Psyche
alle pijlers
teruggaan naar ex?
donderdag 31 juli 2014 om 12:09
hey iedereen
ik ben een jonge vrouw van 28 en ben 2 jaar geleden weggegaan van mijn ex waarmee ik 5 jaar samenwas en 3 jaar samenwoonde. Ik ben weggegaan omwille van 2 redenen, de eerste omdat ik gevoelens voor een ander kreeg, de tweede omdat de relatie niet meer goed zat of eigenlijk nooit goed gezeten heeft.
Die gevoelens voor de ander onststonden het laatste jaar van onze relatie...ik heb deze gevoelens pas op het einde tegen mijn ex gezegd uit angst voor zijn reactie en uit angst onze relatie op te blazen want ik was zelf nog bezig met te analyseren in hoeverre deze gevoelens voor de ander geen bevlieging waren. Ik heb mijn ex niet bedrogen, wel 1x gekust als ik nog in relatie was, dit was fout...Toen ik tegen mijn ex zei dat ik gevoelens had voor een ander, we waren met de auto, liet hij me op een verlaten plek staan en dreigde hij al mijn spullen uit het raam te gooien. Ik heb dan een eindje bij vrienden gewoond, nog steeds aan het twijfelen tussen beide, maar mijn ex zette mij telkens onder druk: het is nu dat je terug bij mij moet komen of nooit. Terwijl ik ademruimte nodig had. Ik ben dan 2 dagen teruggegaan maar hij eiste van mij dat ik als hij van zijn werk thuiskwam, ook thuis moest zijn, wou me verbieden van nog uit te gaan etc. Ik hield dit niet vol en verliet hem. Ik kreeg een verstikkend gevoel en kon dit niet aan. Mijn relatie met de ex kende altijd veel ups maar ook down, het laatste jaar meer downs. Hij steunde mij niet bij het ontslag van mijn werk, hij kloeg altijd dat ik niets in het huishouden deed (dit deed hij vanaf we samenwoonden terwijl ik kookte, boodschappen deed, afwaste en nog studeerde ook), hij stoorde zich vaak aan mijn rommel en begon daar altijd ruzie om te maken (ik ben rommelig persoontje maar heb mijn uiterste best gedaan eraan te werken, ik heb mijn alles aan hem gegeven en het was nooit goed genoeg)...onze ruzies die er eigenlijk vanaf het begin waren, ontstonden meestal vanuit hem, uit zijn frustraties (naar mij toe, of over het feit dat hij honger had, of in het verkeer etc) en verliepen verbaal agressief (hij schold mij uit met de lelijkste woorden en ik nam dat patroon dan ook over)..Het laatste jaar zei hij zelf naar zijn vrienden toe (terwijl ik erbij was):'ik ben deze beu', hij heeft mij 1x in het gezicht gespuugd en zei 'dit is wat je waard bent'...die ruzies escaleerden omdat hij voelde dat ik meer mijn eigen weg aan het opgaan was het laatste jaar...hij wou ook een huis kopen en ik nog niet (kon nog niet financieel) en daar werd hij ook kwaad van, hij zei dan ook 'hebben wij nog wel een toekomst'...
Toen we effectief uit elkaar waren (met nog veel drama, hij maakte meubels kapot toen hij mijn gsm afpakte na onze breuk en smsjes zag van die man waar ik gevoelens voor had, terwijl het al gedaan was,vernietigde hij een aantal meubels van mij)...Ik heb dan een jaar (2maand nadat mijn relatie met ex afgelopen was) met die persoon waar ik gevoelens voor had, een relatie gehad, deze liep ook verkeerd (hij bedroog me, ik had ook nog veel schuldgevoelens naar ex toe). Toch heb ik, na 2 jaar, nog schuldgevoelens naar mijn ex toe, ik heb hem ineens zomaar laten staan,had misschien meer moeten communiceren, ik heb hem ongelukkig gemaakt. Iedere keer dat ik hem zie, wakkert hij mijn schuldgevoel aan: 'je hebt mij ongelukkig gemaakt', 'je hebt mijn leven stuk gemaakt', 'hoe heb je mij dit kunnen aandoen'...ik wordt er nog steeds zeer ongelukkig van...ook als ik hem zie denk ik terug aan de vele positieve momenten die we hebben gehad (we hadden ondanks de vele ruzies ook wel een heel intense band, ik zag hem heel graag en omgekeerd ook wel)...hij wil nog wel opnieuw proberen en zegt wel dat hij veranderd is en fouten van vroeger inzag, ik denk dan ook aan misschien teruggaan,...ik mis hem wel...maar hij heeft mij nog niet vergeven dat ik hem verlaten heb en vind nu dat als we terug samenkomen dat ik vanalles 'goed te maken heb'...
kan het wel goedkomen als iemand mij nog zoveel verwijt en mij vooral als schuldige ziet van het afbreken van onze relatie ('jij hebt de relatie verwoest')? Ik heb ook 6 maand geleden mijn vader verloren en heb vooral iemand nodig die mij (en mijn rommel, maar ook mijn positieve kanten, want ik ben een persoon die heel empatisch is en een heel groot hart heeft en heel veel voor anderen doet, misschien ook teveel) aanvaard en die mij ondersteunt in het verlies van mijn vader...ik weet niet of ik het aankan om dan weer alles van mezelf te geven en zelfs meer 'want ik heb vanalles goed te maken' terwijl ik met het verdriet zit van mijn vader...
En toch twijfel ik...ik heb deze persoon zo graag gezien en hij mij ook wel veronderstel ik (hij zegt ook dat hij na mij, hij heeft op 2 jaar al 6 of meer stukgelopen relaties gehad, nooit meer verliefd geworden is en mij niet kan vergeten)...en dat schuldgevoel laat mij maar niet los
WAT DOE IK?
Mijn excuses voor het lange bericht
ik ben een jonge vrouw van 28 en ben 2 jaar geleden weggegaan van mijn ex waarmee ik 5 jaar samenwas en 3 jaar samenwoonde. Ik ben weggegaan omwille van 2 redenen, de eerste omdat ik gevoelens voor een ander kreeg, de tweede omdat de relatie niet meer goed zat of eigenlijk nooit goed gezeten heeft.
Die gevoelens voor de ander onststonden het laatste jaar van onze relatie...ik heb deze gevoelens pas op het einde tegen mijn ex gezegd uit angst voor zijn reactie en uit angst onze relatie op te blazen want ik was zelf nog bezig met te analyseren in hoeverre deze gevoelens voor de ander geen bevlieging waren. Ik heb mijn ex niet bedrogen, wel 1x gekust als ik nog in relatie was, dit was fout...Toen ik tegen mijn ex zei dat ik gevoelens had voor een ander, we waren met de auto, liet hij me op een verlaten plek staan en dreigde hij al mijn spullen uit het raam te gooien. Ik heb dan een eindje bij vrienden gewoond, nog steeds aan het twijfelen tussen beide, maar mijn ex zette mij telkens onder druk: het is nu dat je terug bij mij moet komen of nooit. Terwijl ik ademruimte nodig had. Ik ben dan 2 dagen teruggegaan maar hij eiste van mij dat ik als hij van zijn werk thuiskwam, ook thuis moest zijn, wou me verbieden van nog uit te gaan etc. Ik hield dit niet vol en verliet hem. Ik kreeg een verstikkend gevoel en kon dit niet aan. Mijn relatie met de ex kende altijd veel ups maar ook down, het laatste jaar meer downs. Hij steunde mij niet bij het ontslag van mijn werk, hij kloeg altijd dat ik niets in het huishouden deed (dit deed hij vanaf we samenwoonden terwijl ik kookte, boodschappen deed, afwaste en nog studeerde ook), hij stoorde zich vaak aan mijn rommel en begon daar altijd ruzie om te maken (ik ben rommelig persoontje maar heb mijn uiterste best gedaan eraan te werken, ik heb mijn alles aan hem gegeven en het was nooit goed genoeg)...onze ruzies die er eigenlijk vanaf het begin waren, ontstonden meestal vanuit hem, uit zijn frustraties (naar mij toe, of over het feit dat hij honger had, of in het verkeer etc) en verliepen verbaal agressief (hij schold mij uit met de lelijkste woorden en ik nam dat patroon dan ook over)..Het laatste jaar zei hij zelf naar zijn vrienden toe (terwijl ik erbij was):'ik ben deze beu', hij heeft mij 1x in het gezicht gespuugd en zei 'dit is wat je waard bent'...die ruzies escaleerden omdat hij voelde dat ik meer mijn eigen weg aan het opgaan was het laatste jaar...hij wou ook een huis kopen en ik nog niet (kon nog niet financieel) en daar werd hij ook kwaad van, hij zei dan ook 'hebben wij nog wel een toekomst'...
Toen we effectief uit elkaar waren (met nog veel drama, hij maakte meubels kapot toen hij mijn gsm afpakte na onze breuk en smsjes zag van die man waar ik gevoelens voor had, terwijl het al gedaan was,vernietigde hij een aantal meubels van mij)...Ik heb dan een jaar (2maand nadat mijn relatie met ex afgelopen was) met die persoon waar ik gevoelens voor had, een relatie gehad, deze liep ook verkeerd (hij bedroog me, ik had ook nog veel schuldgevoelens naar ex toe). Toch heb ik, na 2 jaar, nog schuldgevoelens naar mijn ex toe, ik heb hem ineens zomaar laten staan,had misschien meer moeten communiceren, ik heb hem ongelukkig gemaakt. Iedere keer dat ik hem zie, wakkert hij mijn schuldgevoel aan: 'je hebt mij ongelukkig gemaakt', 'je hebt mijn leven stuk gemaakt', 'hoe heb je mij dit kunnen aandoen'...ik wordt er nog steeds zeer ongelukkig van...ook als ik hem zie denk ik terug aan de vele positieve momenten die we hebben gehad (we hadden ondanks de vele ruzies ook wel een heel intense band, ik zag hem heel graag en omgekeerd ook wel)...hij wil nog wel opnieuw proberen en zegt wel dat hij veranderd is en fouten van vroeger inzag, ik denk dan ook aan misschien teruggaan,...ik mis hem wel...maar hij heeft mij nog niet vergeven dat ik hem verlaten heb en vind nu dat als we terug samenkomen dat ik vanalles 'goed te maken heb'...
kan het wel goedkomen als iemand mij nog zoveel verwijt en mij vooral als schuldige ziet van het afbreken van onze relatie ('jij hebt de relatie verwoest')? Ik heb ook 6 maand geleden mijn vader verloren en heb vooral iemand nodig die mij (en mijn rommel, maar ook mijn positieve kanten, want ik ben een persoon die heel empatisch is en een heel groot hart heeft en heel veel voor anderen doet, misschien ook teveel) aanvaard en die mij ondersteunt in het verlies van mijn vader...ik weet niet of ik het aankan om dan weer alles van mezelf te geven en zelfs meer 'want ik heb vanalles goed te maken' terwijl ik met het verdriet zit van mijn vader...
En toch twijfel ik...ik heb deze persoon zo graag gezien en hij mij ook wel veronderstel ik (hij zegt ook dat hij na mij, hij heeft op 2 jaar al 6 of meer stukgelopen relaties gehad, nooit meer verliefd geworden is en mij niet kan vergeten)...en dat schuldgevoel laat mij maar niet los
WAT DOE IK?
Mijn excuses voor het lange bericht
donderdag 31 juli 2014 om 17:09
Deja, ik zal je vertellen hoe ik het zie:
Man heeft een nare jeugd gehad. Vrouw denkt dat zij, als ze maar lief, leuk en aardig genoeg doet, hem kan helpen om zijn nare jeugd te verwerken. Als hij dat heeft verwerkt, zal hij weer zijn wie hij in het begin was en zullen ze nog lang en gelukkig leven. Ze moet alleen door deze periode van ellende door. Zij heef tniet hard genoeg haar best gedaan om hem te helpen, op de een of andere manier werkt haar aanpak averechts. Nog steeds zoekt ze de oplossing voor ZIJN probleem bij zichzelf.
Als hij maar gelukkig is.
Ze ziet alleen niet dat hoe meer zij geeft, hoe meer hij neemt en niets terugeeft. Dat haar zachtaardige goedmoedigheid en haar liefdevolle aanpak paarlen voor de zwijnen zijn.
Maar loslaten kan ze het ook niet. Want daarvoor heeft zij al teveel geinvesteerd. En wat nu als een ander er met hem vandoor gaat, terwijl zij zo hard haar best heeft gedaan om hem heel te krijgen? En alle mogelijkheden zijn nog niet benut.
Daarbij de schaamte: hoe kan zij het nu niet voor elkaar krijgen? Hoe kan zij nu zo behandelt worden? Want zij is toch lief, leuk en aardig? Sterk, onafhankelijk. Allemaal eigenschappen die anderen in haar bewonderen. ZIJ kan toch niet degene zijn die nu in een potentieel gewelddadige relatie zit?
En dus blijft ze. Door schaamte en omdat ze er al te ver in zit om er nog uit te kunnen stappen.
Man heeft een nare jeugd gehad. Vrouw denkt dat zij, als ze maar lief, leuk en aardig genoeg doet, hem kan helpen om zijn nare jeugd te verwerken. Als hij dat heeft verwerkt, zal hij weer zijn wie hij in het begin was en zullen ze nog lang en gelukkig leven. Ze moet alleen door deze periode van ellende door. Zij heef tniet hard genoeg haar best gedaan om hem te helpen, op de een of andere manier werkt haar aanpak averechts. Nog steeds zoekt ze de oplossing voor ZIJN probleem bij zichzelf.
Als hij maar gelukkig is.
Ze ziet alleen niet dat hoe meer zij geeft, hoe meer hij neemt en niets terugeeft. Dat haar zachtaardige goedmoedigheid en haar liefdevolle aanpak paarlen voor de zwijnen zijn.
Maar loslaten kan ze het ook niet. Want daarvoor heeft zij al teveel geinvesteerd. En wat nu als een ander er met hem vandoor gaat, terwijl zij zo hard haar best heeft gedaan om hem heel te krijgen? En alle mogelijkheden zijn nog niet benut.
Daarbij de schaamte: hoe kan zij het nu niet voor elkaar krijgen? Hoe kan zij nu zo behandelt worden? Want zij is toch lief, leuk en aardig? Sterk, onafhankelijk. Allemaal eigenschappen die anderen in haar bewonderen. ZIJ kan toch niet degene zijn die nu in een potentieel gewelddadige relatie zit?
En dus blijft ze. Door schaamte en omdat ze er al te ver in zit om er nog uit te kunnen stappen.
donderdag 31 juli 2014 om 17:18
Lieve Estrella,
Wat maak je het jezelf ongelooflijk moeilijk! Ik hoop echt dat je wat liever voor jezelf kunt (leren) zijn en hopelijk helpen de reacties hier daarbij.
Natuurlijk klopt gevoel en verstand niet, ging dat maar zo gemakkelijk!
En jij, jij wilt ook echt niet terug! Dat spreekt uit alles in alle woorden die je schrijft. Maar ergens heb je dat stomme schuldgevoel. Ja, stomme schuldgevoel, want zo fout ben je niet geweest!
Je bent juist eerlijk geweest tegen hem over jouw gevoelens! En wat krijg je? Haat en nijd over je heen....
Ik hoop dat alle berichten hier je een boost geven om voor eens en altijd afstand van deze man te nemen. Van mij gewoon ongelooflijk veel succes daarbij en kracht ervoor! You can do it girl!!!
Wat maak je het jezelf ongelooflijk moeilijk! Ik hoop echt dat je wat liever voor jezelf kunt (leren) zijn en hopelijk helpen de reacties hier daarbij.
Natuurlijk klopt gevoel en verstand niet, ging dat maar zo gemakkelijk!
En jij, jij wilt ook echt niet terug! Dat spreekt uit alles in alle woorden die je schrijft. Maar ergens heb je dat stomme schuldgevoel. Ja, stomme schuldgevoel, want zo fout ben je niet geweest!
Je bent juist eerlijk geweest tegen hem over jouw gevoelens! En wat krijg je? Haat en nijd over je heen....
Ik hoop dat alle berichten hier je een boost geven om voor eens en altijd afstand van deze man te nemen. Van mij gewoon ongelooflijk veel succes daarbij en kracht ervoor! You can do it girl!!!
donderdag 31 juli 2014 om 17:24
quote:estrella9 schreef op 31 juli 2014 @ 16:55:
dankjewel:) echt waar...jullie steun betekent veel...ik ben blij dat ik gestart ben met dit forum
moet nu even voortwerken
fijna avond aan allen
Zeker blijven schrijven en ik hoop zo dat de reactie's hier jou helpen om NIET meer terug te gaan.
Verbreek het contact met hem helemaal, dat gaat heel moeilijk zijn in het begin, maar is zoveel beter voor jou. Wat hij of anderen ook zeggen, het is jouw schuld niet, dat is wel zeker.
dankjewel:) echt waar...jullie steun betekent veel...ik ben blij dat ik gestart ben met dit forum
moet nu even voortwerken
fijna avond aan allen
Zeker blijven schrijven en ik hoop zo dat de reactie's hier jou helpen om NIET meer terug te gaan.
Verbreek het contact met hem helemaal, dat gaat heel moeilijk zijn in het begin, maar is zoveel beter voor jou. Wat hij of anderen ook zeggen, het is jouw schuld niet, dat is wel zeker.
Life is short. Eat dessert first.
donderdag 31 juli 2014 om 17:44
Zo herkenbaar dit verhaal. Verstand tegen gevoel. Je ziet de positieve kanten van hem en wilt hem graag geloven dat hij is veranderd. Diep van binnen weet je dat hij niet veranderd is want hij weet t nog zo te draaien dat de breuk jouw schuld is. Een breuk is altijd de oorzaak van twee kanten! Vergeet dat nooit.
Ook zeer herkenbaar dat bepaald gedrag van je vriend jou hysterisch laat reageren. Heb t zelf ook meegemaakt. Je voelt je machteloos en je wilt je stem laten horen omdat hij je kwetst.
Ik snap ook goed waarom dat jij nooit je twijfels eerder hebt geuit. Omdat je bang was voor ruzie of weer een reactie uit te lokken die je diep van binnen pijn doet.
Je zag in die ander hoe t voelde om gerespecteerd te worden. Dat heeft je ook beseft dat je relatie niet 'normaal' is.
Weet je ook wat zijn verhaal is tegen vrienden en familie over de breuk? Is het zo dat hij jou ook de schuld heeft gegeven? Waarom zouden die mensen jou dan nu alsnog uitschelden op straat en dergelijke?
Als hij was veranderd had hij respect getoond en aangegeven tegen hen dat hij zelf fout is geweest. Dan toon je aan dat je bent veranderd.
Je hebt deze man niet nodig. Je doet jezelf verdriet aan en wederom een breuk.
Succes meid. Je word gelukkig weer, met een man die je wel weet te respecteren, ook je minpuntjes.
Ook zeer herkenbaar dat bepaald gedrag van je vriend jou hysterisch laat reageren. Heb t zelf ook meegemaakt. Je voelt je machteloos en je wilt je stem laten horen omdat hij je kwetst.
Ik snap ook goed waarom dat jij nooit je twijfels eerder hebt geuit. Omdat je bang was voor ruzie of weer een reactie uit te lokken die je diep van binnen pijn doet.
Je zag in die ander hoe t voelde om gerespecteerd te worden. Dat heeft je ook beseft dat je relatie niet 'normaal' is.
Weet je ook wat zijn verhaal is tegen vrienden en familie over de breuk? Is het zo dat hij jou ook de schuld heeft gegeven? Waarom zouden die mensen jou dan nu alsnog uitschelden op straat en dergelijke?
Als hij was veranderd had hij respect getoond en aangegeven tegen hen dat hij zelf fout is geweest. Dan toon je aan dat je bent veranderd.
Je hebt deze man niet nodig. Je doet jezelf verdriet aan en wederom een breuk.
Succes meid. Je word gelukkig weer, met een man die je wel weet te respecteren, ook je minpuntjes.
donderdag 31 juli 2014 om 22:24
dankjewel nogmaals voor jullie reacties...
eigenlijk ben ik niet te dik;) of ook niet super onzeker...
ik denk dat het vooral aan mijn eigen jeugd ook wat ligt (beide ouders ziek geweest, veel conflictsituaties) dat ik als 'overleefgedrag' of om conflicten af te leiden altijd de pacifist of bemiddelaar ben geweest en dit doortrek naar relaties...
ik heb inderdaad heel veel geïnvesteerd in deze relatie, en heel veel gegeven in deze relatie altijd vanuit mijn hart...het is moeilijk om dat toe te geven aan mijzelf dat ik mss wel 5 jaar 'verloren' heb...ik geef niet graag op ofzo...en op de momenten dat het goed ging, ging het natuurlijk heel goed (we hebben heel fijne vakanties gehad, fijne en intense momenten) en we begrepen elkaar ook wel, hebben veel samen gelachen...ik heb de negatieve zaken gewoon te lang aanvaard en erbij genomen in onze rollercoaster met veel ups en downs...op het einde ging de rollercoaster wel voornamelijk omlaag
hij zit echt nog in mijn gedachten en alles, het is echt een afkickproces waar ik nog doorheen moet...verder woon ik in een kleine stad waar ik met dat verleden blijf geconfronteerd worden
tegen zijn vrienden heeft hij simpelweg gezegd dat ik hem bedrogen heb denk ik (voor hem zijn gevoelens hebben gelijk aan bedriegen)...al zal hij nu wel wat van zijn fouten toegegeven hebben
naar mij toe geeft hij ook wel fouten toe dat hij zich niet zo moest ergeren en mij meer aandacht moest geven, maar dan nog legt hij het zoals ik al meerdere keren zei voornamelijk bij mij en ik heb er daarjuist veel over nagedacht en denk inderdaad dat hij het feit dat ik wegging vaak zal aangrijpen, hij heeft wel wat zelfkritiek en zelfkennis verworven, maar hij heeft nog veel woede naar mij toe
eigenlijk ben ik niet te dik;) of ook niet super onzeker...
ik denk dat het vooral aan mijn eigen jeugd ook wat ligt (beide ouders ziek geweest, veel conflictsituaties) dat ik als 'overleefgedrag' of om conflicten af te leiden altijd de pacifist of bemiddelaar ben geweest en dit doortrek naar relaties...
ik heb inderdaad heel veel geïnvesteerd in deze relatie, en heel veel gegeven in deze relatie altijd vanuit mijn hart...het is moeilijk om dat toe te geven aan mijzelf dat ik mss wel 5 jaar 'verloren' heb...ik geef niet graag op ofzo...en op de momenten dat het goed ging, ging het natuurlijk heel goed (we hebben heel fijne vakanties gehad, fijne en intense momenten) en we begrepen elkaar ook wel, hebben veel samen gelachen...ik heb de negatieve zaken gewoon te lang aanvaard en erbij genomen in onze rollercoaster met veel ups en downs...op het einde ging de rollercoaster wel voornamelijk omlaag
hij zit echt nog in mijn gedachten en alles, het is echt een afkickproces waar ik nog doorheen moet...verder woon ik in een kleine stad waar ik met dat verleden blijf geconfronteerd worden
tegen zijn vrienden heeft hij simpelweg gezegd dat ik hem bedrogen heb denk ik (voor hem zijn gevoelens hebben gelijk aan bedriegen)...al zal hij nu wel wat van zijn fouten toegegeven hebben
naar mij toe geeft hij ook wel fouten toe dat hij zich niet zo moest ergeren en mij meer aandacht moest geven, maar dan nog legt hij het zoals ik al meerdere keren zei voornamelijk bij mij en ik heb er daarjuist veel over nagedacht en denk inderdaad dat hij het feit dat ik wegging vaak zal aangrijpen, hij heeft wel wat zelfkritiek en zelfkennis verworven, maar hij heeft nog veel woede naar mij toe
donderdag 31 juli 2014 om 22:29
En dus moet je niet meer overwegen naar hem terug te gaan. Ik stap op het punt naast mijn fantastisch lieve echtgenoot in bed te stappen. Die had ik niet leren kennen als ik niet bij mijn ex was weggegaan en weggebleven. Ik gun jou ook toe dat je zo'n lieverd als man krijgt, zoals ik die later heb mogen treffen
donderdag 31 juli 2014 om 22:34
vind mezelf best wel sterk want heb ook al veel meegemaakt, op liefdesvlak ben ik echt een 'watje'...of toch naar de ex toe (heb ook al andere relaties zelf verbroken, als ik niet goed behandeld werd of ik niet gelukkig was)
eigenlijk misbruikt hij hetgeen wat in zijn jeugd gebeurde ook niet echt...hij deed daar niet zielig over...
ik heb zoals ik zei ook al wat meegemaakt, maar dit is nooit een reden om een ander onredelijk te behandelen en hij weet zijn gedrag ook nooit daaraan
hij zag de fouten van zijn gedrag vaak niet in, of excuseerde zich daarna (soms in tranen, bijv als ik aan het koken was een hele dag voor zijn familie en hij op mij begon te klagen omdat het tafellaken niet gestreken was, wat weer uitmondde in een ruzie met geroep omdat ik op zo'n momenten wel opkwam voor mezelf en dan begon hij te huilen dat het hem zo speet) en ik vergaf, want ik kende ook zijn goede kanten, weet dat hij een goed hart heeft, maar ergens om weet ik veel welke reden snel gefrustreerd raakt en (bijna) niet tevreden te stellen is...ik bleef gewoon doorgaan met vergeven en confronteerde hem niet genoeg
ik heb zoals ik zei zoveel van mezelf gegeven en dat is moeilijk om dat achter te laten, had voor die jongen bijna letterlijk mijn leven gegeven...
eigenlijk misbruikt hij hetgeen wat in zijn jeugd gebeurde ook niet echt...hij deed daar niet zielig over...
ik heb zoals ik zei ook al wat meegemaakt, maar dit is nooit een reden om een ander onredelijk te behandelen en hij weet zijn gedrag ook nooit daaraan
hij zag de fouten van zijn gedrag vaak niet in, of excuseerde zich daarna (soms in tranen, bijv als ik aan het koken was een hele dag voor zijn familie en hij op mij begon te klagen omdat het tafellaken niet gestreken was, wat weer uitmondde in een ruzie met geroep omdat ik op zo'n momenten wel opkwam voor mezelf en dan begon hij te huilen dat het hem zo speet) en ik vergaf, want ik kende ook zijn goede kanten, weet dat hij een goed hart heeft, maar ergens om weet ik veel welke reden snel gefrustreerd raakt en (bijna) niet tevreden te stellen is...ik bleef gewoon doorgaan met vergeven en confronteerde hem niet genoeg
ik heb zoals ik zei zoveel van mezelf gegeven en dat is moeilijk om dat achter te laten, had voor die jongen bijna letterlijk mijn leven gegeven...
donderdag 31 juli 2014 om 22:46
quote:estrella9 schreef op 31 juli 2014 @ 22:34:
vind mezelf best wel sterk want heb ook al veel meegemaakt, op liefdesvlak ben ik echt een 'watje'...of toch naar de ex toe (heb ook al andere relaties zelf verbroken, als ik niet goed behandeld werd of ik niet gelukkig was)
eigenlijk misbruikt hij hetgeen wat in zijn jeugd gebeurde ook niet echt...hij deed daar niet zielig over...
ik heb zoals ik zei ook al wat meegemaakt, maar dit is nooit een reden om een ander onredelijk te behandelen en hij weet zijn gedrag ook nooit daaraan
hij zag de fouten van zijn gedrag vaak niet in, of excuseerde zich daarna (soms in tranen, bijv als ik aan het koken was een hele dag voor zijn familie en hij op mij begon te klagen omdat het tafellaken niet gestreken was, wat weer uitmondde in een ruzie met geroep omdat ik op zo'n momenten wel opkwam voor mezelf en dan begon hij te huilen dat het hem zo speet) en ik vergaf, want ik kende ook zijn goede kanten, weet dat hij een goed hart heeft, maar ergens om weet ik veel welke reden snel gefrustreerd raakt en (bijna) niet tevreden te stellen is...ik bleef gewoon doorgaan met vergeven en confronteerde hem niet genoeg
ik heb zoals ik zei zoveel van mezelf gegeven en dat is moeilijk om dat achter te laten, had voor die jongen bijna letterlijk mijn leven gegeven...
Natuurlijk is dat moeilijk, maar je bent sterk en over pakweg een jaar denk je 'dit had ik veel eerder moeten doen'. Alle contact verbreken, meisje, dat is het beste voor jou.
Hij is niet tevreden te stellen, al doe je nog zo je best, al confronteer je hem voortdurend, al biedt hij zijn excuses aan. Het is een kringetje waarin je blijft ronddraaien, hij gaat niet veranderen.
Ik gun jou zoveel meer en dat ga je ook vinden, daar ben ik van overtuigd. Maar niet bij deze man. Dus nogmaals, NIET teruggaan.
vind mezelf best wel sterk want heb ook al veel meegemaakt, op liefdesvlak ben ik echt een 'watje'...of toch naar de ex toe (heb ook al andere relaties zelf verbroken, als ik niet goed behandeld werd of ik niet gelukkig was)
eigenlijk misbruikt hij hetgeen wat in zijn jeugd gebeurde ook niet echt...hij deed daar niet zielig over...
ik heb zoals ik zei ook al wat meegemaakt, maar dit is nooit een reden om een ander onredelijk te behandelen en hij weet zijn gedrag ook nooit daaraan
hij zag de fouten van zijn gedrag vaak niet in, of excuseerde zich daarna (soms in tranen, bijv als ik aan het koken was een hele dag voor zijn familie en hij op mij begon te klagen omdat het tafellaken niet gestreken was, wat weer uitmondde in een ruzie met geroep omdat ik op zo'n momenten wel opkwam voor mezelf en dan begon hij te huilen dat het hem zo speet) en ik vergaf, want ik kende ook zijn goede kanten, weet dat hij een goed hart heeft, maar ergens om weet ik veel welke reden snel gefrustreerd raakt en (bijna) niet tevreden te stellen is...ik bleef gewoon doorgaan met vergeven en confronteerde hem niet genoeg
ik heb zoals ik zei zoveel van mezelf gegeven en dat is moeilijk om dat achter te laten, had voor die jongen bijna letterlijk mijn leven gegeven...
Natuurlijk is dat moeilijk, maar je bent sterk en over pakweg een jaar denk je 'dit had ik veel eerder moeten doen'. Alle contact verbreken, meisje, dat is het beste voor jou.
Hij is niet tevreden te stellen, al doe je nog zo je best, al confronteer je hem voortdurend, al biedt hij zijn excuses aan. Het is een kringetje waarin je blijft ronddraaien, hij gaat niet veranderen.
Ik gun jou zoveel meer en dat ga je ook vinden, daar ben ik van overtuigd. Maar niet bij deze man. Dus nogmaals, NIET teruggaan.
Life is short. Eat dessert first.
donderdag 31 juli 2014 om 23:09
en ik denk...de ervaring met die man waar ik gevoelens voor had is ook enorm tegengevallen
hij heeft me meerdere keren bedrogen, terwijl hij wel mijn opvangnet was na de breuk met mijn ex, ik werd (ook al werd ik bedrogen) snel opgenomen in zijn omgeving en nadat zijn bedrog uitkwam (hij had ook 10000000 excuses en stalkte mij ook toen ik hem verliet, ben nog even teruggegaan omdat hij ook wel kon manipuleren en zich bleef excuseren en alles samenviel met het overlijden van mijn vader en ik wel wat affectie nodig had)...dus toen ik deze definitief verliet moest ik deze omgeving ook weer achter mij laten
dat is het pijnlijke, je bouwt iedere keer een omgeving op, en dan moet je die weer volledig opblazen...
deze mislukking deed me denken 'wat heb ik toch gedaan naar mijn ex toe, hem verlaten voor een bedrieger' en dan idealiseer ik deze relatie denk ik...en ik mis ook wel het 'geborgen zijn'
ik voel me alleen...heb wel vele vriendinnen maar deze hebben hun leven ook al opgebouwd met vaste relatie en gemeenschappelijke vrienden, ze kopen huizen, verbouwen, trouwen
ik val hier tussenuit...mijn stad is klein en de 2 omgevingen van die 2 exen waar ik mij wel geborgen in voelde, vooral van de laatste ex want die vriendenkring was heel toegankelijk, en met een zeer open mentaliteit, kan ik bijna niet mijden...de 2 gefaalde verledens blijven mij achtervolgen
hij heeft me meerdere keren bedrogen, terwijl hij wel mijn opvangnet was na de breuk met mijn ex, ik werd (ook al werd ik bedrogen) snel opgenomen in zijn omgeving en nadat zijn bedrog uitkwam (hij had ook 10000000 excuses en stalkte mij ook toen ik hem verliet, ben nog even teruggegaan omdat hij ook wel kon manipuleren en zich bleef excuseren en alles samenviel met het overlijden van mijn vader en ik wel wat affectie nodig had)...dus toen ik deze definitief verliet moest ik deze omgeving ook weer achter mij laten
dat is het pijnlijke, je bouwt iedere keer een omgeving op, en dan moet je die weer volledig opblazen...
deze mislukking deed me denken 'wat heb ik toch gedaan naar mijn ex toe, hem verlaten voor een bedrieger' en dan idealiseer ik deze relatie denk ik...en ik mis ook wel het 'geborgen zijn'
ik voel me alleen...heb wel vele vriendinnen maar deze hebben hun leven ook al opgebouwd met vaste relatie en gemeenschappelijke vrienden, ze kopen huizen, verbouwen, trouwen
ik val hier tussenuit...mijn stad is klein en de 2 omgevingen van die 2 exen waar ik mij wel geborgen in voelde, vooral van de laatste ex want die vriendenkring was heel toegankelijk, en met een zeer open mentaliteit, kan ik bijna niet mijden...de 2 gefaalde verledens blijven mij achtervolgen
donderdag 31 juli 2014 om 23:51
Dat is zeker pijnlijk, dat je dingen moet achterlaten. Rot dat je je zo alleen voelt.
Dat is echter geen goede reden om dan maar terug naar jouw ex te gaan. Dat weet jij eigenlijk ook wel, denk ik.
Het klinkt mss raar, wat ik nu ga schrijven... Ik denk dat jij heel veel geluk gehad hebt dat jij gevoelens gekregen hebt voor een ander en zo de ware aard van jouw ex 'op tijd' hebt leren kennen. Ik denk echt dat je anders wel eens in een serieus slechte relatie/situatie zou gezeten hebben waar hij nog veel verder ging dan wat jij beschreven hebt in jouw OP. Ik weet niet of je begrijpt wat ik bedoel?
Dat is echter geen goede reden om dan maar terug naar jouw ex te gaan. Dat weet jij eigenlijk ook wel, denk ik.
Het klinkt mss raar, wat ik nu ga schrijven... Ik denk dat jij heel veel geluk gehad hebt dat jij gevoelens gekregen hebt voor een ander en zo de ware aard van jouw ex 'op tijd' hebt leren kennen. Ik denk echt dat je anders wel eens in een serieus slechte relatie/situatie zou gezeten hebben waar hij nog veel verder ging dan wat jij beschreven hebt in jouw OP. Ik weet niet of je begrijpt wat ik bedoel?
Life is short. Eat dessert first.
vrijdag 1 augustus 2014 om 08:31
Hij gaat over je grens
Jij geeft tegengas
Hij heeft spijt
Krokodilentranen en belofte om het beter te doen
Jij vergeeft hem
Het gaat een tijdje goed
Hij gaat over je grens
Jij geeft tegengas
Hij heeft spijt
Krokodillentranen en de belofte om het beter te doen
Jij vergeeft hem
Het gaat een tijdje goed
Hij gaat over je grens
Wanneer ga jij nu in plaats van tegengas hem een enorme schop onder zijn hol geven vanwege het feit dat hij al 2x een loze belofte heeft gedaan en ontzettend hardleers is waardoor hij jou kwetst?
En dat die andere relatie het óók niet was is helemaal niet verwonderlijk. Jou radar voor foute mannen is compleet verstoord. Jij trapt in mooie praatjes, fijne beloften en een puppy ogen blik, liefst met opwellende tranen en een half glimlachje. Daar zwicht jij voor. Je kijkt niet verder dan de woorden die iemand zegt. Je kijkt niet of die woorden overeen komen met zijn daden. En daar ga jij mank. En zolang jij die les niet leert, zolang zul jij met je partner in gevecht zijn, elkaar niet begrijpen en ongelukkig zijn.
Laat de mannen in zijn geheel nu los. Wordt weer heel. Breng je radar naar de maker en ga weer voor jezelf zorgen.
Jij geeft tegengas
Hij heeft spijt
Krokodilentranen en belofte om het beter te doen
Jij vergeeft hem
Het gaat een tijdje goed
Hij gaat over je grens
Jij geeft tegengas
Hij heeft spijt
Krokodillentranen en de belofte om het beter te doen
Jij vergeeft hem
Het gaat een tijdje goed
Hij gaat over je grens
Wanneer ga jij nu in plaats van tegengas hem een enorme schop onder zijn hol geven vanwege het feit dat hij al 2x een loze belofte heeft gedaan en ontzettend hardleers is waardoor hij jou kwetst?
En dat die andere relatie het óók niet was is helemaal niet verwonderlijk. Jou radar voor foute mannen is compleet verstoord. Jij trapt in mooie praatjes, fijne beloften en een puppy ogen blik, liefst met opwellende tranen en een half glimlachje. Daar zwicht jij voor. Je kijkt niet verder dan de woorden die iemand zegt. Je kijkt niet of die woorden overeen komen met zijn daden. En daar ga jij mank. En zolang jij die les niet leert, zolang zul jij met je partner in gevecht zijn, elkaar niet begrijpen en ongelukkig zijn.
Laat de mannen in zijn geheel nu los. Wordt weer heel. Breng je radar naar de maker en ga weer voor jezelf zorgen.
vrijdag 1 augustus 2014 om 11:27
en ik moet ook wat liever zijn voor mezelf
al bij al heb ik best wat meegemaakt de laatste 2 jaar op relatievlak en het verlies van mijn vader natuurlijk
ik zoek zeker geen medelijden, maar soms vraag ik mij af 'waarom ben ik zo moe', 'waarom voel ik me slecht', 'ik moet sterker zijn en alles laten voor wat het is', ik sta mezelf precies geen rust toe
gelukkig vertrek ik bijna op vakantie:)
al bij al heb ik best wat meegemaakt de laatste 2 jaar op relatievlak en het verlies van mijn vader natuurlijk
ik zoek zeker geen medelijden, maar soms vraag ik mij af 'waarom ben ik zo moe', 'waarom voel ik me slecht', 'ik moet sterker zijn en alles laten voor wat het is', ik sta mezelf precies geen rust toe
gelukkig vertrek ik bijna op vakantie:)
vrijdag 1 augustus 2014 om 11:38
Je bent geen kind meer, je mag het nu allemaal zelf bepalen. Je hoeft niet voor drama te kiezen. Je kunt jezelf vergeven voor het feit dat je een paar dingen hebt gedaan die niet zo slim waren. Ipv daarvan wil je steeds weer terug naar het verleden om e.a. te herhalen. Zo kom je toch geen stap verder. Terugggaan naar een relatie die nooit goed was, daarme houdt je de ellende en het schuld gevoel in stand.
Hang niet zo aan je kind zijn en neem verantwoordelijkheid voor je eigen leven en keuzes.
Hang niet zo aan je kind zijn en neem verantwoordelijkheid voor je eigen leven en keuzes.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
vrijdag 1 augustus 2014 om 13:37
vrijdag 1 augustus 2014 om 14:03
