Verhuizen?

elein dinsdag 8 januari 2013 om 12:16

Ik zet mijn verhuistopic bij psyche, omdat het eigenlijk meer om loslaten/veranderen gaat dan om huizen op zich volgens mij.. Excuses voor het lange stuk, was niet de bedoeling

Het volgende is het geval:

Ik woon samen in een prachtig (in mijn ogen) oud huis. Het tocht, heeft enkel glas, vrijwel geen verwarming (1 gaskachel in de woonkamer), geen tuin en ligt tussen de studentenhuizen. Maar het is van mij. Al 10 jaar. Na alle reizen kwam ik hier thuis. Het huis was ooit (al lang niet meer) van mijn opa, en een tijdje terug kwam ik zijn handschrift tegen in de meterkast. De buurt is heerlijk: Centrum, eetcafétjes en een park op loopafstand en prachtige oude panden. Als ik alleen was ging ik hier nooit meer weg... denk ik...

Maar: ik ben niet alleen. Mijn vriend wil graag een tuin, en nou ben ik ook nog 5 week zwanger van ons eerste kind. Een kind waarmee ik misschien in de woonkamer zal moeten slapen in de winter, omdat het boven vriest. Met geschreeuw op straat 's avonds, en als het ooit een broertje of zusje krijgt niet genoeg ruimte.

Twee dagen nadat ik er achter kwam dat ik zwanger was zagen we een huis op funda. Vrijdag gekeken, huis is best mooi en voelde goed. Een opknappertje, maar met een 12m tuin op het zuiden, genoeg ruimte voor 2.3 kinderen en een studeerkamer en vol liefde bewoond. De buurt vind ik niet zo veel aan, een wederopbouwijk met op het koop-blok na veel sociale huur, maar het scheelt me 15-30 minuten reistijd naar m'n werk enkele reis. Natuur is dichtbij, maar je moet er wel even heenlopen (10-20 min.) Het is wel verder van het centrum, maar nog goed te doen.. maar niet meer lopend.

We moeten vrij snel beslissen. Het staat 30-50k onder de WOZ waarde en de prijzen in de buurt te koop, omdat de verkopers het snel kwijt moeten (bouwkundig zit het goed), en als we een goed bod doen is het van ons.Mijn vriend heeft de verbouwing al half voorbereid zo enthousiast is hij. Het is echt een buitenkans.

Maar.. ik zit al drie avonden alleen maar heel hard te huilen, hormonaal als ik ben. Het huis is prima, dat is het niet, maar dan moet ik weg uit MIJN huis, MIJN buurt, MIJN leven zoals ik het tot nu toe kende. Met een kind op komst verandert alles al, maar dan ook nog mijn omgeving? Het past niet in m'n hoofd, zoveel verandering in één week tijd. Ik huil en huil, en vraag me af waarom ik ook alweer zo blij rondliep in dat huis, en wat me ooit bezield heeft om op Funda te kijken. Ik weet dat ik veel emotioneler ben dan normaal, sentimenteler ook.

Wat nu te doen: verhuizen naar de buitenkans, of in een huis blijven wat minder kindgeschikt is maar me nu geruststelt? Wat vinden jullie?

elein dinsdag 8 januari 2013 om 13:16

Waarom die haast heb ik mezelf ook afgevraagd. Rationeel gezien stel ik mezelf de volgende vragen:

- Als alles goed gaat komt de gup in September. Het is boven in de winter 3 graden, en in de keuken ook. Voor al onze voorvaderen geen probleem, dus hij/zij zal het wel overleven, maar wil ik dat?

- Ik heb afgelopen zomer 1 dag op het balkon gezeten. Alle andere avonden was er erg veel lawaai van buren en studentenhuizen om ons heen (er is een nieuw errug gezellig huis bijgekomen vorig jaar), en kon ik me niet op m'n boek concentreren. Hoe ga ik hoogzwanger en bloedchagrijnig de zomer doorkomen?

- Vriend wordt vaak 's nachts wakker van schreeuwende studenten in de straat. Ik wat minder, maar met al lichter/minder slapen of een slapende baby bij je..handig?

- Ik weet niet wat de droomlocatie is. Of wel, maar met tuin/meer ruimte en rust is de vraagprijs nu twee keer zo hoog als we kunnen betalen. Misschien gaan de huizenprijzen echt nog kelderen, misschien vindt vriend een droomaan.. maar is dat waarschijnlijk?

- Ga ik het over een paar jaar (als en indien we een 2e willen) niet net zo moeilijk vinden, en kan ik dan niet beter het huis met deze superlage maandlasten kiezen?

Anoniem_92501 dinsdag 8 januari 2013 om 13:22

Lastige overwegingen Elein, ik kan me je twijfels wel voorstellen.

Wat ik me niet kan voorstellen, is dat jullie het nog nooit eerder over verhuizen hebben gehad. Zeg maar in hetzelfde gesprek waar je het over 1, 2 of 3 kinderen had en over hoe het zou zijn als gezin. Hoe dacht je er tóen over? Kun je die gedachten en gevoelens niet terughalen, wetende dat je toen niet hormonaal gehandicapt was??

Nog even blijven zitten lijkt me niet echt een probleem. Je kunt langer doorsparen, de huizenprijzen lijken nog niet weer te stijgen en je kunt eens wennen aan 'een gezin zijn' en beter inschatten wat je dan wilt en nodig hebt.

Aan de andere kant, de sprong in het diepe blijft! Wij hebben net ons huis verkocht, iets waar we al drie jaar naar uitkeken. Wij willen naar een huis met een tuin met meer ruimte voor ónze gup (en wie weet een broertje/zusje) en kijken al drie jaar op Funda. En nu puntje bij paaltje komt vinden we het doodeng en weten we ineens niet meer wat we nou écht willen, en dat terwijl we niet eens sentimentele binding met ons huidige huis hebben!

Dus misschien moet je maar gewoon springen. Dat heb je ook gedaan met zwanger worden tenslotte (tenminste, ik kan me niet voorstellen dat íemand echt weet hoe dat is vantevoren) dus waarom niet alle sprongen tegelijk?

En weet je, nu ben je zwanger en is verhuizen niet zo makkelijk als anders, maar als je straks een dreumes/peuter/kleuter hebt rondlopen is het óók een gedoe...

Anoniem_117457 dinsdag 8 januari 2013 om 13:23

gewoon nog een keertje gaan kijken! Misschien weet je dan weer wat je een blij gevoel gaf? En als het echt niet goed voelt, niet doen! Misschien komt er binnenkort nog wel een leuk huis te koop. Als ik het goed begrijp is dit het eerste huis waar jullie gekeken hebben?

elein dinsdag 8 januari 2013 om 13:28

quote:Louba schreef op 08 januari 2013 @ 13:15:Werkloos in een hypotheek met jouw salaris, dus op jouw salaris maar jij bent zwanger... wat nu als je vroeg thuis komt te zitten en een ZW uitkering krijgt? Kunnen jullie het dragen om in je oude huis te blijven zitten en te klussen in het nieuwe huis? Dus dubbele woonlasten? Hebben jullie geld om de verbouwing te financieren? Allemaal zaken die je goed moet afwegen voor je een beslissing neemt. Succes!

Goede vraag van de ZW uitkering, daar had ik nog niet aan gedacht. Ik spaar nu iets meer dan te verwachten hypotheek naast onze vaste lasten, eten, uitjes en vakantiepotje. Normaal gezien kan ik dus de hypotheek + huur zonder problemen (alleen dan wat minder sparen) betalen. Ik ga even uitrekenen of dit nog steeds werkt als het 70% wordt (en dan tijdelijk geen uitjes/vakantie) dank je!

We kunnen het huis in met alleen verven/vloeren/behangen etc. Voor dit en verbouwkosten heb ik -zonder extra hypotheek- een potje van 20k. Hier hoeft niet meteen een nieuwe keuken en dakkapel voor, maar graag wel een badkamer (is een lokkertje voormij: een badkamer met ligbad in plaats van inloopkast gijserdouche )

Echt, jullie inbreng helpt zo goed om m'n gedachten te ordenen, dank jullie wel!

Anoniem_67ae39df89b68 dinsdag 8 januari 2013 om 13:30

Het koophuis klinkt als een soort buitenkansje. Heb je voor jezelf alle plus en minpunten op een rij gezet? Ook waarom dit een buitenkansje is? Leuke prijs is leuk, en verder?

Het huidige huurhuis, ik snap je emoties, maar is het echt zo leuk wonen? Is het leuk als jij straks een kindje hebt die net slaapt, na de halve dag gejankt te hebben, en de studenten vervolgens weer schreeuwend langskomen?

Ik denk dat het echt alleen de emotionele kant van het verhaal is en dat je het huis teveel idealiseert. Waardoor er dus ook te weinig ruimte is om naar een ander huis te kijken. Het huurhuis klinkt niet als ideaal. Weet je, je verhuist dan wel, je herinneringen raak je niet kwijt. Je hebt het huis niet nodig om die te bewaren.

Anoniem_160679 dinsdag 8 januari 2013 om 13:33

Toch verhuizen. En als het niet bevalt weer verhuizen.

Anoniem_62964 dinsdag 8 januari 2013 om 13:33

Denk je dat het nieuwe huis een plek is waar je met een gezin gelukkig zult zijn? Of verwacht je dat het een tussenhuis is waar je binnen een paar jaar weer wil vertrekken?

Vrienden met kinderen die met veel moeite van hun lawaaierige bovenwoningen vertrokken zijn zelfs op de meest vreselijke (in mijn ogen dan hè) vinexlocaties blij en tevreden.

Zelf woon ik ook niet meer zo romantisch als vroeger, dat had toen zijn charme nu tellen andere dingen.

Misschien moet je toch maar springen.

elein dinsdag 8 januari 2013 om 13:34

Natuurlijk hebben we het over verhuizen gehad. We zijn (als antwoord op meisie) drie keer eerder bij een huis wezen kijken, en wonen op Funda. Huizen zijn makkelijker om over te fantaseren van kinderen, want ik kan in een dronken bui een huis kopen, maar misschien kon ik wel niet zwanger worden. Alleen leek het meer een spelletje: zoek het huis op funda. Het wordt nu opeens zo echt dat een deel van mij denkt: ho..howachteenseven.. grapje! toch?

Kaz, dank voor het begrip 'hormonaal gehandicapt', bij deze als sticker op m'n voorhoofd geplakt! Overigens is mijn mening over zwanger zijn nog niet hormonaal gecorrigeerd. Ik blijf hopen..

Anoniem_148516 dinsdag 8 januari 2013 om 14:08

persoonlijk vind ik locatie belangrijker dan het huis. Huis kun je naar eigen inzicht veranderen, locatie niet.

Gezien de huidige situatie ( woningmarkt, goedkope huur, vriend werkloos, hormonaal gestuurde emoties etc.) zou ik op dit moment in het huurhuis blijven, en blijven uitkijken naar de perfecte woning/locatie, waar je de komende 30 jaar wil blijven.

Een baby heeft echt niet zoveel nodig, en het lijkt mij juist fijn om in je vertrouwde omgeving te wennen aan een kind ipv extra stress op de hals te halen met verbouwing, verhuizen etc. waar je op dit moment nog niet echt aan toe lijkt.

elein dinsdag 8 januari 2013 om 14:36

Schnitzel, je verwoordt precies mijn 'andere' kant.

Vraag blijft: ben ik er over een paar jaar dan wel aan toe?

Anoniem_92501 dinsdag 8 januari 2013 om 14:47

Haha Elein, het floepte zo maar uit mijn toetsenbord, maar ik ga 'm zelf ook maar onthouden denk ik.

Hoe leuk vind je verhuizen op zich eigenlijk? Ik heb er zelf een gruwelijke hekel aan (weet niet wat ik erger vind trouwens, zwanger zijn of verhuizen.... ) dus ik zou zeker niet zwanger/net bevallen willen verhuizen. Maar ja, als jij het wel leuk vindt en een partner hebt die staat te popelen om zijn handen uit de mouwen te steken, is het een heel ander verhaal.

Anoniem_62964 dinsdag 8 januari 2013 om 14:49

Ja want dan ben je het beu om steeds de wandelwagen naar boven te zeulen, een overstroming te veroorzaken als je het badje leeggooit boven de wc. Je kind binnen te houden omdat er een rotte plank of spijl op je balkon is. Te zeulen met een fietsje naar het park omdat dat het eerste plekje is waar het kind los kan.

Anoniem_148516 dinsdag 8 januari 2013 om 14:49

quote:elein schreef op 08 januari 2013 @ 14:36:

Schnitzel, je verwoordt precies mijn 'andere' kant.

Vraag blijft: ben ik er over een paar jaar dan wel aan toe? Ik denk dat als je een rondrennende peuter hebt, waarmee je dagelijks naar het park moet om buiten te spelen, en thuis struikelt over het speelgoed, het een stuk makkelijker wordt om jezelf ervan te overtuigen dat het tijd is om te verhuizen.

elein dinsdag 8 januari 2013 om 15:12

Ik weet niet eens of ik verhuizen leuk vind. Ik ben namelijk nog maar twee keer eerder verhuisd: naar een studentenhuis en hierheen. Maar het is uit mijn huis weg, dus da's alvast niks Zwanger verhuizen lijkt me hormonaal gezien nog erger idd, maar zwanger op een gehorige bovenwoning is ook niet alles.

Schnitzel en Bopine, dank voor het levendige beeld van de peuter en het badje. Ergens zie ik daar (nu! dan vast niet meer!) ook wel de charme van in, net zoals ik een vreemde charme zie in mijn borden op de kachel moeten zetten in de winter, of het gas aan doen in de keuken om een beetje warm te blijven bij het afwassen..

Ik ga zo om 16:00 uur eerst maar weer kijken. Ben net nog even heel funda over geweest, maar huizen in de buurten die ik echt mooi vindt zijn twee keer zo duur, en echt meer dan ik kan ophoesten. Die lage hypotheek (netto 500-600 in de maand!) is zo aantrekkelijk, maar de buurt.. Overigens heb ik de buren gegoogeld en blijk ik het ene stel (vaag) te kennen, da's wel weer grappig.

Ik ben in ieder geval opgehouden met huilen, nu m'n best doen om niet weer te beginnen als de makelaar er bij is

Anoniem_62964 dinsdag 8 januari 2013 om 15:14

Overigens heb ik maar één keer spijtoptanten meegemaakt. Vrienden die wel heel radicaal de stad uitgingen echt het platteland op, klein dorp, boerensloot, ons kent ons, supermarkt op 10 km. Die woonden binnen een jaar in het huis wat jij steeds omschrijft.

Zelf heb ik ook wel eens heimwee naar mijn etage in de binnenstad en het leven dat daarbij hoorde. Maar ach centrale verwarming, dubbel glas en een tuin op het zuiden doen ook veel.

De ruimte en rust en het ligbad.

En nee het is geen vinex.

elein dinsdag 8 januari 2013 om 15:22

Dit is ook geen vinex, maar wederopbouw. Het zijn niet mijn geliefde hoge plafonds en schouwen, maar er zitten wel hele karakterestieke jr 50 elementen in.

Vinex was makkelijk geweest, dat is een no-go

Ik denk dat een radicale verhuizing zoals je vrienden gedaan hebben inderdaad niet werkt. Ik heb ook een romantisch beeld van het platteland met een immense tuin, maar ik hoor in de stad.

Anoniem_62964 dinsdag 8 januari 2013 om 15:26

Ja de romantische zaken als schroeiplekken in je spijkerbroek, omdat die op de kachel zo fijn droogde heb ik ook niet meer.

Ik dacht laatst nog dat ik misschien maar een houtkacheltje moest nemen omdat ik de gaskachel nog steeds mis ( ik ben best erg hoor en ik snap je heel goed).

Anoniem_62964 dinsdag 8 januari 2013 om 15:35

Succes met de makelaar zometeen. Die lui zijn er echt heel goed in om je doen te geloven dat het echt je laatste kans is, dat weet je toch.

Laat je niet opjagen door ze.

Anoniem_148516 dinsdag 8 januari 2013 om 15:35

Trouwens nog een tip: wacht ff met beslissen tot je weet hoeveel kinderen je verwacht.

Vrienden van ons hadden ook zo'n superleuke bovenwoning in het centrum, maar toen bleek dat ze een tweeling verwachtten kregen ze het op de heupen en besloten ze stel op sprong te verhuizen naar een echt huis. Budget liet alleen een bouwval toe (in een leuke buurt... dat wel), en er bleef geen geld over voor een aannemer dus ze moesten alles zelf doen. Vooral veel gesloopt, hoop stress, kinderen te vroeg geboren, ziekenhuisperiode blabla. Kinderen zijn nu 6 maanden en het huis is een teringbende... letterlijk een halve keuken, geen plafond, gaten in de vloer, nauwelijks meubels (alleen wat uit de kleine woning kwam + babyspul) en overal ligt rotzooi, want te weinig opbergruimte. De bovenverdieping is nu bijna bewoonbaar.... Echt, ik ken mijn vrienden niet meer terug. Heb met vriendlief afgesproken dat whatever happens, ingrijpende verbouwingen moeten wachten tot na de zwangerschap (gelukkig is ons huidige appartement groot genoeg om een eventuele drieling te huisvesten).

Anoniem_2871 dinsdag 8 januari 2013 om 15:43

Ik woon met 2 kinderen in een huis van 80m2. Qua ruimte kan het makkelijk alleen hebben wij wel een gezamenlijke tuin. Alleen het fei dat er zoveel lawaai is van de omgeving zou voor mij wel een punt zijn om eventueel te verhuizen. Maar wel overdacht. Je kunt ook altijd nog verhuizen als je kind een paar weken/ maanden oud is.

Anoniem_171272 dinsdag 8 januari 2013 om 18:16

Op verschillende momenten gaan kijken naar het nieuwe huis!

Daarmee bedoel ik ; een keer in de ochtend,een keer sávonds als het al donker is bv.

elein woensdag 9 januari 2013 om 13:22

Okay update:

We doen het niet. Ik werd zo zenuwachtig van het idee dat we de komende 2-3 maanden moeten wennen aan het idee van een baby, hij moet een opleiding afronden, ik ben op m'n werk voor een aantal grote projecten verantwoordelijk (groter dan tot nu toe) en dan ook nog klussen, kleuren uitzoeken, breken, behangen, heen en weer reizen... etc.

Daarbij hebben we onze meubels uitgemeten, en om het in te kunnen richten moeten we wel wat verbouwen. We zijn bij mensen binnen geweest die dat al gedaan hadden, en het leek gewoon raar en niet goed bij het huis te passen.

Ik was opgelucht met de beslissing, maar had niet helemaal door dat mijn vriend (is bij mij ingetrokken) dit huis minder ziet als echt van hem omdat het natuurlijk al ingericht was, en er echt heel veel zin in had om het andere huis aan te pakken

Hij zegt dat het goed is, dat hij er even van baalde maar er misschien ook wel te enthousiast ingesprongen was, maar ik voel me wel schuldig.. Maar goed. Kogel door de kerk.

(En daar moest ik natuurlijk om huilen. Als iemand geld wil: stuur me een zielig verhaal en je rekeningnummer en je hebt me! )

Anoniem_69203538e08c9 woensdag 9 januari 2013 om 13:53

Betekent dat dat jullie besloten hebben totdat het kindje er is, in ieder geval in dit huis te blijven?

Of zou het kunnen dat vriend volgende week een ander - beter - huis ziet en dan daar voor gaat?

Als je het nu met je werk al druk hebt én zwanger bent is een verhuizing misschien niet het beste moment. Tenzij jullie een heel team hebben van klussende vrienden en familie zodat jij minder hoeft te doen.

Ik ken iemand die 5 weken voor de bevalling vrolijk is verhuisd. Ik had het doodeng gevonden, straks komt kind te vroeg en heb je twee half ingerichte huizen....

Anoniem_69203538e08c9 woensdag 9 januari 2013 om 13:54

Oh en Ik stuur je geen rekeningnummer hoor

elein woensdag 9 januari 2013 om 14:04

De groep klussende mensen is geen probleem. Het niet zelf kunnen klussen (niet eens zozeer want zwanger, meer want zwanger en druk met werk) is dat eerder.

Ik hou van klussen, en ben gewend om veel dingen zelf te doen. Ik ben bang dat als ik niet mee kan helpen, en bloed zweet en tranen in een nieuw huis kan stoppen, het niet echt van 'mij' voelt, en het nog moeilijker is om dit huis los te laten.

Ik wist alleen niet dat mijn vriend zo sterk het gevoel had dat hij dan alles voor mij en ons kind zou doen, en daar zoveel zin in had

Twee halve huizen heb ik weer minder moeite mee, als ik maar achter de verhuizing kan staan. En dat was nu heel moeilijk.

En dank je voor het achterhouden van het rekeningnummer

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Actieve topics

Verhuizen?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten. Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Actieve topics

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.