Psyche
alle pijlers
Hypochondrie
woensdag 3 juli 2013 om 13:41
Ik ben op zoek naar lotgenoten...
Om elkaar wat te steunen, verhalen te delen, angsten...
Ik ben een vrouw van 37 en heb 3 schatten van kinderen...
Elke dag is een strijd om door te komen.
Ik sta op met verschrikkelijke angsten en ga ook met die angsten slapen...
Angst om dood te gaan...De kids en mijn man achter te laten...
Elke week sta ik bij de huisarts met nog maar eens een vage klacht...
Ben binnenstebuiten gekeerd maar niks te vinden.
Ik hyperventileer continu, vind geen rust...
De dokter stelde nu toch voor om sipralexa te nemen maar daar mijn angsten zo ver gaan dat ik enkel paracetamol durf te gebruiken, weet ik echt niet wat ik moet doen...
Ik heb er al 1 van genomen (halfje van 10 mg) en voelde me echt belabberd...
Hartkloppingen, gejaagd gevoel.. Alsof ik 10 kopjes espresso had gedronken...
Is deze bijwerking reeel of zit het in mijn koppie...??
Ik zou het alvast heel leuk vinden om iemand te vinden die mij wat kan steunen...
Want ik voel me moederziel alleen in deze nachtmerrie...
Om elkaar wat te steunen, verhalen te delen, angsten...
Ik ben een vrouw van 37 en heb 3 schatten van kinderen...
Elke dag is een strijd om door te komen.
Ik sta op met verschrikkelijke angsten en ga ook met die angsten slapen...
Angst om dood te gaan...De kids en mijn man achter te laten...
Elke week sta ik bij de huisarts met nog maar eens een vage klacht...
Ben binnenstebuiten gekeerd maar niks te vinden.
Ik hyperventileer continu, vind geen rust...
De dokter stelde nu toch voor om sipralexa te nemen maar daar mijn angsten zo ver gaan dat ik enkel paracetamol durf te gebruiken, weet ik echt niet wat ik moet doen...
Ik heb er al 1 van genomen (halfje van 10 mg) en voelde me echt belabberd...
Hartkloppingen, gejaagd gevoel.. Alsof ik 10 kopjes espresso had gedronken...
Is deze bijwerking reeel of zit het in mijn koppie...??
Ik zou het alvast heel leuk vinden om iemand te vinden die mij wat kan steunen...
Want ik voel me moederziel alleen in deze nachtmerrie...
maandag 29 juli 2013 om 10:49
Hee
Ctje en Manon ben benieuwd hoe het bij jullie gaat!!
Maartje en Lotje, ik herken het "in de steek gelaten" voelen door je lijf en hoofd. Ik baal ook dat ik steeds allerlei klachten heb, maar ook dat ik er niet laconieker mee om kn gaan en dat elk kwaaltje uitmond in een strijd met mezelf.
Ik ben gelukkig van mn AB en blaasontsteking af. Daarna nog een week buikpijn en verstopping gehad ( waar ik me ook weer druk om maakte) en vandaag ga ik naar de tandarts omdat ik volgens mij een gaatje in mn kies heb ;-(
Oja, en heb weer een schimmelinfectie haha het houdt gewoon niet op. En over elk ding maak ik me dan zo druk dat ik nog niet met de Ad durfde te beginnen. Ik denk dat ik deze week ergens naar mn ouders ga en er daar aan begin zodat ik niet alleen hoef te zijn wanneer ik veel last krijg van de bijwerkingen.
Maartje, ik kan me voorstellen dat je zwangerschap je angstig maakt, heb je wel iemand die je begeleidt daarin? Ik durf door mijn angsten nog niet te denken aan moeder worden.Terwijl ik 36 ben en graag kinderen zou willen. Maar goed, de situatie is er bij mij ook niet naar, ben single, en heb mn eigen leven niet eens helemaal op orde. Ik ben zo blij voor jou dat jij er wel voor gaat!
fijne dag allemaal!
Ctje en Manon ben benieuwd hoe het bij jullie gaat!!
Maartje en Lotje, ik herken het "in de steek gelaten" voelen door je lijf en hoofd. Ik baal ook dat ik steeds allerlei klachten heb, maar ook dat ik er niet laconieker mee om kn gaan en dat elk kwaaltje uitmond in een strijd met mezelf.
Ik ben gelukkig van mn AB en blaasontsteking af. Daarna nog een week buikpijn en verstopping gehad ( waar ik me ook weer druk om maakte) en vandaag ga ik naar de tandarts omdat ik volgens mij een gaatje in mn kies heb ;-(
Oja, en heb weer een schimmelinfectie haha het houdt gewoon niet op. En over elk ding maak ik me dan zo druk dat ik nog niet met de Ad durfde te beginnen. Ik denk dat ik deze week ergens naar mn ouders ga en er daar aan begin zodat ik niet alleen hoef te zijn wanneer ik veel last krijg van de bijwerkingen.
Maartje, ik kan me voorstellen dat je zwangerschap je angstig maakt, heb je wel iemand die je begeleidt daarin? Ik durf door mijn angsten nog niet te denken aan moeder worden.Terwijl ik 36 ben en graag kinderen zou willen. Maar goed, de situatie is er bij mij ook niet naar, ben single, en heb mn eigen leven niet eens helemaal op orde. Ik ben zo blij voor jou dat jij er wel voor gaat!
fijne dag allemaal!
maandag 29 juli 2013 om 10:55
Lotje, jou gevoel begrijp ik zo goed; dat je eindelijk eens rust wil! Dat heb ik ook zo, een keer ontspannen en tevreden kunnen zijn zonder je continue zorgen te moeten maken/ alert zijn op problemen. Even geen zorgen, dat lijkt me zo fijn! Ik snap ook dat je t soms even niet ziet zitten. Gelukkig ben ik wel soms even opgelucht wanneer er weer een kwaaltje weg is, heb jij dat ook?
Knap trouwens dat je pas na twee maanden met je buikpijn naar de ha ging! Snap dat je niet gerustgesteld bent nu. Waar ben je het meest bang voor? en heb je dat ook aan je huisarts verteld zodat hij je kon gerutsstellen?
sterkte!
Knap trouwens dat je pas na twee maanden met je buikpijn naar de ha ging! Snap dat je niet gerustgesteld bent nu. Waar ben je het meest bang voor? en heb je dat ook aan je huisarts verteld zodat hij je kon gerutsstellen?
sterkte!
maandag 29 juli 2013 om 14:39
Dag meiden!!!
We zijn terug.
En ik heb weer internet wat je internet kunt noemen ))
Lika: oooh wat herken ik dat: starten met de pillen als je je pas goed voelt!! En ik ben ook begonnen in het weekend.
Omdat ik zeker dat niet alleen ging zijn moest er iets ergs gebeuren door die pillen...
Ik zal wel moeten starten he... Mijn huisarts denkt dat ik ze continu neem.
En vorige keer zei ze dat we na de reis gingen verhogen... Zucht...
Al bij al voel ik me wel goed!
(sssht ik mag het niet jinxen he!!
We kunnen mss samen starten en elkaar op de hoogte houden
Ivm je niet kunnen concentreren als je angstig bent!
Dat heb ik ook.
Alsof de wereld aan me voorbij gaat!
En alsof ik gek word ik!
Ik heb al vaak tegen mijn man gezegd: waarom ben jij nou geen dokter!! ))
Maar ik denk dat dat niet uit te houden zou zijn voor de man
Ik heb van de dokter een trucje geleerd om terug tot de realiteit te komen als je zo opgeslorpt bent door de angst en ik moet zeggen dat het echt wel lukt.
Heb het toegepast bij mijn dochter die een verschrikkelijke nachtmerrie had gehad.
Je moet 5 dingen luidop opnoemen die je voelt, hoort en ziet.
Maar dan echt heel letterlijk:
bv: mijn shirt op mijn huid, mijn haar tegen mijn gezicht, de stoel onder mijn kont, een auto die voorbij komt, de bladeren die heen en weer gaan door de wind...
En zo loop je het lijstje af van 5 dingen naar 4 dan naar 3 enzovoort tot je bij 1 ding komt.
Dan ben je terug in de realiteit.
Want bij een angstaanval heb je alle gevoel met de realiteit verloren...
De pieken van de angst gaan er wat mee weg...Maar het is geen wondermiddel
Maartje: tja dat zwanger zijn he... Dat was eigenlijk een marteling!
Door de angst...
Alles wat ik voelde, wat ik niet voelde, wat ik teveel voelde...
Van mijn eerste lag ik al in het ziekenhuis vanaf week 27 met 5 cm ontsluiting.
Mocht toen ook niet meer naar huis tot aan de bevalling.
De 2de is vrij vlot gegaan.
Tussen 2 en 3 dan een zwaar miskraam.
En bij de 3de heb ik bloedingen gehad tot week 25 of zo...
Ik denk wel dat ik dat enigszins zelf in de hand gewerkt heb door zo stressy geweest te zijn.
Ik moest van mijn gynaecoloog elke dag een glas rode wijn drinken
Als mama was ik wel vrij rustig en dat ben ik nog steeds.
Mijn kinderen merken niks van mijn angsten!
Ik probeer dat deel van mezelf angstvallig weg te stoppen voor alles en iedereen!
Ik heb dan ook helemaal geen angstige kinderen. Gelukkig!
En ik heb ook geen zorgen omtrent hen.
Klinkt heel raar.
Op gezondheidsvlak dan bedoel ik.
Mijn dochtertje was ziek op reis en ik ben geen moment in paniek geraakt.
Ik heb haar gerustgesteld en ik was er ook van overtuigd dat er niks ernstigs aan de hand was.
Waarom kan ik dat dan potverdorie ook niet toepassen op mezelf vraag ik me dan af!!!!
Lotje: ik zou eigenlijk al blij zijn met 1 maandje!
Maar ik denk dat iedereen maar dan ook iedereen elke dag wel iets voelt.
Wij zijn er als hypochondertjes zodanig op gefixeerd dat alles uitvergroot wordt, wat het erger maakt.
En zodoende kom je natuurlijk in een vicieuze cirkel terecht waar je nog heel moeilijk uitraakt!
Het is zo'n beetje als een rad waar een hamster in rondrent!
En het vreemde is, dat hoe erg het ook is dat we ons zo voelen, het ook vertrouwd voelt!
Een dag zonder zorgen zou me ook al zorgen baren...
Leuk dat we hier toch al iets kwijt kunnen. En heel leuk dat er zoveel herkenningspunten zijn...
xxxx
We zijn terug.
En ik heb weer internet wat je internet kunt noemen ))
Lika: oooh wat herken ik dat: starten met de pillen als je je pas goed voelt!! En ik ben ook begonnen in het weekend.
Omdat ik zeker dat niet alleen ging zijn moest er iets ergs gebeuren door die pillen...
Ik zal wel moeten starten he... Mijn huisarts denkt dat ik ze continu neem.
En vorige keer zei ze dat we na de reis gingen verhogen... Zucht...
Al bij al voel ik me wel goed!
(sssht ik mag het niet jinxen he!!
We kunnen mss samen starten en elkaar op de hoogte houden
Ivm je niet kunnen concentreren als je angstig bent!
Dat heb ik ook.
Alsof de wereld aan me voorbij gaat!
En alsof ik gek word ik!
Ik heb al vaak tegen mijn man gezegd: waarom ben jij nou geen dokter!! ))
Maar ik denk dat dat niet uit te houden zou zijn voor de man
Ik heb van de dokter een trucje geleerd om terug tot de realiteit te komen als je zo opgeslorpt bent door de angst en ik moet zeggen dat het echt wel lukt.
Heb het toegepast bij mijn dochter die een verschrikkelijke nachtmerrie had gehad.
Je moet 5 dingen luidop opnoemen die je voelt, hoort en ziet.
Maar dan echt heel letterlijk:
bv: mijn shirt op mijn huid, mijn haar tegen mijn gezicht, de stoel onder mijn kont, een auto die voorbij komt, de bladeren die heen en weer gaan door de wind...
En zo loop je het lijstje af van 5 dingen naar 4 dan naar 3 enzovoort tot je bij 1 ding komt.
Dan ben je terug in de realiteit.
Want bij een angstaanval heb je alle gevoel met de realiteit verloren...
De pieken van de angst gaan er wat mee weg...Maar het is geen wondermiddel
Maartje: tja dat zwanger zijn he... Dat was eigenlijk een marteling!
Door de angst...
Alles wat ik voelde, wat ik niet voelde, wat ik teveel voelde...
Van mijn eerste lag ik al in het ziekenhuis vanaf week 27 met 5 cm ontsluiting.
Mocht toen ook niet meer naar huis tot aan de bevalling.
De 2de is vrij vlot gegaan.
Tussen 2 en 3 dan een zwaar miskraam.
En bij de 3de heb ik bloedingen gehad tot week 25 of zo...
Ik denk wel dat ik dat enigszins zelf in de hand gewerkt heb door zo stressy geweest te zijn.
Ik moest van mijn gynaecoloog elke dag een glas rode wijn drinken
Als mama was ik wel vrij rustig en dat ben ik nog steeds.
Mijn kinderen merken niks van mijn angsten!
Ik probeer dat deel van mezelf angstvallig weg te stoppen voor alles en iedereen!
Ik heb dan ook helemaal geen angstige kinderen. Gelukkig!
En ik heb ook geen zorgen omtrent hen.
Klinkt heel raar.
Op gezondheidsvlak dan bedoel ik.
Mijn dochtertje was ziek op reis en ik ben geen moment in paniek geraakt.
Ik heb haar gerustgesteld en ik was er ook van overtuigd dat er niks ernstigs aan de hand was.
Waarom kan ik dat dan potverdorie ook niet toepassen op mezelf vraag ik me dan af!!!!
Lotje: ik zou eigenlijk al blij zijn met 1 maandje!
Maar ik denk dat iedereen maar dan ook iedereen elke dag wel iets voelt.
Wij zijn er als hypochondertjes zodanig op gefixeerd dat alles uitvergroot wordt, wat het erger maakt.
En zodoende kom je natuurlijk in een vicieuze cirkel terecht waar je nog heel moeilijk uitraakt!
Het is zo'n beetje als een rad waar een hamster in rondrent!
En het vreemde is, dat hoe erg het ook is dat we ons zo voelen, het ook vertrouwd voelt!
Een dag zonder zorgen zou me ook al zorgen baren...
Leuk dat we hier toch al iets kwijt kunnen. En heel leuk dat er zoveel herkenningspunten zijn...
xxxx
dinsdag 30 juli 2013 om 09:06
Maartie, ik ben 37 en heb twee dochters van 3 (bijna 4 en 9 maanden). Tijdens de zwangerschap van de laatste is de hypochonrie eigenlijk echt begonnen. Mijn hoop was toen dat het na de bevalling beter zou gaan (minder hormonen en zo). Helaas, pindakaas, niet dus.
Net als Manon focust het zich niet op mijn kinderen. Echt alleen op mezelf. daardoor voel ik me soms extra slecht want dat voelt zo egoistisch. Je wil zo graag al je aandacht aan je kinderen geven, maar door die angst lukt dat vaak niet. Dan voel je je weer slecht. De hamster waar Manon het over heeft is een treffende vergelijking.
Vanmiddag weer naar de psych. We zouden gaan praten over antipiekertherapie. Als het iets is dan laat ik het jullie weten.
xxx
Net als Manon focust het zich niet op mijn kinderen. Echt alleen op mezelf. daardoor voel ik me soms extra slecht want dat voelt zo egoistisch. Je wil zo graag al je aandacht aan je kinderen geven, maar door die angst lukt dat vaak niet. Dan voel je je weer slecht. De hamster waar Manon het over heeft is een treffende vergelijking.
Vanmiddag weer naar de psych. We zouden gaan praten over antipiekertherapie. Als het iets is dan laat ik het jullie weten.
xxx
dinsdag 30 juli 2013 om 09:26
Hoi Lotje,
Ik herken dat "schuldgevoel" rond het egoistisch zijn ook!
Maar dan denk ik maar dat we ontzettend fier mogen zijn op onszelf dat we met dergelijke problematiek nog in staat zijn een gezin te runnen
Laat eens weten hoe het was bij de psych... Antipiekertherapie...Nog nooit van gehoord
xxx
Ik herken dat "schuldgevoel" rond het egoistisch zijn ook!
Maar dan denk ik maar dat we ontzettend fier mogen zijn op onszelf dat we met dergelijke problematiek nog in staat zijn een gezin te runnen
Laat eens weten hoe het was bij de psych... Antipiekertherapie...Nog nooit van gehoord
xxx
dinsdag 30 juli 2013 om 09:55
Hoi Manon,
Daar heb je zeker gelijk in. Ik vind het ook moeilijk omdat ik het bij mijn eerste kindje niet had en enorm van haar heb genoten. Bij de tweede speelde er naast de hypochondrie nog anderen dingen zodat ik voor mijn gevoel een veel minder hechte band met haar heb. Dat in combi met de angst om veel te vroeg te overlijden maakt me erg onzeker.
Maar nu moet ik stoppen met piekeren en aan het werk.
xx
Daar heb je zeker gelijk in. Ik vind het ook moeilijk omdat ik het bij mijn eerste kindje niet had en enorm van haar heb genoten. Bij de tweede speelde er naast de hypochondrie nog anderen dingen zodat ik voor mijn gevoel een veel minder hechte band met haar heb. Dat in combi met de angst om veel te vroeg te overlijden maakt me erg onzeker.
Maar nu moet ik stoppen met piekeren en aan het werk.
xx
woensdag 31 juli 2013 om 09:10
Gisteren bij de psycholoog geweest. Was toch wel goed. We hebben samen vastgesteld dat de angst voor kanker toch echt wel door de soorten kankers komt die mijn moeder heeft gehad. Ik leek dat goed te kunnen handelen, maar dat is toch niet helemaal waar. Ik heb er weinig over gepraat (net als mijn moeder zelf deed) en ook nu ze overleden is doe ik dat niet echt. Daardoor krop ik alles op en lijkt het zich te uiten in deze idiote angst. Mijn devies moet dus zijn: meer praten en meer voor mezelf opkomen om zo meer tijd te hebben voor mijn gevoel en aan het verwerken toe te komen.
Vervolgens sla ik vanmorgen een oude Linda open die ik van een vriendin kreeg en dan staat er weer een confronterend artikel in over melanomen (een van mijn grootste angsten na het weghalen van een licht onrustige moedervlek). Mijn controledwang stak meteen weer de kop op en vooral voor de plekken die je niet goed kunt onderzoeken zoals je hoofdhuid enzo. Van dat soort dingen word ik echt gestoord
Vervolgens sla ik vanmorgen een oude Linda open die ik van een vriendin kreeg en dan staat er weer een confronterend artikel in over melanomen (een van mijn grootste angsten na het weghalen van een licht onrustige moedervlek). Mijn controledwang stak meteen weer de kop op en vooral voor de plekken die je niet goed kunt onderzoeken zoals je hoofdhuid enzo. Van dat soort dingen word ik echt gestoord
woensdag 31 juli 2013 om 19:47
Kop op Lotje!!!
Schrijf het hier maar van je af!
Dingen uit het "verleden" kunnen met termijn zware gevolgen hebben he...
Ik denk dat je vooral nu je angst moet kaderen...
Je weet nu ongeveer van waar het komt.
Probeer dan nu eventueel een plaats te geven door bv te zeggen: Ok, ik zie weer roze olifantjes, dat komt alleen maar doordat ik angst heb om hetzelfde te hebben als mijn moeder...
Probeer het dan ook echt luidop te zeggen.
Als een soort mantra...
Hou desnoods een dagboekje bij...
Knuffel!!!
Lika alles ok daar?
En Maartie?
Ctje nog niet terug?
Hier een goeie dag!
Ik durf het bijna niet luidop te zeggen!
Ik heb zelfs eens mijn nagels gelakt!!!!
Anders durf ik dat niet. Zeker niet in combinatie met nieuwe kleren (heb nieuwe BH aan
Ik denk toch dat stress er ook mee te maken heeft hoor.
Het is vakantie... Ik moet niet van het een naar het ander met de 3 kids en werken en huishouden...
Dat scheelt toch een pak!
xxxx
Schrijf het hier maar van je af!
Dingen uit het "verleden" kunnen met termijn zware gevolgen hebben he...
Ik denk dat je vooral nu je angst moet kaderen...
Je weet nu ongeveer van waar het komt.
Probeer dan nu eventueel een plaats te geven door bv te zeggen: Ok, ik zie weer roze olifantjes, dat komt alleen maar doordat ik angst heb om hetzelfde te hebben als mijn moeder...
Probeer het dan ook echt luidop te zeggen.
Als een soort mantra...
Hou desnoods een dagboekje bij...
Knuffel!!!
Lika alles ok daar?
En Maartie?
Ctje nog niet terug?
Hier een goeie dag!
Ik durf het bijna niet luidop te zeggen!
Ik heb zelfs eens mijn nagels gelakt!!!!
Anders durf ik dat niet. Zeker niet in combinatie met nieuwe kleren (heb nieuwe BH aan
Ik denk toch dat stress er ook mee te maken heeft hoor.
Het is vakantie... Ik moet niet van het een naar het ander met de 3 kids en werken en huishouden...
Dat scheelt toch een pak!
xxxx
woensdag 31 juli 2013 om 22:17
Jeeh je nagels gelakt Manon! Dat vind ik eng omdat ik dan bang ben voor een allergische reactie. ( Maar wel gedaan deze vakantie!) Bij jou is het meer de angst iets anders te doen dan anders, toch?
Ben je weer met de pillen begonnen? Ik zou vandaag beginnen, maar vanochtend alweer stress en zouden gaan varen met familie, dus durfde het uiteindelijk niet. Nu is het plan morgen te beginnen.. Doe je mee Manon.
Ik ben nog steeds bezig met diverse kwaaltjes & medicijnen, ben er zo klaar mee! Elk nieuw medicijn geeft zo'n stress.
Ik denk soms ook dat ik gek word dat ik echt helemaal de controle verlies over mezelf, maar jullie ook, fijn te weten dat ik niet de enige ben.
Lotje & Manon, knap dat jullie het volhouden, deze klachten en je leven met werk en gezin op orde houden! Ik vind het al lastig zo in m'n eentje!
Zet m op allemaal!
Liefs
Ben je weer met de pillen begonnen? Ik zou vandaag beginnen, maar vanochtend alweer stress en zouden gaan varen met familie, dus durfde het uiteindelijk niet. Nu is het plan morgen te beginnen.. Doe je mee Manon.
Ik ben nog steeds bezig met diverse kwaaltjes & medicijnen, ben er zo klaar mee! Elk nieuw medicijn geeft zo'n stress.
Ik denk soms ook dat ik gek word dat ik echt helemaal de controle verlies over mezelf, maar jullie ook, fijn te weten dat ik niet de enige ben.
Lotje & Manon, knap dat jullie het volhouden, deze klachten en je leven met werk en gezin op orde houden! Ik vind het al lastig zo in m'n eentje!
Zet m op allemaal!
Liefs
donderdag 1 augustus 2013 om 11:34
Hoi Lika,
Ja, ivm die nagellak...Of veranderen van kledij of juwelen... Daar ben ik dan bang dat er iets ergs zal gebeuren...
Allergische reactie-angst heb ik vooral voor nieuwe cosmetica, medicijnen (heel erg!), body lotion, shampoo, make up...
Ik probeer dat nu wel een beetje te overwinnen.
Als ik bv een nieuwe bodylotion heb, wrijf ik eerst 1 hand in.
Als er dan na 1 dag niets is gebeurd, dan is het ok...
Maar het lukt ook niet altijd zo goed... Ik moet me daarvoor die dag echt wel sterk genoeg voelen, als je begrijpt wat ik bedoel...
Morgen probeer ik terug met mijn pilletje te starten. Ik moet dan werken en zit niet alleen op mijn werk
Vandaag en morgen worden het mooie zomerdagen dus we zullen er maar een beetje van profiteren...
Oh ja, hebben jullie al gehoord van het feit dat je serotonine niveau kunt verhogen (want door onze angsten hebben wij er daar veel te weinig van, waardoor we ons nog slechter voelen enzovoort...) met visolie?
xxx
Ja, ivm die nagellak...Of veranderen van kledij of juwelen... Daar ben ik dan bang dat er iets ergs zal gebeuren...
Allergische reactie-angst heb ik vooral voor nieuwe cosmetica, medicijnen (heel erg!), body lotion, shampoo, make up...
Ik probeer dat nu wel een beetje te overwinnen.
Als ik bv een nieuwe bodylotion heb, wrijf ik eerst 1 hand in.
Als er dan na 1 dag niets is gebeurd, dan is het ok...
Maar het lukt ook niet altijd zo goed... Ik moet me daarvoor die dag echt wel sterk genoeg voelen, als je begrijpt wat ik bedoel...
Morgen probeer ik terug met mijn pilletje te starten. Ik moet dan werken en zit niet alleen op mijn werk
Vandaag en morgen worden het mooie zomerdagen dus we zullen er maar een beetje van profiteren...
Oh ja, hebben jullie al gehoord van het feit dat je serotonine niveau kunt verhogen (want door onze angsten hebben wij er daar veel te weinig van, waardoor we ons nog slechter voelen enzovoort...) met visolie?
xxx
donderdag 1 augustus 2013 om 15:54
Gisteren een hele slechte dag gehad, was compleet in paniek. Wordt echt eerlijk waar oprecht gestoord van mijzelf. op deze manier verpest ik alles.
Daarom maar contact opgenomen met de pyscholoog voor een doorverwijzing voor AD, zo kan het niet langer. Straks heb ik echt iets en dan heb ik niet genoten van het leven. heb nu ook aan anderen in mijn omgeving verteld over wat er in mij omgaat. dat helpt een beetje.
hoop dat het met jullie beter gaat
Daarom maar contact opgenomen met de pyscholoog voor een doorverwijzing voor AD, zo kan het niet langer. Straks heb ik echt iets en dan heb ik niet genoten van het leven. heb nu ook aan anderen in mijn omgeving verteld over wat er in mij omgaat. dat helpt een beetje.
hoop dat het met jullie beter gaat
zaterdag 3 augustus 2013 om 14:58
Goeiemiddag meiden,
Eventjes snel een update hier...
Gisterenavond in de zetel voelde ik een klein bolletje op mijn scheenbeen...
Paniek alom natuurlijk!
Ik ging alweer van het ergste uit.
Bijna niet geslapen....
Heb dan uiteindelijk een xanax genomen om wat rustiger te worden.
Vanmorgen ben ik dan opgestaan (heel vroeg) en heb rond 8u mijn dokter gebeld.
Ik mocht direct gaan.
Ik vertelde dat ik zeer angstig was en dat ik geen gans weekend zo wilde rondlopen...
Enfin het is dus iets heel onschuldig. Een of ander dermatofibroom of zo...
En dat kan wat veranderen van vorm door ouderdom/zon/...
Gelukkig ben ik gerustgesteld!!
Maar nu...
Ik heb al een jaar een wratje op de onderkant van mijn voet.
Mijn hiel.
Ik heb al verschillende middeltjes geprobeerd maar niks hielp.
De dok heeft gezegd dat het al helemaal ingegroeid was van er al zo lang op te lopen...
Dok heeft dat nu via vloeibare stikstof helemaal "verbrand".
Ook de huid errond omdat het na een jaar al erg diep zat.
Maar pijn dat ik heb!!!
Ik ben er helemaal misselijk van en eigenlijk ondersteboven.
Ik klaag me een ongeluk hier
En vanaf ik dan dus ook iets lichamelijks mankeer - ook al is het niet erg - dan is dat voor mij enorm afzien!
Is dat bij jullie ook zo?
Na een paar dagen zou er een grote blaar op moeten komen zodanig dat die wrat loskomt.
Allemaal lekker gezellig
Ik heb er nu flamazine opgesmeerd omdat het eigenlijk gaat om een brandwonde door die stikstof.
Het voelt idd alsof er iemand continu een sigaret op uitduwt!
Iemand die al gehad en mij tips kan geven tegen de pijn aub?
Of mij geruststellen dat de pijn weldra zal wegtrekken?
Hoe gaat het anders met jullie?
Maartie? Lotje? Lika?
Ctje al terug uit Frankrijk?
Tot gauw
xxxxx
Eventjes snel een update hier...
Gisterenavond in de zetel voelde ik een klein bolletje op mijn scheenbeen...
Paniek alom natuurlijk!
Ik ging alweer van het ergste uit.
Bijna niet geslapen....
Heb dan uiteindelijk een xanax genomen om wat rustiger te worden.
Vanmorgen ben ik dan opgestaan (heel vroeg) en heb rond 8u mijn dokter gebeld.
Ik mocht direct gaan.
Ik vertelde dat ik zeer angstig was en dat ik geen gans weekend zo wilde rondlopen...
Enfin het is dus iets heel onschuldig. Een of ander dermatofibroom of zo...
En dat kan wat veranderen van vorm door ouderdom/zon/...
Gelukkig ben ik gerustgesteld!!
Maar nu...
Ik heb al een jaar een wratje op de onderkant van mijn voet.
Mijn hiel.
Ik heb al verschillende middeltjes geprobeerd maar niks hielp.
De dok heeft gezegd dat het al helemaal ingegroeid was van er al zo lang op te lopen...
Dok heeft dat nu via vloeibare stikstof helemaal "verbrand".
Ook de huid errond omdat het na een jaar al erg diep zat.
Maar pijn dat ik heb!!!
Ik ben er helemaal misselijk van en eigenlijk ondersteboven.
Ik klaag me een ongeluk hier
En vanaf ik dan dus ook iets lichamelijks mankeer - ook al is het niet erg - dan is dat voor mij enorm afzien!
Is dat bij jullie ook zo?
Na een paar dagen zou er een grote blaar op moeten komen zodanig dat die wrat loskomt.
Allemaal lekker gezellig
Ik heb er nu flamazine opgesmeerd omdat het eigenlijk gaat om een brandwonde door die stikstof.
Het voelt idd alsof er iemand continu een sigaret op uitduwt!
Iemand die al gehad en mij tips kan geven tegen de pijn aub?
Of mij geruststellen dat de pijn weldra zal wegtrekken?
Hoe gaat het anders met jullie?
Maartie? Lotje? Lika?
Ctje al terug uit Frankrijk?
Tot gauw
xxxxx
zondag 4 augustus 2013 om 14:44
Hoi allemaal,
Pfft we hebben het allemaal moeilijk deze dagen! Lotje goed dat je beseft dat je meer hulp nodig hebt, ad kan heel goed helpen!
Open zijn naar anderen is ook nuttig, dan sta je er wat minder alleen voor!
Manon! Fijn dat je gerustgesteld bent over dat plekje op je been. Beter idd maar meteen maar n arts vragen ipv het hele weekend in angst te zitten! Wat je brandwond betreft, pijnlijk lijkt me dat! Ik heb dat ook laten doen, maar das heel lang geleden dus weet niet meer of ik veel pijn had. Ik denk dat het normaal is dat het pijn doet. Het moet langzaam aan genezen. Misschien even aan kijken, het wordt vast minder en anders bel je gewoon even n arts ter geruststelling!
Ik was donderdag begonnen met sertraline maar kreeg snachts veel hartkloppingen, dag erna ook dus arts gebeld en moest stoppen. Sindsdien nog steeds harrkloppingen maar ook verk spanning dus weet niet waar het nu van komt. Ben erg angstig maar heb ha post niet durven bellen nog.
Baal wel enorm want had mn hoop gevestigd op de ad, om eindelijk minder gespannen en angstig te kunnen zijn. Weet niet goed hoe het nu verder moet.
Nu ja, we zitten allemaal in tzelfde schuitje..
Zet m op! Probeer ik ook..
Liefs
Pfft we hebben het allemaal moeilijk deze dagen! Lotje goed dat je beseft dat je meer hulp nodig hebt, ad kan heel goed helpen!
Open zijn naar anderen is ook nuttig, dan sta je er wat minder alleen voor!
Manon! Fijn dat je gerustgesteld bent over dat plekje op je been. Beter idd maar meteen maar n arts vragen ipv het hele weekend in angst te zitten! Wat je brandwond betreft, pijnlijk lijkt me dat! Ik heb dat ook laten doen, maar das heel lang geleden dus weet niet meer of ik veel pijn had. Ik denk dat het normaal is dat het pijn doet. Het moet langzaam aan genezen. Misschien even aan kijken, het wordt vast minder en anders bel je gewoon even n arts ter geruststelling!
Ik was donderdag begonnen met sertraline maar kreeg snachts veel hartkloppingen, dag erna ook dus arts gebeld en moest stoppen. Sindsdien nog steeds harrkloppingen maar ook verk spanning dus weet niet waar het nu van komt. Ben erg angstig maar heb ha post niet durven bellen nog.
Baal wel enorm want had mn hoop gevestigd op de ad, om eindelijk minder gespannen en angstig te kunnen zijn. Weet niet goed hoe het nu verder moet.
Nu ja, we zitten allemaal in tzelfde schuitje..
Zet m op! Probeer ik ook..
Liefs
maandag 5 augustus 2013 om 13:06
Lieve Ctje toch!!!
Als je zo in een negatieve spiraal van angst zit, moet je ingrijpen!
(ik weet het, ik kan het allemaal makkelijk zeggen he
Je neemt een blad papier en schrijft op wat je bezighoudt.
Een paar weken geleden rond die borstk fobie heb ik dat ook gedaan.
En dan probeer je voor elk "probleem" een "oplossing" te vinden.
Ik geef nu maar een voorbeeld he. Je bent erg angstig voor darmkanker.
Je schrijft dus op darmkanker en dan maak je een + kolom en een - kolom.
In de + kolom schrijf je:
- reeds de dokter opgezocht, bleek salmonella te zijn
- geen bloed in stoelgang
- niet verschrikkelijk vermagerd de laatste weken
- ik eet relatief gezond
- rook en drink mezelf niet te pletter
- ben geen man van boven de 50
enzovoort....
in de - kolom schrijf je dan:
- toch komt het heeeeeel zelden voor bij jonge mensen, dus waarom ik niet??
Want zo denk ik dan...
En dan zie je dat je + kolom stukken langer is dan je - kolom.
En daaraan moet je je proberen op de trekken...
Waarom wil je geen lerares worden?
Heb je dat nog nooit willen worden en doe je het enkel om je moeder te plezieren?
Of heb je er gewoon geen zin in omdat je je zo ellendig voelt?
Ctje, jij bent gewoon op zoek naar dingen om terug gelukkig te worden!
Dat is niet meer dan normaal...
Vandaar dat je ook ontvankelijker bent voor complimenten van andere mannen.
Dat neemt je gedachten even weg van de werkelijkheid en doet je eventjes goed voelen over jezelf...
Maar dat is allemaal maar schijn...
Je eigen geluk moet je zelf creeren...
Vraag jezelf wat je nu gelukkig zou maken...
En probeer dat te realiseren...
Bij mij is dat altijd: wat minder piekeren en minder ongerust zijn (duh!)
En ok, het lukt zeker niet altijd maar we werken er toch met z'n allen aan he...
We hebben al erkend dat er een probleem is.
Dat is al een ferme stap!
Als je echt niet anders meer kan, ga naar je huisarts... Vraag om raad/medicatie/therapie...
En weet dat wij hier altijd willen "luisteren".
Lieve Lika,
ik heb destijds ook eerst sertraline gekregen.
Ik was daar ook zo zenuwachtig van.
Een snelle hartslag en door de angst dan waarschijnlijk nog sneller...
Die sipralexa - voor de tijd dat ik ze toch genomen heb - had die bijwerking niet...
Je moet soms erg lang zoeken om een goeie AD te hebben die bij je past...
Hier alles relatief goed.
Heb sinds dit weekend wat diarree...
Ik denk dat het door het warme weer komt!
Heb me al suf gezocht op het internet naar Legionella bacterie!
Stel je voor.
We hebben een jacuzzi thuis maar die is dus 3 weken niet gebruikt geweest daar we op reis waren...
Ik heb die deze week helemaal schoongemaakt en nu ben ik dus keibang dat ik die bacterie zou opgelopen hebben...En zo hebben we wel elke dag iets om ons zorgen over te maken he!
Waarom kan zich dat niet beperken tot: wat eten we vanavond?
Of: ooh ik ben 1 kg bijgekomen van al die lekkere chocolade...
Neen! Onmiddellijk het ergste en het minst voor de hand liggende weten we wel te vinden!
Ongelooflijk he!
xxxx
Als je zo in een negatieve spiraal van angst zit, moet je ingrijpen!
(ik weet het, ik kan het allemaal makkelijk zeggen he
Je neemt een blad papier en schrijft op wat je bezighoudt.
Een paar weken geleden rond die borstk fobie heb ik dat ook gedaan.
En dan probeer je voor elk "probleem" een "oplossing" te vinden.
Ik geef nu maar een voorbeeld he. Je bent erg angstig voor darmkanker.
Je schrijft dus op darmkanker en dan maak je een + kolom en een - kolom.
In de + kolom schrijf je:
- reeds de dokter opgezocht, bleek salmonella te zijn
- geen bloed in stoelgang
- niet verschrikkelijk vermagerd de laatste weken
- ik eet relatief gezond
- rook en drink mezelf niet te pletter
- ben geen man van boven de 50
enzovoort....
in de - kolom schrijf je dan:
- toch komt het heeeeeel zelden voor bij jonge mensen, dus waarom ik niet??
Want zo denk ik dan...
En dan zie je dat je + kolom stukken langer is dan je - kolom.
En daaraan moet je je proberen op de trekken...
Waarom wil je geen lerares worden?
Heb je dat nog nooit willen worden en doe je het enkel om je moeder te plezieren?
Of heb je er gewoon geen zin in omdat je je zo ellendig voelt?
Ctje, jij bent gewoon op zoek naar dingen om terug gelukkig te worden!
Dat is niet meer dan normaal...
Vandaar dat je ook ontvankelijker bent voor complimenten van andere mannen.
Dat neemt je gedachten even weg van de werkelijkheid en doet je eventjes goed voelen over jezelf...
Maar dat is allemaal maar schijn...
Je eigen geluk moet je zelf creeren...
Vraag jezelf wat je nu gelukkig zou maken...
En probeer dat te realiseren...
Bij mij is dat altijd: wat minder piekeren en minder ongerust zijn (duh!)
En ok, het lukt zeker niet altijd maar we werken er toch met z'n allen aan he...
We hebben al erkend dat er een probleem is.
Dat is al een ferme stap!
Als je echt niet anders meer kan, ga naar je huisarts... Vraag om raad/medicatie/therapie...
En weet dat wij hier altijd willen "luisteren".
Lieve Lika,
ik heb destijds ook eerst sertraline gekregen.
Ik was daar ook zo zenuwachtig van.
Een snelle hartslag en door de angst dan waarschijnlijk nog sneller...
Die sipralexa - voor de tijd dat ik ze toch genomen heb - had die bijwerking niet...
Je moet soms erg lang zoeken om een goeie AD te hebben die bij je past...
Hier alles relatief goed.
Heb sinds dit weekend wat diarree...
Ik denk dat het door het warme weer komt!
Heb me al suf gezocht op het internet naar Legionella bacterie!
Stel je voor.
We hebben een jacuzzi thuis maar die is dus 3 weken niet gebruikt geweest daar we op reis waren...
Ik heb die deze week helemaal schoongemaakt en nu ben ik dus keibang dat ik die bacterie zou opgelopen hebben...En zo hebben we wel elke dag iets om ons zorgen over te maken he!
Waarom kan zich dat niet beperken tot: wat eten we vanavond?
Of: ooh ik ben 1 kg bijgekomen van al die lekkere chocolade...
Neen! Onmiddellijk het ergste en het minst voor de hand liggende weten we wel te vinden!
Ongelooflijk he!
xxxx
maandag 5 augustus 2013 om 16:50
Ctje,
Vooraleer je ijzertekort hebt van bloedverlies in de darmen moet je echt wel al heel veel bloedverlies hebben!
Bloedverlies die heel goed merkbaar is bij het afvegen en zelfs in het toilet!!
De oom van mijn man is daarmee gisteren op genomen in het ziekenhuis.
Had helder bloedverlies.
Bleek door een buikgriep te zijn...
Bloedverlies bij darmkanker is zelfs meestal bruin.
Niet helderrood.
Helderrood bloed is meestal door onderaan aan de darm.
Bruin bloedverlies is iets wat er al een tijdje zit en dus hoger zit...
En je zou echt wel andere klachten hebben!!
Darmkanker is een kanker die heel stilletjes verloopt...
Waar je verder geen last van hebt... Tot er opeens bruin bloed opgemerkt wordt. Geen buikpijn of diarree!
Probeer dat voor ogen te houden meissie!!!
En ivm je studies en je job...
Dat is iets wat niemand voor jou kan uitmaken natuurlijk maar als het je echt zo zwaar valt...
Wat zou je dan wel graag doen?
Heb je je dat al afgevraagd...
Je hoeft ook niet in het onderwijs te werken he, eens je je diploma op zak hebt!
Er zijn tal van andere jobs die je kunt doen met zo'n diploma...
Denk er eens over na )))
Als je ons nodig hebt...Je weet ons zitten!!
Vooraleer je ijzertekort hebt van bloedverlies in de darmen moet je echt wel al heel veel bloedverlies hebben!
Bloedverlies die heel goed merkbaar is bij het afvegen en zelfs in het toilet!!
De oom van mijn man is daarmee gisteren op genomen in het ziekenhuis.
Had helder bloedverlies.
Bleek door een buikgriep te zijn...
Bloedverlies bij darmkanker is zelfs meestal bruin.
Niet helderrood.
Helderrood bloed is meestal door onderaan aan de darm.
Bruin bloedverlies is iets wat er al een tijdje zit en dus hoger zit...
En je zou echt wel andere klachten hebben!!
Darmkanker is een kanker die heel stilletjes verloopt...
Waar je verder geen last van hebt... Tot er opeens bruin bloed opgemerkt wordt. Geen buikpijn of diarree!
Probeer dat voor ogen te houden meissie!!!
En ivm je studies en je job...
Dat is iets wat niemand voor jou kan uitmaken natuurlijk maar als het je echt zo zwaar valt...
Wat zou je dan wel graag doen?
Heb je je dat al afgevraagd...
Je hoeft ook niet in het onderwijs te werken he, eens je je diploma op zak hebt!
Er zijn tal van andere jobs die je kunt doen met zo'n diploma...
Denk er eens over na )))
Als je ons nodig hebt...Je weet ons zitten!!
maandag 5 augustus 2013 om 17:00
Ik heb er ook last van.
Het is bij mij gekomen nadat er iets gebeurd is waardoor ik erachter kwam dat het leven zo maar voorbij kon zijn.
(Hier wil ik verder niet te veel over kwijt ivm herkenning)
Toch relativeer ik veel meer dan jij.
Ik schrijf mijn kwaaltjes op en pas na langere periode (als ik er nog last van heb) ga ik er mee naar mijn dokter.
Hierdoor kom ik er achter dat soms dingen niet zo ernstig zijn en uit zich zelf weer overgaan.
Misschien een tip om dit ook te gaan doen.
Ik wil niet elke maand bij de dokter zitten en zou dan ook het gevoel krijgen dat hij denkt daar heb je haar weer.
Ook heb ik liever dat hij zijn tijd besteed aan dingen die hoogst waarschijnlijk noodzakelijker zijn.
Vandaar dat ik het opschrijf.
sterkte
Het is bij mij gekomen nadat er iets gebeurd is waardoor ik erachter kwam dat het leven zo maar voorbij kon zijn.
(Hier wil ik verder niet te veel over kwijt ivm herkenning)
Toch relativeer ik veel meer dan jij.
Ik schrijf mijn kwaaltjes op en pas na langere periode (als ik er nog last van heb) ga ik er mee naar mijn dokter.
Hierdoor kom ik er achter dat soms dingen niet zo ernstig zijn en uit zich zelf weer overgaan.
Misschien een tip om dit ook te gaan doen.
Ik wil niet elke maand bij de dokter zitten en zou dan ook het gevoel krijgen dat hij denkt daar heb je haar weer.
Ook heb ik liever dat hij zijn tijd besteed aan dingen die hoogst waarschijnlijk noodzakelijker zijn.
Vandaar dat ik het opschrijf.
sterkte
maandag 5 augustus 2013 om 18:34
hoi Nikki,
Bedankt voor je input maar ik denk toch dat het bij ons iets erger is dan wat je beschrijft...
Was het maar zo makkelijk dat we een maand zonder dokter konden en het zomaar van ons konden schuiven...
Ik denk dat iedereen een ferme brief zou schrijven naar de kerstman moest dat kunnen
Ik ben blij dat het voor jou zo lukt
groetjes
Bedankt voor je input maar ik denk toch dat het bij ons iets erger is dan wat je beschrijft...
Was het maar zo makkelijk dat we een maand zonder dokter konden en het zomaar van ons konden schuiven...
Ik denk dat iedereen een ferme brief zou schrijven naar de kerstman moest dat kunnen
Ik ben blij dat het voor jou zo lukt
groetjes
woensdag 7 augustus 2013 om 19:54
Hoi Ctje en Manon!
Ctje, hoe was het bij de dokter? Kon hij je wat geruststellen? en heb je je uiteindelijk nog wel kunnen genieten van je vakantie? Je vriend wist op dat moment nog niiet van je angsten? lijkt me naar om er zo alleen mee te zitten. Alhoewel het altijd eenzaam is die angst, vind ik, omdat de mensen om je heen het niet in kunnen voelen..
Wat je studie betreft.. je zegt dat je studie toch af wilt maken en dan verder kijken? hoeveel jaar moet je nog? lijkt me geen fijn vooruitzicht!
Manon, hoe gaat het nu met je buik? diarree kan goed komen van de warmte, maar die angst voor legionella heb ik ook gehad! ik had warm water gedronken en had ergens iets gelezen over een link met legionella ..probeer maar te denken aan hoe klein de kans wel niet is dat het werkelijk legionella zou zijn ! en hoe groot de kans dat het gewoon een virusje is of de warmte/ eten oid!
en hoe is het met je voet? nog lang pijn gehad?
Ik heb de afgelopen dagen nog veel hartkloppingen gehad, was ook heel benauwd en gewoon super gespannen, heel naar eigenlijk. Logeerde bij mn ouders, dat gaf wel veel afleiding. vandaag weer thuis gekomen. Had een afspraak bij een nieuwe psychiater, wel fijn weer eens een frisse blik. Conclusie was dat ik gewoon medicijnen nodig heb en dat hij me gaat proberen te "overtuigen" ze te nemen. Ik probeer mezelf er ook op in te stellen nu dat ik ze weer ga nemen..al zou ik alle medicatie nu het liefst het raam uit gooien
manon, slik jij je pillen nog?
fijne avond!
Ctje, hoe was het bij de dokter? Kon hij je wat geruststellen? en heb je je uiteindelijk nog wel kunnen genieten van je vakantie? Je vriend wist op dat moment nog niiet van je angsten? lijkt me naar om er zo alleen mee te zitten. Alhoewel het altijd eenzaam is die angst, vind ik, omdat de mensen om je heen het niet in kunnen voelen..
Wat je studie betreft.. je zegt dat je studie toch af wilt maken en dan verder kijken? hoeveel jaar moet je nog? lijkt me geen fijn vooruitzicht!
Manon, hoe gaat het nu met je buik? diarree kan goed komen van de warmte, maar die angst voor legionella heb ik ook gehad! ik had warm water gedronken en had ergens iets gelezen over een link met legionella ..probeer maar te denken aan hoe klein de kans wel niet is dat het werkelijk legionella zou zijn ! en hoe groot de kans dat het gewoon een virusje is of de warmte/ eten oid!
en hoe is het met je voet? nog lang pijn gehad?
Ik heb de afgelopen dagen nog veel hartkloppingen gehad, was ook heel benauwd en gewoon super gespannen, heel naar eigenlijk. Logeerde bij mn ouders, dat gaf wel veel afleiding. vandaag weer thuis gekomen. Had een afspraak bij een nieuwe psychiater, wel fijn weer eens een frisse blik. Conclusie was dat ik gewoon medicijnen nodig heb en dat hij me gaat proberen te "overtuigen" ze te nemen. Ik probeer mezelf er ook op in te stellen nu dat ik ze weer ga nemen..al zou ik alle medicatie nu het liefst het raam uit gooien
manon, slik jij je pillen nog?
fijne avond!
donderdag 8 augustus 2013 om 14:57
Hoi allemaal,
Pas eind van de maand kan ik terecht bij de psychiater voor een consult voor de AD. Ik ga direct daarna op vakantie en durf die pillen niet te nemen op vakantie want als het niet goed valt dan kan ik niet direct contact opnemen.
Heb van een lief vriendinnetje een kaartje gehad met de volgende tekst:
3 regels voor gezond denken:
1. is het waar wat ik denk?
2. help ik mezelf om zo te denken?
3. help ik anderen door zo te denken?
3x nee = ballast, dus niet doen!!
Ook stond erop: Piekeren verlost de dag van morgen niet van de zorgen, het verlost enkel deze dag van alle kracht.
Vooral de eerste pas ik veelvuldig toe en warempel soms helpt het me om mijn zinnen te verzetten.
Vervolgens zie ik dan wel weer een of ander raar plekje, maar een extra afspraak die ik had gemaakt bij de dermatoloog (de reguliere afspraak is op 17 september) heb ik toch durven afzeggen.
Hoop dat jullie hier ook iets aan hebben.
Pas eind van de maand kan ik terecht bij de psychiater voor een consult voor de AD. Ik ga direct daarna op vakantie en durf die pillen niet te nemen op vakantie want als het niet goed valt dan kan ik niet direct contact opnemen.
Heb van een lief vriendinnetje een kaartje gehad met de volgende tekst:
3 regels voor gezond denken:
1. is het waar wat ik denk?
2. help ik mezelf om zo te denken?
3. help ik anderen door zo te denken?
3x nee = ballast, dus niet doen!!
Ook stond erop: Piekeren verlost de dag van morgen niet van de zorgen, het verlost enkel deze dag van alle kracht.
Vooral de eerste pas ik veelvuldig toe en warempel soms helpt het me om mijn zinnen te verzetten.
Vervolgens zie ik dan wel weer een of ander raar plekje, maar een extra afspraak die ik had gemaakt bij de dermatoloog (de reguliere afspraak is op 17 september) heb ik toch durven afzeggen.
Hoop dat jullie hier ook iets aan hebben.
