Psyche
alle pijlers
Moeder heeft kanker
woensdag 26 februari 2014 om 21:51
Wat heftig.
Ik ken iemand waarbij het eerst heel snel ging met een hersentumor maar na een operatie en chemo functioneert ze nu redelijk. Niet op haar oude niveau maar ze is er nog, iig. Weet eerlijk gezegd niet precies wat de vooruitzichten nu zijn maar dat het vastgesteld werd is ruim 2 jaar terug nu.
Heb al een tijdje geen alarmerende berichten gehoor, volgens mij gaat het wel, alleen met veel minder energie.
Als ik jou was zou ik iig tot de operatie proberen door te gaan met opleiding/stage.
Mocht het onverhoopt daarna slecht gaan dan heb je idd alle reden om zoveel mogelijk tijd bij je moeder te zijn.
Maar misschien valt het mee en dan is het ook wel lekker dat je gewoon bezig bent, denk ik.
(Hier een zieke ouder wat pas is vastgesteld, geen kanker maar parkinson, ben nog nooit zo blij geweest naar t werk te kunnen... gewoon de afleiding)
Ik ken iemand waarbij het eerst heel snel ging met een hersentumor maar na een operatie en chemo functioneert ze nu redelijk. Niet op haar oude niveau maar ze is er nog, iig. Weet eerlijk gezegd niet precies wat de vooruitzichten nu zijn maar dat het vastgesteld werd is ruim 2 jaar terug nu.
Heb al een tijdje geen alarmerende berichten gehoor, volgens mij gaat het wel, alleen met veel minder energie.
Als ik jou was zou ik iig tot de operatie proberen door te gaan met opleiding/stage.
Mocht het onverhoopt daarna slecht gaan dan heb je idd alle reden om zoveel mogelijk tijd bij je moeder te zijn.
Maar misschien valt het mee en dan is het ook wel lekker dat je gewoon bezig bent, denk ik.
(Hier een zieke ouder wat pas is vastgesteld, geen kanker maar parkinson, ben nog nooit zo blij geweest naar t werk te kunnen... gewoon de afleiding)
woensdag 26 februari 2014 om 22:52
Ik dacht dat glioom een ander woord was voor hersentumor, maar zeker weten doe ik het niet.
Mijn moeder had een glioblastoom multiforme gradatie 4. Zo ongeveer het slechtste wat je kan treffen. Een paar weken voor de diagnose heeft ze toevallig al een scan van haar hoofd gehad en toen was er niks te zien. Ze is twee jaar geleden overleden, 10 maanden na de diagnose. Ik ken echter ook verhalen die beter aflopen. Ik wilde je dan ook niet nog bezorgder maken.
Een gradatie 2 zou geweldig zijn (raar om dat zo te zeggen). Hoe zijn ze erachter gekomen dat ze een tumor had? Heeft ze al medicijnen?
Als je het er niet over wilt hebben is ook oké. Ik wil altijd van alles weten, maar ik weet dat niet iedereen zo in elkaar steekt en sommige dingen liever niet willen weten.
Mijn moeder had een glioblastoom multiforme gradatie 4. Zo ongeveer het slechtste wat je kan treffen. Een paar weken voor de diagnose heeft ze toevallig al een scan van haar hoofd gehad en toen was er niks te zien. Ze is twee jaar geleden overleden, 10 maanden na de diagnose. Ik ken echter ook verhalen die beter aflopen. Ik wilde je dan ook niet nog bezorgder maken.
Een gradatie 2 zou geweldig zijn (raar om dat zo te zeggen). Hoe zijn ze erachter gekomen dat ze een tumor had? Heeft ze al medicijnen?
Als je het er niet over wilt hebben is ook oké. Ik wil altijd van alles weten, maar ik weet dat niet iedereen zo in elkaar steekt en sommige dingen liever niet willen weten.
woensdag 26 februari 2014 om 23:00
Ach lieve TO, wat ontzettend heftig. En je bent nog zo jong. Natuurlijk maak je je zorgen. Ik kan mij voorstellen dat je nu even niet weet hoe je het met je stage wilt gaan doen. Moet je dat al snel beslissen? Zo niet dan zou ik zeggen ga voor nu heel even door en denk er goed over na. Laat dit zware nieuws even bezinken.
En verder een hele dikke knuffel en heel erg veel sterkte.
En verder een hele dikke knuffel en heel erg veel sterkte.
zondag 2 maart 2014 om 10:31
quote:Moonlight82 schreef op 26 februari 2014 @ 21:51:
Wat heftig.
Ik ken iemand waarbij het eerst heel snel ging met een hersentumor maar na een operatie en chemo functioneert ze nu redelijk. Niet op haar oude niveau maar ze is er nog, iig. Weet eerlijk gezegd niet precies wat de vooruitzichten nu zijn maar dat het vastgesteld werd is ruim 2 jaar terug nu.
Heb al een tijdje geen alarmerende berichten gehoor, volgens mij gaat het wel, alleen met veel minder energie.
Als ik jou was zou ik iig tot de operatie proberen door te gaan met opleiding/stage.
Mocht het onverhoopt daarna slecht gaan dan heb je idd alle reden om zoveel mogelijk tijd bij je moeder te zijn.
Maar misschien valt het mee en dan is het ook wel lekker dat je gewoon bezig bent, denk ik.
(Hier een zieke ouder wat pas is vastgesteld, geen kanker maar parkinson, ben nog nooit zo blij geweest naar t werk te kunnen... gewoon de afleiding)
Hi Moonlight, ja ik loop nu 3 weken stage. Soms is het fijn voor de afleiding, en soms kan ik me totaaal niet concentreren. Mijn stage begeleider weet er van af en is gelukkig heel erg begripvol. Ook loop ik vanaf nu 4 in plaats van 5 dagen stage, dat scheelt ook al een hoop. Zo kan ik zondag middag/avond tot maandag bij m'n moeder zijn.
Heel veel sterkte met jouw ziekte! Fijn dat je werk zo'n goede afleiding is. M'n moeder werkt ook nog 3 dagen, van de 3 maar 4 uurtjes en de andere 6 uurtjes, ook vooral voor de afleiding en gezelligheid.
Wat heftig.
Ik ken iemand waarbij het eerst heel snel ging met een hersentumor maar na een operatie en chemo functioneert ze nu redelijk. Niet op haar oude niveau maar ze is er nog, iig. Weet eerlijk gezegd niet precies wat de vooruitzichten nu zijn maar dat het vastgesteld werd is ruim 2 jaar terug nu.
Heb al een tijdje geen alarmerende berichten gehoor, volgens mij gaat het wel, alleen met veel minder energie.
Als ik jou was zou ik iig tot de operatie proberen door te gaan met opleiding/stage.
Mocht het onverhoopt daarna slecht gaan dan heb je idd alle reden om zoveel mogelijk tijd bij je moeder te zijn.
Maar misschien valt het mee en dan is het ook wel lekker dat je gewoon bezig bent, denk ik.
(Hier een zieke ouder wat pas is vastgesteld, geen kanker maar parkinson, ben nog nooit zo blij geweest naar t werk te kunnen... gewoon de afleiding)
Hi Moonlight, ja ik loop nu 3 weken stage. Soms is het fijn voor de afleiding, en soms kan ik me totaaal niet concentreren. Mijn stage begeleider weet er van af en is gelukkig heel erg begripvol. Ook loop ik vanaf nu 4 in plaats van 5 dagen stage, dat scheelt ook al een hoop. Zo kan ik zondag middag/avond tot maandag bij m'n moeder zijn.
Heel veel sterkte met jouw ziekte! Fijn dat je werk zo'n goede afleiding is. M'n moeder werkt ook nog 3 dagen, van de 3 maar 4 uurtjes en de andere 6 uurtjes, ook vooral voor de afleiding en gezelligheid.
zondag 2 maart 2014 om 10:38
quote:MissBliss schreef op 26 februari 2014 @ 22:52:
Ik dacht dat glioom een ander woord was voor hersentumor, maar zeker weten doe ik het niet.
Mijn moeder had een glioblastoom multiforme gradatie 4. Zo ongeveer het slechtste wat je kan treffen. Een paar weken voor de diagnose heeft ze toevallig al een scan van haar hoofd gehad en toen was er niks te zien. Ze is twee jaar geleden overleden, 10 maanden na de diagnose. Ik ken echter ook verhalen die beter aflopen. Ik wilde je dan ook niet nog bezorgder maken.
Een gradatie 2 zou geweldig zijn (raar om dat zo te zeggen). Hoe zijn ze erachter gekomen dat ze een tumor had? Heeft ze al medicijnen?
Als je het er niet over wilt hebben is ook oké. Ik wil altijd van alles weten, maar ik weet dat niet iedereen zo in elkaar steekt en sommige dingen liever niet willen weten.
Jeetje wat verdrietig dat ze zo snel na de diagnose is overleden! Ja gradatie 4 is inderdaad helemaal foute boel
. Ik dacht dat 'glioom' wel een bepaald soort tumor was eigenlijk. Maar zeker weten doe ik het nu niet.. In ieder geval eentje die er in 4 verschillende gradaties is en sowieso niet genezen kan worden.
Mijn moeder kwam erachter door epileptische aanvallen. Eerst twee kleine. Na de tweede is ze naar een ziekenhuis geweest en daar stelde ze zogenaamd 2 tia's vast. Ze kreeg verschillende medicijnen en daar moest ze 't maar mee doen. Een maand geleden kreeg ze een veel heftigere epileptische aanval en is met de ambulance naar het ziekenhuis gereden. Drie dagen later kwam we er dus achter dat het een tumor is. Ik vind het nog steeds belachelijk dat ze eerst met een handvol medicijnen naar huis werd gestuurd door een andere ziekenhuis, terwijl ze al lang en breed die tumor had! Gelukkig is de nu in betere handen. Ze heeft nu alleen medicatie tegen de aanvallen. Ze is wel enorm moe van deze pillen, vaak slaapt ze zo 3 uur in de middag. Had jouw moeder helemaal geen last van epileptische aanvallen?? Is ze wel geopereerd of wat het daar al te laat voor?
Ik dacht dat glioom een ander woord was voor hersentumor, maar zeker weten doe ik het niet.
Mijn moeder had een glioblastoom multiforme gradatie 4. Zo ongeveer het slechtste wat je kan treffen. Een paar weken voor de diagnose heeft ze toevallig al een scan van haar hoofd gehad en toen was er niks te zien. Ze is twee jaar geleden overleden, 10 maanden na de diagnose. Ik ken echter ook verhalen die beter aflopen. Ik wilde je dan ook niet nog bezorgder maken.
Een gradatie 2 zou geweldig zijn (raar om dat zo te zeggen). Hoe zijn ze erachter gekomen dat ze een tumor had? Heeft ze al medicijnen?
Als je het er niet over wilt hebben is ook oké. Ik wil altijd van alles weten, maar ik weet dat niet iedereen zo in elkaar steekt en sommige dingen liever niet willen weten.
Jeetje wat verdrietig dat ze zo snel na de diagnose is overleden! Ja gradatie 4 is inderdaad helemaal foute boel
. Ik dacht dat 'glioom' wel een bepaald soort tumor was eigenlijk. Maar zeker weten doe ik het nu niet.. In ieder geval eentje die er in 4 verschillende gradaties is en sowieso niet genezen kan worden. Mijn moeder kwam erachter door epileptische aanvallen. Eerst twee kleine. Na de tweede is ze naar een ziekenhuis geweest en daar stelde ze zogenaamd 2 tia's vast. Ze kreeg verschillende medicijnen en daar moest ze 't maar mee doen. Een maand geleden kreeg ze een veel heftigere epileptische aanval en is met de ambulance naar het ziekenhuis gereden. Drie dagen later kwam we er dus achter dat het een tumor is. Ik vind het nog steeds belachelijk dat ze eerst met een handvol medicijnen naar huis werd gestuurd door een andere ziekenhuis, terwijl ze al lang en breed die tumor had! Gelukkig is de nu in betere handen. Ze heeft nu alleen medicatie tegen de aanvallen. Ze is wel enorm moe van deze pillen, vaak slaapt ze zo 3 uur in de middag. Had jouw moeder helemaal geen last van epileptische aanvallen?? Is ze wel geopereerd of wat het daar al te laat voor?
zondag 2 maart 2014 om 10:40
quote:fiks78 schreef op 26 februari 2014 @ 23:00:
Ach lieve TO, wat ontzettend heftig. En je bent nog zo jong. Natuurlijk maak je je zorgen. Ik kan mij voorstellen dat je nu even niet weet hoe je het met je stage wilt gaan doen. Moet je dat al snel beslissen? Zo niet dan zou ik zeggen ga voor nu heel even door en denk er goed over na. Laat dit zware nieuws even bezinken.
En verder een hele dikke knuffel en heel erg veel sterkte.Dankje fiks! Ik loop nu 4 dagen in plaats van de gebruikelijke 5 dagen stage. Ik probeer het zo lang mogelijk te doen.. van hele dagen thuis zitten word ik ook niet echt vrolijk! Ik ben nu in ieder geval zondag tot maandag avond lekker bij m'n mams
Ach lieve TO, wat ontzettend heftig. En je bent nog zo jong. Natuurlijk maak je je zorgen. Ik kan mij voorstellen dat je nu even niet weet hoe je het met je stage wilt gaan doen. Moet je dat al snel beslissen? Zo niet dan zou ik zeggen ga voor nu heel even door en denk er goed over na. Laat dit zware nieuws even bezinken.
En verder een hele dikke knuffel en heel erg veel sterkte.Dankje fiks! Ik loop nu 4 dagen in plaats van de gebruikelijke 5 dagen stage. Ik probeer het zo lang mogelijk te doen.. van hele dagen thuis zitten word ik ook niet echt vrolijk! Ik ben nu in ieder geval zondag tot maandag avond lekker bij m'n mams
maandag 23 juni 2014 om 22:28
Ik weet niet of iemand dit nog zal lezen.. We zijn nu een tijdje verder en a.s. vrijdag is het dan zo ver. M'n moeder zal geopereerd worden waarbij de artsen zoveel mogelijk hersentumor weefsel zullen proberen weg te gaan halen. Ik ben zo ontzettend bang er nerveus, ik hoop dat alles goed gaat, dat ze goed mee werkt (ze moet maarliefst 3 uur!! wakker zijn tijdens de operatie) en dat ze een beetje kan functioneren na de ingreep. Het kan zijn dat ze (tijdelijk) niet kan praten of moeilijk bewegen. Bij sommige mensen vinden er gedragsveranderingen plaats na een hersen operatie.. iets wat ik ook echt doodeng vind.
Op de dag van de operatie is gelukkig mijn vriend bij me. Ik weet niet zo goed wat ik moet doen die dag.. ik denk maar gewoon in het park liggen en met m'n telefoon in m'n hand 'rustig' afwachten..
Nog steeds zo bang voor van alles, ik hoop maar dat m'n moeder nog heel lang hier levend en wel kan mee doen in 'goede' gezondheid. Net in ieder geval na een lange tijd jullie berichtjes terug gelezen en dat was heel erg fijn. Als er nog mensen zijn met positieve verhalen over/van mensen die een hersentumor hadden/hebben of hebben gehad.. doet mij ook goed!
Op de dag van de operatie is gelukkig mijn vriend bij me. Ik weet niet zo goed wat ik moet doen die dag.. ik denk maar gewoon in het park liggen en met m'n telefoon in m'n hand 'rustig' afwachten..
Nog steeds zo bang voor van alles, ik hoop maar dat m'n moeder nog heel lang hier levend en wel kan mee doen in 'goede' gezondheid. Net in ieder geval na een lange tijd jullie berichtjes terug gelezen en dat was heel erg fijn. Als er nog mensen zijn met positieve verhalen over/van mensen die een hersentumor hadden/hebben of hebben gehad.. doet mij ook goed!
maandag 23 juni 2014 om 22:40
Veel sterkte, ik ken wel iemand die ook een hersentumor heeft, ongeneeslijk, zou niet langer dan een jaar te leven hebben. We zijn nu ruim 12 jaar verder, ze is er nog steeds en de tumor is nog geen 10% van wat het was. Ik hoop heel erg dat jouw moeder ook een succesverhaal zal zijn wat dit betreft.
dinsdag 24 juni 2014 om 00:00
Jeetje meid wat heftig. Ik begrijp je angst ik ben 26 en ben iets meer dan een jaar geleden mijn vader verloren. Ik kan soms ineens intens verdrietig en bang worden dat mijn moeder iets gebeurd of overlijd. En nou is jouw mama ziek. Een grote angst die werkelijkheid word. Ik wil je heel veel sterkte wensen. Helpen de gesprekken met de psycholoog je? Knuffel
