Rijangst

Hoi, Ik heb mijn rijbewijs relatief laat gehaald (30 jaar) en zat daarna elke keer met klotsende oksels achter het stuur. Als ik ergens heen moest, dan ging ik al op google maps kijken hoe het eruit zag en of het makkelijk rijden was (slapeloze nacht inclusief). Ik heb mezelf toen verplicht elke dag een klein stukje te rijden (boodschappen, werk, vriendin) en nu denk ik er helemaal niet meer over na! Oefenen, oefenen en oefenen dus. Autorijden hoef je ook niet leuk te vinden, maar geeft je wel veel vrijheid! Zie het dus als een investering in jezelf!

Oja, je hoeft geen angststoornis te hebben om bij de psycholoog terecht te kunnen. Je hebt het er ook over dat je onzeker wordt van drammers naast of achter je. Je bent bang om te falen, bang om gewoon jezelf te zijn. Dat zijn ook thema's waar je het over kan hebben.

Herkenbaar hoor, dat heb ik ook vaak. Maar soms moet je gewoon denken: schijt aan. Ik mag hier 100, dus ik rij 100, dat die bumperklever dat te langzaam vindt is zijn probleem. Ik ga gewoon rustig opzij, dan kan hij erlangs en is het klaar.

Herkenning hier, maar ik durf wel in onze auto te rijden als er iemand naast me zit en ik dus een extra paar ogen heb.. Nog steeds niet overal naar toe (centrum Rotterdam of Amsterdam laat ik aan me voor bij gaan). Heb vorig jaar rijlessen gespecialiseerde rijschool gehad, maar heeft niets opgeleverd. Dus ik lees vol interesse mee. Met twee kleine kinderen is het wel handig als je zelf kan rijden...

@nearly Nickless als je de rijschool hier niet neer wil zetten, zou je 'm dan naar mij willen mailen: VIVA.marktplaats@gmail.com?

Ik wil de naam best hier plaatsen, wist alleen niet of dat mocht?

de naam van de school is vesec http://www.vesec.nl/pagina/welkom



Niet mijn bedoeling om te spammen, heb gewoon erg veel aan deze mensen gehad , rijangst is stik vervelend. Angst voor vliegen wordt, naar mijn idee, veel meer "geaccepteerd" dan angst voor rijden,terwijl het laatste je veel meer kan belemmeren dan het eerste in je dagelijks leven.

quote:kerriebredsjo schreef op 26 april 2013 @ 10:37:

Mijn rij instructeur zei: je kan beter iets te angstig en alert zijn, dan roekeloos.



Dat is wel waar, maar het zou mooi zijn wanneer je net zo relaxt in je autostoel zit als in een bioscoopstoel.Foute uitspraak van je rijinstructeur. Angstig rijden is (net als roekeloos rijden) ook gewoon gevaarlijk.

Ik heb niet alle reacties gelezen, maar ik heb ook rijangst. Heel vervelend, vooral omdat veel mensen het niet begrijpen..



Vijf jaar geleden mijn rijbewijs gehaald en in de afgelopen twee jaar misschien drie keer gereden. Net als jij heb ik altijd wel een excuus om niet te hoeven rijden..



Rijlessen heb ik nooit leuk gevonden (stress!) was dan ook blij dat ik m'n rijbewijs -uiteindelijk na 4 keer afrijden- gehaald heb. Met mijn rijbewijs op zak ben ik direct zoveel mogelijk alleen op pad gegaan met de auto en heb ik best wat kilometers gemaakt. Ik moet zeggen, dat ging goed. Ware het niet dat ik altijd met zenuwen en stress achter het stuur zat.. maar goed, het weerhield me er niet van. Tot ik een keer op een geparkeerde auto ben geklapt (je verzint het niet), dat was denk ik de druppel.Ik durfde gewoon niet meer.



Ik ben inmiddels op een punt dat ik gewoon weer wil gaan rijden.. waar heb ik dat rijbewijs anders voor? Binnenkort ga ik verhuizen naar een andere stad en dan moet ik best een end reizen naar mijn werk. Ideaal moment om weer met autorijden bezig te gaan. Ik weet alleen niet goed hoe te beginnen, dus ik lees mee.



Je bent in elk geval niet de enige

@godelinde serieus?? als er eentje bij zit met angst voor een achtbaan moet je misschien eens voorstellen haar te "dwingen" in de python te stappen, eens kijken hoe leuk ze dat vind hihi



hopelijk heb je wat aan de info

quote:godelinde schreef op 26 april 2013 @ 10:31:

ik ben vooral bang om een ander iets aan te doen. Heb te weinig vertrouwen in mijn eigen kunnen, ben bang dat ik niet snel genoeg reageer als er iets onverwachts gebeurt. Vind woonerven echt verschrikkelijk, weinig overzicht en vaak kinderen en katten die plotseling de weg op kunnen. Snelweg vind ik gek genoeg minder erg. Daarnaast durf ik ook niet te rijden omdat ik weet dat ik ook ergens moet parkeren, klinkt heel suf als ik dit zo schrijf, maar toch is het zo.



Heeeeeeel herkenbaar. Ik heb ook geen vertrouwen in mijn eigen kunnen achter het stuur. Ik weet hoe je een auto moet besturen, maar heb het gevoel dat ik 'm niet onder controle heb ofzo.. Snelweg, vreselijk. Andere weggebruikers, hellep. En parkeren! Alleen daarom al pak ik liever de fiets of het ov.



Gek hè. En de drempel om te gaan rijden wordt steeds hoger. 'Even de auto pakken voor een stukje rijden' klinkt heel logsch, net als het advies om juist zoveel mogelijk te rijden, maar ja.. makkelijker gezegd dan gedaan.

Sommige mensen zijn gewoon echt niet geschikt om te rijden denk ik. Elke verjaardag moest ik aanhoren: "Ja, ook jij kunt rijden, dat kan toch iedereen? Zeker nu je een kleintje hebt is het hartstikke fijn dat je kunt rijden. Gewoon gaan lessen joh!". Ondanks dat ik er zelf totaal niet in geloofde dat ik de verantwoordelijkheid aankon om in een auto te rijden, ben ik voor de druk gezwicht en nam lessen. En haalde ik m'n rijbewijs in 1x. Niet zo gek... want ik deed alles netjes volgens de regeltjes. Maar ik was báng, báng! Dat werd helemaal erg toen ik alleen moest gaan rijden. Ik heb trouwens nooit alleen in een auto gezeten. De derde x dat ik in een auto zat, heb ik een ongeluk veroorzaakt. Echt bizar hoor... er was niemand op de weg, maar de handrem stond er nog op en mijn vriend trok die er geïrriteerd vanaf toen ik wilde wegrijden. Ik ben naar voren geschoten... recht in het water. Echt, dat was zo traumatisch... mijn kinderen zaten ook nog achterin. We zijn er allemaal zonder kleerscheuren uit gekomen. Maar ik ga nooit, nooit, nooit meer achter het stuur zitten. En geluk bij een ongeluk, er is op verjaardagen nooit meer iemand geweest die tegen mij heeft gezegd dat iedereen kan rijden, maar achteraf baal ik er ontzettend van dat ik niet naar mezelf heb geluisterd. Had ik mezelf een hele nare ervaring mee bespaard.



Kortom, ik denk dat je echt heel goed naar jezelf moet luisteren en je vooral niet moet laten pushen door anderen...

Heb hetzelfde gehad, veel rijles gehad bij eigenlijk een nare instructeur gehad, 2x gezakt, later overgestapt na pauze van een jaar tussen rijlessen naar een andere rijinstructeur die me juist vertrouwen gaf en geslaagd. Daarna toch heel weinig gereden. Uiteindelijk moest ik voor werk een auto hebben. Heb toen 2-3 rijlessen genomen bij een instructeur die je vooral vertrouwen wilde geven. En toen in mijn eentje gaan rijden naar bekende stukken en binnen een week reed ik verder.

Nu een jaar of 5 later rij ik zonder problemen ergens heen, hoewel ik nog steeds niet echt dol ben op mensen die me beoordelen op mijn rijkunsten naast me.



Dus zoek een rijinstructeur waar jij je veilig bij voelt, neem een aantal lessen en stap in je eigen auto. Je kunt het echt wel.

quote:De derde x dat ik in een auto zat, heb ik een ongeluk veroorzaakt. Echt bizar hoor... er was niemand op de weg, maar de handrem stond er nog op en mijn vriend trok die er geïrriteerd vanaf toen ik wilde wegrijden. Ik ben naar voren geschoten... recht in het waterWat een sukkel van een vriend! Als je een beetje verstand van auto's hebt, dan snap je toch dat je dit niet zomaar kunt doen! Sjeeeezus echt! Hij had je moeten zeggen dat je moet stoppen en de handrem eraf moet halen. Is ook niet relaxed rijden, met vriend en kinderen in de auto en dan ook nog zo'n actie! Ik kan me goed voorstellen dat je er nu niet zoveel fiducie in hebt!

Wat o.a. godelinde en babydirk ervaren, klinkt mij erg herkenbaar in de oren. Heb al zo'n 8 jaar geleden mn rijbewijs gehaald en heb al een paar jaar niet meer gereden. Ik ben nu ook best wel onzeker over mn rijstijl (weet ik alles nog wel en veroorzaak ik geen ongeluk?) en vooral over het parkeren en stil staan op een helling voor een stoplicht vind ik eng. Achteraf gezien had ik beter naar een andere rijschool kunnen gaan. Ik zou straks wel een klein autootje willen, maar dan heb ik wel een paar herhalingslessen nodig...mssn is die ANWB rijvaardigzekerheid wat?

Halloooo,



Hoe is het hier?



Geloof het of niet. Ik heb gisteren wel zo'n vier uur gereden in mijn vriend's auto. Wel met hem naast mij, maar het is natuurlijk anders. Het is geen lesauto waarbij je kunt ingrijpen door zelf op de rem te gaan staan.



Het enige enge vind ik nu nog het optrekken, want mijn vriend's auto sloeg in het begin nogal vaak af en natuurlijk juist voor drukke kruispunten met als beloning een toeterende auto achter je. We hebben veel geoefend op afgelegen weggetjes, waar het ook nog licht heuvelig was, waarbij je dus écht snel en op tijd dient op te trekken, zeker als er een auto pal achter je staat.



Toen ik thuis kwam voelde ik me heel beduusd. Ik kon het allemaal niet bevatten. Alsof een ander persoon gereden had. Mijn kleding kon ik wel helemaal uitwringen, want ik was kletsnat van het zweet. Nu heb ik een fikse spierpijn, want ik was denk ik nogal snel afgekoeld, maar ik heb toch maar weer mooi autogereden. Oké, voor een ander peanuts, maar voor mij een overwinning. Oef!!



Mijn grootste "demonen" zijn toch mijn eigen negatieve stemmetjes, gemixt met stemmen uit het verleden:



"Loreley wordt weer zenuwachtig, Loreley wordt weer zenuwachtig!!" (Dit zongen klasgenoten altijd bij bijvoorbeeld het opvoeren van toneelstukjes.)

"Goh, Loreley, wat bibber je toch, kijk eens je knoeit met het eten!!" (Kreeg ik vaak te horen als ik met medestudenten ging eten in de mensa. Ik ging voortaan maar thuis mijn eigen potje koken, want ik werd er alleen maar zenuwachtiger van.)

En dan heb ik het nog niet eens over "angsthaas", "zenuwpees", "huilebalk" en verzin nog maar meer leuke benamingen voor de bange medemens.



Ik moest wel lachen om een anecdote van mijn vriend. Toen hij ooit op zijn werk kwam, was een collega van hem erg verdrietig dat zijn rijbewijs voor drie maanden was afgepakt. Hij had met zo'n 120 km per uur lopen bumperkleven. Alle collega's troostten hem. Joh, wat was ie zielig. Mijn vriend zei doodleuk dat hij het net goed vond dat zijn rijbewijs was afgepakt. Zeer terecht voor iemand die zo gevaarlijk bezig is. Hij keek nogal beteuterd.



Kijk, een hoop van deze stoere automobilisten vinden dat mensen als ik misschien van de weg af moeten blijven. Ik zou ook kunnen zeggen dat mensen met roekeloos, dom en onnadenkend rijgedrag ook maar van de weg af moeten blijven. Of ze moeten een BMW kopen en verhuizen naar Duitsland en daar de hele dag lekker stoer gaan scheuren op de autoweg. Hebben wij "bange muisjes" ook eens een keertje rust op de weg. Die gast op mijn vriend's werk heeft blijkbaar geen zak geleerd van zijn actie. Waarom loopt ie dan zo te miepen?

Misschien overwegen om een automaat te nemen. Scheelt zoveel stress ( bij mij) met het schakelen. Ik kan goed schakel rijen geen probleem. Maar als ik de keus heb dan toch liever automaat het maakt mij een stuk zekerder, vooral met een hellingproef ;)