Eenmalig Diazepam?

Ik heb wel ervaring met oxazepam en dat helpt wel tegen zenuwen, bv met een sollicitatiegesprek, dan ben ik er echt bij gebaat. Maar helaas, was er maar een pilletje tegen het huilen, ik denk niet dat diazepam daar tegen werkt. Het suf of slaperig worden van oxazepam is bij mij niet aan de orde dus ik ben er soms heel erg bij gebaat, maar in jouw geval van huilen denk ik niet dat het zal helpen. Overigens denk ik niet dat iemand het je kwalijk neemt als je moet huilen, alleen ik kan me voorstellen dat het voor jezelf lastig is.

quote:Star schreef op 17 augustus 2014 @ 11:48:

Nee hoor, diazepam werkt meteen. Ik neem altijd een halve als ik moet vliegen.Krijg je die zomaar bij de HA? Ik overweeg het te vragen ivm een lange vliegreis. Maar t'voelt zo, awkward?

Ik snap je helemaal TO, en omdat je nu al bang bent dat je moet huilen wordt het heel beladen en op het moment zelf probeer je het nog allemaal weg te slikken en daardoor komt het er als het niet meer tegen te houden is ook goed uit. Ik huil om de gekste dingen, ik had het vroeger al op ouder avonden, als ze over mijn kind vertelden, tijdens een functioneringsgesprek, ik kan het niet tegenhouden en het maakt dat je je erg kwetsbaar voelt.

Misschien kun je proberen om je af te sluiten bij aangrijpende momenten zoals het stukje van die kinderen, dat je dan maar in je hoofd gaat denken aan een pond aardappels ofzo. Klinkt heel raar en ik weet niet of het werkt maar dat zou je kunnen proberen.

quote:blackberry1980 schreef op zondag 17 augustus 2014 11:53 Je wordt wat laconieker en dus rustiger.

Als je niet zoveel gemerkt hebt van alprazolam, zou je een dubbele dosis kunnen nemen; 0,5 mg. Omdat het zo verslavend is, mocht ik van de huisarts maar een pil per keer.

En een pil nemen voor een crematie? Iedereen huilt daar... Of althans, bijna iedereen. Ik zou het niet doen. Kom daar als jezelf en laat zien dat je meeleeft.

quote:budapest schreef op 17 augustus 2014 @ 13:35:

[...]



Omdat het zo verslavend is, mocht ik van de huisarts maar een pil per keer.Het is verslavend als je er minimaal twee weken dagelijks van gebruikt. Als het eenmalig is, kun je net zo goed een dubbele dosis nemen. Of een ander middel dat voor jou beter werkt.

Ik zie zelf geen probleem in het eenmalig slikken van benzodiazepines. Alleen zou ik inderdaad wel om oxazepam vragen omdat dit sneller is uitgewerkt en je minder lang suf bent dan van diazepam.

Niet doen! Je weet vooraf niet hoe jij reageert en juist een crematie is niet de gelegenheid om dat nou eens lekker uit te vinden. Dus dan heb je het al niet meer over eenmalig.



Persoonlijke ervaring en visie? Er zit een stuk van regulatie mogelijkheden. Zoals al gezegd, huilen mag tijdens dit soort plechtigheden. Gedachten als "ik heb geen recht op" is een heerlijke voorzet om een ongewenst resultaat makkelijker te bereiken. Je huilt wat aan begin, oh hemel, kleinkinderen komen nog, oh hemel, dat trek ik niet, oh hemel ik mag dit niet voelen, stress, veroordeel en vervelende cirkel is makkelijk ingezet.



Ik was een jankerd. Niet de aandachttrekker maar wel overmatig voor de rol die ik had zogezegd. En oh nee hoor, daar kon ik echt niets aan doen. Aldus mijn overtuiging. Tot mijn opa overleed en een zeer kleine besloten dienst wenste. Ik was de enige die zou spreken. Nou ja, we konden het aan de ondernemer over laten maar conditie dat te kil en dat opa meer verdiende. En ja, er zijn heel wat tranen vooraf gevallen, incl belachelijke doemdenkerij en ik moet/ik mag (niet). Tot het moment supreme. Geen traan gelaten, rustig en duidelijk kunnen spreken. Deed niets af aan mijn ervaren emoties, hoe ik afscheid nam of wat ik voor de andere aanwezigen blijk te hebben kunnen betekenen. Als er al verschil was, dan was die positief. Beter mijn emoties kunnen uiten en verwerken op de daarvoor geschikte momenten. Ik had letterlijk de "luxe" niet om in mijn standaard jankerij modus te vervallen.



Heeft me enorm de ogen geopend dat ik wel degelijk meer kan reguleren dan gedacht en dat hoe ik mezelf, mijn gedrag en rol zie, oordeel of veroordeel daarin enorm kan bijdragen in positieve en negatieve wijze. Aan mij de keuze. Resultaat; geen te geblubber in kader "boehoe wat erug toch voor X", maar bewust van mijn "rol" en "doel" en dat ik X beter help door X alle ruimte te geven om voor, tijdens en na de dienst de emoties te uiten. Als ik dan al behoefte heb aan geblubber, dan is daar thuis of elders afgezonderd een betere lokatie voor. Natuurlijk mag er best een traan vallen, mag X dat ook best van me weten of zien, maar ik focus me gewoon op mijn rol in het geheel. Hoe belangrijk ik X vind en hoe ik X zo veel mogelijk wil kunnen steunen in zo'n zware tijd. Combinatie van bewust zijn van hoe ik mijn emoties kan reguleren en beïnvloeden (door bijv waar nodig vooraf druk van de ketel te halen en privé te blubberen) en welke "rol" ik voor ogen heb, doen voor mij wonderen.



Het was een heftig verzoek van mijn opa of ik misschien wat zou willen zeggen maar het was zijn grootste gift ooit.





Ephina; zoveel artsen, zoveel reacties en mogelijkheden. Zelf heb ik in het verleden tijdens vluchten oa diazepam gebruikt om fysieke redenen, stond huisarts voor open mits ik maar duidelijk kon onderbouwen waarom, duidelijk blijkt dat ik bewust ben van voor- en nadeel incl risico, huisarts het bij doel passend acht en kostenposten analyse goed uit valt. Een van de belangrijke regels die huisarts daar altijd in hanteert; niet pas uitproberen op dat ene moment waarop je een resultaat wenste als je niet vooraf dat resultaat kunt garanderen. Vooraf uitproberen dus wat het resultaat is voor die persoon. Als dat zo is, wordt dat ook nog eens aangevuld met goede preek dat medicijnen op de grond heel anders kunnen uitvallen dan in de lucht en dus extra voorzichtigheid betamen tijdens een vlucht, stuk extra basisinformatie (Hoe je bijv door verkeerde inname moment of wijze werking teniet kunt doen) en advocaat van de duivel spelen: je wilt met middel Y bereiken dat je weetikveel bent, je zou er ook slaperige, trager etc van kunnen worden, hoe handig is dat als je een overstap hebt voordat middel uitgewerkt is of er andere zaken kunnen opduiken die je eigenlijk op 100% functioneren behoeven, is het dat je allemaal waard?





Het verschilt dus erg per persoon, maar voor mij had diazepam een zeer nauw luisterend "gedrag". Of nou ja, heeft het nog maar ik vlieg niet meer. Ik slikte het tijdens vluchten om mijn te hoge spierspanning te verminderen. Dan moest ik het wel innemen na mijn laatste inspanning fysiek en ook niet mentaal nog enorm veel moeten willen. Nam ik in en ging ik daarna fysiek van alles doen of mentaal enorm tekeer, dan deed ik het gunstige gewenste teniet maar had ik wel de resterende werkingsduur last van een enorme oververmoeidheid vergelijkbaar met dagen niet hebben geslapen, spierpijn en opgejaagd gevoel.



Kortom; vooraf uitproberen of het gewenste resultaat heeft en hoe snel of langzaam die uitwerking voor jou is en hoe lang die duurt is imho aan te bevelen.

Bedankt Pixie, ik heb het al eerder gehad voor paniekaanvallen. Ook heb ik Oxazepam gekregen voor slaapproblemen. Maar dat is al 3 jaar terug, en ik vroeg me af of vliegangst een indicatie is voor het geven van zulke recepten .



Wat betreft de werking; ik ben er dus persoonlijk mee bekend en gelukkig ook op medisch vlak.



Ik ga het maar eens vragen.

quote:Ephina schreef op 17 augustus 2014 @ 13:10:

[...]





Krijg je die zomaar bij de HA? Ik overweeg het te vragen ivm een lange vliegreis. Maar t'voelt zo, awkward?Yep, geen probleem. Bij mijn HA in ieder geval

Tegen stressjanken neem ik propanolol.



Ik zou niet zomaar iets van iemand anders slikken.

Als ik jou was zou ik het gewoon vragen aan de HA of je een tabletje mag gebruiken van je vriendin. Alleen: Autorijden is dan uit den boze, dat mag dan echt niet. Sterkte tijdens de crematie.

Ik vind het op zijn zachtst gezegd niet slim om het moment van de crematie te gebruiken om uit te vinden hoe je op medicatie reageert.



Ik werd van een halve tablet oxazepam al hartstikke suf en mijn zusje is heel naar geweest van een lage dosis valium, die zij kreeg voor rugklachten.

Het is toch jouw moeder niet?

Dus je gaat van ik kan het niet, naar kalmeringmiddelen, achter in zitten om niet te veel op te vallen en nu wil je spreken.



De wereld draait bij die crematie niet om wat jij wilt.



Indien mijn moeder er niet meer is dan is het laatste waar ik op zit te wachten een hysterische vriendin die wil spreken. Doe even normaal zeg.



Sorry idd verkeerd gelezen.