben! Misschien dat daarom de discussies hier op het forum soms zo hoog kunnen oplopen... omdat beide kanten 'erkenning' willen....??
Het is een beetje als bij Gilles de la Tourette, mensen met die stoornis kunnen heel grof schelden (o.a.) vreselijk om aan te horen, toch kunnen ze er zo weinig aan doen. Het is heel hard werken om de onrust die ze voelen onder controle te houden....
Mijn ex had gediagnosticeerd een narcistische persoonlijkheidsstoornis en een bipolaire stoornis. Vanuit die stoornissen heeft hij de meest vreselijke dingen gedaan.... soms was het voor mij onmogelijke de zieke man nog te zien.... toch is dat wel wat hij is.
Wat inderdaad van belang is, is het zoeken van hulp en het erkennen van de stoornis. Bij een narcistische stoornis bijna onmogelijk door het niet kunnen reflecteren en beperkte gewetenfunctie. Bij de borderline persoonlijkheidsstoornis is dit wat hoopvoller omdat schuld en geweten wel intact zijn.
Het is een beetje als bij Gilles de la Tourette, mensen met die stoornis kunnen heel grof schelden (o.a.) vreselijk om aan te horen, toch kunnen ze er zo weinig aan doen. Het is heel hard werken om de onrust die ze voelen onder controle te houden....
Mijn ex had gediagnosticeerd een narcistische persoonlijkheidsstoornis en een bipolaire stoornis. Vanuit die stoornissen heeft hij de meest vreselijke dingen gedaan.... soms was het voor mij onmogelijke de zieke man nog te zien.... toch is dat wel wat hij is.
Wat inderdaad van belang is, is het zoeken van hulp en het erkennen van de stoornis. Bij een narcistische stoornis bijna onmogelijk door het niet kunnen reflecteren en beperkte gewetenfunctie. Bij de borderline persoonlijkheidsstoornis is dit wat hoopvoller omdat schuld en geweten wel intact zijn.
I have my fears but they do not have me
dinsdag 11 december 2012 om 16:56
quote:del_speciaal schreef op 11 december 2012 @ 15:25:
Atjuhh, begrijp ik nu goed dat je nu samen bent met de ex van je moeder?
Verder zijn deze verhalen heel erg.
De extreme vorm van borderline. Ik begrijp niet dat er niet gezocht wordt naar hulp door diegene.
Néé zeg, ik samen met de ex van mn moeder??? Dan heb ik me niet goed uitgedrukt..... Het gaat om de ex van mijn vriend, de moeder van zijn kinderen....
En waarom er geen hulp wordt gezocht? Zodra iemand daarover begint, is er gelijk een hysterische woede aanval.
Haar kinderen hebben gepraat met de huisarts , maar ja, als iemand zélf vindt dat er niks mis is.....dan houdt het helemaal op....helaas.....
Atjuhh, begrijp ik nu goed dat je nu samen bent met de ex van je moeder?
Verder zijn deze verhalen heel erg.
De extreme vorm van borderline. Ik begrijp niet dat er niet gezocht wordt naar hulp door diegene.
Néé zeg, ik samen met de ex van mn moeder??? Dan heb ik me niet goed uitgedrukt..... Het gaat om de ex van mijn vriend, de moeder van zijn kinderen....
En waarom er geen hulp wordt gezocht? Zodra iemand daarover begint, is er gelijk een hysterische woede aanval.
Haar kinderen hebben gepraat met de huisarts , maar ja, als iemand zélf vindt dat er niks mis is.....dan houdt het helemaal op....helaas.....
dinsdag 11 december 2012 om 18:55
quote:atjuuh schreef op 11 december 2012 @ 16:56:
[...]
Néé zeg, ik samen met de ex van mn moeder??? Dan heb ik me niet goed uitgedrukt..... Het gaat om de ex van mijn vriend, de moeder van zijn kinderen....
Voor mij was het wel duidelijk hoor, dat je de ex van je vriend bedoelde, de moeder van zijn kinderen. Ik heb teruggelezen, maar snap niet waar ze het vandaan haalt dat jij samen zou zijn met de ex van je moeder.
[...]
Néé zeg, ik samen met de ex van mn moeder??? Dan heb ik me niet goed uitgedrukt..... Het gaat om de ex van mijn vriend, de moeder van zijn kinderen....
Voor mij was het wel duidelijk hoor, dat je de ex van je vriend bedoelde, de moeder van zijn kinderen. Ik heb teruggelezen, maar snap niet waar ze het vandaan haalt dat jij samen zou zijn met de ex van je moeder.
dinsdag 11 december 2012 om 19:06
quote:Truffelmaffia schreef op 11 december 2012 @ 18:55:
[...]
Voor mij was het wel duidelijk hoor, dat je de ex van je vriend bedoelde, de moeder van zijn kinderen. Ik heb teruggelezen, maar snap niet waar ze het vandaan haalt dat jij samen zou zijn met de ex van je moeder.
Hahaa! Gelukkig!
.....begon al te twijfelen aan mn schrijverskwaliteit
[...]
Voor mij was het wel duidelijk hoor, dat je de ex van je vriend bedoelde, de moeder van zijn kinderen. Ik heb teruggelezen, maar snap niet waar ze het vandaan haalt dat jij samen zou zijn met de ex van je moeder.
Hahaa! Gelukkig!
.....begon al te twijfelen aan mn schrijverskwaliteit
woensdag 12 december 2012 om 00:20
woensdag 12 december 2012 om 11:07
quote:madski schreef op 12 december 2012 @ 00:20:
Borderliners kan je naar mijn menig het beste ontwijken want het zijn wrakken. Onbetrouwbaar, onvoorspelbaar en altijd is er iets aan de hand. Ze zuigen het leven uit je...
Dus als ik jou was zou ik die 'vriendschap' onmiddelijk verbreken!
Hoppa! En daar gaan 'we' weer.
Edit; en om dit van een alcoholiste te lezen...
Heb even verder geloept..Hypocriet van je om hier af te komen geven op 'borderliners' terwijl je zelf verre van stabiel bent.
Maar goed, ik hoop dat je je nu beter voelt.
Borderliners kan je naar mijn menig het beste ontwijken want het zijn wrakken. Onbetrouwbaar, onvoorspelbaar en altijd is er iets aan de hand. Ze zuigen het leven uit je...
Dus als ik jou was zou ik die 'vriendschap' onmiddelijk verbreken!
Hoppa! En daar gaan 'we' weer.
Edit; en om dit van een alcoholiste te lezen...
Heb even verder geloept..Hypocriet van je om hier af te komen geven op 'borderliners' terwijl je zelf verre van stabiel bent.
Maar goed, ik hoop dat je je nu beter voelt.
...
woensdag 12 december 2012 om 12:36
Er wordt hier telkens van een ziekte gepraat, borderline maar er is een groot verschil tussen ziekte en (persoonlijkheid) stoornis. Borderline is dus echt een stoornis en geen ziekte. Door het ziekte te noemen denk ik dat je makkelijker in de slachtofferrol van je 'ziekte' kan blijven hangen, want je kan er toch niks aan doen... Het overkomt je, je bent ziek...
Door het onder ogen te zien wat het is een stoornis in je persoonlijkheid kan je veel constructiever te werk gaan, want de symptomen van de stoornis borderline zijn wel degelijk met therapie aan te pakken of milder te stemmen, maar goed dat moet je wel in willen en kunnen zien.
Door het onder ogen te zien wat het is een stoornis in je persoonlijkheid kan je veel constructiever te werk gaan, want de symptomen van de stoornis borderline zijn wel degelijk met therapie aan te pakken of milder te stemmen, maar goed dat moet je wel in willen en kunnen zien.
woensdag 12 december 2012 om 13:00
Narcisme en psychopathie zijn ook stoornissen en niet bepaald makkelijk om mee om te gaan.... als je het een stoornis noemt is het niet altijd maar te genezen. Soms zit het te diep in de persoonlijkheid ingebed, en soms (zoals bij narcisme en psychopathie) ontbreekt de wil/reflectie om zichzelf aan te pakken. Gelukkig is dat bij borderline (in de regel) beter.
Ziektes zoals depressie, schizofrenie en bipolaire stoornis zijn vaak met medicijnen aan te pakken, dat is bij een persoonlijkheidsstoornis lastiger.
Maar ik ben het met je eens dat er veel te winnen is met therapie.
Ziektes zoals depressie, schizofrenie en bipolaire stoornis zijn vaak met medicijnen aan te pakken, dat is bij een persoonlijkheidsstoornis lastiger.
Maar ik ben het met je eens dat er veel te winnen is met therapie.
I have my fears but they do not have me
woensdag 12 december 2012 om 13:16
Daar heb je ook gelijk in aponi, had het in deze ook puur over de stoornis borderline en waar jij wil/reflectie benoemd heb ik het over kunnen en willen. Wat bij de stoornis borderline ook zeker aan de orde is m.b.t. een verbeterde omgang want zolang dat zelfinzicht, de wil en het kunnen er niet is zal geen enkele therapie werken om te veranderen, enkel en misschien tot het verkrijgen van zelfinzicht of inzicht in de stoornis wat dan misschien kan leiden tot verandering.
Maar wou even een duidelijk onderscheid maken tussen ziekte en stoornis want ziekte interpreteert dat je ziek bent en mensen met borderline zijn niet ziek.
Maar wou even een duidelijk onderscheid maken tussen ziekte en stoornis want ziekte interpreteert dat je ziek bent en mensen met borderline zijn niet ziek.
woensdag 12 december 2012 om 13:36
Van een ziekte kan je genezen. Van borderline kun je niet genezen. (Het kan dmv therapie wel veel beter gaan, maar genezen zul je nooit.) Het is dus geen ziekte.
Maar mensen met borderline zijn wel degelijk ziek. Net zoals psychopaten ziek zijn. Ziek in hun hoofd en dat bedoel ik niet rot, maar om aan te geven hoe ik het zie, dat ze dus wel ziek zijn.
Maar mensen met borderline zijn wel degelijk ziek. Net zoals psychopaten ziek zijn. Ziek in hun hoofd en dat bedoel ik niet rot, maar om aan te geven hoe ik het zie, dat ze dus wel ziek zijn.
woensdag 12 december 2012 om 13:40
quote:aponi schreef op 12 december 2012 @ 13:00:
Narcisme en psychopathie zijn ook stoornissen en niet bepaald makkelijk om mee om te gaan.... als je het een stoornis noemt is het niet altijd maar te genezen. Soms zit het te diep in de persoonlijkheid ingebed, en soms (zoals bij narcisme en psychopathie) ontbreekt de wil/reflectie om zichzelf aan te pakken. Gelukkig is dat bij borderline (in de regel) beter.
Ziektes zoals depressie, schizofrenie en bipolaire stoornis zijn vaak met medicijnen aan te pakken, dat is bij een persoonlijkheidsstoornis lastiger.
Maar ik ben het met je eens dat er veel te winnen is met therapie.Met behulp van medicijnen kunnen symptomen van schizofrenie ondedrukt worden, maar dat is het wel zo'n beetje hoor. Genezing bestaat over het algemeen niet. En een depressie in 1 zin met schizofrenie noemen, is denk ik ook niet echt realistisch. Depressie is vaak van tijdelijke aard, schizofrenie levenslang.
Narcisme en psychopathie zijn ook stoornissen en niet bepaald makkelijk om mee om te gaan.... als je het een stoornis noemt is het niet altijd maar te genezen. Soms zit het te diep in de persoonlijkheid ingebed, en soms (zoals bij narcisme en psychopathie) ontbreekt de wil/reflectie om zichzelf aan te pakken. Gelukkig is dat bij borderline (in de regel) beter.
Ziektes zoals depressie, schizofrenie en bipolaire stoornis zijn vaak met medicijnen aan te pakken, dat is bij een persoonlijkheidsstoornis lastiger.
Maar ik ben het met je eens dat er veel te winnen is met therapie.Met behulp van medicijnen kunnen symptomen van schizofrenie ondedrukt worden, maar dat is het wel zo'n beetje hoor. Genezing bestaat over het algemeen niet. En een depressie in 1 zin met schizofrenie noemen, is denk ik ook niet echt realistisch. Depressie is vaak van tijdelijke aard, schizofrenie levenslang.
woensdag 12 december 2012 om 14:04
Marahbloem, dat is ook zo, maar het zijn wel beide 'ziektebeelden' waarbij depressie van voorbijgaande aard of chronisch kan zijn. Schizofrenie en manisch depressiviteit is niet te genezen, maar wel 'handelbaarder' te maken met medicatie.
Persoonlijkheidsstoornissen, zijn stoornissen in de persoonlijkheid. Vaak ontstaan als reactie op trauma's, hoewel de gevoeligheid ervoor (geloof ik) ook weer overerfelijk kan zijn.
Als je in de psychiatrie kijkt, verandert het ook hoe/wat de ziektebeelden/stoornissen zijn. Borderline willen ze emotieregulatie stoornis gaan noemen (of doen ze al?).
Hoe definieer je ziekte eigenlijk? Vond dit antwoord: "Een ziekte is een verstoring van het lichamelijk of geestelijk evenwicht."
Dan zou je een persoonlijkheidsstoornis ook een ziekte kunnen noemen.
Persoonlijkheidsstoornissen, zijn stoornissen in de persoonlijkheid. Vaak ontstaan als reactie op trauma's, hoewel de gevoeligheid ervoor (geloof ik) ook weer overerfelijk kan zijn.
Als je in de psychiatrie kijkt, verandert het ook hoe/wat de ziektebeelden/stoornissen zijn. Borderline willen ze emotieregulatie stoornis gaan noemen (of doen ze al?).
Hoe definieer je ziekte eigenlijk? Vond dit antwoord: "Een ziekte is een verstoring van het lichamelijk of geestelijk evenwicht."
Dan zou je een persoonlijkheidsstoornis ook een ziekte kunnen noemen.
I have my fears but they do not have me
woensdag 12 december 2012 om 14:08
Hoe dan ook, of je het nou hebt of met iemand omgaat die het heeft, beide is zwaar. Degene die ermee om moet gaan, kan beslissen het contact te verbreken. Degene die het heeft moet er mee leren leven en heeft hopelijk de moed en de wil om hard te werken om het handelbaarder te maken (en daar kan ik alleen maar respect voor hebben).
Ik geloof niet dat er ook maar 1 iemand vrijwillig kiest voor een stoornis of een ziekte. Wat dat betreft is compassie en je eigen grenzen bewaken het enige passende antwoord.
Ik geloof niet dat er ook maar 1 iemand vrijwillig kiest voor een stoornis of een ziekte. Wat dat betreft is compassie en je eigen grenzen bewaken het enige passende antwoord.
I have my fears but they do not have me
woensdag 12 december 2012 om 15:35
quote:aponi schreef op 12 december 2012 @ 14:08:
Hoe dan ook, of je het nou hebt of met iemand omgaat die het heeft, beide is zwaar. Degene die ermee om moet gaan, kan beslissen het contact te verbreken.Dat is makkelijker gezegd dan gedaan...emotionele chantage, helemaal tov moeder/kind is vreselijk moeilijk te doorbreken.. Degene die het heeft moet er mee leren leven en heeft hopelijk de moed en de wil om hard te werken om het handelbaarder te maken (en daar kan ik alleen maar respect voor hebben).
Ik geloof niet dat er ook maar 1 iemand vrijwillig kiest voor een stoornis of een ziekte. Klopt, maar je kiest er wél vrijwillig voor om niet voor therapie/medicijnen te kiezen...Wat dat betreft is compassie en je eigen grenzen bewaken het enige passende antwoord.
Hoe dan ook, of je het nou hebt of met iemand omgaat die het heeft, beide is zwaar. Degene die ermee om moet gaan, kan beslissen het contact te verbreken.Dat is makkelijker gezegd dan gedaan...emotionele chantage, helemaal tov moeder/kind is vreselijk moeilijk te doorbreken.. Degene die het heeft moet er mee leren leven en heeft hopelijk de moed en de wil om hard te werken om het handelbaarder te maken (en daar kan ik alleen maar respect voor hebben).
Ik geloof niet dat er ook maar 1 iemand vrijwillig kiest voor een stoornis of een ziekte. Klopt, maar je kiest er wél vrijwillig voor om niet voor therapie/medicijnen te kiezen...Wat dat betreft is compassie en je eigen grenzen bewaken het enige passende antwoord.
woensdag 12 december 2012 om 17:39
Het is absoluut niet makkelijker gezegd dan gedaan. Het is vreselijk moeilijk, zeker als je ziet dat kinderen er onder lijden.
Ik heb een narcistische/psychopathische vader. Ik heb daar enorm onder geleden, daardoor 'trekken van borderline' gediagnosticeerd gekregen, bijna 10 jaar geleden. Ik heb 2 keuzes gemaakt: de ene dat ik mijn vader nooit meer wil zien, de andere dat ik keihard aan mezelf ging werken. Een paar jaar geleden opnieuw gediagnosticeerd, geestelijk gezond verklaard. Ik zal altijd mijn gevoeligheden houden, maar mezelf of een ander beschadigen, dat nooit meer.
Ik ken dus beide kanten...
Ik heb een narcistische/psychopathische vader. Ik heb daar enorm onder geleden, daardoor 'trekken van borderline' gediagnosticeerd gekregen, bijna 10 jaar geleden. Ik heb 2 keuzes gemaakt: de ene dat ik mijn vader nooit meer wil zien, de andere dat ik keihard aan mezelf ging werken. Een paar jaar geleden opnieuw gediagnosticeerd, geestelijk gezond verklaard. Ik zal altijd mijn gevoeligheden houden, maar mezelf of een ander beschadigen, dat nooit meer.
Ik ken dus beide kanten...
I have my fears but they do not have me
