Psyche
alle pijlers
Leven na de dood
zaterdag 5 oktober 2013 om 21:44
zaterdag 5 oktober 2013 om 21:50
Dat hoop ik zelf ook maar hoe meer ik me erin verdiep hoe onmogelijker me die optie lijkt.
Op een gegeven moment houdt je lichaam ermee op. Functioneer je niet meer, je hersenen werken niet meer en het is gewoon klaar, je wordt begraven of gecremeerd, je lichaam vergaat hoe dan ook en neem je zeker niet mee naar een ander leven.. Beangstigend is het juiste woord!
Op een gegeven moment houdt je lichaam ermee op. Functioneer je niet meer, je hersenen werken niet meer en het is gewoon klaar, je wordt begraven of gecremeerd, je lichaam vergaat hoe dan ook en neem je zeker niet mee naar een ander leven.. Beangstigend is het juiste woord!
zaterdag 5 oktober 2013 om 22:00
Ik heb precies hetzelfde. Als ik er echt over nadenk dan kan ik helemaal in paniek raken.
De ene periode in mijn leven heb ik dat veel meer dan de andere periode maar het is inderdaad enorm naar.
Ik kan je niet echt een tip geven. Zelf probeer ik er niet te veel over na te denken maar dat is best lastig!
Sterkte ermee!
De ene periode in mijn leven heb ik dat veel meer dan de andere periode maar het is inderdaad enorm naar.
Ik kan je niet echt een tip geven. Zelf probeer ik er niet te veel over na te denken maar dat is best lastig!
Sterkte ermee!
zaterdag 5 oktober 2013 om 22:10
zaterdag 5 oktober 2013 om 22:10
Ik ben een onwijze agnost. I don't know and I don't care om maar even kort door de bocht te zijn.
Mijn Latijn leraar had er ooit wel een mooie opmerking over. Je hoeft niet bang te zijn voor de dood, want als jij er bent dan is de dood er niet, en als de dood er is dan ben jij er niet.
Daar leef ik wel een beetje naar. Ik heb ook tegen m'n ouders gezegd dat mócht ik omkomen, dan mogen zij besluiten wat ze met m'n lichaam doen. M'n organen mogen eruit, ze mogen me begraven, cremeren, aan de wetenschap of kunst doneren. Whatever zij het prettigste vinden. Ik ga ervan uit dat zij meer last hebben van mijn dood zijn dan ik.
Mijn Latijn leraar had er ooit wel een mooie opmerking over. Je hoeft niet bang te zijn voor de dood, want als jij er bent dan is de dood er niet, en als de dood er is dan ben jij er niet.
Daar leef ik wel een beetje naar. Ik heb ook tegen m'n ouders gezegd dat mócht ik omkomen, dan mogen zij besluiten wat ze met m'n lichaam doen. M'n organen mogen eruit, ze mogen me begraven, cremeren, aan de wetenschap of kunst doneren. Whatever zij het prettigste vinden. Ik ga ervan uit dat zij meer last hebben van mijn dood zijn dan ik.
zaterdag 5 oktober 2013 om 22:10
quote:christiane schreef op 05 oktober 2013 @ 22:06:
Ik maak me niet druk om doodgaan wb mezelf, Over een jaar of 10 mag het wel voorbij zijn.
Maar waar ik me wel druk over maak is over dat mijn ouders zullen sterven binnen 10 jaar.Dat vind ik ook een veel grotere angst dan zelf sterven. Ik heb 'n mooi leven gehad en heb er echt uitgehaald wat er in zit. Staan nog wel wat dingen (reizen) op mijn verlanglijstje, maar kom ik daar door gezondheid of gebrek aan financieen niet meer toe, dan mag er gewoon een eind aan komen. No biggie. Liever een kort en goed leven dan het nog jaren moeten uitzitten.
Ik maak me niet druk om doodgaan wb mezelf, Over een jaar of 10 mag het wel voorbij zijn.
Maar waar ik me wel druk over maak is over dat mijn ouders zullen sterven binnen 10 jaar.Dat vind ik ook een veel grotere angst dan zelf sterven. Ik heb 'n mooi leven gehad en heb er echt uitgehaald wat er in zit. Staan nog wel wat dingen (reizen) op mijn verlanglijstje, maar kom ik daar door gezondheid of gebrek aan financieen niet meer toe, dan mag er gewoon een eind aan komen. No biggie. Liever een kort en goed leven dan het nog jaren moeten uitzitten.
zaterdag 5 oktober 2013 om 22:15
quote:sabbaticalmeds schreef op 05 oktober 2013 @ 22:10:
[...]
het is echt zo.Als je jong bent is de dood abstract, als je ouder bent heb je meer ervaring, je hebt mensen verloren, ziek zien worden, misschien zien sterven. Je gaat er anders tegenaan kijken
Ik heb al veel mensen verloren, ook na een lang ziektebed.
Mijn kinderen zijn nog heel jong (4 en 1) en dat is het denk ik: de angst dat ik er morgen niet meer ben en de rest van hun jeugd mis. Want ik heb het zo leuk met ze.
[...]
het is echt zo.Als je jong bent is de dood abstract, als je ouder bent heb je meer ervaring, je hebt mensen verloren, ziek zien worden, misschien zien sterven. Je gaat er anders tegenaan kijken
Ik heb al veel mensen verloren, ook na een lang ziektebed.
Mijn kinderen zijn nog heel jong (4 en 1) en dat is het denk ik: de angst dat ik er morgen niet meer ben en de rest van hun jeugd mis. Want ik heb het zo leuk met ze.
zaterdag 5 oktober 2013 om 22:16
quote:dubbeltje4 schreef op 05 oktober 2013 @ 22:08:
[...]
Is dat nou echt zo?
Of hopen we dat?
Mijn oma was al in de tachtig toen we een gesprek over de dood voerden. Ik had aan haar gevraagd of zij niet bang was voor de dood. Niet dus. Zij legde uit dat op haar leeftijd je geen verlangens meer hebt. Je kunt niets meer opbouwen, alleen maar genieten van wat de dag je brengt. Zij zei: "Ik geniet van elke dag, maar ik vind het prima als ik morgen dood ben." Op haar sterfbed zag ze haar overleden kinderen en helemaal tevreden dat zij ging sterven. Ze is 84 jaar geworden.
Mijn opa was 95 jaar toen hij overleed. Hij wachtte elke dag totdat hij 'de pijp' uit zou gaan. Zijn vrouw was toen al bijna 10 jaar overleden, hij had overal last van en was het leven moe.
[...]
Is dat nou echt zo?
Of hopen we dat?
Mijn oma was al in de tachtig toen we een gesprek over de dood voerden. Ik had aan haar gevraagd of zij niet bang was voor de dood. Niet dus. Zij legde uit dat op haar leeftijd je geen verlangens meer hebt. Je kunt niets meer opbouwen, alleen maar genieten van wat de dag je brengt. Zij zei: "Ik geniet van elke dag, maar ik vind het prima als ik morgen dood ben." Op haar sterfbed zag ze haar overleden kinderen en helemaal tevreden dat zij ging sterven. Ze is 84 jaar geworden.
Mijn opa was 95 jaar toen hij overleed. Hij wachtte elke dag totdat hij 'de pijp' uit zou gaan. Zijn vrouw was toen al bijna 10 jaar overleden, hij had overal last van en was het leven moe.
