Psyche
alle pijlers
bemiddeling dader/slachtoffer
woensdag 5 februari 2014 om 18:40
Hoi,
Een x aantal jaren geleden heb ik iemand aangereden waarbij die persoon ernstig en blijvend letsel er aan over gehouden heeft. Toendertijd heb ik wel contact gehad met zijn familie maar ik heb hem nog nooit ontmoet. Hij had mijn telefoonnummer maar heeft nooit contact opgenomen.
Nu jaren later denk ik hier nog wekelijks aan. Ik weet niet hoe die persoon eruit ziet maar weet wel dat hij toen in dezelfde stad woonde.
Ik zit er over te denken om slachtoffer/dader bemiddeling in te schakelen om een ontmoeting te regelen. Om het af te sluiten, om te weten hoe het met hem gaat, om??? Mijn beweegredenen zijn me nog niet helemaal duidelijk maar het houdt me de laatste weken behoorlijk bezig. Mijn grootste weerstand is dat deze persoon zelf geen contact met mij heeft opgenomen en ik daarom niet weet in hoeverre dit een negatieve uitwerking voor hem heeft.
Het bureau wat de bemiddeling kan doen is bereidt om het te doen. Ik weet het alleen niet.
Iemand een zelfde situatie ervaren en hoe ben je daar mee omgegaan, wat heeft het met je gedaan?
Een x aantal jaren geleden heb ik iemand aangereden waarbij die persoon ernstig en blijvend letsel er aan over gehouden heeft. Toendertijd heb ik wel contact gehad met zijn familie maar ik heb hem nog nooit ontmoet. Hij had mijn telefoonnummer maar heeft nooit contact opgenomen.
Nu jaren later denk ik hier nog wekelijks aan. Ik weet niet hoe die persoon eruit ziet maar weet wel dat hij toen in dezelfde stad woonde.
Ik zit er over te denken om slachtoffer/dader bemiddeling in te schakelen om een ontmoeting te regelen. Om het af te sluiten, om te weten hoe het met hem gaat, om??? Mijn beweegredenen zijn me nog niet helemaal duidelijk maar het houdt me de laatste weken behoorlijk bezig. Mijn grootste weerstand is dat deze persoon zelf geen contact met mij heeft opgenomen en ik daarom niet weet in hoeverre dit een negatieve uitwerking voor hem heeft.
Het bureau wat de bemiddeling kan doen is bereidt om het te doen. Ik weet het alleen niet.
Iemand een zelfde situatie ervaren en hoe ben je daar mee omgegaan, wat heeft het met je gedaan?
vrijdag 7 februari 2014 om 15:37
Ik ben het met je eens AB dat "dader" ook een verkeerde intentie suggereert en daarom niet gepast is (vandaar ook dat ik het hier op dit topic structureel tussen aanhalingstekens heb geplaatst).
Hoe het slachtoffer reageert, weet je niet. Zelfs hier op het topic zien we volledig tegengestelde reacties. De 1 wil de "dader" graag helpen, de ander kan hem/haar wel wat aandoen. Hoe het slachtoffer in deze situatie reageert, zal dus volledig afhangen van zijn gevoelens.
Hoe het slachtoffer reageert, weet je niet. Zelfs hier op het topic zien we volledig tegengestelde reacties. De 1 wil de "dader" graag helpen, de ander kan hem/haar wel wat aandoen. Hoe het slachtoffer in deze situatie reageert, zal dus volledig afhangen van zijn gevoelens.
vrijdag 7 februari 2014 om 23:09
quote:rochel schreef op 07 februari 2014 @ 22:58:
al met al raad ik je toch af contact te zoeken met hem, want wat ik al eerder schreef, we weten wie ons heeft aangereden en vergeten die naam nooit meer. als we contact willen zorgen we er wel voor dat we dat krijgen.
op wat voor manier dan ook.........................
.Je vergeet dat jouw beleving niet de beleving van alle slachtoffers hoeft te zijn. Jouw gevoelens zijn niet de gevoelens van de ander. De context van jouw ongeluk kan afwijken van andermans ongeluk. Jouw reactie is niet DE reactie van elk slachtoffer, maar gewoon 1van ede vele mogelijke reacties. Daarmee ben je dus niet representatief voor alle slachtoffers van een verkeersongeluk.
al met al raad ik je toch af contact te zoeken met hem, want wat ik al eerder schreef, we weten wie ons heeft aangereden en vergeten die naam nooit meer. als we contact willen zorgen we er wel voor dat we dat krijgen.
op wat voor manier dan ook.........................
.Je vergeet dat jouw beleving niet de beleving van alle slachtoffers hoeft te zijn. Jouw gevoelens zijn niet de gevoelens van de ander. De context van jouw ongeluk kan afwijken van andermans ongeluk. Jouw reactie is niet DE reactie van elk slachtoffer, maar gewoon 1van ede vele mogelijke reacties. Daarmee ben je dus niet representatief voor alle slachtoffers van een verkeersongeluk.
Ik spreek toch geen Chinees?!
vrijdag 7 februari 2014 om 23:31
quote:rochel schreef op 07 februari 2014 @ 23:22:
denk dat ik zo'n 33% representateer.Los van het feit dat dit percentage enkel volledig uit de lucht gegrepen kan zijn, blijft het zo dat je niet weet of het slachtoffer van TO er hetzelfde in staat als jij. Dus het stellig adviseren van TO op basis van jouw negatieve ervaring lijkt me dan niet heel zinvol.
denk dat ik zo'n 33% representateer.Los van het feit dat dit percentage enkel volledig uit de lucht gegrepen kan zijn, blijft het zo dat je niet weet of het slachtoffer van TO er hetzelfde in staat als jij. Dus het stellig adviseren van TO op basis van jouw negatieve ervaring lijkt me dan niet heel zinvol.
Ik spreek toch geen Chinees?!
vrijdag 7 februari 2014 om 23:32
Rochel, ik begrijp dat dit topic je raakt en wil er sowieso niemand mee kwetsen. Ik snap dat dit heel gevoelig ligt voor het slachtoffer vandaar dat ik alle afwegingen in overweging mee neem.
Ik heb hier nog steeds geen actie in ondernomen en het grootste gevoel wat hierin overheerst dat ik de lafaard ben daardoor.
Daarnaast neem ik de reacties mee, en met name de reacties van mensen die er gevoelig op reageren en er een afkeer voor hebben. Juist omdat ik niks wil verergeren.
Ik ben niet bang voor de confrontatie, als dat nodig is, is dat nodig. Maar de weerstand die ik hier zie en lees, speelt bij mij wel een rol. Mijn motivatie is voor mezelf nog steeds niet duidelijk, als ik actie onderneem wil ik het niet doen voor mezelf. Maar dat is juist wat het lastig maakt, omdat ik niet weet hoe die ander erin staat. Het enigste wat ik daarin kan doen is invullen voor de ander.
Al wat hier gezegd wordt neem ik mee, want dat zijn de dilemma's waar ik mee speel. Maar als ik eerlijk ben is het niet opnemen van contact voor mij een gevoel van lafheid en confrontatievermijding (wat prettig en veilig is maar voelt niet goed).
En rochel ik begrijp je emotie, heb daar respect voor. De weg waar ik over nadenk, staat open voor een afwijzing. Ik neem geen direct contact op, en het is vrij onpersoonlijk. Toch snap ik dat het heel veel overhoop kan halen. En dat is niet wat ik wil. Ik vind dit heel erg moeilijk, maar als het moeilijker en belemmerend voor hem is dan zou ik het niet aan willen gaan.
Ik heb hier nog steeds geen actie in ondernomen en het grootste gevoel wat hierin overheerst dat ik de lafaard ben daardoor.
Daarnaast neem ik de reacties mee, en met name de reacties van mensen die er gevoelig op reageren en er een afkeer voor hebben. Juist omdat ik niks wil verergeren.
Ik ben niet bang voor de confrontatie, als dat nodig is, is dat nodig. Maar de weerstand die ik hier zie en lees, speelt bij mij wel een rol. Mijn motivatie is voor mezelf nog steeds niet duidelijk, als ik actie onderneem wil ik het niet doen voor mezelf. Maar dat is juist wat het lastig maakt, omdat ik niet weet hoe die ander erin staat. Het enigste wat ik daarin kan doen is invullen voor de ander.
Al wat hier gezegd wordt neem ik mee, want dat zijn de dilemma's waar ik mee speel. Maar als ik eerlijk ben is het niet opnemen van contact voor mij een gevoel van lafheid en confrontatievermijding (wat prettig en veilig is maar voelt niet goed).
En rochel ik begrijp je emotie, heb daar respect voor. De weg waar ik over nadenk, staat open voor een afwijzing. Ik neem geen direct contact op, en het is vrij onpersoonlijk. Toch snap ik dat het heel veel overhoop kan halen. En dat is niet wat ik wil. Ik vind dit heel erg moeilijk, maar als het moeilijker en belemmerend voor hem is dan zou ik het niet aan willen gaan.
vrijdag 7 februari 2014 om 23:46
@rochel dingen kunnen veranderen he. Direct na een heftige gebeurtenis kan er heel goed geen behoefte aan contact zijn. Als het ongeval al jaren geleden is kan het prima zo zijn dat het slachtoffer juist nu wel openstaat voor contact, de scherpe kantjes zijn er wellicht wat meer af. Ook als de gevolgen heeft heftig zijn krijgen dingen een plek. De gebeurtenis op zich maakt daarbij wel uit een zwaar bezopen bestuurder zal veel meer weerstand tegenkomen dan een bestuurder die een oprechte fout heeft gemaakt. Niemand is onfeilbaar en ook als dat vreselijke gevolgen voor andere heeft is dat toch waar we als mensen nu eenmaal mee te leven hebben.
zaterdag 8 februari 2014 om 00:12
zaterdag 8 februari 2014 om 00:28
Ja, Rochel, dat is zo als het is of lijkt. Ik kan voor mezelf zeggen dat ik gedwongen ben om weer in die auto te stappen, dat ik er na al die jaren nog heel veel problemen mee heb om met bepaalde omstandigheden in het verkeer te rijden. Dat ik elke keer wanneer ik langs de plaats van delict rij het weer voor me zie. Dat ik me wekelijks nog afvraag waarom dit gebeurd is.
Maar dan nog stap ik in mijn auto, is het afgehandeld door mijn verzekering, heb ik een lichte straf gekregen en is het slachtoffer voor de rest van zijn leven getekend hierin. Ik begrijp de ontzettende onrechtvaardigheid hierin. Ik als dader ga door, heb er in verhouding weinig consequenties van en ben licht gestraft door justitie hierin.
Maar dan nog stap ik in mijn auto, is het afgehandeld door mijn verzekering, heb ik een lichte straf gekregen en is het slachtoffer voor de rest van zijn leven getekend hierin. Ik begrijp de ontzettende onrechtvaardigheid hierin. Ik als dader ga door, heb er in verhouding weinig consequenties van en ben licht gestraft door justitie hierin.
zaterdag 8 februari 2014 om 10:25
@rochel ik snap je gevoel wel, mijn leven is ook ernstig aangetast door een dader (en dan niet tussen aanhalingstekens), en ik leef dagelijks met de gevolgen. Mijn woede daarin hefet een olek, maar neemt niet af dus dat snap ik ook wel. Maar ik denk dan als het iemand is die oprecht een fout maakt, hoe stom ook dan is dat toch ook menselijk. Ik heb geen rijbewijs, maar mijn man wel. Hij is een ontzettend bewuste bestuurder en toch neem je nu eenmaal elke keer dat je in een auto stapt het risico dat je een fout maakt. Niemand kan zeggen dat zal mij nooit gebeuren en daardoor is het voor mij 'vergeeflijker' ofzo. Ik zal ook nooit meer een marathon lopen, sowieso is langer lopen problematisch, maar bij mijn dader was dat een bewuste actie, hij was uit op letsel veroorzaken. Als het in een ongeluk was gebeurd had ik daar een stuk beter mee kunnen leven denk ik.
Al blijft het altijd moeilijk, wat de omstandigheden ook waren, je neemt het altijd mee.
Al blijft het altijd moeilijk, wat de omstandigheden ook waren, je neemt het altijd mee.
