alleen

17-09-2013 14:43 130 berichten
Alle reacties Link kopieren
Zijn hier ook meer mensen die alleen zijn? Ik voel mij erg alleen. ik heb geen ouders meer om op terug te vallen. ik heb alleen nog ooms/tantes neven en nichten als familie. Maar zij hebben nog wel een eigen gezin en ik ben niet hun enige familie. Andersom zijn zij wel mijn enige familie nog en daarom belangrijk om contact mee te houden. Maar dat begrijpen zij niet. Ondanks dat ik dat heb geprobeerd duidelijk te maken. Dus ik hoor of zie nooit iemand. Ook bij speciale omstandigheden hoor ik niets. Alsof ik niet besta.

Verder heb ik geen vriendinnen hier in de buurt. Door de weeks niemand om mee af te spreken. Ook niemand om mee te gaan sporten. Ik word ook nooit gebeld of zo. Wel 1 iemand gekend maar die heeft een kindje gekregen en geen tijd meer.

Ik heb wel vaker geprobeerd om sociale contacten aan te gaan. Maar gaat heel moeilijk, wordt elke keer niets.

Ook word ik vaak geconfronteerd met mensen die nog wel familie hebben om op terug te vallen/langs te gaan. Vind ik heel pijnlijk en word ik alleen maar verdrietig van. Met de kerst vraagt nooit iemand wat ik doe, want ik heb geen gezin om kerst mee te vieren. Daar gaat iedereen aan voorbij. Ik word nooit gevraagd dus zit altijd thuis met kerst.



Ik heb eigenlijk helemaal geen zin meer om alleen te zijn. Ik hoor er nooit bij en mis ook mensen die achter me staan.

Het enige wat ik wilde was gewoon wat mensen om me heen die achter me staan en waar ik regelmatig mee af kan spreken, Maar het zit er gewoon niet in.
quote:appeltaart02 schreef op 17 september 2013 @ 19:58:

ik zie dat het inderdaad geen zin meer heeft dat ik reageer met zulke reacties. Want dit is niet meer om iemand te helpen.



Jij wil toch ook helemaal niet geholpen worden?

Je klaagt en zeurt en zwelgt in zelfmedelijden..

Als je in het echte leven ook zo zwelgt dan is dat denk ik precies de reden waarom mensen geen zin in jou hebben.!
Alle reacties Link kopieren
Ik heb ook geen ouders meer, alleen een broertje. Ik sta er eigenlijk bijna nooit bij stil dat ik verder geen familie heb. Ik heb goede vrienden en die beschouw ik meer als familie.



Je wilt het niet horen, maar ik denk toch dat het aan jouw houding ligt. Je hebt denk ik verdriet over het feit dat je niet erkend wordt in jouw alleen zijn door jouw familie. Ws vind jij het logisch dat ze wat meer aandacht aan jou besteden, maar zij zien dat niet zo.

Ik denk dat je daar eerst aan moet werken.
Cum non tum age
quote:appeltaart02 schreef op 17 september 2013 @ 19:55:

Laat maar elninjoo, je begrijpt het toch niet.



Trouwens bij bijna elke reactie die ik geef word ik weer aangevallen dus heeft eigenlijk geen zin meer dat ik reageer.



Wat begrijpt Elninjoo niet?

Elninjoo is echt 'alleen' heeft geen man,geen gezin maar maakt toch iets moois van haar leven.!
Alle reacties Link kopieren
"Als je in het echte leven ook zo zwelgt dan is dat denk ik precies de reden waarom mensen geen zin in jou hebben.!"



Bah, sole, wat een rotopmerking. Hier op het forum wordt zoveel afgezanikt en gezeurd - op een manier waarvan ik hoop dat die forummers het niet doen IRL- dat ik je post echt overbodig kwetsend vind. Er wordt zo vaak geroepen: op het forum moet je alles kunnen zeggen, en dat is zo. Zeuren inbegrepen.

Je HOEFT hier niet te lezen, dat is dan weer aan jou.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
Alle reacties Link kopieren
PS: Ik snap je wel heel goed, appeltaart. Dan 'zeuren' en 'zwelgen' we gewoon samen verder hier goed ? Want ik weet zeker dat ook na dat punt van helemaal bij het gevoel blijven zitten, je jezelf zult voelen "opstaan", en geleidelijk actie ondernemen. Zo vergaat het mij in ieder geval. Ik hoop dat je nog reageert.

Je staat in ieder geval niet alleen.



Nog zo'n "Zeur+Zaniker"
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
quote:misia schreef op 18 september 2013 @ 17:48:

"Als je in het echte leven ook zo zwelgt dan is dat denk ik precies de reden waarom mensen geen zin in jou hebben.!"



Bah, sole, wat een rotopmerking. Hier op het forum wordt zoveel afgezanikt en gezeurd - op een manier waarvan ik hoop dat die forummers het niet doen IRL- dat ik je post echt overbodig kwetsend vind. Er wordt zo vaak geroepen: op het forum moet je alles kunnen zeggen, en dat is zo. Zeuren inbegrepen.

Je HOEFT hier niet te lezen, dat is dan weer aan jou.



Als to echt elske/jazz is dan hebben jou reacties ook geen enkel nut !

Daar kun je dan nog 10.000 mooie posts aan spenderen die hebben hooguit op andere forummers effect maar op de to niet.!
Appeltaart en Misia, jullie zoeken kennelijk hetzelfde en begrijpen elkaar goed. Waarom leggen jullie geen contact via dit forum?

Twee vliegen in één klap, toch? Win-win.
Alle reacties Link kopieren
quote:appeltaart02 schreef op 17 september 2013 @ 16:46:

Soms neem ik wel initiatief en dan komt er geen respons op. word ik ook weer afgewezen. Heb ik ook geen zin meer in om elke keer afgewezen te worden. Ik doe toch mijn best, datis het niet. Maar het zit er gewoon niet in.

Nieuwe vriendschappen maken is ook moeilijk

Ik heb 2 adviezen: zoek het dichtbij.

Zo zat ik ook vaak op sites voor singles, heb daar best vrienden gemaakt maar die wonen op minimaal een uur rijden

Ik kreeg toen zelf die tip en ben gaan nadenken. Ik had een collega die ik erg leuk en aardig vond, zag haar niet vaak, maar via facebook in contact gekomen en toen begon onze vriendschap

is nu een hele fijne vrienden, soms spreken we elke week af, dagje sauna, terrasje, shoppen, theater, soms zit er wat langer tussen

Ik heb haar gekozen omdat ze erg aardig was, maar ook omdat ze single was

Eerlijk gezegd zit ik niet direct te wachten op vriendinnen met een druk gezin, kost een hoop energie en geeft je weinig



Tweede tip is: Hou vol

de eerste keer afspreken met mijn collega was onwennig, best gezellig maar het vertrouwen moet ook groeien. En dat is er nu, 2e date was ook nog onwenning, en vanaf toen ging het beter en spontaner



Alleen op vakantie is een goeie, heb ik ook gedaan. Niet echt superveel contact gehad, maar wel her en der kleine gesprekjes, ook heel leuk en leerzaam
Alle reacties Link kopieren
quote:appeltaart02 schreef op 17 september 2013 @ 16:49:

@ elninjoo ja dat kan op vakantie gaan naar thailand of ander ver land. Is een idee. Maar ondanks mooie/leuke vakantie blijft wel mijn verdriet dat mensen dus totaal niet stil staan bij feit dat ik geen gezin heb om kerst mee te vieren en ik dus ook nooit gevraagd word. Daar zit mijn verdriet.

Dat is moeilijk, zeker als je kerst echt als iets ziet waarbij je samen moet zijn

Ik heb volwassen kinderen, en na het overlijden van mijn ouders hebben mijn broer, zus en ik afgesproken dat we 1 kerstdag samen ergens eten

de 2e zijn mijn kinderen niet thuis en vermaak ik me prima thuis, gewoon rommelen, want het is voor mij een gewone dag
Alle reacties Link kopieren
Overigens heb ik jou soort gevoelens vaak met oud en nieuw, ik ben geen feestbeest, dus de feesten zijn niet aan mij besteed



Vorig jaar met oud en nieuw de hele dag in de sauna geweest, alleen

Fijn relaxed, savonds daar lekker gegeten, om 20 uur ging hij dicht en ging ik rozig naar huis, beetje tv kijken en op de bank in slaap vallen..



Ik denk dat ik dit jaar dat weer ga doen
Ik ben ook single, geen kinderen en HAD een vriend die me tienduizenden euro's heeft gekost en me aan alle kanten bedroog.



Daarnaast heb ik geen ouders meer, een halfbroer en een pleegzusjes dus ook niet echt familie.



Rond de feestdagen moet ik soms kiezen bij wie ik aanschuif want ik heb veel vrienden (ook met kinderen) die me graag bij hun aan tafel hebben.



Hoe komt dat? Omdat ik ondanks alle ellende (rotjeugd, rotrelaties, financiële zorgen, niet meewerkend lijf) altijd positief probeer te blijven en mijn humor heb gehouden.



En als ik jouw reacties lees op de dingen die anderen je adviseren zie ik een grote mate van zelfmedelijden, slachtofferrol en negativiteit. Waarschijnlijk zul je je nu ook weer aangevallen voelen maar zo bedoel ik het zeker niet.



Net zoals jij je niet hoeft te verplaatsen in anderen MET gezin hoeven zij zich niet te verplaatsen in jou. Zij gaan er ook vanuit dat jij MET je vriend niet alleen zit met de feestdagen.



Iemand heeft je geadviseerd om eens te kijken naar je sociale vaardigheden en of daar iets mee gedaan zou kunnen worden, lijkt mij een hele goede tip.



Maar goed, waarschijnlijk begrijp ik het ook niet...
Alle reacties Link kopieren
Zo ver was ik al, Ratsmodee, dank je voor de mosterd quote:Ratsmodee schreef op 18 september 2013 @ 20:20:

Appeltaart en Misia, jullie zoeken kennelijk hetzelfde en begrijpen elkaar goed. Waarom leggen jullie geen contact via dit forum?

Twee vliegen in één klap, toch? Win-win.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
Alle reacties Link kopieren
he sole, ik weet niet wie elske of jazz is, een TROLL? Ik lees een soort oprechte eenzaamheid in de OP en daar reageerde ik op. Ik was niet van plan om hier veel meer te zeggen, want heb alles al wel gezegd. Hoop gewoon dat TO zich niet terugtrekt, dat is iets dat zo makkelijk gebeurt als je al langere tijd eenzaam bent. Dan denk je, na even je hand uit te steken, laat ook maar. Misschien niet het geval hier, maar ik weet dat je door eenzaamheid heel erg afwerend kunt worden. Het is een soort zelfbescherming, en misschien ook test: kijken wie blijft.

Ik zeg nogmaals niet dat dat voor TO zo is, maar ik heb tijden gehad dat het voor mij zo werkte, en van binnen was er dan pure pijn. Ik probeerde dat weg te houden, maar het sijpelde en spatte naar buiten, in afwerendheid, argwaan........maar van binnen huilde ik en wachtte ik op de hand die uitgestoken zou blijven.



Thanks voor je post in ieder geval :hug:!!!



quote:sole-mare schreef op 18 september 2013 @ 19:32:

[...]





Als to echt elske/jazz is dan hebben jou reacties ook geen enkel nut !

Daar kun je dan nog 10.000 mooie posts aan spenderen die hebben hooguit op andere forummers effect maar op de to niet.!
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
Alle reacties Link kopieren
Eenzaamheid vreet aan je, en diegene die ermee te maken krijgt denkt, nou nou, wat heb ik jou nou aangedaan.Het punt is dat het niet zo bedoelt is. Het is juist de pijn die daarachter zit die gezien zou moeten worden, dwars DOOR die afweer en die boosheid heen dus. Again, ik leg niets in de mond van TO, maar zie iets (denk ik) dat hiermee te maken zou kunnen hebben. Eenzaamheid die zich heeft vastgezet.



Daarmee maakt het openen van dit topic TO een moedig mens indeed. Want ondanks dat "laat-maar" gevoel is dat verlangen om verbonden te zijn met anderen niet dood. Integendeel, het is er juist heel erg. En ik hoop, TO, dat je dat er laat zijn. Het is oké om het niet meer alleen te doen, je hoeft het ook niet meer alleen te doen.

Bij mij speelde een grote rol dat ik vroeger niemand had die geinteresseerd was in mij. Ik heb geleerd dat dat wel een gemis is geweest, dat ik daarbij stil mag staan, maar dat het NU anders kan zijn. Dat er NU wel mensen zijn die willen luisteren en er zijn voor mij.



Ik ben er nog lang niet, loep maar en je ziet mijn geworstel met juist die muur. Maar ik weet ook: ik kan dit veranderen.

De deur van die kooi staat allang open, je moet het alleen durven zien.



Veel liefs en sterkte!!
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
Alle reacties Link kopieren
Silvershadow:"Hoe komt dat? Omdat ik ondanks alle ellende (rotjeugd, rotrelaties, financiële zorgen, niet meewerkend lijf) altijd positief probeer te blijven en mijn humor heb gehouden. "



Hoe is je dat gelukt?

Was daar ook een tijd van onmacht, verdriet, boosheid voor nodig, of is dat positieve en je humor er altijd geweest, ook in het aangezicht van pijn en verlies?





Liefs Misia
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
@misia, natuurlijk heb ik ook boosheid, verdriet, onmacht, frustratie en pijn. En dat is er nog steeds wel omdat ik eerlijk gezegd vind dat mijn "bak ellende" onnodig veel is vergeleken met de meeste anderen.



Maar niemand zit te wachten op iemand die alleen maar huilt, klaagt en in de slachtofferrol blijft hangen.



De vriendschappen die ik heb opgebouwd zijn vriendschappen die veel voor me betekenen. Daar kan ik best een keer laten zien dat ik er doorheen zit maar niet iedere dag van de week, de wereld draait niet om mij alleen.



Geven en nemen en niet alleen maar de energie uit een ander zuigen.

En een goede psych doet ook wonderen

Maar die stap moet iemand wel durven en willen nemen.
Alle reacties Link kopieren
Hey Silvershadow, ja, dat denk ik ook: dat je bak ellende uiteindelijk kan worden omgezet in iets positiefs. Daar kom je wel bij uit, ik vind het super hoe je dit deed, en dat je nu zo genuanceerd hier reageert mbt gevoelens en de weg uit die bak ellende. Ik denk dat veel mensen daar iets aan kunnen hebben. Dank je voor het delen



Ik stelde de vraag omdat ik denk dat je die bak ellende eerst moet verwerken, voordat er iets anders voor in de plaats kan komen. Voordat er ruimte is. Ik denk daarbij aan het boek De kracht van tegenslag, waarin dit proces wordt beschreven, maar meer nog aan die werkelijk prachtige en krachtige TED talk van Brown.



http://www.ted.com/talks/brene_brown_on ... ility.html
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
Alle reacties Link kopieren
Maw het is niet erg om te zeuren, om beroerd te zijn van iets. Misschien uit TO die gevoelens voor het eerst. Wat is daar mis aan? Ik denk dat het erbij hoort, want zo te lezen heeft zij ook niet weinig meegemaakt en moet dit nu zonder veel steun uit de omgeving oplossen, dat is niet makkelijk. Maar wel te doen. Je hoeft het, ik kan het niet vaak genoeg zeggen, NIET meer alleen te doen. Er zijn mensen, zoals ik, die dingen herkennen. En ik denk dat je misschien hulp kunt zoeken. Probeer het eens.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
Hey silvershadow,



Heb ook geen ouders meer en ben singel, maar probeer ook positief in het leven te staan, al valt dat soms niet meer hoor, dan zet ik ook even een masker op!!



Maar met klagen schiet je inderdaad niks meer op, ik ben juist sterker geworden door de dingen die ik heb mee gemaakt.

ook relaties gehad die niet altijd wilde slagen, finaciele plaatje is ook niet om vrolijk van te worden, maar ben wel blij met de dingen die ik heb in het leven.

Ik probeerde appeltaart ook te helpen met goed bedoelde aviezen, maar als mensen alleen maar negatief zijn is het bij al snel over.
Alle reacties Link kopieren
"Maar met klagen schiet je inderdaad niks meer op"



Wat klagen precies is?



Jij mag het zeggen.





Vind het jammer dat we TO niet wat meer tijd gunnen gewoon te "klagen"- ze opent GISTEREN dit topic en nee, ze blijijijijijijft maar klagen (oja: 'zie loepje') en ze moet onze goedbedoelde adviezen gelijk en vrolijk oppakken.........



Moet ze ophouden met klagen? Oké. Maar waarom? Om ons ongemakkelijke gevoelens van machteloosheid te besparen?



Hoe helpen we haar nu precies verder met het zeggen dat ze moet ophouden zo te doen als ze nu blijkbaar is/zich voelt? Ik denk dat TO veel kan hebben aan verhalen van mensen die door die zure appel heen zijn gegaan, door een diep dal van eenzaamheid misschien of verlies, en hoe dit door verwerken van die gebeurtenissen is veranderd in kracht, hoop, mededogen, positiviteit. Ik denk dat ze daar veel meer aan kan hebben dan aan "hou op met klagen".
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
Aan de ene kant heb je gelijk misia, aan de andere kant is dit een "snel medium" en willen mensen snel antwoord, niet alleen TO maar ook degenen die daarop reageert.



Ze hoeft niet alles gelijk en vrolijk op te pakken, ik heb ook gezien dat ze al heel veel gedaan heeft en dat geeft aan dat ze echt wel wil en doorzet.



Aan de andere kant (en dat geeft logischerwijs veel irritatie) zie ik ook heel veel "ja maar" reacties van TO en een bepaald verwachtingspatroon naar de omgeving dat die er maar rekening mee moeten houden dat zij geen gezin heeft.



Zoals ik zelf al aangaf houdt de omgeving er waarschijnlijk rekening mee dat zij WEL een partner heeft en dat ze misschien liever met haar partner de feestdagen door wil brengen.



Geschreven woord blijft lastig om aan te voelen omdat je er niemand tegenover je zit en je geen gezicht kunt "lezen", alleen de tekst. Dat kan soms harder overkomen dan bedoeld is.



Hopelijk kan TO toch iets met de goedbedoelde adviezen!
Eenzaamheid sluipt erin. En tegen de tijd dat je het (h)erkent, ben je al ver heen. Ik vind niet dat TO zeurt, ik snap haar wel. Het gevoel dat je niet belangrijk of leuk genoeg bent. Natuurlijk snap ik ook dat een somber iemand niet aantrekkelijk is om mee om te gaan, maar een beetje meer begrip zou wel op zijn plaats zijn.

Ik herken de situatie van TO. En soms mislukt gewoon alles wat je probeert. Dat stemt somber en bitter.
Alle reacties Link kopieren
@ Silvershadow, ja, ik hoop het ook! Want ook al is dit een snel medium, sommige mensen zijn geduldig en weten dat de weg langer kan zijn en misschien een tijd met veel ja- maar's moet behelzen

En het kan ook andersom zijn: je kunt ook te lang een masker van "can-do" en "positieviteit" opgehad hebben. En dan kan, eindelijk, dat masker af en een keer NIET positief meer zijn........dat heeft MIJ geholpen.

Om een keer NIET sterk te zijn, NIET positief, het NIET te weten, NIET het alleen meer doen en oppakken, maar te huilen, niets meer weten, te 'zeuren' en 'zwelgen'.



Dat kan ook precies de weg zijn die voor haar uit dit dal leidt. We weten het niet.



Ga nu op bed, trusten! Ook aan jou, TO
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
Alle reacties Link kopieren
Mopsie en ja: "En soms mislukt gewoon alles wat je probeert. Dat stemt somber en bitter."



En dat dat mág, en dan te zien, op een vreemd moment en onverwacht: maar dit is niet het einde, dit is het begin.

Dat wens ik je toe, TO, want dit is niet het einde, dit blijft niet zo. Dit is echt een begin, hoe veel te simpel dit ook klinkt. Zoals ik al schreef, en dat zeg ik ook tegen mezelf: blijf je hand uitsteken, doe een poging. En nog 1. En op een dag pakt (naast je vriend) iemand anders je hand, bij wie je welkom bent, die dingen met je wil doen, en dan weet je waar je het voor hebt gedaan.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
Alle reacties Link kopieren
quote:elninjoo schreef op 17 september 2013 @ 17:26:

Ik begrijp inderdaad niet dat jij zegt dat je alleen bent terwijl je een partner hebt! Ik ben alleen, ik ben namelijk single.



Zeg Elninjoo ouwe kinder- en mensenhaatster,

Wil je TO eigenlijk wel begrijpen? Volgens mij begrijp je sowieso niet veel van mensen en zit je hier elke keer zout in andermans wonden te strooien...



Iemand kan een grote vriendengroep hebben maar zich nog alleen voelen. Het heeft te maken met je identiteit en je verbonden voelen, voelen waar je vandaan komt, en dat je erbij hoort, er toe doet. Als je eigen familie niet naar je omkijkt hakt dat er bij de meeste mensen wel in. Dat TO zich eenzaam voelt ook al heeft ze een vriend is dan ook niet zo ingewikkeld om te begrijpen... De verwachtingen/behoeftes die ze heeft liggen niet bij haar vriend maar bij haar familie.



Sterkte TO laat je niet gek maken door de koude stroming hier (de dames zitten altijd online, god wat heb je dan een leuk leven). Ik vind het heel dapper dat je je gevoelens hier zo neerschrijft. Je hebt ook een aantal reacties gehad waar je misschien wel wat mee kan. Ik zou je adviseren om professionele hulp (www.psyq.nl) te zoeken en erover te praten. Zij kunnen je dan helpen om niet steeds in negatieve gedachtes vast te lopen. Natuurlijk lopen er ook voor jou vrienden rond op deze aardbol. Je moet alleen nog de juiste mind-set krijgen om er echt voor open te staan en vooral jezelf ook de moeite waard te gaan vinden. Er is veel meer mogelijk dan je denkt, maar je hebt waarschijnlijk hulp nodig om dat ook te zien. En volgens mij wil je wel hulp anders schrijf je hier je verhaal niet, dus dat is mooi.



Sterkte!!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven