Psyche
alle pijlers
Dwanggedachten..
dinsdag 11 februari 2014 om 13:24
Hoi meiden,
Na een heftige periode 2 jaar geleden is het alleen maar bergafwaarts gegaan met mij. Van een vrolijk, spontaan, extravert meisje, werd in angstig, onzeker en uiteindelijk dwangstoornis ontwikkeld (alleen dwanggedachten, dus geen handelingen). Nu verwees mijn psycholoog me door voor een diagnosegesprek bij een psychiater en ze was heel stellig over het feit dat alleen medicijnen me kan helpen (Ze schreef prozac voor). Ik heb het recept meegenomen, maar niet opgehaald. Later sprak ik mijn psycholoog en hij zei dat het mijn eigen keus is, dus dat ik geen medicijnen hoef te slikken als ik zelf niet wil, maar dat cognitieve gedragstherapie dan ook niet gaat werken. Volgens de psychiater werkt dat namelijk alleen in combinatie met medicijnen. Dit is inmiddels 2 maanden geleden en mijn dwanggedachten gaan maar niet over. Er zijn dagen dat het minder is, maar vooral met 'stress/drukke' dagen is het heel de dag aanwezig. Het belemmerd mijn dagelijks functioneren niet, maar ik lijd er wel elke dag onder (dat is ook het gekke, want vaak hoor je dat dwanggedachtes het dagelijkse functioneren ernstig belemmerd). Ik heb zometeen weer een gesprek bij mijn psycholoog en ik weet niet wat ik moet doen. Eerst was ik echt fel tegen medicijnen en nu heb ik het idee dat het misschien wel de enige oplossing is.. (Ik wil me er gewoon echt niet aan toegeven)
Ik vroeg me af of er iemand ervaring heeft met dwanggedachtes en/of prozac??
Dankjewel!
Liefs
Na een heftige periode 2 jaar geleden is het alleen maar bergafwaarts gegaan met mij. Van een vrolijk, spontaan, extravert meisje, werd in angstig, onzeker en uiteindelijk dwangstoornis ontwikkeld (alleen dwanggedachten, dus geen handelingen). Nu verwees mijn psycholoog me door voor een diagnosegesprek bij een psychiater en ze was heel stellig over het feit dat alleen medicijnen me kan helpen (Ze schreef prozac voor). Ik heb het recept meegenomen, maar niet opgehaald. Later sprak ik mijn psycholoog en hij zei dat het mijn eigen keus is, dus dat ik geen medicijnen hoef te slikken als ik zelf niet wil, maar dat cognitieve gedragstherapie dan ook niet gaat werken. Volgens de psychiater werkt dat namelijk alleen in combinatie met medicijnen. Dit is inmiddels 2 maanden geleden en mijn dwanggedachten gaan maar niet over. Er zijn dagen dat het minder is, maar vooral met 'stress/drukke' dagen is het heel de dag aanwezig. Het belemmerd mijn dagelijks functioneren niet, maar ik lijd er wel elke dag onder (dat is ook het gekke, want vaak hoor je dat dwanggedachtes het dagelijkse functioneren ernstig belemmerd). Ik heb zometeen weer een gesprek bij mijn psycholoog en ik weet niet wat ik moet doen. Eerst was ik echt fel tegen medicijnen en nu heb ik het idee dat het misschien wel de enige oplossing is.. (Ik wil me er gewoon echt niet aan toegeven)
Ik vroeg me af of er iemand ervaring heeft met dwanggedachtes en/of prozac??
Dankjewel!
Liefs
dinsdag 11 februari 2014 om 13:28
Geen ervaring hier. Maar als de klachten maar niet overgaan is het het proberen waard toch?
Ik bedoel de hele dag bezig met dwanggedachten zijn lijkt me ook vervelend. Vaak is het kiezen, ben zelf app-assistente, of de bijwerkingen voor lief nemen of met de klachten blijven zitten. Het is het tegen elkaar afwegen van beide.
Ik bedoel de hele dag bezig met dwanggedachten zijn lijkt me ook vervelend. Vaak is het kiezen, ben zelf app-assistente, of de bijwerkingen voor lief nemen of met de klachten blijven zitten. Het is het tegen elkaar afwegen van beide.
dinsdag 11 februari 2014 om 13:47
Ik ken het, indirect.
Mijn zus heeft sinds juli 2011 een depressie en een dwangstoornis opgelopen. Is hierdoor ook werkeloos geraakt. Naast deze dwangstoornis heeft mijn zus ook PDD-NOS. Helaas versterkt dit ziektebeeld haar dwangklachten en komt ze hier moeilijker van af.
Mijn zus heeft sinds die periode ongeveer ook antidepressiva (vraag me niet welke, dat weet ik zo niet). Ze hamert er ook heel erg op bij haar psycholoog om hiermee te mogen stoppen, maar zij adviseert mijn zus ermee door te gaan.
Het is nu eenmaal heel moeilijk om aan te geven wat antidepressiva met je doet, er is geen pijl op te trekken. Maar zoals haar psycholoog ook aangeeft: baat het niet, schaadt het niet.
Je kunt het altijd proberen en wie weet heb je er wel heel veel profijt van. De medicatie kan ervoor zorgen dat je stabieler bent. Echter functioneert deze medicatie ter ondersteuning. Je zult naast de medicatie zélf met behulp van geschikte therapie aan je dwangklachten moeten werken.
Mijn zus probeert op het moment naast de medicatie meerdere dingen, namelijk:
- Mindfulness (dagelijks)
- Afleiding zoeken op het moment van een dwangklacht: dingen die je leuk vindt en waar je actief aan deelneemt (dus geen film kijken, boek lezen of iets dergelijks)
- Muziektherapie
- Dagbehandeling (dit omdat ze werkeloos is en door middel van koken, in een winkel staan aan haar toekomst werkt)
Ik wens je er veel succes en sterkte mee! Het zal lang niet altijd makkelijk worden voor je, maar als je jezelf maar accepteert, geeft dat ook een beetje rust voor jezelf!
Mijn zus heeft sinds juli 2011 een depressie en een dwangstoornis opgelopen. Is hierdoor ook werkeloos geraakt. Naast deze dwangstoornis heeft mijn zus ook PDD-NOS. Helaas versterkt dit ziektebeeld haar dwangklachten en komt ze hier moeilijker van af.
Mijn zus heeft sinds die periode ongeveer ook antidepressiva (vraag me niet welke, dat weet ik zo niet). Ze hamert er ook heel erg op bij haar psycholoog om hiermee te mogen stoppen, maar zij adviseert mijn zus ermee door te gaan.
Het is nu eenmaal heel moeilijk om aan te geven wat antidepressiva met je doet, er is geen pijl op te trekken. Maar zoals haar psycholoog ook aangeeft: baat het niet, schaadt het niet.
Je kunt het altijd proberen en wie weet heb je er wel heel veel profijt van. De medicatie kan ervoor zorgen dat je stabieler bent. Echter functioneert deze medicatie ter ondersteuning. Je zult naast de medicatie zélf met behulp van geschikte therapie aan je dwangklachten moeten werken.
Mijn zus probeert op het moment naast de medicatie meerdere dingen, namelijk:
- Mindfulness (dagelijks)
- Afleiding zoeken op het moment van een dwangklacht: dingen die je leuk vindt en waar je actief aan deelneemt (dus geen film kijken, boek lezen of iets dergelijks)
- Muziektherapie
- Dagbehandeling (dit omdat ze werkeloos is en door middel van koken, in een winkel staan aan haar toekomst werkt)
Ik wens je er veel succes en sterkte mee! Het zal lang niet altijd makkelijk worden voor je, maar als je jezelf maar accepteert, geeft dat ook een beetje rust voor jezelf!
dinsdag 11 februari 2014 om 13:56
Bedankt voor jullie snelle en lieve reacties!
Ik ben altijd sterk geweest van mezelf en heb altijd gedacht dat ik alles, maar dan ook alles aan kan en 'zelf' kan oplossen. Dat is de reden waarom ik geen medicatie wil, omdat ik nog steeds ergens wel het idee heb dat ik zonder er ook uit kan komen. Maar ik begin steeds meer te twijfelen, want de nare gedachtes gaan maar niet weg (inmiddels bijna een jaar verder na de 'eerste verschijnselen van dwanggedachte'). Soms heb ik ineens een paar dagen waarop het draagzaam is, dan denk ik dat ik het wel aankan en ik er zelf wel uitkom.. Alleen dan komen er weer dagen waarop het ZO ondragelijk is, dat ik dan weer overweeg om toch medicijnen te slikken. Ik zit echt in dubio..
Ik ben altijd sterk geweest van mezelf en heb altijd gedacht dat ik alles, maar dan ook alles aan kan en 'zelf' kan oplossen. Dat is de reden waarom ik geen medicatie wil, omdat ik nog steeds ergens wel het idee heb dat ik zonder er ook uit kan komen. Maar ik begin steeds meer te twijfelen, want de nare gedachtes gaan maar niet weg (inmiddels bijna een jaar verder na de 'eerste verschijnselen van dwanggedachte'). Soms heb ik ineens een paar dagen waarop het draagzaam is, dan denk ik dat ik het wel aankan en ik er zelf wel uitkom.. Alleen dan komen er weer dagen waarop het ZO ondragelijk is, dat ik dan weer overweeg om toch medicijnen te slikken. Ik zit echt in dubio..
dinsdag 11 februari 2014 om 13:57
dinsdag 11 februari 2014 om 14:01
quote:*arcoiris* schreef op 11 februari 2014 @ 13:31:
Wat voor dwanggedachten heb je precies? Ik heb er ook last van namelijk ;)Hele onrealistische en nare gedachtes. Ik zet ze liever niet openlijk op de forum.. Maar als je er over wilt praten mag je me altijd een prive berichtje sturen:) (Ik ken niemand in mijn omgeving die dit heeft, dus het lijkt me fijn (ik weet niet hoe ik het anders moet noemen) om er met iemand over te praten die hetzelfde meemaakt)
Wat voor dwanggedachten heb je precies? Ik heb er ook last van namelijk ;)Hele onrealistische en nare gedachtes. Ik zet ze liever niet openlijk op de forum.. Maar als je er over wilt praten mag je me altijd een prive berichtje sturen:) (Ik ken niemand in mijn omgeving die dit heeft, dus het lijkt me fijn (ik weet niet hoe ik het anders moet noemen) om er met iemand over te praten die hetzelfde meemaakt)
dinsdag 11 februari 2014 om 14:05
Hoi,
Ik heb ocd met een aantal handelingen maar had vooral last van de agressieve dwanggedachten. Net zoals jij wilde ik het zelf oplossen met behulp van psycholoog en zonder medicijnen. Ik heb ruim 2 jaar aan lopen klooien met allerlei therapieen en uiteindelijk ook een paniekstoornis ontwikkelt. Na veel soorten therapie heb ik uiteindelijk toch voor medicijnen gekozen.
Ik was hier ook fel op tegen en vond het doodeng om er mee te beginnen, maar wat ben ik blij dat ik er mee begonnen ben.
Merkte na 2 weken al verschil, rust in mijn hoofd, nu 95% vrij van klachten!!
Ik slik citalopram 20 mg per dag en dat doe ik nu 2 jaar en het gaat super goed met me!
Ik ben blij dat ik toch de keuze heb gemaakt om met medicijnen te beginnen, heb er geen therapie meer bij en functioneer prima met alleen medicijnen. Ik ga er ook niet meer aan sleutelen want dit werkt voor mij goed!
Succes
Ik heb ocd met een aantal handelingen maar had vooral last van de agressieve dwanggedachten. Net zoals jij wilde ik het zelf oplossen met behulp van psycholoog en zonder medicijnen. Ik heb ruim 2 jaar aan lopen klooien met allerlei therapieen en uiteindelijk ook een paniekstoornis ontwikkelt. Na veel soorten therapie heb ik uiteindelijk toch voor medicijnen gekozen.
Ik was hier ook fel op tegen en vond het doodeng om er mee te beginnen, maar wat ben ik blij dat ik er mee begonnen ben.
Merkte na 2 weken al verschil, rust in mijn hoofd, nu 95% vrij van klachten!!
Ik slik citalopram 20 mg per dag en dat doe ik nu 2 jaar en het gaat super goed met me!
Ik ben blij dat ik toch de keuze heb gemaakt om met medicijnen te beginnen, heb er geen therapie meer bij en functioneer prima met alleen medicijnen. Ik ga er ook niet meer aan sleutelen want dit werkt voor mij goed!
Succes
dinsdag 11 februari 2014 om 14:11
quote:sunshine.89 schreef op 11 februari 2014 @ 13:57:Hoe gaat het nu bij jou? En wat voor medicatie gebruik je?Zit nu zo'n half jaar onder behandeling en het gaat weer enigszins de goede kant. Ik slik fluoxetine, de dosering is inmiddels iets lager dan in het begin, dus ook dat gaat de goede kant op. De medicatie haalt bij mij de scherpe kanten er zogezegd af, meer rust in mijn hoofd om de therapie goed te kunnen verwerken.
dinsdag 11 februari 2014 om 14:17
quote:kipkluifje2 schreef op 11 februari 2014 @ 14:11:
[...]
Zit nu zo'n half jaar onder behandeling en het gaat weer enigszins de goede kant. Ik slik fluoxetine, de dosering is inmiddels iets lager dan in het begin, dus ook dat gaat de goede kant op. De medicatie haalt bij mij de scherpe kanten er zogezegd af, meer rust in mijn hoofd om de therapie goed te kunnen verwerken.
Wat goed dath et de goede kant op gaat! Waar ik wel bang voor ben is dat ik er vlak van wordt.. Dat is een van de bijwerkingen zei de psych en daar schrok ik wel van. Heb jij daar last van (gehad)? Of van andere bijwerkingen? En zijn de dwanggedachtes minder/weg? (Sorry voor de opeenvolgende vragen).
Fluoxetine is de werkzame stof van Prozac, dus dan zou ik dezelfde slikken..
[...]
Zit nu zo'n half jaar onder behandeling en het gaat weer enigszins de goede kant. Ik slik fluoxetine, de dosering is inmiddels iets lager dan in het begin, dus ook dat gaat de goede kant op. De medicatie haalt bij mij de scherpe kanten er zogezegd af, meer rust in mijn hoofd om de therapie goed te kunnen verwerken.
Wat goed dath et de goede kant op gaat! Waar ik wel bang voor ben is dat ik er vlak van wordt.. Dat is een van de bijwerkingen zei de psych en daar schrok ik wel van. Heb jij daar last van (gehad)? Of van andere bijwerkingen? En zijn de dwanggedachtes minder/weg? (Sorry voor de opeenvolgende vragen).
Fluoxetine is de werkzame stof van Prozac, dus dan zou ik dezelfde slikken..
dinsdag 11 februari 2014 om 14:20
Ook mijn zus heeft onder andere agressieve dwanggedachten. Ze is de liefheid zelve, dat weet ze ook, maar ondanks dat zijn deze gedachten heel reëel voor haar.
Ik zou toch als ik jou was, serieus op behandeling in gaan. Je wilt toch niet - met alle respect - net als ajse10 ook doorlopen met je dwanggedachten? Ik snap dat je alles zelf wilt proberen op te lossen, maar soms heb je gewoon even een duw in je rug nodig die je helpt.
Het patroon wat jij omschrijft is erg herkenbaar (het klinkt haast alsof ik het zelf heb, maar ik "zit" al best lang in zo'n zelfde situatie): een paar dagen ervan overtuigd dat het goed gaat en dan komt het weer. Denk dat het ook heeft te maken met het verhaal over de roze olifant.
Paar jaar geleden heb ik heel erg gepiekerd: wie ben ik? Wat wil ik? Schijnbaar heel normaal voor mijn leeftijd, maar wat ik als tip kreeg van het maatschappelijk werk: maak gebruik van een g-schema. Hierin vermeld je in welke situatie je zit, wat je daarbij denkt en wat je voelt. Daarna geef je aan welke gedachte ervoor zorgt dat je hier anders in gaat staan. Misschien ook geschikt voor jou?
Maar allereerst zal ik - als ik jou was - gewoon hulp van je psycholoog accepteren. Die komt waarschijnlijk ook met genoeg mogelijkheden naast medicijnen!
Ik zou toch als ik jou was, serieus op behandeling in gaan. Je wilt toch niet - met alle respect - net als ajse10 ook doorlopen met je dwanggedachten? Ik snap dat je alles zelf wilt proberen op te lossen, maar soms heb je gewoon even een duw in je rug nodig die je helpt.
Het patroon wat jij omschrijft is erg herkenbaar (het klinkt haast alsof ik het zelf heb, maar ik "zit" al best lang in zo'n zelfde situatie): een paar dagen ervan overtuigd dat het goed gaat en dan komt het weer. Denk dat het ook heeft te maken met het verhaal over de roze olifant.
Paar jaar geleden heb ik heel erg gepiekerd: wie ben ik? Wat wil ik? Schijnbaar heel normaal voor mijn leeftijd, maar wat ik als tip kreeg van het maatschappelijk werk: maak gebruik van een g-schema. Hierin vermeld je in welke situatie je zit, wat je daarbij denkt en wat je voelt. Daarna geef je aan welke gedachte ervoor zorgt dat je hier anders in gaat staan. Misschien ook geschikt voor jou?
Maar allereerst zal ik - als ik jou was - gewoon hulp van je psycholoog accepteren. Die komt waarschijnlijk ook met genoeg mogelijkheden naast medicijnen!
dinsdag 11 februari 2014 om 14:22
quote:asje10 schreef op 11 februari 2014 @ 14:05:
Hoi,
Ik heb ocd met een aantal handelingen maar had vooral last van de agressieve dwanggedachten. Net zoals jij wilde ik het zelf oplossen met behulp van psycholoog en zonder medicijnen. Ik heb ruim 2 jaar aan lopen klooien met allerlei therapieen en uiteindelijk ook een paniekstoornis ontwikkelt. Na veel soorten therapie heb ik uiteindelijk toch voor medicijnen gekozen.
Ik was hier ook fel op tegen en vond het doodeng om er mee te beginnen, maar wat ben ik blij dat ik er mee begonnen ben.
Merkte na 2 weken al verschil, rust in mijn hoofd, nu 95% vrij van klachten!!
Ik slik citalopram 20 mg per dag en dat doe ik nu 2 jaar en het gaat super goed met me!
Ik ben blij dat ik toch de keuze heb gemaakt om met medicijnen te beginnen, heb er geen therapie meer bij en functioneer prima met alleen medicijnen. Ik ga er ook niet meer aan sleutelen want dit werkt voor mij goed!
Succes
Wat fijn dat het bij jou zo goed heeft gewerkt! Het is een geruststelling om te horen dat het positieve effecten heeft, aangezien ik voornamelijk negatieve dingen lees op internet.
Ik wil gewoon van alle dwanggedachtes af, ze zijn zo naar en beïnvloeden je hele leven:( Het lijkt me overigens ook echt heel eng om aan de medicatie te beginnen, bang voor de bijwerkingen en wat het met me gaat doen. Maar ik neig er steeds meer naar om het te doen.
Dankjewel!
Hoi,
Ik heb ocd met een aantal handelingen maar had vooral last van de agressieve dwanggedachten. Net zoals jij wilde ik het zelf oplossen met behulp van psycholoog en zonder medicijnen. Ik heb ruim 2 jaar aan lopen klooien met allerlei therapieen en uiteindelijk ook een paniekstoornis ontwikkelt. Na veel soorten therapie heb ik uiteindelijk toch voor medicijnen gekozen.
Ik was hier ook fel op tegen en vond het doodeng om er mee te beginnen, maar wat ben ik blij dat ik er mee begonnen ben.
Merkte na 2 weken al verschil, rust in mijn hoofd, nu 95% vrij van klachten!!
Ik slik citalopram 20 mg per dag en dat doe ik nu 2 jaar en het gaat super goed met me!
Ik ben blij dat ik toch de keuze heb gemaakt om met medicijnen te beginnen, heb er geen therapie meer bij en functioneer prima met alleen medicijnen. Ik ga er ook niet meer aan sleutelen want dit werkt voor mij goed!
Succes
Wat fijn dat het bij jou zo goed heeft gewerkt! Het is een geruststelling om te horen dat het positieve effecten heeft, aangezien ik voornamelijk negatieve dingen lees op internet.
Ik wil gewoon van alle dwanggedachtes af, ze zijn zo naar en beïnvloeden je hele leven:( Het lijkt me overigens ook echt heel eng om aan de medicatie te beginnen, bang voor de bijwerkingen en wat het met me gaat doen. Maar ik neig er steeds meer naar om het te doen.
Dankjewel!
dinsdag 11 februari 2014 om 14:26
C.eline, je hebt gelijkt. Natuurlijk wil het liefst zo snel mogelijk van de dwanggedachtes af en steeds meer besef ik dat het niet gaat op eigen houtje. Ik ga het G-schema is proberen!
Heb zo gesprek met de psych, dus ga overleggen wat het beste is (ook al weet ik dat zijn antwoord medicatie gaat zijn..)
Heb zo gesprek met de psych, dus ga overleggen wat het beste is (ook al weet ik dat zijn antwoord medicatie gaat zijn..)
dinsdag 11 februari 2014 om 14:32
quote:sunshine.89 schreef op 11 februari 2014 @ 14:17: Waar ik wel bang voor ben is dat ik er vlak van wordt... En zijn de dwanggedachtes minder/weg?Ja, ik werd er vlakker van. In mijn geval was dat erg prettig want als gevolg van die vlakheid kon ik als het ware mijn dwanggebeuren ook als een soort buitenstaander ervaren, inzien dat dat dwangmatige denk- en gedragspatroon helemaal niet hoort bij wie ik wezenlijk ben.
Lastig onder woorden te brengen, hopelijk vat je een beetje wat ik bedoel?
Ik weet niet of het ooit helemaal weggaat, wat ik wel weet is dat het hanteerbaar/beheersbaar voor mij word naarmate de behandeling vordert.
Lastig onder woorden te brengen, hopelijk vat je een beetje wat ik bedoel?
Ik weet niet of het ooit helemaal weggaat, wat ik wel weet is dat het hanteerbaar/beheersbaar voor mij word naarmate de behandeling vordert.
dinsdag 11 februari 2014 om 14:34
De bijwerkingen vielen erg mee bij mij gelukkig. Ik ben blij dat ik deze keus gemaakt heb.
Ik denk wel dat iedereen anders is en anders reageert. De 1 heeft erg veel baat bij therapie en de ander niet. Ik heb verschillende soorten gehad, cognitief, EMDR, mindfullnes, ademhalingstherapie en het werkte bij mij voor een paar weken en dan begon de ellende weer. G schema's heb ik ook gehad maar hielp ook tijdelijk.
Het zit bij mij ook in de familie, mijn moeder heeft het, mijn oma heeft het gehad en ik dus ook.
Mensen die geen ocd hebben kunnen makkelijk praten maar zij hoeven er niet mee te leven. Elke dag de angst en de ellende, dat wil ik nooit meer. En als niks meer werkt dan toch maar medicijnen, schijnbaar zit er iets in de hersenen wat niet helemaal optimaal werkt , de medicijnen helpen de hersenen weer optimaal te functioneren. Zo denk ik erover.
Had nooit verwacht dit te zeggen omdat ik zelf ook fel tegen medicijnen ben maarja ik zie zelf dat het werkt.
Ik denk wel dat iedereen anders is en anders reageert. De 1 heeft erg veel baat bij therapie en de ander niet. Ik heb verschillende soorten gehad, cognitief, EMDR, mindfullnes, ademhalingstherapie en het werkte bij mij voor een paar weken en dan begon de ellende weer. G schema's heb ik ook gehad maar hielp ook tijdelijk.
Het zit bij mij ook in de familie, mijn moeder heeft het, mijn oma heeft het gehad en ik dus ook.
Mensen die geen ocd hebben kunnen makkelijk praten maar zij hoeven er niet mee te leven. Elke dag de angst en de ellende, dat wil ik nooit meer. En als niks meer werkt dan toch maar medicijnen, schijnbaar zit er iets in de hersenen wat niet helemaal optimaal werkt , de medicijnen helpen de hersenen weer optimaal te functioneren. Zo denk ik erover.
Had nooit verwacht dit te zeggen omdat ik zelf ook fel tegen medicijnen ben maarja ik zie zelf dat het werkt.
dinsdag 11 februari 2014 om 14:48
Ik denk dat iedereen op zijn tijd wel last van dwanggedachten heeft, vooral als je tegen jezelf gaat zeggen dat het niet mag. Ik had dat soms als ik aan een martelscene dacht. Raar, want je schiet er niks mee op en je gaat je rot voelen, maar je haalt het je toch telkens voor de geest. Dat duurt enige tijd, en dan worden andere dingen toch weer belangrijker en je vindt die gedachte dan toch steeds minder de moeite waard om eraan te denken en jezelf overstuur te maken. Programma's met dergelijke onderwerpen ga ik steeds sneller afgooien. Dan denk ik "oh ja, nou ik wou liever iets leuks zien nu".
Wat betreft de AD, je kan met jezelf afspreken dat je het middel drie maanden probeert (of een ander als deze niet goed mocht werken) en daarna beslis je opnieuw. Ik herken je antipathie jegens middelen die je geest beinvloeden. Ik had dat vroeger ook; ik dacht: ben ik nog wel ik met dat middel? Antwoord achteraf: ja; net zoals je ook met een kop koffie of een borrel op nog jezelf bent, en die veranderen je geest óók. .
Hoe dan ook; sterkte met je problematiek en je therapie.
Wat betreft de AD, je kan met jezelf afspreken dat je het middel drie maanden probeert (of een ander als deze niet goed mocht werken) en daarna beslis je opnieuw. Ik herken je antipathie jegens middelen die je geest beinvloeden. Ik had dat vroeger ook; ik dacht: ben ik nog wel ik met dat middel? Antwoord achteraf: ja; net zoals je ook met een kop koffie of een borrel op nog jezelf bent, en die veranderen je geest óók. .
Hoe dan ook; sterkte met je problematiek en je therapie.
dinsdag 11 februari 2014 om 14:56
Kipkluifje2, vlakker in de zin van 'emotieloos' of dat je niet je piek vrolijkheid meer kan bereiken maar nog wel vrolijk kan zijn en je piek verdrietigheid niet meer kan bereiken maar nog wel verdrietig kan zijn? Bedankt voor het delen van je eigen ervaring. Heb er echt veel aan!
Asje10, inderdaad ocd is iets 'ongrijpbaars' voor mensen die dat nooit hebben gehad. Het is niet zoiets als je been breken, wat iedereen begrijpt en waar iedereen zich in kan inleven. Daarom kan ik het mijn omgeving niet uitleggen en noem ik het maar angststoornis, omdat ik het idee heb dat het ze alleen maar afschrikt.. Ga je naast het slikken van de medicijnen ook naar een psych voor therapie of gesprekken of hou je het bij medicatie?
Asje10, inderdaad ocd is iets 'ongrijpbaars' voor mensen die dat nooit hebben gehad. Het is niet zoiets als je been breken, wat iedereen begrijpt en waar iedereen zich in kan inleven. Daarom kan ik het mijn omgeving niet uitleggen en noem ik het maar angststoornis, omdat ik het idee heb dat het ze alleen maar afschrikt.. Ga je naast het slikken van de medicijnen ook naar een psych voor therapie of gesprekken of hou je het bij medicatie?
dinsdag 11 februari 2014 om 15:05
Ik heb hetzelfde! Last van dwanggedachtes, Hele onrealistische en nare gedachtes zoals jij het ook zegt inderdaad.. Je droomt zelfs over de nare gedachtes, je wordt ermee wakker, de hele dag door denk je eraan. Maar als je de gedachtes weg probeert te drukken wordt het juist allemaal erger. Ik slik sinds 4 weken fluoxetine tegen de dwanggedachtes en angststoornis, en ik merk sinds een paar dagen dat het beter gaat! Ik had zelf wel last van de bijwerkingen, niet een klein beetje ook.. maar het is het waard!!! echt waar! Je kunt beter een paar weken last hebben van de bijwerkingen dan je hele leven last hebben van die dwanggedachtes, want op eigen houtje zou ik er niet vanaf kunnen komen.
Heel veel sterkte, en het komt echt goed!!!
Heel veel sterkte, en het komt echt goed!!!
dinsdag 11 februari 2014 om 16:20
dinsdag 11 februari 2014 om 16:23
Ik slik nu alleen de medicijnen, geen psycholoog of therapie meer.
Dat gaat prima zo!
Er zijn wel boekjes over dwangstoornissen, ik heb het boekje gelezen: wat dwang met je doet van K. Roest. Hier staan heel veel herkenbare dingen in, het boek: het duiveltje van de geest van L. Bear gaat puur alleen over agressieve dwanggedachten. Ik heb deze gelezen en het is zo herkenbaar allemaal.
Dat gaat prima zo!
Er zijn wel boekjes over dwangstoornissen, ik heb het boekje gelezen: wat dwang met je doet van K. Roest. Hier staan heel veel herkenbare dingen in, het boek: het duiveltje van de geest van L. Bear gaat puur alleen over agressieve dwanggedachten. Ik heb deze gelezen en het is zo herkenbaar allemaal.
dinsdag 11 februari 2014 om 17:37
Nogmaals bedankt voor jullie topreacties! Dit heeft mij goed gedaan en was een goed steuntje in de rug. Mede-daarom heb ik net met mijn psych besloten om toch aan de medicatie te gaan (hij vond het een dappere/stoere beslissing). Dus ik heb net het recept opgehaald die ik nog had van 2 maanden terug, had hem in mijn tas opgeborgen voor de zekerheid en het komt nu goed van pas. Ik vind het wel echt heel spannend.. De psychiater gaf me een recept voor 1 a 2 weken een half tabletje (10mg) en daarna een hele 20mg, om rustig op te bouwen. Ik ben heel benieuwd hoe het gaat zijn en of ik last van bijwerkingen ga krijgen. Maar het is me alles waard om van die nare dwanggedachtes af te komen.
Thanks voor het meedenken en het delen van jullie meningen/ervaringen! Jullie inspireren en motiveren me:)
Thanks voor het meedenken en het delen van jullie meningen/ervaringen! Jullie inspireren en motiveren me:)
