Psyche
alle pijlers
achtervolging en ruzie...
zondag 25 mei 2014 om 20:56
Ik heb nu bijna een jaar ruzie met mijn oom en tante om niks eigenlijks
Vorig jaar deed ik vrijwilligerswerk in een bejaardentehuis in de catering waar mijn tante dat ook doet. Ik dacht kan het altijd proberen, dat vrijwilligerswerk was niks voor mij, dat heb ik toen afgezegd. Sindsdien is die ruzie begonnen, omdat het niet gaat zoals mijn tante graag had willen zien. Het gaat niet zoals zij had verwacht.. En toen is het begonnen.. Eerst op facebook uitschelden etc. Ik heb dat genegeerd en hun geblockt.
Toen ik dat vrijwilligerswerk heb opgezegd, heb ik wel gelijk andere vrijwilligerswerk gedaan, en heb 2 parttime banen.
Maar de laatste tijd wordt het voor mijn gevoel alleen maar erger, mijn oom en tante zijn altijd bij elkaar, dat zijn broer en zus. Vaak kom ik mijn oom tegen als ik ergens fiets, en dan mompelt hij iets, wat kan ik niet verstaan, maar zal vast wel over mij gaan.
Een andere keer sneed hij maar af toen ik hem weer tegen kwam op de fiets terwijl ik voorrang had... Als ik mijn oom en tante onverwachts ergens tegen kom in de supermarkt o.i.d laat ik mij niet weg jagen, maar houden ze me wel in de gaten wat ik doe en waar ik geen, zoals ook toen ik laatst bij de kassa stond, gewoon steeds maar kijken en daar in de buurt lopen wat ik aan het doen ben.
Vorige week maandag kwam ik rond half 8 uit mijn werk, bij een schoonmaakbedrijf, toen ik ergens fietste kwam ik mijn oom tegen hij mompelde weer iets, en fietste heel dicht langs mij.. Even later kijk ik even achter om, omdat ik moest afslaan, om te kijken of er geen verkeer aan kwam en ja hoor, was mijn oom terug gefietst, en achter volgde hij mij, kwam steeds dichter bij, ik kon net de weg over en hij moest stoppen dus ben ik snel ergens ingegaan...
Vorige week woensdag was ik ook rond kwart voor 8 klaar met werken, ik kwam buiten, ging naar mijn fiets, en opeens fietste mijn tante daar, ik deed mijn fiets van mijn slot, mijn tante was een eindje verderop afgestapt, en bleef staan kijken waar ik heen ging, nu weten ze dus waar ik werk en hoe mijn fiets er uit ziet...
Ik fietste weg, en kreeg dus een telefoontje, ik nam op, en 5 minuten later was mijn tante ook omgedraaid, ze zag dat ik belde en is doorgefietst, ze keek mij aan keek steeds achterom, ze fietste richting mijn huis waar ik woon..
En vanmiddag fietsten ze langs mijn huis en keken naar binnen, en stapte ze daar ergens af en liep langs mijn hok..
Vorige week heb ik al wel een melding gedaan bij de politie, maar die kunnen pas doen als ze mij wat doen.. Maar de politie zei, het lijkt er op dat ze een spelletje met mij spelen, en dat ik mij niet bang moest laten maken.. Dat probeer ik ook niet te doen, maar ik vind het wel steeds vervelend dat ik hun overal tegen kom, want het lijkt net alsof hun mij in de gaten houden, want vaak zie ik mijn oom ergens alleen fietsen, en even later fietst hij er weer langs, net alsof hij mij in de gaten houdt...
Daardoor voel ik me steeds minder veilig, ik merk gewoon dat ik daardoor ook niet echt meer kan genieten van het leven, want elke keer denk ik, als ik ze maar niet tegen kom, terwijl ik ook bijna zeker weten dat ze mij alleen maar proberen bang te maken, en mij toch waarschijnlijk niks doen...
Overdag ben ik minder bang, omdat er overal wel mensen zijn, maar avonds is het vaak rustig en voel ik me ook minder veilig..
En ik wil helemaal niet bang zijn, en dat probeer ik ook niet..
Politie doet niks.. wil graag dat dit stopt.
Iemand die gewoon even wat tips heeft, wat ik eventueel nog meer zou kunnen doen? Overigens ga ik gewoon alles doen en laat ik mij niet bang maken
Vorig jaar deed ik vrijwilligerswerk in een bejaardentehuis in de catering waar mijn tante dat ook doet. Ik dacht kan het altijd proberen, dat vrijwilligerswerk was niks voor mij, dat heb ik toen afgezegd. Sindsdien is die ruzie begonnen, omdat het niet gaat zoals mijn tante graag had willen zien. Het gaat niet zoals zij had verwacht.. En toen is het begonnen.. Eerst op facebook uitschelden etc. Ik heb dat genegeerd en hun geblockt.
Toen ik dat vrijwilligerswerk heb opgezegd, heb ik wel gelijk andere vrijwilligerswerk gedaan, en heb 2 parttime banen.
Maar de laatste tijd wordt het voor mijn gevoel alleen maar erger, mijn oom en tante zijn altijd bij elkaar, dat zijn broer en zus. Vaak kom ik mijn oom tegen als ik ergens fiets, en dan mompelt hij iets, wat kan ik niet verstaan, maar zal vast wel over mij gaan.
Een andere keer sneed hij maar af toen ik hem weer tegen kwam op de fiets terwijl ik voorrang had... Als ik mijn oom en tante onverwachts ergens tegen kom in de supermarkt o.i.d laat ik mij niet weg jagen, maar houden ze me wel in de gaten wat ik doe en waar ik geen, zoals ook toen ik laatst bij de kassa stond, gewoon steeds maar kijken en daar in de buurt lopen wat ik aan het doen ben.
Vorige week maandag kwam ik rond half 8 uit mijn werk, bij een schoonmaakbedrijf, toen ik ergens fietste kwam ik mijn oom tegen hij mompelde weer iets, en fietste heel dicht langs mij.. Even later kijk ik even achter om, omdat ik moest afslaan, om te kijken of er geen verkeer aan kwam en ja hoor, was mijn oom terug gefietst, en achter volgde hij mij, kwam steeds dichter bij, ik kon net de weg over en hij moest stoppen dus ben ik snel ergens ingegaan...
Vorige week woensdag was ik ook rond kwart voor 8 klaar met werken, ik kwam buiten, ging naar mijn fiets, en opeens fietste mijn tante daar, ik deed mijn fiets van mijn slot, mijn tante was een eindje verderop afgestapt, en bleef staan kijken waar ik heen ging, nu weten ze dus waar ik werk en hoe mijn fiets er uit ziet...
Ik fietste weg, en kreeg dus een telefoontje, ik nam op, en 5 minuten later was mijn tante ook omgedraaid, ze zag dat ik belde en is doorgefietst, ze keek mij aan keek steeds achterom, ze fietste richting mijn huis waar ik woon..
En vanmiddag fietsten ze langs mijn huis en keken naar binnen, en stapte ze daar ergens af en liep langs mijn hok..
Vorige week heb ik al wel een melding gedaan bij de politie, maar die kunnen pas doen als ze mij wat doen.. Maar de politie zei, het lijkt er op dat ze een spelletje met mij spelen, en dat ik mij niet bang moest laten maken.. Dat probeer ik ook niet te doen, maar ik vind het wel steeds vervelend dat ik hun overal tegen kom, want het lijkt net alsof hun mij in de gaten houden, want vaak zie ik mijn oom ergens alleen fietsen, en even later fietst hij er weer langs, net alsof hij mij in de gaten houdt...
Daardoor voel ik me steeds minder veilig, ik merk gewoon dat ik daardoor ook niet echt meer kan genieten van het leven, want elke keer denk ik, als ik ze maar niet tegen kom, terwijl ik ook bijna zeker weten dat ze mij alleen maar proberen bang te maken, en mij toch waarschijnlijk niks doen...
Overdag ben ik minder bang, omdat er overal wel mensen zijn, maar avonds is het vaak rustig en voel ik me ook minder veilig..
En ik wil helemaal niet bang zijn, en dat probeer ik ook niet..
Politie doet niks.. wil graag dat dit stopt.
Iemand die gewoon even wat tips heeft, wat ik eventueel nog meer zou kunnen doen? Overigens ga ik gewoon alles doen en laat ik mij niet bang maken
maandag 26 mei 2014 om 02:11
Wat een ontzettend vervelende situatie famke.
Ik ben het met m'n voorgangers eens. Ik zou de volgende keer op ze afstappen en vragen wat de bedoeling is van hun gedrag. Ik zou ze er (netjes) op aanspreken en vragen wat ze willen bereiken met deze achtervolgingen. Hopelijk haal je daarmee de angel eruit en kom je erachter wat er speelt bij hen.
Trek het je niet teveel aan hoor en laat het je niet afleiden van je eigen doelstellingen en voornemens. Je bent zo goed bezig!
Het is hùn probleem, niet de jouwe!
Ik ben het met m'n voorgangers eens. Ik zou de volgende keer op ze afstappen en vragen wat de bedoeling is van hun gedrag. Ik zou ze er (netjes) op aanspreken en vragen wat ze willen bereiken met deze achtervolgingen. Hopelijk haal je daarmee de angel eruit en kom je erachter wat er speelt bij hen.
Trek het je niet teveel aan hoor en laat het je niet afleiden van je eigen doelstellingen en voornemens. Je bent zo goed bezig!
Het is hùn probleem, niet de jouwe!
maandag 26 mei 2014 om 03:45
Wat een sneu volk zeg en inderdaad Tokkies. Klinkt heel crue: maar misschien moet ze dat vrijwilligerswerk niet zo serieus nemen. Goh, ik werkte vroeger ook voor een vrouw die haar werk abnormaal serieus nam. Dan kwam ze op haar vrije dag en tijdens haar vakantie alles controleren. Zulke mensen zijn knettergek en je kan er maar beter z.s.m. afstand van nemen. Goed dat je naar de politie bent gegaan en inderdaad een logboek bijhouden waarin je schrijft waar je ze bent tegengekomen en op welk tijdstip en welke van de twee. Misschien hangen er (verborgen) camera's zodat je uiteindelijk toch een zaak hebt.
Echt bizar dit. Als je nou met haar vent naar bed was geweest, maar dit klinkt echt alsof je uit een of ander gehucht/inteeltdorp komt ofzo waar dit soort sociale controle nog leeft.
Echt bizar dit. Als je nou met haar vent naar bed was geweest, maar dit klinkt echt alsof je uit een of ander gehucht/inteeltdorp komt ofzo waar dit soort sociale controle nog leeft.
No love without lost
maandag 26 mei 2014 om 09:04
maandag 26 mei 2014 om 20:43
Er is verder niks gebeurd, niet dat ik weet, maar mijn oom en tante hebben een laag IQ, en zijn wat beperkt.. Het moet altijd gaan zoals hun verwachten en willen dat iedereen zich daar aan moet houden, voorheen als ik een keer nee zei omdat ik iets niet wil of fgeen tijd had, werden ze al boos. Ze hebben verder ook niet echt een band met andere familie leden..
dinsdag 3 juni 2014 om 06:44
Het is gisteren uit de hand gelopen... wat ben ik bang,.. Ze hebben mij opgewacht toen ik bij mijn werk vandaan kwam, ik dacht ik laat mij niet bang maken, mijn oom stond in het centrum zogenaamd te kijken in de winkels, winkels waren dicht, ik fietstte er voorbij, hij fietstte achter mij aan, ik moest nog boodschappen doen, 2 dingetjes opgehaald, ik zag dat hij zijn fiets naast mijn fiets zetten, hij zag dat ik bij de kassa stond, pakte zijn fiets en ging lanzaam weg fietsen bleef staan op een hoekje, ik zei niet bang zijn, want de politie zei ook ze spelen een spelletje, hij fietstte weer achter mij aan, ik wou richting huis, maar op een gegeven moment zag ik dat mijn tante voor mij fietstte, ze begon langzamer te fietsen, waarschijnlijk fietste mij oom achter mij, ik ben afgeslagen, kwam bij een weg waar ik moest wachten, ik stak over en toen hoorde ik dat iemand snel fietste was hij met oom die mij tegenhield en schreeuwde van met jouw heb ik een appelttje te schillen, hij duwde mij omver met zijn hand bijna bij mijn borsten, ik was gelijk overstuur en begon te huilen van schrik, maar kon net weg fietsen, daarnaast was een benzinepomp, ik overstuur mijn moeder bellen, mijn oom fietste toen snel weg, en de mensen deden niks, keken mij raar aan, ik was overstuur, mijn moeder heeft mij opgehaald daar was, politiebureau was dicht, maar heb daar morgen een afspraak om aangifte te doen, maar ik ben nu zoooooooo bang, ze houden mij in de gaten.... afgelopen vrijdag sliep mijn zusje bij mij en ik moest 8 uur sochtends werken, ik was net weg, toen mijn zusje belde dat er iemand op het raam bonkte en even later ging de bel.. was het mijn oom, hij schreeuwde nog ja je was vrijdat ook niet thuis.. de politie zei niet bang maken,ze spelen een spelletje, maar ben nu wel bang durf niet eens naar buiten, moet zo weer werken, maar ik heb vannacht bij mijn ouders geslapen, en blijf ik ook voorlopig doen
dinsdag 3 juni 2014 om 07:50
Ja sorry, maar dat wegfietsen was niet echt slim. Van de fiets afstappen en vragen; wat wil je? Ze moeten toch een bedoeling hebben? Niet dat het terecht is, maar ik heb echt het idee dat hier veel meer aan de hand is. Als het alleen om dat vrijwilligersbaantje gaat, dan zouden ze toch niet zoveel "moeite" doen? Ik vind het een raar verhaal.
maandag 30 juni 2014 om 10:29
Ze zijn er nog steeds mee bezig, politie doet niks door te weinig bewijzen, wijkagent van hun heeft contact met ze gehad, mijn tante heeft aangegeven dat ze de spullen terug willen hebben de ze mij had gegeven, wat mij betreft kan dat, de wijkagent zei dat als ik de spullen terug geef dat ze mij dan waarschijnlijk wel met rust zullen laten..
Maar nadat de wijkagent er is geweest zei hij dat het veilig was, en ik gewoon over straat kon, maar ze houden nog steeds niet op
Ik wil ze best de spullen terug geven, maar mijn moeder bemoeit zich er weer mee dat ik het niet moet doen etc.. maar ik wil het wel doen
maar ik zat net te denken of het misschien handig is of ze een brief of een mail te sturen? zou dat kunnen?
Maar nadat de wijkagent er is geweest zei hij dat het veilig was, en ik gewoon over straat kon, maar ze houden nog steeds niet op
Ik wil ze best de spullen terug geven, maar mijn moeder bemoeit zich er weer mee dat ik het niet moet doen etc.. maar ik wil het wel doen
maar ik zat net te denken of het misschien handig is of ze een brief of een mail te sturen? zou dat kunnen?
maandag 30 juni 2014 om 10:34
maandag 30 juni 2014 om 10:45
Ik wil dan alleen mailen dat ze de spullen terug kan krijgen, dat ze dan maar een afspraak moet maken, ik heb mijn eigen wijkagent 2 week terug gemaild, maar daar nog geen reactie van gehad, en de wijkagent van mijn tante wil zich er niet mee bemoeien
Hoe moet zij dan anders wetend dat ze de spullen terug kan krijgen?
Hoe moet zij dan anders wetend dat ze de spullen terug kan krijgen?
maandag 30 juni 2014 om 11:05
Stuur inderdaad een mail dat ze die spullen op kunnen komen halen, op afspraak. En zorg dat er dan iemand bij je is. En als ze dan nog steeds je achtervolgen, ga dan het gesprek aan. Ga stevig staan (letterlijk, stevig, op beide benen) en laat je niet klein maken. Ik denk dat ze oa je achtervolgen, omdat ze merken dat het een reactie bij je oproept, dat je bang bent. Voor sommige mensen is dat onweerstaanbaar. Dat is naar gedrag van ze, maar daar heb je dus wel invloed op, als het jou niet meer raakt wordt het voor hen minder leuk om je te achtervolgen. Dan zoeken ze iets nieuws om zich mee bezig te houden en ben jij er van af.
maandag 30 juni 2014 om 11:09
Ga de spullen samen met een neutraal iemand afgeven, dan zitten ze tenminste niet in jouw huis. En zeg tegen je moeder dat ze zich er niet mee moet bemoeien.
Als het nodig is ga je samen met die neutrale persoon even mee naar binnen, zodat ze kunnen nakijken of het alle spullen zijn die ze verwachten. En dan vraag je daarna netjes of het hiermee af is. Niet emotioneel worden.
Als het nodig is ga je samen met die neutrale persoon even mee naar binnen, zodat ze kunnen nakijken of het alle spullen zijn die ze verwachten. En dan vraag je daarna netjes of het hiermee af is. Niet emotioneel worden.
donderdag 21 augustus 2014 om 09:03
Ik heb de spullen inmiddels aan mijn tante gegeven voor de zomervakantie. Ik heb 6 weken geen last van hun gehad, ook omdat ik andere tijden had met werken..
Ik heb daar verder geen energie ingestoken en was minder bang..
Maar tot gisteravond.. Mijn zusje zou mij ophalen van het werk, omdat ze nog wat bij mijn huis moest ophalen. Ze stond daar ergens te wachten, en zag mijn tante fietsen. mijn tante stopte voor de tandarts waar ik werkte bij mijn fiets en stapte daar af. Maar op een gegeven moment zag mijn tante mijn zusje en fietste mijn tante die kant op. mijn zusje was bang en is weg gefietst mijn tante fietste heel snel achter haar aan. Toen ik uit het werk kwam belde mijn zusje mij op dat ik haar maar bij haar huis vandaan moest halen.
en vertelde het verhaal aan mij
Ik had net mijn telefoon in mijn broekzak gedaan.
Tot op het moment dat mijn ook een steegje fietste voor mij en langzamer begon te fietsen en steeds achterom keek. Ik dacht pak mijn mobiel en probeer een foto te maken maar op dat moment begon hij snel weg te fietsen en kon ik moeilijk een foto maken. Hij was zomaar uit mijn zicht verdwenen
En dan probeer ik niet bang te zijn, maar was ik wel een beetje op dat moment. Ik ben gewoon gevoelig en kwetsbaarder. EN ik dacht dat ze er wel mee waren opgehouden, Maar ik wil niet meer bang zijn. Ik wil gewoon die vrijheid hebben zonder dat ze de hele tijd achter mij aan zitten. En elke keer denk ik van als ik hun zie ben ik niet bang en als ze mij wat aan doen, doe ik wat terug of pak deo of wat dan ook.. Dan heb ik alles voorgenomen... Maar als het zover is, weet ik niet, maar op 1 of andere manier, ga ik toch weer falen en wordt ik bang
Ik wil niet meer bang zijn. Mijn therapeut zegt dat het komt uit mijn verleden omdat ik van alles heb meegemaakt en mijn zelfvertrouwen is daardoor erg aangetast en ben ik een stuk onzekerder.
Alhoewel het nu wel beter gaat met mij en elke keer denk ik het gaat mij lukken en ben niet bang... Dan klap ik weer dicht...
Binnenkort ga ik met mijn vriend 3 a 4 keer in de week te sporten en die zegt dat ik daardoor ook sterker kan worden als ik mijn lichamelijk sterker voel, wordt ik dat geestelijk ook en kan ik het beter aan. En ga ik naar een goede vriend van hem die ook op een vechtsport heeft gezeten en gaat mijn technieken leren hoe ik mij het beste kan verdedigen..
Maar ik wil gewoon dat dit stopt.. Ik heb de spullen terug gegeven,ik heb ze met rust gelaten.. Maar wat willen ze dan nog van mij? Ik wil gewoon sterker zijn en staan in mijn schoenen
Iemand tips hoe ik hier mee om kan gaan? Politie doet nog niks
Ik heb daar verder geen energie ingestoken en was minder bang..
Maar tot gisteravond.. Mijn zusje zou mij ophalen van het werk, omdat ze nog wat bij mijn huis moest ophalen. Ze stond daar ergens te wachten, en zag mijn tante fietsen. mijn tante stopte voor de tandarts waar ik werkte bij mijn fiets en stapte daar af. Maar op een gegeven moment zag mijn tante mijn zusje en fietste mijn tante die kant op. mijn zusje was bang en is weg gefietst mijn tante fietste heel snel achter haar aan. Toen ik uit het werk kwam belde mijn zusje mij op dat ik haar maar bij haar huis vandaan moest halen.
en vertelde het verhaal aan mij
Ik had net mijn telefoon in mijn broekzak gedaan.
Tot op het moment dat mijn ook een steegje fietste voor mij en langzamer begon te fietsen en steeds achterom keek. Ik dacht pak mijn mobiel en probeer een foto te maken maar op dat moment begon hij snel weg te fietsen en kon ik moeilijk een foto maken. Hij was zomaar uit mijn zicht verdwenen
En dan probeer ik niet bang te zijn, maar was ik wel een beetje op dat moment. Ik ben gewoon gevoelig en kwetsbaarder. EN ik dacht dat ze er wel mee waren opgehouden, Maar ik wil niet meer bang zijn. Ik wil gewoon die vrijheid hebben zonder dat ze de hele tijd achter mij aan zitten. En elke keer denk ik van als ik hun zie ben ik niet bang en als ze mij wat aan doen, doe ik wat terug of pak deo of wat dan ook.. Dan heb ik alles voorgenomen... Maar als het zover is, weet ik niet, maar op 1 of andere manier, ga ik toch weer falen en wordt ik bang
Ik wil niet meer bang zijn. Mijn therapeut zegt dat het komt uit mijn verleden omdat ik van alles heb meegemaakt en mijn zelfvertrouwen is daardoor erg aangetast en ben ik een stuk onzekerder.
Alhoewel het nu wel beter gaat met mij en elke keer denk ik het gaat mij lukken en ben niet bang... Dan klap ik weer dicht...
Binnenkort ga ik met mijn vriend 3 a 4 keer in de week te sporten en die zegt dat ik daardoor ook sterker kan worden als ik mijn lichamelijk sterker voel, wordt ik dat geestelijk ook en kan ik het beter aan. En ga ik naar een goede vriend van hem die ook op een vechtsport heeft gezeten en gaat mijn technieken leren hoe ik mij het beste kan verdedigen..
Maar ik wil gewoon dat dit stopt.. Ik heb de spullen terug gegeven,ik heb ze met rust gelaten.. Maar wat willen ze dan nog van mij? Ik wil gewoon sterker zijn en staan in mijn schoenen
Iemand tips hoe ik hier mee om kan gaan? Politie doet nog niks
donderdag 21 augustus 2014 om 09:25
Ze gedragen zich zo, omdat het een reactie bij je oproept. Waarom ben je zo bang voor je oom en tante? Ben je bang dat ze gaan slaan oid? Of ben je bang dat ze gaan schelden? Voor schelden zou ik niet bang zijn. Ze doen maar en zetten vooral zichzelf ermee te kijk. Dan zou ik niet reageren, ze een fijne dag wensen en weg gaan uit de situatie. Als ze je dan achtervolgen zou ik daar foto's of een film van maken en eventueel mee naar de politie. Maar algemeen is denk ik zo min mogelijk reactie het beste. Dan krijgen ze geen voeding voor hun gedrag. Als je bang bent dat ze gaan slaan dan is een cursus zelfverdediging een goed idee. Maar eigenlijk lees ik daar geen aanwijzingen voor. Ze zieken je en jij laat je opnaaien. Als jij er niet op reageert gaat voor hen de lol er echt af hoor.
donderdag 21 augustus 2014 om 09:42
Ik ben niet bang dat ze me uit gaan schelden, maar ben gewoon bang dat ze mij inderdaad slaan of gewoon wat anders met mij gaan doen..
Waarom ik er bang voor ben? Het zijn wel mijn oom en tante en die staan ook bekend als wraakzuchtig...
Maar ik heb mij al voorgenomen een cursus zelfverdediging te gaan doen
Waarom ik er bang voor ben? Het zijn wel mijn oom en tante en die staan ook bekend als wraakzuchtig...
Maar ik heb mij al voorgenomen een cursus zelfverdediging te gaan doen
donderdag 21 augustus 2014 om 13:38
Misschien missen ze jullie en willen ze jullie gewoon zien? En als ik je zusje was, was ik niet weggefietst maar naar binnen gegaan op je werk. Dan hadden jullie daarna samen naar huis kunnen fietsen.
En als je van mening bent dat ze je structureel lastigvallen: doe aangifte bij de politie van stalking. Hou dan wel goed bij wanneer, hoe laat etc. ze je lastigvallen.
En als je van mening bent dat ze je structureel lastigvallen: doe aangifte bij de politie van stalking. Hou dan wel goed bij wanneer, hoe laat etc. ze je lastigvallen.
