Psyche
alle pijlers
flashbacks na een scheiding
zaterdag 9 augustus 2014 om 18:34
Een maand of zeven geleden ben ik vrij plotsklaps gescheiden. Een maand lang wilde mijn ex nadenken, nadat ik er achter kwam dat hij stiekem contact had met de vrouw met wie hij nu een relatie heeft. Na deze maand van nadenken - en verder een heel harmonieuze relatie van bijna twaalf jaar - was ik ineens alleen.
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
maandag 11 augustus 2014 om 23:58
Hier ook geen ervaring maar kan me de woede en het verdriet zo goed voorstellen. Waarom zou je ook niet boos op haar mogen zijn? Ze heeft toch ook een stevig aandeel in de ellende? Wat ben je een waardeloos mens als je zo aast op het geluk van een ander, bah.
Leo, tijd heelt alle wonden. Een cliché als een karrenpaard. Sterkte!
Leo, tijd heelt alle wonden. Een cliché als een karrenpaard. Sterkte!
maandag 11 augustus 2014 om 23:58
Fijn, dat je nog weet wie ik ben 
Maf hè , dat zoiets bestaat, en is blijven hangen, voor jou en voor mij.
Mijn laatste alinea geldt natuurlijk ook voor mezelf. Ondanks dat ik heel gelukkig ben met mijn man ( ben vorig jaar getrouwd! ), leef ik al 4 jaar met mijn grote verlies. Het went dat het niet went. Elke dag zie ik de foto van ons samen, en schud ik met mijn hoofd, hoe is het toch mogelijk dat jij er niet meer bent, lieve vriendin.
En wat oneerlijk. En dat is nog oneerlijkheid die niemand te verwijten valt.
Maar ja, ben je beter of slechter af , als je vindt dat er wel veel te verwijten valt. Hier lijken keuzes te zijn gemaakt die heel verwijtbaar zijn. Wat moet je daar dan mee?
Goed dat je naar de huisarts gaat. Vraag misschien ook voor een diëtiste , die je kan helpen om goed voor jezelf te zorgen. 40 kilo afvallen kan in jouw geval mooi zijn, maar is wel een teken dat het allemaal niet te verteren is.
Maf hè , dat zoiets bestaat, en is blijven hangen, voor jou en voor mij.
Mijn laatste alinea geldt natuurlijk ook voor mezelf. Ondanks dat ik heel gelukkig ben met mijn man ( ben vorig jaar getrouwd! ), leef ik al 4 jaar met mijn grote verlies. Het went dat het niet went. Elke dag zie ik de foto van ons samen, en schud ik met mijn hoofd, hoe is het toch mogelijk dat jij er niet meer bent, lieve vriendin.
En wat oneerlijk. En dat is nog oneerlijkheid die niemand te verwijten valt.
Maar ja, ben je beter of slechter af , als je vindt dat er wel veel te verwijten valt. Hier lijken keuzes te zijn gemaakt die heel verwijtbaar zijn. Wat moet je daar dan mee?
Goed dat je naar de huisarts gaat. Vraag misschien ook voor een diëtiste , die je kan helpen om goed voor jezelf te zorgen. 40 kilo afvallen kan in jouw geval mooi zijn, maar is wel een teken dat het allemaal niet te verteren is.
dinsdag 12 augustus 2014 om 01:00
Ik kom echt uitgebreid reageren, nu even flarden tussen het slapen door. Morgen heb ik warempel een drukke dag, ik hoop 's avonds lekker te kunnen komen posten.
Heb het toch gemist merk ik.
Even over de zorgen wat betreft mijn eetgedrag: ik eet heel weinig maar wel gezonde dingen. Fruit, salade, wortels, avocado, yoghurt, dat soort dingen.
Eens per week komt er een vriendin die een soort dikke smoothie voor me maakt met vezels, fruit, eiwit etc. Daar vries ik een deel van in. Ik heb dan drie porties.
Het gaat fysiek eigenlijk erg goed al moet dat eten nóg beter natuurlijk. Maar ik loop als een kievit en wat is dát een rijkdom na negen jaar pijn, pijn, pijn.
In dat opzicht count ik dus (ouderwets) mijn blessings.
Heb het toch gemist merk ik.
Even over de zorgen wat betreft mijn eetgedrag: ik eet heel weinig maar wel gezonde dingen. Fruit, salade, wortels, avocado, yoghurt, dat soort dingen.
Eens per week komt er een vriendin die een soort dikke smoothie voor me maakt met vezels, fruit, eiwit etc. Daar vries ik een deel van in. Ik heb dan drie porties.
Het gaat fysiek eigenlijk erg goed al moet dat eten nóg beter natuurlijk. Maar ik loop als een kievit en wat is dát een rijkdom na negen jaar pijn, pijn, pijn.
In dat opzicht count ik dus (ouderwets) mijn blessings.
dinsdag 12 augustus 2014 om 01:03
quote:Eleonora schreef op 12 augustus 2014 @ 01:00:
Maar ik loop als een kievit en wat is dát een rijkdom na negen jaar pijn, pijn, pijn.
In dat opzicht count ik dus (ouderwets) mijn blessings.Oh echt? Wat fijn zeg! Ik heb alleen begrepen dat je een operatie moest ondergaan en zag toen glitter na glitter langs komen. Super om te lezen dat bewegen goed gaat nu.
Maar ik loop als een kievit en wat is dát een rijkdom na negen jaar pijn, pijn, pijn.
In dat opzicht count ik dus (ouderwets) mijn blessings.Oh echt? Wat fijn zeg! Ik heb alleen begrepen dat je een operatie moest ondergaan en zag toen glitter na glitter langs komen. Super om te lezen dat bewegen goed gaat nu.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
dinsdag 12 augustus 2014 om 01:45
dinsdag 12 augustus 2014 om 02:12
quote:Eleonora schreef op 11 augustus 2014 @ 23:37:
...
Ik hoop eigenlijk op een punt te komen waarop ik kan zeggen dat het me geen klap meer kan schelen hoe het met hem gaat. Dat is eerder mijn doel dan hopen dat het universum hem te grazen neemt...
Lieve Eleonora,
Je kent mij denk ik ook nog wel, ook al schrijf ik allang niet meer op Viva. Ik lees er soms nog wel, meestal in de hoop oude bekenden tegen te komen. Nu kom ik daar vandaag jou tegen, en dan met zo'n ellendig verhaal. Jij, juist jij! Die mij en heel veel anderen altijd zo geholpen heeft met liefdevolle, bemoedigende woorden en een hart onder de riem. Nu hoop ik jou een klein hartje onder de riem te kunnen steken, door je te vertellen dat het zelfs mij, kijk-mij-eens-eindeloos-achter-hem-aanlopen gelukt is om een punt te bereiken waarop het me geen bal kan schelen hoe het gaat met m'n ex. En ja, jouw verhaal is heel anders dan het mijne, want ik heb die gelukkige jaren nooit gehad. Maar de flashbacks wel en het eindeloos afvragen en de depressie en... inmiddels kan die wraak van het universum me ook gestolen worden, die hele man laat me nog kouder dan een ijsblokje op de noordpool. Dat punt komt voor jou ook Dank je wel voor al je wijze raad en voor wie je bent, ik hoop je nog vaak te lezen hier.
...
Ik hoop eigenlijk op een punt te komen waarop ik kan zeggen dat het me geen klap meer kan schelen hoe het met hem gaat. Dat is eerder mijn doel dan hopen dat het universum hem te grazen neemt...
Lieve Eleonora,
Je kent mij denk ik ook nog wel, ook al schrijf ik allang niet meer op Viva. Ik lees er soms nog wel, meestal in de hoop oude bekenden tegen te komen. Nu kom ik daar vandaag jou tegen, en dan met zo'n ellendig verhaal. Jij, juist jij! Die mij en heel veel anderen altijd zo geholpen heeft met liefdevolle, bemoedigende woorden en een hart onder de riem. Nu hoop ik jou een klein hartje onder de riem te kunnen steken, door je te vertellen dat het zelfs mij, kijk-mij-eens-eindeloos-achter-hem-aanlopen gelukt is om een punt te bereiken waarop het me geen bal kan schelen hoe het gaat met m'n ex. En ja, jouw verhaal is heel anders dan het mijne, want ik heb die gelukkige jaren nooit gehad. Maar de flashbacks wel en het eindeloos afvragen en de depressie en... inmiddels kan die wraak van het universum me ook gestolen worden, die hele man laat me nog kouder dan een ijsblokje op de noordpool. Dat punt komt voor jou ook Dank je wel voor al je wijze raad en voor wie je bent, ik hoop je nog vaak te lezen hier.
dinsdag 12 augustus 2014 om 08:26
dinsdag 12 augustus 2014 om 08:35
quote:Eleonora schreef op 11 augustus 2014 @ 05:22:
Ik vraag hem waarom hij zo destructief bezig is, hij zegt vanuit het niks dat hij niet meer weet of hij nog wel van me houdt. Een maand lang gaat hij nadenken en na die maand is ons huwelijk er niet meer en de man met wie ik werkelijk zowat vergroeid ben, is weg en hij was ineens al vijf jaar niet happy meer.Hij moet het voor zichzelf op een of andere manier goedpraten he... want in zijn nieuwe relatie is geen plek voor zijn geweten.
Ik vraag hem waarom hij zo destructief bezig is, hij zegt vanuit het niks dat hij niet meer weet of hij nog wel van me houdt. Een maand lang gaat hij nadenken en na die maand is ons huwelijk er niet meer en de man met wie ik werkelijk zowat vergroeid ben, is weg en hij was ineens al vijf jaar niet happy meer.Hij moet het voor zichzelf op een of andere manier goedpraten he... want in zijn nieuwe relatie is geen plek voor zijn geweten.
dinsdag 12 augustus 2014 om 09:26
[quote]Eleonora schreef op 11 augustus 2014 @ 23:37:
Newwoman, veel mensen zeggen tegen me dat er een moment zal komen dat mijn ex gaat beseffen dat het allemaal niet deugde wat hij deed of dat ze hun trekken nog thuis gaan krijgen.
Stel hij gaat het wel beseffen, en dan? Wat levert het jou op? Helemaal niks. Ik denk dat dit in eerste instantie de hoop is van een ieder die dit overkomt. Uiteindelijk maakt het geen drol uit.
Iets wat was is dan al meer dan kapot gemaakt en niet meer te herstellen.
Belangrijker is ind dat jezelf tot een punt komt waarop je verder gaat, daar niet meer mee bezig bent en hem het beste wenst..met wie dan ook..
Newwoman, veel mensen zeggen tegen me dat er een moment zal komen dat mijn ex gaat beseffen dat het allemaal niet deugde wat hij deed of dat ze hun trekken nog thuis gaan krijgen.
Stel hij gaat het wel beseffen, en dan? Wat levert het jou op? Helemaal niks. Ik denk dat dit in eerste instantie de hoop is van een ieder die dit overkomt. Uiteindelijk maakt het geen drol uit.
Iets wat was is dan al meer dan kapot gemaakt en niet meer te herstellen.
Belangrijker is ind dat jezelf tot een punt komt waarop je verder gaat, daar niet meer mee bezig bent en hem het beste wenst..met wie dan ook..
dinsdag 12 augustus 2014 om 09:42
Ik denk er net zo over; begrijpelijk dat mensen hopen op karma of een soort van wraakgevoelens hebben maar zelf schiet je daar niets mee op. Zoals je zelf al aangaf zijn er teveel voorbeelden in je leven waar mensen blijkbaar gelukkig(er) zijn en niet meer achterom kijken. Hopen of wachten op bad karma slokt jouw energie op en maakt je misschien alleen nog maar wrokkiger als die uitblijft. Richt je aandacht op jezelf, je lieve meiske en op positiviteit.
X Loes
X Loes
Poep, wie heeft jou gescheten?
dinsdag 12 augustus 2014 om 10:58
Lieve Leo,
Realiseer je dat het ook een soort controle ding is, die flashbacks.
Ik merkte het zelf na een groeps fiets vakantie in het buitenland.
Ik kwam thuis en het voelde alsof ik in een hele andere wereld was beland. Zo onwerkelijk.
En dan wil ik ´het´ snappen.
Voor ik het wist, had ik allerlei beelden van de vakantie. Het landschap, de tent, de mensen. Nadenken over hoe en wat ik gezegd had, hoe anderen hadden gereageerd.
Of het echt was. Maar vooral dat onwerkelijke gevoel, en de drang ´het´ te moeten vatten. Wat dat ook was.
Er was niks drama of traumatisch aan. En toch... had ik een soort flashbacks.
Gewoon wennen, wennen aan de nieuwe situatie. Ook al was dat bij mij zoiets onzinnigs als thuiskomen.
Bij jou ook zo.
Los van de shit die deze scheiding met zich meebrengt.
Je bent opeens in zó´n andere wereld beland! Single, alleenstaand ouder... Het hoofd kan dan niet mee.
Verder: toen mijn ex (heeeeeeeeeel lang geleden) een ander bleek te hebben na ´even na te willen denken´ en die persoon uit Noorwegen afkomstig was -geen trol...- heb ik toen het daar noodweer was óók heel giftig lopen denken dat het er maar moest blijven stromen....
Haat, afgunstige, giftige gedachten horen erbij. Zeggen niks over jou als persoon. Behalve dan dat je boos bent. Boos aan het worden bent.
Halleluja! (want het werd hoog tijd)
Realiseer je dat het ook een soort controle ding is, die flashbacks.
Ik merkte het zelf na een groeps fiets vakantie in het buitenland.
Ik kwam thuis en het voelde alsof ik in een hele andere wereld was beland. Zo onwerkelijk.
En dan wil ik ´het´ snappen.
Voor ik het wist, had ik allerlei beelden van de vakantie. Het landschap, de tent, de mensen. Nadenken over hoe en wat ik gezegd had, hoe anderen hadden gereageerd.
Of het echt was. Maar vooral dat onwerkelijke gevoel, en de drang ´het´ te moeten vatten. Wat dat ook was.
Er was niks drama of traumatisch aan. En toch... had ik een soort flashbacks.
Gewoon wennen, wennen aan de nieuwe situatie. Ook al was dat bij mij zoiets onzinnigs als thuiskomen.
Bij jou ook zo.
Los van de shit die deze scheiding met zich meebrengt.
Je bent opeens in zó´n andere wereld beland! Single, alleenstaand ouder... Het hoofd kan dan niet mee.
Verder: toen mijn ex (heeeeeeeeeel lang geleden) een ander bleek te hebben na ´even na te willen denken´ en die persoon uit Noorwegen afkomstig was -geen trol...- heb ik toen het daar noodweer was óók heel giftig lopen denken dat het er maar moest blijven stromen....
Haat, afgunstige, giftige gedachten horen erbij. Zeggen niks over jou als persoon. Behalve dan dat je boos bent. Boos aan het worden bent.
Halleluja! (want het werd hoog tijd)
dinsdag 12 augustus 2014 om 11:05
Nog iets over dat controle gedoe:
Het is dé manier om geen onmacht te hoeven voelen. Voelen dat je gekwetst bent, dat anderen je pijn hebben gedaan, dat je je voormalig geliefden niet kan snappen....
En de gedachte: het mag me niet nog eens gebeuren! Dus als ik nu maar alles goed analyseer, dan weet ik wat er mis ging, en voorkom ik een volgende keer.
Wat je dan vergeet is, voelen. Waarnemen. Intuïtie.
Het grootste geschenk dat je jezelf kan geven, is het vertrouwen dat je hoe dan ook het met jezelf wel gaat redden. Met of zonder partner.
In controledenken gaan zitten ondermijnt dat vertrouwen.
Dus laat los. Verdraag de zwarte hond in je nabijheid. Vraag hulp als je die kunt gebruiken. En voel....
Het is dé manier om geen onmacht te hoeven voelen. Voelen dat je gekwetst bent, dat anderen je pijn hebben gedaan, dat je je voormalig geliefden niet kan snappen....
En de gedachte: het mag me niet nog eens gebeuren! Dus als ik nu maar alles goed analyseer, dan weet ik wat er mis ging, en voorkom ik een volgende keer.
Wat je dan vergeet is, voelen. Waarnemen. Intuïtie.
Het grootste geschenk dat je jezelf kan geven, is het vertrouwen dat je hoe dan ook het met jezelf wel gaat redden. Met of zonder partner.
In controledenken gaan zitten ondermijnt dat vertrouwen.
Dus laat los. Verdraag de zwarte hond in je nabijheid. Vraag hulp als je die kunt gebruiken. En voel....
dinsdag 12 augustus 2014 om 11:55
Lieve lieve Leo,
wat kut allemaal zeg!
Je zit er nog middenin, en dat is ook niet zo gek. Je hebt jarenlang zielsveel van deze man gehouden, dat kan toch niet in zo'n korte tijd voorbij zijn. Dat heeft tijd nodig, en die tijd ben je nu ruimschoots aan het nemen. Ook al gaat het je mss te langzaam, je komt er wel!
De relatie met Snaaks vader is inmiddels al 8 jaar geleden, en nog denk ik er vaak aan terug. Ik hoef hem niet terug, houd niet meer op die manier van hem, hij is gelukkig in een nieuwe relatie en dat geluk gun ik hem van harte. We hebben inmiddels goed contact, en toch heb ik er spijt van dat het zo gelopen is allemaal. Hij was mijn allereerste grote liefde, met hem kocht ik mijn eerste huis, met hem heb ik mijn kinderen gekregen, waarom hebben we dan niet samen het plaatje afgemaakt, zoals het hoort. Het is nu goed zoals het is, maar zelfs na 8 jaar herken ik toch wat je schrijft!
Geniet lekker van je lieve meid, jij hebt haar gemist in die 3 weken, maar zij jou ook, en ze heeft je nu ongetwijfeld nodig!
wat kut allemaal zeg!
Je zit er nog middenin, en dat is ook niet zo gek. Je hebt jarenlang zielsveel van deze man gehouden, dat kan toch niet in zo'n korte tijd voorbij zijn. Dat heeft tijd nodig, en die tijd ben je nu ruimschoots aan het nemen. Ook al gaat het je mss te langzaam, je komt er wel!
De relatie met Snaaks vader is inmiddels al 8 jaar geleden, en nog denk ik er vaak aan terug. Ik hoef hem niet terug, houd niet meer op die manier van hem, hij is gelukkig in een nieuwe relatie en dat geluk gun ik hem van harte. We hebben inmiddels goed contact, en toch heb ik er spijt van dat het zo gelopen is allemaal. Hij was mijn allereerste grote liefde, met hem kocht ik mijn eerste huis, met hem heb ik mijn kinderen gekregen, waarom hebben we dan niet samen het plaatje afgemaakt, zoals het hoort. Het is nu goed zoals het is, maar zelfs na 8 jaar herken ik toch wat je schrijft!
Geniet lekker van je lieve meid, jij hebt haar gemist in die 3 weken, maar zij jou ook, en ze heeft je nu ongetwijfeld nodig!
dinsdag 12 augustus 2014 om 13:36
http://m.youtube.com/watch?list=RDxQpsX ... QpsXA36uq4
Moet ik aan jou denken. Komt goed lieve Leo. Het heeft tijd nodig. Gun jezelf dat. Xxx
Moet ik aan jou denken. Komt goed lieve Leo. Het heeft tijd nodig. Gun jezelf dat. Xxx
dinsdag 12 augustus 2014 om 14:16
Leo,
Ik lees nu pas jouw verhaal en het doet me verdriet te lezen hoe de zaken er voorstaan voor jou.
Ik ken je op het forum als de vrouw die altijd voor anderen goede raad had, een woord van advies of gewoon een mooie opbeurende zin.
Daarin alleen al zit veel van jouw waarde. En ik weet zeker dat veel forummers dit zullen onderschrijven.
Kan me heel goed, uit ervaring, voorstellen dat je nu aan alles twijfelt. Wat was wel echt, wat was wel gemeend en oprecht. Hoe lang was er wel echte oprechte liefde en wanneer ging bij hem de knop om en wat had jij daaraan kunnen doen. En waarom zag je dingen niet eerder?
De machteloosheid dat je geen invloed hebt op iemand waar je 100% vertrouwen in had, het niet snappen waarom je man dit alles door de plee trekt; het is ook niet niks en je mag alles voelen wat je hier omschrijft. Je hoeft ook niet altijd de dappere dodo te zijn.
Rouwen, afscheid nemen, het loopt niet keurig volgens het boekje. Soms tref je jezelf weer in fase 1 aan en de volgende dag denk je dat je het allemaal onder controle hebt.
7 maanden is niets op een mensenleven.
Als ik soms wat oudere getrouwde echtparen zie, vooral een man die lijkt op mijn ex-man, dan overkomt mij ook nog wel eens de weemoed en de gedachte dat ik dat nooit zal hebben; arm in arm, samen zijn, er zijn voor elkaar, misschien wel samen grootouders worden over een tijdje. Het is menselijk om die gedachten en gevoelens te hebben; ook al weet je dat het er niet is.
Het is ook menselijk om je nu zo te voelen. Leo, het is ook zwaar, rot, oneerlijk en weet ik veel wat, waar je nu doorheen moet. Niet jouw keus, maar je moet het er mee doen.
Maar gun jezelf de tijd en de middelen om dit te boven te komen. Ik blijf je volgen.
Ik lees nu pas jouw verhaal en het doet me verdriet te lezen hoe de zaken er voorstaan voor jou.
Ik ken je op het forum als de vrouw die altijd voor anderen goede raad had, een woord van advies of gewoon een mooie opbeurende zin.
Daarin alleen al zit veel van jouw waarde. En ik weet zeker dat veel forummers dit zullen onderschrijven.
Kan me heel goed, uit ervaring, voorstellen dat je nu aan alles twijfelt. Wat was wel echt, wat was wel gemeend en oprecht. Hoe lang was er wel echte oprechte liefde en wanneer ging bij hem de knop om en wat had jij daaraan kunnen doen. En waarom zag je dingen niet eerder?
De machteloosheid dat je geen invloed hebt op iemand waar je 100% vertrouwen in had, het niet snappen waarom je man dit alles door de plee trekt; het is ook niet niks en je mag alles voelen wat je hier omschrijft. Je hoeft ook niet altijd de dappere dodo te zijn.
Rouwen, afscheid nemen, het loopt niet keurig volgens het boekje. Soms tref je jezelf weer in fase 1 aan en de volgende dag denk je dat je het allemaal onder controle hebt.
7 maanden is niets op een mensenleven.
Als ik soms wat oudere getrouwde echtparen zie, vooral een man die lijkt op mijn ex-man, dan overkomt mij ook nog wel eens de weemoed en de gedachte dat ik dat nooit zal hebben; arm in arm, samen zijn, er zijn voor elkaar, misschien wel samen grootouders worden over een tijdje. Het is menselijk om die gedachten en gevoelens te hebben; ook al weet je dat het er niet is.
Het is ook menselijk om je nu zo te voelen. Leo, het is ook zwaar, rot, oneerlijk en weet ik veel wat, waar je nu doorheen moet. Niet jouw keus, maar je moet het er mee doen.
Maar gun jezelf de tijd en de middelen om dit te boven te komen. Ik blijf je volgen.
Everything you see I owe to spaghetti!
dinsdag 12 augustus 2014 om 19:10
Ok, mijn tablet wil geen quotevenster openen, dus ik doe het even zo.
Hasjelief, ik heb maar drie uur geslapen maar dat is voor mij niet zo heel erg kort, ik slaap vier a vijf uur meestal.
Ericito, wat heb jij groot gelijk zeg. Goed samengevat.
Allalone en Loesje, precies, stuk is stuk, ook malaise voor hem of spijt maakt dat niet goed. Voor mij is het ook kapot, onherstelbaar.
Hanke, wat fijn je te zien.....
Het flashbacken heb ik zelf niet in de hand helaas, maar je hebt gelijk, ik moet nodig niet proberen te controleren en voelen.
Hasjelief, ik heb maar drie uur geslapen maar dat is voor mij niet zo heel erg kort, ik slaap vier a vijf uur meestal.
Ericito, wat heb jij groot gelijk zeg. Goed samengevat.
Allalone en Loesje, precies, stuk is stuk, ook malaise voor hem of spijt maakt dat niet goed. Voor mij is het ook kapot, onherstelbaar.
Hanke, wat fijn je te zien.....
Het flashbacken heb ik zelf niet in de hand helaas, maar je hebt gelijk, ik moet nodig niet proberen te controleren en voelen.
dinsdag 12 augustus 2014 om 19:11
quote:maroon5 schreef op 12 augustus 2014 @ 11:55:
Lieve lieve Leo,
wat kut allemaal zeg!
Je zit er nog middenin, en dat is ook niet zo gek. Je hebt jarenlang zielsveel van deze man gehouden, dat kan toch niet in zo'n korte tijd voorbij zijn. Dat heeft tijd nodig, en die tijd ben je nu ruimschoots aan het nemen. Ook al gaat het je mss te langzaam, je komt er wel!
De relatie met Snaaks vader is inmiddels al 8 jaar geleden, en nog denk ik er vaak aan terug. Ik hoef hem niet terug, houd niet meer op die manier van hem, hij is gelukkig in een nieuwe relatie en dat geluk gun ik hem van harte. We hebben inmiddels goed contact, en toch heb ik er spijt van dat het zo gelopen is allemaal. Hij was mijn allereerste grote liefde, met hem kocht ik mijn eerste huis, met hem heb ik mijn kinderen gekregen, waarom hebben we dan niet samen het plaatje afgemaakt, zoals het hoort. Het is nu goed zoals het is, maar zelfs na 8 jaar herken ik toch wat je schrijft!
Geniet lekker van je lieve meid, jij hebt haar gemist in die 3 weken, maar zij jou ook, en ze heeft je nu ongetwijfeld nodig!
Heeee Maroon, wat een feest dat je er ook bent.
Ja, ik geniet van mijn dochter, en dat meen ik oprecht.
Lieve lieve Leo,
wat kut allemaal zeg!
Je zit er nog middenin, en dat is ook niet zo gek. Je hebt jarenlang zielsveel van deze man gehouden, dat kan toch niet in zo'n korte tijd voorbij zijn. Dat heeft tijd nodig, en die tijd ben je nu ruimschoots aan het nemen. Ook al gaat het je mss te langzaam, je komt er wel!
De relatie met Snaaks vader is inmiddels al 8 jaar geleden, en nog denk ik er vaak aan terug. Ik hoef hem niet terug, houd niet meer op die manier van hem, hij is gelukkig in een nieuwe relatie en dat geluk gun ik hem van harte. We hebben inmiddels goed contact, en toch heb ik er spijt van dat het zo gelopen is allemaal. Hij was mijn allereerste grote liefde, met hem kocht ik mijn eerste huis, met hem heb ik mijn kinderen gekregen, waarom hebben we dan niet samen het plaatje afgemaakt, zoals het hoort. Het is nu goed zoals het is, maar zelfs na 8 jaar herken ik toch wat je schrijft!
Geniet lekker van je lieve meid, jij hebt haar gemist in die 3 weken, maar zij jou ook, en ze heeft je nu ongetwijfeld nodig!
Heeee Maroon, wat een feest dat je er ook bent.
Ja, ik geniet van mijn dochter, en dat meen ik oprecht.
dinsdag 12 augustus 2014 om 19:15
quote:jippie55 schreef op 12 augustus 2014 @ 13:36:
http://m.youtube.com/watch?list=RDxQpsX ... QpsXA36uq4
Moet ik aan jou denken. Komt goed lieve Leo. Het heeft tijd nodig. Gun jezelf dat. Xxx
Wat een lief nummer.....dank je wel.
http://m.youtube.com/watch?list=RDxQpsX ... QpsXA36uq4
Moet ik aan jou denken. Komt goed lieve Leo. Het heeft tijd nodig. Gun jezelf dat. Xxx
Wat een lief nummer.....dank je wel.
dinsdag 12 augustus 2014 om 19:26
Vandaag had ik een drukke maar goede dag. Ik had een meeting over een nieuw project en dan merk ik dat ik nog kan lachen, hard lachen, dingen kan bedenken, anderen inspireren en ik ging glimmend naar huis.
Ik koester dat. Absoluut.
Met mijn dochter gaat het allemaal met ups en downs. Momenteel is ze weer even zorgeloos maar ik heb haar de afgelopen twee avonden in slaap gemasseerd, zo veel verdriet had ze.
Ook voor haar gaat het allemaal veel en veel te snel. In gestrekte draf wennen aan een soort van nieuw gezin wat mijn ex en zijn vriendin blijkbaar asap willen vormen, valt niet mee als je nauwelijks gewend bent aan het feit dat je ouders uit elkaar zijn die nooit ruzie hadden en tot op het laatst liefdevol met elkaar omgingen.
Voor haar is het nog veel moeilijker dan voor mij, dat realiseer ik me dondersgoed.
We gaan de komende dagen iedere dag iets leuks doen, gewoon naar het bos, waterballonnengevecht houden, spelletjes doen, dat soort dingen.
Ik heb twintig euro zeg maar gespaard en ik wil zondag, de dag voor haar eerste schooldag, naar de film gaan, als uitje.
Gelukkig ben ik nu eens echt moe, dus slapen gaat hopelijk eens soepel vanavond.
Blij jullie allemaal te lezen!
Ik koester dat. Absoluut.
Met mijn dochter gaat het allemaal met ups en downs. Momenteel is ze weer even zorgeloos maar ik heb haar de afgelopen twee avonden in slaap gemasseerd, zo veel verdriet had ze.
Ook voor haar gaat het allemaal veel en veel te snel. In gestrekte draf wennen aan een soort van nieuw gezin wat mijn ex en zijn vriendin blijkbaar asap willen vormen, valt niet mee als je nauwelijks gewend bent aan het feit dat je ouders uit elkaar zijn die nooit ruzie hadden en tot op het laatst liefdevol met elkaar omgingen.
Voor haar is het nog veel moeilijker dan voor mij, dat realiseer ik me dondersgoed.
We gaan de komende dagen iedere dag iets leuks doen, gewoon naar het bos, waterballonnengevecht houden, spelletjes doen, dat soort dingen.
Ik heb twintig euro zeg maar gespaard en ik wil zondag, de dag voor haar eerste schooldag, naar de film gaan, als uitje.
Gelukkig ben ik nu eens echt moe, dus slapen gaat hopelijk eens soepel vanavond.
Blij jullie allemaal te lezen!
dinsdag 12 augustus 2014 om 19:27
Zeer herkenbaar!!! Ik heb dit een jaar lang gehad na mijn vorige relatie. De hele dag aan hem denken, aan alle leuke en bijzondere momenten die we samen mee hadden gemaakt. Het is een heel naar gevoel en het maakt je zo verdrietig! Het wordt echt minder en gaat weg maar heeft zeker tijd nodig. Sterkte en succes!! Liefs
dinsdag 12 augustus 2014 om 19:39
dinsdag 12 augustus 2014 om 19:45
@Eleonora, ook ik heb je gemist. Ik lees je altijd graag.
Herkenbaar wat je nu mee maakt. Vorig jaar overkwam het mij ook, ik snapte niet wat me overkwam. We hadden het toch zo goed samen?
Ik merkte dat ik emotioneel afhankelijk was van hem was geworden door mijn onverwerkte jeugd.
Wat miste ik een moeder of vader in deze moeilijke en pijnlijke tijd.
Heb een goede baan, maar moest hem wel uitkopen.
Ben er sterker uit gekomen en ben zo blij met mijn tweelingdochters.
Herkenbaar wat je nu mee maakt. Vorig jaar overkwam het mij ook, ik snapte niet wat me overkwam. We hadden het toch zo goed samen?
Ik merkte dat ik emotioneel afhankelijk was van hem was geworden door mijn onverwerkte jeugd.
Wat miste ik een moeder of vader in deze moeilijke en pijnlijke tijd.
Heb een goede baan, maar moest hem wel uitkopen.
Ben er sterker uit gekomen en ben zo blij met mijn tweelingdochters.
