mensen met borderline

24-03-2013 11:36 170 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik zag hier laatst een topic over exen van borderliners en ik wil graag een topic openen over de mensen die borderline hebben.



Ook al lijkt het voor de buitenwereld en de partners vaak niet zo maar wij doen echt ons best in het leven en hebben het zelf ook erg moeilijk met onszelf..



Persoonlijk vind ik het dan ook erg vervelend hoe mensen tegenover borderliners staan, terwijl we juist wel wat extra steun kunnen gebruiken.



Ik heb zelf 2 weken geleden de diagnose gekregen, was enorm zwaar om te verwerken terwijl ik het diep van binnen ook wel wist.



Ik heb een erg moeilijke jeugd gehad, mijn moeder heeft zelf ook borderline en ik heb sinds 2 maanden geen contact meer met haar om mn eigen leven weer op de rails te krijgen.



Ben pas begonnen bij de OPP groep van psyq en ik ga hierna waarschijnlijk de schema therapie doen.



Ik ben nu bijna 4 jaar getrouwd en heb een lief mannetje van net 3.



Omdat ik zo'n moeite heb om mensen te kunnen vertrouwen en er ergens vanuit ga dat ik verlaten zal worden door mijn man hebben we een erg moeizame relatie.. Ik zou dit zo graag anders willen maar ik weet niet hoe.. Mijn man weet op dit moment niet of hij nog verder wil gaan met ons huwelijk.



Ik voel me vaak erg eenzaam en onbegrepen dus vandaar dit topic.



Hebben jullie zelf ook borderline? Volgen jullie op dit moment een therapie? Hoe is jullie relatie/huwelijk op dit moment?

Wat voor invloed heeft borderline op jullie dagelijks leven?



X
Alle reacties Link kopieren
quote:meesje2010 schreef op 24 maart 2013 @ 11:39:

Ik heb vrijdag te horen gekregen dat ik een high level bordeline persoonlijkheids structuur heb..

Zit nu in de ontkenning want ik vind dat het wel mee valt en ik door mijn omgeving een tijdje overprikkeld ben geraakt.



Een borderline persoonlijkheidsstructuur hebben is absoluut niet hetzelfde als de stoornis borderline hoor!

Dat had je psycholoog je moeten uitleggen.
Alle reacties Link kopieren
Ik geloof je direct dat het lang niet altijd leuk leven is met jezelf. En dat dat deel heel zwaar is voor je. Het lastige vind ik dat bij welke persoonlijkheidsstoornis dan ook, er een deel van de mensen de neiging heeft om de verantwoordelijkheid buiten zich te leggen, zichzelf te zien als slachtoffer en daardoor niet eens kunnen zien wat ze de mensen om zich heen aandoen. Daarbij speelt er iets wat ook lastig is, nl het niet (goed) kunnen begrijpen dat een ander dingen wellicht anders ervaart, het is erg zelfgecentreerd.



Maar beide spelen lang niet bij iedereen met een etiket en de mate kan ook al enorm verschillen.



Iig veel succes gewenst voor de komende tijd. Het is een rotsituatie, begrijp van zowel jouw man als jou dat dit niet snel en makkelijk opgelost kan worden.
Alle reacties Link kopieren
quote:Mazou schreef op 24 maart 2013 @ 14:35:

[...]





Een borderline persoonlijkheidsstructuur hebben is absoluut niet hetzelfde als de stoornis borderline hoor!

Dat had je psycholoog je moeten uitleggen.Volgens mij is een borderline persoonlijkheidsstructuur, dat je qua coping mechanisme is het B cluster valt, waar ook de narcistische, theatrale, borderline persoonlijkhiedsstoornissen onder vallen.
Alle reacties Link kopieren
Ik werk in de psychiatrie en ik begeleid een cliënt met borderline (en ze heeft PTSS). Althans, dat had ze tot voor kort, laatst is die diagnose eraf gehaald en wordt ze onderzocht op ADHD.



Zij is niet veranderd, vertoont nog steeds hetzelfde gedrag als vorig jaar toen iedereen en zijzelf dacht dat ze borderline had. Ze kan nog steeds heel claimend zijn, in uitersten denken en heel wisselend zijn in haar stemmingen. Maar zij is zwaar blij dat die diagnose er na een jaar of 25 af is, want borderline heeft een negatieve lading. Ik ervaar dat in mijn werk ook: bij autisme of ADHD neig je er naar te denken dat ze er niks aan kunnen doen dat ze zo zijn, bij borderline denk je dat ze hun best niet doen en best anders zouden kunnen zijn: aanstellers dus.



Ik wil maar zeggen: een diagnose zegt van de ene kant heel veel en van de andere kant helemaal niks, want zoals ik al zei: deze cliënt is niet anders dan vorig jaar en wordt door haar omgeving ook niet anders gezien. Maar voor haar maakt het een wereld van verschil.
Alle reacties Link kopieren
Ik sta op de wachtlijst voor DGT
Alle reacties Link kopieren
quote:schouderklopje schreef op 24 maart 2013 @ 14:50:

[...]





Volgens mij is een borderline persoonlijkheidsstructuur, dat je qua coping mechanisme is het B cluster valt, waar ook de narcistische, theatrale, borderline persoonlijkhiedsstoornissen onder vallen.Klopt ja, het is gewoon de A-B-C indeling.
Alle reacties Link kopieren
Mazou, als je de diagnose borderline krijgt/hebt, val je met die diagnose onder de persoonlijkheidsstoornissen. Dus de diagnose sluit het hebben van die persoonlijkheidsstoornis niet uit. Maar andersom wil het idd niet zeggen dat als je trekjes in je persoonlijkheid hebt die 'borderlinig' zijn dat je dan ook de diagnose krijgt/hebt. Bedoel je dat?
Alle reacties Link kopieren
quote:quimn schreef op 24 maart 2013 @ 14:50:

bij borderline denk je dat ze hun best niet doen en best anders zouden kunnen zijn: aanstellers dus.







Wie zegt dat? Hoe kom je daarop?

Erg kwetsend voor mensen die erg op hun hart getrapt zijn.
Bij vlagen ben ik geniaal, nu is het windstil.
Zelf heb ik ook vaak testen ingevuld bij hulpverleners en daar kwam vaak uit dat ik trekken had van borderline. Nou, ik was alles behalve blij toen ik dat hoorde. Een psychologe zei letterlijk tegen mij "jij bent ziek". Nou, ik had echt niet het gevoel van jippie(!!), nu kan ik alles op de borderline gooien.



Ik heb een veeleisende baan, die ik overigens wel met veel plezier doe. Ik kan goed met geld omgaan en ik laat mensen niet snel in de steek. Ook ben ik absoluut niet impulsief met beslissingen. Het enige wat ik mankeer is dat ik vrij snel emotioneel ben. Als ik me "misdragen" heb bij iemand zal ik altijd mijn excuses aanbieden. Gewoon en niet van "sorry ik heb nou eenmaal borderline trekjes."



Ik heb het topic even snel doorgelezen, maar ik bespeurde ook dat er een topic is over mensen die een ex hebben (hadden) met borderline?



Ik heb een vriend die 3 lang lang van zijn leven schizofrenie heeft gehad en psychotisch was en dat is véééle malen erger.
Alle reacties Link kopieren
loreley, alle respect hoor... maar waarom was dat vele malen erger? Dat weet je toch niet. Je kunt, en hoeft, dat toch niet te meten?
Bij vlagen ben ik geniaal, nu is het windstil.
quote:intiem schreef op 24 maart 2013 @ 14:52:

Ik sta op de wachtlijst voor DGT





Dit heb ik gedaan. Er zaten nuttige dingen tussen (vond het soms wat te zweverig).

Denk dat de groep waarmee je het doet ook uitmaakt. Ik zat dus met mensen met hele hevige borderline. En echt waar, ik heb heel veel respect voor deze mensen dat ze zich nog staande houden, maar het stond zover an mij af. In aanraking komen met politie, sommigen sloegen er gewoon op los als iets ze niet zinde. En ik zat daar een beetje zo van eh, ja. Omdat ik dat niet herkende was het soms lastig aansluiting vinden in de groep. Heb wel heel veel geleerd over emotie reguleren, en dat vond ik wel nuttig en heb het idee dat dat me ook wel verder heeft geholpen. En om eerlijk te zijn was het gedrag van anderen ook wel confronterend, om te zien hoe sommigen anderen claimden want ze hadden hulp nodig heeft mij laten inzien dat ik het meer zelf moest doen en nu probeer ik het maar alleen te doen en alleen als het echt echt niet gaat iemand te bellen.
Alle reacties Link kopieren
Vodka, dat is een reactie die veel cliënten van mij en mijn collega's krijgen. Helaas.
quote:loreley12 schreef op 24 maart 2013 @ 15:00:

."





Ik heb een vriend die 3 lang lang van zijn leven schizofrenie heeft gehad en psychotisch was en dat is véééle malen erger.





Denk dat het anders is, erger erger. Iedereens eigen leed is even erg. Je kunt leed niet echt vergelijken, als het kut voelt is het kut ofzo, anders kunnen we alles kapot relativeren met mensen in oorlogsgebieden, da's pas leed. (is soms wel goed hoor, relativeren, maar het helpt je niet altijd verder in je eigen sores).



Denk dat wel meespeelt wat hierboven al gezegd werd, bij schizofrenie wordt er vaker gedacht dat iemand er echt niets aan kan doen, maar bij borderline is het een soort van eigen schuld van de persoon met de stoornis. Denk dat dat niet zo is overigens, maar heb het over de indruk die ik soms krijg.
Ja, sorry, dat ik een beetje chargeer, maar ik merk dat voor mijn vriend's aandoening veel meer begrip is dan voor zo'n "huilerige, irritante borderliner" als ik. Dat merkte ik ook in een ander topic, waar een persoon in de psychiatrie op mij reageerde.



Alle vreemde dingen en gedragingen waar ik tegen aan loop bij mijn vriend worden allemaal afgedaan met: "Ho, maar dat zijn de negatieve symptomen van de schizofrenie en dat is heel ernstig, hoor!! Je weet half niet hoe erg het is om een psychose te hebben. Je hele wereld stort in. Je hebt een beschadiging in je hersenen opgelopen en daar kun je niets aan doen."



Stel dat ik een topic zou openen over mensen die een psychoot of schizofreen in de steek hebben gelaten, omdat ze er niet mee kunnen omgaan. Nou, ik denk dat ik op de brandstapel terecht zou komen!
Alle reacties Link kopieren
Interessant dat het bij iedereen zoveel emoties oproept, terwijl de stoornis daar juist om gaat..



Je kunt niet iedereen met BPS over 1 kam scheren. High level, low level, het valt me op dat mensen allemaal zo in hokjes denken!

Ieder mens is uniek, en hoeveel idioten lopen er niet los zonder dat ze het LEF hebben zich eens na te laten kijken en te schroeven aan zichzelf?!



Ik heb veel respect voor de mensen die hier een diagnose hebben gekregen. Kan alleen maar een gezond portie zelfinzicht betekenen..



Natuurlijk is een stoornis beschadigend voor de mensen zelf en de omgeving. Maar is een lichamelijke ziekte dat niet? Terwijl dit ook lichamelijk is want je hersenen zijn ook maar een orgaan. Laten we niet vergeten hoe kwetsbaar we allemaal zijn.
quote:yellowlove2punt0 schreef op 24 maart 2013 @ 15:10:

[...]



Denk dat wel meespeelt wat hierboven al gezegd werd, bij schizofrenie wordt er vaker gedacht dat iemand er echt niets aan kan doen, maar bij borderline is het een soort van eigen schuld van de persoon met de stoornis. Denk dat dat niet zo is overigens, maar heb het over de indruk die ik soms krijg.Zo voelt dat ook exact voor mij.
quote:loreley12 schreef op 24 maart 2013 @ 15:21:

[...]





Zo voelt dat ook exact voor mij.



Ik vraag me af of dat ooit weg te halen valt, dat vooroordeel. Lastige is dat als iemand heel erg in een psychose zit het heel duidelijk is dat diegene niet weet wat hij/zij zegt. Bij borderline kan het denk ik wat eerder logisch klinken, waardoor het als kwetsender wordt ervaren. Zoiets?





Denk dat mensen vaak toch ook wel vergeten dat er vaak (niet altijd) een soort jeugdtrauma is waardoor een borderlinepersoonlijkheid zich ontwikkelt, waar mensen dus heel erg mee worstelen. Niemand wil graag borderline hebben, niemad wil een rottige jeugd hebben. Dingen gebeuren, en het is zaak om ermee leren om te gaan. Maar dat is voor alle stoornissen lastig, en ik denk niet dat de een erger is dan de ander. Misschien verwarrender voor de omgeving ofzo
Alle reacties Link kopieren
Ja, maar dat is toch onzin?! Iemand die schizofrenie heeft of ADHD of weet ik veel wat voor ziekte, en een Borderliner doet het zichzelf aan?!



Wat is er met jou aan de hand dan als je zo denkt???
quote:bloemetje1975 schreef op 24 maart 2013 @ 15:25:

Ja, maar dat is toch onzin?! Iemand die schizofrenie heeft of ADHD of weet ik veel wat voor ziekte, en een Borderliner doet het zichzelf aan?!



Wat is er met jou aan de hand dan als je zo denkt???Je moest eens weten hoeveel mensen dat denken. Ik begrijp het ook niet, maar mensen denken dat echt.
Ik denk bij geen enkele stoornis 'eigen schuld' wel heb ik een hekel aan slachtoffergedrag en elk niet geaccepteerd gedrag afdoen met 'ik heb nu eenmaal een stoornis dus daar ligt het allemaal aan'

Dat kan deels waar zijn natuurlijk maar dat wil nog niet zeggen dat de omgeving het daarom allemaal maar moet accepteren.
Alle reacties Link kopieren
quote:yellowlove2punt0 schreef op 24 maart 2013 @ 15:25:

[...]





Ik vraag me af of dat ooit weg te halen valt, dat vooroordeel. Lastige is dat als iemand heel erg in een psychose zit het heel duidelijk is dat diegene niet weet wat hij/zij zegt. Bij borderline kan het denk ik wat eerder logisch klinken, waardoor het als kwetsender wordt ervaren. Zoiets?

Ook en mensen met BPS zitten eerder in je irritatiezone (tegenoverdracht/onmachtgevoelens) terwijl een psychotisch persoon misschien verder van je af staat.

Alhoewel ik een vriend heb die nu manisch psychotisch is en hij het bloed onder mijn nagels vandaan kan halen (onterecht, weet ik).

En hij weet wel wat hij zegt, het is nl. geen echte onzin alleen té achterdochtig, vergezocht, doordravend etc.
Alle reacties Link kopieren
Bloemetje, dat is ook onzin, maar het is dus wel hoe veel mensen tegen een bepaalde stoornis aankijken. Je wil sowieso de mensen de kost niet geven die met een boog om een beschermd wonen-locatie heen lopen. Of mensen die aan mij vragen wat voor een werk ik doe en als ik het uitleg ze vragen: mogen die mensen écht zelf de deur uit? Uh ja, het is geen gevangenis. Maar ze moeten toch voor een bepaalde tijd binnen zijn zodat hun deur op slot kan? Uh nee, het ís geen gevangenis. En die vragen komen overigens ook van familie en vrienden van veel cliënten. Er zijn zooooooo veel misverstanden en vooroordelen
Alle reacties Link kopieren
Naar mijn mening is er dan iets goed mis met de mensen die zo denken.



De borderliners die ik ken, en ook een ex van mij, dus ik kan er heel goed over mee praten en er is mij ook genoeg aangedaan door zijn ziekte, hebben het erg zwaar. En verdienen dit niet!!
quote:gypsygirl-1 schreef op 24 maart 2013 @ 15:29:

Ik denk bij geen enkele stoornis 'eigen schuld' wel heb ik een hekel aan slachtoffergedrag en elk niet geaccepteerd gedrag afdoen met 'ik heb nu eenmaal een stoornis dus daar ligt het allemaal aan'

Dat kan deels waar zijn natuurlijk maar dat wil nog niet zeggen dat de omgeving het daarom allemaal maar moet accepteren.



Waar ligt de grens, is dat niet de vraag? ik heb een goede vriend die schizofreen is. In zijn episodes heeft hij me bedreigd met een mes en een nazihoer genoemd. Dan kan ik boos zijn, en zeggen dat hij het niet op zijn ziekte moet gooien, maar dat gaat niet werken. Hij denkt namelijk op dat moment daadwerkelijk dat ik een nazihoer ben.

Natuurlijk ben ik wel gekwetst soms door de dingen die hij zegt, en hij vindt dat ook heel vervelend> Maar hij kan moeilijk oprecht spijt betuigen van dingen die hij niet eens meer weet, hij geeft wel aan dat het hem spijt dat ik daar mee geconfronteerd wordt. En ik vind het goed zo, ik weet dat hij het niet doet om me te kwetsen.
Alle reacties Link kopieren
Mopsie.. Hoe durf jij te zeggen dat mijn man geen steun van mij krijgt?

Waarom denk je dat ondanks hij het ook moeilijk heeft nog steeds bij mij is? Omdat ik zo'n rotwijf ben?



En denk je dat ik nu een excuus heb om me te misdragen? Sorry hoor maar het feit dat ik nu na zoveel jaar eindelijk een diagnose heb betekent voor mij dat ik eindelijk gericht hulp kan zoeken om aan mezelf te werken?



En mag ik dan niet op dit forum vragen hebben naar mensen die dit pad al bewandeld hebben?



Je kunt wel weer zien dat dit lekker anoniem je gal op internet spuwen is...



Zielig hoor..

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven