Psyche
alle pijlers
Hypochondrie
woensdag 3 juli 2013 om 13:41
Ik ben op zoek naar lotgenoten...
Om elkaar wat te steunen, verhalen te delen, angsten...
Ik ben een vrouw van 37 en heb 3 schatten van kinderen...
Elke dag is een strijd om door te komen.
Ik sta op met verschrikkelijke angsten en ga ook met die angsten slapen...
Angst om dood te gaan...De kids en mijn man achter te laten...
Elke week sta ik bij de huisarts met nog maar eens een vage klacht...
Ben binnenstebuiten gekeerd maar niks te vinden.
Ik hyperventileer continu, vind geen rust...
De dokter stelde nu toch voor om sipralexa te nemen maar daar mijn angsten zo ver gaan dat ik enkel paracetamol durf te gebruiken, weet ik echt niet wat ik moet doen...
Ik heb er al 1 van genomen (halfje van 10 mg) en voelde me echt belabberd...
Hartkloppingen, gejaagd gevoel.. Alsof ik 10 kopjes espresso had gedronken...
Is deze bijwerking reeel of zit het in mijn koppie...??
Ik zou het alvast heel leuk vinden om iemand te vinden die mij wat kan steunen...
Want ik voel me moederziel alleen in deze nachtmerrie...
Om elkaar wat te steunen, verhalen te delen, angsten...
Ik ben een vrouw van 37 en heb 3 schatten van kinderen...
Elke dag is een strijd om door te komen.
Ik sta op met verschrikkelijke angsten en ga ook met die angsten slapen...
Angst om dood te gaan...De kids en mijn man achter te laten...
Elke week sta ik bij de huisarts met nog maar eens een vage klacht...
Ben binnenstebuiten gekeerd maar niks te vinden.
Ik hyperventileer continu, vind geen rust...
De dokter stelde nu toch voor om sipralexa te nemen maar daar mijn angsten zo ver gaan dat ik enkel paracetamol durf te gebruiken, weet ik echt niet wat ik moet doen...
Ik heb er al 1 van genomen (halfje van 10 mg) en voelde me echt belabberd...
Hartkloppingen, gejaagd gevoel.. Alsof ik 10 kopjes espresso had gedronken...
Is deze bijwerking reeel of zit het in mijn koppie...??
Ik zou het alvast heel leuk vinden om iemand te vinden die mij wat kan steunen...
Want ik voel me moederziel alleen in deze nachtmerrie...
donderdag 7 november 2013 om 10:57
Hallo meiden,
Hier echt even helemaal niet goed. Ik heb dus al meer dan een week dat bobbeltje op mijn achterhoofd. Ik ben vorige week vrijdag dan ook maar naar de dokter gegaan. Die had me redelijk gerust gesteld: het was of een gezwollen kliertje, of een talgbultje/cyste, maar het kon goed met de huid meebewegen dus voelde niet onrustig aan. Ik was dus weer even gerustgesteld. Ook een verwijsbrief voor een psycholoog gehad. Hij zag medicatie niet zitten, want hij vond mijn angsten niet heftig genoeg. Grapjas...
Nu, na meer dan een week, zit het bultje er NOG. Het lijkt ook wel groter geworden. Ik voel me zo vreselijk bang... Ik heb gegoogled en gezien dat er precies op die plek een lymfeklier zit. Ik ben zo bang dat ik kanker heb.... ook slaap ik deze week behoorlijk veel (wat wellicht niet verwonderlijk is, want ik heb maandag en dinsdag 14 uur gewerkt). Eigenlijk wil ik weer terug naar de dokter, maar de dokter reageerde vorige week zo kalm en laconiek. En ik denk echt: whut!!! Ik heb zomaar meer dan een week een gezwollen klier.... wat moet ik nou? Ik voel me zo kut dat ik ook maar ben thuisgebleven van school. Niet goed, want nu kan ik er nog meer aan denken...
Ik heb gewoon het gevoel dat ik gestraft wordt ofzo. Ik eet heel gezond en ik slaap veel, en toch word ik met dit soort dingen gestraft... dan moet ik wel een slecht mens zijn ofzo, dat zegt mijn gevoel.
Sorry voor de negatieve post, hoe is het met de rest?
Hier echt even helemaal niet goed. Ik heb dus al meer dan een week dat bobbeltje op mijn achterhoofd. Ik ben vorige week vrijdag dan ook maar naar de dokter gegaan. Die had me redelijk gerust gesteld: het was of een gezwollen kliertje, of een talgbultje/cyste, maar het kon goed met de huid meebewegen dus voelde niet onrustig aan. Ik was dus weer even gerustgesteld. Ook een verwijsbrief voor een psycholoog gehad. Hij zag medicatie niet zitten, want hij vond mijn angsten niet heftig genoeg. Grapjas...
Nu, na meer dan een week, zit het bultje er NOG. Het lijkt ook wel groter geworden. Ik voel me zo vreselijk bang... Ik heb gegoogled en gezien dat er precies op die plek een lymfeklier zit. Ik ben zo bang dat ik kanker heb.... ook slaap ik deze week behoorlijk veel (wat wellicht niet verwonderlijk is, want ik heb maandag en dinsdag 14 uur gewerkt). Eigenlijk wil ik weer terug naar de dokter, maar de dokter reageerde vorige week zo kalm en laconiek. En ik denk echt: whut!!! Ik heb zomaar meer dan een week een gezwollen klier.... wat moet ik nou? Ik voel me zo kut dat ik ook maar ben thuisgebleven van school. Niet goed, want nu kan ik er nog meer aan denken...
Ik heb gewoon het gevoel dat ik gestraft wordt ofzo. Ik eet heel gezond en ik slaap veel, en toch word ik met dit soort dingen gestraft... dan moet ik wel een slecht mens zijn ofzo, dat zegt mijn gevoel.
Sorry voor de negatieve post, hoe is het met de rest?
donderdag 7 november 2013 om 11:16
Ctje, een gezwollen klier vind ik echt niets bijzonders. Ik heb ze vaak in mijn nek en dat kan weken duren! Verdwijnt altijd vanzelf weer. Is bij mij ontstaan na een pfeiffer achtige infectie 20 jaar geleden. Kan het ook lang niet altijd relateren aan verkoudheid of zo.
Dussuh, de laconieke reactie van je arts lijkt me reëel en jouw kanker angst absoluut niet. Ga je zinnen eens verzetten, ga sporten of zo, dan voel je je beter, echt.
Dussuh, de laconieke reactie van je arts lijkt me reëel en jouw kanker angst absoluut niet. Ga je zinnen eens verzetten, ga sporten of zo, dan voel je je beter, echt.
donderdag 7 november 2013 om 12:46
Aanvulling: afgelopen 2 weken had ik ook een bobbeltje in mijn oksel. Dat is ook vanzelf weer verdwenen. Ik heb geen hypochondrie en leef volgens het motto: als het erger wordt of als ik opeens heel beroerd word dat ga ik er mee naar een arts, maar anders gaat het vast wel weer over voor ik een jongetje wordt (dat zei mijn moeder vroeger altijd). Werkt prima voor mij.
Ik gun dat jou ook. Dus die psycholoog is een goed idee.
Ik gun dat jou ook. Dus die psycholoog is een goed idee.
aikidoka wijzigde dit bericht op 07-11-2013 12:47
Reden: dt fout aangepast
Reden: dt fout aangepast
% gewijzigd
donderdag 7 november 2013 om 15:18
quote:aikidoka schreef op 07 november 2013 @ 12:46:
Aanvulling: afgelopen 2 weken had ik ook een bobbeltje in mijn oksel. Dat is ook vanzelf weer verdwenen. Ik heb geen hypochondrie en leef volgens het motto: als het erger wordt of als ik opeens heel beroerd word dat ga ik er mee naar een arts, maar anders gaat het vast wel weer over voor ik een jongetje wordt (dat zei mijn moeder vroeger altijd). Werkt prima voor mij.
Ik gun dat jou ook. Dus die psycholoog is een goed idee.
Bedankt voor je lieve en oppeppende reacties! Ik heb wel eens gezwollen klieren in mijn nek - die tegenwoordig ook ineens drama zijn - maar dat is meestal binnen paar dagen wel over. Ik maak me altijd grote zorgen om opgezwollen klieren, omdat het EEN van de 100 symptomen van kanker kan zijn. Ik ben bijna 23 jaar en op die leeftijd is hodgkin/leukemie veruit de meest voorkomende soorten. Ik denk daarom de angst zo heftig... Mijn paniekaanval is nu veel minder dan vanmorgen, het gaat nu terug naar dat knagende gevoel dat er iets even 'niet goed' zit. Als ik eraan voel is het ook maar een een klein bobbeltje en ik kan hem een beetje bewegen.
Ik vind het fijn als mensen op die manier voor mij relativeren, want het trekt me terug in de realiteit. Ik moet nog even de moed verzamelen die psycholoog te bellen, want ik vind dat heel moeilijk. Brief ligt hier al een week... en ik moet dat soort zaken ook met ouders bespreken want zij betalen nog mijn rekeningen.
Nogmaals, heel erg bedankt voor je reactie! Helpt me echt wel te relativeren en in te zien hoe belachelijk ik me eigenlijk emotioneel voel. Ik weet dat ik gewoon niet langer moet wachten met therapie en aan mezelf moet gaan werken. Een paar jaar geleden ben ik zo over mijn angst voor kots gekomen... en nu dweil ik het op als een kindje uit mijn klas ziek is. Ironisch...
Aanvulling: afgelopen 2 weken had ik ook een bobbeltje in mijn oksel. Dat is ook vanzelf weer verdwenen. Ik heb geen hypochondrie en leef volgens het motto: als het erger wordt of als ik opeens heel beroerd word dat ga ik er mee naar een arts, maar anders gaat het vast wel weer over voor ik een jongetje wordt (dat zei mijn moeder vroeger altijd). Werkt prima voor mij.
Ik gun dat jou ook. Dus die psycholoog is een goed idee.
Bedankt voor je lieve en oppeppende reacties! Ik heb wel eens gezwollen klieren in mijn nek - die tegenwoordig ook ineens drama zijn - maar dat is meestal binnen paar dagen wel over. Ik maak me altijd grote zorgen om opgezwollen klieren, omdat het EEN van de 100 symptomen van kanker kan zijn. Ik ben bijna 23 jaar en op die leeftijd is hodgkin/leukemie veruit de meest voorkomende soorten. Ik denk daarom de angst zo heftig... Mijn paniekaanval is nu veel minder dan vanmorgen, het gaat nu terug naar dat knagende gevoel dat er iets even 'niet goed' zit. Als ik eraan voel is het ook maar een een klein bobbeltje en ik kan hem een beetje bewegen.
Ik vind het fijn als mensen op die manier voor mij relativeren, want het trekt me terug in de realiteit. Ik moet nog even de moed verzamelen die psycholoog te bellen, want ik vind dat heel moeilijk. Brief ligt hier al een week... en ik moet dat soort zaken ook met ouders bespreken want zij betalen nog mijn rekeningen.
Nogmaals, heel erg bedankt voor je reactie! Helpt me echt wel te relativeren en in te zien hoe belachelijk ik me eigenlijk emotioneel voel. Ik weet dat ik gewoon niet langer moet wachten met therapie en aan mezelf moet gaan werken. Een paar jaar geleden ben ik zo over mijn angst voor kots gekomen... en nu dweil ik het op als een kindje uit mijn klas ziek is. Ironisch...
vrijdag 8 november 2013 om 10:34
Hoi meiden
Nieuwe dames hartelijk welkom.
Met mij gaat het waardeloos en dan zeg ik het voorzichtig.
Gisteren na lang wikken en wegen bij de huisarts geweest in verband met aanhoudende nek en oorpijn en om de uitslag van het genetisch onderzoek te bespreken. Hij kon de oorzaak van de oorpijn niet vinden en voelde niets bijzonders in mijn nek en rond mijn oor. Ik toch wel beetje blij todat ik vanmorgen eens goed keek naar het achterste deel van mijn tong. Dat stukje zit tegen mijn verstandskies aan en voelde (dacht ik) altijd een beetje geiirriteerd daardoor. Nu eens gekeken en het ziet er beetje rood en ruwig uit. Ik ben toen zo slim geweest om te googlen om tongkanker en nu ben ik al de hele ochtend bang dat ik dat heb aangezien oorpijn een symptoom daarvan is. Heb geprobeerd een nieuwe afspraak bij de huisarts te maken, maar daar kan ik pas maandag terecht. Ik weet het onderstussen niet meer en ben in staat om iets geks te doen. ik ben alles zo ontzettend beu dat kun je je niet voorstellen.
Met betrekking tot de uitslag heb ik afgesproken dat de huisarts mijn borstonderzoek zal gaan doen zodat ik niet zelf hoef te gaan voelen. Dat leidt alleen maar tot meer paniek.
Oh meiden, heb het gevoel dat het nooit meer goed komt. Op mijn werk beginnen ze nu ook te zeuren omdat mijn productie achterblijft. Ik wil zo graag genieten van mijn meiden voordat dat niet meer kan
Nieuwe dames hartelijk welkom.
Met mij gaat het waardeloos en dan zeg ik het voorzichtig.
Gisteren na lang wikken en wegen bij de huisarts geweest in verband met aanhoudende nek en oorpijn en om de uitslag van het genetisch onderzoek te bespreken. Hij kon de oorzaak van de oorpijn niet vinden en voelde niets bijzonders in mijn nek en rond mijn oor. Ik toch wel beetje blij todat ik vanmorgen eens goed keek naar het achterste deel van mijn tong. Dat stukje zit tegen mijn verstandskies aan en voelde (dacht ik) altijd een beetje geiirriteerd daardoor. Nu eens gekeken en het ziet er beetje rood en ruwig uit. Ik ben toen zo slim geweest om te googlen om tongkanker en nu ben ik al de hele ochtend bang dat ik dat heb aangezien oorpijn een symptoom daarvan is. Heb geprobeerd een nieuwe afspraak bij de huisarts te maken, maar daar kan ik pas maandag terecht. Ik weet het onderstussen niet meer en ben in staat om iets geks te doen. ik ben alles zo ontzettend beu dat kun je je niet voorstellen.
Met betrekking tot de uitslag heb ik afgesproken dat de huisarts mijn borstonderzoek zal gaan doen zodat ik niet zelf hoef te gaan voelen. Dat leidt alleen maar tot meer paniek.
Oh meiden, heb het gevoel dat het nooit meer goed komt. Op mijn werk beginnen ze nu ook te zeuren omdat mijn productie achterblijft. Ik wil zo graag genieten van mijn meiden voordat dat niet meer kan
vrijdag 8 november 2013 om 11:09
Lotje, even heel hard, als het tongkanker is ( en dat geloof ik überhaupt niet, want volgens mij krijg je dat vooral van roken en dan met name sigaren), dan maakt de dokter een paar dagen later zien absoluut niet uit. Je gaat echt niet dood dit weekend aan je vermeende tongkanker. Dus adem in, adem uit en ga wat doen om jezelf te kalmeren.
vrijdag 8 november 2013 om 18:52
Lotje,
Je hebt sowieso geen tongkanker... ik heb ook wel eens pijn in mijn nek, dat komt omdat ik het onbewust aanspan. Tongkanker is enorm zeldzaam en ik heb even gegoogled (ok, mag dus niet.. sorry) en de plaatjes die je dan ziet: je weet het als je het hebt. Jij hebt dat dus echt niet. Je voelt nu waarschijnlijk allemaal rare dingen aan je tong of het voelt gek aan in je mond, maar dat zijn beelden die je zelf hebt gecreëerd door de angst! Je ruwe plekje op je tong is gewoon een aft... echt. Ik hoop dat je een beetje rust kunt vinden dit weekend!
Hier zo zo. Vandaag erg positief begonnen. Tot zeker 2 uur smiddags niet aan het bultje gevoeld, toen ik het helaas toch weer niet weerstaan. Zit er nog steeds en niet kleiner geworden... aan de ene kant knaagt dat gevoel: jaaaa ik heb hodgkin of lymfeklierkanker of wat dan ook en aan de andere kant dat relativerende gevoel: doe normaal, klein bultje had je wel eens vaker vroeger en dokter heeft gevoeld. Alles was ok... ik merk dat de angst minder wordt als ik er niet aanzit. Ik heb er nu dan ook alweer sinds vanmiddag niet aangezeten. Ik ben trots op mezelf. Mijn handen gaan vaak richting achterhoofd maar dan zeg ik heel streng NEE, hou op. Ik heb ook vanmorgen naar mijn moeder geappt dat ik weer in therapie wil voor de angst en dat we even ea moeten uitzoeken met verzekering. Ze gaat zo weg, maar heeft in principe geen haast... heb ook een zelfhulp boekje op bol.com gekocht iets van: dokter, ik heb toch niets ernstigs? Er stond dat het een soort handleiding was die je ook leerde hoe je met je angsten moest omgaan, leek me relevant! Ik ben zelf wel probleemoplossend dus ik heb wel zin om dat te lezen. Morgen al in huis!
Ik probeer - tegen mijn gevoel in - echt zoveel mogelijk leuke dingen te doen en afleiding te zoeken. Ik vind dat soms heel moeilijk. Vorige week ging ik bijv. uit en ik had er helemaal geen zin in, want niet alles is 'perfect' en ik ben toch ziek... maarja ik merk dat ik op dat soort momenten heel sterk naar de fles grijp omdat ik het heerlijk vind verdoofd te worden. Is wel een valkuil denk ik... hebben meer mensen dit? Ik let er wel echt op dat ik het niet ga gebruiken om mijn emoties weg te drinken ofzo. Morgen ga ik weer uit en ik wil eigenlijk even een rustig avondje, maar ik had het al beloofd aan een vriendinnetje... uitgaan tot half 6 in de ochtend kan natuurlijk ook niet bevorderlijk zijn voor je klieren, al zijn ze in mijn hals nu niet gezwollen.
Hoe gaat het met de rest? Ik wens jullie allemaal een zorgenvrij weekend toe!
xxxx
Je hebt sowieso geen tongkanker... ik heb ook wel eens pijn in mijn nek, dat komt omdat ik het onbewust aanspan. Tongkanker is enorm zeldzaam en ik heb even gegoogled (ok, mag dus niet.. sorry) en de plaatjes die je dan ziet: je weet het als je het hebt. Jij hebt dat dus echt niet. Je voelt nu waarschijnlijk allemaal rare dingen aan je tong of het voelt gek aan in je mond, maar dat zijn beelden die je zelf hebt gecreëerd door de angst! Je ruwe plekje op je tong is gewoon een aft... echt. Ik hoop dat je een beetje rust kunt vinden dit weekend!
Hier zo zo. Vandaag erg positief begonnen. Tot zeker 2 uur smiddags niet aan het bultje gevoeld, toen ik het helaas toch weer niet weerstaan. Zit er nog steeds en niet kleiner geworden... aan de ene kant knaagt dat gevoel: jaaaa ik heb hodgkin of lymfeklierkanker of wat dan ook en aan de andere kant dat relativerende gevoel: doe normaal, klein bultje had je wel eens vaker vroeger en dokter heeft gevoeld. Alles was ok... ik merk dat de angst minder wordt als ik er niet aanzit. Ik heb er nu dan ook alweer sinds vanmiddag niet aangezeten. Ik ben trots op mezelf. Mijn handen gaan vaak richting achterhoofd maar dan zeg ik heel streng NEE, hou op. Ik heb ook vanmorgen naar mijn moeder geappt dat ik weer in therapie wil voor de angst en dat we even ea moeten uitzoeken met verzekering. Ze gaat zo weg, maar heeft in principe geen haast... heb ook een zelfhulp boekje op bol.com gekocht iets van: dokter, ik heb toch niets ernstigs? Er stond dat het een soort handleiding was die je ook leerde hoe je met je angsten moest omgaan, leek me relevant! Ik ben zelf wel probleemoplossend dus ik heb wel zin om dat te lezen. Morgen al in huis!
Ik probeer - tegen mijn gevoel in - echt zoveel mogelijk leuke dingen te doen en afleiding te zoeken. Ik vind dat soms heel moeilijk. Vorige week ging ik bijv. uit en ik had er helemaal geen zin in, want niet alles is 'perfect' en ik ben toch ziek... maarja ik merk dat ik op dat soort momenten heel sterk naar de fles grijp omdat ik het heerlijk vind verdoofd te worden. Is wel een valkuil denk ik... hebben meer mensen dit? Ik let er wel echt op dat ik het niet ga gebruiken om mijn emoties weg te drinken ofzo. Morgen ga ik weer uit en ik wil eigenlijk even een rustig avondje, maar ik had het al beloofd aan een vriendinnetje... uitgaan tot half 6 in de ochtend kan natuurlijk ook niet bevorderlijk zijn voor je klieren, al zijn ze in mijn hals nu niet gezwollen.
Hoe gaat het met de rest? Ik wens jullie allemaal een zorgenvrij weekend toe!
xxxx
maandag 18 november 2013 om 19:23
Dag lieve lieve meiden!!!
Eindelijk weer eens tijd!!!
Mijn computer heeft rare kuren gehad waardoor ik niet meer op het forum kon
(
Maar ik ben jullie zeker niet vergeten...
Ctje ik heb het even kort gelezen...
ik denk dat iedereen wel eens ergens een bolletje zitten heeft!
Maar ja, wij hypochonders hebben dat niet nodig he!!!
Hou je voor dat bij de geringste twijfel je dokter reeds verdere testen zou aanbevolen hebben!
Geloof daar in!
Dokters kunnen zich zo'n slordigheid niet veroorloven!!!
Weet dat je opgezette klieren kunt hebben van de stress he!!!
Hoe gaat het met het boekje?
Interessant??
Ben wel benieuwd.
En hoe gaat het met je therapeut zoektocht?
Al iemand gevonden of zo?
Lieve lotje, Ik heb dat vorig jaar ook gehad!!!!
Echt net hetzelfde.
En mijn keel en tong deden zelfs pijn als ik mijn tong bv uitstak.
En ik had achteraan hele rare rode bubbeltjes.
Paniek paniek paniek.
Ik heb toen 2 maal naar de neus keel en oorarts geweest.
Die bubbeltjes zijn papillen!
De ene heeft die groterin perioden van stress of verminderde weerstand .
En de pijn kwam van - hou je vast - een spier!
Hij duwde op mijn hals waar ik niet eens wist dat daar een spier zat.
En die pijn schoot tot in mijn oor.
Tongkanker komt zeer zeer zeldzaam voor bij rokers, drinkers, mannen , 55 plussers...
Probeer er niet teveel naar te kijken.
Want bij mij werder die precies groter en roder door er altijd maar mee bezig te zijn.
Ik keek met mijn gsm in mijn keel elke 5 minuten!
Vreselijk!!!
Aikidoka, heel leuk hoe jij tegen alles aankijkt!
Misschien kun jij ons telkens opbeuren? )
Hoe gaat het met de rest? )
Hier nog steeds zo zo...
Bloedstaaltje en stoelgang waren perfect... Oef!
Heeft me bloed, zweet en tranen gekost om te bellen voor het resultaat...
Maar nu zit ik weer met iets he...
Heb sinds een paar weken (sinds midden oktober) een maagontsteking.
Steken bij een lege maag, Wat beter als ie vol is, om dan weer misselijk te worden tot dat leeg gevoel terugkeert.
Ook vaak het gevoel van een bol in mijn keel...
Van de dokter kreeg ik omeprazole.
Dat hielp een beetje maar niet om te zeggen dat het een wondermiddel was.
Vorige week woensdag ben ik terug naar de dokter geweest en die heeft me nu pantoprazole voorgeschreven.
Hij zei wel dat als het na 14 dagen niet beter was, ik verdere onderzoeken moest ondergaan.
Daar ben ik dus nu al verschrikkelijk bang voor.
Straks heb ik maagk!!!!!!
*faint*
Maar, sinds dit weekend was mijn maag wel stukken beter.
Weer normale eetlust en zo.
Tot vanmiddag.
Heb wel een erge stressy ochtend achter de rug en heb een dafalgan moeten nemen voor de pijn en sinds deze avond weer steken in mijn maag.
Ben weer helemaal overstuur...
Had er goeie moed op dat die nieuwe medicatie hielp maar nu ben ik ontzettend bang weer...
Kun je maagontstekingen krijgen van hyperventilatie en stress?
Zodoende dat de medicatie ook niet helemaal zijn werk doet?
Zucht zucht.
Wanneer zal al dat gepieker ooit eens overgaan...
liefs en kussen
Eindelijk weer eens tijd!!!
Mijn computer heeft rare kuren gehad waardoor ik niet meer op het forum kon
(Maar ik ben jullie zeker niet vergeten...
Ctje ik heb het even kort gelezen...
ik denk dat iedereen wel eens ergens een bolletje zitten heeft!
Maar ja, wij hypochonders hebben dat niet nodig he!!!
Hou je voor dat bij de geringste twijfel je dokter reeds verdere testen zou aanbevolen hebben!
Geloof daar in!
Dokters kunnen zich zo'n slordigheid niet veroorloven!!!
Weet dat je opgezette klieren kunt hebben van de stress he!!!
Hoe gaat het met het boekje?
Interessant??
Ben wel benieuwd.
En hoe gaat het met je therapeut zoektocht?
Al iemand gevonden of zo?
Lieve lotje, Ik heb dat vorig jaar ook gehad!!!!
Echt net hetzelfde.
En mijn keel en tong deden zelfs pijn als ik mijn tong bv uitstak.
En ik had achteraan hele rare rode bubbeltjes.
Paniek paniek paniek.
Ik heb toen 2 maal naar de neus keel en oorarts geweest.
Die bubbeltjes zijn papillen!
De ene heeft die groterin perioden van stress of verminderde weerstand .
En de pijn kwam van - hou je vast - een spier!
Hij duwde op mijn hals waar ik niet eens wist dat daar een spier zat.
En die pijn schoot tot in mijn oor.
Tongkanker komt zeer zeer zeldzaam voor bij rokers, drinkers, mannen , 55 plussers...
Probeer er niet teveel naar te kijken.
Want bij mij werder die precies groter en roder door er altijd maar mee bezig te zijn.
Ik keek met mijn gsm in mijn keel elke 5 minuten!
Vreselijk!!!
Aikidoka, heel leuk hoe jij tegen alles aankijkt!
Misschien kun jij ons telkens opbeuren? )
Hoe gaat het met de rest? )
Hier nog steeds zo zo...
Bloedstaaltje en stoelgang waren perfect... Oef!
Heeft me bloed, zweet en tranen gekost om te bellen voor het resultaat...
Maar nu zit ik weer met iets he...
Heb sinds een paar weken (sinds midden oktober) een maagontsteking.
Steken bij een lege maag, Wat beter als ie vol is, om dan weer misselijk te worden tot dat leeg gevoel terugkeert.
Ook vaak het gevoel van een bol in mijn keel...
Van de dokter kreeg ik omeprazole.
Dat hielp een beetje maar niet om te zeggen dat het een wondermiddel was.
Vorige week woensdag ben ik terug naar de dokter geweest en die heeft me nu pantoprazole voorgeschreven.
Hij zei wel dat als het na 14 dagen niet beter was, ik verdere onderzoeken moest ondergaan.
Daar ben ik dus nu al verschrikkelijk bang voor.
Straks heb ik maagk!!!!!!
*faint*
Maar, sinds dit weekend was mijn maag wel stukken beter.
Weer normale eetlust en zo.
Tot vanmiddag.
Heb wel een erge stressy ochtend achter de rug en heb een dafalgan moeten nemen voor de pijn en sinds deze avond weer steken in mijn maag.
Ben weer helemaal overstuur...
Had er goeie moed op dat die nieuwe medicatie hielp maar nu ben ik ontzettend bang weer...
Kun je maagontstekingen krijgen van hyperventilatie en stress?
Zodoende dat de medicatie ook niet helemaal zijn werk doet?
Zucht zucht.
Wanneer zal al dat gepieker ooit eens overgaan...
liefs en kussen
maandag 18 november 2013 om 19:33
Manon!!
vervelend he, hoe je zo van de ene angst in de andere valt? Ik herken het heel erg. Fijn dat alles goed was metje ontlasting!!! voel je je ook beter???
He naar van je maag zeg!! Je hebt echt geen maagkanker. Heb ik nog nooit van gehoord dat iemand dat kreeg! Erg zeldzaam mijn inziens. Het is vast een klein ontstekingetje of virus. Wel erg vervelend.... denk zeker dat je het van stress kan krijgen! Rust lekker uit vanavond.En eet niet te zwaar! Knuffel!!!
Hier nog steeds mwah. Nog steeds dat bultje zitten. Mag er nu echt even niet meer aanzitten, maar geloof ik niet echt (noemenswaardig) gegroeid. Ook niet echt pijnlijk... kan het makkelijk 'wegschieten' als ik erop druk.Volgens de dok was dat een goed teken.... Ik twijfel nu of het wel een lymfekliertje was. Ik bedoel, als je het kunt wegschieten - en het dan dus niet kwaadaardig is - zit het er wellicht te lang. Een vetbultje dan wellicht? Soms kan ik het relativeren, omdat het beweegbaar is enzo. Soms flip ik en denk ik: het klopt niet. het is niet perfect. het moet perfect zijn!!!
Ben ook weer erg geobsedeerd met mijn gezichtshuid. Puistjes enzo. Slik allemaal rare supplementen om mijn milde acne onder controle te houden... ik irriteer me dood aan mezelf.
Moet nog bellen voor een afspraak met een psych. Woensdag/donderdag echt even doen!!! Ik merk echt dat ik enorm afstand heb gedaan van mijn eigen ik. Ik ben mezelf even kwijt ofzo. Ik wil haar terug!! haha. Ik vind wil ontzettend veel steun in vriendinnen. Mijn beste vriendin heeft vorige week aan dat bultje gevoeld en ze ging me uitlachen. Klinkt gek, maar ik vond het zo fijn. Trekt me terug in de realiteit. Bij mijn ouders hoef ik het niet meer te proberen. Die worden echt kwaad als ik over mijn vermeende tumoren begin... brrr
Ik ga even douchen en proberen te relaxen!
love for all! <3
vervelend he, hoe je zo van de ene angst in de andere valt? Ik herken het heel erg. Fijn dat alles goed was metje ontlasting!!! voel je je ook beter???
He naar van je maag zeg!! Je hebt echt geen maagkanker. Heb ik nog nooit van gehoord dat iemand dat kreeg! Erg zeldzaam mijn inziens. Het is vast een klein ontstekingetje of virus. Wel erg vervelend.... denk zeker dat je het van stress kan krijgen! Rust lekker uit vanavond.En eet niet te zwaar! Knuffel!!!
Hier nog steeds mwah. Nog steeds dat bultje zitten. Mag er nu echt even niet meer aanzitten, maar geloof ik niet echt (noemenswaardig) gegroeid. Ook niet echt pijnlijk... kan het makkelijk 'wegschieten' als ik erop druk.Volgens de dok was dat een goed teken.... Ik twijfel nu of het wel een lymfekliertje was. Ik bedoel, als je het kunt wegschieten - en het dan dus niet kwaadaardig is - zit het er wellicht te lang. Een vetbultje dan wellicht? Soms kan ik het relativeren, omdat het beweegbaar is enzo. Soms flip ik en denk ik: het klopt niet. het is niet perfect. het moet perfect zijn!!!
Ben ook weer erg geobsedeerd met mijn gezichtshuid. Puistjes enzo. Slik allemaal rare supplementen om mijn milde acne onder controle te houden... ik irriteer me dood aan mezelf.
Moet nog bellen voor een afspraak met een psych. Woensdag/donderdag echt even doen!!! Ik merk echt dat ik enorm afstand heb gedaan van mijn eigen ik. Ik ben mezelf even kwijt ofzo. Ik wil haar terug!! haha. Ik vind wil ontzettend veel steun in vriendinnen. Mijn beste vriendin heeft vorige week aan dat bultje gevoeld en ze ging me uitlachen. Klinkt gek, maar ik vond het zo fijn. Trekt me terug in de realiteit. Bij mijn ouders hoef ik het niet meer te proberen. Die worden echt kwaad als ik over mijn vermeende tumoren begin... brrr
Ik ga even douchen en proberen te relaxen!
love for all! <3
dinsdag 19 november 2013 om 13:49
Hoi hoi,
Ctje je wat kunnen ontspannen?
Ik herken wat je vertelt over jezelf...
jezelf niet meer herkennen...
Waar ben ik naartoe?
Die onbezonnen meid...
Hopelijk krijg je snel een afspraak bij de psych...
Hoe gaat het trouwens op school en stage?
Valt het wat mee?
Met iedereen alles ongeveer in orde?
Lika?
Lotje?
Hier weer paniek he...
Zucht(((
Nu is mijn maag weer iets beter en t is nu weer mijn buik.
Ofwel kan ik makkelijk naar t toilet (2 tot 3 keer per dag) ofwel heel moelijk (1 keer per 3 dagen)...
Veel krampen dan en een opgeblazen gevoel...
Vanmorgen na 2 dagen eindelijk goed kunnen gaan en daarnet moet ik terug en bij het afgeven zit er een heel heel heel klein beetje bloed...
Voila...
Daar heb ik het weer he...
Naast maagk is er nu darmk...(
Wat moet ik toch doen?
Ik zou het liefst van al naar de spoedgevallen rijden om me te laten checken maar ja...Wat dan?
Bij de controle van mijn staaltje stoelgang was er geen bloed te vinden in de stoelgang.
Dok zei toen ook dat bloed bij afvegen geen kwaad kon als het niet vaak gebeurde.
Kon een adertje zijn of een scheurtje of zo...
Maar wat is vaak of niet vaak?
Ik had het vorige maand ook al eens...
Bedankt om te luisteren lieve meiden...
Ctje je wat kunnen ontspannen?
Ik herken wat je vertelt over jezelf...
jezelf niet meer herkennen...
Waar ben ik naartoe?
Die onbezonnen meid...
Hopelijk krijg je snel een afspraak bij de psych...
Hoe gaat het trouwens op school en stage?
Valt het wat mee?
Met iedereen alles ongeveer in orde?
Lika?
Lotje?
Hier weer paniek he...
Zucht
(((Nu is mijn maag weer iets beter en t is nu weer mijn buik.
Ofwel kan ik makkelijk naar t toilet (2 tot 3 keer per dag) ofwel heel moelijk (1 keer per 3 dagen)...
Veel krampen dan en een opgeblazen gevoel...
Vanmorgen na 2 dagen eindelijk goed kunnen gaan en daarnet moet ik terug en bij het afgeven zit er een heel heel heel klein beetje bloed...
Voila...
Daar heb ik het weer he...
Naast maagk is er nu darmk...
(Wat moet ik toch doen?
Ik zou het liefst van al naar de spoedgevallen rijden om me te laten checken maar ja...Wat dan?
Bij de controle van mijn staaltje stoelgang was er geen bloed te vinden in de stoelgang.
Dok zei toen ook dat bloed bij afvegen geen kwaad kon als het niet vaak gebeurde.
Kon een adertje zijn of een scheurtje of zo...
Maar wat is vaak of niet vaak?
Ik had het vorige maand ook al eens...
Bedankt om te luisteren lieve meiden...
dinsdag 19 november 2013 om 20:15
Hoi Manon!
Ja, ontspannen gaat me redelijk af. Ik schommel altijd in tussen relativeren en angst. Net weer even angst (help, volgens mij is mijn bultje groter!) en daarna relativeren (is dat nou wel echt zo? je kunt het nog steeds prima bewegen en is zacht, niets aan de hand). Het lekkere is, dat ik echt heel druk ben overdag met de kinderen. Hierdoor krijg ik bijna geen gelegenheid te piekeren, wat echt een uitkomst is. Om die reden vind ik stagelopen ook lekker. Hard werken vind ik heerlijk, lekker alle aandacht even eraf.
Ik hoop morgen mijn psych te kunnen bellen! Ook weer even afspraak met ha.... ter geruststelling... al weet ik dat het niet goed is.
In dat boek dat ik heb gelezen stond dat bevestiging vragen verslavend werkt. Je moet het eigenlijk afleren en zelf leren relativeren. Dat probeer ik nu dan ook heel hard, al gaat dat met vallen en opstaan. Ik wil namelijk nu alweer geruststelling vragen aan de ha. Ook stond erin dat hypochonders zich vaak fixeren op een bepaalde type ziekte. In mijn geval kanker dus... ik ben helemaal niet bang voor hartaanvallen en hersenbloedingen, gek he? Ook moet je voor jezelf angsttriggers zien te herkennen. Bij mij wekt overmatig controleren (voelen) en dingen opzoeken direct angst in de hand. Goed om te weten! Het ebook kostte mij 10 euro, misschien wel behulpzaam. maar vol spelfouten... irriteerde me haha.
Manon, 1x per maand bloed is NIET veel! Je had obstipatie en door t harde drukken ietsie pietsie bloed. Darmkanker geeft je heel veel bloed!! En heel regelmatig. Kan dus niet. Met regelmatig bedoelt de ha dat je het dagelijks/wekelijks hebt. Heb jij niet! Je maagdarmstelsel is ontregeld (ik weet er alles van...) waardoor je niet lekker bent. Hylac forte iets voor je? Heb ik deze zomer gebruikt, hielp best wel tegen de klachten! mss ook wel voor je maag
Komt helemaal goed meid! Waar kun jij echt van ontspannen? Die heilige huisjes moet je voor jezelf ontdekken en ze gebruiken! We gaan de angst beaten en we kunnen het!
Hoe is het met de rest? Geen nieuws, goed nieuws dan maar?!
xx
Ja, ontspannen gaat me redelijk af. Ik schommel altijd in tussen relativeren en angst. Net weer even angst (help, volgens mij is mijn bultje groter!) en daarna relativeren (is dat nou wel echt zo? je kunt het nog steeds prima bewegen en is zacht, niets aan de hand). Het lekkere is, dat ik echt heel druk ben overdag met de kinderen. Hierdoor krijg ik bijna geen gelegenheid te piekeren, wat echt een uitkomst is. Om die reden vind ik stagelopen ook lekker. Hard werken vind ik heerlijk, lekker alle aandacht even eraf.
Ik hoop morgen mijn psych te kunnen bellen! Ook weer even afspraak met ha.... ter geruststelling... al weet ik dat het niet goed is.
In dat boek dat ik heb gelezen stond dat bevestiging vragen verslavend werkt. Je moet het eigenlijk afleren en zelf leren relativeren. Dat probeer ik nu dan ook heel hard, al gaat dat met vallen en opstaan. Ik wil namelijk nu alweer geruststelling vragen aan de ha. Ook stond erin dat hypochonders zich vaak fixeren op een bepaalde type ziekte. In mijn geval kanker dus... ik ben helemaal niet bang voor hartaanvallen en hersenbloedingen, gek he? Ook moet je voor jezelf angsttriggers zien te herkennen. Bij mij wekt overmatig controleren (voelen) en dingen opzoeken direct angst in de hand. Goed om te weten! Het ebook kostte mij 10 euro, misschien wel behulpzaam. maar vol spelfouten... irriteerde me haha.
Manon, 1x per maand bloed is NIET veel! Je had obstipatie en door t harde drukken ietsie pietsie bloed. Darmkanker geeft je heel veel bloed!! En heel regelmatig. Kan dus niet. Met regelmatig bedoelt de ha dat je het dagelijks/wekelijks hebt. Heb jij niet! Je maagdarmstelsel is ontregeld (ik weet er alles van...) waardoor je niet lekker bent. Hylac forte iets voor je? Heb ik deze zomer gebruikt, hielp best wel tegen de klachten! mss ook wel voor je maag
Komt helemaal goed meid! Waar kun jij echt van ontspannen? Die heilige huisjes moet je voor jezelf ontdekken en ze gebruiken! We gaan de angst beaten en we kunnen het!
Hoe is het met de rest? Geen nieuws, goed nieuws dan maar?!
xx
woensdag 20 november 2013 om 10:34
Hoi meiden,
c'tje, vertrouw op de huisarts, als het nodig is sturen ze je echt door. het zoeken naar bevestiging is verslavend en daar moeten we allemaal vanaf. ik heb daar ook zo ene last van. Mijn verstand weet heel goed dat die geruststelling maar heel kort werkt, maar mijn gevoel blijft maar bang dat er toch iets wordt gemist en ik er dan te laat bij ben.
manon, wat vervelend van je klachten, hou je er aan vast dat er gekeken is en er geen verontrustende dingen uit het onderzoek naar vroen kwamen.
Hier gaat het ook niet echt lekker. Mijn vader heeft een raar blauw bultje op zijn been dat volgens de huisarts onrustige randen heeft. Volgende week kan hij pas terecht in het ziekenhuis en omdat hij nu alleen is ga ik mee. ben echt bang om ook mijn vader aan die rotziekte te verliezen. ook helpt het ook niet voor mijn hypochondrie. ik heb dan twee ouders die huidkanker hebben (gehad0. Voor mijn gevoel brengt dat mee dat ik het dus ook ga krijgen.
Mijn eigen klachten in mijn nek, oor en kaak zijn ook nog niet weg, maar ik probeer echt wat ik heb geleerd in therapie toe te passen.
hoop dat jullie allemaal een fijne dag hebben
c'tje, vertrouw op de huisarts, als het nodig is sturen ze je echt door. het zoeken naar bevestiging is verslavend en daar moeten we allemaal vanaf. ik heb daar ook zo ene last van. Mijn verstand weet heel goed dat die geruststelling maar heel kort werkt, maar mijn gevoel blijft maar bang dat er toch iets wordt gemist en ik er dan te laat bij ben.
manon, wat vervelend van je klachten, hou je er aan vast dat er gekeken is en er geen verontrustende dingen uit het onderzoek naar vroen kwamen.
Hier gaat het ook niet echt lekker. Mijn vader heeft een raar blauw bultje op zijn been dat volgens de huisarts onrustige randen heeft. Volgende week kan hij pas terecht in het ziekenhuis en omdat hij nu alleen is ga ik mee. ben echt bang om ook mijn vader aan die rotziekte te verliezen. ook helpt het ook niet voor mijn hypochondrie. ik heb dan twee ouders die huidkanker hebben (gehad0. Voor mijn gevoel brengt dat mee dat ik het dus ook ga krijgen.
Mijn eigen klachten in mijn nek, oor en kaak zijn ook nog niet weg, maar ik probeer echt wat ik heb geleerd in therapie toe te passen.
hoop dat jullie allemaal een fijne dag hebben
woensdag 20 november 2013 om 11:01
Ik wil jullie best opbeuren, maar ik vraag me tegelijkertijd af of dat niet ook een soort bevestiging is voor jullie en of ik jullie zo dus niet juist sterk in jullie hypochondrie. Ik denk dat hypochondrie voornamelijk een controle zaak is. Jullie willen allemaal controle houden op zaken die niet te controleren zijn. Het leven heb je niet volledig onder controle namelijk.
Behandelen jullie dat met je psycholoog?
Behandelen jullie dat met je psycholoog?
woensdag 20 november 2013 om 15:48
Aiki, ik ben de enige die nog geen therapie heeft gehad voor de angsten. Vrijdag ga ik bellen, dan heb ik tijd. Je hebt gelijk. Ik denk dat het relativeren van anderen tot op zekere hoogte kan werken. Weet echter wel wie het doet. Mijn beste vriendin lacht me gewoon uit als ik met iets kom, wat ik in feite heel prettig vind. Ze kan precies de woorden uitzoeken om me gerust te stellen, erg fijn. Ook vindt ze niet dat ik gek geworden ben ofzo, ze zegt dat ze het begrijpt maar dat ik wel hulp moet zoeken. Ik heb het ook wel eens aan anderen gevraagd - vorig jaar - toen ik weken rondliep met hoofdpijn en bang was voor een hersentumor. Toen waren er mensen die complete verhalen gingen vertellen over andere mensen die ook hoofdpijn hadden en vervolgens stierven aan een hersentumor. Of mensen die zeggen: oh, heb je die klacht? Dat is echt niet goed hoor. Je snapt, dat helpt dus echt niet. Dus echt totaal niet, haha. Weet dus echt bij wie je je hart uitstort. Ik weet nu ongeveer tegen wie ik het wel en niet moet doen. Tevens probeer ik het gewoon niet te doen - zeker als ik het al gehad heb - want die onrust komt uit jezelf.
Ik ben eigenlijk redelijk trots op mezelf hoe ik er nu mee omga. Jammer dat ik toch weer naar de huisarts ga vrijdag... ook jammer dat ik mijn psych nog steeds niet gebeld heb, maar doe het vrijdag echt!!! Het is een proces. Ik merk wel hoe meer afleiding ik heb, hoe verder ik wegdrijf van de angst, hoe meer ik terug in de realiteit kom en hoe minder grote rol de angst speelt. Het ligt er denk ik ook maar net aan in hoeverre je je gedachten kan verzetten. Bij mij gebeurt het tijdens het lesgeven... gelukkig!
Vandaag nog geen een keer gevoeld dus daar ben ik echt wel trots op! Net vergadering gehad voor de kerstviering dit jaar. Er is een andere collega op school en die heeft kanker, levensverlengende behandeling. Ze doet mee met de organisatie van de commissie. Toch behoorlijk heftig om dat zo te zien. Heb dan moeite met me te focussen op de vergadering. Ze vonden dat ik schijtlollig aan het doen was, maar ik denk dat het een houding is. Maar ik hou ook gewoon van grapjes maken... Ik ben dan eigenlijk steeds bezig met die vrouw. Wat zou ze voelen, zou ze zich erg beroerd voelen?
Aiki, het is zeker zo dat wij de controle over van alles willen bewaren. Terwijl die dagen waar alles niet loopt zoals ik het gepland had, meestal de beste dagen zijn! Ook als ik te diep in het glaasje heb gekeken heb ik regelmatig gaps... en dan was het een kei leuke avond. Raar toch, dat we ons daar toch zo druk om maken?
hmmm...
Ik ben eigenlijk redelijk trots op mezelf hoe ik er nu mee omga. Jammer dat ik toch weer naar de huisarts ga vrijdag... ook jammer dat ik mijn psych nog steeds niet gebeld heb, maar doe het vrijdag echt!!! Het is een proces. Ik merk wel hoe meer afleiding ik heb, hoe verder ik wegdrijf van de angst, hoe meer ik terug in de realiteit kom en hoe minder grote rol de angst speelt. Het ligt er denk ik ook maar net aan in hoeverre je je gedachten kan verzetten. Bij mij gebeurt het tijdens het lesgeven... gelukkig!
Vandaag nog geen een keer gevoeld dus daar ben ik echt wel trots op! Net vergadering gehad voor de kerstviering dit jaar. Er is een andere collega op school en die heeft kanker, levensverlengende behandeling. Ze doet mee met de organisatie van de commissie. Toch behoorlijk heftig om dat zo te zien. Heb dan moeite met me te focussen op de vergadering. Ze vonden dat ik schijtlollig aan het doen was, maar ik denk dat het een houding is. Maar ik hou ook gewoon van grapjes maken... Ik ben dan eigenlijk steeds bezig met die vrouw. Wat zou ze voelen, zou ze zich erg beroerd voelen?
Aiki, het is zeker zo dat wij de controle over van alles willen bewaren. Terwijl die dagen waar alles niet loopt zoals ik het gepland had, meestal de beste dagen zijn! Ook als ik te diep in het glaasje heb gekeken heb ik regelmatig gaps... en dan was het een kei leuke avond. Raar toch, dat we ons daar toch zo druk om maken?
hmmm...
woensdag 20 november 2013 om 15:53
Eigenlijk voel ik me sowieso heel positief over de komende tijd. Natuurlijk nog wel een beetje met de angst die me blijft prikken om alert te blijven. Maar goed, ik ben volgende week jarig en dan word ik 23 ik geef een redelijk groot feest in mijn huis en ik vind het hartstikke spannend (op een leuke manier). Ook zijn wij op school veel bezig met de voorbereidingen voor sint en kerst en dat geeft wel echt dat saamhorigheidsgevoel. Heel prettig! Ook met de kinderen is het best wel allemaal heel gezellig. Ze zijn zo zenuwachtig voor de sint! Met vriendinnen al leuke dingen aan het plannen voor mijn 3 weken durende (!!) kerstvakantie. Dat is dus allemaal erg positief. Ik weet wel dat ik dit jaar weer goede voornemens ga opstellen haha 
en dat ik in 2014 die angsten een kont schop ga geven! Wie doet met me mee????
en dat ik in 2014 die angsten een kont schop ga geven! Wie doet met me mee????
woensdag 20 november 2013 om 17:12
Let;s kick some ass!!! )))
Ja hier ook.
Hoe meer ik me verstrooi, hoe beter het gaat...
Ik heb ook het boekje gekocht Ctje
Ben er al volop in bezig en het is wel eens leuk om het zo nuchter te zien...
Wie weet helpt het wel voor een stukje!
Ik heb dan gisteren nog even mijn schoonmama opgebeld.
Ze is spoedverpleegster en zij weet van mijn angsten.
Ik vertelde haar waar ik mee zat en ze zei direct: maar schatteke toch!!!
Ze verstond het maar zei dat ik dat echt uit mijn hoofd moest zetten.
Dat ik te jong ben, niet de symptomen vertoon (al denk ik van wel maar dat zijn ze dus niet )...
Dus nu ben ik wel een beetje meer gerustgesteld.
Ik ga nu ook niet naar de dokter!
Ik ga het proberen vol te houden.
Wie weet trekt alles vanzelf weg!
Ik denk dat iedereen wel elke dag iets heeft waar hij of zij kan blijven bij stilstaan...
Maar t is de manier waarop je er mee omgaat he...
Alert zijn is ok maar dat is het dan ook.
Ik ben nu wel begonnen met lopen en vrijdag ga ik naar een mevrouw voor een ganse ontzuringskuur.
Op weg om me beter te voelen en fitter.
Wie weet is sport wel de ideale manier om die nare dingen deels kwijt te raken...
Volgens mijn relaxatietherapeut moet je ook altijd positief denken en praten tegen jezelf.
Bv niet: ik ben niet bang!
Want je brein onthoudt BANG!
Waardoor je effectief in een negatief patroon terecht komt.
Je moet alles positief gebruiken.
Eerder: ik voel me fit en super!
Klinkt al helemaal anders he!
We proberen daar nu ook aan te werken
Ctje dikke pluim dat je nog niet gevoeld hebt!
Want zoals hier reeds gezegd werd: je kunt het beginnen irriteren ook he...
Lieve Lotje, wat leef ik me je mee!!!
Ik hoop echt van harte dat het vals alarm is en dat je opgelucht kan ademhalen volgende week!!!
Dikke knuffel!
Aiki, ja mss heb je wel gelijk hoor.
Maar de manier waarop je schreef dat je zelf iets voelde, vond ik erg grappig.
En ik dacht bij mezelf: kon ik het maar zo zien...
Ziezo, muziekschool met de kindjes.
Vanmiddag 30 cupcakes gebakken en versierd.
t Was leuk.
Veel liefs en tot gauw!!
Ja hier ook.
Hoe meer ik me verstrooi, hoe beter het gaat...
Ik heb ook het boekje gekocht Ctje
Ben er al volop in bezig en het is wel eens leuk om het zo nuchter te zien...
Wie weet helpt het wel voor een stukje!
Ik heb dan gisteren nog even mijn schoonmama opgebeld.
Ze is spoedverpleegster en zij weet van mijn angsten.
Ik vertelde haar waar ik mee zat en ze zei direct: maar schatteke toch!!!
Ze verstond het maar zei dat ik dat echt uit mijn hoofd moest zetten.
Dat ik te jong ben, niet de symptomen vertoon (al denk ik van wel maar dat zijn ze dus niet )...
Dus nu ben ik wel een beetje meer gerustgesteld.
Ik ga nu ook niet naar de dokter!
Ik ga het proberen vol te houden.
Wie weet trekt alles vanzelf weg!
Ik denk dat iedereen wel elke dag iets heeft waar hij of zij kan blijven bij stilstaan...
Maar t is de manier waarop je er mee omgaat he...
Alert zijn is ok maar dat is het dan ook.
Ik ben nu wel begonnen met lopen en vrijdag ga ik naar een mevrouw voor een ganse ontzuringskuur.
Op weg om me beter te voelen en fitter.
Wie weet is sport wel de ideale manier om die nare dingen deels kwijt te raken...
Volgens mijn relaxatietherapeut moet je ook altijd positief denken en praten tegen jezelf.
Bv niet: ik ben niet bang!
Want je brein onthoudt BANG!
Waardoor je effectief in een negatief patroon terecht komt.
Je moet alles positief gebruiken.
Eerder: ik voel me fit en super!
Klinkt al helemaal anders he!
We proberen daar nu ook aan te werken
Ctje dikke pluim dat je nog niet gevoeld hebt!
Want zoals hier reeds gezegd werd: je kunt het beginnen irriteren ook he...
Lieve Lotje, wat leef ik me je mee!!!
Ik hoop echt van harte dat het vals alarm is en dat je opgelucht kan ademhalen volgende week!!!
Dikke knuffel!
Aiki, ja mss heb je wel gelijk hoor.
Maar de manier waarop je schreef dat je zelf iets voelde, vond ik erg grappig.
En ik dacht bij mezelf: kon ik het maar zo zien...
Ziezo, muziekschool met de kindjes.
Vanmiddag 30 cupcakes gebakken en versierd.
t Was leuk.
Veel liefs en tot gauw!!
vrijdag 22 november 2013 om 10:42
Manon, fijn dat je bent gerustgesteld! Heerlijk is dat he hoe voel je je nu? Ik hoop dat je gauw wat opknapt! Niet lekker zijn is stom!
Hier weer even niet goed... stond heel positief op vanochtend, moest 8:50 bij de dokter zijn. Even aan het bultje gevoeld en geen veranderingen merkbaar. Fijn zou je zeggen... kom ik bij de dokter - sinds tijden mijn eigen dokter ipv de artsen in opleiding - voelt ze heel vluchtig en zegt ze: nou, echo dan maar doen? Dan weet je wat het is. Dus ik al helemaal in paniek natuurlijk... ze heeft niet eens gezegd van, het is onwaarschijnlijk dat het iets ergs is want:.... en ook niet gevraagd naar andere klachten. Dus ik zei: wat kunnen ze dan op die echo zien? Zij: ja of het een lymfeklier is of niet. Mijn dokter had wel gezegd dat een vetbultje onwaarschijnlijk is, omdat het echt voelde als een kliertje. en ze zei dat het wss niet meer weg ging... nu heb ik bloed laten prikken, want volgens haar zou zij dan afwijkingen in het bloed kunnen zien (en dat heeft ze me gewoon wijs gemaakt, want je kan lymfeklierkanker echt niet altijd in het bloed zien hoor). Ik ben weer enorm bang en paniekerig ipv gerustgesteld. Had beter niet kunnen gaan.... die arts in opleiding vorige keer nam echt de tijd om het te bekijken en me gerust te stellen, veel beter. Ik probeer me dan ook echt vast te houden aan het hetgeen hij tegen mij gezegd heeft 3 weken geleden. Er is niet echt iets veranderd ondertussen, dus moet het goed zijn. Gewoon erg vervelend dat ik weer op deze manier van mijn stuk gebracht breng (of dat ik me van mijn stuk heb laten brengen).
Sorry voor mijn zeikbericht hoor, maar ik kan dan ZO ontzettend balen. Ben ik helemaal positief begonnen - niet bezig met k.. - en dan ineens de angst in alle hevigheid terug. Ik heb ook gegoogled, maar nu alweer weggeklikt. Gelezen over een man die een bult in zijn hals had en die na 2 weken alweer flink ging groeien - dat is bij mij niet het geval geweest - dus stelt wel gerust. Ik moet vooral van dat ding afblijven...
wat denken jullie? kan iemand mij gerust stellen? zo even inspreken bij mijn psycholoog. ik haat inspreken.
xxx
Hier weer even niet goed... stond heel positief op vanochtend, moest 8:50 bij de dokter zijn. Even aan het bultje gevoeld en geen veranderingen merkbaar. Fijn zou je zeggen... kom ik bij de dokter - sinds tijden mijn eigen dokter ipv de artsen in opleiding - voelt ze heel vluchtig en zegt ze: nou, echo dan maar doen? Dan weet je wat het is. Dus ik al helemaal in paniek natuurlijk... ze heeft niet eens gezegd van, het is onwaarschijnlijk dat het iets ergs is want:.... en ook niet gevraagd naar andere klachten. Dus ik zei: wat kunnen ze dan op die echo zien? Zij: ja of het een lymfeklier is of niet. Mijn dokter had wel gezegd dat een vetbultje onwaarschijnlijk is, omdat het echt voelde als een kliertje. en ze zei dat het wss niet meer weg ging... nu heb ik bloed laten prikken, want volgens haar zou zij dan afwijkingen in het bloed kunnen zien (en dat heeft ze me gewoon wijs gemaakt, want je kan lymfeklierkanker echt niet altijd in het bloed zien hoor). Ik ben weer enorm bang en paniekerig ipv gerustgesteld. Had beter niet kunnen gaan.... die arts in opleiding vorige keer nam echt de tijd om het te bekijken en me gerust te stellen, veel beter. Ik probeer me dan ook echt vast te houden aan het hetgeen hij tegen mij gezegd heeft 3 weken geleden. Er is niet echt iets veranderd ondertussen, dus moet het goed zijn. Gewoon erg vervelend dat ik weer op deze manier van mijn stuk gebracht breng (of dat ik me van mijn stuk heb laten brengen).
Sorry voor mijn zeikbericht hoor, maar ik kan dan ZO ontzettend balen. Ben ik helemaal positief begonnen - niet bezig met k.. - en dan ineens de angst in alle hevigheid terug. Ik heb ook gegoogled, maar nu alweer weggeklikt. Gelezen over een man die een bult in zijn hals had en die na 2 weken alweer flink ging groeien - dat is bij mij niet het geval geweest - dus stelt wel gerust. Ik moet vooral van dat ding afblijven...
wat denken jullie? kan iemand mij gerust stellen?
zo even inspreken bij mijn psycholoog. ik haat inspreken. xxx
vrijdag 22 november 2013 om 17:48
Ok Ctje... Ik begrijp heel heel goed je bezorgdheid!
Maar hou je nu vast aan het advies dat je van de arts in opleiding.
Jouw arts neemt nu gewoon geen risico's.
Als het iets ernstigs was, ging ze het nu reeds gezegd hebben.
"Ik maak me zorgen en daarom stuur ik je door voor een echo."
Ik denk dat het ze het enkel doet om jou gerust te stellen!
Want zoals je zelf schrijft zei de arts: dan weet JIJ wat het is!
Zij weet het waarschijnlijk al, jij twijfelt nog en bent niet zeker en dat heeft de dokter opgemerkt!
En sowieso kunnen ze in je bloedwaarden je bezinking zien.
Dat is de basis voor alles.
Als die afwijkt is er reden tot verder onderzoek!
Dus ze zien zeker wel iets in het bloed.
Ik heb gehoord van een dame met lymfeklier en bij haar groeiden de klieren heel erg en kwamen er per dag bij.
Als paddestoelen uit de grond!
Wanneer mag je bellen voor je bloeduitslag?
Ze heeft het toch met dringendheid aangevraagd hoop ik?
Als de dokter dat bij mij doet, kan ik dezelfde avond nog bellen voor het resultaat!
En je echo?
Laat dat zo snel mogelijk doen...
Hier in Belgie lukt dat heel snel.
Mijn radioloog kan mij altijd de dag zelf ontvangen...
Probeer je angsten nu de rationaliseren meid.
Ik weet dat ik het heel makkelijk heb, want zelf doe ik het ook niet!
Maar maak je pas zorgen als er echt iets aan de hand is...
Ga er vanuit dat alles in orde is!
Die dame waar ik van sprak was ook erg vermoeid.
En ik bedoel niet vermoeid als in: ik zou wel een dutje kunnen doen na het middageten...neen.
Echt uren uren slapen en nog doodop.
Knuffel lieve meid!!!
Hier was ik gerustgesteld maar tja... de klachten blijven dus de ongerustheid blijft.
Vooral mijn maag blijft heel vervelend doen.
Ik ben niet misselijk, heb ook honger.
Ik voel mijn maag gewoon heel de tijd.
Een brok in mijn maag tot in mijn keel....
Zou dat van het gezegde komen: er ligt iets op je maag?
Stress? Angst?
Bah bah...
Laat iets weten he Ctje!
We denken aan je!
Veel liefs
xxx
Maar hou je nu vast aan het advies dat je van de arts in opleiding.
Jouw arts neemt nu gewoon geen risico's.
Als het iets ernstigs was, ging ze het nu reeds gezegd hebben.
"Ik maak me zorgen en daarom stuur ik je door voor een echo."
Ik denk dat het ze het enkel doet om jou gerust te stellen!
Want zoals je zelf schrijft zei de arts: dan weet JIJ wat het is!
Zij weet het waarschijnlijk al, jij twijfelt nog en bent niet zeker en dat heeft de dokter opgemerkt!
En sowieso kunnen ze in je bloedwaarden je bezinking zien.
Dat is de basis voor alles.
Als die afwijkt is er reden tot verder onderzoek!
Dus ze zien zeker wel iets in het bloed.
Ik heb gehoord van een dame met lymfeklier en bij haar groeiden de klieren heel erg en kwamen er per dag bij.
Als paddestoelen uit de grond!
Wanneer mag je bellen voor je bloeduitslag?
Ze heeft het toch met dringendheid aangevraagd hoop ik?
Als de dokter dat bij mij doet, kan ik dezelfde avond nog bellen voor het resultaat!
En je echo?
Laat dat zo snel mogelijk doen...
Hier in Belgie lukt dat heel snel.
Mijn radioloog kan mij altijd de dag zelf ontvangen...
Probeer je angsten nu de rationaliseren meid.
Ik weet dat ik het heel makkelijk heb, want zelf doe ik het ook niet!
Maar maak je pas zorgen als er echt iets aan de hand is...
Ga er vanuit dat alles in orde is!
Die dame waar ik van sprak was ook erg vermoeid.
En ik bedoel niet vermoeid als in: ik zou wel een dutje kunnen doen na het middageten...neen.
Echt uren uren slapen en nog doodop.
Knuffel lieve meid!!!
Hier was ik gerustgesteld maar tja... de klachten blijven dus de ongerustheid blijft.
Vooral mijn maag blijft heel vervelend doen.
Ik ben niet misselijk, heb ook honger.
Ik voel mijn maag gewoon heel de tijd.
Een brok in mijn maag tot in mijn keel....
Zou dat van het gezegde komen: er ligt iets op je maag?
Stress? Angst?
Bah bah...
Laat iets weten he Ctje!
We denken aan je!
Veel liefs
xxx
vrijdag 22 november 2013 om 18:41
Wat een hartverwarmend bericht Manon, kippenvel! Zo lief <3 dank je wel!!!
Ik zit nu zelf ook te relativeren en te denken: komop nou meid, ze zei dat het HAAR niet nodig leek maar als IK wilde weten wat het was kon ze de echo doen. In plaats daarvan heb ik nu het bloedonderzoek laten doen, omdat dat veel makkelijker is en volgens haar kon ze het dan ook uitsluiten. Ik vroeg toen: ja maar kun je toch niet altijd in het bloed zien? Zij zei toen dat ze dat nu wel zou kunnen zien als het mis was. Ik moet het maar accepteren nu. Echo gaat meestal niet zo snel hier in NL (naar mijn weten) en dat wekt mogelijk NOG meer angst op. Het is echt maar een heel klein zwellinkje, niet eens in de buurt bij een knikker. Ik heb gegoogled - kon me echt even niet beheersen - en zag dat er 2 soorten lymfeklierkanker zijn: eentje waarbij een geheel gebied is aangedaan en eentje waarbij één enkele lymfeklier is aangedaan. Deed mijn alarmbellen rinkelen, maar overal worden zwellingen van de lies, oksel of hals genoemd. Nooit het achterhoofd. Zal het daar bij niemand ooit beginnen? En zou mijn klier al niet gegroeid moeten zijn in de 3 weken dat het er zit als het iets basaals was? Zoveel zorgen... waarschijnlijk zo onnodig.... gaat mijn dokter ook zeggen dat het altijd meerdere gezwollen klieren zijn ipv 1tje... pff please. vermoeiend. Bedankt voor je lieve bericht iig, stelt gerust! Knuffel!
Wat jij hebt, heb ik ook heel vaak! Als ik bijv. een date heb kan ik niet eten. Ik voel wel honger, maar het 'lukt' niet. Echt een soort knoop in de maag. Heeft gewoon indirect met je angst te maken. Je bent bezig met je maag en met eten en daarom wil het eten niet. Vervelend, maar niet ernstig!!! Ga je nog leuke dingen doen dit weekend?
Ik hou met dit weekend even rustig, want ben snipverkouden! Krijg je als je met kinderen werkt
xx
Ik zit nu zelf ook te relativeren en te denken: komop nou meid, ze zei dat het HAAR niet nodig leek maar als IK wilde weten wat het was kon ze de echo doen. In plaats daarvan heb ik nu het bloedonderzoek laten doen, omdat dat veel makkelijker is en volgens haar kon ze het dan ook uitsluiten. Ik vroeg toen: ja maar kun je toch niet altijd in het bloed zien? Zij zei toen dat ze dat nu wel zou kunnen zien als het mis was. Ik moet het maar accepteren nu. Echo gaat meestal niet zo snel hier in NL (naar mijn weten) en dat wekt mogelijk NOG meer angst op. Het is echt maar een heel klein zwellinkje, niet eens in de buurt bij een knikker. Ik heb gegoogled - kon me echt even niet beheersen - en zag dat er 2 soorten lymfeklierkanker zijn: eentje waarbij een geheel gebied is aangedaan en eentje waarbij één enkele lymfeklier is aangedaan. Deed mijn alarmbellen rinkelen, maar overal worden zwellingen van de lies, oksel of hals genoemd. Nooit het achterhoofd. Zal het daar bij niemand ooit beginnen? En zou mijn klier al niet gegroeid moeten zijn in de 3 weken dat het er zit als het iets basaals was? Zoveel zorgen... waarschijnlijk zo onnodig.... gaat mijn dokter ook zeggen dat het altijd meerdere gezwollen klieren zijn ipv 1tje... pff please. vermoeiend. Bedankt voor je lieve bericht iig, stelt gerust! Knuffel!
Wat jij hebt, heb ik ook heel vaak! Als ik bijv. een date heb kan ik niet eten. Ik voel wel honger, maar het 'lukt' niet. Echt een soort knoop in de maag. Heeft gewoon indirect met je angst te maken. Je bent bezig met je maag en met eten en daarom wil het eten niet. Vervelend, maar niet ernstig!!! Ga je nog leuke dingen doen dit weekend?
Ik hou met dit weekend even rustig, want ben snipverkouden! Krijg je als je met kinderen werkt
xx
zondag 24 november 2013 om 07:11
Hoe gaat het met je ctje??
Een beetje kunnen chillen?
Wanneer krijg je je bloeduitslag?
We denken aan je!!
Lotje hoe gaat het daar??
Moest je vrijdag niet met je papa naar het ziekenhuis? Laat even weten hoe dat ging!
Hier nog steeds niet lekker en verschrikkelijke angst(((
Maag is 1 grote bol alsof ik 4 liter water heb gedronken. Boeren lucht voor een paar minuten op om dan weer dat gevoel te krijgen. Tot opeens dat gevoel verdwijnt en dan heb ik honger. Heel raar!!!!
Ik ben ook niet misselijk... Ik heb voor morgen toch nog maar een afspraak gemaakt bij mij HA.
Hopelijk kan ze me geruststellen...
Prettige zondag!
X
Een beetje kunnen chillen?
Wanneer krijg je je bloeduitslag?
We denken aan je!!
Lotje hoe gaat het daar??
Moest je vrijdag niet met je papa naar het ziekenhuis? Laat even weten hoe dat ging!
Hier nog steeds niet lekker en verschrikkelijke angst
((( Maag is 1 grote bol alsof ik 4 liter water heb gedronken. Boeren lucht voor een paar minuten op om dan weer dat gevoel te krijgen. Tot opeens dat gevoel verdwijnt en dan heb ik honger. Heel raar!!!!
Ik ben ook niet misselijk... Ik heb voor morgen toch nog maar een afspraak gemaakt bij mij HA.
Hopelijk kan ze me geruststellen...
Prettige zondag!
X
maandag 25 november 2013 om 10:27
Hoi meiden,
C'tje, het eerste dat ik dacht toen ik las over jouw echo was, dan doen ze alleen om jou gerust te stellen. Raar is het hoe dat werkt, je gaat naar de huisarts om gerust gesteld te worden, dat is wat je wilt horen en dan doen ze wat je wilt, namelijk alles uitsluiten en dan voelt het ook weer niet goed. Wij hypochonders zijn ingewikkelde wezens soms. Ik zou gewoon gaan, dan weet je het zeker en dan blijft het niet knagen. Heb ik ook gedaan met een bobbeltje onder mijn kaak. Hij zit er nog steeds, maar ik kan het nu volkomen laten rusten omdat ik weet dat het niets is.
Manon, balen dat je klachten niet weggaan. Zo herkenbaar, alleen dan bij mij rechtsonder in mijn buik. De huisarts heeft het over spanning, maar ik word er gek van. Net als van de pijn in mijn oor. ik loop vanwege buisjes al bij de KNO arts en heb voor volgende week maandag een afspraak gemaakt. Hij is altijd redelijk laks dus ik ben benieuwd of hij de moeite neemt om echt te kijken. As woensdag met mijn vader naar de dermatoloog. Ben er echt nerveus over. Gelukkig gaat het nu wat tijd betreft opschieten.
Nou meiden, mijn jongste wordt zo wakker en ze is net gaan lopen dus dat wordt weer achter haar aan rennen
fijne dag
C'tje, het eerste dat ik dacht toen ik las over jouw echo was, dan doen ze alleen om jou gerust te stellen. Raar is het hoe dat werkt, je gaat naar de huisarts om gerust gesteld te worden, dat is wat je wilt horen en dan doen ze wat je wilt, namelijk alles uitsluiten en dan voelt het ook weer niet goed. Wij hypochonders zijn ingewikkelde wezens soms. Ik zou gewoon gaan, dan weet je het zeker en dan blijft het niet knagen. Heb ik ook gedaan met een bobbeltje onder mijn kaak. Hij zit er nog steeds, maar ik kan het nu volkomen laten rusten omdat ik weet dat het niets is.
Manon, balen dat je klachten niet weggaan. Zo herkenbaar, alleen dan bij mij rechtsonder in mijn buik. De huisarts heeft het over spanning, maar ik word er gek van. Net als van de pijn in mijn oor. ik loop vanwege buisjes al bij de KNO arts en heb voor volgende week maandag een afspraak gemaakt. Hij is altijd redelijk laks dus ik ben benieuwd of hij de moeite neemt om echt te kijken. As woensdag met mijn vader naar de dermatoloog. Ben er echt nerveus over. Gelukkig gaat het nu wat tijd betreft opschieten.
Nou meiden, mijn jongste wordt zo wakker en ze is net gaan lopen dus dat wordt weer achter haar aan rennen
fijne dag
maandag 25 november 2013 om 17:42
Hoi meiden,
Manon, wat zei je dokter? Hopelijk ben je gerust gesteld meid!!
Lotje, spannende week voor jou zeg! Heel veel sterkte, alles komt vast goed ik heb dat ook wel eens trouwens, die pijn in rechterbuik. Als ik heel zenuwachtig ben enzo... irritant!
Hier gaat het nog steeds mwah. Obessief bezig met k... enzo. En die stomme bobbel op mijn hoofd. Ik snap niet waarom ik nou niet kan relativeren. Dat het klein is en niet tot nauwelijks groeit in 4 weken tijd en beweegbaar is op het hoofd. Ik vind het zo voor schut om de dokter weer te bellen en toch om een echo te vragen, zal je net zien dat ze er niet is ofzo. Of vinden jullie dat ik dat wel moet doen? Is de wachttijd meestal lang voor een echo? Bah... ik ben aan het balen.
Manon, wat zei je dokter? Hopelijk ben je gerust gesteld meid!!
Lotje, spannende week voor jou zeg! Heel veel sterkte, alles komt vast goed ik heb dat ook wel eens trouwens, die pijn in rechterbuik. Als ik heel zenuwachtig ben enzo... irritant!
Hier gaat het nog steeds mwah. Obessief bezig met k... enzo. En die stomme bobbel op mijn hoofd. Ik snap niet waarom ik nou niet kan relativeren. Dat het klein is en niet tot nauwelijks groeit in 4 weken tijd en beweegbaar is op het hoofd. Ik vind het zo voor schut om de dokter weer te bellen en toch om een echo te vragen, zal je net zien dat ze er niet is ofzo. Of vinden jullie dat ik dat wel moet doen? Is de wachttijd meestal lang voor een echo? Bah... ik ben aan het balen.
