Psyche
alle pijlers
bemiddeling dader/slachtoffer
woensdag 5 februari 2014 om 18:40
Hoi,
Een x aantal jaren geleden heb ik iemand aangereden waarbij die persoon ernstig en blijvend letsel er aan over gehouden heeft. Toendertijd heb ik wel contact gehad met zijn familie maar ik heb hem nog nooit ontmoet. Hij had mijn telefoonnummer maar heeft nooit contact opgenomen.
Nu jaren later denk ik hier nog wekelijks aan. Ik weet niet hoe die persoon eruit ziet maar weet wel dat hij toen in dezelfde stad woonde.
Ik zit er over te denken om slachtoffer/dader bemiddeling in te schakelen om een ontmoeting te regelen. Om het af te sluiten, om te weten hoe het met hem gaat, om??? Mijn beweegredenen zijn me nog niet helemaal duidelijk maar het houdt me de laatste weken behoorlijk bezig. Mijn grootste weerstand is dat deze persoon zelf geen contact met mij heeft opgenomen en ik daarom niet weet in hoeverre dit een negatieve uitwerking voor hem heeft.
Het bureau wat de bemiddeling kan doen is bereidt om het te doen. Ik weet het alleen niet.
Iemand een zelfde situatie ervaren en hoe ben je daar mee omgegaan, wat heeft het met je gedaan?
Een x aantal jaren geleden heb ik iemand aangereden waarbij die persoon ernstig en blijvend letsel er aan over gehouden heeft. Toendertijd heb ik wel contact gehad met zijn familie maar ik heb hem nog nooit ontmoet. Hij had mijn telefoonnummer maar heeft nooit contact opgenomen.
Nu jaren later denk ik hier nog wekelijks aan. Ik weet niet hoe die persoon eruit ziet maar weet wel dat hij toen in dezelfde stad woonde.
Ik zit er over te denken om slachtoffer/dader bemiddeling in te schakelen om een ontmoeting te regelen. Om het af te sluiten, om te weten hoe het met hem gaat, om??? Mijn beweegredenen zijn me nog niet helemaal duidelijk maar het houdt me de laatste weken behoorlijk bezig. Mijn grootste weerstand is dat deze persoon zelf geen contact met mij heeft opgenomen en ik daarom niet weet in hoeverre dit een negatieve uitwerking voor hem heeft.
Het bureau wat de bemiddeling kan doen is bereidt om het te doen. Ik weet het alleen niet.
Iemand een zelfde situatie ervaren en hoe ben je daar mee omgegaan, wat heeft het met je gedaan?
woensdag 5 februari 2014 om 19:11
woensdag 5 februari 2014 om 19:24
@ viva-amber: daar heb ik ook over nagedacht om zelf een brief te sturen maar omdat het een erg gevoelige kwestie betreft weet ik niet of ik het zo persoonlijk moet maken. Daarnaast weet ik niet of hij nog steeds op hetzelfde adres woont.
Het bureau wat ik aangesproken heb is een bureau wat door justitie ook ingezet wordt. De procedure is aanmelding, gesprek met degene die zich daarvoor aanmeld om de beweegredenen te bepalen. Daarna gaat er vanuit het bureau een brief naar het slachtoffer waarin gevraagd wordt of er behoefte is tot contact. Wanneer hij bevestigend antwoordt vindt er eerst een gesprek met hem plaats. Wanneer beide partijen het door willen laten gaan vindt er een gezamenlijk gesprek plaats op neutraal terrein samen met een bemiddelaar van het bureau.
Ik vind het eng en confronterend en weet niet hoe ik hier op ga reageren. Maar mijn belangrijkste vragen zijn hoe hij er op zou reageren. Daar kom ik natuurlijk nooit achter als ik het niet in gang zet. Maar het in gang zetten alleen al kan iets teweegbrengen natuurlijk. Daarnaast vind ik het dus ook echt eng en confronterend maar dat zijn voor mij geen redenen om het niet door te zetten als dit voor beide een positief effect kan zijn alleen twijfel ik of het wel positief is. En voor wie doe ik het en waarom... wil geen extra schade berokkenen.
Het bureau wat ik aangesproken heb is een bureau wat door justitie ook ingezet wordt. De procedure is aanmelding, gesprek met degene die zich daarvoor aanmeld om de beweegredenen te bepalen. Daarna gaat er vanuit het bureau een brief naar het slachtoffer waarin gevraagd wordt of er behoefte is tot contact. Wanneer hij bevestigend antwoordt vindt er eerst een gesprek met hem plaats. Wanneer beide partijen het door willen laten gaan vindt er een gezamenlijk gesprek plaats op neutraal terrein samen met een bemiddelaar van het bureau.
Ik vind het eng en confronterend en weet niet hoe ik hier op ga reageren. Maar mijn belangrijkste vragen zijn hoe hij er op zou reageren. Daar kom ik natuurlijk nooit achter als ik het niet in gang zet. Maar het in gang zetten alleen al kan iets teweegbrengen natuurlijk. Daarnaast vind ik het dus ook echt eng en confronterend maar dat zijn voor mij geen redenen om het niet door te zetten als dit voor beide een positief effect kan zijn alleen twijfel ik of het wel positief is. En voor wie doe ik het en waarom... wil geen extra schade berokkenen.
woensdag 5 februari 2014 om 19:50
Ik weet eerlijk gezegd niet of ik als slachtoffer behoefte zou hebben aan zo'n contact. Het gaat er nu vooral om dat de "dader" een naar gevoel heeft en daar vanaf wil. Als slachtoffer zou je ook kunnen denken dat de "dader" dat dan maar lekker zelf uit moet zoeken en jou als slachtoffer daar niet mee lastig moet vallen. Hoe lullig een "dader" zich ook kan voelen, uiteindelijk heeft zo'n situatie natuurlijk een nog veel grotere impact op het leven van het slachtoffer. Ik vind het dan bijna een soort van ongepast als je als "dader" dan een soort van vergeving gaat zoeken bij het slachtoffer.
Maar goed, wellicht is mijn visie heel gekleurd. Ik heb een dierbaar familielid verloren aan een onnodig verkeersongeluk. Soms ben ik daar heel vergevingsgezind in, maar vandaag kennelijk even niet zo.
Maar goed, wellicht is mijn visie heel gekleurd. Ik heb een dierbaar familielid verloren aan een onnodig verkeersongeluk. Soms ben ik daar heel vergevingsgezind in, maar vandaag kennelijk even niet zo.
woensdag 5 februari 2014 om 19:53
quote:NummerZoveel schreef op 05 februari 2014 @ 19:50:
Ik weet eerlijk gezegd niet of ik als slachtoffer behoefte zou hebben aan zo'n contact. Het gaat er nu vooral om dat de "dader" een naar gevoel heeft en daar vanaf wil. Als slachtoffer zou je ook kunnen denken dat de "dader" dat dan maar lekker zelf uit moet zoeken en jou als slachtoffer daar niet mee lastig moet vallen. Hoe lullig een "dader" zich ook kan voelen, uiteindelijk heeft zo'n situatie natuurlijk een nog veel grotere impact op het leven van het slachtoffer. Ik vind het dan bijna een soort van ongepast als je als "dader" dan een soort van vergeving gaat zoeken bij het slachtoffer.
Dit dus!
Ik weet eerlijk gezegd niet of ik als slachtoffer behoefte zou hebben aan zo'n contact. Het gaat er nu vooral om dat de "dader" een naar gevoel heeft en daar vanaf wil. Als slachtoffer zou je ook kunnen denken dat de "dader" dat dan maar lekker zelf uit moet zoeken en jou als slachtoffer daar niet mee lastig moet vallen. Hoe lullig een "dader" zich ook kan voelen, uiteindelijk heeft zo'n situatie natuurlijk een nog veel grotere impact op het leven van het slachtoffer. Ik vind het dan bijna een soort van ongepast als je als "dader" dan een soort van vergeving gaat zoeken bij het slachtoffer.
Dit dus!
woensdag 5 februari 2014 om 19:58
quote:NummerZoveel schreef op 05 februari 2014 @ 19:50:
Ik weet eerlijk gezegd niet of ik als slachtoffer behoefte zou hebben aan zo'n contact. Het gaat er nu vooral om dat de "dader" een naar gevoel heeft en daar vanaf wil. Als slachtoffer zou je ook kunnen denken dat de "dader" dat dan maar lekker zelf uit moet zoeken en jou als slachtoffer daar niet mee lastig moet vallen. Hoe lullig een "dader" zich ook kan voelen, uiteindelijk heeft zo'n situatie natuurlijk een nog veel grotere impact op het leven van het slachtoffer. Ik vind het dan bijna een soort van ongepast als je als "dader" dan een soort van vergeving gaat zoeken bij het slachtoffer.
Maar goed, wellicht is mijn visie heel gekleurd. Ik heb een dierbaar familielid verloren aan een onnodig verkeersongeluk. Soms ben ik daar heel vergevingsgezind in, maar vandaag kennelijk even niet zo.
Ik herken dat gevoel wel een beetje
Jaren geleden is mijn vriendin geschept door een dronken automobilist.
Zij mist een arm nu.
2 jaar geleden stond ik met diezelfde vriendin in de kroeg en recht tegenover stond die bewuste man.
Hij zag ons niet, maar zowel bij mij als bij mijn vriendin vlamde er een ongekende woede op.
We zijn ook direct weggegaan
Ik denk dat die woede niet minder was geweest als de dader een brief had gestuurd of op een andere manier contact had gezocht...
Ik vind het dapper, en vanuit jouw oogpunt gezien een mooi gebaar
Ik twijfel alleen of de tegenpartij daar ook zo over denkt
Tot zover mijn 2 cent
Ik weet eerlijk gezegd niet of ik als slachtoffer behoefte zou hebben aan zo'n contact. Het gaat er nu vooral om dat de "dader" een naar gevoel heeft en daar vanaf wil. Als slachtoffer zou je ook kunnen denken dat de "dader" dat dan maar lekker zelf uit moet zoeken en jou als slachtoffer daar niet mee lastig moet vallen. Hoe lullig een "dader" zich ook kan voelen, uiteindelijk heeft zo'n situatie natuurlijk een nog veel grotere impact op het leven van het slachtoffer. Ik vind het dan bijna een soort van ongepast als je als "dader" dan een soort van vergeving gaat zoeken bij het slachtoffer.
Maar goed, wellicht is mijn visie heel gekleurd. Ik heb een dierbaar familielid verloren aan een onnodig verkeersongeluk. Soms ben ik daar heel vergevingsgezind in, maar vandaag kennelijk even niet zo.
Ik herken dat gevoel wel een beetje
Jaren geleden is mijn vriendin geschept door een dronken automobilist.
Zij mist een arm nu.
2 jaar geleden stond ik met diezelfde vriendin in de kroeg en recht tegenover stond die bewuste man.
Hij zag ons niet, maar zowel bij mij als bij mijn vriendin vlamde er een ongekende woede op.
We zijn ook direct weggegaan
Ik denk dat die woede niet minder was geweest als de dader een brief had gestuurd of op een andere manier contact had gezocht...
Ik vind het dapper, en vanuit jouw oogpunt gezien een mooi gebaar
Ik twijfel alleen of de tegenpartij daar ook zo over denkt
Tot zover mijn 2 cent
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
woensdag 5 februari 2014 om 20:00
Tja, ik ben het helemaal met Nummerzoveel en Elninjoo eens.
Ik kan me voorstellen dat je er nog mee bezig bent. Voor jou is het ontzettend ingrijpend. Je kunt je echter afvragen, of contact met het slachtoffer, de juiste manier is om dit te verwerken. Feitelijk heeft die niets met jouw gevoelens te maken. Misschien kun je beter een andere manier kiezen, een bepaalde therapie of begeleiding bij het verwerken van wat er is gebeurd. Dat maakt je meteen minder afhankelijk van het slachtoffer.
Ik kan me voorstellen dat je er nog mee bezig bent. Voor jou is het ontzettend ingrijpend. Je kunt je echter afvragen, of contact met het slachtoffer, de juiste manier is om dit te verwerken. Feitelijk heeft die niets met jouw gevoelens te maken. Misschien kun je beter een andere manier kiezen, een bepaalde therapie of begeleiding bij het verwerken van wat er is gebeurd. Dat maakt je meteen minder afhankelijk van het slachtoffer.
woensdag 5 februari 2014 om 20:01
Er is natuurlijk wel een verschil tussen een dader die zich zeer onverantwoord heeft gedragen en een dader is een 'gewoon' rottig ongeluk. Ik weet niet hoe dat bij ligt bij de situatie van TO.
En zo is natuurlijk ook het ene slachtoffer het andere niet. En als je geen poging onderneemt kom je daar natuurlijk ook nooit achter. Ik neem aan dat dat bureau hier ruime ervaring mee heeft.
En zo is natuurlijk ook het ene slachtoffer het andere niet. En als je geen poging onderneemt kom je daar natuurlijk ook nooit achter. Ik neem aan dat dat bureau hier ruime ervaring mee heeft.
•
woensdag 5 februari 2014 om 20:02
Ik sta aan de andere kant. Mijn leven is compleet veranderd door de schuld van een ander. Regelmatig heb ik overwogen om de dader een brief te schrijven of op te zoeken om hem kenbaar te maken dat hij mijn leven heeft verpest.
Echter, ik denk niet dat hij ooit zal beseffen wat hij gedaan heeft en hoe groot de gevolgen voor mij zijn.
Stel jezelf de vraag, wat wil jij hieruit halen en wat heeft het slachtoffer er aan. Misschien heeft het slachtoffer na al die jaren eindelijk rust gevonden en het een plekje gegeven.
Is het anders een idee dat je je gevoelens in een brief schrijft maar niet opstuurd?
Echter, ik denk niet dat hij ooit zal beseffen wat hij gedaan heeft en hoe groot de gevolgen voor mij zijn.
Stel jezelf de vraag, wat wil jij hieruit halen en wat heeft het slachtoffer er aan. Misschien heeft het slachtoffer na al die jaren eindelijk rust gevonden en het een plekje gegeven.
Is het anders een idee dat je je gevoelens in een brief schrijft maar niet opstuurd?
woensdag 5 februari 2014 om 20:02
Ik denk dat jij eerst jouw eigen motieven helder moet hebben. Wil je contact omdat het slachtoffer daar wat aan heeft, of wil je contact om jezelf te helpen?
In het laatste geval denk ik dat je beter eerst met jezelf aan de slag kunt gaan, met behulp van een psycholoog. Als je vergeving nodig hebt, dan moet je leren om jezelf te vergeven. Het slachtoffer kan daarin eigenlijk niets voor jou betekenen.
Ben je daar klaar mee, dan zou je nog eens kunnen overwegen al dan geen contact te zoeken.
In het laatste geval denk ik dat je beter eerst met jezelf aan de slag kunt gaan, met behulp van een psycholoog. Als je vergeving nodig hebt, dan moet je leren om jezelf te vergeven. Het slachtoffer kan daarin eigenlijk niets voor jou betekenen.
Ben je daar klaar mee, dan zou je nog eens kunnen overwegen al dan geen contact te zoeken.
woensdag 5 februari 2014 om 20:03
Nee heb je, ja kun je krijgen.
Als je als slachtoffer na jaren ineens een bericht krijgt dat deze 'dader' zich nog steeds met je bezig houdt lijkt me dat eigenlijk juist een fijne gedachte. Ipv; sorry en je hoort er nooit meer wat van....
Als slachtoffer ga je volgens mij ook niet snel contact opzoeken met de dader lijkt me.
Rechten heb je niet, maar ik zie het meer als 'aanbieden' . Als het slachtoffer er geen behoefte aan heeft, dan heb jij in ieder geval er alles aan gedaan.
Als je als slachtoffer na jaren ineens een bericht krijgt dat deze 'dader' zich nog steeds met je bezig houdt lijkt me dat eigenlijk juist een fijne gedachte. Ipv; sorry en je hoort er nooit meer wat van....
Als slachtoffer ga je volgens mij ook niet snel contact opzoeken met de dader lijkt me.
Rechten heb je niet, maar ik zie het meer als 'aanbieden' . Als het slachtoffer er geen behoefte aan heeft, dan heb jij in ieder geval er alles aan gedaan.
woensdag 5 februari 2014 om 20:04
Ik zou heel goed en zo eerlijk mogelijk bij mezelf afvragen wat ik ermee zou willen bereiken.
Wil je graag weten hoe het nu met hem gaat, in de stille (en voorstelbare) hoop dat hij inmiddels zijn leven goed op de rit heeft en gelukkig is?
Als dat meespeelt: wat dan als dat juist niet zo is? Als hij ongelukkig is? Wat doet dat dan met jou en wat doe je daar vervolgens mee?
Of wil je hem iets zeggen dat je nog niet gedaan hebt? En wat dan, en waarom? En als hij dat niet wil horen of juist geen genoegen mee neemt?
Ontzettend lastig, TO. Ik kan me goed voorstellen dat je er mee worstelt.
Wil je graag weten hoe het nu met hem gaat, in de stille (en voorstelbare) hoop dat hij inmiddels zijn leven goed op de rit heeft en gelukkig is?
Als dat meespeelt: wat dan als dat juist niet zo is? Als hij ongelukkig is? Wat doet dat dan met jou en wat doe je daar vervolgens mee?
Of wil je hem iets zeggen dat je nog niet gedaan hebt? En wat dan, en waarom? En als hij dat niet wil horen of juist geen genoegen mee neemt?
Ontzettend lastig, TO. Ik kan me goed voorstellen dat je er mee worstelt.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
woensdag 5 februari 2014 om 20:04
Om de situatie iets te verduidelijken. Ik had niet gedronken. Het was een stom ongeluk met ernstig letsel. Ik ben er jaren later nog steeds heel veel mee bezig maar het beperkt mijn leven op een paar dingen na weinig. Vandaar ook mijn twijfel. De consequenties van het ongeluk voor mij zijn weinig, de consequenties voor hem zijn waarschijnlijk groot.
Ik vraag me ook af of het een egoïstisch gevoel is of dat het daadwerkelijk van betekenis kan zijn. Die bureaus zijn ook niet voor niks in het leven geroepen. Maar om als 'dader' die stap te zetten kan meer negatieve impact hebben.
Ik vraag me ook af of het een egoïstisch gevoel is of dat het daadwerkelijk van betekenis kan zijn. Die bureaus zijn ook niet voor niks in het leven geroepen. Maar om als 'dader' die stap te zetten kan meer negatieve impact hebben.
woensdag 5 februari 2014 om 20:06
quote:misstula schreef op 05 februari 2014 @ 20:03:
Nee heb je, ja kun je krijgen.
Als je als slachtoffer na jaren ineens een bericht krijgt dat deze 'dader' zich nog steeds met je bezig houdt lijkt me dat eigenlijk juist een fijne gedachte. Ipv; sorry en je hoort er nooit meer wat van....
Als slachtoffer ga je volgens mij ook niet snel contact opzoeken met de dader lijkt me.
.
Ik vind niet dat je dat zo kunt zeggen
Het zou zo maar kunnen dat je het hele leven van het slachtoffer weer overhoop haalt...
Nee heb je, ja kun je krijgen.
Als je als slachtoffer na jaren ineens een bericht krijgt dat deze 'dader' zich nog steeds met je bezig houdt lijkt me dat eigenlijk juist een fijne gedachte. Ipv; sorry en je hoort er nooit meer wat van....
Als slachtoffer ga je volgens mij ook niet snel contact opzoeken met de dader lijkt me.
.
Ik vind niet dat je dat zo kunt zeggen
Het zou zo maar kunnen dat je het hele leven van het slachtoffer weer overhoop haalt...
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
