Vaginisme

Sorry, maar ik baal even zo erg. Ik heb denk ik vaginisme. Ik ben nu 23 en ben pas vorig jaar seksueel actief geworden. Dit komt door een hoop dingen: ik kende geen leuke jongens, toen heel lang een beetje verliefd geweest op een bepaalde jongen en geen aandacht aan anderen besteed. Afijn, toen was ik het zat en er deed zich een gelegenheid tot een one night stand voor. Alleen, het paste niet. Nou ja, op zich niet zo erg, dacht ik. Het was pas de eerste keer en er was praktisch geen voorspel geweest, dus zo raar was het niet dat het niet zo lekker ging. Alleen, ik ben nu lang niet zo onervaren meer, en ik heb nu een keer iets van penetratie gehad, maar niet volledig en het was alleen mogelijk als ik bovenop ging. En met glijmiddel. Ik moet wel zeggen dat het langzaam wel de goede kant op gaat. Eerst kreeg ik mijn eigen vingers er niet eens in.



Nu heb ik een jongen leren kennen. Eerst vond ik hem niks, maar hij heeft heel erg met me geflirt en we werden vrienden, en ik begon hem toch wel een beetje leuk te vinden. Uiteindelijk ben ik bij hem thuis in bed beland. Natuurlijk was het nogal flut. Daarna hebben we het nog twee keer geprobeerd en het werd niet beter. Hij was echt ontzettend lief en het is een aardige jongen. Maar zo langzamerhand begon ik hem toch echt leuk te vinden, en hij heeft gezegd dat hij me echt aardig en leuk vindt en dat het daar absoluut niet aan ligt, maar hij wil nu dus wel alleen vrienden zijn. Ik begrijp dat wel, want voor hem is het ook vervelend en als de seks nu al slecht is... Maar ik baal wel heel erg. Het voelt alsof mijn vaginisme gewoon alles verpest heeft en ik er dingen door misloop.



Ik ben er een keer voor naar de dokter geweest, en zij zei: "Oh, ik zie dat je al 23 bent. Nou, dan is het ook wel normaal dat je zenuwachtig bent als je niet veel ervaring hebt." Ik heb haar uit proberen te leggen dat ik het ook niet vaak gedaan heb, juist doordat ik dit probleem heb en dat ik het graag op wil lossen. Maar ze had zoiets van: "Ach joh, er zijn mensen die NOG later zijn. Het komt wel goed met een beetje oefening." Ik ben uiteindelijk huilend weggegaan en voelde me veel slechter dan voor ik kwam, en dat was nu niet helemaal de bedoeling.



Ik heb nu voor volgende week een afspraak met een seksuologe staan en ik hoop dat daar iets beters uitkomt. Ik weet dat het op zich wel een probleem is dat op te lossen is. Maar ik voel me zo alleen en zo slecht nu. Allereerst omdat ik die jongen hierdoor ben misgelopen. Daar kom ik op zich wel overheen, want het was niet zo heel serieus allemaal. Maar hoe moet het de volgende keer nu? Deze jongen begreep me juist ZO goed. Ik bedoel, van een 23-jarige verwacht je toch wel wat meer ervaring en niet mijn geklungel. Ik voel me gewoon zo dom. Alsof ik de enige ben die iets heel natuurlijks, wat verder iedereen wel lukt, niet kan.



Ik weet niet echt wat ik met dit topic wil. Wat opbeurende woorden om me iets beter over mezelf te laten voelen zouden fijn zijn.

quote:quattro35 schreef op 22 januari 2014 @ 22:08:



[...]







Wat ik heb begrepen is dat het dus: de juiste combinatie in bed.

Het is spierspanning en die hebben ze met de ene partner wel, en met de andere niet. Schijnt voor anaal ook zo te zijn soms. Geen idee of daar een aparte naam voor bestaat, maar is ook ongewenste spierspanning.



Probleem lijkt me vooral dat vaginistische vrouwen maar blijven doorklooien met iemand die in erotisch opzicht niet bij ze past. Dan kom je dus idd in zo'n traject van hulpverleners, coaches, therapie en deskundologen.....



Sorry, maar dat geloof ik toch niet helemaal. Ik heb dit probleem nu met drie verschillende mensen gehad. De eerste keer, pff. Hij was wel leuk, maar toch kon je die ene keer niet helemaal rekenen, vind ik. Het was achteraf gezien (i.v.m. de zenuwen, de genuttigde alcohol en het gebrek aan voorspel niet heel verwonderlijk dat het allemaal niet zo goed lukte). De tweede keer was een jongen in wie ik niet zo bijzonder veel interesse had en met hem lukte het eigenlijk nog het beste. De derde is dus deze jongen en sorry, maar ik zou ECHT graag gewild hebben dat het met hem gelukt was. Dat er spierspanning is is niet normaal, en dat krijg je denk ik ook niet zo maar weg door gewoon de juiste man te vinden. Het wordt schijnbaar zelfs afgeraden om maar door te klooien in de hoop dat het wel eens gaat lukken, omdat je van alle teleurstellingen alleen maar onzeker wordt. Ik ga toch maar proberen om medische hulp te krijgen. Baadt het niet dan schaadt het niet.



En tja, wat betreft die jongen... Het zou makkelijk zijn om te zeggen dat hij het niet waard is, maar wat als het andersom zou zijn? Als hier iemand zou zeggen dat ze met een vent samen is en drie keer heeft geprobeerd seks te hebben en dat hij iedere keer geen erectie kon krijgen, of iets dergelijks? Dan zou toch ook iedereen zeggen: "Dumpen die hap! Het moet wel klikken in bed." Ik verwijt hem niks, en we zijn even goede vrienden nu. Ik heb zelfs nog op zijn schouder uit staan huilen gisteravond en hij zei dat het allemaal wel goed zou komen en dat we wel een oplossing zouden vinden. Dus ja, ik snap heus wel dat hij me misschien niet leuk genoeg vond om geduld te hebben, maar hij is echt geen verkeerde vent.



Wat betreft de huisarts... Ja, ik vond haar reactie ook apart. Ook omdat ze ook nog begon van: "Ja, maar wij vrouwen kunnen het niet zo maar doen... Wij zijn gevoelig, en hebben een beetje romantiek nodig." Nou ja, sorry, wat mij betreft mag je denken wat je wilt, maar ik ben eigenlijk helemaal niet zo romantisch. Ik snap heus wel dat die dingen wat psychologischer werken bij vrouwen, maarre... Ik vind het een beetje seksistisch klinken, en ook niet echt heel professioneel? Ze heeft me overigens wel de tip gegeven een seksuologe te zien, maar ik dacht eerst, ik kijk het nog even aan.



Maar verder bedankt voor de tips allemaal. Ik wacht denk ik eerst even af wat de seksuologe zegt en ik vraag wat ze denkt van het bezoeken van een bekkenbodemfysiotherapeut. Ik ga me denk ik ook aanmelden op dat forum, maar nu even niet. Ik heb geen zin om verhalen te lezen van vrouwen die al jaren noodgedwongen seksloos door het leven gaan, want dat gaat me deprimeren, en ik ben net zo'n beetje opgehouden met janken. Maar morgen neem ik zeker een kijkje.



Bedankt voor jullie lieve reacties tot nu toe in ieder geval.

quote:nibbi schreef op 22 januari 2014 @ 22:16:

Heel vervelend zoals de dokter reageerde, het komt op mij over alsof ze het totaal niet serieus neemt! Heel goed dat je nu zelf actie onderneemt. Een afspraak met een seksuoloog was voor mij ook de eerste stap.



Verder vind ik je gevoelens heel herkenbaar. Ik voelde me minder vrouw, dacht dingen als 'waarom kan ik dit gewoon niet'. Voor mijn gevoel kon iedereen in mijn omgeving het wel gewoon, ik vond het ook lastig als er grappen over seks werden gemaakt. Ook lastig dat je nou eenmaal vaak geconfronteerd wordt met seks, door reclames, in bladen, etc. Dus je mag best even balen!



Op dit forum zijn eerder topics geweest over dit onderwerp, bijvoorbeeld deze: klik. Staat ook een reactie van mij in.



Veel sterkte, en er zijn echt manieren om dit op te lossen!



Oh, dat is fijn om te horen. Het schijnt ook goed op te lossen te zijn, dus daar ga ik voor nu dan maar van uit. En wat je zegt klinkt echt heel herkenbaar. Bedankt voor je reactie.



Overigens lees ik al heel lang mee op het forum, en ik geloof dat ik inderdaad al eens topics over dit onderwerp voorbij heb zien komen.

Ik snap ook niet wat de oorzaak bij mij zou kunnen zijn. Ik heb wel eens wat last gehad van ehm... ongewenste intimiteiten, en ja, dat heeft me gechoqueerd. Maar dit probleem bestond hiervoor al. Ik was zelfs zo bang dat die ervaring mijn probleem erger zou maken, maar het is nog precies hetzelfde. Verder kan ik me echt niet indenken wat de oorzaak zou kunnen zijn.



Maar goed, vooralsnog ga ik er maar vanuit dat het wel op te lossen is, met een therapie zoals jij hebt gevolgd. Eigenlijk ben ik juist opgelucht dat ik stappen ga ondernemen en ga werken aan een oplossing.

Doe maar, hoor. Misschien kunnen jouw vragen ook voor anderen van pas komen.

Ja, ik ben eigenlijk ook wel benieuwd naar de antwoorden.



Pff, wat ook zo stom is is dat ik single ben. Daar kan ik op zich prima mee leven, hoor, maar het maakt het wel een beetje lastiger. Ik bedoel, als ik oefeningen zou doen zou ik toch niet weten of het echt gelukt is voor ik seks heb kunnen hebben. Maar dat zit er nu dus niet echt in. En ja, ik kan heus wel een one night stand of een seksvriendje aan de haak slaan, maar het lijkt me toch fijner om het in dit geval eerst te doen met iemand waarbij je je op je gemak voelt en die van het probleem afweet, enzo.

quote:gavlyn schreef op 27 januari 2014 @ 23:40:

Masturbeer je niet? Misschien als je een speeltje koopt en wat met jezelf oefent? Ik heb zelfs gelukkig geen ervaring met dit soort problemen.



Succes!



Nou ja, als dat speeltje er ook echt niet ingaat haalt dat weinig uit, denk ik. Maar ik denk er wel over, omdat ik merk dat het ietsje makkelijker gaat dan vroeger, dus misschien dat als het zo door gaat een kleine vibrator ofzo binnenkort wel een idee zou zijn. Als ik geil ben laat ik mezelf meestal klaarkomen door over mijn clitoritis te strelen. Vingeren heb ik een lange tijd niet gedaan, gewoon omdat het eerst totaal onmogelijk was (ik kon niet eens de ingang vinden), en ook omdat het niet makkelijk ging en soms pijnlijk was (en nog steeds is soms). En pijn lijden is niet echt de bedoeling van masturberen, hè.



Nibbi, ik vind het echt fijn om jouw positieve verhaal te horen! Dat geeft toch goede moed. Ik ben bij de seksuologe geweest inmiddels, en ik had verwacht dat ze me lichamelijk zou onderzoeken, maar ze heeft eigenlijk alleen vragen gesteld. Ze denkt dat er een psychologische oorzaak achter zit. Ze vroeg namelijk of er problemen in mijn familie waren toen ik jonger was, zoals alcohol. Nu klopt dat wel en dat is iets dat me dit vroeger wel veel stress opleverde. Eigenlijk was ik als tiener best iemand die veel piekerde en moeilijk dingen kon relativeren (is nu wel over, hoor, ik sta over het algemeen heel positief in het leven en ben echt gelukkig). Maar het schijnt er mee te maken te kunnen hebben, ook al moet ze het nog verder bekijken. Zelf weet ik ook niet echt of dat het nu is, hoor. Het belangrijkste is dat het opgelost wordt.