Psyche
alle pijlers
ben ik anders?
vrijdag 5 juli 2013 om 19:18
Hallo allemaal,
Mijn beste vriendin vroeg of ik vandaag, avonds nog wat leuks wilde doen zoals een terrasje pakken. Ik zei daarop dat ik niet zo'n zin had om de deur nog uit te gaan, ben daarin heel eerlijk, ik ga geen smoesje bedenken.
Daarop zei zij weer dat ik mij als een oma gedraag, dat we niet vaak leuke dingen doen.
Nu ben ik daar over na aan het denken en vraag ik mij ineens af of ik mij echt zo anders gedraag? Ik heb dit al wel vaker te horen gekregen van vriendinnen. Zo doe ik liever niet echt sociale activiteiten met vriendinnen na werk/school. Voor mij is het op school/werk echt gezellig en mag hen heel graag maar daarna wil ik voor mijzelf. Een enkele keer laat ik mij meeslepen naar een terras of een discotheek maar met name de discotheek heb ik altijd zo'n spijt als ik er ben, ik vind het echt verschrikkelijk. Die drukte, de herrie ik raak daar echt overprikkelt van.
Diezelfde vriendin zei: ben jij niet autistisch ofzo? omdat ik zo ben, niet zoveel afspreek met vriendinnen etc. Nu denk ik echt dat ik niet autistisch ben, ik ben echt een sociaal persoon, maar na school/werk heb ik gewoon 'rust' nodig en doe ik liever iets in mijn eentje.
Wie herkent dit? Heeft iemand advies?
Mijn beste vriendin vroeg of ik vandaag, avonds nog wat leuks wilde doen zoals een terrasje pakken. Ik zei daarop dat ik niet zo'n zin had om de deur nog uit te gaan, ben daarin heel eerlijk, ik ga geen smoesje bedenken.
Daarop zei zij weer dat ik mij als een oma gedraag, dat we niet vaak leuke dingen doen.
Nu ben ik daar over na aan het denken en vraag ik mij ineens af of ik mij echt zo anders gedraag? Ik heb dit al wel vaker te horen gekregen van vriendinnen. Zo doe ik liever niet echt sociale activiteiten met vriendinnen na werk/school. Voor mij is het op school/werk echt gezellig en mag hen heel graag maar daarna wil ik voor mijzelf. Een enkele keer laat ik mij meeslepen naar een terras of een discotheek maar met name de discotheek heb ik altijd zo'n spijt als ik er ben, ik vind het echt verschrikkelijk. Die drukte, de herrie ik raak daar echt overprikkelt van.
Diezelfde vriendin zei: ben jij niet autistisch ofzo? omdat ik zo ben, niet zoveel afspreek met vriendinnen etc. Nu denk ik echt dat ik niet autistisch ben, ik ben echt een sociaal persoon, maar na school/werk heb ik gewoon 'rust' nodig en doe ik liever iets in mijn eentje.
Wie herkent dit? Heeft iemand advies?
vrijdag 5 juli 2013 om 19:28
vrijdag 5 juli 2013 om 19:28
Nee hoor, ik houd er ook niet van. Als ik een hele dag heb gewerkt vind ik het gewoon om thuis wat te rommelen. Bijkomen van de drukke dag.
Je hebt twee soorten mensen: mensen die energie opdoen van contacten met andere mensen, dus veel sociale afspraken
En mensen die energie opdoen door juist niet af te spreken met mensen.
Ik kan erg genieten van een etentje of een drankje doen op een terras, maar nog veel lekkerder kan ik het vinden op lekker alleen thuis te rommelen. Heerlijk.
Je hebt twee soorten mensen: mensen die energie opdoen van contacten met andere mensen, dus veel sociale afspraken
En mensen die energie opdoen door juist niet af te spreken met mensen.
Ik kan erg genieten van een etentje of een drankje doen op een terras, maar nog veel lekkerder kan ik het vinden op lekker alleen thuis te rommelen. Heerlijk.
vrijdag 5 juli 2013 om 19:30
Ik weet niet hoe oud je bent, maar ik herken hier veel van.
Ik heb erg weinig energie van nature,heb veel slaap nodig en raak makkelijk overprikkeld.
Vroeger deed ik 'mee' want anders was ik 'zo'n zeikerd' of 'zou ik vast in een isolement raken en vereenzamen' zo werd mij gezegd. Dat moest ik dan altijd bezuren met een migraine aanval of in de weekenden totaal kapot op bed liggen en tot 15 uur per dag slapen. (ja je leest het goed)
Mijn ex had een loeidruk sociaal leven en ik moest altijd met hem mee. Na de breuk heb ik tegen mezelf gezegd: afgelopen!!!! Een sociale afspraak per week, in het weekend en door de week niet. Punt. Ik bloeide op. Daardoor kon ik door de week beter functioneren en hoefde niet meer zo vroeg naar bed .( ik lag er vaak om half negen (!) al in)
Ik hanteer die regel nu nog steeds. Dat leverde me in het begin veel strijd op met familie en vrienden en ik ben er een aantal door kwijt geraakt. Maar daardoor kwam er letterlijk lucht in mijn sociale leven en prikkels. Ik weet nu heel goed om te gaan met het kleine beetje energie dat ik heb en zorg bijv. dat ik s morgens om 10.00 in de stad ben, als ik kleding moet kopen en zorg dat ik rond 12.00 weer klaar ben. Dan ga ik uitgebreid lunchen met degene met wie ik op dat moment aan het shoppen ben en als het echt druk wordt, ben ik weer op weg naar huis, de prikkels achter me latend. Doe ik dat niet, dan wordt ik letterlijk ziek. Ik ben nu overigens 46. Tegenwoordig ga ik rond 22.00 uur naar bed en kan ik zelfs sporten door de week. ( ik wandel 3x per week een flink stuk)
Sommige mensen hebben behoefte aan prikkels en andere niet. Ik hoor bij de laatste groep. Alleen door goed mijn eigen grenzen te bewaken, kan ik een blij mens blijven. En da's moeilijk.
Zegen dat je autistisch bent.. hm.. zelf ben ik niet zo voor het labelen van mensen door niet-professionelen. Maar dat ben ik.
Ik heb erg weinig energie van nature,heb veel slaap nodig en raak makkelijk overprikkeld.
Vroeger deed ik 'mee' want anders was ik 'zo'n zeikerd' of 'zou ik vast in een isolement raken en vereenzamen' zo werd mij gezegd. Dat moest ik dan altijd bezuren met een migraine aanval of in de weekenden totaal kapot op bed liggen en tot 15 uur per dag slapen. (ja je leest het goed)
Mijn ex had een loeidruk sociaal leven en ik moest altijd met hem mee. Na de breuk heb ik tegen mezelf gezegd: afgelopen!!!! Een sociale afspraak per week, in het weekend en door de week niet. Punt. Ik bloeide op. Daardoor kon ik door de week beter functioneren en hoefde niet meer zo vroeg naar bed .( ik lag er vaak om half negen (!) al in)
Ik hanteer die regel nu nog steeds. Dat leverde me in het begin veel strijd op met familie en vrienden en ik ben er een aantal door kwijt geraakt. Maar daardoor kwam er letterlijk lucht in mijn sociale leven en prikkels. Ik weet nu heel goed om te gaan met het kleine beetje energie dat ik heb en zorg bijv. dat ik s morgens om 10.00 in de stad ben, als ik kleding moet kopen en zorg dat ik rond 12.00 weer klaar ben. Dan ga ik uitgebreid lunchen met degene met wie ik op dat moment aan het shoppen ben en als het echt druk wordt, ben ik weer op weg naar huis, de prikkels achter me latend. Doe ik dat niet, dan wordt ik letterlijk ziek. Ik ben nu overigens 46. Tegenwoordig ga ik rond 22.00 uur naar bed en kan ik zelfs sporten door de week. ( ik wandel 3x per week een flink stuk)
Sommige mensen hebben behoefte aan prikkels en andere niet. Ik hoor bij de laatste groep. Alleen door goed mijn eigen grenzen te bewaken, kan ik een blij mens blijven. En da's moeilijk.
Zegen dat je autistisch bent.. hm.. zelf ben ik niet zo voor het labelen van mensen door niet-professionelen. Maar dat ben ik.
vrijdag 5 juli 2013 om 19:33
Dankjewel voor jullie berichten, goed om te horen. Ik wil namelijk helemaal niet veranderen, maar wel graag weten of anderen dit misschien ook hebben dan voel ik me er niet zo 'raar' over.
Wat betreft die vriendin, het is echt een schat maar ze kan soms hard uit de hoek komen, ze heeft wel haar excuus aangeboden voor het 'je lijkt op een oma, ben je soms autistisch' gedeelte. Maar dat was inderdaad verre van aardig van haar.
Ik ben dus helemaal anders net als iedereen, fijn om te horen!! Krijgen jullie er dan ook weleens een opmerking over?
Wat betreft die vriendin, het is echt een schat maar ze kan soms hard uit de hoek komen, ze heeft wel haar excuus aangeboden voor het 'je lijkt op een oma, ben je soms autistisch' gedeelte. Maar dat was inderdaad verre van aardig van haar.
Ik ben dus helemaal anders net als iedereen, fijn om te horen!! Krijgen jullie er dan ook weleens een opmerking over?
anoniem_179259 wijzigde dit bericht op 05-07-2013 19:38
Reden: spelfout
Reden: spelfout
% gewijzigd
vrijdag 5 juli 2013 om 19:35
vrijdag 5 juli 2013 om 19:37
Meiroosje: bedankt voor je lange persoonlijke reactie, goed om te horen dat je een manier hebt gevonden om gewoon prettig met die behoefte om te gaan. En als dit voor jou werkt is dat super. Ik herken wat jij verteld weer heel erg! ik word namelijk echt een beetje ongelukkig als ik veel van huis weg ben, afspreken, terrasjes, discotheek. Dat doe ik daarom ook niet meer.
Goed dat jij ook gewoon eerlijk bent, geen smoesjes maar je bent liever thuis, ik hou dat ook aan. Eerlijkheid duurt het langst en dan schep je ook geen verwachtingen van je vrienden die je moeilijk waar kan maken.
Enne ik ben 21
Goed dat jij ook gewoon eerlijk bent, geen smoesjes maar je bent liever thuis, ik hou dat ook aan. Eerlijkheid duurt het langst en dan schep je ook geen verwachtingen van je vrienden die je moeilijk waar kan maken.
Enne ik ben 21
vrijdag 5 juli 2013 om 19:38
vrijdag 5 juli 2013 om 19:44
quote:Cateautje schreef op 05 juli 2013 @ 19:30:
Ik ben ook altijd zo geweest, maar om dat nou als standaard te nemen dat je dan volkomen normaal bent, is de vraag.
Eens. Wat normaal is, is natuurlijk behoorlijk relatief. Maar iemand die constant liever alleen thuis zit ipv sociale dingen ondernemen wordt door het gros gezien als "apart" en "niet-sociaal". Maw: raar dus.
Als je je er lekker bij voelt, gewoon blijven doen. Maar probeer het niet te verantwoorden als normaal.
Ik ben ook altijd zo geweest, maar om dat nou als standaard te nemen dat je dan volkomen normaal bent, is de vraag.
Eens. Wat normaal is, is natuurlijk behoorlijk relatief. Maar iemand die constant liever alleen thuis zit ipv sociale dingen ondernemen wordt door het gros gezien als "apart" en "niet-sociaal". Maw: raar dus.
Als je je er lekker bij voelt, gewoon blijven doen. Maar probeer het niet te verantwoorden als normaal.
vrijdag 5 juli 2013 om 19:46
vrijdag 5 juli 2013 om 19:49
quote:Egidius schreef op 05 juli 2013 @ 19:44:
[...]
Eens. Wat normaal is, is natuurlijk behoorlijk relatief. Maar iemand die constant liever alleen thuis zit ipv sociale dingen ondernemen wordt door het gros gezien als "apart" en "niet-sociaal". Maw: raar dus.
Als je je er lekker bij voelt, gewoon blijven doen. Maar probeer het niet te verantwoorden als normaal.Ik had er deze smiley bij moeten zetten. of deze
[...]
Eens. Wat normaal is, is natuurlijk behoorlijk relatief. Maar iemand die constant liever alleen thuis zit ipv sociale dingen ondernemen wordt door het gros gezien als "apart" en "niet-sociaal". Maw: raar dus.
Als je je er lekker bij voelt, gewoon blijven doen. Maar probeer het niet te verantwoorden als normaal.Ik had er deze smiley bij moeten zetten. of deze
vrijdag 5 juli 2013 om 20:26
Heel herkenbaar!
Ik heb een drukke baan waar ik de hele dag met mensen bezig ben, en ook al vind ik het leuk werk, het slurpt energie.
In mijn vrije tijd ben ik veel alleen en dat vind ik fijn. Ik hoef dan niet constant "aan te staan" en daar krijg ik weer energie van.
Nog steeds zijn er mensen die dit raar vinden of ongezond ofzo. Maar voor mij is het prima dus die mensen laat ik lekker kletsen.
Normaal is ook maar heel subjectief, je kunt beter lief zijn voor jezelf dan normaal gevonden worden door anderen.
Solitude is bliss!
Ik heb een drukke baan waar ik de hele dag met mensen bezig ben, en ook al vind ik het leuk werk, het slurpt energie.
In mijn vrije tijd ben ik veel alleen en dat vind ik fijn. Ik hoef dan niet constant "aan te staan" en daar krijg ik weer energie van.
Nog steeds zijn er mensen die dit raar vinden of ongezond ofzo. Maar voor mij is het prima dus die mensen laat ik lekker kletsen.
Normaal is ook maar heel subjectief, je kunt beter lief zijn voor jezelf dan normaal gevonden worden door anderen.
Solitude is bliss!
vrijdag 5 juli 2013 om 20:56
