Psyche
alle pijlers
flashbacks na een scheiding
zaterdag 9 augustus 2014 om 18:34
Een maand of zeven geleden ben ik vrij plotsklaps gescheiden. Een maand lang wilde mijn ex nadenken, nadat ik er achter kwam dat hij stiekem contact had met de vrouw met wie hij nu een relatie heeft. Na deze maand van nadenken - en verder een heel harmonieuze relatie van bijna twaalf jaar - was ik ineens alleen.
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
zaterdag 9 augustus 2014 om 20:44
quote:3wieler schreef op 09 augustus 2014 @ 20:39:
Hoe is het verder met je? Zit de zwarte hond nog op de bank of heeft hij het inmiddels opgegeven?
De zwarte hond is er af en toe nog. Maar niet te vergelijken met de eerste tijd en tijdens de wachtperiode voordat mijn ex een beslissing nam.
Hij zit niet meer doorlopend op me en in beeld. Hij loopt soms achter me aan of voor me uit, dat wel?
Mooi he, dat van die zwarte hond?
De mooiste uitleg voor een depressie ooit wat mij betreft.
Hoe is het verder met je? Zit de zwarte hond nog op de bank of heeft hij het inmiddels opgegeven?
De zwarte hond is er af en toe nog. Maar niet te vergelijken met de eerste tijd en tijdens de wachtperiode voordat mijn ex een beslissing nam.
Hij zit niet meer doorlopend op me en in beeld. Hij loopt soms achter me aan of voor me uit, dat wel?
Mooi he, dat van die zwarte hond?
De mooiste uitleg voor een depressie ooit wat mij betreft.
zaterdag 9 augustus 2014 om 20:47
quote:IkBenIkenbenertrotsop schreef op 09 augustus 2014 @ 20:39:
Fijn je weer te lezen Leo, jammer dat de aanleiding zo verdrietig is.
Ik sluit me aan bij de rest, het is nog maar zo kort geleden. 7 maanden is gewoon niks en het kan best zijn dat je die door bent gekomen door regelmatig terug te gaan in de ontkenning.
Heel veel sterkte, rouwen is hard werken is eens tegen mij gezegd en achteraf gezien geef ik dat persoon gelijk. Het was zo hard werken dat ik niks kon doen en toch aan het einde van de dag gigantisch moe kon zijn.
Hé lieve IBI,
Ja, dat herken ik. Ik ben ook vaak moe van niks. Al is wat jij meemaakte natuurlijke nog even heftiger.
Fijn dat jij hier ook nog bent zeg lieverd.
Fijn je weer te lezen Leo, jammer dat de aanleiding zo verdrietig is.
Ik sluit me aan bij de rest, het is nog maar zo kort geleden. 7 maanden is gewoon niks en het kan best zijn dat je die door bent gekomen door regelmatig terug te gaan in de ontkenning.
Heel veel sterkte, rouwen is hard werken is eens tegen mij gezegd en achteraf gezien geef ik dat persoon gelijk. Het was zo hard werken dat ik niks kon doen en toch aan het einde van de dag gigantisch moe kon zijn.
Hé lieve IBI,
Ja, dat herken ik. Ik ben ook vaak moe van niks. Al is wat jij meemaakte natuurlijke nog even heftiger.
Fijn dat jij hier ook nog bent zeg lieverd.
zaterdag 9 augustus 2014 om 20:48
quote:_nora_ schreef op zaterdag 09 augustus 2014 19:59 Ach lieve Eleonora toch.
Weet je, die zevenmijlslaarzen lijken nu wel leuk en handig maar dan ga je zo hard dat je onderweg van alles mist.
Zaken, herinneringen, momenten, rommel, viezigheid en ook de mooie cadeautjes van het verleden in de relatie laat je dan allemaal liggen. Je rent er zomaar aan voorbij.
En stel je voor; je bent een paar jaar verder. Met grote stappen de toekomst in gerend, een nieuw huis, leven, liefde en toekomst gebouwd en dan blijkt zomaar dat je het fundament vergeten bent onderweg.
Dat lag nog ergens tussen de puinhopen, achter de mooie herinneringen, onder het kapotte servies...
En dan blijkt dat je Eleonora zelf vergeten bent mee te nemen en alles hebt gebouwd op het drijfzand van zo snel willen gaan.
En dan moet je alsnog terug.
Meisje toch, dat moet je niet willen hoor.
Wat er nu gebeurt is alles behalve plezierig. (en oh wat gun ik jóu een plezierig leven!)
Het is wel normaal, rouwen mag, het moet zelfs.
De "shit" uit het verleden is de mest voor je toekomst.
Jij die altijd zo lief en zorgzaam bent voor anderen mag nu voor Eleonora zélf gaan zorgen.
Wees je eigen beste vriendin.
Lieverd, dit is wat jouw ex nu doet, bouwen zonder fundering...
Weet je, die zevenmijlslaarzen lijken nu wel leuk en handig maar dan ga je zo hard dat je onderweg van alles mist.
Zaken, herinneringen, momenten, rommel, viezigheid en ook de mooie cadeautjes van het verleden in de relatie laat je dan allemaal liggen. Je rent er zomaar aan voorbij.
En stel je voor; je bent een paar jaar verder. Met grote stappen de toekomst in gerend, een nieuw huis, leven, liefde en toekomst gebouwd en dan blijkt zomaar dat je het fundament vergeten bent onderweg.
Dat lag nog ergens tussen de puinhopen, achter de mooie herinneringen, onder het kapotte servies...
En dan blijkt dat je Eleonora zelf vergeten bent mee te nemen en alles hebt gebouwd op het drijfzand van zo snel willen gaan.
En dan moet je alsnog terug.
Meisje toch, dat moet je niet willen hoor.
Wat er nu gebeurt is alles behalve plezierig. (en oh wat gun ik jóu een plezierig leven!)
Het is wel normaal, rouwen mag, het moet zelfs.
De "shit" uit het verleden is de mest voor je toekomst.
Jij die altijd zo lief en zorgzaam bent voor anderen mag nu voor Eleonora zélf gaan zorgen.
Wees je eigen beste vriendin.
Lieverd, dit is wat jouw ex nu doet, bouwen zonder fundering...
zaterdag 9 augustus 2014 om 21:02
quote:Eleonora schreef op 09 augustus 2014 @ 20:47:
[...]
Hé lieve IBI,
Ja, dat herken ik. Ik ben ook vaak moe van niks. Al is wat jij meemaakte natuurlijke nog even heftiger.
Fijn dat jij hier ook nog bent zeg lieverd.
Ik ben een tijdlang niet in staat geweest te forummen (maar gezien jouw afwezigheid de laatste tijd is dat denk ik iets wat je herkent) maar de laatste tijd zie ik de lol er weer van in.
Ik weet niet of je het vervelend vind dat ik dit in dit topic zeg maar misschien vind je het leuk om te lezen dat ik over 2 weken ga samenwonen met mijn vriend!
En tja heftiger kan ik niet zeggen, anders. Jij hebt ook iemand verloren en je bent in de rouw.
Bedankt voor je lieve reactie,
[...]
Hé lieve IBI,
Ja, dat herken ik. Ik ben ook vaak moe van niks. Al is wat jij meemaakte natuurlijke nog even heftiger.
Fijn dat jij hier ook nog bent zeg lieverd.
Ik ben een tijdlang niet in staat geweest te forummen (maar gezien jouw afwezigheid de laatste tijd is dat denk ik iets wat je herkent) maar de laatste tijd zie ik de lol er weer van in.
Ik weet niet of je het vervelend vind dat ik dit in dit topic zeg maar misschien vind je het leuk om te lezen dat ik over 2 weken ga samenwonen met mijn vriend!
En tja heftiger kan ik niet zeggen, anders. Jij hebt ook iemand verloren en je bent in de rouw.
Bedankt voor je lieve reactie,
zaterdag 9 augustus 2014 om 21:03
Afscheid nemen kost veel tijd en al helemaal als het plotsklaps kwam. Zelf heb ik nu na 4 jaar nog wel eens last van herinneringen. Alleen nu de nare. Maar in het begin vond ik het echt hel.
Het kost tijd. En zeker nu je voor het eerst je kind zolang hebt moeten missen, wat zo onnatuurlijk voelt en wat niet jouw keuze was, is het niet gek dat de herinneringen omhoog komen.
Ben lief voor jezelf. En ja, het is rot. Maar mettertijd neemt het echt af. Tijd is wat je nodig hebt, dit kun je niet forceren, want dan komt het keihard weer terug.
Sterkte. Scheiden is gewoon k*t.
Het kost tijd. En zeker nu je voor het eerst je kind zolang hebt moeten missen, wat zo onnatuurlijk voelt en wat niet jouw keuze was, is het niet gek dat de herinneringen omhoog komen.
Ben lief voor jezelf. En ja, het is rot. Maar mettertijd neemt het echt af. Tijd is wat je nodig hebt, dit kun je niet forceren, want dan komt het keihard weer terug.
Sterkte. Scheiden is gewoon k*t.
zaterdag 9 augustus 2014 om 21:12
Ik heb al weer meer dan 10 jaar geleden m'n ex waarmee ik 8 jaar wat had gedumpt. Heb ondertussen een nieuwe liefde en een kind, ben gelukkig. Ik heb nog steeds flashbacks. Goede en slechte.
Dat is iets menselijks denk ik. Net zo als dat ik op mijn werk ook laatst een flashback krijg van een verschrikkelijke fout die ik maakte, ooit lang geleden.
In verwerken zit niet voor niets WERK
Sterkte vrouw!
Dat is iets menselijks denk ik. Net zo als dat ik op mijn werk ook laatst een flashback krijg van een verschrikkelijke fout die ik maakte, ooit lang geleden.
In verwerken zit niet voor niets WERK
Sterkte vrouw!
zaterdag 9 augustus 2014 om 21:13
quote:Eleonora schreef op 09 augustus 2014 @ 20:30:
[...]
Dat lijk ik steeds te vergeten....dat het zo kort is. Omdat mijn ex al zo veel verder is. Dat wil ik ook.
Mijn huwelijk stelde zo weinig voor lijkt het. Voor hem. Zo onverschillig wil ik ook zijn.
Kan niet maar dat wil ik dus wel.Nu wil je dat misschien, maar is dat hoe je wil zijn als mens? Met een pantser en onverschillig? Daar word je denk ik op den duur ook niet gelukkiger van. Je bent een warm mens en dat maakt je kwetsbaar, maar ook mooi.
[...]
Dat lijk ik steeds te vergeten....dat het zo kort is. Omdat mijn ex al zo veel verder is. Dat wil ik ook.
Mijn huwelijk stelde zo weinig voor lijkt het. Voor hem. Zo onverschillig wil ik ook zijn.
Kan niet maar dat wil ik dus wel.Nu wil je dat misschien, maar is dat hoe je wil zijn als mens? Met een pantser en onverschillig? Daar word je denk ik op den duur ook niet gelukkiger van. Je bent een warm mens en dat maakt je kwetsbaar, maar ook mooi.
zaterdag 9 augustus 2014 om 21:17
quote:Eleonora schreef op 09 augustus 2014 @ 20:30:
[...]
Mijn huwelijk stelde zo weinig voor lijkt het. Voor hem. Zo onverschillig
Wat een rare reactie eigenlijk.
Jullie hebben samen een kind gekregen hebben veel jaren samen gedeeld. Best bijzonder.
[...]
Mijn huwelijk stelde zo weinig voor lijkt het. Voor hem. Zo onverschillig
Wat een rare reactie eigenlijk.
Jullie hebben samen een kind gekregen hebben veel jaren samen gedeeld. Best bijzonder.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 9 augustus 2014 om 21:28
quote:Wollstonecraft schreef op 09 augustus 2014 @ 21:13:
[...]
Nu wil je dat misschien, maar is dat hoe je wil zijn als mens? Met een pantser en onverschillig? Daar word je denk ik op den duur ook niet gelukkiger van. Je bent een warm mens en dat maakt je kwetsbaar, maar ook mooi.Ik weet dat je gelijk hebt.
[...]
Nu wil je dat misschien, maar is dat hoe je wil zijn als mens? Met een pantser en onverschillig? Daar word je denk ik op den duur ook niet gelukkiger van. Je bent een warm mens en dat maakt je kwetsbaar, maar ook mooi.Ik weet dat je gelijk hebt.
zaterdag 9 augustus 2014 om 21:30
quote:Enn schreef op 09 augustus 2014 @ 21:17:
[...]
Wat een rare reactie eigenlijk.
Jullie hebben samen een kind gekregen hebben veel jaren samen gedeeld. Best bijzonder.
Vind ik ook. Shockerend was het te merken, direct na zijn beslissing, dat er niks meer was.
Boem.
Over.
Maar goed, hij had natuurlijk ook een nieuw doel al, dat zal ongetwijfeld schelen.
[...]
Wat een rare reactie eigenlijk.
Jullie hebben samen een kind gekregen hebben veel jaren samen gedeeld. Best bijzonder.
Vind ik ook. Shockerend was het te merken, direct na zijn beslissing, dat er niks meer was.
Boem.
Over.
Maar goed, hij had natuurlijk ook een nieuw doel al, dat zal ongetwijfeld schelen.
zaterdag 9 augustus 2014 om 21:38
quote:Enn schreef op 09 augustus 2014 @ 21:17:
[...]
Wat een rare reactie eigenlijk.
Jullie hebben samen een kind gekregen hebben veel jaren samen gedeeld. Best bijzonder.Hij heeft (om welke reden dan ook) voor een 'enkeltje space-shuttle' gekozen. En ook híj heeft een postkoets.... duurt enkel wat langer voordat die weer op aarde is en zn spoor gevonden heeft...
[...]
Wat een rare reactie eigenlijk.
Jullie hebben samen een kind gekregen hebben veel jaren samen gedeeld. Best bijzonder.Hij heeft (om welke reden dan ook) voor een 'enkeltje space-shuttle' gekozen. En ook híj heeft een postkoets.... duurt enkel wat langer voordat die weer op aarde is en zn spoor gevonden heeft...
zaterdag 9 augustus 2014 om 21:40
Lieve Leo!
Je weet van mij, ben na 23 jaar samen met ex sinds 8,5 jaar gescheiden (was niet mijn keus, maar geen derden in het spel) en inmiddels opnieuw getrouwd. Een zoon van bijna 26 samen met ex.
Ik heb dagelijks flashbacks.
De relaties onderling zijn goed. En toch.
En toch mis ik alles, ik mis 'ons'. Hoe 'we' waren. Ons gezin.
Inmiddels zijn we een 'extended' gezin.
Ik met nieuwe partner, ex met nieuwe partner en de kinderen. Iedereen gaat goed met elkaar om, we wonen zelfs op een paar meter afstand van elkaar. Toch klopt het ergens voor mijn gevoel niet.
Het is raar.
Je weet van mij, ben na 23 jaar samen met ex sinds 8,5 jaar gescheiden (was niet mijn keus, maar geen derden in het spel) en inmiddels opnieuw getrouwd. Een zoon van bijna 26 samen met ex.
Ik heb dagelijks flashbacks.
De relaties onderling zijn goed. En toch.
En toch mis ik alles, ik mis 'ons'. Hoe 'we' waren. Ons gezin.
Inmiddels zijn we een 'extended' gezin.
Ik met nieuwe partner, ex met nieuwe partner en de kinderen. Iedereen gaat goed met elkaar om, we wonen zelfs op een paar meter afstand van elkaar. Toch klopt het ergens voor mijn gevoel niet.
Het is raar.
zaterdag 9 augustus 2014 om 21:44
quote:under-the-ivy schreef op 09 augustus 2014 @ 21:38:
[...]
Hij heeft (om welke reden dan ook) voor een 'enkeltje space-shuttle' gekozen. En ook híj heeft een postkoets.... duurt enkel wat langer voordat die weer op aarde is en zn spoor gevonden heeft...
Prima hij gaat zijn gang maar.
Bijzonder vind ik het wel als iemand na zo'n lange tijd samen delen zo laconiek/weinig geraakt reageert.
[...]
Hij heeft (om welke reden dan ook) voor een 'enkeltje space-shuttle' gekozen. En ook híj heeft een postkoets.... duurt enkel wat langer voordat die weer op aarde is en zn spoor gevonden heeft...
Prima hij gaat zijn gang maar.
Bijzonder vind ik het wel als iemand na zo'n lange tijd samen delen zo laconiek/weinig geraakt reageert.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 9 augustus 2014 om 21:44
quote:Eleonora schreef op 09 augustus 2014 @ 21:30:
[...]
Vind ik ook. Shockerend was het te merken, direct na zijn beslissing, dat er niks meer was.
Boem.
Over.
Maar goed, hij had natuurlijk ook een nieuw doel al, dat zal ongetwijfeld schelen.
Dat is het hem. Hij was al veel verder in het proces. Voor jou (en mij) was het een donderslag. De initiators zijn veel verder. Hebben al in de toekomst gedacht en plannen gemaakt. Wij niet.
Letterlijk "overkomt" het je. En daar moet je mee dealen en zien dat je er verder mee komt. Terwijl zij al 6 stappen verder zijn.
[...]
Vind ik ook. Shockerend was het te merken, direct na zijn beslissing, dat er niks meer was.
Boem.
Over.
Maar goed, hij had natuurlijk ook een nieuw doel al, dat zal ongetwijfeld schelen.
Dat is het hem. Hij was al veel verder in het proces. Voor jou (en mij) was het een donderslag. De initiators zijn veel verder. Hebben al in de toekomst gedacht en plannen gemaakt. Wij niet.
Letterlijk "overkomt" het je. En daar moet je mee dealen en zien dat je er verder mee komt. Terwijl zij al 6 stappen verder zijn.
zaterdag 9 augustus 2014 om 21:47
quote:Enn schreef op 09 augustus 2014 @ 21:44:
[...]
Prima hij gaat zijn gang maar.
Bijzonder vind ik het wel als iemand na zo'n lange tijd samen delen zo laconiek/weinig geraakt reageert.
Dat is niet zo. Ze zijn stukken verder in het proces wat als gevolg heeft dat ze "weinig geraakt' reageren.
Ze hebben er maanden over nagedacht en op een dag valt de bom en jij weet nog van niks. Dat moet je verwerken. En in dat verwerkingsproces zijn zij al verder.
[...]
Prima hij gaat zijn gang maar.
Bijzonder vind ik het wel als iemand na zo'n lange tijd samen delen zo laconiek/weinig geraakt reageert.
Dat is niet zo. Ze zijn stukken verder in het proces wat als gevolg heeft dat ze "weinig geraakt' reageren.
Ze hebben er maanden over nagedacht en op een dag valt de bom en jij weet nog van niks. Dat moet je verwerken. En in dat verwerkingsproces zijn zij al verder.
zaterdag 9 augustus 2014 om 21:51
Dat is denk ik ook vaak de crux, ze hebben al een ander bedje. Ik mag altijd graag je reacties lezen Eleanora vind het oprecht ook rete naar voor je wat je is overkomen. Ik heb zelf een fijne relatie en zou ook flabbergasted zijn als mijn man ooit zo een mededeling zou doen. Sterkte X
die ik wilde bestaat al...
zaterdag 9 augustus 2014 om 21:52
zaterdag 9 augustus 2014 om 21:54
Yas, wat fijn je te lezen!
Ja, ik ken jouw verhaal. Ik snap je zo goed, djiez.....
Ik snap wat Enn bedoelt, het gaat natuurlijk over mijn gevoelens hier, mijn ex schrijft hier niet. We kunnen alleen gissen wat hij dacht etc. Al ben ik het met je eens hoor.
Maar ik moet het bij mezelf houden. Klopt hoor Enn.
Ja, ik ken jouw verhaal. Ik snap je zo goed, djiez.....
Ik snap wat Enn bedoelt, het gaat natuurlijk over mijn gevoelens hier, mijn ex schrijft hier niet. We kunnen alleen gissen wat hij dacht etc. Al ben ik het met je eens hoor.
Maar ik moet het bij mezelf houden. Klopt hoor Enn.
zaterdag 9 augustus 2014 om 21:58
hey Leo, fijn om je weer af en toe te lezen.
Dat je nu tijd krijgt om stil te staan bij de afgelopen maanden en jaren is niet zo raar. Je staat al zolang in de overlevingsstand. En dat kan ook gebeuren na hele lange tijd.
Zal ik je eens iets vertellen? Mijn oma heeft het bombardement op Nijmegen meegemaakt, zat er middenin. Daar heeft ze eigenlijk nooit iets over verteld, er was geen tijd om te verwerken, het land moest weer worden opgebouwd en ze heeft alles ver weggestopt. Tot de Bijlmerramp. Die beelden toen brachten alles terug en pas toen kon ze er over praten.
Natuurlijk is dit een ander verhaal dan dat van jou, maar het laat wel zien wat er met een mens gebeurt die moet overleven. Dan is er even geen tijd om dingen te verwerken.
Geef jezelf de tijd en de ruimte, jij komt er wel
Dat je nu tijd krijgt om stil te staan bij de afgelopen maanden en jaren is niet zo raar. Je staat al zolang in de overlevingsstand. En dat kan ook gebeuren na hele lange tijd.
Zal ik je eens iets vertellen? Mijn oma heeft het bombardement op Nijmegen meegemaakt, zat er middenin. Daar heeft ze eigenlijk nooit iets over verteld, er was geen tijd om te verwerken, het land moest weer worden opgebouwd en ze heeft alles ver weggestopt. Tot de Bijlmerramp. Die beelden toen brachten alles terug en pas toen kon ze er over praten.
Natuurlijk is dit een ander verhaal dan dat van jou, maar het laat wel zien wat er met een mens gebeurt die moet overleven. Dan is er even geen tijd om dingen te verwerken.
Geef jezelf de tijd en de ruimte, jij komt er wel
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
