Psyche
alle pijlers
Hypochondrie
woensdag 3 juli 2013 om 13:41
Ik ben op zoek naar lotgenoten...
Om elkaar wat te steunen, verhalen te delen, angsten...
Ik ben een vrouw van 37 en heb 3 schatten van kinderen...
Elke dag is een strijd om door te komen.
Ik sta op met verschrikkelijke angsten en ga ook met die angsten slapen...
Angst om dood te gaan...De kids en mijn man achter te laten...
Elke week sta ik bij de huisarts met nog maar eens een vage klacht...
Ben binnenstebuiten gekeerd maar niks te vinden.
Ik hyperventileer continu, vind geen rust...
De dokter stelde nu toch voor om sipralexa te nemen maar daar mijn angsten zo ver gaan dat ik enkel paracetamol durf te gebruiken, weet ik echt niet wat ik moet doen...
Ik heb er al 1 van genomen (halfje van 10 mg) en voelde me echt belabberd...
Hartkloppingen, gejaagd gevoel.. Alsof ik 10 kopjes espresso had gedronken...
Is deze bijwerking reeel of zit het in mijn koppie...??
Ik zou het alvast heel leuk vinden om iemand te vinden die mij wat kan steunen...
Want ik voel me moederziel alleen in deze nachtmerrie...
Om elkaar wat te steunen, verhalen te delen, angsten...
Ik ben een vrouw van 37 en heb 3 schatten van kinderen...
Elke dag is een strijd om door te komen.
Ik sta op met verschrikkelijke angsten en ga ook met die angsten slapen...
Angst om dood te gaan...De kids en mijn man achter te laten...
Elke week sta ik bij de huisarts met nog maar eens een vage klacht...
Ben binnenstebuiten gekeerd maar niks te vinden.
Ik hyperventileer continu, vind geen rust...
De dokter stelde nu toch voor om sipralexa te nemen maar daar mijn angsten zo ver gaan dat ik enkel paracetamol durf te gebruiken, weet ik echt niet wat ik moet doen...
Ik heb er al 1 van genomen (halfje van 10 mg) en voelde me echt belabberd...
Hartkloppingen, gejaagd gevoel.. Alsof ik 10 kopjes espresso had gedronken...
Is deze bijwerking reeel of zit het in mijn koppie...??
Ik zou het alvast heel leuk vinden om iemand te vinden die mij wat kan steunen...
Want ik voel me moederziel alleen in deze nachtmerrie...
woensdag 3 juli 2013 om 14:02
Hoi,
Ja ik ben al bij 4 psychologen geweest en 2 psychiaters...
Maar echt geen goeie ervaring mee...
Bij de ene moest ik telkens weer opnieuw mijn verhaal doen omdat ze vergeten was wie ik was...
Bij de ander kwam ik toe en had ze keer op keer een noodgeval waardoor ik weer naar huis moest...
En de psychiater wilde mij vooral volproppen met Xanax. Want zij vond het vooral belangrijk dat ik rustiger werd...
Je hebt gelijk als je zegt dat ik denk dat ik vergif inneem...
Ik heb mijn huisarts ook gezegd dat ik me zo voel...
Ik heb gelukkig een fantastische artse en ik mag zoveel langsgaan als ik wil maar ze zegt dat ik toch iets zal moeten nemen...
Ik heb mijn vader verloren als tiener aan longkanker.
Destijds kon ik het zelf wel een plaats geven ( dacht ik maar nu door zelf mama te zijn komt dat verlies dubbel zo hard terug...
groetjes en bedankt!
Ja ik ben al bij 4 psychologen geweest en 2 psychiaters...
Maar echt geen goeie ervaring mee...
Bij de ene moest ik telkens weer opnieuw mijn verhaal doen omdat ze vergeten was wie ik was...
Bij de ander kwam ik toe en had ze keer op keer een noodgeval waardoor ik weer naar huis moest...
En de psychiater wilde mij vooral volproppen met Xanax. Want zij vond het vooral belangrijk dat ik rustiger werd...
Je hebt gelijk als je zegt dat ik denk dat ik vergif inneem...
Ik heb mijn huisarts ook gezegd dat ik me zo voel...
Ik heb gelukkig een fantastische artse en ik mag zoveel langsgaan als ik wil maar ze zegt dat ik toch iets zal moeten nemen...
Ik heb mijn vader verloren als tiener aan longkanker.
Destijds kon ik het zelf wel een plaats geven ( dacht ik maar nu door zelf mama te zijn komt dat verlies dubbel zo hard terug...
groetjes en bedankt!
woensdag 3 juli 2013 om 14:16
ik begrijp je reactie. niemand wil medicatie nemen, als het niet nodig is, toch kan het je helpen.
misschien kan je de medicatie toch eens proberen. mochten je angst aanvallen al een stuk minder worden, zou je leven er al helemaal anders uit zien.
een psych vinden is niet altijd gemakkelijk, het is vaak een zoektocht om iemand te vinden waarmee het klikt. zij kunnen je helpen met manieren aan te leren om de angsten wat onder controle te krijgen. het is een weg met vallen en opstaan, maar het kan.
misschien kan je de medicatie toch eens proberen. mochten je angst aanvallen al een stuk minder worden, zou je leven er al helemaal anders uit zien.
een psych vinden is niet altijd gemakkelijk, het is vaak een zoektocht om iemand te vinden waarmee het klikt. zij kunnen je helpen met manieren aan te leren om de angsten wat onder controle te krijgen. het is een weg met vallen en opstaan, maar het kan.
woensdag 3 juli 2013 om 14:27
Ik heb er ook last van en heb me ook een aantal maanden heel slecht gevoeld...(angstaanvallen). Ik heb best veel gehad aan soort van gedragstherapie (via GGZ). Ik heb daar geleerd hoe je met angst om kan gaan en hoe je je gedachten kunt controleren. Ook het ontmoeten van mensen die (andere) angsten hebben, heeft bijgedragen...ik dacht toen, goh ik ben niet de enige die angstklachten heeft.
Ik zit dus ook regelmatig bij de dokter (tegenwoordig denk ik paar keer per jaar) en hij heeft altijd begrip, maar ik kan nu wel iets beter relativeren en dingen loslaten. Het blijft wel altijd een rode draad in mijn leven, maar ik laat mijn leven er niet meer door verpesten...en ik blijf wel 'bang' voor bepaalde ziekten enzo , en soms gaat mn hoofd echt wel op hol, maar ik wil ook niet de rest van mn leven daar zo mee bezig zijn , dat ik alles om me heen niet 'zie' , ook de mooie dingen van het leven!
heel veel sterkte in ieder geval!
Ik zit dus ook regelmatig bij de dokter (tegenwoordig denk ik paar keer per jaar) en hij heeft altijd begrip, maar ik kan nu wel iets beter relativeren en dingen loslaten. Het blijft wel altijd een rode draad in mijn leven, maar ik laat mijn leven er niet meer door verpesten...en ik blijf wel 'bang' voor bepaalde ziekten enzo , en soms gaat mn hoofd echt wel op hol, maar ik wil ook niet de rest van mn leven daar zo mee bezig zijn , dat ik alles om me heen niet 'zie' , ook de mooie dingen van het leven!
heel veel sterkte in ieder geval!
woensdag 3 juli 2013 om 14:34
Ja ik snap volledig wat je wil zeggen...
Het is zo een engeltje/duiveltje discussie he...
Ik snap ergens wel dat al mijn gedachten vooral erg nutteloos zijn om daar zoveel energie in te steken.
En dat ik niet zo onnodig bang hoef te zijn...
Maar dan toch spreekt het gevoel het tegen...
Waarom voel ik me dan toch zo "slecht"...
En meestal wint het gevoel de strijd
(
Het is zo een engeltje/duiveltje discussie he...
Ik snap ergens wel dat al mijn gedachten vooral erg nutteloos zijn om daar zoveel energie in te steken.
En dat ik niet zo onnodig bang hoef te zijn...
Maar dan toch spreekt het gevoel het tegen...
Waarom voel ik me dan toch zo "slecht"...
En meestal wint het gevoel de strijd
(
woensdag 3 juli 2013 om 15:25
ach wat jammer want je leven gaat voorbij en je ziet alleen de donderwolken. Eéns krijg je er genoeg van en dan jaag je de spoken een eind weg om toch maar wat leuke momenten te krijgen. Het is een kwestie van door blijven leven, dan gebeurt dat vanzelf. Suc6 in ieder geval.
it's a big club and you ain't in it
woensdag 3 juli 2013 om 15:37
quote:Ik heb er al 1 van genomen (halfje van 10 mg) en voelde me echt belabberd...
Hartkloppingen, gejaagd gevoel.. Alsof ik 10 kopjes espresso had gedronken...
Is deze bijwerking reeel of zit het in mijn koppie...??misschien iets van allebei. Er zijn ook middelen waarbij je je van het begin af aan minder naar voelt. Er zijn honderden verschillende antidepressiva dus je zou een bofferd zijn als je meteen de goede had. Het is verstandig van je om met een kleine hoeveelheid te beginnen.
Hartkloppingen, gejaagd gevoel.. Alsof ik 10 kopjes espresso had gedronken...
Is deze bijwerking reeel of zit het in mijn koppie...??misschien iets van allebei. Er zijn ook middelen waarbij je je van het begin af aan minder naar voelt. Er zijn honderden verschillende antidepressiva dus je zou een bofferd zijn als je meteen de goede had. Het is verstandig van je om met een kleine hoeveelheid te beginnen.
it's a big club and you ain't in it
woensdag 3 juli 2013 om 17:43
Pas op: ik functioneer daarnaast nog optimaal he!
Heb een leidinggevende functie in een groot bedrijf, speel actief met de 3 kindjes, kook, was, plas...
Ben opgewekt, help anderen meer dan ik mezelf help
Voor de buitenwereld is er dus niks aan de hand...
Na al die jaren ben ik er ook wel een kei in geworden om dingen te verdoezelen en weg te steken
Heb een leidinggevende functie in een groot bedrijf, speel actief met de 3 kindjes, kook, was, plas...
Ben opgewekt, help anderen meer dan ik mezelf help
Voor de buitenwereld is er dus niks aan de hand...
Na al die jaren ben ik er ook wel een kei in geworden om dingen te verdoezelen en weg te steken
woensdag 3 juli 2013 om 17:51
Het kan heel goed dat je in eerste instantie last krijgt van bijwerkingen.
Je moet vaak even door de beginperiode heen. Ik heb in mijn studententijd AD geslikt, de eerste drie dagen was ik een beetje high: heel relaxed, beetje draaierig, alles was leuk.
Dat hielp wel om door te slikken.
Sterkte meid, want je zit je zelf zo in de weg, terwijl het echt beter kan zijn!
Je moet vaak even door de beginperiode heen. Ik heb in mijn studententijd AD geslikt, de eerste drie dagen was ik een beetje high: heel relaxed, beetje draaierig, alles was leuk.
Dat hielp wel om door te slikken.
Sterkte meid, want je zit je zelf zo in de weg, terwijl het echt beter kan zijn!
woensdag 3 juli 2013 om 17:52
Hmm, als ik je verhalen zo lees dan snap ik wel dat die psychiater wil dat je iets rustiger wordt. Je denkt jezelf totaal in de war zo en dat is zonde. Kun je niet toch wat van die medicijnen proberen? Geef jezelf anders een maand of drie om 't uit te proberen. Dan weet je dat je dan mag stoppen als het niet helpt. Is dat niet iets? Misschien is 't een te grote stap hoor, maar het is wellicht ook een kans om 't cirkeltje te doorbreken.
woensdag 3 juli 2013 om 17:58
Ja misschien wel...
Ik snap dat ik het nodig heb maar de stap om het te nemen is hel!
Once in a while neem ik een halfje van een xanax 0,25 mg (komt dus neer op 0,12 mg) en daar voel ik me fantastisch mee!
Iets relaxter, minder angstig...
Maar van de huisarts mocht ik dat amper nemen...
Ze zei max een weekje... Dus daarmee ben ik dan ook niks he )
Ik snap dat ik het nodig heb maar de stap om het te nemen is hel!
Once in a while neem ik een halfje van een xanax 0,25 mg (komt dus neer op 0,12 mg) en daar voel ik me fantastisch mee!
Iets relaxter, minder angstig...
Maar van de huisarts mocht ik dat amper nemen...
Ze zei max een weekje... Dus daarmee ben ik dan ook niks he )
woensdag 3 juli 2013 om 18:05
Een huisarts zal zoiets ook niet langdurig voorschrijven. Het is namelijk inderdaad geen snoep dat je voor de grap neemt. En een huisarts is niet gespecialiseerd in jouw problemen. Een psychiater echter wel. Dus als je een goede psychiater hebt en die raadt het aan, dan kun je het prima doen hoor. Leg anders je twijfels ook eens aan je psychiater voor.
woensdag 3 juli 2013 om 18:56
woensdag 3 juli 2013 om 18:59
Trouwens, misschien kun je daarmee best een bedrijf en een gezin leiden. Sterker nog, misschien gaat het er wel beter mee.
En zo niet, dan is het misschien nog steeds wel de beste oplossing voor jou. Dat je nu even tijdelijk stopt met het leiden van van alles, dat je eerst even goed voor jezelf gaat zorgen en dat je dan daarna alles weer makkelijk aan kan.
Begrijp me niet verkeerd, ik wil je niet per se aan de medicatie hebben hoor. Maar je lijkt wat op zoek naar redenen om er niet aan te beginnen. En dat terwijl je er zo niet uitkomt. Ik vind het zo zonde als je nu nog tijden zo door moddert terwijl dat wellicht helemaal niet nodig is.
En zo niet, dan is het misschien nog steeds wel de beste oplossing voor jou. Dat je nu even tijdelijk stopt met het leiden van van alles, dat je eerst even goed voor jezelf gaat zorgen en dat je dan daarna alles weer makkelijk aan kan.
Begrijp me niet verkeerd, ik wil je niet per se aan de medicatie hebben hoor. Maar je lijkt wat op zoek naar redenen om er niet aan te beginnen. En dat terwijl je er zo niet uitkomt. Ik vind het zo zonde als je nu nog tijden zo door moddert terwijl dat wellicht helemaal niet nodig is.
woensdag 3 juli 2013 om 19:00
Heel herkenbaar. Ik ga het laatste jaar niet eens meer naar de huisarts omdat ik het gevoel heb dat hij alles gooit op de Hypochrondrie.
Twee dagen geleden heb ik nog een topic geopend over een klacht. Kreeg een ban die gelukkig weer is terug gedraaid.
Weet zelf niet echt wat ik eraan kan doen. Ik heb een behandelaar maar dat gaat over de borderline, ze weten wel dat ik hypochronisch ben maar echt tips heb ik nooit gehad. Ik lees dus mee voor hopelijk tips.
Sterkte
Twee dagen geleden heb ik nog een topic geopend over een klacht. Kreeg een ban die gelukkig weer is terug gedraaid.
Weet zelf niet echt wat ik eraan kan doen. Ik heb een behandelaar maar dat gaat over de borderline, ze weten wel dat ik hypochronisch ben maar echt tips heb ik nooit gehad. Ik lees dus mee voor hopelijk tips.
Sterkte
woensdag 3 juli 2013 om 19:06
MissLexie,
Bedankt voor je input )
Ik kan naast het "vergif" in je lijf eigelijk geen andere verklaring geven waarom ik er niet mee start...
Mss wel omdat ik het erg vind dat ik een pilletje moet nemen...
Ik sta nochtans altijd sterk in mijn schoenen maar dan voel ik me zo falen...
Ik weet niet als dat logisch klinkt ?
Ik neem zeker geen medicatie als een m&m Integendeel!
Als ik al eens ziek ben is een paracetamol het enigste wat ik slik!
De huisarts zegt wel dat ik xanax mag nemen, maar enkel in nood...
Maar ik heb het gevoel dat alles nu "in geval van nood" is )
Bedankt voor je input )
Ik kan naast het "vergif" in je lijf eigelijk geen andere verklaring geven waarom ik er niet mee start...
Mss wel omdat ik het erg vind dat ik een pilletje moet nemen...
Ik sta nochtans altijd sterk in mijn schoenen maar dan voel ik me zo falen...
Ik weet niet als dat logisch klinkt ?
Ik neem zeker geen medicatie als een m&m Integendeel!
Als ik al eens ziek ben is een paracetamol het enigste wat ik slik!
De huisarts zegt wel dat ik xanax mag nemen, maar enkel in nood...
Maar ik heb het gevoel dat alles nu "in geval van nood" is )
woensdag 3 juli 2013 om 19:13
Ik snap 't wel hoor, dat 't voelt alsof je faalt. En blijkbaar ben je sterk, want als het je onder deze omstandigheden nog lukt om gewoon door te werken dan kun je zonder meer veel aan.
Maar hey, er is meer in het leven dan volhouden en niet falen hè? Genieten bijvoorbeeld, en energie hebben om leuke dingen te doen met je kinderen. Het is toch zonde dat je zo veel moeite moet doen om het allemaal net zo'n beetje te redden.
En hey, het is echt geen schande om soms es wat hulp nodig te hebben hoor! Sterker nog, het is juist extra stoer als je eerlijk durft toe te geven dat het even niet meer gaat. Laat maar zien dat je soms kwetsbaar bent, word je uiteindelijk alleen maar sterker van!
Maar hey, er is meer in het leven dan volhouden en niet falen hè? Genieten bijvoorbeeld, en energie hebben om leuke dingen te doen met je kinderen. Het is toch zonde dat je zo veel moeite moet doen om het allemaal net zo'n beetje te redden.
En hey, het is echt geen schande om soms es wat hulp nodig te hebben hoor! Sterker nog, het is juist extra stoer als je eerlijk durft toe te geven dat het even niet meer gaat. Laat maar zien dat je soms kwetsbaar bent, word je uiteindelijk alleen maar sterker van!
woensdag 3 juli 2013 om 19:15
quote:manondp schreef op 03 juli 2013 @ 17:43:
Pas op: ik functioneer daarnaast nog optimaal he!
Heb een leidinggevende functie in een groot bedrijf, speel actief met de 3 kindjes, kook, was, plas...
Ben opgewekt, help anderen meer dan ik mezelf help
Voor de buitenwereld is er dus niks aan de hand...
Na al die jaren ben ik er ook wel een kei in geworden om dingen te verdoezelen en weg te steken
Nou Manondp, lees dit bericht nou nog eens door want hier staat het allemaal in. Je vraagt teveel van jezelf en je loopt op je tenen. Je hebt stress en die stress moet eruit. Heb net gereageerd op een topic over slaapproblemen. Bij de een wordt die stress slapeloosheid en de ander krijgt last van hypochondrie.
Medicijnen kunnen helpen om de scherpe randjes er vanaf te halen -dat is soms hartstikke nodig- maar klinken in dit geval niet als de definitieve/enige oplossing. Kortom: neem daarnaast tijd om je af te vragen hoe je aan die hypochondrie komt.
Pas op: ik functioneer daarnaast nog optimaal he!
Heb een leidinggevende functie in een groot bedrijf, speel actief met de 3 kindjes, kook, was, plas...
Ben opgewekt, help anderen meer dan ik mezelf help
Voor de buitenwereld is er dus niks aan de hand...
Na al die jaren ben ik er ook wel een kei in geworden om dingen te verdoezelen en weg te steken
Nou Manondp, lees dit bericht nou nog eens door want hier staat het allemaal in. Je vraagt teveel van jezelf en je loopt op je tenen. Je hebt stress en die stress moet eruit. Heb net gereageerd op een topic over slaapproblemen. Bij de een wordt die stress slapeloosheid en de ander krijgt last van hypochondrie.
Medicijnen kunnen helpen om de scherpe randjes er vanaf te halen -dat is soms hartstikke nodig- maar klinken in dit geval niet als de definitieve/enige oplossing. Kortom: neem daarnaast tijd om je af te vragen hoe je aan die hypochondrie komt.
woensdag 3 juli 2013 om 19:17
quote:misslexie schreef op 03 juli 2013 @ 19:13:
Maar hey, er is meer in het leven dan volhouden en niet falen hè? Genieten bijvoorbeeld, en energie hebben om leuke dingen te doen met je kinderen. Het is toch zonde dat je zo veel moeite moet doen om het allemaal net zo'n beetje te redden.
Misslexie, ik ben het helemaal met je eens!
Maar hey, er is meer in het leven dan volhouden en niet falen hè? Genieten bijvoorbeeld, en energie hebben om leuke dingen te doen met je kinderen. Het is toch zonde dat je zo veel moeite moet doen om het allemaal net zo'n beetje te redden.
Misslexie, ik ben het helemaal met je eens!
