Psyche
alle pijlers
Erg jonge hulpverleners
zaterdag 24 mei 2014 om 23:17
Onlangs ben door bepaalde problemen in de medische molen terechtgekomen (voor mijn zoon) waardoor ik nu moet praten met een psychologe van krap 25. (ik ben zelf in de 40). Blond, Lief maar ook erg naïef en komt onwetend over over bepaalde wereldse zaken. Prima meid verder, maar ze lijkt geen weet te hebben van het gestress dat je kan hebben met werk & kind combi. Ze komt met een juffrouw mier achtige, bedillerigheid aan met oefeningen in structuur aanbrengen en heeft ook erg weinig kijk op wat kinderen op de leeftijd van mijn zoon aankunnen of leuk vinden. Verder vind ik het best gek om met zon jonge vrouw over mijn problemen te praten..
Vorige week moest ik naar mijn bedrijfsarts en dit bleek ook al zon ontzettend jonge man. Ik voelde me heel slecht op mijn gemak bij hem, Ik moest hem het een en ander uitleggen over de thuissituatie en merkte dat hij helemaal niks afwist van de dingen die op scholen spelen, zoals dat kinderen woensdagmiddag vrij hebben, dat er zoiets bestaat als tussenopvang, naschoolse, enz en dat een kind tegenwoordig niet zomaar op een speciale school komt. Het is niet dat ik aan hun kennis of intelligentie twijfel, maar ik miste bij beiden wel levenservaring en inlevingsvermogen over hoe je kan inzitten over problemen met je kind, zeker als je alleen bent. Ik had ook helemaal geen zin om hem te vertellen over mijn overgangsklachten. Al helemaal nadat hij een privetelefoontje had aangenomen en ik hem hoorde zeggen: Hoi, ff kort gast, ik ben aan t werk...ja die ene chick...ok later.... Op een of andere manier voelde ik mij zo ontzettend oud. Door zijn taalgebruik, door het feit dat hij uberhaupt die telefoon aannam in gesprek met mij..Vraag me af of anderen dit gevoel wel eens hebben. En kan ik weigeren naar een bedrijfsarts te gaan of een andere vragen? Er zijn nl meerdere in ons bedrijf.
Vorige week moest ik naar mijn bedrijfsarts en dit bleek ook al zon ontzettend jonge man. Ik voelde me heel slecht op mijn gemak bij hem, Ik moest hem het een en ander uitleggen over de thuissituatie en merkte dat hij helemaal niks afwist van de dingen die op scholen spelen, zoals dat kinderen woensdagmiddag vrij hebben, dat er zoiets bestaat als tussenopvang, naschoolse, enz en dat een kind tegenwoordig niet zomaar op een speciale school komt. Het is niet dat ik aan hun kennis of intelligentie twijfel, maar ik miste bij beiden wel levenservaring en inlevingsvermogen over hoe je kan inzitten over problemen met je kind, zeker als je alleen bent. Ik had ook helemaal geen zin om hem te vertellen over mijn overgangsklachten. Al helemaal nadat hij een privetelefoontje had aangenomen en ik hem hoorde zeggen: Hoi, ff kort gast, ik ben aan t werk...ja die ene chick...ok later.... Op een of andere manier voelde ik mij zo ontzettend oud. Door zijn taalgebruik, door het feit dat hij uberhaupt die telefoon aannam in gesprek met mij..Vraag me af of anderen dit gevoel wel eens hebben. En kan ik weigeren naar een bedrijfsarts te gaan of een andere vragen? Er zijn nl meerdere in ons bedrijf.
zondag 25 mei 2014 om 00:22
quote:dubiootje schreef op 24 mei 2014 @ 23:55:
[...]
Als een therapeut zich niet goed kan inleven in de situatie van de cliënt, kan zij haar werk niet goed doen. Zoals anderen hier die zelf hulpverlener zijn aangaven, is het dan helemaal niet raar om om een wat ouder persoon te vragen die dat wel kan. Soms is levenservaring een vereiste.daar ben ik het niet mee eens. De hulpverlener is er om te structureren en te analyseren. Hij of zij hoeft geen ervaring te hebben om te empatisch te kunnen reageren.
[...]
Als een therapeut zich niet goed kan inleven in de situatie van de cliënt, kan zij haar werk niet goed doen. Zoals anderen hier die zelf hulpverlener zijn aangaven, is het dan helemaal niet raar om om een wat ouder persoon te vragen die dat wel kan. Soms is levenservaring een vereiste.daar ben ik het niet mee eens. De hulpverlener is er om te structureren en te analyseren. Hij of zij hoeft geen ervaring te hebben om te empatisch te kunnen reageren.
zondag 25 mei 2014 om 00:27
Wel herkenbaar, alleen dan andersom.
Ik ben zelf hulpverlener. Ik ben eind 20 maar ik zie er uit als 18 jarige.
Bij sommige mensen heb ik het gevoel dat ik mij moet bewijzen, die zien mij als een soort bijdehante snotneus.
De hulpverlener in kwestie ziet daar omdat ze capabel genoeg is om dat werk te doen. Tenminste daar moet je vanuit gaan.
Maar als de klik er niet is, vraag om een ander. Dat mag, daar heb je recht op. Het belangrijkste is dat jij er een goed gevoel bij hebt.
Ik ben zelf hulpverlener. Ik ben eind 20 maar ik zie er uit als 18 jarige.
Bij sommige mensen heb ik het gevoel dat ik mij moet bewijzen, die zien mij als een soort bijdehante snotneus.
De hulpverlener in kwestie ziet daar omdat ze capabel genoeg is om dat werk te doen. Tenminste daar moet je vanuit gaan.
Maar als de klik er niet is, vraag om een ander. Dat mag, daar heb je recht op. Het belangrijkste is dat jij er een goed gevoel bij hebt.
zondag 25 mei 2014 om 00:27
Mijn psych afkeuren doe ik niet. Maar ik vind wel dat mensen zonder kinderen niet kunnen weten hoe zwaar dit kan zijn als je het alleen moet doen en een baan hebt. En dat daarom sommige adviezen die ik krijg van haar niet haalbaar zijn. Verder vind ik haar soms naïef. maar zeker niet dom of onkundig en ik mag haar graag,
Wat de arts betreft:Ik denk dat ik met een oudere man toch makkelijker zou kunnen praten. Ik had bij deze gast' meteen een naar gevoel. Ik schatte hem in als een typsiche koorbal die vrouwen indeelt in neukbaar en niet neukbaar, waarbij niet-neukbaar maar beter snel kan uitsterven vanwege het verpesten van zijn uitzicht. Zoiets.
Wat de arts betreft:Ik denk dat ik met een oudere man toch makkelijker zou kunnen praten. Ik had bij deze gast' meteen een naar gevoel. Ik schatte hem in als een typsiche koorbal die vrouwen indeelt in neukbaar en niet neukbaar, waarbij niet-neukbaar maar beter snel kan uitsterven vanwege het verpesten van zijn uitzicht. Zoiets.
zondag 25 mei 2014 om 00:32
Maar hoe weet jij dat ze geen kinderen heeft? Heeft ze dat verteld?
Haha ik snap het wel. Ik had dat bij mijn verloskundige (oke, is anders) maar die had zelf geen kinderen maar die ging mij wel even precies uitleggen wat ik moest doen... Toen heb ik haar ook wel een raar aangekeken. Maar daar kon ze wel om lachen.
Haha ik snap het wel. Ik had dat bij mijn verloskundige (oke, is anders) maar die had zelf geen kinderen maar die ging mij wel even precies uitleggen wat ik moest doen... Toen heb ik haar ook wel een raar aangekeken. Maar daar kon ze wel om lachen.
zondag 25 mei 2014 om 00:33
Een hulpverlener die zich niet voldoende kan inleven en zo weinig op de hoogte is van de wereld om zich heen is geen goede hulpverlener voor je. Of hij/zij nu jong of oud is, het is geen gunstige therapeutische situatie. Dus rustig zorgen dat je mensen krijgt met wie het wèl goed aanvoelt. Het ligt misschien iets anders bij een hoog technische medische behandeling. Voor een ingewikkelde chirurgische ingreep staan andere elementen op de voorgrond. Maar je hoeft je nooit onbeleefd te laten bejegenen. Succes!
zondag 25 mei 2014 om 00:37
Misschien maakt de soort van hulpverlener ook wel uit, psyche is anders dan een ambulancemedewerker vind ik zelf. Psyche moet je niet mee rommelen. Alle hulpverleners moeten vind ik empatisch zijn, maar... ik heb zelf psychologie gestudeerd (lang lang geleden) en ik zag dat veel van de in-opleiding-zijnde psychs gekozen hadden voor dit vak omdat ze zelf nogal issues hadden. Dus wie help je dan, jezelf of anderen?
Psychs kunnen goed zijn voor sommige issues, maar hang er niet alles aan op.
Psychs kunnen goed zijn voor sommige issues, maar hang er niet alles aan op.
zondag 25 mei 2014 om 00:43
Je kunt om een andere therapeut vragen als je niet de handvatten krijgt die je nodig hebt en een andere arts als je zeker weet dat chick op jou sloeg en je bij beide onvoldoende inlevingsvermogen ervaart.
Maar even ter overweging; om de leeftijd iemand afwijzen, wordt wel steeds minder haalbaar naarmate je ouder wordt. Reken maar na. Mijn oma is nu ruim 90, dus zelfs als ze een wat oudere huisarts treft van 60 plus,dan lag deze nog in de wieg, toen zij al twee kinderen had en een oorlog had overleefd en is hij/zij waarschijnlijk nog nooit een echtgenoot verloren. Sommige jonge vakantiehulpen in het tehuis zijn bijna 80 jaar jonger.
Maar even ter overweging; om de leeftijd iemand afwijzen, wordt wel steeds minder haalbaar naarmate je ouder wordt. Reken maar na. Mijn oma is nu ruim 90, dus zelfs als ze een wat oudere huisarts treft van 60 plus,dan lag deze nog in de wieg, toen zij al twee kinderen had en een oorlog had overleefd en is hij/zij waarschijnlijk nog nooit een echtgenoot verloren. Sommige jonge vakantiehulpen in het tehuis zijn bijna 80 jaar jonger.
zondag 25 mei 2014 om 00:43
quote:dubiootje schreef op 25 mei 2014 @ 00:37:
Soms heeft je privéleven, of de niet goed lopende combinatie werk-privé, invloed op je werk, Biebeliee.
Ja dat snapt mijn kont ook. Maar een bedrijfsarts hoeft niet van schooltijden te weten. Als dat van belang is kan dat toch gewoon toegelicht worden.
die man hoeft niet alles te weten.
Er zullen vast ook oudere kinderloze bedrijfsartsen zijn die ook niet weten hoe het schoolsysteem in detail zit. Dat is niet hun vakgebied.
Soms heeft je privéleven, of de niet goed lopende combinatie werk-privé, invloed op je werk, Biebeliee.
Ja dat snapt mijn kont ook. Maar een bedrijfsarts hoeft niet van schooltijden te weten. Als dat van belang is kan dat toch gewoon toegelicht worden.
die man hoeft niet alles te weten.
Er zullen vast ook oudere kinderloze bedrijfsartsen zijn die ook niet weten hoe het schoolsysteem in detail zit. Dat is niet hun vakgebied.
zondag 25 mei 2014 om 00:43
quote:sabbaticalmeds schreef op 25 mei 2014 @ 00:22:
[...]
daar ben ik het niet mee eens. De hulpverlener is er om te structureren en te analyseren. Hij of zij hoeft geen ervaring te hebben om te empatisch te kunnen reageren.Misschien niet, blijkbaar kan deze psycholoog dat in dit geval wel en is TO bij nader inzien wel tevreden over haar. Empathie is wel een vereiste, ik had het idee dat dat ontbrak maar dat blijkt mee te vallen. Levenservaring kan wel een verschil maken, vind ik. Niet per se ervaring met kinderen of met specifieke situaties, maar als je als veertiger of vijftiger al het een en ander hebt meegemaakt, lijkt me het best lastig voor een naïeve twintiger om te begrijpen hoe zijn/haar cliënt tegen dingen aankijkt. Die heeft die levenskennis gewoon nog niet.
[...]
daar ben ik het niet mee eens. De hulpverlener is er om te structureren en te analyseren. Hij of zij hoeft geen ervaring te hebben om te empatisch te kunnen reageren.Misschien niet, blijkbaar kan deze psycholoog dat in dit geval wel en is TO bij nader inzien wel tevreden over haar. Empathie is wel een vereiste, ik had het idee dat dat ontbrak maar dat blijkt mee te vallen. Levenservaring kan wel een verschil maken, vind ik. Niet per se ervaring met kinderen of met specifieke situaties, maar als je als veertiger of vijftiger al het een en ander hebt meegemaakt, lijkt me het best lastig voor een naïeve twintiger om te begrijpen hoe zijn/haar cliënt tegen dingen aankijkt. Die heeft die levenskennis gewoon nog niet.
Ga in therapie!
zondag 25 mei 2014 om 00:48
quote:Biebeliee schreef op 25 mei 2014 @ 00:43:
[...]
Ja dat snapt mijn kont ook. Maar een bedrijfsarts hoeft niet van schooltijden te weten. Als dat van belang is kan dat toch gewoon toegelicht worden.
die man hoeft niet alles te weten.
Er zullen vast ook oudere kinderloze bedrijfsartsen zijn die ook niet weten hoe het schoolsysteem in detail zit. Dat is niet hun vakgebied.Rustig maar, Biebeliee Ik snap eigenlijk niet hoe zo'n jonge vent niet kan weten dat kinderen op woensdagmiddag vrij zijn, dat zou hij zich van zichzelf nog moeten kunnen herinneren. En snappen dat er zoiets als opvang bestaat is gewoon kennis van de maatschappij, dat is verder niet specialistisch of zo. Maar waar het volgens mij om draait, is dat hij zich niet inleefde in TO. Met een beetje goede wil en goed luisteren kom je een eind, daar hoef je niet per se de kennis voor te hebben want die levert TO zelf wel. Ik kan me voorstellen dat het vervelend is als je probeert je problemen uit te leggen en de bedrijfsarts snapt niet waarom opvang, school en dergelijke een probleem zijn.
[...]
Ja dat snapt mijn kont ook. Maar een bedrijfsarts hoeft niet van schooltijden te weten. Als dat van belang is kan dat toch gewoon toegelicht worden.
die man hoeft niet alles te weten.
Er zullen vast ook oudere kinderloze bedrijfsartsen zijn die ook niet weten hoe het schoolsysteem in detail zit. Dat is niet hun vakgebied.Rustig maar, Biebeliee Ik snap eigenlijk niet hoe zo'n jonge vent niet kan weten dat kinderen op woensdagmiddag vrij zijn, dat zou hij zich van zichzelf nog moeten kunnen herinneren. En snappen dat er zoiets als opvang bestaat is gewoon kennis van de maatschappij, dat is verder niet specialistisch of zo. Maar waar het volgens mij om draait, is dat hij zich niet inleefde in TO. Met een beetje goede wil en goed luisteren kom je een eind, daar hoef je niet per se de kennis voor te hebben want die levert TO zelf wel. Ik kan me voorstellen dat het vervelend is als je probeert je problemen uit te leggen en de bedrijfsarts snapt niet waarom opvang, school en dergelijke een probleem zijn.
Ga in therapie!
zondag 25 mei 2014 om 00:48
quote:Biebeliee schreef op 25 mei 2014 @ 00:43:
[...]
Ja dat snapt mijn kont ook. Maar een bedrijfsarts hoeft niet van schooltijden te weten. Als dat van belang is kan dat toch gewoon toegelicht worden.
die man hoeft niet alles te weten.
Er zullen vast ook oudere kinderloze bedrijfsartsen zijn die ook niet weten hoe het schoolsysteem in detail zit. Dat is niet hun vakgebied.Waarschijnlijk heeft de arts daar naar gevraagd, om de belastbaarheid van TO te kunnen inschatten. Tijdens het verhaal van TO zal hij dan blijk hebben gegeven van verbazing/verwondering. Denk ik op te maken uit de op.
[...]
Ja dat snapt mijn kont ook. Maar een bedrijfsarts hoeft niet van schooltijden te weten. Als dat van belang is kan dat toch gewoon toegelicht worden.
die man hoeft niet alles te weten.
Er zullen vast ook oudere kinderloze bedrijfsartsen zijn die ook niet weten hoe het schoolsysteem in detail zit. Dat is niet hun vakgebied.Waarschijnlijk heeft de arts daar naar gevraagd, om de belastbaarheid van TO te kunnen inschatten. Tijdens het verhaal van TO zal hij dan blijk hebben gegeven van verbazing/verwondering. Denk ik op te maken uit de op.
zondag 25 mei 2014 om 00:55
Ik herken dit wel, en het heeft niets met mijn eigen leeftijd te maken, want ben zelf nog jong.
Had laatst 2 hulpverleners die maar een paar jaar ouder waren dan ikzelf, had ooit een tijdje een mentor die vrijwel dezelfde leeftijd was, mijn huisarts is een jonge vent.... Vind het toch minder. Huisarts trouwens niet zo, want ik neem aan dat hij gewoon alles geleerd heeft wat hij moet weten, maar voor psychologen vind ik het een ander verhaal. Denk dat levens- en patientenervaring zo iemand wel ten goede komt.
Had laatst 2 hulpverleners die maar een paar jaar ouder waren dan ikzelf, had ooit een tijdje een mentor die vrijwel dezelfde leeftijd was, mijn huisarts is een jonge vent.... Vind het toch minder. Huisarts trouwens niet zo, want ik neem aan dat hij gewoon alles geleerd heeft wat hij moet weten, maar voor psychologen vind ik het een ander verhaal. Denk dat levens- en patientenervaring zo iemand wel ten goede komt.
zondag 25 mei 2014 om 01:06
quote:lemoos2 schreef op 25 mei 2014 @ 00:48:
[...]
Waarschijnlijk heeft de arts daar naar gevraagd, om de belastbaarheid van TO te kunnen inschatten. Tijdens het verhaal van TO zal hij dan blijk hebben gegeven van verbazing/verwondering. Denk ik op te maken uit de op.Kan niet te veel uitleggen maar hier komt het op neer. Hij kwam aan met adviezen die iemand met schoolgaande kinderen nooit zou geven.
[...]
Waarschijnlijk heeft de arts daar naar gevraagd, om de belastbaarheid van TO te kunnen inschatten. Tijdens het verhaal van TO zal hij dan blijk hebben gegeven van verbazing/verwondering. Denk ik op te maken uit de op.Kan niet te veel uitleggen maar hier komt het op neer. Hij kwam aan met adviezen die iemand met schoolgaande kinderen nooit zou geven.
zondag 25 mei 2014 om 06:41
quote:dubiootje schreef op 24 mei 2014 @ 23:42:
[...]
Wat? Wat ontzettend onprofessioneel. Dit heeft niets met leeftijd te maken maar met een gebrek aan professionalisme. Die ene chick… wat denkt hij wel? Hij heeft jou dus blijkbaar met een vriend besproken? Alleen dat al lijkt me voldoende reden om te vragen om een andere bedrijfsarts. Hij heeft geen recht jou met wie dan ook in zijn privéomgeving te bespreken.Helemaal eens met Dubio. Dit is erg onprofessioneel zeker als hij al eerder met iemand anders over je heeft gesproken. Ik zou hier melding van maken, of hem er zelf op aanspreken.
[...]
Wat? Wat ontzettend onprofessioneel. Dit heeft niets met leeftijd te maken maar met een gebrek aan professionalisme. Die ene chick… wat denkt hij wel? Hij heeft jou dus blijkbaar met een vriend besproken? Alleen dat al lijkt me voldoende reden om te vragen om een andere bedrijfsarts. Hij heeft geen recht jou met wie dan ook in zijn privéomgeving te bespreken.Helemaal eens met Dubio. Dit is erg onprofessioneel zeker als hij al eerder met iemand anders over je heeft gesproken. Ik zou hier melding van maken, of hem er zelf op aanspreken.
zondag 25 mei 2014 om 07:31
Van bedrijfsarts overstappen lijkt me sowieso een goed plan.. Wat pannenkoek joh, wat hij zei daar gelaten, dat hij überhaupt de telefoon aanneemt terwijl hij in een vertrouwelijk gesprek zit... Sterker, dattie em aan heeft staan! Kan gewoon niet en daar moet hij zeker voorop zn vingers getikt.
Je gevoel bij je psychologe kan ik ook goed begrijpen, ik begon mijn behandeling ook bij zo'n soort meisje en had eigenlijk een beetje het zelfde gevoel: ze is nog zo jong! Maar wildedaar verder niet om zeuren. Zij moest na een paar sessies opeens overgeplaatst worden vanuit de organisatie en werd ik ondergebracht bij een andere psych, ook erg jong maar ik had meteen een klik met haar. Wat het verschil is, is dat de eerst genoemde meer sprak vanuit de dingen de ze geleerd had uit boeken, en niet vanuit haar ervaring. Dat kan gewoon haar manier van doen zijn maar het gaf geen vertrouwd gevoel, en ik had niet het gevoel dat ze mij begreep en me daarom 'stuurde' maar zo staat het in het boek bij deze situatie.. Pas achteraf zie ik het verschil..
Wel hebben ze me vanuit de organisatie meteen op het hart gedrukt dat je iemand krijgt toegewezen maar dat het zeer belangrijk is dat er een klik is en je dit ten alle tijden mag aangeven.. Soms is iemand gewoon weg je type niet, dat kan toch..
Je gevoel bij je psychologe kan ik ook goed begrijpen, ik begon mijn behandeling ook bij zo'n soort meisje en had eigenlijk een beetje het zelfde gevoel: ze is nog zo jong! Maar wildedaar verder niet om zeuren. Zij moest na een paar sessies opeens overgeplaatst worden vanuit de organisatie en werd ik ondergebracht bij een andere psych, ook erg jong maar ik had meteen een klik met haar. Wat het verschil is, is dat de eerst genoemde meer sprak vanuit de dingen de ze geleerd had uit boeken, en niet vanuit haar ervaring. Dat kan gewoon haar manier van doen zijn maar het gaf geen vertrouwd gevoel, en ik had niet het gevoel dat ze mij begreep en me daarom 'stuurde' maar zo staat het in het boek bij deze situatie.. Pas achteraf zie ik het verschil..
Wel hebben ze me vanuit de organisatie meteen op het hart gedrukt dat je iemand krijgt toegewezen maar dat het zeer belangrijk is dat er een klik is en je dit ten alle tijden mag aangeven.. Soms is iemand gewoon weg je type niet, dat kan toch..
zondag 25 mei 2014 om 08:40
Vaak deze situatie tegengekomen als hulpverlener. Maar bij mij ging het erom dat ik kinderen en jeugd behandel en niet volwassenen. Nu ben ik niet al te groot, inmiddels de respectabele leeftijd van bijna 30 
en nog kijken sommige mensen me aan alsof ik een kleuter ben. Je kan je soms ook behoorlijk vergissen in de leeftijd. Ik had er destijds geen enkel probleem mee dat mensen aangaven me te jong te vinden. In de hulpverlening gaat het niet alleen om behandeling, maar ook om regelmatig te kijken of het nog klikt tussen mensen. Dit moet dan wel ook eerlijk vanuit jou worden aangegeven. Als hulpverlener kunnen we niet in een glazen bol kijken of in je hoofd
Zelf had ik al behoorlijk wat levenservaring trouwens (niet in jaren, maar genoeg meegemaakt). De fout die mensen willen maken is vaak aannemen dat omdat je jong bent, je nog niets hebt meegemaakt. Of bijvoorbeeld al bij voorbaat zeggen "je weet niet wat een depressie inhoudt" Nou.. ik ben ook maar een mens en heb aan beide kanten van die tafel gezeten.
ps de prive telefoon opnemen tijdens een gesprek is NIET acceptabel.
en nog kijken sommige mensen me aan alsof ik een kleuter ben. Je kan je soms ook behoorlijk vergissen in de leeftijd. Ik had er destijds geen enkel probleem mee dat mensen aangaven me te jong te vinden. In de hulpverlening gaat het niet alleen om behandeling, maar ook om regelmatig te kijken of het nog klikt tussen mensen. Dit moet dan wel ook eerlijk vanuit jou worden aangegeven. Als hulpverlener kunnen we niet in een glazen bol kijken of in je hoofd Zelf had ik al behoorlijk wat levenservaring trouwens (niet in jaren, maar genoeg meegemaakt). De fout die mensen willen maken is vaak aannemen dat omdat je jong bent, je nog niets hebt meegemaakt. Of bijvoorbeeld al bij voorbaat zeggen "je weet niet wat een depressie inhoudt" Nou.. ik ben ook maar een mens en heb aan beide kanten van die tafel gezeten.
ps de prive telefoon opnemen tijdens een gesprek is NIET acceptabel.
anoniem_200994 wijzigde dit bericht op 25-05-2014 08:43
Reden: toevoeging
Reden: toevoeging
% gewijzigd
zondag 25 mei 2014 om 08:55
Even het privetelefoontje aannemen tijdens je gesprek daargelaten, want dat is zeer onprofessioneel.
Het is natuurlijk wel een interessante discussie. Ik ben ook hulpverlener, 24 jaar jong. Ik kan me best voorstellen dat een moeder met een paar kinderen in eerste instantie zal denken dat ik te jong ben om haar te helpen. Aan de andere kant, leeftijd zegt niet alles. Iedereen weet dat het ene meisje van 16 (als voorbeeld) niet het andere meisje is.
Als je alleen naar de leeftijd zal kijken, zal het denk ik wel lastig worden. Want dan zou de hulpverlener van 32 met een jong baby'tje de moeder van 32 met 3 kinderen van 12, 7 en 3 ook niet kunnen helpen.
Het allerbelangrijkst is dat je een klik voelt TO, dit kun je rustig aangeven. Een professionele hulpverlener weet ook dat dit het allerbelangrijkste is in het contact met client. Ik wens je veel succes met je beslissing!
Het is natuurlijk wel een interessante discussie. Ik ben ook hulpverlener, 24 jaar jong. Ik kan me best voorstellen dat een moeder met een paar kinderen in eerste instantie zal denken dat ik te jong ben om haar te helpen. Aan de andere kant, leeftijd zegt niet alles. Iedereen weet dat het ene meisje van 16 (als voorbeeld) niet het andere meisje is.
Als je alleen naar de leeftijd zal kijken, zal het denk ik wel lastig worden. Want dan zou de hulpverlener van 32 met een jong baby'tje de moeder van 32 met 3 kinderen van 12, 7 en 3 ook niet kunnen helpen.
Het allerbelangrijkst is dat je een klik voelt TO, dit kun je rustig aangeven. Een professionele hulpverlener weet ook dat dit het allerbelangrijkste is in het contact met client. Ik wens je veel succes met je beslissing!
zondag 25 mei 2014 om 09:06
Ik zat laatst in de trein toen een jonge hulpverleenster een gesprek van een cliente aannam. Het duurde wel 20 minuten en ik kreeg zo ongeveer haar hele situatie en probleem mee. De psychologe of wat ze ook was reageerde empatisch en zei best de goede dingen, maar ik vond het zó enorm ongepast om dat in een volle trein te doen.
.
zondag 25 mei 2014 om 09:09
Ik heb niet alle reacties gelezen, maar er is een verschil tussen
- geen klik / gevoel om welke reden dan ook.
- het gevoel te hebben dat je niet begrepen word
- onacceptabel gedrag
Dit kan bij iedere hulpverlener voorkomen, ongeacht hoe oud.
Ik vind dat telefoontje echt onacceptabel en zou daar melding van maken, zeker naar de desbetreffende bedrijfsarts en als hij daar niet adequaat op reageert misschien bij een ander. Dat heeft mi niet met leeftijd te maken, maar met respect / beroepsethiek.
Daarnaast stellen hulpverleners vooral vaak vragen zodat je zelf aan de slag kan.
Ik zou het dus niet zozeer op de leeftijd gooien, maar op het gedrag van de hulpverlener en het gevoel wat jij er bij hebt. Je bent vrij om een andere hulpverlener te vragen.
- geen klik / gevoel om welke reden dan ook.
- het gevoel te hebben dat je niet begrepen word
- onacceptabel gedrag
Dit kan bij iedere hulpverlener voorkomen, ongeacht hoe oud.
Ik vind dat telefoontje echt onacceptabel en zou daar melding van maken, zeker naar de desbetreffende bedrijfsarts en als hij daar niet adequaat op reageert misschien bij een ander. Dat heeft mi niet met leeftijd te maken, maar met respect / beroepsethiek.
Daarnaast stellen hulpverleners vooral vaak vragen zodat je zelf aan de slag kan.
Ik zou het dus niet zozeer op de leeftijd gooien, maar op het gedrag van de hulpverlener en het gevoel wat jij er bij hebt. Je bent vrij om een andere hulpverlener te vragen.
zondag 25 mei 2014 om 09:11
