Psyche
alle pijlers
Verhuizen?
dinsdag 8 januari 2013 om 12:16
Ik zet mijn verhuistopic bij psyche, omdat het eigenlijk meer om loslaten/veranderen gaat dan om huizen op zich volgens mij.. Excuses voor het lange stuk, was niet de bedoeling
Het volgende is het geval:
Ik woon samen in een prachtig (in mijn ogen) oud huis. Het tocht, heeft enkel glas, vrijwel geen verwarming (1 gaskachel in de woonkamer), geen tuin en ligt tussen de studentenhuizen. Maar het is van mij. Al 10 jaar. Na alle reizen kwam ik hier thuis. Het huis was ooit (al lang niet meer) van mijn opa, en een tijdje terug kwam ik zijn handschrift tegen in de meterkast. De buurt is heerlijk: Centrum, eetcafétjes en een park op loopafstand en prachtige oude panden. Als ik alleen was ging ik hier nooit meer weg... denk ik...
Maar: ik ben niet alleen. Mijn vriend wil graag een tuin, en nou ben ik ook nog 5 week zwanger van ons eerste kind. Een kind waarmee ik misschien in de woonkamer zal moeten slapen in de winter, omdat het boven vriest. Met geschreeuw op straat 's avonds, en als het ooit een broertje of zusje krijgt niet genoeg ruimte.
Twee dagen nadat ik er achter kwam dat ik zwanger was zagen we een huis op funda. Vrijdag gekeken, huis is best mooi en voelde goed. Een opknappertje, maar met een 12m tuin op het zuiden, genoeg ruimte voor 2.3 kinderen en een studeerkamer en vol liefde bewoond. De buurt vind ik niet zo veel aan, een wederopbouwijk met op het koop-blok na veel sociale huur, maar het scheelt me 15-30 minuten reistijd naar m'n werk enkele reis. Natuur is dichtbij, maar je moet er wel even heenlopen (10-20 min.) Het is wel verder van het centrum, maar nog goed te doen.. maar niet meer lopend.
We moeten vrij snel beslissen. Het staat 30-50k onder de WOZ waarde en de prijzen in de buurt te koop, omdat de verkopers het snel kwijt moeten (bouwkundig zit het goed), en als we een goed bod doen is het van ons.Mijn vriend heeft de verbouwing al half voorbereid zo enthousiast is hij. Het is echt een buitenkans.
Maar.. ik zit al drie avonden alleen maar heel hard te huilen, hormonaal als ik ben. Het huis is prima, dat is het niet, maar dan moet ik weg uit MIJN huis, MIJN buurt, MIJN leven zoals ik het tot nu toe kende. Met een kind op komst verandert alles al, maar dan ook nog mijn omgeving? Het past niet in m'n hoofd, zoveel verandering in één week tijd. Ik huil en huil, en vraag me af waarom ik ook alweer zo blij rondliep in dat huis, en wat me ooit bezield heeft om op Funda te kijken. Ik weet dat ik veel emotioneler ben dan normaal, sentimenteler ook.
Wat nu te doen: verhuizen naar de buitenkans, of in een huis blijven wat minder kindgeschikt is maar me nu geruststelt? Wat vinden jullie?
Het volgende is het geval:
Ik woon samen in een prachtig (in mijn ogen) oud huis. Het tocht, heeft enkel glas, vrijwel geen verwarming (1 gaskachel in de woonkamer), geen tuin en ligt tussen de studentenhuizen. Maar het is van mij. Al 10 jaar. Na alle reizen kwam ik hier thuis. Het huis was ooit (al lang niet meer) van mijn opa, en een tijdje terug kwam ik zijn handschrift tegen in de meterkast. De buurt is heerlijk: Centrum, eetcafétjes en een park op loopafstand en prachtige oude panden. Als ik alleen was ging ik hier nooit meer weg... denk ik...
Maar: ik ben niet alleen. Mijn vriend wil graag een tuin, en nou ben ik ook nog 5 week zwanger van ons eerste kind. Een kind waarmee ik misschien in de woonkamer zal moeten slapen in de winter, omdat het boven vriest. Met geschreeuw op straat 's avonds, en als het ooit een broertje of zusje krijgt niet genoeg ruimte.
Twee dagen nadat ik er achter kwam dat ik zwanger was zagen we een huis op funda. Vrijdag gekeken, huis is best mooi en voelde goed. Een opknappertje, maar met een 12m tuin op het zuiden, genoeg ruimte voor 2.3 kinderen en een studeerkamer en vol liefde bewoond. De buurt vind ik niet zo veel aan, een wederopbouwijk met op het koop-blok na veel sociale huur, maar het scheelt me 15-30 minuten reistijd naar m'n werk enkele reis. Natuur is dichtbij, maar je moet er wel even heenlopen (10-20 min.) Het is wel verder van het centrum, maar nog goed te doen.. maar niet meer lopend.
We moeten vrij snel beslissen. Het staat 30-50k onder de WOZ waarde en de prijzen in de buurt te koop, omdat de verkopers het snel kwijt moeten (bouwkundig zit het goed), en als we een goed bod doen is het van ons.Mijn vriend heeft de verbouwing al half voorbereid zo enthousiast is hij. Het is echt een buitenkans.
Maar.. ik zit al drie avonden alleen maar heel hard te huilen, hormonaal als ik ben. Het huis is prima, dat is het niet, maar dan moet ik weg uit MIJN huis, MIJN buurt, MIJN leven zoals ik het tot nu toe kende. Met een kind op komst verandert alles al, maar dan ook nog mijn omgeving? Het past niet in m'n hoofd, zoveel verandering in één week tijd. Ik huil en huil, en vraag me af waarom ik ook alweer zo blij rondliep in dat huis, en wat me ooit bezield heeft om op Funda te kijken. Ik weet dat ik veel emotioneler ben dan normaal, sentimenteler ook.
Wat nu te doen: verhuizen naar de buitenkans, of in een huis blijven wat minder kindgeschikt is maar me nu geruststelt? Wat vinden jullie?
dinsdag 8 januari 2013 om 12:22
Verhuizen.
Ik snap dat je je zo voelt maar als je eenmaal moeder bent kun je niet de hele tijd meer doen wat jij wil. Het moet ook leuk blijven voor de kinderen.
Opzich is geen tuin te doen, maar een tuin is wel heel fijn.
En als je persee wil blijven wonen waarom dan het niet opknappen? Dus een cv aanleggen, wat vind vriend daarvan?
Ik snap dat je je zo voelt maar als je eenmaal moeder bent kun je niet de hele tijd meer doen wat jij wil. Het moet ook leuk blijven voor de kinderen.
Opzich is geen tuin te doen, maar een tuin is wel heel fijn.
En als je persee wil blijven wonen waarom dan het niet opknappen? Dus een cv aanleggen, wat vind vriend daarvan?
dinsdag 8 januari 2013 om 12:23
Kun je niet beter je eigen huis (laten) opknappen? Dubbel glas, verwarming etc. Ik lees niet of je genoeg ruimte hebt in je huidige huis. En het huilen, tja, dat heeft ook met hormonen te maken. Je bent gewoon niet helemaal jezelf als je zwanger bent, ik niet in ieder geval. Woon je nu wel in een buurt die geschikt is voor een kind?
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
dinsdag 8 januari 2013 om 12:26
quote:meesje2010 schreef op 08 januari 2013 @ 12:22:
Verhuizen.
Ik snap dat je je zo voelt maar als je eenmaal moeder bent kun je niet de hele tijd meer doen wat jij wil. Het moet ook leuk blijven voor de kinderen.
Opzich is geen tuin te doen, maar een tuin is wel heel fijn.
En als je persee wil blijven wonen waarom dan het niet opknappen? Dus een cv aanleggen, wat vind vriend daarvan?
Dank voor jullie eensgezinde reacties. Het is een huurhuis. Toen mijn opa overleed had ik geen geld om het te kopen, en is het naar een pandeigenaar gegaan. Ik huur het nu heel goedkoop, als het ècht opgeknapt wordt zal de huurprijs ook fors omhoog gaan, en met de vraagprijs van het huis zelfs hoger worden dan de hypotheek.
Als verhuizen de oplossing is: hoe leer ik dan dit huis (neem sentimenten over opa en oude huizen/buurten mee) dan loslaten? Ik zie mezelf namelijk al hormonaal gillend aan de deurkruk hangen bij het vertrek (voordeel: de buren zie je ws niet snel weer)
Verhuizen.
Ik snap dat je je zo voelt maar als je eenmaal moeder bent kun je niet de hele tijd meer doen wat jij wil. Het moet ook leuk blijven voor de kinderen.
Opzich is geen tuin te doen, maar een tuin is wel heel fijn.
En als je persee wil blijven wonen waarom dan het niet opknappen? Dus een cv aanleggen, wat vind vriend daarvan?
Dank voor jullie eensgezinde reacties. Het is een huurhuis. Toen mijn opa overleed had ik geen geld om het te kopen, en is het naar een pandeigenaar gegaan. Ik huur het nu heel goedkoop, als het ècht opgeknapt wordt zal de huurprijs ook fors omhoog gaan, en met de vraagprijs van het huis zelfs hoger worden dan de hypotheek.
Als verhuizen de oplossing is: hoe leer ik dan dit huis (neem sentimenten over opa en oude huizen/buurten mee) dan loslaten? Ik zie mezelf namelijk al hormonaal gillend aan de deurkruk hangen bij het vertrek (voordeel: de buren zie je ws niet snel weer)
dinsdag 8 januari 2013 om 12:31
Het huidige huis is trouwens 80m2 met 1 redelijk en 2 kleine slaapkamers. Het nieuwe huis is 114m2 met 2 grote, 1 redelijk grote en 1 kleine slaapkamers (hier zouden we een badkamer van maken), en een kamer op zolder die met dakkapel een hele goede studeerkamer zou zijn.
De huidige buurt is pas na het oversteken van een paar straten (=park) geschikt voor een kind. Het is een oud blok: stoepen met voordeuren er aan. Op zich zijn er natuurlijk generaties kinderen opgegroeid zo, en er wonen er twee, maar het is meerendeel studenten en sentimentele mutsen zoals ik.
De huidige buurt is pas na het oversteken van een paar straten (=park) geschikt voor een kind. Het is een oud blok: stoepen met voordeuren er aan. Op zich zijn er natuurlijk generaties kinderen opgegroeid zo, en er wonen er twee, maar het is meerendeel studenten en sentimentele mutsen zoals ik.
dinsdag 8 januari 2013 om 12:32
Och elein toch.. Verhuizen zal bijna wel moeten.
Zie het als een volgende stap in je leven. Het nieuwe huis wordt van jou en je gezin!! Je kindje wordt hier geboren... Als je over een aantal jaar terug kijkt dan zie je het anders.
Mijn ouderlijk huis wordt nu ook verkocht en het doet pijn maar ik laat het wel los..
Zie het als een volgende stap in je leven. Het nieuwe huis wordt van jou en je gezin!! Je kindje wordt hier geboren... Als je over een aantal jaar terug kijkt dan zie je het anders.
Mijn ouderlijk huis wordt nu ook verkocht en het doet pijn maar ik laat het wel los..
dinsdag 8 januari 2013 om 12:32
Foto's maken van het huis? Alle herinneringen opslaan? Weet je, het is maar een huis. Jouw herinneringen aan jouw opa zitten vooral altijd in jouw geheugen, waar je ook woont. Kun je het pand niet nu kopen van de pandeigenaar en dan opknappen?
Freedom is just another word for nothing left to lose - Janis Joplin
dinsdag 8 januari 2013 om 12:35
Klinkt wel alsof je er rationeel achter staat, alleen nu nog gevoelsmatig.
Weet dat als je dozen begint in te pakken, de kamers een voor een lege hulzen beginnen te worden.
Neem veel foto's van het huis en de meterkast met je opa's handschrift. Duw een briefje in een spelonkje, hoekje met een tekst en datum, loop bewust door elke kamer en neem bewust afscheid. Dan kan het Sterkte!!
Weet dat als je dozen begint in te pakken, de kamers een voor een lege hulzen beginnen te worden.
Neem veel foto's van het huis en de meterkast met je opa's handschrift. Duw een briefje in een spelonkje, hoekje met een tekst en datum, loop bewust door elke kamer en neem bewust afscheid. Dan kan het Sterkte!!
dinsdag 8 januari 2013 om 12:36
Toen wij verhuisden uit een huis waar we erg aan gehecht waren, hebben we een leuke film gemaakt van het huis en alle gewoontes in dat huis. De laatste weken dat we er woonden hebben we gewoon af en toe de camera erbij gepakt, om gewoontes te filmen (een keertje koken, slapen gaan, wakker worden, thuis komen), stukjes rondleiding met details die we niet meer wilden vergeten en wat grappige scènes erin (gesprekken met elkaar over wat we zoal hebben meegemaakt in de tijd dat we er woonden). Het is een schitterende film geworden! We hebben een paar maanden later in ons nieuwe huis een filmavondje gehouden en het was erg leuk om terug te zien.
dinsdag 8 januari 2013 om 12:36
quote:elein schreef op 08 januari 2013 @ 12:26:
Als verhuizen de oplossing is: hoe leer ik dan dit huis (neem sentimenten over opa en oude huizen/buurten mee) dan loslaten? Ik zie mezelf namelijk al hormonaal gillend aan de deurkruk hangen bij het vertrek (voordeel: de buren zie je ws niet snel weer)Gaat dat niet vanzelf? Als je aan het nieuwe huis nog het nodige moet verbouwen zul je nog niet direct verhuizen. Waarschijnlijk groei je dan langzaam in het nieuwe huis, als je ziet hoe het opknapt door het verbouwen.
Als verhuizen de oplossing is: hoe leer ik dan dit huis (neem sentimenten over opa en oude huizen/buurten mee) dan loslaten? Ik zie mezelf namelijk al hormonaal gillend aan de deurkruk hangen bij het vertrek (voordeel: de buren zie je ws niet snel weer)Gaat dat niet vanzelf? Als je aan het nieuwe huis nog het nodige moet verbouwen zul je nog niet direct verhuizen. Waarschijnlijk groei je dan langzaam in het nieuwe huis, als je ziet hoe het opknapt door het verbouwen.
dinsdag 8 januari 2013 om 12:37
Als het een je eigen huis (koophuis) was geweest had ik gezegd opknappen en doorleven. Dan was je er binnen een paar jaar op een natuurlijke manier uitgegroeid en zou je het emotioneel gemakkelijker kunnen loslaten.
Nu voelt het geforceerd en komt het te snel.
Maar je hebt ook tijd genoeg om rustig verder te kijken naar een ander huis. Er staan huizen genoeg te koop en je kunt na de bevalling en babytijd van de eerste toch ook nog verhuizen.
Nu voelt het geforceerd en komt het te snel.
Maar je hebt ook tijd genoeg om rustig verder te kijken naar een ander huis. Er staan huizen genoeg te koop en je kunt na de bevalling en babytijd van de eerste toch ook nog verhuizen.
dinsdag 8 januari 2013 om 12:37
Nou huil ik al weer omdat jullie zo lief doen
Het huidige huis kopen kan vrijwel niet. Het zit juridisch vast aan het studentenhuis hiernaast, en als we aan een tweede toe zijn moeten we denk ik toch echt weg.
Meesje, pff dat lijkt me ook zo moeilijk! Dat zijn de mensen van wie we het (mogelijk) kopen ook. Ouders zijn overleden, maar hebben met zo veel zorg in dat huis gewoond *sluisdeur weer open*
Het huidige huis kopen kan vrijwel niet. Het zit juridisch vast aan het studentenhuis hiernaast, en als we aan een tweede toe zijn moeten we denk ik toch echt weg.
Meesje, pff dat lijkt me ook zo moeilijk! Dat zijn de mensen van wie we het (mogelijk) kopen ook. Ouders zijn overleden, maar hebben met zo veel zorg in dat huis gewoond *sluisdeur weer open*
dinsdag 8 januari 2013 om 12:38
quote:Belle73 schreef op 08 januari 2013 @ 12:32:
Foto's maken van het huis? Alle herinneringen opslaan? Weet je, het is maar een huis. Jouw herinneringen aan jouw opa zitten vooral altijd in jouw geheugen, waar je ook woont. Kun je het pand niet nu kopen van de pandeigenaar en dan opknappen?
Dat idee heb ik ook.
Veel foto's maken , eventueel een filmpje al lopend door heel het huis.
Foto's maken van het huis? Alle herinneringen opslaan? Weet je, het is maar een huis. Jouw herinneringen aan jouw opa zitten vooral altijd in jouw geheugen, waar je ook woont. Kun je het pand niet nu kopen van de pandeigenaar en dan opknappen?
Dat idee heb ik ook.
Veel foto's maken , eventueel een filmpje al lopend door heel het huis.
dinsdag 8 januari 2013 om 12:41
Pff.. het idee van afscheid nemen is nog zo moeilijk.. Maar ik vind foto's en filmpjes maken een goed idee.
Ik ga het er vanavond ook met m'n ouders over hebben. (Verdorie 34, en opeens toch weer bevestiging nodig). Mijn vader is hier opgegroeid, en misschien kan hij wel uitleggen dat opa (pragmatische man verder) me een suffe muts had gevonden om het niet te doen en helpt dat. Dan vertel ik ook maar meteen dat ze een kleinkind krijgen, want anders snappen ze niet dat ik een mental breakdown heb over een huis.
Ik ga het er vanavond ook met m'n ouders over hebben. (Verdorie 34, en opeens toch weer bevestiging nodig). Mijn vader is hier opgegroeid, en misschien kan hij wel uitleggen dat opa (pragmatische man verder) me een suffe muts had gevonden om het niet te doen en helpt dat. Dan vertel ik ook maar meteen dat ze een kleinkind krijgen, want anders snappen ze niet dat ik een mental breakdown heb over een huis.
dinsdag 8 januari 2013 om 12:45
Ja dat is ook erg, mar toch gaat er naar de hoogste bieder. En niet de aardigste.
In dat huis ben ik en mijn broertjes zusje geboren, mijn dochter is er zelfs geboren en mijn vader is er overleden.
Op 1 of andere manier ben ik er ook wel klaar voor.
Het huis waar je nu naar toe gaat wordt nog veel sentimenteler als je je gezin daar sticht!
Komt allemaal goed.
In dat huis ben ik en mijn broertjes zusje geboren, mijn dochter is er zelfs geboren en mijn vader is er overleden.
Op 1 of andere manier ben ik er ook wel klaar voor.
Het huis waar je nu naar toe gaat wordt nog veel sentimenteler als je je gezin daar sticht!
Komt allemaal goed.
dinsdag 8 januari 2013 om 12:57
Ik denk het ergens ook wel, maar van 'gezin' kan ik me nog zo weinig voorstelling maken.
Ik ben er ook een beetje bang voor dat ik in het nieuwe huis niet zoveel zal kunnen bijdragen aan klussen, en dat terwijl ik best handig ben en hier ook alles zelf gedaan heb. Zo wordt het huis minder 'mijn' voor m'n gevoel. En het idee dat je nieuwe kleuren voor alle kamers uit gaat zoeken vind ik normaal wel leuk, maar het lijkt wel alsof al dat soort keuzes naast een prille zwangerschap (ook nog een korte bloeding gehad dit weekend, waarschijnlijk gewoon een vaatje of innesteling, maar je schrikt je de blubber) en m'n werk echt bijna onmogelijk zijn.. of zijn dat weer die hormonen en is dat over een week weer over?
Ergens zit een rationele Elein verborgen onder deze bult volgesnotterde tissues, en ik ben echt heel blij met jullie reacties. Ik kan er niet echt met iemand over praten omdat het hele zwanger zijn een essentieel onderdeel van het probleem is en ik dat nog niet er bij wil vertellen. Dank dus!
Ik ben er ook een beetje bang voor dat ik in het nieuwe huis niet zoveel zal kunnen bijdragen aan klussen, en dat terwijl ik best handig ben en hier ook alles zelf gedaan heb. Zo wordt het huis minder 'mijn' voor m'n gevoel. En het idee dat je nieuwe kleuren voor alle kamers uit gaat zoeken vind ik normaal wel leuk, maar het lijkt wel alsof al dat soort keuzes naast een prille zwangerschap (ook nog een korte bloeding gehad dit weekend, waarschijnlijk gewoon een vaatje of innesteling, maar je schrikt je de blubber) en m'n werk echt bijna onmogelijk zijn.. of zijn dat weer die hormonen en is dat over een week weer over?
Ergens zit een rationele Elein verborgen onder deze bult volgesnotterde tissues, en ik ben echt heel blij met jullie reacties. Ik kan er niet echt met iemand over praten omdat het hele zwanger zijn een essentieel onderdeel van het probleem is en ik dat nog niet er bij wil vertellen. Dank dus!
dinsdag 8 januari 2013 om 13:00
dinsdag 8 januari 2013 om 13:05
Het huis voelt goed, de tuin voelt ècht goed, de buurt.. nee, wordt ik niet wild van. Aan de andere (rationele elein!) kant ben ik als kind in zo'n buurt opgegroeid, en dat was echt prima. De wijk is in opkomst, en veel oude mensen (1e bewoners) overlijden, waardoor er jonge gezinnen voor in de plaats komen.
Waar ik bang voor ben is dat een huis met deze ruimte en tuin op deze afstand van het centrum en mijn werk voor deze prijs niet snel meer voorbij komt. We lopen al een tijdje mee op funda, en voor deze prijs is het echt een buitenkans. Ergens is dat ook wel iets om rekening mee te houden denk ik, want mijn vriend heeft momenteel geen werk en zit in een erg lastige sector. Met dit huis zouden we op mijn salaris alleen de hypotheek makkelijk kunnen betalen, en nog kunnen sparen/reizen ook. (al kan dat met ons huurhuis ook, want dat is nog goedkoper).
Waar ik bang voor ben is dat een huis met deze ruimte en tuin op deze afstand van het centrum en mijn werk voor deze prijs niet snel meer voorbij komt. We lopen al een tijdje mee op funda, en voor deze prijs is het echt een buitenkans. Ergens is dat ook wel iets om rekening mee te houden denk ik, want mijn vriend heeft momenteel geen werk en zit in een erg lastige sector. Met dit huis zouden we op mijn salaris alleen de hypotheek makkelijk kunnen betalen, en nog kunnen sparen/reizen ook. (al kan dat met ons huurhuis ook, want dat is nog goedkoper).
dinsdag 8 januari 2013 om 13:09
quote:newkitten schreef op 08 januari 2013 @ 13:00:
Ik zou het niet doen. Je hebt het over een 'best aardig huis' en je vind de buurt niet top. Er komt wel een leuker huis voorbij, echt! Pas verhuizen als je jezelf er echt ziet wonen. Een huis moet direct goed voelen anders wordt het nooit een thuis.
Dit is wat ik ook bedoel.
Over een paar jaar voelt het veel natuurlijker om de stap te zetten.
En als je nu nauwelijks huur hebt kun je nog een paar jaar flink doorsparen voor de nieuwe droomlocatie ook.
Waarom die haast.
Ik zou het niet doen. Je hebt het over een 'best aardig huis' en je vind de buurt niet top. Er komt wel een leuker huis voorbij, echt! Pas verhuizen als je jezelf er echt ziet wonen. Een huis moet direct goed voelen anders wordt het nooit een thuis.
Dit is wat ik ook bedoel.
Over een paar jaar voelt het veel natuurlijker om de stap te zetten.
En als je nu nauwelijks huur hebt kun je nog een paar jaar flink doorsparen voor de nieuwe droomlocatie ook.
Waarom die haast.
dinsdag 8 januari 2013 om 13:15
Door de aanvullende info slaatde schaal voor mij in elk geval iets meer uit nu naar blijven zitten.
Werkloos in een hypotheek met jouw salaris, dus op jouw salaris maar jij bent zwanger... wat nu als je vroeg thuis komt te zitten en een ZW uitkering krijgt? Kunnen jullie het dragen om in je oude huis te blijven zitten en te klussen in het nieuwe huis? Dus dubbele woonlasten? Hebben jullie geld om de verbouwing te financieren? Allemaal zaken die je goed moet afwegen voor je een beslissing neemt. Succes!
Werkloos in een hypotheek met jouw salaris, dus op jouw salaris maar jij bent zwanger... wat nu als je vroeg thuis komt te zitten en een ZW uitkering krijgt? Kunnen jullie het dragen om in je oude huis te blijven zitten en te klussen in het nieuwe huis? Dus dubbele woonlasten? Hebben jullie geld om de verbouwing te financieren? Allemaal zaken die je goed moet afwegen voor je een beslissing neemt. Succes!
