Psyche
alle pijlers
Waarom?
dinsdag 13 augustus 2013 om 20:28
Ik heb een beetje zitten twijfelen of ik dit onder psyche of overig moest plaatsen, maar heb uiteindelijk voor psyche gekozen, omdat ik dat het meest toepasselijk vind.
Hier komt de grote waarom-vraag: Waarom maakt de ene mens zoveel ellende mee in zijn/haar leven en gaat bij een ander alles van een leien dakje? Of lijkt dat alleen maar zo?
Ik heb in mijn leven mijn portie ellende voor 3 levens gehad denk ik: overlijden, faillisement, ziekte, misgelopen zwangerschap, kind met (gelukkig lichte) handicap, financiële problemen, nou, noem maar op, kan nog wel even doorgaan. Een vriendin zei ooit: het lijkt wel of alle ellende altijd bij jullie terecht komt.
Gelukkig heb ik een positieve inslag en ben ik van het type, even uithuilen, (bij sommige van bovenstaande gebeurtenissen wel iets langer dan even) schouders eronder en weer doorgaan.
Maar er zijn dus van die dagen, net als je denkt, hé, het lijkt nu eindelijk wel eens "normaal" te gaan, je weer een nieuwe tegenslag moet verwerken en dan heb ik echt zoiets van "Waarom nu wij weer?
Ik ben vast niet de enige (denk ik en hoop ik ) die dit meemaakt, en vraag me dus af, zitten er nog meer mensen met die waarom vraag en hoe gaan jullie om met steeds terugkerende tegenslag in je leven?
Kan het zijn dat je dit gewoon aantrekt, zijn het foute keuzes of gewoon ( dat denk ik dus) domme pech?
Dit is niet bedoeld als klaagzang, ik ben gewoon benieuwd naar andermans visie op mijn overpeinzingen.
Hier komt de grote waarom-vraag: Waarom maakt de ene mens zoveel ellende mee in zijn/haar leven en gaat bij een ander alles van een leien dakje? Of lijkt dat alleen maar zo?
Ik heb in mijn leven mijn portie ellende voor 3 levens gehad denk ik: overlijden, faillisement, ziekte, misgelopen zwangerschap, kind met (gelukkig lichte) handicap, financiële problemen, nou, noem maar op, kan nog wel even doorgaan. Een vriendin zei ooit: het lijkt wel of alle ellende altijd bij jullie terecht komt.
Gelukkig heb ik een positieve inslag en ben ik van het type, even uithuilen, (bij sommige van bovenstaande gebeurtenissen wel iets langer dan even) schouders eronder en weer doorgaan.
Maar er zijn dus van die dagen, net als je denkt, hé, het lijkt nu eindelijk wel eens "normaal" te gaan, je weer een nieuwe tegenslag moet verwerken en dan heb ik echt zoiets van "Waarom nu wij weer?
Ik ben vast niet de enige (denk ik en hoop ik ) die dit meemaakt, en vraag me dus af, zitten er nog meer mensen met die waarom vraag en hoe gaan jullie om met steeds terugkerende tegenslag in je leven?
Kan het zijn dat je dit gewoon aantrekt, zijn het foute keuzes of gewoon ( dat denk ik dus) domme pech?
Dit is niet bedoeld als klaagzang, ik ben gewoon benieuwd naar andermans visie op mijn overpeinzingen.
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
dinsdag 13 augustus 2013 om 21:20
Tegenslag vormt je voor je latere leven en hoe je in het leven staat en naar anderen toe, daar ben ik van overtuigd.
Maar er zijn ook mensen die het in negatieve zin vormt, de klagers, mopperaars en snauwerige mensen die niets meer van een ander kunnen hebben, omdat zij al zo'n zwaar leven hebben.
En bij kinderen die al het nodige meemaken, heb ik ook gehad, maar ik vind zoiets voor mijn eigen kinderen zoooo gemeen als ze narigheid overkomt ( gevoelig moederhartje denk ik )
Maar over het algemeen kan ik zeggen dat ik er elke keer sterker uit kom.
Lees dat er hier dus nog veel meer "ervaringsdeskundigen" zijn, zit nog te wachten op goede tips over hoe met tegenslag om te gaan!
Maar er zijn ook mensen die het in negatieve zin vormt, de klagers, mopperaars en snauwerige mensen die niets meer van een ander kunnen hebben, omdat zij al zo'n zwaar leven hebben.
En bij kinderen die al het nodige meemaken, heb ik ook gehad, maar ik vind zoiets voor mijn eigen kinderen zoooo gemeen als ze narigheid overkomt ( gevoelig moederhartje denk ik )
Maar over het algemeen kan ik zeggen dat ik er elke keer sterker uit kom.
Lees dat er hier dus nog veel meer "ervaringsdeskundigen" zijn, zit nog te wachten op goede tips over hoe met tegenslag om te gaan!
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
dinsdag 13 augustus 2013 om 21:22
Ik heb een vriend die ook roept dat hij zijn portie ellende wel gehad heeft. Ik ken hem nu 15 jaar. Sinds 20 jaar is hij reuze gelukkig met zijn vrouw en hun drie zoons. Zijn vader overleed recent op 87 jarige leeftijd (moeder was inderdaad al dood voor ik hem kende dus jong gestorven). Hij is nu 50. Uiterlijk tot zijn 30ste was het dus doffe ellende als ik hem mag geloven. De vraag is alleen hoelang hij daar nog mee gaat zitten. Hij is al meer dan 20 jaar gelukkig. Zou dat niet eens de overhand moeten krijgen?
dinsdag 13 augustus 2013 om 21:28
snotolf: Wat een aparte nickname!
Als je al 20 jaar weinig narigheid meer hebt gehad, tja, dan mag je wel stoppen met roepen dat je genoeg ellende hebt gehad. Maar dat is misschien ook een soort van hoe je de dingen zelf (toen) ervaren hebt en in hoeverre je dat alles verwerkt hebt.
Niet aan mij om hierover te oordelen dus.
Als je al 20 jaar weinig narigheid meer hebt gehad, tja, dan mag je wel stoppen met roepen dat je genoeg ellende hebt gehad. Maar dat is misschien ook een soort van hoe je de dingen zelf (toen) ervaren hebt en in hoeverre je dat alles verwerkt hebt.
Niet aan mij om hierover te oordelen dus.
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
dinsdag 13 augustus 2013 om 21:31
Hebjehaarookweer, ik geloof ook niet zo in de gedachte dat het ergens goed voor is, dat ik er iets van moet leren. Zo hardleers ben ik namelijk niet.
Ik zou ook niet weten wat ik geleerd heb van alles wat ik aan ellende heb 'mogen' ervaren, hooguit dat het soms gewoon zo is en dat je het daar dan maar mee moet doen.
Klinkt ook vrij depri en zwartgallig als ik het zo lees, terwijl ik dat eigenlijk niet eens zo ervaar.
Ik zou ook niet weten wat ik geleerd heb van alles wat ik aan ellende heb 'mogen' ervaren, hooguit dat het soms gewoon zo is en dat je het daar dan maar mee moet doen.
Klinkt ook vrij depri en zwartgallig als ik het zo lees, terwijl ik dat eigenlijk niet eens zo ervaar.
dinsdag 13 augustus 2013 om 21:33
Je kan uiteraard ook in het negatieve blijven hangen en kijken naar hoeveel ongeluk en pech je hebt en gehad hebt maar daar wordt je echt niet beter van.
Meestal kan je zelf een hoop veranderen en door de tegenslagen leer je ook hoe je ermee om moet gaan, het kan vermijden, het verwerken en vooruit te kijken.
Er gebeuren niet alleen maar nare dingen. Er gebeuren ook genoeg mooie dingen maar die moet je wel kunnen en willen zien en niet als normaal en vanzelfsprekend ervaren.
Meestal kan je zelf een hoop veranderen en door de tegenslagen leer je ook hoe je ermee om moet gaan, het kan vermijden, het verwerken en vooruit te kijken.
Er gebeuren niet alleen maar nare dingen. Er gebeuren ook genoeg mooie dingen maar die moet je wel kunnen en willen zien en niet als normaal en vanzelfsprekend ervaren.
dinsdag 13 augustus 2013 om 21:37
Hmmm, lastige vraag.
Ik heb toch wel eens het idee dat sommige mensen er onbewust zelf debet aan zijn. Omdat ze om welke reden dan ook keuzes maken die dit versterken of meer kwetsbaar zijn voor anderen en daardoor benadeeld worden.
Los uiteraard van ziektes en overlijden, dat is uiteraard pech en heb niet in de hand
Ik heb toch wel eens het idee dat sommige mensen er onbewust zelf debet aan zijn. Omdat ze om welke reden dan ook keuzes maken die dit versterken of meer kwetsbaar zijn voor anderen en daardoor benadeeld worden.
Los uiteraard van ziektes en overlijden, dat is uiteraard pech en heb niet in de hand
*do not underestimate the power of stupidity*
dinsdag 13 augustus 2013 om 21:37
Ik veel geleerd van mijn depressies Typfoudt en in elke depressie leerde ik weer iets bij. Een depressie is klote, rot, verdrietig en helaas vaak terugkomend maar ik heb wel geleerd dat het weer voorbij gaat en dat ik weer kan genieten van alles om mij heen.
Door handvatten, andere kijk op het leven, medicatie en goed voor mezelf zijn ben ik al jaren depressievrij ondanks dat ik echt wel dingen heb meegemaakt waarbij anderen acuut in een depressie zouden belanden.
Door handvatten, andere kijk op het leven, medicatie en goed voor mezelf zijn ben ik al jaren depressievrij ondanks dat ik echt wel dingen heb meegemaakt waarbij anderen acuut in een depressie zouden belanden.
dinsdag 13 augustus 2013 om 21:41
Ik geloof in Karma (Karma is een wet in het Hindoeïsme dat zegt dat elke handeling, hoe onbetekenend ook, uiteindelijk met dezelfde impact naar de uitvoerder zal terugkeren. Het goede zal terugkomen met goed, het kwade met kwaad).
Bovendien denk ik dat als je steeds gefocust bent op de slechte dingen in het leven, deze dingen je daadwerkelijk ook overkomen.
Zo ken ik een waargebeurd verhaal van twee dametjes (samenwonende zussen) die samen een auto bezaten. Ze durfden er echter alletwee niet in te rijden, want oh wee als ze een ongeluk ermee kregen of vies werd. Daarom stond die auto al jaren voor hun voordeur. Op een dag was de auto gestolen, dus weg auto. Ik wil niet zeggen dat ze er de hand in hebben gehad dat de auto is gestolen, maar door al dat negatieve denken, hebben ze er helemaal geen plezier van gehad en is daarboven op, ook nog eens de auto gestolen.
G
Bovendien denk ik dat als je steeds gefocust bent op de slechte dingen in het leven, deze dingen je daadwerkelijk ook overkomen.
Zo ken ik een waargebeurd verhaal van twee dametjes (samenwonende zussen) die samen een auto bezaten. Ze durfden er echter alletwee niet in te rijden, want oh wee als ze een ongeluk ermee kregen of vies werd. Daarom stond die auto al jaren voor hun voordeur. Op een dag was de auto gestolen, dus weg auto. Ik wil niet zeggen dat ze er de hand in hebben gehad dat de auto is gestolen, maar door al dat negatieve denken, hebben ze er helemaal geen plezier van gehad en is daarboven op, ook nog eens de auto gestolen.
G
dinsdag 13 augustus 2013 om 21:48
Louisavuitton: Maar bedoel je dan met karma dat mensen die veel narigheid overkomt dat over zichzelf afgeroepen hebben?
Kan me wel voorstellen dat bijv. iemand die altijd ruzie zoekt op een gegeven moment het risico loopt op een klap op z'n hoofd die verkeerd aankomt, maar als je geen "slecht"persoon bent, waarom overkomt je dan narigheid?
Is dat dan karma uit een vorig leven oid?
Asotut: Geef eens een voorbeeld van handvatten en/of handelingen die jij nu toepast waardoor je beter met tegenslag om kunt gaan?
Kan me wel voorstellen dat bijv. iemand die altijd ruzie zoekt op een gegeven moment het risico loopt op een klap op z'n hoofd die verkeerd aankomt, maar als je geen "slecht"persoon bent, waarom overkomt je dan narigheid?
Is dat dan karma uit een vorig leven oid?
Asotut: Geef eens een voorbeeld van handvatten en/of handelingen die jij nu toepast waardoor je beter met tegenslag om kunt gaan?
Als ik niet kan wat ik wil, dan wil ik wat ik kan!
dinsdag 13 augustus 2013 om 21:55
Lientje, nee zo zwart/wit zie ik het niet. Iemand anders schreef het hier al: ziekten overkomen je, maar een deel van hoe je je leven inricht, hangt samen met de keuzes die je maakt in je leven.
Ik bijvoorbeeld, heb 7 jaar in een slechte relatie gezeten. Op een gegeven moment heb ik hier een punt achter gezet en aan mijzelf beloofd dat ik mijzelf dit nooit meer aandoe. Ik heb mijn leven een andere wending gegeven, bepaalde keuzes gemaakt en ben nu alweer 12 jaar gelukkig (ook met de nodige ups en downs maar die heeft iedereen).
Was ik in die slechte relatie gebleven, dan had ik hier nu kunnen klagen over dat ik al 20 jaar een slechte relatie heb en waarom mij dit nu moet overkomen. In plaats daarvan heb ik besloten actie te ondernemen om het slechte achter mij te laten.
Ik bijvoorbeeld, heb 7 jaar in een slechte relatie gezeten. Op een gegeven moment heb ik hier een punt achter gezet en aan mijzelf beloofd dat ik mijzelf dit nooit meer aandoe. Ik heb mijn leven een andere wending gegeven, bepaalde keuzes gemaakt en ben nu alweer 12 jaar gelukkig (ook met de nodige ups en downs maar die heeft iedereen).
Was ik in die slechte relatie gebleven, dan had ik hier nu kunnen klagen over dat ik al 20 jaar een slechte relatie heb en waarom mij dit nu moet overkomen. In plaats daarvan heb ik besloten actie te ondernemen om het slechte achter mij te laten.
dinsdag 13 augustus 2013 om 22:03
quote:typfoudt schreef op 13 augustus 2013 @ 21:58:
Ik ben ook wel benieuwd naar praktische handvatten, kan ze wel gebruiken.
Overigens heb ik wel last van een depressie, maar dat staat los van alle narigheid.Weet je 100% zeker dat daar geen enkele relatie tussen bestaat?
Ik ben ook wel benieuwd naar praktische handvatten, kan ze wel gebruiken.
Overigens heb ik wel last van een depressie, maar dat staat los van alle narigheid.Weet je 100% zeker dat daar geen enkele relatie tussen bestaat?
*do not underestimate the power of stupidity*
dinsdag 13 augustus 2013 om 22:17
woensdag 14 augustus 2013 om 10:14
Noppes.
Vind het wel herkenbaar. Zelf vrijdag de dertiende geboren. En mijn vrienden grappen wel eens dat ik een vorig leven blijkbaar een vrij onaardige dictator ben geweest.
Sommige dingen komen ook gewoon harder aan, naar gelang de omstandigheden. Ik heb binnen een jaar ooit heel veel pech gehad, dat heeft er uiteindelijk ook voor gezorgd dat ik volledig ingestort ben. Terwijl een van die dingen op zich, niet eens zo erg zou zijn.
Vind het wel herkenbaar. Zelf vrijdag de dertiende geboren. En mijn vrienden grappen wel eens dat ik een vorig leven blijkbaar een vrij onaardige dictator ben geweest.
Sommige dingen komen ook gewoon harder aan, naar gelang de omstandigheden. Ik heb binnen een jaar ooit heel veel pech gehad, dat heeft er uiteindelijk ook voor gezorgd dat ik volledig ingestort ben. Terwijl een van die dingen op zich, niet eens zo erg zou zijn.
woensdag 14 augustus 2013 om 10:20
Hoi Lientje69,
Ook ik vraag me dat wel eens af, heb ook veel tegenslagen moeten verwerken in mijn leven, geen ouders meer hebben op 35 jarige leeftijd, bij pleeggezin opgegroeid wat helemaal mis is gegaan, relatie;s die geen succes hebben, en denk dan ook wel eens pffff is dit het? waar heb ik dit aan verdiend.
En sinds ik antidepressie slik gaat het gelukkig een stukje beter.
Ik probeer ook te kijken naar wat ik dan wel heb, en word daar dan ook gelukkig van.
Tja sommige mensen maken altijd van alles mee, en sommige fluiten zo door het leven, het is soms ook heel oneerlijk verdeeld, maar dat is het leven, probeer het beste eruit te halen, en geniet van de kleine dingen in het leven.
Ook ik vraag me dat wel eens af, heb ook veel tegenslagen moeten verwerken in mijn leven, geen ouders meer hebben op 35 jarige leeftijd, bij pleeggezin opgegroeid wat helemaal mis is gegaan, relatie;s die geen succes hebben, en denk dan ook wel eens pffff is dit het? waar heb ik dit aan verdiend.
En sinds ik antidepressie slik gaat het gelukkig een stukje beter.
Ik probeer ook te kijken naar wat ik dan wel heb, en word daar dan ook gelukkig van.
Tja sommige mensen maken altijd van alles mee, en sommige fluiten zo door het leven, het is soms ook heel oneerlijk verdeeld, maar dat is het leven, probeer het beste eruit te halen, en geniet van de kleine dingen in het leven.
woensdag 14 augustus 2013 om 10:24
Vraag het me ook wel eens af waarom idd de een zo veel ellende mee moet maken en een ander er zo door heen fietst. Heb zelf ook het een en ander meegemaakt, heb eigenlijk nooit echt kind kunnen zijn, een zwaar gehandicapte broer, waardoor mede de relatie tussen mijn ouders stuk liep. Een vader die me nooit zag staan omdat hij het veel te druk had met nieuwe vrouw en kinderen, de pijn die mijn moeder hiervan had en die ik dan weer moest troosten. En nu ook zelf een kind met een beperking, pdd-nos en daardoor esm (ernstige spraak/taalmoeilijkheden). Nou ja, zo zijn er nog wel meer dingen. En dan vind mijn man het raar dat ik om bepaalde dingen niet huil ( zijn familie schiet om het minste of geringste vol) of o koeltjes reageer. Tja, het is maar net wat je gewend bent. Zo heeft zijn moeder het nog steeds of het eerste vriendje van zijn zus, die het achter haar rug om met een ander deed. Terwijl ze al lang en breed gelukkig getrouwd is en een gezin heeft. Ach ja, ze kan het ook niet helpen, meer hebben ze nou eenmaal niet meegemaakt...
woensdag 14 augustus 2013 om 10:35
Ik heb wel het nodige meegemaakt, maar vind het vooral genant als anderen dat benoemen. 'Goh, jij hebt geen makkelijk leven gehad', terwijl ik denk dat ik er toch heel aardig doorheen gekomen ben. Zoals bijv. mijn scheiding, daar stond ik 150% achter, dus dat kun je dan wel heel vreselijk vinden maar het was allemaal voor het 'goede doel'. Ik ben wel eens bij een bedrijfsmaatschappelijk werker geweest voor iets wat gebeurd was. Die man vroeg naar mijn leven en ging toen heel instemmend knikken 'goh, dat is best een hele opgave'. Nu wil ik best wel eens dingen mooier laten lijken dan ze zijn, maar ik heb geen verschrikkelijk zwaar leven. Het is echt niet leuk als anderen denken dat je een rotleven hebt.
woensdag 14 augustus 2013 om 11:13
quote:lientje69 schreef op 13 augustus 2013 @ 20:48:
Oké, tot nu toe zijn de reacties wel aardig gelijk....
Dus het is vooral MIJN gevoel en MIJN hoofd die dan zegt, pff, heb ik weer!
Nu ben ik zoals ik al schreef positief ingesteld en slaan wij hier ons zo'n beetje overal wel doorheen, maar afgezien van schouders eronder en gewoon doorgaan....
Iemand hier nog goede tips hoe het beste om te gaan met tegenslag in je leven?
Maar beste Lientje,
wie in dit leven krijgt niet te maken met overlijden of afscheid nemen van dierbaren? Kijk eens om je heen hoeveel mensen er scheiden. Daar gaat meestal een heel traject van verdriet aan vooraf. Ook financiele moeilijkheden, verlies van banen, etc. is echt geen uitzondering.
Ik weet natuurlijk niet wat jij schaart onder je portie voor 3 levens wel hebben gehad, maar veel daarvan is gewoon echt onderdeel van het normale leven. Iets wat vroeger of later iedereen wel kruist op zijn/haar pad.
En helaas heb je er gewoon mee te dealen. It's part of life.
Dit besef heb ik. En ergens geeft het mij rust. Wetende dat er momenten zijn dat verdriet je leven kruist. Daarom geniet ik des te meer van de rustmomenten er tussenin
Oké, tot nu toe zijn de reacties wel aardig gelijk....
Dus het is vooral MIJN gevoel en MIJN hoofd die dan zegt, pff, heb ik weer!
Nu ben ik zoals ik al schreef positief ingesteld en slaan wij hier ons zo'n beetje overal wel doorheen, maar afgezien van schouders eronder en gewoon doorgaan....
Iemand hier nog goede tips hoe het beste om te gaan met tegenslag in je leven?
Maar beste Lientje,
wie in dit leven krijgt niet te maken met overlijden of afscheid nemen van dierbaren? Kijk eens om je heen hoeveel mensen er scheiden. Daar gaat meestal een heel traject van verdriet aan vooraf. Ook financiele moeilijkheden, verlies van banen, etc. is echt geen uitzondering.
Ik weet natuurlijk niet wat jij schaart onder je portie voor 3 levens wel hebben gehad, maar veel daarvan is gewoon echt onderdeel van het normale leven. Iets wat vroeger of later iedereen wel kruist op zijn/haar pad.
En helaas heb je er gewoon mee te dealen. It's part of life.
Dit besef heb ik. En ergens geeft het mij rust. Wetende dat er momenten zijn dat verdriet je leven kruist. Daarom geniet ik des te meer van de rustmomenten er tussenin
