Hypochondrie

quote:evangeline_234 schreef op woensdag 11 december 2013 20:06 Haha nee dat snap ik maar ik probeer mezelf juist aan te leren dat klachten ook een simpele oorzaak kunnen hebben, lijkt me toch niet nodig om na 1 dag iets wat op een buikgriepje lijkt al naar de huisarts te rennen of denk jij van wel? Vroeger deed ik dat dus wel, maar soms met wat bevestging van forum zoals hier kan ik t wat meer relativeren.

xx Nee hoor daar hoef je niet voor naar de huisarts. Genoeg drinken!

Hallo lieve meiden,



Nieuwkomers, welkom!! Sorry dat ik zo lang niets heb laten horen, druk druk druk!! Manon, ik ben KEI trots op je dat je aan de medicijnen bent en dat je eraan blijft! Superrrr! Ook echt goed dat je je beter voelt en weinig bijwerkingen hebt. Je kun het, zie je nu wel!!



Lika, leuk om weer iets van je te horen! Angst gaat heel goed zo te lezen? keep up the good work girl!



evangeline, het is idd een virus. Waarom zegt dat mens uit je klas dat kramp daar niet bijhoort? Toen ik 19 was had ik een buikgroep en ik lag te kreunen in mijn bed van de krampen. Water kwam er uit me en met 2 dagen was het over. Hoezo kramp hoort er niet bij?? Hoeft wellicht niet altijd, maar is ZEKER niet uitzonderlijk. Gekke mensen



Met mij gaat het qua angst eigenlijk heel goed! * klopt af* Ik heb nu een beetje weten te accepteren dat dat bultje gewoon bij me hoort. Af en toe krimpt ie en groeit ie weer iets, maar nooit buitensporig. Het zal een reactieve klier zijn en ik heb nu ook veel minder de behoefte om te voelen. Ik ben echt heel erg trots op mezelf! Ik weet dat het stom klinkt, maar het voelt als een overwinning! Ik heb mezelf gerust gesteld zonder echo of nog een keer bevestiging van de dokter en dat is toch the way up! Ik voel me ook kiplekker qua energie enzo op dit moment.



Heeft er denk ik ook mee te maken dat ik nu steeds maar groene smoothies drink en veel groente en fruit extra eet. Ik heb het gevoel dat ik nu keuzes kan maken in hoe ik mijn leven wil hebben. Gek is dat he? Probleem is alleen wel dat ik 2 kg ben afgevallen en daardoor voel ik me nu wel iets lelijker, terwijl mijn huid er best wel goed uit ziet! Moet daar dus even een plannetje voor maken.



Thuissituatie nu ook wat minder. Veel gedonder met mijn vader. Die vindt mijn gezonde eten maar aanstellerij. Ondertussen drinkt hij per dag 2 bier en 2 wijn (= kachel) tot grote

Ctje fijn dat het zo goed gaat! supergoed van je!

en manon, inmiddels al opgehoogd? Ik heb het opbouwen nog langzamer gedaan;-) met stapjes van 12,5 mg omhoog, maar ik ben dan ook echt een watje;-)



als ik terug denk aan de zomer ben ik zó blij dat ik van die extreme angsten af ben! nu weer last van andere dingen maar daar zal ook wel weer een oplossing voor komen!

Hoop echt dat je snel merkt dat je baat heb t bij de pillen Manon! Zet m op allemaal!

liefs

Hoi allemaal,



Nieuwe meiden, van harte welkom. Hopenlijk hebben jullie iets aan dit topic.

Hier gaat het redelijk. Het plekje op mijn vader's been was gelukkig goedaardig. Ik vond het toch wel weer erg spannend die laatste dagen.



Met mij gaat en af en aan. De grote paniek die er eerder dit jaar steeds was die is er gelukkig niet meer, maar het piekeren heb ik nog niet helemaal onder controle. Ik merk dat de focus nu weer gericht is op mijn mond en mijn nek en oren. Heb het vermoeden dat een berichtje op nu.nl over het op tijd naar de dokter gaan met wondjes e.d. in de mond mijn angst weer langzaam heeft opgewekt. Door de hypochondrie vallen dat soort berichten extra op en blijven die nazeuren.



Ook dit forum helpt niet altijd mee, vooral de gezondheidspeiler heeft een soort aanzuigende werking. Onlangs waren daar twee meiden op die beiden borstkanker blijken te hebben. Ik trek me dat dan extra aan, terwijl het niet over mij gaat, maar ik leef me dan teveel in. Ik spreek mezelf dan maar streng toe dat het niet over mij gaat. Toch blijft dit moeilijk omdat het om meiden gaat die in leeftijd niet veel van mij verschillen.



Mijn behandeling is in de afrondende fase. De psycholoog vond het heel knap dat ik zo ver gekomen zonder medicijnen en gezien het overlijden van mijn moeder. Dat laatste vind ik nog steeds erg moeilijk. Ik kom er niet aan toe hier echt over te praten of er verdriet om te hebben door de drukte met werk en de kinderen. Ik ben bang dat als ik het niet goed verwerk dit zich zal uiten in nieuwe hypochondrie.



Lika, fijn dat de medicijnen aanslaan. Als we je kunnen helpen met je andere probleem dan hoor ik het graag.



Manon, je bent goed bezig met je medicatie.



Iedereen alvast fijne zorgeloze feestdagen toegewenst!!

Hoi meiden,



Jeetje, wat is dit forum rustig zeg!!! Ik hoop dat het met iedereen goed gaat



Lotje, ik vind het ook heel knap van je! Wauw, hoe voel ej je nu?



Hier gaat het eigenlijk enorm goed. Totaal geen nare gedachten meer over enge ziekten. Ik blijf wel altijd een beetje 'depri' en de slechte kant zien van dingen. Ik zie alles eerder negatief dan positief en dat helpt niet. Ik heb binnenkort mijn eerste afspraak bij de psych!



Ik ga nu om met een jongen en daar heb ik wel eens seks mee. Ik doe het altijd veilig, juist vanwege de angst voor ziekten! Scheurde gister avond dat condoom en zat ik helemaal vol met zijn 'spul'.... Ik was echt in alle staten. Ik baal zo erg. Echt, dan denk ik had ik nu per se naar hem toe moeten gaan? Hij zegt dat hij vorig jaar zich op alle soa's heeft laten testen (incl. hiv) en dat hij daarna met 1 meisje is geweest onveilig die vet 'braaf' was. Dat zegt hij ook over mij, maar ik ben dus echt niet braaf. Wat denken jullie? Overdrijf ik? Dat condoom was gewoon echt helemaal gescheurd dus alles zat volledig in me. Ik wil hem natuurlijk geloven enzo maar het knaagt direct. Soa test bij de ha is hartstikke duur en bovendien zien mijn ouders dan dat ik heb lopen rampetampen... Pffff...



Hoe is het met de rest? Ik hoop dat het met jullie ook goed gaat (dat gaat het met mij namelijk ook, minus dat voorval van gisteren ). Ik hoop dat ik in therapie kan leren om mijn zelfvertrouwen op te krikken. Merk dat het daar enorm aan schort de laatst tijd en dat doet me tekort vind ik...



Wel, ik ga nu maar eens mijn angst opzij zetten en aan de studie!



Liefs Ctje

Jouw huidige hartslag is prima, zeker niet te langzaam. Dat is pas bij onder de 30-40 in rust en dan moet je echt een sporthart hebben. Dan is het zo laag dat het problemen op kan gaan leveren. Mijn rusthartslag ligt rond de 60 overigens.

Hello girls!



Het is hier inderdaad angstvallig stil! Ik gok dat dat goed nieuws is, want niemand heeft dan denk ik de behoefte om van zich af te schrijven



Manon, ik vind het echt knap dat je zo doorzet met de medicatie! Petje af! Niet druk maken om een trage hartslag, dat is goed je hart maakte overuren!



Hier eigenlijk best wel goed... Ik ben 'trots' op mezelf dat ik eigenlijk de angsten zelf wel in de hand heb de laatste tijd. Ik maak momenteel een vrij rustige episode door, met weinig angst. De angsten die komen gaan eigenlijk wel weer snel weg, of kan ik relativeren.. zo ook met die hiv angst.. haha.



Wel weer een klein rijstkorrelachtig bultje in mijn nek gevonden. Kliertje denk ik... die op mijn hoofd zit er ook nog, maar niets aan veranderd verder. Ik kan deze ook heen en weer bewegen als ik moeite doe.. Dat is een goed teken. Toch knaagt het lichtelijk - verreweg niet zo erg bij die andere - in mijn achterhoofd.. ach gaat wel over! die andere denk ik ook nooit meer aan denk zo dat iedereen misschien wel ergens lymfekliertjes voelt als hij echt gaat palperen? Ik was niet echt aan het palperen, maar ik heb vaak puistjes daarzo, maar dat is dit niet. Daarom vond ik het... jammer altijd haha



nou ik ga maar eens mijn groene smoothie drinken! het gezonde eten en drinken geeft me enorm veel rust moet ik zeggen en doordat ik me hierdoor lichamelijk lekkerder voel, voel ik me rustiger en beter. Ook vitamine D heeft me geholpen met depri klachten!!

Hoi meiden,



Jullie laatste posten heb ik blijkbaar over het hoofd gezien.



C'tje, als ik het goed begrijp gaat het Harstikke goed.

Manon, lastig die keuzes met de medicatie. Misschien toch maar die hogere dosis proberen. Als het niet werkt kun je altijd minderen.



Hier gaat het redelijk. Het leek even heel goed te gaan tot ik weer een bultje en een rare vlek zag op een lichaam. Ook weer buikpijn in rechter onderbuik. Misschien heeft het ook met mijn cyclus te maken want rond zondag is het weer zover.



Daarnaast loopt de spanning op. Over 8 weken weer naar de dermatoloog.Ik tel de weken af en ik moet binnenkort mijn jaarlijkse mammografie laten maken en rond mei een echo om te zien of de knobbels op mijn schildklier zijn gegroeid. Zo blijf ik in de medische molen wat niet helpt om van de spanning af te komen.



Ik probeer me te richten op leuke dingen en dat lukt aardig, toch zeurt er steeds iets in mijn achterhoofd dat zegt dat het morgen voorbij is en dat me een hoop ellende staat de wachten. Doodmoe word ik van mezelf

Hai



ik herken zoveel in je verhaal...ongelofelijk. ...



ik ben 34, ik heb 2 kinderen en ben ook als tiener mijn vader verloren aan longkanker.

ook ik ben hypochonder.ik ben angstig en word door niemand begrepen. Wat 'fijn' om te lezen dat ik niet alleen sta

Ook slik ik medicatie... hier ben ik 50 kilo van aan gekomen

Heeft er nog iemand behoefte om van je af te schrijven m.b.t. dit onderwerp?



Ik wel.... En ben ook benieuwd hoe het met iedereen is.