Psyche
alle pijlers
Suicidaal
dinsdag 15 juli 2014 om 09:49
Na het vele maanden aangehoord te moeten hebben, 'alles gaat slecht, niets is mij gegegunt, waarom ben ik er nog, ik pak de eerst komende trein, enz.', kan ik nu wel inzien dat het echt serieus is. Voorbereidingen zijn zelfs al getroffen, de manier waarop is me verteld, het moet een ongeluk lijken, verzekeringen zijn verhoogd, schulden grotendeels afbetaald, zelfs een testament is opgemaakt.
Hij gaat het doen, alleen ik weet niet wanneer, iedere dag kan het zover zijn.
Het voelt heel wreed en slecht, maar na wat ik heb meegemaakt en dat ik inzie hoe hij zich voelt is het misschien de beste oplossing. Niet dat ik het wil, hij komt er alleen niet meer uit en wil geen hulp wat hij ook heeft aangegeven aan zijn begeleiders. Die doen dan ook helemaal niets aan de situatie.
Kan je om iemand heen een gedwongen opname regelen?
Zoals hij praat is hij niet alleen een gevaar voor zichzelf, ook voor anderen. Ik stap niet meer bij hem in de wagen, ga er het liefst niet meer heen omdat ik niet weet hoe hij kan doorslaan met zijn gedachten, maar ik KAN het niet loslaten, op een of andere manier ben ik bang dat hij niet alleen zichzelf wat aandoet. Ik wil niet mee, ik ben gewoon wanhopig en radeloos. Ik krijg zelf al hulp, maar dit schiet niet voldoende op voor mij.
Ik kan de steun niet meer opbrengen, maar wanneer ik hem ECHT verlaat kan ik nog niet rustig op de bank zitten. Bang dat hij me opzoekt, of meerdere, in ieder geval niet alleen zichzelf. Hij dreigt ook, niet op mij gericht, maar wel mijn naasten. Ik ben radeloos, waar kan ik heen dat ik op een veilige plek ben, voor mijn gevoel is dat niet eens in mijn eigen huis, ook al heeft hij geen sleutel. Hij is gek, onvoorspelbaar, wisselt van uur op uur van stemming, zadelt mij ermee op en doet het in een goede bui af als een lachtertje.
Hij wil rust, maar ik inmiddels ook. Ik denk inmiddels zo slecht over de situatie dat ik denk doe het dan, doe het wel alleen jezelf aan, dan heb je rust die je zoekt, maar dan leef ik ook niet meer continu in angst en bezorgdheid
Ik voel me hier zo slecht om. Niemand begrijpt mijn gedachten hierom, dat ik de knoop niet doorhak, maar ik hoop dat iemand mij hier wel begrijpt, dat ik gewoon bang ben, misschien onterecht bang, maar ik leef continu met hoge stress.
Waar kan ik heen als het MIJ teveel wordt? Op stel en sprong als ik bang ben dat hij naar mij toekom, want ik ga daar niet meer heen, ik trek het nu ECHT niet meer. Waar ben ik veilig? Hoe moet ik met hem omgaan als hij me zulke dingen stuurt, opbelt, foto's stuurt, video's, enz. ik kan het alleen ontlopen met een blokkade, maar dan ben ik bang dat hij flipt.
Hoe moet ik ermee omgaan? Wat kan ik doen? Hoe help ik mezelf hieruit? Hoe wordt ik echt weer veilig?
Hij gaat het doen, alleen ik weet niet wanneer, iedere dag kan het zover zijn.
Het voelt heel wreed en slecht, maar na wat ik heb meegemaakt en dat ik inzie hoe hij zich voelt is het misschien de beste oplossing. Niet dat ik het wil, hij komt er alleen niet meer uit en wil geen hulp wat hij ook heeft aangegeven aan zijn begeleiders. Die doen dan ook helemaal niets aan de situatie.
Kan je om iemand heen een gedwongen opname regelen?
Zoals hij praat is hij niet alleen een gevaar voor zichzelf, ook voor anderen. Ik stap niet meer bij hem in de wagen, ga er het liefst niet meer heen omdat ik niet weet hoe hij kan doorslaan met zijn gedachten, maar ik KAN het niet loslaten, op een of andere manier ben ik bang dat hij niet alleen zichzelf wat aandoet. Ik wil niet mee, ik ben gewoon wanhopig en radeloos. Ik krijg zelf al hulp, maar dit schiet niet voldoende op voor mij.
Ik kan de steun niet meer opbrengen, maar wanneer ik hem ECHT verlaat kan ik nog niet rustig op de bank zitten. Bang dat hij me opzoekt, of meerdere, in ieder geval niet alleen zichzelf. Hij dreigt ook, niet op mij gericht, maar wel mijn naasten. Ik ben radeloos, waar kan ik heen dat ik op een veilige plek ben, voor mijn gevoel is dat niet eens in mijn eigen huis, ook al heeft hij geen sleutel. Hij is gek, onvoorspelbaar, wisselt van uur op uur van stemming, zadelt mij ermee op en doet het in een goede bui af als een lachtertje.
Hij wil rust, maar ik inmiddels ook. Ik denk inmiddels zo slecht over de situatie dat ik denk doe het dan, doe het wel alleen jezelf aan, dan heb je rust die je zoekt, maar dan leef ik ook niet meer continu in angst en bezorgdheid
Ik voel me hier zo slecht om. Niemand begrijpt mijn gedachten hierom, dat ik de knoop niet doorhak, maar ik hoop dat iemand mij hier wel begrijpt, dat ik gewoon bang ben, misschien onterecht bang, maar ik leef continu met hoge stress.
Waar kan ik heen als het MIJ teveel wordt? Op stel en sprong als ik bang ben dat hij naar mij toekom, want ik ga daar niet meer heen, ik trek het nu ECHT niet meer. Waar ben ik veilig? Hoe moet ik met hem omgaan als hij me zulke dingen stuurt, opbelt, foto's stuurt, video's, enz. ik kan het alleen ontlopen met een blokkade, maar dan ben ik bang dat hij flipt.
Hoe moet ik ermee omgaan? Wat kan ik doen? Hoe help ik mezelf hieruit? Hoe wordt ik echt weer veilig?
dinsdag 15 juli 2014 om 16:00
Dupster, zo probeer ik dat ook al jaren met mijn man. Ik zeg wel man, maar alleen het zeggen al vind ik vervelend. Ik wil dat hij een gewone man wordt, om een gewone vader van mijn kinderen te worden.
Wat jij beschrijft klinkt echt heel herkenbaar. Ik begrijp heel goed wat je bedoeld en in wat voor situatie je zit. Geen hulp willen accepteren, maar tegelijkertijd ga je met zijn allen eraan onderdoor. Ik ben ook mijn vertrek aan het voorbereiden, of ik hoop eigenlijk dat hij vertrekt.
Een hele moeilijke situatie die je leven verziekt.
En ik ben ook bang net als jij
Wat jij beschrijft klinkt echt heel herkenbaar. Ik begrijp heel goed wat je bedoeld en in wat voor situatie je zit. Geen hulp willen accepteren, maar tegelijkertijd ga je met zijn allen eraan onderdoor. Ik ben ook mijn vertrek aan het voorbereiden, of ik hoop eigenlijk dat hij vertrekt.
Een hele moeilijke situatie die je leven verziekt.
En ik ben ook bang net als jij
dinsdag 15 juli 2014 om 16:03
Hem dumpen is misschien voor jullie beiden het beste.
Iemand die niet wil werken aan zichzelf en jou steeds verder omlaag trekt... laat hem er zelf maar eens een tijdje mee worstelen zou ik zeggen.
Sommige mensen hangen gewoon liever het slachtoffer uit in plaats van te kiezen voor het leven. Zorg dat jij daar geen slachtoffer van wordt. Al ben je dat natuurlijk al een voor een deel. Maar jij kunt er zelf wel iets aan doen.
Kun je niet zo lang op een andere slaapkamer gaan liggen (stoel achter de deurklink, gsm mee naar bed, brandmelder op het nastkastje, raam op een kier.) of bij een ouder intrekken of een ander familielid. Misschien is een urgentie voor woningzoekende een optie. Of kamperen, de temperatuur is redelijk. Of ga gewoon een weekje of twee een leuke reis maken en kijk of de situatie beter is geworden naderhand. Je kunt niet verantwoordelijk gehouden worden voor het wel en wee van de hele wereld.
Iemand die niet wil werken aan zichzelf en jou steeds verder omlaag trekt... laat hem er zelf maar eens een tijdje mee worstelen zou ik zeggen.
Sommige mensen hangen gewoon liever het slachtoffer uit in plaats van te kiezen voor het leven. Zorg dat jij daar geen slachtoffer van wordt. Al ben je dat natuurlijk al een voor een deel. Maar jij kunt er zelf wel iets aan doen.
Kun je niet zo lang op een andere slaapkamer gaan liggen (stoel achter de deurklink, gsm mee naar bed, brandmelder op het nastkastje, raam op een kier.) of bij een ouder intrekken of een ander familielid. Misschien is een urgentie voor woningzoekende een optie. Of kamperen, de temperatuur is redelijk. Of ga gewoon een weekje of twee een leuke reis maken en kijk of de situatie beter is geworden naderhand. Je kunt niet verantwoordelijk gehouden worden voor het wel en wee van de hele wereld.
dinsdag 15 juli 2014 om 16:14
Doornroosje dank je wel.
Ja ik ben bij maatschappelijk werk geweest. Morgen heb ik een afspraak bij de gemeente voor schuldhulp. Ik ben nog niet weg, maar ik ben een plan aan het opzetten. Hij weet nog van niks, maar ik ben heel afstandelijk tegenover hem. Ik heb er ook met mijn collega's over gepraat.
Ik wil dit zo subtiel mogelijk aanpakken(in hoeverre dat mogelijk is natuurlijk) om de schade voor mijn kinderen te beperken. Als een normaal mens reageren op mijn besluit dat ik wil scheiden zal niet gaan. Ik probeer de kinderen uit logeren te sturen en wil dan gaan vertellen dat ik niet meer verder wil. Ik hou mijn broertje stand-by om hem als het nodig is te roepen. Hij gaat om de hoek wachten. En dan zien we het wel.
Erg he dat het op zo'n manier moet. Hij is psychisch niet in orde en de rest moet daar voor opdraaien.
Ja ik ben bij maatschappelijk werk geweest. Morgen heb ik een afspraak bij de gemeente voor schuldhulp. Ik ben nog niet weg, maar ik ben een plan aan het opzetten. Hij weet nog van niks, maar ik ben heel afstandelijk tegenover hem. Ik heb er ook met mijn collega's over gepraat.
Ik wil dit zo subtiel mogelijk aanpakken(in hoeverre dat mogelijk is natuurlijk) om de schade voor mijn kinderen te beperken. Als een normaal mens reageren op mijn besluit dat ik wil scheiden zal niet gaan. Ik probeer de kinderen uit logeren te sturen en wil dan gaan vertellen dat ik niet meer verder wil. Ik hou mijn broertje stand-by om hem als het nodig is te roepen. Hij gaat om de hoek wachten. En dan zien we het wel.
Erg he dat het op zo'n manier moet. Hij is psychisch niet in orde en de rest moet daar voor opdraaien.
dinsdag 15 juli 2014 om 16:19
Kapitein, in dit geval zijn mijn kinderen de enige slachtoffers helaas. Ik heb al lang geen medelijden meer met mijzelf. Ik had eerder weg moeten gaan, maar dat is achteraf. Nu worden hun er helaas de dupe van.
Ik wil dat ze een zo normaal mogelijk contact met hun vader blijven houden, maar het is wat dupster beschrijft, je zit zo bekneld in de hele situatie!
Ik wil dat ze een zo normaal mogelijk contact met hun vader blijven houden, maar het is wat dupster beschrijft, je zit zo bekneld in de hele situatie!
dinsdag 15 juli 2014 om 16:23
Ah Samia, met kinderen lijkt het me helemaal verschrikkelijk
Ik ben ook vertrokken met een plan, had ook mensen paraat staan. Echter toen ik bij hem was en zei dat ik weg ging was hij juist ineens degene die ik wilde dat hij word (misleiding! opgepast) maar ik had genoeg moed te gaan. Hij kwam erachter dat ik iemand paraat had staan en hij is hierdoor hels. Dit zijn de mensen die hij nu "bedreigd" en dit doet hij ook tegen mij omdat hij weet dat hij me daarmee ook pakt, want om hun geef ik ook.
Ik ben ook vertrokken met een plan, had ook mensen paraat staan. Echter toen ik bij hem was en zei dat ik weg ging was hij juist ineens degene die ik wilde dat hij word (misleiding! opgepast) maar ik had genoeg moed te gaan. Hij kwam erachter dat ik iemand paraat had staan en hij is hierdoor hels. Dit zijn de mensen die hij nu "bedreigd" en dit doet hij ook tegen mij omdat hij weet dat hij me daarmee ook pakt, want om hun geef ik ook.
dinsdag 15 juli 2014 om 16:24
quote:samia1 schreef op 15 juli 2014 @ 16:19:
Kapitein, in dit geval zijn mijn kinderen de enige slachtoffers helaas. Ik heb al lang geen medelijden meer met mijzelf. Ik had eerder weg moeten gaan, maar dat is achteraf. Nu worden hun er helaas de dupe van.
Ik wil dat ze een zo normaal mogelijk contact met hun vader blijven houden, maar het is wat dupster beschrijft, je zit zo bekneld in de hele situatie!Ik heb het contact met mijn vader verbroken, ik herken er veel in van wat jij zegt. Het was misschien wel het allerbeste en belangrijkste besluit wat ik ooit genomen heb. Ook moeilijk natuurlijk. Dat wel. Veel bekende en talentvolle mensen komen uit 1-ouder gezinnen, het hoeft hen dus geen schade op te leveren. Denk eens goed na of je wel wilt dat je kinderen zijn manier van denken en doen overnemen.
Kapitein, in dit geval zijn mijn kinderen de enige slachtoffers helaas. Ik heb al lang geen medelijden meer met mijzelf. Ik had eerder weg moeten gaan, maar dat is achteraf. Nu worden hun er helaas de dupe van.
Ik wil dat ze een zo normaal mogelijk contact met hun vader blijven houden, maar het is wat dupster beschrijft, je zit zo bekneld in de hele situatie!Ik heb het contact met mijn vader verbroken, ik herken er veel in van wat jij zegt. Het was misschien wel het allerbeste en belangrijkste besluit wat ik ooit genomen heb. Ook moeilijk natuurlijk. Dat wel. Veel bekende en talentvolle mensen komen uit 1-ouder gezinnen, het hoeft hen dus geen schade op te leveren. Denk eens goed na of je wel wilt dat je kinderen zijn manier van denken en doen overnemen.
dinsdag 15 juli 2014 om 16:28
quote:samia1 schreef op 15 juli 2014 @ 16:14:
Doornroosje dank je wel.
Ja ik ben bij maatschappelijk werk geweest. Morgen heb ik een afspraak bij de gemeente voor schuldhulp. Ik ben nog niet weg, maar ik ben een plan aan het opzetten. Hij weet nog van niks, maar ik ben heel afstandelijk tegenover hem. Ik heb er ook met mijn collega's over gepraat.
Ik wil dit zo subtiel mogelijk aanpakken(in hoeverre dat mogelijk is natuurlijk) om de schade voor mijn kinderen te beperken. Als een normaal mens reageren op mijn besluit dat ik wil scheiden zal niet gaan. Ik probeer de kinderen uit logeren te sturen en wil dan gaan vertellen dat ik niet meer verder wil. Ik hou mijn broertje stand-by om hem als het nodig is te roepen. Hij gaat om de hoek wachten. En dan zien we het wel.
Erg he dat het op zo'n manier moet. Hij is psychisch niet in orde en de rest moet daar voor opdraaien.Goed zo! Heel veel sterkte en idd, hij is psychisch niet in orde, goed dat je voorzichtig bent.
Doornroosje dank je wel.
Ja ik ben bij maatschappelijk werk geweest. Morgen heb ik een afspraak bij de gemeente voor schuldhulp. Ik ben nog niet weg, maar ik ben een plan aan het opzetten. Hij weet nog van niks, maar ik ben heel afstandelijk tegenover hem. Ik heb er ook met mijn collega's over gepraat.
Ik wil dit zo subtiel mogelijk aanpakken(in hoeverre dat mogelijk is natuurlijk) om de schade voor mijn kinderen te beperken. Als een normaal mens reageren op mijn besluit dat ik wil scheiden zal niet gaan. Ik probeer de kinderen uit logeren te sturen en wil dan gaan vertellen dat ik niet meer verder wil. Ik hou mijn broertje stand-by om hem als het nodig is te roepen. Hij gaat om de hoek wachten. En dan zien we het wel.
Erg he dat het op zo'n manier moet. Hij is psychisch niet in orde en de rest moet daar voor opdraaien.Goed zo! Heel veel sterkte en idd, hij is psychisch niet in orde, goed dat je voorzichtig bent.
Life is short. Eat dessert first.
dinsdag 15 juli 2014 om 16:28
In mijn vriend zie ik precies zijn vader terug, maar vriend is nog een stapje erger. Hij haat zijn vader ook echt, hij neemt het hem echt kwalijk.
Kinderen nemen het dus sowieso over (karakter leer je deels van je ouders? Je krijgt altijd iets mee), lopen ook op hun tenen, maar kunnen nog terugvallen op jou als moeder en hierdoor gaat het wel? Praat je er met hun wel eens over?
Kinderen nemen het dus sowieso over (karakter leer je deels van je ouders? Je krijgt altijd iets mee), lopen ook op hun tenen, maar kunnen nog terugvallen op jou als moeder en hierdoor gaat het wel? Praat je er met hun wel eens over?
dinsdag 15 juli 2014 om 16:33
quote:duppster schreef op 15 juli 2014 @ 16:23:
Ah Samia, met kinderen lijkt het me helemaal verschrikkelijk
Ik ben ook vertrokken met een plan, had ook mensen paraat staan. Echter toen ik bij hem was en zei dat ik weg ging was hij juist ineens degene die ik wilde dat hij word (misleiding! opgepast) maar ik had genoeg moed te gaan. Hij kwam erachter dat ik iemand paraat had staan en hij is hierdoor hels. Dit zijn de mensen die hij nu "bedreigd" en dit doet hij ook tegen mij omdat hij weet dat hij me daarmee ook pakt, want om hun geef ik ook.
Als hij iemand bedreigt kun je aangifte doen, of in ieder geval bij politie een notitie laten maken, dat kan je later voordeel opleveren.
Door toe te geven zijn dreigement krijgt hij mogelijk nog meer lef en gaat hij de volgende keer misschien een stap verder. Gooi die eikel in de groenbak voordat het een boom wordt.
Ah Samia, met kinderen lijkt het me helemaal verschrikkelijk
Ik ben ook vertrokken met een plan, had ook mensen paraat staan. Echter toen ik bij hem was en zei dat ik weg ging was hij juist ineens degene die ik wilde dat hij word (misleiding! opgepast) maar ik had genoeg moed te gaan. Hij kwam erachter dat ik iemand paraat had staan en hij is hierdoor hels. Dit zijn de mensen die hij nu "bedreigd" en dit doet hij ook tegen mij omdat hij weet dat hij me daarmee ook pakt, want om hun geef ik ook.
Als hij iemand bedreigt kun je aangifte doen, of in ieder geval bij politie een notitie laten maken, dat kan je later voordeel opleveren.
Door toe te geven zijn dreigement krijgt hij mogelijk nog meer lef en gaat hij de volgende keer misschien een stap verder. Gooi die eikel in de groenbak voordat het een boom wordt.
dinsdag 15 juli 2014 om 16:45
Heel heftig dit. Veel sterke allereerst, dit gaat je niet in de koude kleren zitten.
Mijn zus zat in in precies dezelfde situatie drie jaar terug. Doordat je zo machteloos bent kun je weinig betekenen. Mijn zus is wel naar de politie gegaan voor advies/uitleg situatie, maar heeft geen aangifte gedaan tegen ex ivm dat hij dit fan te horen kreeg. Ze heeft veel gehad aan een telefoonlijn (Ggz? Of de zelfmoordcrisislijn?) en uiteindelijk is hij bijna een jaar 24/7 opgenomen geweest.
Lastig dat zijn omgeving schuld bij jou legt (of jou dat idee geeft)...
Weet niet zo goed wat ik met mijn reactie wil. Maar zorg hoe dan ook goed voor jezelf, zeker als het dadelijk "rustiger" is kan je hier nog veel last van houden. Dit is hartstikke traumatisch..
Veel sterkte
Mijn zus zat in in precies dezelfde situatie drie jaar terug. Doordat je zo machteloos bent kun je weinig betekenen. Mijn zus is wel naar de politie gegaan voor advies/uitleg situatie, maar heeft geen aangifte gedaan tegen ex ivm dat hij dit fan te horen kreeg. Ze heeft veel gehad aan een telefoonlijn (Ggz? Of de zelfmoordcrisislijn?) en uiteindelijk is hij bijna een jaar 24/7 opgenomen geweest.
Lastig dat zijn omgeving schuld bij jou legt (of jou dat idee geeft)...
Weet niet zo goed wat ik met mijn reactie wil. Maar zorg hoe dan ook goed voor jezelf, zeker als het dadelijk "rustiger" is kan je hier nog veel last van houden. Dit is hartstikke traumatisch..
Veel sterkte
dinsdag 15 juli 2014 om 16:45
Ja ik heb me nu ook voorgenomen de volgende keer dat hij zich zo ruk voelt en dit aan mij mededeeld dat ik wel thuis bezorgd blijf maar niet alles voor hem laat vallen om er voor hem te zijn.
Misschien gebruikt hij het als machtmiddel en als ik steeds kom krijgt hij zijn zin. Als ik niet kom, doet hij het misschien echt, maarja dan weer mijn gedachten iedereen rust of hij ziet in dat dit niet iets is waarmee hij aandacht trekt.
Misschien gebruikt hij het als machtmiddel en als ik steeds kom krijgt hij zijn zin. Als ik niet kom, doet hij het misschien echt, maarja dan weer mijn gedachten iedereen rust of hij ziet in dat dit niet iets is waarmee hij aandacht trekt.
dinsdag 15 juli 2014 om 16:50
quote:shadowfaxx schreef op 15 juli 2014 @ 16:45:
Heel heftig dit. Veel sterke allereerst, dit gaat je niet in de koude kleren zitten.
Mijn zus zat in in precies dezelfde situatie drie jaar terug. Doordat je zo machteloos bent kun je weinig betekenen. Mijn zus is wel naar de politie gegaan voor advies/uitleg situatie, maar heeft geen aangifte gedaan tegen ex ivm dat hij dit fan te horen kreeg. Ze heeft veel gehad aan een telefoonlijn (Ggz? Of de zelfmoordcrisislijn?) en uiteindelijk is hij bijna een jaar 24/7 opgenomen geweest.
Lastig dat zijn omgeving schuld bij jou legt (of jou dat idee geeft)...
Weet niet zo goed wat ik met mijn reactie wil. Maar zorg hoe dan ook goed voor jezelf, zeker als het dadelijk "rustiger" is kan je hier nog veel last van houden. Dit is hartstikke traumatisch..
Veel sterkte
Het is in ieder geval een steen in de rugzak erbij. Ik zal niet zo snel iemand op zijn woorden meer geloven en ook al prijzen ze me de hemel in dan zal ik de eerste tijd sowieso mezelf niet helemaal durven geven. Sowieso moet ik hier nog niet aan denken, daar ben ik helemaal niet klaar voor ik ga zelf eerst als dit allemaal achter de rug is tot rust komen en in therapie.
Ik denk dat ik contact opneem met zijn ouders, die weten er ook vanaf maar die hoor ik nergens over. Dan kunnen hun misschien hulp inschakelen voor hem, ik ben niet zijn moeder en ook geen hulpverlener, ik maak me alleen zorgen om de situatie die misschien uit de hand loopt en om mezelf omdat ik toch al in de put zit en er zo niet uit kom.
Voelt allemaal heel egoistisch, maar ik vind dat ik dit nu mag denken want er is al veel teveel gebeurd en toegelaten.
Heel heftig dit. Veel sterke allereerst, dit gaat je niet in de koude kleren zitten.
Mijn zus zat in in precies dezelfde situatie drie jaar terug. Doordat je zo machteloos bent kun je weinig betekenen. Mijn zus is wel naar de politie gegaan voor advies/uitleg situatie, maar heeft geen aangifte gedaan tegen ex ivm dat hij dit fan te horen kreeg. Ze heeft veel gehad aan een telefoonlijn (Ggz? Of de zelfmoordcrisislijn?) en uiteindelijk is hij bijna een jaar 24/7 opgenomen geweest.
Lastig dat zijn omgeving schuld bij jou legt (of jou dat idee geeft)...
Weet niet zo goed wat ik met mijn reactie wil. Maar zorg hoe dan ook goed voor jezelf, zeker als het dadelijk "rustiger" is kan je hier nog veel last van houden. Dit is hartstikke traumatisch..
Veel sterkte
Het is in ieder geval een steen in de rugzak erbij. Ik zal niet zo snel iemand op zijn woorden meer geloven en ook al prijzen ze me de hemel in dan zal ik de eerste tijd sowieso mezelf niet helemaal durven geven. Sowieso moet ik hier nog niet aan denken, daar ben ik helemaal niet klaar voor ik ga zelf eerst als dit allemaal achter de rug is tot rust komen en in therapie.
Ik denk dat ik contact opneem met zijn ouders, die weten er ook vanaf maar die hoor ik nergens over. Dan kunnen hun misschien hulp inschakelen voor hem, ik ben niet zijn moeder en ook geen hulpverlener, ik maak me alleen zorgen om de situatie die misschien uit de hand loopt en om mezelf omdat ik toch al in de put zit en er zo niet uit kom.
Voelt allemaal heel egoistisch, maar ik vind dat ik dit nu mag denken want er is al veel teveel gebeurd en toegelaten.
dinsdag 15 juli 2014 om 16:59
Dat is verre van egoïstisch. Je bent niet verantwoordelijk voor zijn geluk. En daarbij gaat zijn gedrag echt echt veel te ver. Ik vind het een goed plan om zijn moeder te bellen en haar deze situatie helemaal voor te leggen. Grote kans dat je ex tegenover hun een andere kant laat zien en niet zijn ware emoties.
Hij moet hulp krijgen maar daar ben jij niet verantwoordelijk voor. Hij is volwassen.
Denk goed aan jezelf. Ik zou zelf erg oppassen met aangifte doen. Als hij nu al dreigt tegenover jou/mensen om wie je geeft, kan dit een reden tot ontploffing zijn. Zo iemand is al zo ver heen en heel onttoerekingsvatbaar. Wel verstandig om naar de politie te gaan en de situatie coor te leggen. Heb je dingen op papier? Dreigingen via sms/e-mail? Als je echt aangifte doet wordt er een procedure gestart waarbij hij verhoord zal worden. Als hij zo manipulatief is dat hij maatschappelijk werk al op het verkeerde been zet kan dit ook zo gespeeld worden bij de politie , maar is hij ervan op de hoogte dat jij die stap hebt gezet.
Heel moeilijk wat je nu het beste moet doen.
De eerste stappen zijn al gezet. Heel goed dat je zelf hulp heb gezorgd voor jezelf en dat je hier om advies vraagt.
Dikke knuffel coor jou
Hij moet hulp krijgen maar daar ben jij niet verantwoordelijk voor. Hij is volwassen.
Denk goed aan jezelf. Ik zou zelf erg oppassen met aangifte doen. Als hij nu al dreigt tegenover jou/mensen om wie je geeft, kan dit een reden tot ontploffing zijn. Zo iemand is al zo ver heen en heel onttoerekingsvatbaar. Wel verstandig om naar de politie te gaan en de situatie coor te leggen. Heb je dingen op papier? Dreigingen via sms/e-mail? Als je echt aangifte doet wordt er een procedure gestart waarbij hij verhoord zal worden. Als hij zo manipulatief is dat hij maatschappelijk werk al op het verkeerde been zet kan dit ook zo gespeeld worden bij de politie , maar is hij ervan op de hoogte dat jij die stap hebt gezet.
Heel moeilijk wat je nu het beste moet doen.
De eerste stappen zijn al gezet. Heel goed dat je zelf hulp heb gezorgd voor jezelf en dat je hier om advies vraagt.
Dikke knuffel coor jou
dinsdag 15 juli 2014 om 17:37
Je hebt het er over dat je al iemand paraat had staan... houd hij je soms 24 uur per dag gegijzeld daar of zo? Moet hij niet een keer werken of zo? En je kunt toch ook gewoon op de bus stappen? Of een taxi bestellen? Huurauto klaarzetten een paar straten verderop. Zorg voor contant geld. Pasjes kunnen soms geblokkeerd en uitgaven met pasjes getraceerd worden naar locatie, dan kan hij zo zien waar je ge-pint hebt. Laat je mobiel lekker in een openbare prullenbak achter met een onmogelijk moeilijk wachtwoord en koop onderweg ergens een prepaid toestel. Bel niet over vaste lijnen, die locatie is vaak gemakkelijk te achterhalen. Zorg voor een papier met belangrijke telefoonnummers. Geen facebook gebruiken en ook geen wifi en email. Bega zelf zo min mogelijk misdaden. Dek jezelf zo goed mogelijk in. Zorg voor zoveel mogelijk bewijs, getuigen. Regel een echtscheiding. Het zijn maar suggesties. Je zult zelf een goede inschatting moeten maken. Denk ook eens heel goed na over de meest ideale eindsituatie. Fantaseer daar eens levendig over. Maak niet de oude fouten met een nieuwe man. Probeer bij de harde feiten te blijven. Kijk de film "Enough"
Onze grootste vijanden zijn onze beste leraren, ze laten ons ook onze eigen zwakheden zien.
Onze grootste vijanden zijn onze beste leraren, ze laten ons ook onze eigen zwakheden zien.
dinsdag 15 juli 2014 om 18:40
Mocht hij jou een flinke blauwe plek staan (au, laten we hopen van niet) dan kun je de politie inschakelen en wordt hij uit huis gezet en kun jij met je kinderen in het huis blijven.
Als jij echter jouw kinderen ontvoert, sta jij er juridisch veel minder rooskleurig voor, dus denk van tevoren goed na waar je uit wilt komen.
Als jij echter jouw kinderen ontvoert, sta jij er juridisch veel minder rooskleurig voor, dus denk van tevoren goed na waar je uit wilt komen.
dinsdag 15 juli 2014 om 19:17
quote:duppster schreef op 15 juli 2014 @ 18:48:
Ik heb geen kinderen dat was een reactie van Samia.
Ik doe ook geen aangifte want hij is ontoerekeningsvatbaar.Maar wat is dan de oplossing? Het lijkt mij toch beter om ten minste een melding bij de politie te maken. Zo kan je ook niet verder blijven doen, dan blijf je ermee zitten voor de rest van je leven. Je moet hulp gaan zoeken.
Ik heb geen kinderen dat was een reactie van Samia.
Ik doe ook geen aangifte want hij is ontoerekeningsvatbaar.Maar wat is dan de oplossing? Het lijkt mij toch beter om ten minste een melding bij de politie te maken. Zo kan je ook niet verder blijven doen, dan blijf je ermee zitten voor de rest van je leven. Je moet hulp gaan zoeken.
Life is short. Eat dessert first.
woensdag 16 juli 2014 om 01:13
woensdag 16 juli 2014 om 12:44
quote:duppster schreef op 15 juli 2014 @ 18:48:
Ik heb geen kinderen dat was een reactie van Samia.
Ik doe ook geen aangifte want hij is ontoerekeningsvatbaar.
Als hij ontoerekeningsvatbaar is verklaard door een psychiater, heeft hij een RM en kan hij zonder al te veel moeite opgenomen worden zodra jij aangifte doet. Immers, hij brengt dan andere mensen in gevaar, en dat impliceert dat hij niet in de maatschappij kan functioneren op dat moment.
Als hij nog niet ontoerekeningsvatbaar is verklaard door een psychiater, zal dat zeer waarschijnlijk gebeuren zodra jij aangifte doet en alles verteld. Bij een persoon waarvan bekend is dat hij/zij psychische klachten heeft, beveelt de OvJ doorgaans een psychiatrisch onderzoek. Al die tijd zit hij in voorarrest, en het kan zelfs zijn dat een psychiater dan om een IBS of een RM vraagt in die periode. Behandeling kan ook een van de voorwaarden zijn van een invrijheidstelling.
Ik heb geen kinderen dat was een reactie van Samia.
Ik doe ook geen aangifte want hij is ontoerekeningsvatbaar.
Als hij ontoerekeningsvatbaar is verklaard door een psychiater, heeft hij een RM en kan hij zonder al te veel moeite opgenomen worden zodra jij aangifte doet. Immers, hij brengt dan andere mensen in gevaar, en dat impliceert dat hij niet in de maatschappij kan functioneren op dat moment.
Als hij nog niet ontoerekeningsvatbaar is verklaard door een psychiater, zal dat zeer waarschijnlijk gebeuren zodra jij aangifte doet en alles verteld. Bij een persoon waarvan bekend is dat hij/zij psychische klachten heeft, beveelt de OvJ doorgaans een psychiatrisch onderzoek. Al die tijd zit hij in voorarrest, en het kan zelfs zijn dat een psychiater dan om een IBS of een RM vraagt in die periode. Behandeling kan ook een van de voorwaarden zijn van een invrijheidstelling.
woensdag 16 juli 2014 om 12:47
quote:samia1 schreef op 16 juli 2014 @ 01:13:
Aangifte doen vind ik persoonlijk eng omdat vader dan voor de ogen van de kinderen wordt meegenomen. Ik wil liever niet dat ze dat zien. En de laatste vijf jaar is er geen fysiek geweld. Gedwongen opname zou daarentegen beter zijn.
Ondanks alles wil ik wel dat hij beter wordt.Samia, je kunt het volgens mij met de politie zo regelen/afspreken dat jij de tijd krijgt om de kinderen uit logeren te sturen, of dat ze je man meenemen als je kinderen op school zitten.
Aangifte doen vind ik persoonlijk eng omdat vader dan voor de ogen van de kinderen wordt meegenomen. Ik wil liever niet dat ze dat zien. En de laatste vijf jaar is er geen fysiek geweld. Gedwongen opname zou daarentegen beter zijn.
Ondanks alles wil ik wel dat hij beter wordt.Samia, je kunt het volgens mij met de politie zo regelen/afspreken dat jij de tijd krijgt om de kinderen uit logeren te sturen, of dat ze je man meenemen als je kinderen op school zitten.
woensdag 16 juli 2014 om 12:51
Dupster als je ex zo bezig is met de dood. Dan denk ik heel hard dan ga je maar. Als iemand geen hulp wil dan houdt het op.
Ja kan iemand gedwongen laten opnemen. Zo kan de depressie met enge gedachtens misschien aangepakt worden.
Maar laat je niet meeslepen.
Ergens zijn ze geestenlijk ziek, in zgn ontoerekeingsvatbaar. Maar wel zo uitgekient om iedereen zich zorgen te laten maken.
Ja kan iemand gedwongen laten opnemen. Zo kan de depressie met enge gedachtens misschien aangepakt worden.
Maar laat je niet meeslepen.
Ergens zijn ze geestenlijk ziek, in zgn ontoerekeingsvatbaar. Maar wel zo uitgekient om iedereen zich zorgen te laten maken.
