Psyche
alle pijlers
PPD/PND
maandag 16 juli 2012 om 09:56
Je leest het vaak, kersverse moeder die rondzweven op een roze (of blauwe) wolk.
Bij mij is die wolk nergens te bekennen. Ben net moeder van mn tweede kindje, en moet weer door die enorme grote zure appel die PND heet heen bijten.
Omdat ik al eens een PND doormaakte was er van te voren bekend dat ik meer risico had op een PND bij deze zwangerschap.
Er is dan ook preventief gestart met antidepressiva.
Helaas mocht dat niet baten, ik voelde me langzaam afglijden naar een depressie.
Ik verzorg mijn kindje wel, maar daar is ook alles mee gezegd.
Ik voel niets voor haar, en vraag me af of ik er wel goed aan heb gedaan weer een zwangerschap aan gegaan te zijn.
Het onbegrip van anderen is groot, het is zo moelijk uit te leggen wat er aan de hand is.
Ik speel dan ook vaak een rol, zet een masker op voor anderen. Ze zouden eens moeten weten hoe het echt met me gaat.
Ik schaam me er ook wel voor, heb een gezond kind, waarom ben ik dan niet gelukkig?
Ik zou het fijn vinden om te schrijven met vrouwen die dit ook doormaken, of hebben doorgemaakt.
Bij mij is die wolk nergens te bekennen. Ben net moeder van mn tweede kindje, en moet weer door die enorme grote zure appel die PND heet heen bijten.
Omdat ik al eens een PND doormaakte was er van te voren bekend dat ik meer risico had op een PND bij deze zwangerschap.
Er is dan ook preventief gestart met antidepressiva.
Helaas mocht dat niet baten, ik voelde me langzaam afglijden naar een depressie.
Ik verzorg mijn kindje wel, maar daar is ook alles mee gezegd.
Ik voel niets voor haar, en vraag me af of ik er wel goed aan heb gedaan weer een zwangerschap aan gegaan te zijn.
Het onbegrip van anderen is groot, het is zo moelijk uit te leggen wat er aan de hand is.
Ik speel dan ook vaak een rol, zet een masker op voor anderen. Ze zouden eens moeten weten hoe het echt met me gaat.
Ik schaam me er ook wel voor, heb een gezond kind, waarom ben ik dan niet gelukkig?
Ik zou het fijn vinden om te schrijven met vrouwen die dit ook doormaken, of hebben doorgemaakt.
donderdag 6 december 2012 om 14:05
dinsdag 11 december 2012 om 16:05
Mambo...hoe gaat het meis??
Eend, hoop heeft me op de been gehouden. Ik wist uit ervaring bij mijn eerste, dat het weer goed zou komen, dat ik wel moedergevoelens zou krijgen en dat ik me weer beter zou gaan voelen. Dat was een soort mantra voor mij; het komt wel goed, het komt wel goed..
Hoe is het met jou nu?
Ik gebruik zoplicon om te slapen.
Maar heb ook nog antipsychicotica en die werken ook op de slaap.
Eend, hoop heeft me op de been gehouden. Ik wist uit ervaring bij mijn eerste, dat het weer goed zou komen, dat ik wel moedergevoelens zou krijgen en dat ik me weer beter zou gaan voelen. Dat was een soort mantra voor mij; het komt wel goed, het komt wel goed..
Hoe is het met jou nu?
Ik gebruik zoplicon om te slapen.
Maar heb ook nog antipsychicotica en die werken ook op de slaap.
woensdag 12 december 2012 om 10:02
Mambo, van harte gefeliciteerd!!! Ik hoop dat je een voorspoedige bevalling hebt gehad en alles goed gaat.
Met mij gaat het beter sinds de nieuwe antidepressiva. Ik slaap beter, zonder slaapmiddelen, en heb overdag veel minder last van gejaagdheid en hartkloppingen. De sombere buien zijn ook een stuk minder en ik begin langzaam weer wat meer zin in dingen te krijgen. Op naar het herstel!
Met mij gaat het beter sinds de nieuwe antidepressiva. Ik slaap beter, zonder slaapmiddelen, en heb overdag veel minder last van gejaagdheid en hartkloppingen. De sombere buien zijn ook een stuk minder en ik begin langzaam weer wat meer zin in dingen te krijgen. Op naar het herstel!
donderdag 13 december 2012 om 13:22
Eend wat geweldig dat de AD aanslaat!! Op naar het genieten, en geloof me, dat ga je echt doen en dan dubbel en dwars
Zo, ik kan een update geven. Het topic staat soms te laag en als je mobiel forumt kun je hem dan niet meer vinden. Maar alles gaat goed, wat zeg ik, super hier! Het verschil met vorige keer is dat ik me niet hyper voel, maar gewoon moe van de bevalling. Ook ben ik rustiger en laat ik me niet gek maken door bijvoorbeeld een mevrouw van de opstartzorg die zegt dat m'n baby maar 25 minuten mag drinken en niet langer. (Oja? Dat maakt die kleine zelf wel uit hè, groetjes verder). De bv loopt nu wel goed en dat scheelt zoveel!! Zit me nu niet druk te maken over het aantal gedronken cc's of schema's bij te houden
De bevalling zelf: ik had al drie keer een valse start. Weeën die begonnen na het strippen en dan weer ophielden na een nacht slaap. Inmiddels zat ik al op ruim 41 weken..., dus ik dacht: dat wordt inleiden. Maar op 5 dec werd ik wakker met weeën en die gingen niet meer weg. Alleen met de ontsluiting schoot het niet op, die zat al dagen op 2 cm en dat bleef zo. Die middag zei de vk: we gaan die kleine een zetje geven, ik ga in het ziekenhuis je vliezen breken. Om 15u waren we in de kraamsuite, om 15.15 brak ze de vliezen. En toen.. ging het heel snel. Man moest met volle kracht twee vuisten in m'n rug zetten om de ergste pijn weg te nemen. Een uur later zat ik al op 8 cm en toen kon ik al bijna gaan persen. Tijdens 1 zo'n wee raakte ik in paniek omdat de kamer begon te draaien. Bij de volgende wee moest ik alles op alles zetten, dwars door de pijn heen. En dat doet het als die kleine een vuistje tegen z'n wang houdt... Maar om kwart voor vijf was ie er, onze prachtige zoon! Om 20u mochten we naar huis en nu is ie alweer acht dagen oud...
Ik voel me dus nog goed, maar we blijven op scherp staan. Bedankt voor de felicitaties!!
Zo, ik kan een update geven. Het topic staat soms te laag en als je mobiel forumt kun je hem dan niet meer vinden. Maar alles gaat goed, wat zeg ik, super hier! Het verschil met vorige keer is dat ik me niet hyper voel, maar gewoon moe van de bevalling. Ook ben ik rustiger en laat ik me niet gek maken door bijvoorbeeld een mevrouw van de opstartzorg die zegt dat m'n baby maar 25 minuten mag drinken en niet langer. (Oja? Dat maakt die kleine zelf wel uit hè, groetjes verder). De bv loopt nu wel goed en dat scheelt zoveel!! Zit me nu niet druk te maken over het aantal gedronken cc's of schema's bij te houden
De bevalling zelf: ik had al drie keer een valse start. Weeën die begonnen na het strippen en dan weer ophielden na een nacht slaap. Inmiddels zat ik al op ruim 41 weken..., dus ik dacht: dat wordt inleiden. Maar op 5 dec werd ik wakker met weeën en die gingen niet meer weg. Alleen met de ontsluiting schoot het niet op, die zat al dagen op 2 cm en dat bleef zo. Die middag zei de vk: we gaan die kleine een zetje geven, ik ga in het ziekenhuis je vliezen breken. Om 15u waren we in de kraamsuite, om 15.15 brak ze de vliezen. En toen.. ging het heel snel. Man moest met volle kracht twee vuisten in m'n rug zetten om de ergste pijn weg te nemen. Een uur later zat ik al op 8 cm en toen kon ik al bijna gaan persen. Tijdens 1 zo'n wee raakte ik in paniek omdat de kamer begon te draaien. Bij de volgende wee moest ik alles op alles zetten, dwars door de pijn heen. En dat doet het als die kleine een vuistje tegen z'n wang houdt... Maar om kwart voor vijf was ie er, onze prachtige zoon! Om 20u mochten we naar huis en nu is ie alweer acht dagen oud...
Ik voel me dus nog goed, maar we blijven op scherp staan. Bedankt voor de felicitaties!!
vrijdag 14 december 2012 om 14:34
Mambo, wat fijn dat het goed gaat en dat je er nu zo ontspannen in zit. De kraamzorg moet er inderdaad zijn om jullie te helpen, niet om je nerveus te maken met goedbedoelde adviezen.
Met mij blijft het goed gaan. Ik merk, dat ik de rust in mijn lijf weer terug heb en niet zo snel meer gestressed raak van dingen.
Met mij blijft het goed gaan. Ik merk, dat ik de rust in mijn lijf weer terug heb en niet zo snel meer gestressed raak van dingen.
vrijdag 21 december 2012 om 13:31
hoi Wibra (en anderen),
Met mij gaat het nog steeds ups en downs, al worden de 'dalen' minder diep en lijkt het in de 'ups' of ik mezelf steeds meer terug begin te kennen. Paniekaanvallen heb ik gelukkig al een tijd niet meer gehad.
Wel legt alles een druk op onze relatie. Mijn vriend heeft het ook erg druk met zijn werk. Hij kan niet altijd goed om gaan met mijn sombere buien. Daarnaast zijn mijn ouders - die mij nu toch steunen - en mijn vriend vaak erg negatief over elkaar en heb ik het gevoel daar tussen te zitten. En op slechte momenten maak ik me daar weer zorgen om. Net als over mijn werk. Ik heb net als andere collega's een aantal fikse aanvaringen met mijn leidinggevende gehad en hoorde laatst van collega's, dat de sfeer tussen leidinggevende en afdeling niet verbeterd maar eerder verslechterd is. Het zijn allemaal dingen, die al langer spelen, maar die mij juist nu aanzetten tot gepieker. Herkenbaar?
Hoe gaat het eigenlijk met jullie?
Met mij gaat het nog steeds ups en downs, al worden de 'dalen' minder diep en lijkt het in de 'ups' of ik mezelf steeds meer terug begin te kennen. Paniekaanvallen heb ik gelukkig al een tijd niet meer gehad.
Wel legt alles een druk op onze relatie. Mijn vriend heeft het ook erg druk met zijn werk. Hij kan niet altijd goed om gaan met mijn sombere buien. Daarnaast zijn mijn ouders - die mij nu toch steunen - en mijn vriend vaak erg negatief over elkaar en heb ik het gevoel daar tussen te zitten. En op slechte momenten maak ik me daar weer zorgen om. Net als over mijn werk. Ik heb net als andere collega's een aantal fikse aanvaringen met mijn leidinggevende gehad en hoorde laatst van collega's, dat de sfeer tussen leidinggevende en afdeling niet verbeterd maar eerder verslechterd is. Het zijn allemaal dingen, die al langer spelen, maar die mij juist nu aanzetten tot gepieker. Herkenbaar?
Hoe gaat het eigenlijk met jullie?
vrijdag 4 januari 2013 om 15:46
Hallo,
Hoe is het met jullie?
Hoe zijn de feestdagen geweest?
En hoe is t met jou Mambo, trek je het allemaal nog een beetje?
Ik wil jullie een heel goed jaar toewensen. Vol met geluk, fijne momenten en gezondheid! Dat we die rottijd achter ons kunnen laten en vanaf nu met een positieve blik naar de toekomst kijken. En voor alle moeders die nog worstelen met de nare gevolgen van een pnd: hou vol, hou vol, het komt goed! Ook jullie gaan genieten van jullie kind en gezin. Echt waar!!
Met mij gaat het uitzonderlijk goed. Over een maand ben ik weer volledig hersteld gemeld op mn werk, en ook thuis gaat het goed. Volgende stap is afbouwen met de slaappillen, dus af en toe proberen om zonder te slapen..Andere medicatie blijf ik voorlopig nog slikken.
Goh, ruim een half jaar geleden is het nog maar, dat onze kleine meid geboren werd en er is daarna zo ontzettend veel gebeurd..
Hoe is het met jullie?
Hoe zijn de feestdagen geweest?
En hoe is t met jou Mambo, trek je het allemaal nog een beetje?
Ik wil jullie een heel goed jaar toewensen. Vol met geluk, fijne momenten en gezondheid! Dat we die rottijd achter ons kunnen laten en vanaf nu met een positieve blik naar de toekomst kijken. En voor alle moeders die nog worstelen met de nare gevolgen van een pnd: hou vol, hou vol, het komt goed! Ook jullie gaan genieten van jullie kind en gezin. Echt waar!!
Met mij gaat het uitzonderlijk goed. Over een maand ben ik weer volledig hersteld gemeld op mn werk, en ook thuis gaat het goed. Volgende stap is afbouwen met de slaappillen, dus af en toe proberen om zonder te slapen..Andere medicatie blijf ik voorlopig nog slikken.
Goh, ruim een half jaar geleden is het nog maar, dat onze kleine meid geboren werd en er is daarna zo ontzettend veel gebeurd..
dinsdag 8 januari 2013 om 20:18
Dank... Ik heb het gelezen... Heftig...
Op het moment dat ik in het duister zit, wil ik direct antidepressiva. Dan is het natuurlijk net weekend of mijn psychiater is op vakantie, dus moet ik wachten. En dan krabbel ik weer op en twijfel ik of ik AD wil gebruiken en nu weet ik het weer niet zucht.... Besluiteloos is ook een symptoom... Voorheen was ik heel goed in knopen doorhakken. Donderdag gesprek met psychiater en mijn therapeut, kijken welke weg we dan weer in slaan. Ik heb nog bij mijn topic een aantal vragen gesteld, wilde je deze nog beantwoorden? Groetjes
Op het moment dat ik in het duister zit, wil ik direct antidepressiva. Dan is het natuurlijk net weekend of mijn psychiater is op vakantie, dus moet ik wachten. En dan krabbel ik weer op en twijfel ik of ik AD wil gebruiken en nu weet ik het weer niet zucht.... Besluiteloos is ook een symptoom... Voorheen was ik heel goed in knopen doorhakken. Donderdag gesprek met psychiater en mijn therapeut, kijken welke weg we dan weer in slaan. Ik heb nog bij mijn topic een aantal vragen gesteld, wilde je deze nog beantwoorden? Groetjes
dinsdag 8 januari 2013 om 21:00
hallo allemaal,
Wibra, wat fijn, dat het zo goed gaat! Ook met mij gaat het de goede kant op. De venlafaxine is sinds twee weken opgehoogd en direct daarna had ik wel weer een behoorlijke dip. Maar sindsdien klim ik steeds meer uit het dal en begint de wereld er langzaam maar zeker weer beter uit te zien. Ik begin weer plezier in de dingen te krijgen.
Zazoethorn, wees niet te bang om met antidepressiva te beginnen. Ze kunnen je goed helpen en je zit er in de meeste gevallen echt niet je hele leven aan vast. Mijn psych gaf aan, dat de antidepressiva een half jaar nadat de klachten weg zijn kunnen worden afgebouwd. Wel is het soms even zoeken welk antidepressivum goed werkt.
Mambo, hoe is het met jou? Genieten?
Wibra, wat fijn, dat het zo goed gaat! Ook met mij gaat het de goede kant op. De venlafaxine is sinds twee weken opgehoogd en direct daarna had ik wel weer een behoorlijke dip. Maar sindsdien klim ik steeds meer uit het dal en begint de wereld er langzaam maar zeker weer beter uit te zien. Ik begin weer plezier in de dingen te krijgen.
Zazoethorn, wees niet te bang om met antidepressiva te beginnen. Ze kunnen je goed helpen en je zit er in de meeste gevallen echt niet je hele leven aan vast. Mijn psych gaf aan, dat de antidepressiva een half jaar nadat de klachten weg zijn kunnen worden afgebouwd. Wel is het soms even zoeken welk antidepressivum goed werkt.
Mambo, hoe is het met jou? Genieten?
woensdag 9 januari 2013 om 16:53
