Psyche
alle pijlers
Waarom?
dinsdag 13 augustus 2013 om 20:28
Ik heb een beetje zitten twijfelen of ik dit onder psyche of overig moest plaatsen, maar heb uiteindelijk voor psyche gekozen, omdat ik dat het meest toepasselijk vind.
Hier komt de grote waarom-vraag: Waarom maakt de ene mens zoveel ellende mee in zijn/haar leven en gaat bij een ander alles van een leien dakje? Of lijkt dat alleen maar zo?
Ik heb in mijn leven mijn portie ellende voor 3 levens gehad denk ik: overlijden, faillisement, ziekte, misgelopen zwangerschap, kind met (gelukkig lichte) handicap, financiële problemen, nou, noem maar op, kan nog wel even doorgaan. Een vriendin zei ooit: het lijkt wel of alle ellende altijd bij jullie terecht komt.
Gelukkig heb ik een positieve inslag en ben ik van het type, even uithuilen, (bij sommige van bovenstaande gebeurtenissen wel iets langer dan even) schouders eronder en weer doorgaan.
Maar er zijn dus van die dagen, net als je denkt, hé, het lijkt nu eindelijk wel eens "normaal" te gaan, je weer een nieuwe tegenslag moet verwerken en dan heb ik echt zoiets van "Waarom nu wij weer?
Ik ben vast niet de enige (denk ik en hoop ik ) die dit meemaakt, en vraag me dus af, zitten er nog meer mensen met die waarom vraag en hoe gaan jullie om met steeds terugkerende tegenslag in je leven?
Kan het zijn dat je dit gewoon aantrekt, zijn het foute keuzes of gewoon ( dat denk ik dus) domme pech?
Dit is niet bedoeld als klaagzang, ik ben gewoon benieuwd naar andermans visie op mijn overpeinzingen.
Hier komt de grote waarom-vraag: Waarom maakt de ene mens zoveel ellende mee in zijn/haar leven en gaat bij een ander alles van een leien dakje? Of lijkt dat alleen maar zo?
Ik heb in mijn leven mijn portie ellende voor 3 levens gehad denk ik: overlijden, faillisement, ziekte, misgelopen zwangerschap, kind met (gelukkig lichte) handicap, financiële problemen, nou, noem maar op, kan nog wel even doorgaan. Een vriendin zei ooit: het lijkt wel of alle ellende altijd bij jullie terecht komt.
Gelukkig heb ik een positieve inslag en ben ik van het type, even uithuilen, (bij sommige van bovenstaande gebeurtenissen wel iets langer dan even) schouders eronder en weer doorgaan.
Maar er zijn dus van die dagen, net als je denkt, hé, het lijkt nu eindelijk wel eens "normaal" te gaan, je weer een nieuwe tegenslag moet verwerken en dan heb ik echt zoiets van "Waarom nu wij weer?
Ik ben vast niet de enige (denk ik en hoop ik ) die dit meemaakt, en vraag me dus af, zitten er nog meer mensen met die waarom vraag en hoe gaan jullie om met steeds terugkerende tegenslag in je leven?
Kan het zijn dat je dit gewoon aantrekt, zijn het foute keuzes of gewoon ( dat denk ik dus) domme pech?
Dit is niet bedoeld als klaagzang, ik ben gewoon benieuwd naar andermans visie op mijn overpeinzingen.
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
dinsdag 13 augustus 2013 om 20:32
Het is denk ik een kwestie van tegen problemen aankijken. Sommige maken van iets heel kleins een enórm drama, sommigen lijken alles aan te kunnen.
Ik heb mijn portie ellende ook wel gehad voor 3 levens Ook ik ben positief ingesteld en soms denk ik: jeetje, als ik het van een ander hoor zou ik een arm om diegene heen slaan! Maar bij mij voelt het niet zo op de een of andere manier. Ik denk daarom (zonder af te doen aan de ernst van de problemen!) dat iedereen krijgt wat hij aan kan...
Ik heb mijn portie ellende ook wel gehad voor 3 levens Ook ik ben positief ingesteld en soms denk ik: jeetje, als ik het van een ander hoor zou ik een arm om diegene heen slaan! Maar bij mij voelt het niet zo op de een of andere manier. Ik denk daarom (zonder af te doen aan de ernst van de problemen!) dat iedereen krijgt wat hij aan kan...
dinsdag 13 augustus 2013 om 20:42
Doreia: Ik denk dat je daar ook wel gelijk in hebt, dat een ieder krijgt wat hij aan kan, wel fijn dat dus zegt dat je een sterk persoon bent als je veel op je bordje krijgt ( goed voor je zelfvertrouwen )
Blijft de vraag: Waarom krijg jij (en ik bijv) zoveel te verstouwen en bijv. je buurvrouw niet?
Noah: Dat zou nog wel eens een van de antwoorden kunnen zijn: Niet iedereen kan en wil zijn ziel en zaligheid blootleggen.
Dus jij denkt dat iedereen eigenlijk wel veel ellende meemaakt, maar daar gewoon niet over kan/wil praten?
Blijft de vraag: Waarom krijg jij (en ik bijv) zoveel te verstouwen en bijv. je buurvrouw niet?
Noah: Dat zou nog wel eens een van de antwoorden kunnen zijn: Niet iedereen kan en wil zijn ziel en zaligheid blootleggen.
Dus jij denkt dat iedereen eigenlijk wel veel ellende meemaakt, maar daar gewoon niet over kan/wil praten?
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
dinsdag 13 augustus 2013 om 20:43
quote:lientje69 schreef op 13 augustus 2013 @ 20:28:Waarom maakt de ene mens zoveel ellende mee in zijn/haar leven en gaat bij een ander alles van een leien dakje? Of lijkt dat alleen maar zo?Ja, veel mensen leiden een 'facebook' leven voor de buitenwereld denk ik, terwijl er wel degelijk ellende is. Dat word dan verzwegen, want 'wat zullen de buren wel niet denken'.
dinsdag 13 augustus 2013 om 20:44
Volgens mij krijgt iedereen zijn portie ellende wel, net zoals zijn portie geluk. De laatste tijd krijg ik vooral het eerste te verteren en dan kan het wel lijken of het bij een ander allemaal meezit. Bij degenen die ik zelf ken, hebben diegenen stuk voor stuk toch ook wel de nodige ellende meegemaakt. Over ht algemeen zou ik toch echt niet willen ruilen.
dinsdag 13 augustus 2013 om 20:45
Ik zat net te kijken naar een interview met Linda de Mol, die zichzelf een zondagskind noemt.
Volkomen terecht dunkt mij.
Zat toen ook te bedenken, jee, het is wel oneerlijk verdeelt, als je dat zo bekijkt.
In vergelijking met mijn eigen leven.
Mijn visie is, dat je reincarneert, en in het éne leven meer op je bordje krijgt dan in het andere.
Ik geloof niet zo in levels en zo.
Volkomen terecht dunkt mij.
Zat toen ook te bedenken, jee, het is wel oneerlijk verdeelt, als je dat zo bekijkt.
In vergelijking met mijn eigen leven.
Mijn visie is, dat je reincarneert, en in het éne leven meer op je bordje krijgt dan in het andere.
Ik geloof niet zo in levels en zo.
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
dinsdag 13 augustus 2013 om 20:46
quote:malknox schreef op 13 augustus 2013 @ 20:45:
Ik denk dat iedereen een portie ellende te verduren krijgt. Het meeste zie je niet en hoor je nooit iets over, maar het is er wel.
Nou, je ziet toch wel leuke bofkonten rondlopen.............
Maar eensch, die zijn er ook (nog) niet.......
Ik denk dat iedereen een portie ellende te verduren krijgt. Het meeste zie je niet en hoor je nooit iets over, maar het is er wel.
Nou, je ziet toch wel leuke bofkonten rondlopen.............
Maar eensch, die zijn er ook (nog) niet.......
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
dinsdag 13 augustus 2013 om 20:47
quote:kipkluifje schreef op 13 augustus 2013 @ 20:43:
[...]
Ja, veel mensen leiden een 'facebook' leven voor de buitenwereld, terwijl er wel degelijk ellende is. Dat word dan verzwegen, want 'wat zullen de buren wel niet denken'.Ik leid geen facebook leven, verre van, maar ik ga mijn ellende ook niet tegen Jan en alleman lopen verkondigen. Niet zozeer om wat ze ervan zullen denken, maar ik heb ook geen zin om daar de hele dag mee bezig te zijn.
[...]
Ja, veel mensen leiden een 'facebook' leven voor de buitenwereld, terwijl er wel degelijk ellende is. Dat word dan verzwegen, want 'wat zullen de buren wel niet denken'.Ik leid geen facebook leven, verre van, maar ik ga mijn ellende ook niet tegen Jan en alleman lopen verkondigen. Niet zozeer om wat ze ervan zullen denken, maar ik heb ook geen zin om daar de hele dag mee bezig te zijn.
dinsdag 13 augustus 2013 om 20:48
Oké, tot nu toe zijn de reacties wel aardig gelijk....
Dus het is vooral MIJN gevoel en MIJN hoofd die dan zegt, pff, heb ik weer!
Nu ben ik zoals ik al schreef positief ingesteld en slaan wij hier ons zo'n beetje overal wel doorheen, maar afgezien van schouders eronder en gewoon doorgaan....
Iemand hier nog goede tips hoe het beste om te gaan met tegenslag in je leven?
Dus het is vooral MIJN gevoel en MIJN hoofd die dan zegt, pff, heb ik weer!
Nu ben ik zoals ik al schreef positief ingesteld en slaan wij hier ons zo'n beetje overal wel doorheen, maar afgezien van schouders eronder en gewoon doorgaan....
Iemand hier nog goede tips hoe het beste om te gaan met tegenslag in je leven?
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
dinsdag 13 augustus 2013 om 20:54
Dank je Eindeloos, lief van je!
Ik heb ook nog steeds zoiets van ooit komt voor mij ook dat geweldige ,leuke, mooie zorgenvrije leventje! (over roze bril gesproken )
Nee, maar ik denk wel, als je al zolang tegenslagen hebt, kan het alleen nog maar beter gaan , toch? UIteindelijk in ieder geval...
Ik heb ook nog steeds zoiets van ooit komt voor mij ook dat geweldige ,leuke, mooie zorgenvrije leventje! (over roze bril gesproken )
Nee, maar ik denk wel, als je al zolang tegenslagen hebt, kan het alleen nog maar beter gaan , toch? UIteindelijk in ieder geval...
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
dinsdag 13 augustus 2013 om 20:55
quote:lientje69 schreef op 13 augustus 2013 @ 20:42:
Doreia: Ik denk dat je daar ook wel gelijk in hebt, dat een ieder krijgt wat hij aan kan, wel fijn dat dus zegt dat je een sterk persoon bent als je veel op je bordje krijgt ( goed voor je zelfvertrouwen )
Blijft de vraag: Waarom krijg jij (en ik bijv) zoveel te verstouwen en bijv. je buurvrouw niet?
Over het algemeen gaat bij mij nooit iets van een leien dakje. En ik denk dat als het allemaal wél van een leien dakje zou gaan bij mij, ik veel te veel naast mijn schoenen zou gaan lopen, arrogant zou worden en eigenlijk een kreng van een wijf zou zijn. En nu moet ik vechten voor elke keuze, hard werken om dingen voor elkaar te krijgen, creatief om te gaan met dingen. Soms wou ik wel eens dat dingen mij wat makkelijker af gaan.
Ik heb geen dingen als gehandicapte kinderen en miskramen meegemaakt, maar wel talloze niet verlengde contracten, terwijl ik mijn stinkende best deed, vriendjes die misbruik maakten van mij, net als vriendinnen, zulk soort dingen. Overlijdens van dierbaren dat wel, ook jonge mensen. Ik denk zelf dat ik er van leer om het leven niet als vanzelfsprekend te nemen en ik leer dat ik altijd moet blijven onthouden dat ik het zo weer kwijt kan zijn.
Doreia: Ik denk dat je daar ook wel gelijk in hebt, dat een ieder krijgt wat hij aan kan, wel fijn dat dus zegt dat je een sterk persoon bent als je veel op je bordje krijgt ( goed voor je zelfvertrouwen )
Blijft de vraag: Waarom krijg jij (en ik bijv) zoveel te verstouwen en bijv. je buurvrouw niet?
Over het algemeen gaat bij mij nooit iets van een leien dakje. En ik denk dat als het allemaal wél van een leien dakje zou gaan bij mij, ik veel te veel naast mijn schoenen zou gaan lopen, arrogant zou worden en eigenlijk een kreng van een wijf zou zijn. En nu moet ik vechten voor elke keuze, hard werken om dingen voor elkaar te krijgen, creatief om te gaan met dingen. Soms wou ik wel eens dat dingen mij wat makkelijker af gaan.
Ik heb geen dingen als gehandicapte kinderen en miskramen meegemaakt, maar wel talloze niet verlengde contracten, terwijl ik mijn stinkende best deed, vriendjes die misbruik maakten van mij, net als vriendinnen, zulk soort dingen. Overlijdens van dierbaren dat wel, ook jonge mensen. Ik denk zelf dat ik er van leer om het leven niet als vanzelfsprekend te nemen en ik leer dat ik altijd moet blijven onthouden dat ik het zo weer kwijt kan zijn.
dinsdag 13 augustus 2013 om 20:59
Doreia: Wat betreft hard werken, vechten voor alles en leren dingen niet als vanzelfsprekend te zien, ben ik het volledig met je eens.
Maar ik zou idd ook wel eens willen dat het leven wat makkelijker was/ging
Geloof jij echt dat je als dingen te makkelijk zullen gaan, je een kreng zult worden?
Dat denk ik vast niet, het moet ook in je persoonlijkheid zitten om naast je schoenen te gaan lopen of een kreng te zijn.
Maar ik zou idd ook wel eens willen dat het leven wat makkelijker was/ging
Geloof jij echt dat je als dingen te makkelijk zullen gaan, je een kreng zult worden?
Dat denk ik vast niet, het moet ook in je persoonlijkheid zitten om naast je schoenen te gaan lopen of een kreng te zijn.
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
dinsdag 13 augustus 2013 om 21:04
quote:Doreia schreef op 13 augustus 2013 @ 20:55:Over het algemeen gaat bij mij nooit iets van een leien dakje. Ik denk zelf dat ik er van leer om het leven niet als vanzelfsprekend te nemen en ik leer dat ik altijd moet blijven onthouden dat ik het zo weer kwijt kan zijn.Precies, niets is vanzelfsprekend en alles is te waarderen, want alles gaat mettertijd voorbij. Dat is wat ook ik leer.
dinsdag 13 augustus 2013 om 21:06
Ik denk dat dingen die wél goed gaan, als gewoon worden gezien...dingen die mislopen...die vallen op.
bijv een goede relatie (dat zie ik als normaal...maar soms hoor je toch eens om je heen dat het helemaal niet zo normaal is)
Het hebben van een (goede) baan
goede vrienden
een fijn huis..
gezondheid...
en inderdaad...zodra wij bekenden begonnen in te lichten over onze vruchtbaarheidsissues bleek opeens...dat heel veel mensen hetzelfde hadden meegemaakt....
ennuh Linda is ook een gescheiden vrouw..dus die zal in dat opzicht ook best wel flink wat pijn hebben gehad...
bijv een goede relatie (dat zie ik als normaal...maar soms hoor je toch eens om je heen dat het helemaal niet zo normaal is)
Het hebben van een (goede) baan
goede vrienden
een fijn huis..
gezondheid...
en inderdaad...zodra wij bekenden begonnen in te lichten over onze vruchtbaarheidsissues bleek opeens...dat heel veel mensen hetzelfde hadden meegemaakt....
ennuh Linda is ook een gescheiden vrouw..dus die zal in dat opzicht ook best wel flink wat pijn hebben gehad...
dinsdag 13 augustus 2013 om 21:07
viva-amber: Als je het heel zwart-wit bekijkt heeft het hele leven een hoog zinloosgehalte, inclusief dit forum.
Ik vind het gewoon boeiend om de mening van anderen hierover te horen en denk vaak over de dingen in het leven wat dieper na.
En ja, dan komt idd die zinloze waarom-vraag boven bij mij.....
Ik vind het gewoon boeiend om de mening van anderen hierover te horen en denk vaak over de dingen in het leven wat dieper na.
En ja, dan komt idd die zinloze waarom-vraag boven bij mij.....
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
dinsdag 13 augustus 2013 om 21:08
quote:lientje69 schreef op 13 augustus 2013 @ 20:59:
Geloof jij echt dat je als dingen te makkelijk zullen gaan, je een kreng zult worden?
Dat denk ik vast niet, het moet ook in je persoonlijkheid zitten om naast je schoenen te gaan lopen of een kreng te zijn.Ja, dat denk ik oprecht. Ik was nooit zo'n leuk mens geworden als ik niet 495873x op mijn bek was gegaan. Dan had ik nu niet zoveel inlevingsvermogen gehad, had ik niet zoveel veerkracht ontwikkelt, had ik niet zo nuchter in het leven gestaan en had ik als een prinses op de erwt geleefd. Ik heb heel veel over mezelf geleerd van alle tegenslagen en hoe ik ermee heb leren omgaan.
Geloof jij echt dat je als dingen te makkelijk zullen gaan, je een kreng zult worden?
Dat denk ik vast niet, het moet ook in je persoonlijkheid zitten om naast je schoenen te gaan lopen of een kreng te zijn.Ja, dat denk ik oprecht. Ik was nooit zo'n leuk mens geworden als ik niet 495873x op mijn bek was gegaan. Dan had ik nu niet zoveel inlevingsvermogen gehad, had ik niet zoveel veerkracht ontwikkelt, had ik niet zo nuchter in het leven gestaan en had ik als een prinses op de erwt geleefd. Ik heb heel veel over mezelf geleerd van alle tegenslagen en hoe ik ermee heb leren omgaan.
dinsdag 13 augustus 2013 om 21:10
Nooit afgevraagd eigenlijk. Het gebeurde en wilde ik uit een moeilijke situatie komen moest ik niet bij de pakken neer zitten maar er voor gaan.
Ooit zei iemand tegen mij: waarom jij elke keer. Het enige wat ik kon zeggen was: waarom ik niet?
Het ergste vind ik echter dat mijn kinderen een rugzakje mee zeulen waar zij zeker niet om gevraagd hebben. Dat doet mij meer pijn. Ik ben al een heel eind en de kracht is denk ik positief blijven, vechten, hulp aanvaarden, portie humor en het geloof in mijzelf.
Ooit zei iemand tegen mij: waarom jij elke keer. Het enige wat ik kon zeggen was: waarom ik niet?
Het ergste vind ik echter dat mijn kinderen een rugzakje mee zeulen waar zij zeker niet om gevraagd hebben. Dat doet mij meer pijn. Ik ben al een heel eind en de kracht is denk ik positief blijven, vechten, hulp aanvaarden, portie humor en het geloof in mijzelf.
dinsdag 13 augustus 2013 om 21:17
Ik heb zelf een aantal snoeiharde opdonders gehad in m'n leven, die me echt volledig onderuithaalden. Niet als gevolg van keuzes die ik maakte, maar gewoon pure botte pech. (Mocht er toch een hogere macht over ons lot beschikken, dan heb ik daar een kilo of wat appelen mee te schillen)
Ik heb zelf niet het gevoel dat dit voor me ´uitgestippeld´ was, dat het de bedoeling zou zijn dat dit op m´n pad kwam zodat ik er iets van kon leren. Ik weet ook echt niet of ik er wel iets van geleerd heb, behalve dat verdriet en pijn peilloos kunnen zijn. En dat geluk maar af en toe langskomt, en dat je daarvan intens moet genieten. Maar dat wist ik toch wel, en ik denk niet dat ik dat lesje harder nodig had dan willekeurig wie ook.
Meestal kan ik er goed mee leven, met die ongelijke ´verdeling´ waarvan ikzelf dus niet geloof dat die ergens ´verdeeld´ wordt. Ik ben elke keer weer opgestaan en verder gegaan. Wel is het zo dat als ik nu geconfronteerd word met verlies en verdriet, dat oude zeer af en toe mee vibreert. Wat het net even moeilijker maakt om voor de zoveelste keer op te krabbelen.
Hm, het is wat zwaarmoedig geworden allemaal. Waarvoor excuses.
Ik heb zelf niet het gevoel dat dit voor me ´uitgestippeld´ was, dat het de bedoeling zou zijn dat dit op m´n pad kwam zodat ik er iets van kon leren. Ik weet ook echt niet of ik er wel iets van geleerd heb, behalve dat verdriet en pijn peilloos kunnen zijn. En dat geluk maar af en toe langskomt, en dat je daarvan intens moet genieten. Maar dat wist ik toch wel, en ik denk niet dat ik dat lesje harder nodig had dan willekeurig wie ook.
Meestal kan ik er goed mee leven, met die ongelijke ´verdeling´ waarvan ikzelf dus niet geloof dat die ergens ´verdeeld´ wordt. Ik ben elke keer weer opgestaan en verder gegaan. Wel is het zo dat als ik nu geconfronteerd word met verlies en verdriet, dat oude zeer af en toe mee vibreert. Wat het net even moeilijker maakt om voor de zoveelste keer op te krabbelen.
Hm, het is wat zwaarmoedig geworden allemaal. Waarvoor excuses.
