Psyche
alle pijlers
mensen met borderline
zondag 24 maart 2013 om 11:36
Ik zag hier laatst een topic over exen van borderliners en ik wil graag een topic openen over de mensen die borderline hebben.
Ook al lijkt het voor de buitenwereld en de partners vaak niet zo maar wij doen echt ons best in het leven en hebben het zelf ook erg moeilijk met onszelf..
Persoonlijk vind ik het dan ook erg vervelend hoe mensen tegenover borderliners staan, terwijl we juist wel wat extra steun kunnen gebruiken.
Ik heb zelf 2 weken geleden de diagnose gekregen, was enorm zwaar om te verwerken terwijl ik het diep van binnen ook wel wist.
Ik heb een erg moeilijke jeugd gehad, mijn moeder heeft zelf ook borderline en ik heb sinds 2 maanden geen contact meer met haar om mn eigen leven weer op de rails te krijgen.
Ben pas begonnen bij de OPP groep van psyq en ik ga hierna waarschijnlijk de schema therapie doen.
Ik ben nu bijna 4 jaar getrouwd en heb een lief mannetje van net 3.
Omdat ik zo'n moeite heb om mensen te kunnen vertrouwen en er ergens vanuit ga dat ik verlaten zal worden door mijn man hebben we een erg moeizame relatie.. Ik zou dit zo graag anders willen maar ik weet niet hoe.. Mijn man weet op dit moment niet of hij nog verder wil gaan met ons huwelijk.
Ik voel me vaak erg eenzaam en onbegrepen dus vandaar dit topic.
Hebben jullie zelf ook borderline? Volgen jullie op dit moment een therapie? Hoe is jullie relatie/huwelijk op dit moment?
Wat voor invloed heeft borderline op jullie dagelijks leven?
X
Ook al lijkt het voor de buitenwereld en de partners vaak niet zo maar wij doen echt ons best in het leven en hebben het zelf ook erg moeilijk met onszelf..
Persoonlijk vind ik het dan ook erg vervelend hoe mensen tegenover borderliners staan, terwijl we juist wel wat extra steun kunnen gebruiken.
Ik heb zelf 2 weken geleden de diagnose gekregen, was enorm zwaar om te verwerken terwijl ik het diep van binnen ook wel wist.
Ik heb een erg moeilijke jeugd gehad, mijn moeder heeft zelf ook borderline en ik heb sinds 2 maanden geen contact meer met haar om mn eigen leven weer op de rails te krijgen.
Ben pas begonnen bij de OPP groep van psyq en ik ga hierna waarschijnlijk de schema therapie doen.
Ik ben nu bijna 4 jaar getrouwd en heb een lief mannetje van net 3.
Omdat ik zo'n moeite heb om mensen te kunnen vertrouwen en er ergens vanuit ga dat ik verlaten zal worden door mijn man hebben we een erg moeizame relatie.. Ik zou dit zo graag anders willen maar ik weet niet hoe.. Mijn man weet op dit moment niet of hij nog verder wil gaan met ons huwelijk.
Ik voel me vaak erg eenzaam en onbegrepen dus vandaar dit topic.
Hebben jullie zelf ook borderline? Volgen jullie op dit moment een therapie? Hoe is jullie relatie/huwelijk op dit moment?
Wat voor invloed heeft borderline op jullie dagelijks leven?
X
zondag 24 maart 2013 om 13:22
Klopt Gypsygirl, voor mijn gevoel is daar zelfs meer aan vooraf gegaan dan ik eigenlijk verdragen kon.quote:am_mie schreef op 24 maart 2013 @ 13:13:
[...]
Vodka ergens snap ik je ook wel hoor.. Jouw reactie had een soort spiegel effect op mij. Alsof ik mijn moeder hoorde praten.. Excuses..
Dankjewel
[...]
Vodka ergens snap ik je ook wel hoor.. Jouw reactie had een soort spiegel effect op mij. Alsof ik mijn moeder hoorde praten.. Excuses..
Dankjewel
Bij vlagen ben ik geniaal, nu is het windstil.
zondag 24 maart 2013 om 13:23
quote:am_mie schreef op 24 maart 2013 @ 13:13:
[...]
..
Misschien is het ook wel moeilijk om over deze psyche te discussiëren omdat het bijna per persoon/onderlinge relatie wel anders is..Dat denk ik ook. Ik heb nog nooit mijn moeder uitgescholden (ik zou het niet in mijn hoofd moeten halen, en daarnaast houd ik zielsveel van haar). Maar andere mensen wel, met of zonder borderline overigens. Het is gewoon niet een stoornis waarbij er een eenlijnig gedragspatroon is. Er zijn zoveel meer factoren die meespelen dan alleen de stoornis in hoe je je gedraagt (algehele opvoeding, opleiding, mensen om je heen etc). Een gesprek tussen mensen die iets aangedaan zijn door iemand met borderline en iemand die borderline heeft over borderline lijkt gewoon bijna onmogelijk omdat beiden denken dat zij 'typisch' zijn (of in geval van iemand die iets aangedaan is dat degene die hen iets aangedaan heeft een 'typische' borderliner is)
[...]
..
Misschien is het ook wel moeilijk om over deze psyche te discussiëren omdat het bijna per persoon/onderlinge relatie wel anders is..Dat denk ik ook. Ik heb nog nooit mijn moeder uitgescholden (ik zou het niet in mijn hoofd moeten halen, en daarnaast houd ik zielsveel van haar). Maar andere mensen wel, met of zonder borderline overigens. Het is gewoon niet een stoornis waarbij er een eenlijnig gedragspatroon is. Er zijn zoveel meer factoren die meespelen dan alleen de stoornis in hoe je je gedraagt (algehele opvoeding, opleiding, mensen om je heen etc). Een gesprek tussen mensen die iets aangedaan zijn door iemand met borderline en iemand die borderline heeft over borderline lijkt gewoon bijna onmogelijk omdat beiden denken dat zij 'typisch' zijn (of in geval van iemand die iets aangedaan is dat degene die hen iets aangedaan heeft een 'typische' borderliner is)
zondag 24 maart 2013 om 13:27
quote:chocokat schreef op 24 maart 2013 @ 13:18:
[...]
Hier heb je weer hetzelfde punt: je kan alle mensen met borderline niet op een hoop gooien. De situatie van Vodka was mss weer heel anders dan die van am_mie.Dat bedoel ik. Daarom stoort het me ook dat ze spreekt in de wij vorm. Wij arme borderliners. Ieder mens is anders, dus ieder mens met borderline ook.
[...]
Hier heb je weer hetzelfde punt: je kan alle mensen met borderline niet op een hoop gooien. De situatie van Vodka was mss weer heel anders dan die van am_mie.Dat bedoel ik. Daarom stoort het me ook dat ze spreekt in de wij vorm. Wij arme borderliners. Ieder mens is anders, dus ieder mens met borderline ook.
Bij vlagen ben ik geniaal, nu is het windstil.
zondag 24 maart 2013 om 13:30
Doordat je dit topic opent, vestig je juist wéér de aandacht op jouw stoornis.
Tegenwoordig moeten "we" vooral rekening houden met mensen die zich afschuwelijk gedragen, tot op het punt dat de mens zonder stoornis er aan onderdoor gaat.
Want ja, borderline he....ze kunnen er niks aan doen.
Persoonlijk blijf ik verre van mensen die etiketjes op hun voorhoofd hebben. Zelf heb ik aan den lijve ondervonden, hoe je als normaal mens (ja, je leest het goed) kun lijden onder de stoornis van de partner. Kapot ga je aan hun onvoorspelbare, dodelijk vermoeiende en ronduit kwetsende gedrag. Maar we moeten er vooral begrip voor op blijven brengen.
Wat mij stoort aan jouw post is, dat jij vindt dat er te weinig steun en begrip is voor borderliners. Maar ondertussen noem je een waslijstje aan hulpverlening op die je wil of gaat volgen.
Welke hulp wordt jouw man geboden?????
Tegenwoordig moeten "we" vooral rekening houden met mensen die zich afschuwelijk gedragen, tot op het punt dat de mens zonder stoornis er aan onderdoor gaat.
Want ja, borderline he....ze kunnen er niks aan doen.
Persoonlijk blijf ik verre van mensen die etiketjes op hun voorhoofd hebben. Zelf heb ik aan den lijve ondervonden, hoe je als normaal mens (ja, je leest het goed) kun lijden onder de stoornis van de partner. Kapot ga je aan hun onvoorspelbare, dodelijk vermoeiende en ronduit kwetsende gedrag. Maar we moeten er vooral begrip voor op blijven brengen.
Wat mij stoort aan jouw post is, dat jij vindt dat er te weinig steun en begrip is voor borderliners. Maar ondertussen noem je een waslijstje aan hulpverlening op die je wil of gaat volgen.
Welke hulp wordt jouw man geboden?????
zondag 24 maart 2013 om 13:42
quote:Mopsie41 schreef op 24 maart 2013 @ 13:30:
Doordat je dit topic opent, vestig je juist wéér de aandacht op jouw stoornis.
Tegenwoordig moeten "we" vooral rekening houden met mensen die zich afschuwelijk gedragen, tot op het punt dat de mens zonder stoornis er aan onderdoor gaat.
Want ja, borderline he....ze kunnen er niks aan doen.
Persoonlijk blijf ik verre van mensen die etiketjes op hun voorhoofd hebben. Zelf heb ik aan den lijve ondervonden, hoe je als normaal mens (ja, je leest het goed) kun lijden onder de stoornis van de partner. Kapot ga je aan hun onvoorspelbare, dodelijk vermoeiende en ronduit kwetsende gedrag. Maar we moeten er vooral begrip voor op blijven brengen.
Wat mij stoort aan jouw post is, dat jij vindt dat er te weinig steun en begrip is voor borderliners. Maar ondertussen noem je een waslijstje aan hulpverlening op die je wil of gaat volgen.
Welke hulp wordt jouw man geboden?????
Ik heb het in het 'Exen...' topics zelfs gewaagd te zeggen dat borderline 'schadelijk' is, waarop een heethoofdig avaloos type begon te zeggen dat ik 'onzin over borderline uitkraamde'.
Als het niet schadelijk is, wat is het dan? Een talent? Nee, ze was het zat zich te moeten verantwoorden voor haar stoornis. Alsof ik bedoelde dat alleen borderline schadelijk is.
De weg is nog lang voor velen.
Doordat je dit topic opent, vestig je juist wéér de aandacht op jouw stoornis.
Tegenwoordig moeten "we" vooral rekening houden met mensen die zich afschuwelijk gedragen, tot op het punt dat de mens zonder stoornis er aan onderdoor gaat.
Want ja, borderline he....ze kunnen er niks aan doen.
Persoonlijk blijf ik verre van mensen die etiketjes op hun voorhoofd hebben. Zelf heb ik aan den lijve ondervonden, hoe je als normaal mens (ja, je leest het goed) kun lijden onder de stoornis van de partner. Kapot ga je aan hun onvoorspelbare, dodelijk vermoeiende en ronduit kwetsende gedrag. Maar we moeten er vooral begrip voor op blijven brengen.
Wat mij stoort aan jouw post is, dat jij vindt dat er te weinig steun en begrip is voor borderliners. Maar ondertussen noem je een waslijstje aan hulpverlening op die je wil of gaat volgen.
Welke hulp wordt jouw man geboden?????
Ik heb het in het 'Exen...' topics zelfs gewaagd te zeggen dat borderline 'schadelijk' is, waarop een heethoofdig avaloos type begon te zeggen dat ik 'onzin over borderline uitkraamde'.
Als het niet schadelijk is, wat is het dan? Een talent? Nee, ze was het zat zich te moeten verantwoorden voor haar stoornis. Alsof ik bedoelde dat alleen borderline schadelijk is.
De weg is nog lang voor velen.
zondag 24 maart 2013 om 13:45
Is het probleem niet geowon dat het schadelijk is voor de persoon zelf en de omgeving. En, voor zover ik nu ben, dat je wanneer je het dus alleen verduurt, het kut is voor jezelf en daar mag je toch ook over praten? Maar goed, ik denk echt dat hier niet met die 2 groepen over te praten valt omdat iedereen over elkaar heen valt met eigen ervaringen die mijlenver uit elkaar liggen.
zondag 24 maart 2013 om 13:47
Mijn man krijgt genoeg steun en hulp hoor van zowel onze relatie therapeut als zijn familie die onvoorwaardelijk van hem houdt en hem overal in steunt..
Wanneer ik in de wij vorm spreek heb ik het hoofdzakelijk over de algemene lijnen waar iedereen met borderline zich wel in kan vinden..
Maar goed, wat eerder al gezegd is, je merkt een duidelijk verschil in de mensen die borderline hebben, een traumatische ervaring hebben gehad met een borderliner en iemand met borderline in de nabije omgeving kennen..
Ik ga me dan ook niet verontschuldigen of mijn energie verspillen aan hatelijke reacties..
En zoals is in mijn OP al zei, ik ben benieuwd naar de verhalen van mensen die borderline hebben en wat hun ervaringen zijn in alles.
Niet van mensen die alleen maar negativiteit willen spuien..
Wanneer ik in de wij vorm spreek heb ik het hoofdzakelijk over de algemene lijnen waar iedereen met borderline zich wel in kan vinden..
Maar goed, wat eerder al gezegd is, je merkt een duidelijk verschil in de mensen die borderline hebben, een traumatische ervaring hebben gehad met een borderliner en iemand met borderline in de nabije omgeving kennen..
Ik ga me dan ook niet verontschuldigen of mijn energie verspillen aan hatelijke reacties..
En zoals is in mijn OP al zei, ik ben benieuwd naar de verhalen van mensen die borderline hebben en wat hun ervaringen zijn in alles.
Niet van mensen die alleen maar negativiteit willen spuien..
zondag 24 maart 2013 om 13:50
quote:yellowlove2punt0 schreef op 24 maart 2013 @ 13:45:
Is het probleem niet geowon dat het schadelijk is voor de persoon zelf en de omgeving. En, voor zover ik nu ben, dat je wanneer je het dus alleen verduurt, het kut is voor jezelf en daar mag je toch ook over praten? Maar goed, ik denk echt dat hier niet met die 2 groepen over te praten valt omdat iedereen over elkaar heen valt met eigen ervaringen die mijlenver uit elkaar liggen.
Dat was precies wat ik bedoelde, en ook redelijk oncontroversiëel, maar dat valt voor sommigen verkeerd. Blijkbaar heb ik iemand in haar identiteitsgevoel aangetast.
Ik heb behoorlijk wat borderliners meegemaakt, en er is een groot deel van hen dat een preoccupatie met het thema ontwikkelt dat de aversie bij anderen alleen maar groter maakt. Het is een lifestyle, alsof ze zich een groep voelen die per ongeluk op de verkeerde planeet is gecrasht.
Duiding door buitenstaanders wordt daarmee automatisch triviaal en een aanval, want niemand weet zo goed wat borderline is als een borderliner, terwijl juist bij veel borderliners zelfreflectie sterk verminderd of afwezig is.
Hoewel toegevoegd moet worden dat een wankel en kwetsbaar identiteitsbesef deel van de stoornis is en het een persoon in die zin niet volledig verwijtbaar is.
Is het probleem niet geowon dat het schadelijk is voor de persoon zelf en de omgeving. En, voor zover ik nu ben, dat je wanneer je het dus alleen verduurt, het kut is voor jezelf en daar mag je toch ook over praten? Maar goed, ik denk echt dat hier niet met die 2 groepen over te praten valt omdat iedereen over elkaar heen valt met eigen ervaringen die mijlenver uit elkaar liggen.
Dat was precies wat ik bedoelde, en ook redelijk oncontroversiëel, maar dat valt voor sommigen verkeerd. Blijkbaar heb ik iemand in haar identiteitsgevoel aangetast.
Ik heb behoorlijk wat borderliners meegemaakt, en er is een groot deel van hen dat een preoccupatie met het thema ontwikkelt dat de aversie bij anderen alleen maar groter maakt. Het is een lifestyle, alsof ze zich een groep voelen die per ongeluk op de verkeerde planeet is gecrasht.
Duiding door buitenstaanders wordt daarmee automatisch triviaal en een aanval, want niemand weet zo goed wat borderline is als een borderliner, terwijl juist bij veel borderliners zelfreflectie sterk verminderd of afwezig is.
Hoewel toegevoegd moet worden dat een wankel en kwetsbaar identiteitsbesef deel van de stoornis is en het een persoon in die zin niet volledig verwijtbaar is.
zondag 24 maart 2013 om 13:53
quote:am_mie schreef op 24 maart 2013 @ 13:47:
Maar goed, wat eerder al gezegd is, je merkt een duidelijk verschil in de mensen die borderline hebben, een traumatische ervaring hebben gehad met een borderliner en iemand met borderline in de nabije omgeving kennen..
Dat komt vaak op hetzelfde neer...
En zoals is in mijn OP al zei, ik ben benieuwd naar de verhalen van mensen die borderline hebben en wat hun ervaringen zijn in alles.
Niet van mensen die alleen maar negativiteit willen spuien..Dat is zo... maarja, het roept ook veel op.
Maar goed, wat eerder al gezegd is, je merkt een duidelijk verschil in de mensen die borderline hebben, een traumatische ervaring hebben gehad met een borderliner en iemand met borderline in de nabije omgeving kennen..
Dat komt vaak op hetzelfde neer...
En zoals is in mijn OP al zei, ik ben benieuwd naar de verhalen van mensen die borderline hebben en wat hun ervaringen zijn in alles.
Niet van mensen die alleen maar negativiteit willen spuien..Dat is zo... maarja, het roept ook veel op.
Bij vlagen ben ik geniaal, nu is het windstil.
zondag 24 maart 2013 om 14:03
quote:am_mie schreef op 24 maart 2013 @ 13:47:
Mijn man krijgt genoeg steun en hulp hoor van zowel onze relatie therapeut als zijn familie die onvoorwaardelijk van hem houdt en hem overal in steunt..
Maar dus niet van jou....En daar is hij uiteindelijk wél voor getrouwd. Om het goed en leuk te hebben met een partner die NIET zijn vijand wordt in situaties die zij niet handelen. Jij krijgt hulp om jezelf te leren omgaan, hij krijgt hulp om met jou te leren omgaan. De aandacht ligt hoe dan ook bij de persoon met de stoornis. Je kunt een stoornis hebben en je kunt een stoornis ZIJN. Daarmee wil ik zeggen, dat wanneer mensen dit etiket hebben gekregen, ook werkelijk álles daarop wordt gegooid en de verantwoording voor raar gedrag ineens buiten zichzelf geplaatst mag worden. En daar irriteer ik me aan.
Wanneer ik in de wij vorm spreek heb ik het hoofdzakelijk over de algemene lijnen waar iedereen met borderline zich wel in kan vinden..
Maar goed, wat eerder al gezegd is, je merkt een duidelijk verschil in de mensen die borderline hebben, een traumatische ervaring hebben gehad met een borderliner en iemand met borderline in de nabije omgeving kennen..
Ik ga me dan ook niet verontschuldigen of mijn energie verspillen aan hatelijke reacties..
En zoals is in mijn OP al zei, ik ben benieuwd naar de verhalen van mensen die borderline hebben en wat hun ervaringen zijn in alles.
En wat haal je daaruit dan? Het gaat er toch om dat jij jezelf op de rit krijgt en je huwelijk behoudt? Dat vergt wel wat meer actie dan alleen maar binnen het kader van Borderline alles besnuffelen. Sommige gedragingen kunnen wel helemaal niks met borderline te maken hebben.........Wellicht ook handig als je daar eens naar kijkt? Elk mens heeft wel eens nare trekjes of vertoont ronduit kutgedrag. Daar zul je ook eens naar moeten kijken. Eindeloos je stoornis uitkauwen (welke dan ook) is maar voor een deel nuttig. De rest heeft te maken met zelfkennis en het heropvoeden van jezelf, als bepaalde gedragingen teveel de boventoon gaan voeren.
Niet van mensen die alleen maar negativiteit willen spuien..
Alleen succes verhalen dus.....Die zul je doorgaans alleen verkrijgen bij mensen die niet alles in handen hebben gelegd van therapeuten, maar vooral zélf aan de slag zijn gegaan.
Mijn man krijgt genoeg steun en hulp hoor van zowel onze relatie therapeut als zijn familie die onvoorwaardelijk van hem houdt en hem overal in steunt..
Maar dus niet van jou....En daar is hij uiteindelijk wél voor getrouwd. Om het goed en leuk te hebben met een partner die NIET zijn vijand wordt in situaties die zij niet handelen. Jij krijgt hulp om jezelf te leren omgaan, hij krijgt hulp om met jou te leren omgaan. De aandacht ligt hoe dan ook bij de persoon met de stoornis. Je kunt een stoornis hebben en je kunt een stoornis ZIJN. Daarmee wil ik zeggen, dat wanneer mensen dit etiket hebben gekregen, ook werkelijk álles daarop wordt gegooid en de verantwoording voor raar gedrag ineens buiten zichzelf geplaatst mag worden. En daar irriteer ik me aan.
Wanneer ik in de wij vorm spreek heb ik het hoofdzakelijk over de algemene lijnen waar iedereen met borderline zich wel in kan vinden..
Maar goed, wat eerder al gezegd is, je merkt een duidelijk verschil in de mensen die borderline hebben, een traumatische ervaring hebben gehad met een borderliner en iemand met borderline in de nabije omgeving kennen..
Ik ga me dan ook niet verontschuldigen of mijn energie verspillen aan hatelijke reacties..
En zoals is in mijn OP al zei, ik ben benieuwd naar de verhalen van mensen die borderline hebben en wat hun ervaringen zijn in alles.
En wat haal je daaruit dan? Het gaat er toch om dat jij jezelf op de rit krijgt en je huwelijk behoudt? Dat vergt wel wat meer actie dan alleen maar binnen het kader van Borderline alles besnuffelen. Sommige gedragingen kunnen wel helemaal niks met borderline te maken hebben.........Wellicht ook handig als je daar eens naar kijkt? Elk mens heeft wel eens nare trekjes of vertoont ronduit kutgedrag. Daar zul je ook eens naar moeten kijken. Eindeloos je stoornis uitkauwen (welke dan ook) is maar voor een deel nuttig. De rest heeft te maken met zelfkennis en het heropvoeden van jezelf, als bepaalde gedragingen teveel de boventoon gaan voeren.
Niet van mensen die alleen maar negativiteit willen spuien..
Alleen succes verhalen dus.....Die zul je doorgaans alleen verkrijgen bij mensen die niet alles in handen hebben gelegd van therapeuten, maar vooral zélf aan de slag zijn gegaan.
zondag 24 maart 2013 om 14:05
quote:am_mie schreef op 24 maart 2013 @ 13:47:
Mijn man krijgt genoeg steun en hulp hoor van zowel onze relatie therapeut als zijn familie die onvoorwaardelijk van hem houdt en hem overal in steunt..
Wanneer ik in de wij vorm spreek heb ik het hoofdzakelijk over de algemene lijnen waar iedereen met borderline zich wel in kan vinden..
Maar goed, wat eerder al gezegd is, je merkt een duidelijk verschil in de mensen die borderline hebben, een traumatische ervaring hebben gehad met een borderliner en iemand met borderline in de nabije omgeving kennen..
Ik ga me dan ook niet verontschuldigen of mijn energie verspillen aan hatelijke reacties..
En zoals is in mijn OP al zei, ik ben benieuwd naar de verhalen van mensen die borderline hebben en wat hun ervaringen zijn in alles.
Niet van mensen die alleen maar negativiteit willen spuien..
Hatelijke reacties? Waar?
Ik begrijp dat je niet wilt horen dat het leven met iemand met een persoonlijkheidsstoornis niet 1 groot feest is,maar helaas is dat wel de andere kant.
Ik weet dat niemand er voor kiest om een persoonlijkheidsstoornis te hebben maar voor mij nooit meer iemand met een etiketje.
Mijn man krijgt genoeg steun en hulp hoor van zowel onze relatie therapeut als zijn familie die onvoorwaardelijk van hem houdt en hem overal in steunt..
Wanneer ik in de wij vorm spreek heb ik het hoofdzakelijk over de algemene lijnen waar iedereen met borderline zich wel in kan vinden..
Maar goed, wat eerder al gezegd is, je merkt een duidelijk verschil in de mensen die borderline hebben, een traumatische ervaring hebben gehad met een borderliner en iemand met borderline in de nabije omgeving kennen..
Ik ga me dan ook niet verontschuldigen of mijn energie verspillen aan hatelijke reacties..
En zoals is in mijn OP al zei, ik ben benieuwd naar de verhalen van mensen die borderline hebben en wat hun ervaringen zijn in alles.
Niet van mensen die alleen maar negativiteit willen spuien..
Hatelijke reacties? Waar?
Ik begrijp dat je niet wilt horen dat het leven met iemand met een persoonlijkheidsstoornis niet 1 groot feest is,maar helaas is dat wel de andere kant.
Ik weet dat niemand er voor kiest om een persoonlijkheidsstoornis te hebben maar voor mij nooit meer iemand met een etiketje.
zondag 24 maart 2013 om 14:06
Syndicate, er zijn ook vast genoeg mensen te vinden die wel dat stickertje hebben gekregen, maar zich volledig niet thuisvoelen in die diagnose. En er dus juist niet mee te koop lopen.
3 goede vrienden van mij die na tig jaren te horen gekregen dat het stickertje op mij van toepassing zou zijn, reageerden heel erg verbaasd. Want zij herkennen er niks van. Blijkbaar kan je alleen maar BPS hebben als je voldoet aan een stereotyp plaatje. Ook zoals ik er tegenaan kijk hoor. Ik voel me niet stereotyp en twijfel dus aan de diagnose.
3 goede vrienden van mij die na tig jaren te horen gekregen dat het stickertje op mij van toepassing zou zijn, reageerden heel erg verbaasd. Want zij herkennen er niks van. Blijkbaar kan je alleen maar BPS hebben als je voldoet aan een stereotyp plaatje. Ook zoals ik er tegenaan kijk hoor. Ik voel me niet stereotyp en twijfel dus aan de diagnose.
zondag 24 maart 2013 om 14:08
quote:Vodka schreef op zondag 24 maart 2013 13:53 <blockquote><div>quote:</div><div class="message-quote-div"><b><a href="am_mie in "mensen met borderline"" class="messagelink">am_mie schreef op 24 maart 2013 @ 13:47</a>:</b>
Maar goed, wat eerder al gezegd is, je merkt een duidelijk verschil in de mensen die borderline hebben, <b>een traumatische ervaring hebben gehad met een borderliner</b> en <b>iemand met borderline in de nabije omgeving kennen..</b>
<b><i>Dat komt vaak op hetzelfde neer...</i></b>
En zoals is in mijn OP al zei, ik ben benieuwd naar de verhalen van mensen die borderline hebben en wat hun ervaringen zijn in alles.
Niet van mensen die alleen maar negativiteit willen spuien..</div></blockquote><i>Dat is zo... maarja, het roept ook veel op.</i> "quote: am_mie schreef op 24 maart 2013 @ 13:47 :
Maar goed, wat eerder al gezegd is, je merkt een duidelijk verschil in de mensen die borderline hebben, een traumatische ervaring hebben gehad met een borderliner en iemand met borderline in de nabije omgeving kennen..
Dat komt vaak op hetzelfde neer...
Ik denk dat dit afhangt van de intensiteit van het contact..
Ik begrijp ook wel dat dit bepaalde emoties los maakt maar ik heb dit topic gestart omdat ik benieuwd was naar de ervaringen van andere borderliners en me niet wilde mengen in de negatieve discussie in het topic exen van borderliners..
Als mensen hun gal kwijt willen over borderliners kan dat toch mooi in zo'n topic?
Waarom moet dit dan ook hier?
Maar goed, wat eerder al gezegd is, je merkt een duidelijk verschil in de mensen die borderline hebben, <b>een traumatische ervaring hebben gehad met een borderliner</b> en <b>iemand met borderline in de nabije omgeving kennen..</b>
<b><i>Dat komt vaak op hetzelfde neer...</i></b>
En zoals is in mijn OP al zei, ik ben benieuwd naar de verhalen van mensen die borderline hebben en wat hun ervaringen zijn in alles.
Niet van mensen die alleen maar negativiteit willen spuien..</div></blockquote><i>Dat is zo... maarja, het roept ook veel op.</i> "quote: am_mie schreef op 24 maart 2013 @ 13:47 :
Maar goed, wat eerder al gezegd is, je merkt een duidelijk verschil in de mensen die borderline hebben, een traumatische ervaring hebben gehad met een borderliner en iemand met borderline in de nabije omgeving kennen..
Dat komt vaak op hetzelfde neer...
Ik denk dat dit afhangt van de intensiteit van het contact..
Ik begrijp ook wel dat dit bepaalde emoties los maakt maar ik heb dit topic gestart omdat ik benieuwd was naar de ervaringen van andere borderliners en me niet wilde mengen in de negatieve discussie in het topic exen van borderliners..
Als mensen hun gal kwijt willen over borderliners kan dat toch mooi in zo'n topic?
Waarom moet dit dan ook hier?
zondag 24 maart 2013 om 14:09
Overigens is het zo dat BPSers vanuit hulpverleningskant ook te horen krijgen dat zij vaak relaties aangaan met ongezonde personen en dat partners heel vaak zelf kampen met persoonlijkheidsproblematiek. Dat maakt dat de relaties die mensen met borderline hebben vaak enorm gecompliceerd en heftig zijn.
Niet om te vingerwijzen, maar herkennen (ex)partners zichzelf ook als moeilijk relatiemateriaal? Of ligt het allemaal aan de borderliner?
Niet om te vingerwijzen, maar herkennen (ex)partners zichzelf ook als moeilijk relatiemateriaal? Of ligt het allemaal aan de borderliner?
zondag 24 maart 2013 om 14:12
Het gaat er, mijn inziens, niet om dat mensen hun gal kwijt willen, het gaat erom wat je oproept met je topic.
Je zult er gewoonweg niet aan ontkomen dat mensen reageren op wat je schrijft, al begrijp ik dat je hier liefst alleen met mensen met borderline zou willen schrijven. Maar daar is het forum denk ik niet voor bedoeld en, zoals blijkt, ook niet geschikt voor...?
Je zult er gewoonweg niet aan ontkomen dat mensen reageren op wat je schrijft, al begrijp ik dat je hier liefst alleen met mensen met borderline zou willen schrijven. Maar daar is het forum denk ik niet voor bedoeld en, zoals blijkt, ook niet geschikt voor...?
Bij vlagen ben ik geniaal, nu is het windstil.
zondag 24 maart 2013 om 14:13
quote:schouderklopje schreef op 24 maart 2013 @ 14:06:
Syndicate, er zijn ook vast genoeg mensen te vinden die wel dat stickertje hebben gekregen, maar zich volledig niet thuisvoelen in die diagnose. En er dus juist niet mee te koop lopen.
3 goede vrienden van mij die na tig jaren te horen gekregen dat het stickertje op mij van toepassing zou zijn, reageerden heel erg verbaasd. Want zij herkennen er niks van. Blijkbaar kan je alleen maar BPS hebben als je voldoet aan een stereotyp plaatje. Ook zoals ik er tegenaan kijk hoor. Ik voel me niet stereotyp en twijfel dus aan de diagnose.
Ik had het inderdaad over een subgroep, niet het geheel. Ik heb het in wisselende mate 'over me heen gediagnosticeerd gekregen', maar ben zeker niet full blast.
Wel heb ik een andere stoornis, namelijk bipolair I. En ik herken dingen maar ook een heleboel niet, en voldoe zeker niet aan het heersende plaatje binnen de zorg. Ik krijg dus ook 'adviezen' die er totaal niet toe doen. Dus ik weet hoe frustrerend het soms kan zijn 'iets te hebben dat je niet hebt'.
Syndicate, er zijn ook vast genoeg mensen te vinden die wel dat stickertje hebben gekregen, maar zich volledig niet thuisvoelen in die diagnose. En er dus juist niet mee te koop lopen.
3 goede vrienden van mij die na tig jaren te horen gekregen dat het stickertje op mij van toepassing zou zijn, reageerden heel erg verbaasd. Want zij herkennen er niks van. Blijkbaar kan je alleen maar BPS hebben als je voldoet aan een stereotyp plaatje. Ook zoals ik er tegenaan kijk hoor. Ik voel me niet stereotyp en twijfel dus aan de diagnose.
Ik had het inderdaad over een subgroep, niet het geheel. Ik heb het in wisselende mate 'over me heen gediagnosticeerd gekregen', maar ben zeker niet full blast.
Wel heb ik een andere stoornis, namelijk bipolair I. En ik herken dingen maar ook een heleboel niet, en voldoe zeker niet aan het heersende plaatje binnen de zorg. Ik krijg dus ook 'adviezen' die er totaal niet toe doen. Dus ik weet hoe frustrerend het soms kan zijn 'iets te hebben dat je niet hebt'.
zondag 24 maart 2013 om 14:14
Ik heb BPS, maar wat ik altijd belangrijk vind is dat IK altijd verantwoordelijk blijf voor wat ik doe, niet de BPS. Uiteindelijk ben ik als persoon verantwoordelijk voor de keuzes die ik maak en de woorden die uit mijn mond komen. Dat maakt niet dat bij mij alles perfect gaat, maar wel dat ik het nooit op mijn stoornis zal gooien.
Overigens weet ik het al 10 jaar, heb op en af therapie, maar met name leer ik er steeds beter mee om gaan door mijn eigen ervaringen te blijven analyseren.
Mensen die dicht bij mij staan weten alles, die zullen er rekening mee houden tot op het level dat ik iets doe waar ze het niet mee eens zijn. Eigenlijk dus precies als bij 'normale' mensen. En daar ben ik blij mee, ik wil geen speciale behandeling. Ik probeer zo hard om mijzelf te leren wat wel kan en wat niet, ik wil geen mensen op mij heen die zeggen dat het allemaal wel ok is omdat ik BPS heb.
Overigens weet ik het al 10 jaar, heb op en af therapie, maar met name leer ik er steeds beter mee om gaan door mijn eigen ervaringen te blijven analyseren.
Mensen die dicht bij mij staan weten alles, die zullen er rekening mee houden tot op het level dat ik iets doe waar ze het niet mee eens zijn. Eigenlijk dus precies als bij 'normale' mensen. En daar ben ik blij mee, ik wil geen speciale behandeling. Ik probeer zo hard om mijzelf te leren wat wel kan en wat niet, ik wil geen mensen op mij heen die zeggen dat het allemaal wel ok is omdat ik BPS heb.
zondag 24 maart 2013 om 14:16
quote:Vodka schreef op 24 maart 2013 @ 14:12:
Het gaat er, mijn inziens, niet om dat mensen hun gal kwijt willen, het gaat erom wat je oproept met je topic.
Je zult er gewoonweg niet aan ontkomen dat mensen reageren op wat je schrijft, al begrijp ik dat je hier liefst alleen met mensen met borderline zou willen schrijven. Maar daar is het forum denk ik niet voor bedoeld en, zoals blijkt, ook niet geschikt voor...?
Als ik zwaar getraumatiseerd zou zijn door andermans borderline zou ik het onverdraaglijk vinden dat er in een topic zalvend over wordt gesproken, of dat het weggenuanceerd werd. Of ik met mijn cursor van de 'verstuur bericht'-knop af zou kunnen blijven weet ik niet dus.
Het roept veel op, en iedereen heeft het recht te laten zien dat het iets oproept. Hoe je je daarna in de discussie beweegt is aan iedereen afzonderlijk.
Maar dat denk ik.
Het gaat er, mijn inziens, niet om dat mensen hun gal kwijt willen, het gaat erom wat je oproept met je topic.
Je zult er gewoonweg niet aan ontkomen dat mensen reageren op wat je schrijft, al begrijp ik dat je hier liefst alleen met mensen met borderline zou willen schrijven. Maar daar is het forum denk ik niet voor bedoeld en, zoals blijkt, ook niet geschikt voor...?
Als ik zwaar getraumatiseerd zou zijn door andermans borderline zou ik het onverdraaglijk vinden dat er in een topic zalvend over wordt gesproken, of dat het weggenuanceerd werd. Of ik met mijn cursor van de 'verstuur bericht'-knop af zou kunnen blijven weet ik niet dus.
Het roept veel op, en iedereen heeft het recht te laten zien dat het iets oproept. Hoe je je daarna in de discussie beweegt is aan iedereen afzonderlijk.
Maar dat denk ik.
zondag 24 maart 2013 om 14:20
quote:Syndicate schreef op 24 maart 2013 @ 14:16:
[...]
Als ik zwaar getraumatiseerd zou zijn door andermans borderline zou ik het onverdraaglijk vinden dat er in een topic zalvend over wordt gesproken, of dat het weggenuanceerd werd. Of ik met mijn cursor van de 'verstuur bericht'-knop af zou kunnen blijven weet ik niet dus.
Ja precies, dat vind ik dus ook erg moeilijk.
Het roept veel op, en iedereen heeft het recht te laten zien dat het iets oproept. Hoe je je daarna in de discussie beweegt is aan iedereen afzonderlijk.
Maar dat denk ik.
[...]
Als ik zwaar getraumatiseerd zou zijn door andermans borderline zou ik het onverdraaglijk vinden dat er in een topic zalvend over wordt gesproken, of dat het weggenuanceerd werd. Of ik met mijn cursor van de 'verstuur bericht'-knop af zou kunnen blijven weet ik niet dus.
Ja precies, dat vind ik dus ook erg moeilijk.
Het roept veel op, en iedereen heeft het recht te laten zien dat het iets oproept. Hoe je je daarna in de discussie beweegt is aan iedereen afzonderlijk.
Maar dat denk ik.
Bij vlagen ben ik geniaal, nu is het windstil.
zondag 24 maart 2013 om 14:24
quote:Syndicate schreef op 24 maart 2013 @ 14:16:
[...]
Als ik zwaar getraumatiseerd zou zijn door andermans borderline zou ik het onverdraaglijk vinden dat er in een topic zalvend over wordt gesproken, of dat het weggenuanceerd werd. Of ik met mijn cursor van de 'verstuur bericht'-knop af zou kunnen blijven weet ik niet dus.
Het roept veel op, en iedereen heeft het recht te laten zien dat het iets oproept. Hoe je je daarna in de discussie beweegt is aan iedereen afzonderlijk.
Maar dat denk ik.
Ik weet niet, ik heb slechte ervaringen met mensen met andere soort problematiek, maar dat betekent niet dat ik denk dat ze allemaal zo zijn (maar dat kan ook komen omdat ik dan weer zelf meerdere mensen ken met de problematiek die allemaal heel anders zijn). Uiteindelijk kun je niet een willekeurige borderliner aanspreken op het gedrag van een ander, zelfs vergelijken gaat nogal lastig.
Het is denk ik voor mensen met problemen (in het algemeen) fijn om te weten dat er nog hoop is, dat het leven niet alleen narigheid is. En dat er met dingen te leven valt. Als je denkt dat het gewoon nooit gaat lukken, dat is natuurlijk nogal deprimerend.
[...]
Als ik zwaar getraumatiseerd zou zijn door andermans borderline zou ik het onverdraaglijk vinden dat er in een topic zalvend over wordt gesproken, of dat het weggenuanceerd werd. Of ik met mijn cursor van de 'verstuur bericht'-knop af zou kunnen blijven weet ik niet dus.
Het roept veel op, en iedereen heeft het recht te laten zien dat het iets oproept. Hoe je je daarna in de discussie beweegt is aan iedereen afzonderlijk.
Maar dat denk ik.
Ik weet niet, ik heb slechte ervaringen met mensen met andere soort problematiek, maar dat betekent niet dat ik denk dat ze allemaal zo zijn (maar dat kan ook komen omdat ik dan weer zelf meerdere mensen ken met de problematiek die allemaal heel anders zijn). Uiteindelijk kun je niet een willekeurige borderliner aanspreken op het gedrag van een ander, zelfs vergelijken gaat nogal lastig.
Het is denk ik voor mensen met problemen (in het algemeen) fijn om te weten dat er nog hoop is, dat het leven niet alleen narigheid is. En dat er met dingen te leven valt. Als je denkt dat het gewoon nooit gaat lukken, dat is natuurlijk nogal deprimerend.
zondag 24 maart 2013 om 14:24
En toch vind ik het niet kies als er al een lopend topic is over mensen die te maken hebben met borderliners en daar hun gal kwijt kunnen, om dat nog eens dunnetjes over te doen op een ander topic waar mensen met BPS juist ervaringen zoeken van anderen met BPS. In beide situaties heb je te maken met ongenoegens, teleurstellingen, frustraties, waar de andere partij niet voor verantwoordelijk gehouden kan worden.
Ik kan als iemand met een twijfelachtige eer van BPS niet verantwoordelijk gehouden worden voor al het leed wat een ex heeft gehad met een borderliner. Waarom zou diens frustratie dan op een ervaringstopic gegooid moeten worden? Dan heeft dat toch een betere plek op het exen topic?
Ik kan als iemand met een twijfelachtige eer van BPS niet verantwoordelijk gehouden worden voor al het leed wat een ex heeft gehad met een borderliner. Waarom zou diens frustratie dan op een ervaringstopic gegooid moeten worden? Dan heeft dat toch een betere plek op het exen topic?
zondag 24 maart 2013 om 14:27
quote:Vodka schreef op 24 maart 2013 @ 14:20:
[...]
Het heeft denk ik heel veel te maken met de verwachtingen die je aan een persoon stelt. Ik neem even een extreem voorbeeld, maar stel dat je in een relatie om wat voor reden dan ook afstand zou willen nemen, tijdelijk, of een andere boodschap die veel borderliners onverdraaglijk zouden achten.
Dat je partner daar niet op reageert met een zelfmoorddreigement is aan de ene kant normale verwachting, die volslagen oncontroversiëel zou moeten zijn. Dat je aan de andere kant op zo'n moment heel goed voelt dat die persoon precies weet wat ze aan het doen is, vanuit een emotioneel opzicht, maakt het extra moeilijk om in te zien dat je aan een persoon die in andere opzichten niet wezenlijk zou opvallen t.o.v. andere personen niet de eis kan stellen dat ze inziet hoe slecht ze (of hij) bezig is.
Je wilt namelijk als volwassene mensen verantwoordelijk kunnen houden voor hun gedrag, zeker als dat zo extreem schadelijk is, dat is normaal en noodzakelijk. Dat dat niet kan betekent het loslaten van een fantasie, namelijk de fantasie dat die persoon eigenlijk normaal zou kunnen zijn maar het nog niet inziet als het ware, dat er nog wat opvoeding nodig is.
Wie de schoen past trekke hem aan. Op reacties dat niet elke borderliner met zelfmoord dreigt ga ik op voorhand al niet meer in, dat zou vanzelfsprekend moeten zijn. Dit na uitgebreide ervaring in andere topics over borderline.
[...]
Het heeft denk ik heel veel te maken met de verwachtingen die je aan een persoon stelt. Ik neem even een extreem voorbeeld, maar stel dat je in een relatie om wat voor reden dan ook afstand zou willen nemen, tijdelijk, of een andere boodschap die veel borderliners onverdraaglijk zouden achten.
Dat je partner daar niet op reageert met een zelfmoorddreigement is aan de ene kant normale verwachting, die volslagen oncontroversiëel zou moeten zijn. Dat je aan de andere kant op zo'n moment heel goed voelt dat die persoon precies weet wat ze aan het doen is, vanuit een emotioneel opzicht, maakt het extra moeilijk om in te zien dat je aan een persoon die in andere opzichten niet wezenlijk zou opvallen t.o.v. andere personen niet de eis kan stellen dat ze inziet hoe slecht ze (of hij) bezig is.
Je wilt namelijk als volwassene mensen verantwoordelijk kunnen houden voor hun gedrag, zeker als dat zo extreem schadelijk is, dat is normaal en noodzakelijk. Dat dat niet kan betekent het loslaten van een fantasie, namelijk de fantasie dat die persoon eigenlijk normaal zou kunnen zijn maar het nog niet inziet als het ware, dat er nog wat opvoeding nodig is.
Wie de schoen past trekke hem aan. Op reacties dat niet elke borderliner met zelfmoord dreigt ga ik op voorhand al niet meer in, dat zou vanzelfsprekend moeten zijn. Dit na uitgebreide ervaring in andere topics over borderline.
zondag 24 maart 2013 om 14:29
quote:schouderklopje schreef op 24 maart 2013 @ 14:24:
En toch vind ik het niet kies als er al een lopend topic is over mensen die te maken hebben met borderliners en daar hun gal kwijt kunnen, om dat nog eens dunnetjes over te doen op een ander topic waar mensen met BPS juist ervaringen zoeken van anderen met BPS. In beide situaties heb je te maken met ongenoegens, teleurstellingen, frustraties, waar de andere partij niet voor verantwoordelijk gehouden kan worden.
Ik kan als iemand met een twijfelachtige eer van BPS niet verantwoordelijk gehouden worden voor al het leed wat een ex heeft gehad met een borderliner. Waarom zou diens frustratie dan op een ervaringstopic gegooid moeten worden? Dan heeft dat toch een betere plek op het exen topic?Ja, maar wie verwacht dat van je? Als de schoen je niet past... Het is vervelend, maar simpelweg iemand wijzen op het feit dat jij niet degene bent tegen wie die persoon die dingen zo graag zou willen zeggen (zie mijn reactie op Mopsie, de tweede) is genoeg.
En toch vind ik het niet kies als er al een lopend topic is over mensen die te maken hebben met borderliners en daar hun gal kwijt kunnen, om dat nog eens dunnetjes over te doen op een ander topic waar mensen met BPS juist ervaringen zoeken van anderen met BPS. In beide situaties heb je te maken met ongenoegens, teleurstellingen, frustraties, waar de andere partij niet voor verantwoordelijk gehouden kan worden.
Ik kan als iemand met een twijfelachtige eer van BPS niet verantwoordelijk gehouden worden voor al het leed wat een ex heeft gehad met een borderliner. Waarom zou diens frustratie dan op een ervaringstopic gegooid moeten worden? Dan heeft dat toch een betere plek op het exen topic?Ja, maar wie verwacht dat van je? Als de schoen je niet past... Het is vervelend, maar simpelweg iemand wijzen op het feit dat jij niet degene bent tegen wie die persoon die dingen zo graag zou willen zeggen (zie mijn reactie op Mopsie, de tweede) is genoeg.
zondag 24 maart 2013 om 14:31
quote:schouderklopje schreef op 24 maart 2013 @ 14:09:
Overigens is het zo dat BPSers vanuit hulpverleningskant ook te horen krijgen dat zij vaak relaties aangaan met ongezonde personen en dat partners heel vaak zelf kampen met persoonlijkheidsproblematiek. Dat maakt dat de relaties die mensen met borderline hebben vaak enorm gecompliceerd en heftig zijn.
Niet om te vingerwijzen, maar herkennen (ex)partners zichzelf ook als moeilijk relatiemateriaal? Of ligt het allemaal aan de borderliner?
Ik denk dat ik nogal relaties aanga met mensen die mijn hulp/verzorging ndig hebben. Dat slaat natuurlijk helemaal nergens op, maar het geeft me dan een goed gevoel dat ze weer happy worden ofzo?
Verder denk ik dat mijn laatste relatie voor mij wel een eye-opener was. Ik geloof echt dat ik problematiek heb (ik merk het namelijk zelf) maar hij loog alles aan elkaar. En ik bleef het maar willen geloven. Tot op het punt waarop hij tegen anderen doodleuk zei dat het neit gebeurd was. Toen kreeg ik een stempel o me gedrukt (ik had zelf al hulp gezocht) want ik had dissociatieve gedachtes (ofzoiets) en was paranoide. Natuurlijk werd ik eerst boos, want hij was toch langsgeweest, hij had toch gezegd dat er geen anders was en dat hij spijt had dat het uit was etc etc. Toen had ik nog een voorwaarde voor borderline, namelijk woede. Het heeft heel lang geduurd voordat hij ontmaskerd werd, zolang dat ik zelf op een gegeven maar dacht dat ik het kennelijk verzon en het niet waar was. Wat dat betreft snap ook il wel wat een trauma anderen je kunnen aandoen. Vooral dat collectief niet geloof worden en daarna nog meer stempels krijgen omdat je boos wordt omdat je niet geloofd wordt. Dat vond ik het allerergste. Ik snap tot op de dag van vandaag niet waarom hij zo deed en ik hou het er maar op dat hij simpelweg een leugenaar was (is? Ik weet niet, ik spreek hem niet). In ieder geval, in dat opzicht zie ik wel dat er bij mij dan ook iets misging. Maar ik zie niet in hoe ik het had moeten weten, of zien aankomen. Hij leek echt heel erg betrouwbaar
Overigens is het zo dat BPSers vanuit hulpverleningskant ook te horen krijgen dat zij vaak relaties aangaan met ongezonde personen en dat partners heel vaak zelf kampen met persoonlijkheidsproblematiek. Dat maakt dat de relaties die mensen met borderline hebben vaak enorm gecompliceerd en heftig zijn.
Niet om te vingerwijzen, maar herkennen (ex)partners zichzelf ook als moeilijk relatiemateriaal? Of ligt het allemaal aan de borderliner?
Ik denk dat ik nogal relaties aanga met mensen die mijn hulp/verzorging ndig hebben. Dat slaat natuurlijk helemaal nergens op, maar het geeft me dan een goed gevoel dat ze weer happy worden ofzo?
Verder denk ik dat mijn laatste relatie voor mij wel een eye-opener was. Ik geloof echt dat ik problematiek heb (ik merk het namelijk zelf) maar hij loog alles aan elkaar. En ik bleef het maar willen geloven. Tot op het punt waarop hij tegen anderen doodleuk zei dat het neit gebeurd was. Toen kreeg ik een stempel o me gedrukt (ik had zelf al hulp gezocht) want ik had dissociatieve gedachtes (ofzoiets) en was paranoide. Natuurlijk werd ik eerst boos, want hij was toch langsgeweest, hij had toch gezegd dat er geen anders was en dat hij spijt had dat het uit was etc etc. Toen had ik nog een voorwaarde voor borderline, namelijk woede. Het heeft heel lang geduurd voordat hij ontmaskerd werd, zolang dat ik zelf op een gegeven maar dacht dat ik het kennelijk verzon en het niet waar was. Wat dat betreft snap ook il wel wat een trauma anderen je kunnen aandoen. Vooral dat collectief niet geloof worden en daarna nog meer stempels krijgen omdat je boos wordt omdat je niet geloofd wordt. Dat vond ik het allerergste. Ik snap tot op de dag van vandaag niet waarom hij zo deed en ik hou het er maar op dat hij simpelweg een leugenaar was (is? Ik weet niet, ik spreek hem niet). In ieder geval, in dat opzicht zie ik wel dat er bij mij dan ook iets misging. Maar ik zie niet in hoe ik het had moeten weten, of zien aankomen. Hij leek echt heel erg betrouwbaar
