Psyche
alle pijlers
Pesten
maandag 17 maart 2014 om 06:55
Hallo alllemaal,
Onderaan is een korte samenvatting te vinden.
lees laatste tijd afentoe even op de viva, echter spreekt dit mij zo erg aan. Dat ik graag mijn mening en ervaring hierover wil delen mbt pesten.
Na een topic over een meisje van (12) wat door pesten, heeft besloten een einde aan haar leven te maken. Heb ik een lang verhaal getypt met een beetje mijn ervaringen en een beetje mijn kijk op de gevolgen van het pesten. Was eerst de bedoeling als reactie daarop, maar aangezien het veel losmaakt bij mij, vind ik het wel Topic waardig. Als ik het verhaal teruglees is het enigszins onsamenhangend, maar ik denk dat het wel duidelijk is wat ik bedoel. En zo niet wil ik het graag toelichten
Ik ben zelf lange tijd gepest vanwege uiterlijk, maar vooral vanwege mijn onzekerheid. Ik ondervind hier bijna nog dagelijks last van. Terwijl het pesten zelf al flink wat jaren geleden is. Toen ik rond de leeftijd was van het slachtoffer in kwestie, kampte ik met dezelfde soort gedachten. Gelukkig ben ik er nog steeds.
Echter wat ik wil duidelijk maken is dat dit in veel gevallen (na veel mensen met soortgelijke ervaringen gesproken te hebben) dit niet alleen een persoonlijk probleem creëert. Maar in mijn ogen ook nog eens (naast het feit dat het verschrikkelijk is om dit mee te maken) , een maatschappelijk probleem veroorzaakt. Ik heb hier geen getallen van, maar wetende dat veel mensen hier zeer veel last van ervaren in de psychische gezondheid. Kan dit aardig wat geld kosten, wat de belastingbetaler op moet hoesten.
In mijn geval gaat het over jarenlange therapie. Dit tegen angststoornissen, persoonlijkheidsstoornissen, weinig zelfvertrouwen een ernstig negatief zelfbeeld.
Deze problemen klinken voor sommige misschien ver van hun bed, en voor andere is het bekent of wel voor te stellen.
Deze problemen zijn grotendeels wel gecreëerd en verergerd, door kinderen die zich van geen kwaad bewust zijn. En er nooit later aan terugdenken wat hun gedrag mogelijk heeft veroorzaakt. En terrecht dat zij zich hier niet verantwoordelijk voor moeten voelen!!! Want dit probleem gaat verder dan de schuld leggen bij een "kind" wat nog niet eens beseft wat het leven inhoudt en wat het kan/zal brengen. En al helemaal niet over consequenties nadenkt
Ik zelf als "slachtoffer" van pesters neem het hun dan ook niet kwalijk, ook al had ik het liever anders gezien.
Pesten vormt zich vanuit iets wat veel voorkomt in de natuur en in principe overal waar er meer dan één waarnemer is, ik bedoel "rangorde", dat heeft weer te maken met andere factoren, zoals macht, overlevingsdrang, het ego, verlangen naar meer, etc. Dit komt bijna overal voor en is niet per definitie iets slechts.
Echter bij pesten gaat het in mijn beleving verder. Het is niet alleen de bepaling van de orde meer. Het lijkt soms bijna op een masochisme, het kan het voeden van het ego zijn, of bewijzen dat de pester in ieder geval boven deze persoon staat en laat zien waar de pester toe in staat is.
Genoeg hier over.
Het pesten is naar mijn mening niet de schuld van de pester "een kind", het heeft te maken met de opvoeding van het kind en de persoonlijkheid van de ouders, maar zeker ook hoe de school er mee omgaat, hun beleid en het inconsequent handelen.
Scholen zouden de ouders/voogden veel meer moeten betrekken met het leven van een kind op school. Cijfers van een kind zijn bijna altijd het belangrijkste voor de ouders/leraren/scholen, aangezien het uiteindelijk altijd om geld gaat (toekomstvoorziening). Men vergeet hierbij vaak (lijkt wel) dat het om een mensenleven gaat met emoties en gedachten, ook al is dit nog niet volledig ontwikkelt.
Daarom vind ik het een mooi idee als sociale vaardigheden ook aan bod zou komen als vak op school.
Maar nu ga ik weer iets te ver door naar mijn ideaalbeeld ontremd dit probleem.
Hetgeen wat ik nu zal formuleren heeft mij zeer geraakt, en gaf mij een duidelijk beeld hoe mijn school met dit probleem om ging:
Ik was dit uur helemaal de grond in geboord, vernederd en geslagen. Op zich gebeurde dat vaker, maar dit keer wou de docent juist mij spreken na het blok? Toen iedereen behalve de docent en ik het lokaal verlaten had, volgde er een emotioneel gesprek. De docent vertelde dat zij mij het anders gunde. Maar dat zij zelf ook niet veel eraan kon doen. Ze vertelde dat ze zelf ook vaak huilend na een blok in het lokaal zat. Uit onmacht, maar ook uit angst zelf het doelwit te worden.
Ik snapte pas veel later waarom ze een gesprek wou, en snapte het eigenlijk niet goed.
Het probleem is erg groot, moeilijk tegen te gaan. Maar heb het idee dat de gevolgen van pesten erg onderschat worden. Maar op het moment dat iemand zichzelf het leven ontneemt met als voornamelijke oorzaak pesten. Dan is iedereen weer even wakker geschud en zou niemand dat ooit doen. Maar die zelfde dag vallen de meeste weer in herhaling.
Ik weet de oplossing niet, maar zou het graag anders zien. En het wordt tijd dat het serieus wordt genomen. En niet als iets wordt gezien wat bij het opgroeien hoort
Een kind hoort zorgeloos te kunnen opgroeien! En ook al is niet voor elk kind zo'n leven weggelegd, we kunnen het wel proberen na te streven.
Korte samenvatting voor degene die het te veel tekst vindt:
Naast veel verdriet wat pesten brengt, kan het ook psychische stoornissen uitlokken/verergeren(misschien zelfs veroorzaken).
En voor sommige leek zelfmoord de enige uitweg.
Daarnaast is het niet de schuld van de pester IMO, maar van de (eind)verantwoordelijken (ouders/voogd/school/overheid).
Dit aangezien "een kind" zich van geen kwaad bewust is, en bij mijn weten de lange termijn consequenties niet kan begrijpen.
De (eind)verantwoordelijken bagatelliseren het probleem of zien de ernst van de situatie niet in. Terwijl het grote gevolgen kan hebben.
De belastingbetaler moet hier ook voor opdraaien.
Ik en vele anderen, zullen dit onze hele leven als een litteken bij ons dragen.
Misschien dat je dit leest en denkt, wat een aanstellerij of gezever wat hij schrijft. Dan wil ik je zeggen: "Ik ben blij voor je, dat je dit niet snapt. Dat zegt waarschijnlijk dat je dit niet hebt meegemaakt."
Ben erg benieuwd wat jullie ervan vinden en hoe jullie hierover denken.
Belangrijk!!!!!
Dit is geheel subjectief, en niet representatief voor iedereen.
Het is hoe ik denk dat het is, helaas is het niet zo simpel, maar wil het toch graag delen.
Bedankt voor het lezen en begrip.
Graag hoor ik jouw mening, want ik sta open voor een andere kijk hierop.
PS: excuses voor taalfouten, ik ben dyslectisch.
Onderaan is een korte samenvatting te vinden.
lees laatste tijd afentoe even op de viva, echter spreekt dit mij zo erg aan. Dat ik graag mijn mening en ervaring hierover wil delen mbt pesten.
Na een topic over een meisje van (12) wat door pesten, heeft besloten een einde aan haar leven te maken. Heb ik een lang verhaal getypt met een beetje mijn ervaringen en een beetje mijn kijk op de gevolgen van het pesten. Was eerst de bedoeling als reactie daarop, maar aangezien het veel losmaakt bij mij, vind ik het wel Topic waardig. Als ik het verhaal teruglees is het enigszins onsamenhangend, maar ik denk dat het wel duidelijk is wat ik bedoel. En zo niet wil ik het graag toelichten
Ik ben zelf lange tijd gepest vanwege uiterlijk, maar vooral vanwege mijn onzekerheid. Ik ondervind hier bijna nog dagelijks last van. Terwijl het pesten zelf al flink wat jaren geleden is. Toen ik rond de leeftijd was van het slachtoffer in kwestie, kampte ik met dezelfde soort gedachten. Gelukkig ben ik er nog steeds.
Echter wat ik wil duidelijk maken is dat dit in veel gevallen (na veel mensen met soortgelijke ervaringen gesproken te hebben) dit niet alleen een persoonlijk probleem creëert. Maar in mijn ogen ook nog eens (naast het feit dat het verschrikkelijk is om dit mee te maken) , een maatschappelijk probleem veroorzaakt. Ik heb hier geen getallen van, maar wetende dat veel mensen hier zeer veel last van ervaren in de psychische gezondheid. Kan dit aardig wat geld kosten, wat de belastingbetaler op moet hoesten.
In mijn geval gaat het over jarenlange therapie. Dit tegen angststoornissen, persoonlijkheidsstoornissen, weinig zelfvertrouwen een ernstig negatief zelfbeeld.
Deze problemen klinken voor sommige misschien ver van hun bed, en voor andere is het bekent of wel voor te stellen.
Deze problemen zijn grotendeels wel gecreëerd en verergerd, door kinderen die zich van geen kwaad bewust zijn. En er nooit later aan terugdenken wat hun gedrag mogelijk heeft veroorzaakt. En terrecht dat zij zich hier niet verantwoordelijk voor moeten voelen!!! Want dit probleem gaat verder dan de schuld leggen bij een "kind" wat nog niet eens beseft wat het leven inhoudt en wat het kan/zal brengen. En al helemaal niet over consequenties nadenkt
Ik zelf als "slachtoffer" van pesters neem het hun dan ook niet kwalijk, ook al had ik het liever anders gezien.
Pesten vormt zich vanuit iets wat veel voorkomt in de natuur en in principe overal waar er meer dan één waarnemer is, ik bedoel "rangorde", dat heeft weer te maken met andere factoren, zoals macht, overlevingsdrang, het ego, verlangen naar meer, etc. Dit komt bijna overal voor en is niet per definitie iets slechts.
Echter bij pesten gaat het in mijn beleving verder. Het is niet alleen de bepaling van de orde meer. Het lijkt soms bijna op een masochisme, het kan het voeden van het ego zijn, of bewijzen dat de pester in ieder geval boven deze persoon staat en laat zien waar de pester toe in staat is.
Genoeg hier over.
Het pesten is naar mijn mening niet de schuld van de pester "een kind", het heeft te maken met de opvoeding van het kind en de persoonlijkheid van de ouders, maar zeker ook hoe de school er mee omgaat, hun beleid en het inconsequent handelen.
Scholen zouden de ouders/voogden veel meer moeten betrekken met het leven van een kind op school. Cijfers van een kind zijn bijna altijd het belangrijkste voor de ouders/leraren/scholen, aangezien het uiteindelijk altijd om geld gaat (toekomstvoorziening). Men vergeet hierbij vaak (lijkt wel) dat het om een mensenleven gaat met emoties en gedachten, ook al is dit nog niet volledig ontwikkelt.
Daarom vind ik het een mooi idee als sociale vaardigheden ook aan bod zou komen als vak op school.
Maar nu ga ik weer iets te ver door naar mijn ideaalbeeld ontremd dit probleem.
Hetgeen wat ik nu zal formuleren heeft mij zeer geraakt, en gaf mij een duidelijk beeld hoe mijn school met dit probleem om ging:
Ik was dit uur helemaal de grond in geboord, vernederd en geslagen. Op zich gebeurde dat vaker, maar dit keer wou de docent juist mij spreken na het blok? Toen iedereen behalve de docent en ik het lokaal verlaten had, volgde er een emotioneel gesprek. De docent vertelde dat zij mij het anders gunde. Maar dat zij zelf ook niet veel eraan kon doen. Ze vertelde dat ze zelf ook vaak huilend na een blok in het lokaal zat. Uit onmacht, maar ook uit angst zelf het doelwit te worden.
Ik snapte pas veel later waarom ze een gesprek wou, en snapte het eigenlijk niet goed.
Het probleem is erg groot, moeilijk tegen te gaan. Maar heb het idee dat de gevolgen van pesten erg onderschat worden. Maar op het moment dat iemand zichzelf het leven ontneemt met als voornamelijke oorzaak pesten. Dan is iedereen weer even wakker geschud en zou niemand dat ooit doen. Maar die zelfde dag vallen de meeste weer in herhaling.
Ik weet de oplossing niet, maar zou het graag anders zien. En het wordt tijd dat het serieus wordt genomen. En niet als iets wordt gezien wat bij het opgroeien hoort
Een kind hoort zorgeloos te kunnen opgroeien! En ook al is niet voor elk kind zo'n leven weggelegd, we kunnen het wel proberen na te streven.
Korte samenvatting voor degene die het te veel tekst vindt:
Naast veel verdriet wat pesten brengt, kan het ook psychische stoornissen uitlokken/verergeren(misschien zelfs veroorzaken).
En voor sommige leek zelfmoord de enige uitweg.
Daarnaast is het niet de schuld van de pester IMO, maar van de (eind)verantwoordelijken (ouders/voogd/school/overheid).
Dit aangezien "een kind" zich van geen kwaad bewust is, en bij mijn weten de lange termijn consequenties niet kan begrijpen.
De (eind)verantwoordelijken bagatelliseren het probleem of zien de ernst van de situatie niet in. Terwijl het grote gevolgen kan hebben.
De belastingbetaler moet hier ook voor opdraaien.
Ik en vele anderen, zullen dit onze hele leven als een litteken bij ons dragen.
Misschien dat je dit leest en denkt, wat een aanstellerij of gezever wat hij schrijft. Dan wil ik je zeggen: "Ik ben blij voor je, dat je dit niet snapt. Dat zegt waarschijnlijk dat je dit niet hebt meegemaakt."
Ben erg benieuwd wat jullie ervan vinden en hoe jullie hierover denken.
Belangrijk!!!!!
Dit is geheel subjectief, en niet representatief voor iedereen.
Het is hoe ik denk dat het is, helaas is het niet zo simpel, maar wil het toch graag delen.
Bedankt voor het lezen en begrip.
Graag hoor ik jouw mening, want ik sta open voor een andere kijk hierop.
PS: excuses voor taalfouten, ik ben dyslectisch.
anoniem_197264 wijzigde dit bericht op 17-03-2014 07:10
Reden: Aangeven van samenvatting onderaan het bericht.
Reden: Aangeven van samenvatting onderaan het bericht.
% gewijzigd
maandag 17 maart 2014 om 07:01
Zet even aan het begin al dat er een samenvatting volgt. Verder goed dat je er discussie over aangaat en je gedachten erover laat gaan, de mogelijke oorzaken. Maar beter nog ; hoe het beste te voorkomen of op te lossen. Zijn vast goede methodes voor die inderdaad inzet en inzicht ouders en leraren vergen.
maandag 17 maart 2014 om 08:21
quote:korenwolf schreef op 17 maart 2014 @ 07:42:
Je hebt gelijk. Geen speld tussen te krijgen. Maar wordt het inmiddels niet serieus genomen op scholen?
Nee.
Ik werd zelf vroeger gepest. Maar goed, ik wist waar het aan lag en ik had wel vriendinnen en dat maakt, denk ik, veel verschil.
Mijn dochter wordt buitengesloten. Ik weet waar het aan ligt en buiten school heeft ze wel vriendinnen, maar ik gun haar zo´n groepje giebelende meiden dat na school de stad in gaat, of naar het zwembad. Maar toen ze op een dag huilend thuis kwam hebben we op school gepraat. De tekst van onze gesprekspartner;
Heb je het al eens aangegeven of bij de mentor gemeld? Nee?? Ach, dan valt het vast wel mee.
Nog wat later wilde de mentor dan toch een paar mensen in de klas aanspreken. Maar echt ruzie heeft Dochter niet en ze wordt ook niet geslagen ofzo. Het loopt. Moeizaam, dat wel, maar het gaat. Dus gaf ze aan niks in gesprekken te zien. Komt de mentor met; Ja maar, later komen dan misschien weer anderen.... Alsof een gesprek met de mensen van nu invloed heeft op mensen van volgend jaar.
Kortom, docenten zien het wel maar kunnen er niks aan doen.
Dochter leert nu goed zodat ze aan het einde van dit schooljaar meer keuzemogelijkheden heeft. Met goede cijfers kan ze naar de havo, dan komt ze in een andere klas of ze kan naar een andere school.
En ik zie in mijn omgeving meer kinderen die gepest worden. Er is altijd een reden, al is die reden in de ogen van volwassenen/buitenstaanders soms niet zichtbaar of het is gewoon te belachelijk voor woorden. Maar toch. En laten we even eerlijk zijn, als jij iemand niet aardig vindt, dan ga je om met de mensen waar je wel een band mee hebt. Dan kan iemand wel zeggen dat ze buitengesloten wordt, maar daarmee ga jij haar niet aardiger vinden. Een school zou hooguit het pesten/buitensluiten binnen de lessen kunnen verminderen, maar ze kunnen het vrienden krijgen niet afdwingen.
Je hebt gelijk. Geen speld tussen te krijgen. Maar wordt het inmiddels niet serieus genomen op scholen?
Nee.
Ik werd zelf vroeger gepest. Maar goed, ik wist waar het aan lag en ik had wel vriendinnen en dat maakt, denk ik, veel verschil.
Mijn dochter wordt buitengesloten. Ik weet waar het aan ligt en buiten school heeft ze wel vriendinnen, maar ik gun haar zo´n groepje giebelende meiden dat na school de stad in gaat, of naar het zwembad. Maar toen ze op een dag huilend thuis kwam hebben we op school gepraat. De tekst van onze gesprekspartner;
Heb je het al eens aangegeven of bij de mentor gemeld? Nee?? Ach, dan valt het vast wel mee.
Nog wat later wilde de mentor dan toch een paar mensen in de klas aanspreken. Maar echt ruzie heeft Dochter niet en ze wordt ook niet geslagen ofzo. Het loopt. Moeizaam, dat wel, maar het gaat. Dus gaf ze aan niks in gesprekken te zien. Komt de mentor met; Ja maar, later komen dan misschien weer anderen.... Alsof een gesprek met de mensen van nu invloed heeft op mensen van volgend jaar.
Kortom, docenten zien het wel maar kunnen er niks aan doen.
Dochter leert nu goed zodat ze aan het einde van dit schooljaar meer keuzemogelijkheden heeft. Met goede cijfers kan ze naar de havo, dan komt ze in een andere klas of ze kan naar een andere school.
En ik zie in mijn omgeving meer kinderen die gepest worden. Er is altijd een reden, al is die reden in de ogen van volwassenen/buitenstaanders soms niet zichtbaar of het is gewoon te belachelijk voor woorden. Maar toch. En laten we even eerlijk zijn, als jij iemand niet aardig vindt, dan ga je om met de mensen waar je wel een band mee hebt. Dan kan iemand wel zeggen dat ze buitengesloten wordt, maar daarmee ga jij haar niet aardiger vinden. Een school zou hooguit het pesten/buitensluiten binnen de lessen kunnen verminderen, maar ze kunnen het vrienden krijgen niet afdwingen.
maandag 17 maart 2014 om 08:30
Bij mijn nichtje op school hebben ze een beleid. Het fijne weet ik er niet van, maar het gaat over hoe je met elkaar omgaat voordat er gepest wordt. Zij durft dingen te zeggen in een groep waarvan ik denk: word je daar niet mee gepest? Niet dus. Ik zal eens vragen hoe het precies werkt.
Maar dat was wat kleingeluk ook al aangaf: sociale vaardigheden aanpakken.
Maar dat was wat kleingeluk ook al aangaf: sociale vaardigheden aanpakken.
maandag 17 maart 2014 om 08:52
Er word zeker wel aandacht aan besteedt. Maar een button tegen pesten, een dagje voorlichting van een ervaringsdeskundige, dat soort kleine dingen. Dat is niet erg effectief imo. Natuurlijk is bewustwording ook een stap in de goede richting, maar dan geen vervolgstappen maken dat is dan weer jammer.
Overigens zijn er uiteraard meer instanties buiten de school om, die zich inzetten tegen het pesten. Dat is super dat die er zijn. Maar ik zal echt niet de enige zijn geweest, die er niet over durfde te praten, uit angst, schaamte of andere redenen. Dus het aan een kind het overlaten hulp te zoeken, dat kan je niet helemaal verwachten. Kinderen zijn slim, kunnen veel verbergen, maar geven (on)bewust toch signalen over hun gevoel. En een leraar zou daarin meer kunnen betekenen. Juist door observatie van gedrag met enig pedagogische kennis, zou het misschien wel veel leed op latere leeftijd kunnen besparen. Dit kan ook dingen over de thuissituatie van een kind bevorderen wellicht? Aangezien pesten vaak niet het enige probleem is.
Dus meer naar het individu kijken, niet alleen cijfers, prestaties en niet mogen falen. Uiteraard is het belangrijk om mee te draaien in de maatschappij. Maar beter voorkomen dan genezen. Aangezien de GGZ aardige tarieven hanteert, en niemand vrolijk wordt van nog een fataal incident.
Ik bedoel trouwens niet wat je nu veel ziet gebeuren!
Dat kinderen iets te druk zijn en gelijk met ADHD gediagnosticeerd worden, om dan op de Ritalin gezet te worden. Omdat de docenten overvolle klassen moeten handhaven. En een kind wat iets meer aandacht nodig heeft dus geen tijd/geld voor is. Maar uiteindelijk wel weer de farmaceut geld oplevert, wat dus weer door de belastingbetaler opgehoest moet worden. Dat kinderen groeiachterstanden erdoor krijgen schijnt mensen niet wakker te schudden "Het zal wel meevallen" en alle andere bijwerkingen.
Dat vind ik dus echt waanzin!
Maar on topic:
Wat meer investeren in "de toekomst" zou dus echt geen kwaad kunnen. En naast dat het veel narigheid zou kunnen besparen, is het ook een investering op de lange termijn.
Tevreden mensen, die een jeugd hebben gehad waar ze positief op terug kijken. Daardoor geen last ondervinden van dingen die niet nodig zijn.
Het is ook wel een Utopie.
Maar niks doen, het maar laten voor wat het is, dat heeft ook niet voor verbetering gezorgd.
Subjectief net zoals de vorige tekst uiteraard, en denk je er anders over. Ik sta open open voor jouw ideeën over dit onderwerp. En als er inmiddels andere soorten hulp bij pesten zijn, graag even laten weten want dat zou ik geweldig vinden.
Overigens zijn er uiteraard meer instanties buiten de school om, die zich inzetten tegen het pesten. Dat is super dat die er zijn. Maar ik zal echt niet de enige zijn geweest, die er niet over durfde te praten, uit angst, schaamte of andere redenen. Dus het aan een kind het overlaten hulp te zoeken, dat kan je niet helemaal verwachten. Kinderen zijn slim, kunnen veel verbergen, maar geven (on)bewust toch signalen over hun gevoel. En een leraar zou daarin meer kunnen betekenen. Juist door observatie van gedrag met enig pedagogische kennis, zou het misschien wel veel leed op latere leeftijd kunnen besparen. Dit kan ook dingen over de thuissituatie van een kind bevorderen wellicht? Aangezien pesten vaak niet het enige probleem is.
Dus meer naar het individu kijken, niet alleen cijfers, prestaties en niet mogen falen. Uiteraard is het belangrijk om mee te draaien in de maatschappij. Maar beter voorkomen dan genezen. Aangezien de GGZ aardige tarieven hanteert, en niemand vrolijk wordt van nog een fataal incident.
Ik bedoel trouwens niet wat je nu veel ziet gebeuren!
Dat kinderen iets te druk zijn en gelijk met ADHD gediagnosticeerd worden, om dan op de Ritalin gezet te worden. Omdat de docenten overvolle klassen moeten handhaven. En een kind wat iets meer aandacht nodig heeft dus geen tijd/geld voor is. Maar uiteindelijk wel weer de farmaceut geld oplevert, wat dus weer door de belastingbetaler opgehoest moet worden. Dat kinderen groeiachterstanden erdoor krijgen schijnt mensen niet wakker te schudden "Het zal wel meevallen" en alle andere bijwerkingen.
Dat vind ik dus echt waanzin!
Maar on topic:
Wat meer investeren in "de toekomst" zou dus echt geen kwaad kunnen. En naast dat het veel narigheid zou kunnen besparen, is het ook een investering op de lange termijn.
Tevreden mensen, die een jeugd hebben gehad waar ze positief op terug kijken. Daardoor geen last ondervinden van dingen die niet nodig zijn.
Het is ook wel een Utopie.
Maar niks doen, het maar laten voor wat het is, dat heeft ook niet voor verbetering gezorgd.
Subjectief net zoals de vorige tekst uiteraard, en denk je er anders over. Ik sta open open voor jouw ideeën over dit onderwerp. En als er inmiddels andere soorten hulp bij pesten zijn, graag even laten weten want dat zou ik geweldig vinden.
maandag 17 maart 2014 om 08:52
Je verhaal is heel herkenbaar voor mij... Ik heb autisme (Asperger). Ik weet pas sinds afgelopen woensdag dat ik dit heb, maar daarmee werd meteen alles duidelijk. Ik ben altijd een beetje anders geweest dan anderen en als heel klein kind werd ik al buitengesloten, niet alleen door vrienden maar zelfs door mijn familie. Ik hoorde er gewoon niet bij. Soms had ik wel vriendinnen, maar dan alles als we met een groep waren. Dan mocht ik er bij de groep wel bij zijn, als een soort "aanhangsel". Zodra het op één op één contact aankwam bestond ik niet meer. Zo'n beetje in groep 7 begon het pesten, vooral met mijn uiterlijk (haar en kledingstijl, ik was nogal een sloddervos). In de 1e van de middelbare school ging het goed en had ik vriendinnen, maar in de 2e klas begon het pesten weer. Eerst enkel met gym, ik was slecht in gym en als een team verloor of er ging wat verkeerd werd dat altijd op mij afgereageerd. Buiten gym toch weer vooral dat buitensluiten. Ik had wel een groep vriendinnen met wie ik de pauzes en tussenuren doorbracht, maar die kletsten dan allemaal met elkaar en niet met mij. Er was 1 vriendin die echt haar best deed om me er wel bij te betrekken en die ondanks al onze ruzies (want sociaal zijn en zeker inleven in een ander is een totale ramp voor mij) toch een vriendin bleef. Dus dat hield het wel goed. Toen ik uiteindelijk naar een andere school ging waar ik niemand kende ging het helemaal los, vooral door iemand die vroeger een vriendin was en me nu haatte, samen met haar hele vriendengroep. Me constant zeggen dat ik lelijk was, steeds dingen zeggen als "je moet die schoenen niet meer dragen want ze zien er niet uit", "doe geen moeite om je haar te kammen want het is toch lelijk", etc. Daarmee is echt mijn zelfbeeld volledig omlaag gegaan.
En wat je dan schrijft over het de pesters niet kwalijk nemen: ik herken dat wel. Het meisje dat de groep min of meer "leidde" werd zelf thuis door haar ouders mishandeld en was zelf op haar vorige school gepest. Bepaalde sociale vaardigheden heeft ze niet meegekregen en ze zocht op haar nieuwe school zekerheid door dan maar een groep te vormen en te gaan pesten. Pas toen de mishandeling bij haar thuis werd aangepakt, ging het langzaam beter. Jaren later hebben we nog eens gepraat en een middag samen doorgebracht en heb ik het haar ook vergeven. Inmiddels al een jaar of 2 geen contact meer met haar, maar ik weet dat zij nog een hele tijd met een enorm schuldgevoel heeft rondgelopen dat ze niet kon loslaten.
Bij mij op de middelbare school was er niet echt een pestbeleid. Ik durfde het ook nooit tegen leraren te zeggen. Ik was stil en afwezig in de klas, en na 3 maanden op die nieuwe school las de leraar wiskunde mijn cijfer voor en vroeg vervolgens of ik wel in deze klas zat, want hij kende me helemaal niet. Dat zegt wel hoe onopvallend ik was en hoe stil ik me hield... Na bijna een jaar op de nieuwe school werd het pesten bij toeval bekend doordat ik me uit onzekerheid en angst voor andere mensen niet durfde aan te sluiten bij een groepje voor de eindopdracht muziek en uiteindelijk van pure stress in huilen uitbarstte. Toen heb ik met wat leraren gepraat die me we hebben gemotiveerd om me bij wat mensen uit de klas aan te sluiten. Uiteindelijk heeft dat toch nog geleid tot 2 vriendinnen in de klas die ik nu nog wel eens spreek als ik ze op straat tegenkom.
Maar het blijft min of meer een trauma, dat pesten en vooral dat buitengesloten worden. Ik ben het vertrouwen in mensen verloren. Ik durf best tegen mensen te gaan praten, maar ik durf geen vriendschappen aan te gaan. Feitelijke praatjes als vragen waar de pinautomaat is of iemand uitleggen hoe hij bij een bepaalde straat komt, gaan prima. Maar zodra het sociaal wordt klap ik dicht en wil ik het liefst meteen weg. Deels door mijn autisme, ik kan me geen houding geven en voel me in sociaal contact ongemakkelijk. Maar ook zeker voor een groot deel door dat pesten. Naast autisme kwam uit de psychische onderzoeken ook dat ik mensenschuw ben en een hechtingsstoornis heb. En die laatste twee komen overduidelijk voort uit het pesten.
En wat je dan schrijft over het de pesters niet kwalijk nemen: ik herken dat wel. Het meisje dat de groep min of meer "leidde" werd zelf thuis door haar ouders mishandeld en was zelf op haar vorige school gepest. Bepaalde sociale vaardigheden heeft ze niet meegekregen en ze zocht op haar nieuwe school zekerheid door dan maar een groep te vormen en te gaan pesten. Pas toen de mishandeling bij haar thuis werd aangepakt, ging het langzaam beter. Jaren later hebben we nog eens gepraat en een middag samen doorgebracht en heb ik het haar ook vergeven. Inmiddels al een jaar of 2 geen contact meer met haar, maar ik weet dat zij nog een hele tijd met een enorm schuldgevoel heeft rondgelopen dat ze niet kon loslaten.
Bij mij op de middelbare school was er niet echt een pestbeleid. Ik durfde het ook nooit tegen leraren te zeggen. Ik was stil en afwezig in de klas, en na 3 maanden op die nieuwe school las de leraar wiskunde mijn cijfer voor en vroeg vervolgens of ik wel in deze klas zat, want hij kende me helemaal niet. Dat zegt wel hoe onopvallend ik was en hoe stil ik me hield... Na bijna een jaar op de nieuwe school werd het pesten bij toeval bekend doordat ik me uit onzekerheid en angst voor andere mensen niet durfde aan te sluiten bij een groepje voor de eindopdracht muziek en uiteindelijk van pure stress in huilen uitbarstte. Toen heb ik met wat leraren gepraat die me we hebben gemotiveerd om me bij wat mensen uit de klas aan te sluiten. Uiteindelijk heeft dat toch nog geleid tot 2 vriendinnen in de klas die ik nu nog wel eens spreek als ik ze op straat tegenkom.
Maar het blijft min of meer een trauma, dat pesten en vooral dat buitengesloten worden. Ik ben het vertrouwen in mensen verloren. Ik durf best tegen mensen te gaan praten, maar ik durf geen vriendschappen aan te gaan. Feitelijke praatjes als vragen waar de pinautomaat is of iemand uitleggen hoe hij bij een bepaalde straat komt, gaan prima. Maar zodra het sociaal wordt klap ik dicht en wil ik het liefst meteen weg. Deels door mijn autisme, ik kan me geen houding geven en voel me in sociaal contact ongemakkelijk. Maar ook zeker voor een groot deel door dat pesten. Naast autisme kwam uit de psychische onderzoeken ook dat ik mensenschuw ben en een hechtingsstoornis heb. En die laatste twee komen overduidelijk voort uit het pesten.
maandag 17 maart 2014 om 08:54
Ik kan echt niet tegen pesten. Toen mijn zoon een tijdje werd 'geplaagd' is mijn vriend even naar school gegaan en heeft ze flink voor schut gezet op het schoolplein. De juf heeft niet eens ingegrepen.
Nou.. Het is in elk geval klaar.
Scholen doen er weinig aan en dat was wat mij zo frustreerde. Dus dan maar het heft in eigen handen nemen.
Nou.. Het is in elk geval klaar.
Scholen doen er weinig aan en dat was wat mij zo frustreerde. Dus dan maar het heft in eigen handen nemen.
maandag 17 maart 2014 om 09:01
@Korenwolf: scholen hebben een beleid, maar ze doen met dat beleid in de hand echt nog te weinig is mijn ervaring. Mijn kinderen zitten op een kleine basisschool in een dorp en ik zie het gewoon gebeuren
En als je dat op school vraagt of er niet eens met zo'n klas een traject gestart kan worden (er zijn gewoon organisaties die van omgangsvormen op basisscholen hun core business gemaakt hebben) is het een centen kwestie. Ik word er niet blij van.
En als je dat op school vraagt of er niet eens met zo'n klas een traject gestart kan worden (er zijn gewoon organisaties die van omgangsvormen op basisscholen hun core business gemaakt hebben) is het een centen kwestie. Ik word er niet blij van.
maandag 17 maart 2014 om 09:09
quote:ikeaverslaafde schreef op 17 maart 2014 @ 08:58:
Las een keer dat het onnatuurlijk is om kinderen van dezelfde leeftijd met elkaar op te schepen. Ik ben dan wel benieuwd of er basisscholen zijn waar kinderen van meerdere leeftijden door elkaar zitten en of daar dan ook mnider gepest wordt?Ik heb stage gelopen op een Montessorischool, daar zitten groep 1 en 2 bij elkaar, groep 3, 4 en 5 bij elkaar en groep 6, 7 en 8 bij elkaar. Daar werd inderdaad niet gepest, al was er wel 1 meisje dat zich wat buitengesloten voelde in de klas, dat is het jaar daarop opgelost door haar over te plaatsen naar de andere bovenbouwklas, waar vriendinnen van haar zaten.
Las een keer dat het onnatuurlijk is om kinderen van dezelfde leeftijd met elkaar op te schepen. Ik ben dan wel benieuwd of er basisscholen zijn waar kinderen van meerdere leeftijden door elkaar zitten en of daar dan ook mnider gepest wordt?Ik heb stage gelopen op een Montessorischool, daar zitten groep 1 en 2 bij elkaar, groep 3, 4 en 5 bij elkaar en groep 6, 7 en 8 bij elkaar. Daar werd inderdaad niet gepest, al was er wel 1 meisje dat zich wat buitengesloten voelde in de klas, dat is het jaar daarop opgelost door haar over te plaatsen naar de andere bovenbouwklas, waar vriendinnen van haar zaten.
maandag 17 maart 2014 om 09:51
Pesten komt overal voor, dat is waar. Bij dieren zie je het veel, maar wij voelen ons vaak beter dan dieren, waarom is dat er dan nog terwijl het geen voordeel geeft? Maar weer On topic. Dat juist bij zo'n kwetsbare groep, daar niet genoeg rekening mee gehouden wordt. Dat vind ik maar moeilijk te begrijpen.
Pesten is een erg breed begrip, iedereen interpreteert het anders uiteraard. Ik zelf vind het ook maar een woord wat vaak de ernst bagatelliseerd.
Niet dat er een zwaarder woord moet komen.
Ik heb gewoon ergens de hoop, dat het anders moet kunnen. De meer mensen hier hun mening over delen, de meer het laat zien dat het bij het volk speelt. Dat het niet iets is wat normaal gevonden word. En dat er dan gerichter actie op ondernomen wordt.
Even als extra toelichting.
Denk aub niet dat ik maar even kom vertellen hoe het wel moet.
Ik probeer echter alleen te delen hoe ik hier tegen kijk, en wil door feedback ervan leren, maar ook andere laten zien dat het niet iets is wat je zomaar los laat.
Tuurlijk zijn er veel kinderen die er beter tegen kunnen en er later geen/weinig last van krijgen. Maar helaas is dat niet te voorspellen.
Ik zei meerdere malen "de ouders" als de "mede-schuldige". Ik bedoelde hier niet de ouders van het gepeste kind mee. Zoizo is iemand als schuldige aanwijzen erg lastig, en het is vaak een samenloop van omstandigheden. Maar bij het voorkomen/stoppen zeg ik wel dat de genoemde (eind)verantwoordelijken een grote rol spelen.
Subjectief again
En onsamenhangend als wat..
Pesten is een erg breed begrip, iedereen interpreteert het anders uiteraard. Ik zelf vind het ook maar een woord wat vaak de ernst bagatelliseerd.
Niet dat er een zwaarder woord moet komen.
Ik heb gewoon ergens de hoop, dat het anders moet kunnen. De meer mensen hier hun mening over delen, de meer het laat zien dat het bij het volk speelt. Dat het niet iets is wat normaal gevonden word. En dat er dan gerichter actie op ondernomen wordt.
Even als extra toelichting.
Denk aub niet dat ik maar even kom vertellen hoe het wel moet.
Ik probeer echter alleen te delen hoe ik hier tegen kijk, en wil door feedback ervan leren, maar ook andere laten zien dat het niet iets is wat je zomaar los laat.
Tuurlijk zijn er veel kinderen die er beter tegen kunnen en er later geen/weinig last van krijgen. Maar helaas is dat niet te voorspellen.
Ik zei meerdere malen "de ouders" als de "mede-schuldige". Ik bedoelde hier niet de ouders van het gepeste kind mee. Zoizo is iemand als schuldige aanwijzen erg lastig, en het is vaak een samenloop van omstandigheden. Maar bij het voorkomen/stoppen zeg ik wel dat de genoemde (eind)verantwoordelijken een grote rol spelen.
Subjectief again
En onsamenhangend als wat..
maandag 17 maart 2014 om 09:56
iets valt mij op kleingeluk, en dat is dat je niet echt een schuldige wil aan wijzen en je de pesters niets kwalijk neemt...en volgens mij is dat nu juist wat er wel moet gebeuren, pak de leider van de pesters aan en geef die alle consequenties, dan valt de groep van mee lopers en volgers ook uit elkaar en dan is het echt duidelijk dat je niet moet pesten..
zonder consequenties gebeurt er niets voor het gepeste kind.
zonder consequenties gebeurt er niets voor het gepeste kind.
maandag 17 maart 2014 om 10:07
Hoe zouden deze consequenties eruit moeten zijn volgens jouw.
Straffen werkt vaak averechts, en echt de boosdoener vinden is moeilijk.
In plaats van consequenties, kan er gekeken worden naar wat het probleem precies veroorzaakt. Waarom iemand pest, want vaak is dat niet zo mooi als diegene doet voorkomen.
Niet elke situatie is hetzelfde, over één kam scheren bereik je niks mee. Dus kijk naar de situatie.
In de natuur zie je dat de"volgers" staan te popelen om de nieuwe alpha te verslaan en de nieuwe alpha te worden. Dus ik schat het bij dit niet heel anders.
Straffen werkt vaak averechts, en echt de boosdoener vinden is moeilijk.
In plaats van consequenties, kan er gekeken worden naar wat het probleem precies veroorzaakt. Waarom iemand pest, want vaak is dat niet zo mooi als diegene doet voorkomen.
Niet elke situatie is hetzelfde, over één kam scheren bereik je niks mee. Dus kijk naar de situatie.
In de natuur zie je dat de"volgers" staan te popelen om de nieuwe alpha te verslaan en de nieuwe alpha te worden. Dus ik schat het bij dit niet heel anders.
maandag 17 maart 2014 om 10:12
Straffen werkt helemaal niet averechts. Zeker op lagere schoolniveau is het gewoon opvoeden en daar horen dus gewoon sancties bij als je herhaaldelijk ongewenst gedrag laat zien.
Voorbeeld: mijn kind kwam thuis met het verhaal dat ze samen met een vriendinnetje twee andere kinderen expres buitengesloten hadden tijdens de lunch (weglopen toen ze erbij kwamen zitten). Met een rollenspel laten zien hoe dat waarschijnlijk voelde voor die andere twee. En aangegeven dat ik dergelijk gedrag niet tolereer. De volgende keer: heul erg dikke vette straf.
Is ze nou helemaal gek geworden...
Voorbeeld: mijn kind kwam thuis met het verhaal dat ze samen met een vriendinnetje twee andere kinderen expres buitengesloten hadden tijdens de lunch (weglopen toen ze erbij kwamen zitten). Met een rollenspel laten zien hoe dat waarschijnlijk voelde voor die andere twee. En aangegeven dat ik dergelijk gedrag niet tolereer. De volgende keer: heul erg dikke vette straf.
Is ze nou helemaal gek geworden...
maandag 17 maart 2014 om 10:16
quote:linnea01 schreef op 17 maart 2014 @ 09:09:
[...]
Ik heb stage gelopen op een Montessorischool, daar zitten groep 1 en 2 bij elkaar, groep 3, 4 en 5 bij elkaar en groep 6, 7 en 8 bij elkaar. Daar werd inderdaad niet gepest, al was er wel 1 meisje dat zich wat buitengesloten voelde in de klas, dat is het jaar daarop opgelost door haar over te plaatsen naar de andere bovenbouwklas, waar vriendinnen van haar zaten.Ik heb zelf, en mijn kinderen ook, op een montessorischool gezeten en er werd wel eens gepest, maar nooit structureel (ik bedoel daarmee lange tijd hetzelfde kind). Juist samenwerken, elkaar leren kennen en omgaan met verschillen is op een montessorischool belangrijk. Pesten komt inderdaad vaker voor binnen horizontale groepen is zo mijn ervaring. Er kwamen vaak gepeste kinderen van de andere scholen in de wijk op onze school. Een school deed helemaal niks aan het pesten, belabberd pestbeleid daar... Was zelfs een leerkracht die meedeed (aldus een vriendinnetje van mijn dochter).
[...]
Ik heb stage gelopen op een Montessorischool, daar zitten groep 1 en 2 bij elkaar, groep 3, 4 en 5 bij elkaar en groep 6, 7 en 8 bij elkaar. Daar werd inderdaad niet gepest, al was er wel 1 meisje dat zich wat buitengesloten voelde in de klas, dat is het jaar daarop opgelost door haar over te plaatsen naar de andere bovenbouwklas, waar vriendinnen van haar zaten.Ik heb zelf, en mijn kinderen ook, op een montessorischool gezeten en er werd wel eens gepest, maar nooit structureel (ik bedoel daarmee lange tijd hetzelfde kind). Juist samenwerken, elkaar leren kennen en omgaan met verschillen is op een montessorischool belangrijk. Pesten komt inderdaad vaker voor binnen horizontale groepen is zo mijn ervaring. Er kwamen vaak gepeste kinderen van de andere scholen in de wijk op onze school. Een school deed helemaal niks aan het pesten, belabberd pestbeleid daar... Was zelfs een leerkracht die meedeed (aldus een vriendinnetje van mijn dochter).
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
maandag 17 maart 2014 om 10:16
quote:kleingeluk schreef op 17 maart 2014 @ 10:07:
Hoe zouden deze consequenties eruit moeten zijn volgens jouw.
Straffen werkt vaak averechts, en echt de boosdoener vinden is moeilijk.
In plaats van consequenties, kan er gekeken worden naar wat het probleem precies veroorzaakt. Waarom iemand pest, want vaak is dat niet zo mooi als diegene doet voorkomen.
Niet elke situatie is hetzelfde, over één kam scheren bereik je niks mee. Dus kijk naar de situatie.
In de natuur zie je dat de"volgers" staan te popelen om de nieuwe alpha te verslaan en de nieuwe alpha te worden. Dus ik schat het bij dit niet heel anders.je gaat uit van dat iedereen goede bedoelingen heeft en naar gedrag altijd komt om dat de pester zelf ergens slachtoffer is...maar dit is vaak niet zo en het is gewoon een keuze die consequenties heeft...dus hoe sneller iemand dit leert hoe beter. wie wordt er eerder gepest denk je, iemand die bekend staat om hard terug slaan/grote broer sturen of iemand die over al begrip voor toont..? zo cru is het vaak wel, echt...
Hoe zouden deze consequenties eruit moeten zijn volgens jouw.
Straffen werkt vaak averechts, en echt de boosdoener vinden is moeilijk.
In plaats van consequenties, kan er gekeken worden naar wat het probleem precies veroorzaakt. Waarom iemand pest, want vaak is dat niet zo mooi als diegene doet voorkomen.
Niet elke situatie is hetzelfde, over één kam scheren bereik je niks mee. Dus kijk naar de situatie.
In de natuur zie je dat de"volgers" staan te popelen om de nieuwe alpha te verslaan en de nieuwe alpha te worden. Dus ik schat het bij dit niet heel anders.je gaat uit van dat iedereen goede bedoelingen heeft en naar gedrag altijd komt om dat de pester zelf ergens slachtoffer is...maar dit is vaak niet zo en het is gewoon een keuze die consequenties heeft...dus hoe sneller iemand dit leert hoe beter. wie wordt er eerder gepest denk je, iemand die bekend staat om hard terug slaan/grote broer sturen of iemand die over al begrip voor toont..? zo cru is het vaak wel, echt...
maandag 17 maart 2014 om 10:21
Bij mijn dochter op haar VO school is pesten ook: erbij staan en niks doen. Ze leren juist op te komen voor diegene die eruit ligt.
Weet niet of dat de beste oplossing is, maar zo stel je elkaar wel verantwoordelijk voor elkaar.
In mijn klassen wordt momenteel vooral in de eerste klassen gepest. En het komt vooral voort uit onbegrip. Ze kennen elkaar niet.
Weet niet of dat de beste oplossing is, maar zo stel je elkaar wel verantwoordelijk voor elkaar.
In mijn klassen wordt momenteel vooral in de eerste klassen gepest. En het komt vooral voort uit onbegrip. Ze kennen elkaar niet.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
