Psyche
alle pijlers
flashbacks na een scheiding
zaterdag 9 augustus 2014 om 18:34
Een maand of zeven geleden ben ik vrij plotsklaps gescheiden. Een maand lang wilde mijn ex nadenken, nadat ik er achter kwam dat hij stiekem contact had met de vrouw met wie hij nu een relatie heeft. Na deze maand van nadenken - en verder een heel harmonieuze relatie van bijna twaalf jaar - was ik ineens alleen.
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
vrijdag 3 oktober 2014 om 19:04
Capibara, Dat wegcijferen zien de kinderen niet. Het boeit kinderen (denk ik) ook weinig of pa en ma happy zijn met elkaar. Als de sfeer maar ok is. En daar zit m de pijn. Door dingen te doen of laten is de sfeer ok. Maar dat wreekt zich. Krijg een hekel aan hem en aan mijzelf!
Lief Leo, dat ik je mag berichten. Misschien doe ik het eens. Hou het in achterhoofd.
Lief Leo, dat ik je mag berichten. Misschien doe ik het eens. Hou het in achterhoofd.
vrijdag 3 oktober 2014 om 19:53
Ik moest ook lachen Anna, om dat behang.
Een lachkriebel en ook treurigheid voelde ik.
Want dat is hij geworden. Een feestvader.
Ik stuur hem trouw foto's van werkjes, toetsen etc. Als ik het niet doe vraagt hij er nooit om.
In al die tijd heeft hij niet één keer gebeld om te vragen hoe het gaat met zijn kind, aan mij. Als er contact is komt het initiatief van mij.
Zijn dochter appt hij soms, bellen hooguit één keer per week.
Van een betrokken ouder is hij nu......dit geworden.
Ik moet eerlijk zijn.
Ik wíl eerlijk zijn, het kost me regelmatig moeite om neutraal te blijven. Om altijd maar redelijk te blijven.
Het is dieptriest dat een volwassenen man zich zo mee laat slepen door zijn hormonen en daarbij alles vergeet of emotioneel wegdrukt wat met zijn verleden te maken heeft, inclusief zijn dochter die hem juist harder nodig heeft dan ooit.
Ik snap het niet en wil het ook niet snappen.
Toen zijn geliefde hier als 'gezamenlijke vriendin' *hoest* over de vloer kwam en klaagde dat haar ex zo ver weg was gaan wonen om dicht bij zijn nieuwe vriendin te zijn, dat ze er praktisch alleen voor stond met haar kinderen, had hij geen goed woord over voor die man.
Hij deed en doet précies hetzelfde.
Hij is nu die man die hij zo verachtte.
Bizar.
Een lachkriebel en ook treurigheid voelde ik.
Want dat is hij geworden. Een feestvader.
Ik stuur hem trouw foto's van werkjes, toetsen etc. Als ik het niet doe vraagt hij er nooit om.
In al die tijd heeft hij niet één keer gebeld om te vragen hoe het gaat met zijn kind, aan mij. Als er contact is komt het initiatief van mij.
Zijn dochter appt hij soms, bellen hooguit één keer per week.
Van een betrokken ouder is hij nu......dit geworden.
Ik moet eerlijk zijn.
Ik wíl eerlijk zijn, het kost me regelmatig moeite om neutraal te blijven. Om altijd maar redelijk te blijven.
Het is dieptriest dat een volwassenen man zich zo mee laat slepen door zijn hormonen en daarbij alles vergeet of emotioneel wegdrukt wat met zijn verleden te maken heeft, inclusief zijn dochter die hem juist harder nodig heeft dan ooit.
Ik snap het niet en wil het ook niet snappen.
Toen zijn geliefde hier als 'gezamenlijke vriendin' *hoest* over de vloer kwam en klaagde dat haar ex zo ver weg was gaan wonen om dicht bij zijn nieuwe vriendin te zijn, dat ze er praktisch alleen voor stond met haar kinderen, had hij geen goed woord over voor die man.
Hij deed en doet précies hetzelfde.
Hij is nu die man die hij zo verachtte.
Bizar.
vrijdag 3 oktober 2014 om 19:54
quote:LieveSophie schreef op 03 oktober 2014 @ 19:04:
Capibara, Dat wegcijferen zien de kinderen niet. Het boeit kinderen (denk ik) ook weinig of pa en ma happy zijn met elkaar. Als de sfeer maar ok is. En daar zit m de pijn. Door dingen te doen of laten is de sfeer ok. Maar dat wreekt zich. Krijg een hekel aan hem en aan mijzelf!
Lief Leo, dat ik je mag berichten. Misschien doe ik het eens. Hou het in achterhoofd.
Ik begrijp wat je zegt.
Wat moeilijk voor je....
Het aanbod staat.
Kijk maar lieverd.
Capibara, Dat wegcijferen zien de kinderen niet. Het boeit kinderen (denk ik) ook weinig of pa en ma happy zijn met elkaar. Als de sfeer maar ok is. En daar zit m de pijn. Door dingen te doen of laten is de sfeer ok. Maar dat wreekt zich. Krijg een hekel aan hem en aan mijzelf!
Lief Leo, dat ik je mag berichten. Misschien doe ik het eens. Hou het in achterhoofd.
Ik begrijp wat je zegt.
Wat moeilijk voor je....
Het aanbod staat.
Kijk maar lieverd.
vrijdag 3 oktober 2014 om 19:56
quote:Eleonora schreef op 03 oktober 2014 @ 19:53:
Toen zijn geliefde hier als 'gezamenlijke vriendin' *hoest* over de vloer kwam en klaagde dat haar ex zo ver weg was gaan wonen om dicht bij zijn nieuwe vriendin te zijn, dat ze er praktisch alleen voor stond met haar kinderen, had hij geen goed woord over voor die man.
Hij deed en doet précies hetzelfde.
Hij is nu die man die hij zo verachtte.
Bizar.
Inderdaad bizar.
En tegelijk ook weer zo héél gewoontjes.
Wat het nog veel bizarder maakt.
Toen zijn geliefde hier als 'gezamenlijke vriendin' *hoest* over de vloer kwam en klaagde dat haar ex zo ver weg was gaan wonen om dicht bij zijn nieuwe vriendin te zijn, dat ze er praktisch alleen voor stond met haar kinderen, had hij geen goed woord over voor die man.
Hij deed en doet précies hetzelfde.
Hij is nu die man die hij zo verachtte.
Bizar.
Inderdaad bizar.
En tegelijk ook weer zo héél gewoontjes.
Wat het nog veel bizarder maakt.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 3 oktober 2014 om 19:58
quote:Annapicobella schreef op 03 oktober 2014 @ 15:35:
En mijn kinderen hebben een duidelijke mening over de rol van hun vader in dit alles. Over liever of zijn zeer bescheiden rol. Of nog liever zijn rol als behang. Dat is gezien. Gevoelt.
En mijn kinderen hebben een duidelijke mening over de rol van hun vader in dit alles. Over liever of zijn zeer bescheiden rol. Of nog liever zijn rol als behang. Dat is gezien. Gevoelt.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 3 oktober 2014 om 20:07
Ja, zo treurig, burgerlullenmans gewoontjes inderdaad.
Ook van zo'n vrouw.
Hoe aantrekkelijk is een man die zijn eigen kind flikt wat haar ex haar kinderen aandoet en waar ze toch zo veel moeite mee had.
Maar goed, zij geeft ook geen blijk van gezond verstand, empathie of enig pedagogisch inzicht.
Ze krijst rustig ' kan niet wáchten tot we samenwonen!' waar mijn dochter bij is of kruipt het eerste weekend dat mijn dochter bij haar vader is bij hem in bed.
Voorzichtigheid en meevoelen hoeft alleen met haar eigen kinderen, die van haar vriendje mag alles gewoon maar verstouwen en heeft haar opdringerige aanwezigheid maar te accepteren.
Mijn dochter wordt er niet goed van.
Zó rot voor haar.
Ze is nu even uit de picture, tenminste, de afgelopen bezoekjes, omdat mijn dochter heel duidelijk heeft gemaakt dat ze het niet trekt, de vrouw + haar kleine kinderen bij haar vader in de buurt en in huis.
Maar goed, ze wil zo snel mogelijk samenwonen, haast om een leven te leiden wat ze gejat heeft.
Wat een nare mensen heb je toch.
Ook van zo'n vrouw.
Hoe aantrekkelijk is een man die zijn eigen kind flikt wat haar ex haar kinderen aandoet en waar ze toch zo veel moeite mee had.
Maar goed, zij geeft ook geen blijk van gezond verstand, empathie of enig pedagogisch inzicht.
Ze krijst rustig ' kan niet wáchten tot we samenwonen!' waar mijn dochter bij is of kruipt het eerste weekend dat mijn dochter bij haar vader is bij hem in bed.
Voorzichtigheid en meevoelen hoeft alleen met haar eigen kinderen, die van haar vriendje mag alles gewoon maar verstouwen en heeft haar opdringerige aanwezigheid maar te accepteren.
Mijn dochter wordt er niet goed van.
Zó rot voor haar.
Ze is nu even uit de picture, tenminste, de afgelopen bezoekjes, omdat mijn dochter heel duidelijk heeft gemaakt dat ze het niet trekt, de vrouw + haar kleine kinderen bij haar vader in de buurt en in huis.
Maar goed, ze wil zo snel mogelijk samenwonen, haast om een leven te leiden wat ze gejat heeft.
Wat een nare mensen heb je toch.
vrijdag 3 oktober 2014 om 20:09
vrijdag 3 oktober 2014 om 20:17
vrijdag 3 oktober 2014 om 20:23
Ha Leo,
Wordt maar eens heel boos en onredelijk!
Is helemaal niets mis mee, zolang je je dochter er niet mee opzadelt.
Vrouwen van onze generatie zijn volgens mij nog opgevoed met het idee dat je vooral lief, leuk en aardig moet zijn. Je mag niet onredelijk zijn, boos zijn, kattig zijn etc. Dat moet je maar inslikken want anders vinden mensen je "moeilijk" of iets dergelijks.
Nou, je hoeft het niet in te slikken, laat het er maar lekker uitkomen, dat zal je alleen maar goed doen.
En je evenwicht, waarin weer ruimte is voor jouw liefdevolle kant dat komt vanzelf wel weer.
Wordt maar eens heel boos en onredelijk!
Is helemaal niets mis mee, zolang je je dochter er niet mee opzadelt.
Vrouwen van onze generatie zijn volgens mij nog opgevoed met het idee dat je vooral lief, leuk en aardig moet zijn. Je mag niet onredelijk zijn, boos zijn, kattig zijn etc. Dat moet je maar inslikken want anders vinden mensen je "moeilijk" of iets dergelijks.
Nou, je hoeft het niet in te slikken, laat het er maar lekker uitkomen, dat zal je alleen maar goed doen.
En je evenwicht, waarin weer ruimte is voor jouw liefdevolle kant dat komt vanzelf wel weer.
vrijdag 3 oktober 2014 om 20:28
Kun je hem niet aanspreken op zijn vaderrol? Heb je al een keer echt ruzie met hem gemaakt? En met haar? Iets besproken?
Het lijkt me onmogelijk om niet een keer vreselijk uit je stekker te gaan, tegen beide... Sterker nog, al lezende krijg ik zin om t voor je te doen
Wat super om te lezen dat je zo'n sterke dochter hebt die eerlijk zegt wat ze er van vindt. Daar mag je trots op zijn.
Het lijkt me onmogelijk om niet een keer vreselijk uit je stekker te gaan, tegen beide... Sterker nog, al lezende krijg ik zin om t voor je te doen
Wat super om te lezen dat je zo'n sterke dochter hebt die eerlijk zegt wat ze er van vindt. Daar mag je trots op zijn.
vrijdag 3 oktober 2014 om 20:30
@Bia:
Never.
In mijn wanhoop heb ik haar tijdens ex zijn 'bedenkmaand' een paar keer gebeld om te voelen wat er nou speelde.
Nou zij wist van niks heur.
Nee, er was nikssss aan de hand. Ze was wel meer vrienden met hem dan met mij maar neeeeee, niks was er verder.
Én maar appen met hem.
Vakkundig en grondig te werk gegaan is ze.
De dag nadat bekend was dat we gingen scheiden heb ik haar nog één keer gebeld, over het project waar we met z'n drieën aan werkten en toen heb ik gezegd 'nu kun jij met hem trouwen'. Och wat moest ze daar om lachen. Want dat was natuurlijk een grapje he en onzin hahaha.
Famous last words.
Voor mij bestaat ze zoveel mogelijk niet en die relatie van hun neem ik totaal niet serieus. Ook al blijven ze de rest van hun leven bij elkaar. Meer dan een vergulde drol is het niet, die hele relatie.
Never.
In mijn wanhoop heb ik haar tijdens ex zijn 'bedenkmaand' een paar keer gebeld om te voelen wat er nou speelde.
Nou zij wist van niks heur.
Nee, er was nikssss aan de hand. Ze was wel meer vrienden met hem dan met mij maar neeeeee, niks was er verder.
Én maar appen met hem.
Vakkundig en grondig te werk gegaan is ze.
De dag nadat bekend was dat we gingen scheiden heb ik haar nog één keer gebeld, over het project waar we met z'n drieën aan werkten en toen heb ik gezegd 'nu kun jij met hem trouwen'. Och wat moest ze daar om lachen. Want dat was natuurlijk een grapje he en onzin hahaha.
Famous last words.
Voor mij bestaat ze zoveel mogelijk niet en die relatie van hun neem ik totaal niet serieus. Ook al blijven ze de rest van hun leven bij elkaar. Meer dan een vergulde drol is het niet, die hele relatie.
vrijdag 3 oktober 2014 om 20:38
quote:ambrosia9 schreef op 03 oktober 2014 @ 20:28:
Kun je hem niet aanspreken op zijn vaderrol? Heb je al een keer echt ruzie met hem gemaakt? En met haar? Iets besproken?
Het lijkt me onmogelijk om niet een keer vreselijk uit je stekker te gaan, tegen beide... Sterker nog, al lezende krijg ik zin om t voor je te doen
Wat super om te lezen dat je zo'n sterke dochter hebt die eerlijk zegt wat ze er van vindt. Daar mag je trots op zijn.
Ruzie niet.
Met haar sowieso niet. Haar wil ik niet zien of spreken. Moet er niet aan denken.
Met hem heb ik zeer duidelijke gesprekken gehad waarin ik ook haar gedrag aan de kaak stelde.
Helemaal in de lijn der verwachting gaf hij me gelijk.
Zoals ik al eerder schreef, hij heeft haar al zó vaak verraden tegenover mij. Zijn type niet, hij wilde geen relatie met haar, ook niet als zij dat wel wilde. Maandenlang heb ik hem dat gevraagd met steds hetzelfde antwoord. Terwijl ze toen dus al een hele tijd verkering hadden en hij helemaal niet tegen mij hoefde te liegen want ik wist al láng hoe het zat, al werd het luidkeels ontkend.
En die dingen heeft hij ook tegen ons kind gezegd. Die was dan ook stomverbaasd toen hij toch met haar uit de kast kwam.
Maar reken maar dat ik er met hem over gesproken heb.
Niet over zijn relatie want dat is zijn zaak maar wel over zijn en haar gedrag en zijn vaderrol.
Kun je hem niet aanspreken op zijn vaderrol? Heb je al een keer echt ruzie met hem gemaakt? En met haar? Iets besproken?
Het lijkt me onmogelijk om niet een keer vreselijk uit je stekker te gaan, tegen beide... Sterker nog, al lezende krijg ik zin om t voor je te doen
Wat super om te lezen dat je zo'n sterke dochter hebt die eerlijk zegt wat ze er van vindt. Daar mag je trots op zijn.
Ruzie niet.
Met haar sowieso niet. Haar wil ik niet zien of spreken. Moet er niet aan denken.
Met hem heb ik zeer duidelijke gesprekken gehad waarin ik ook haar gedrag aan de kaak stelde.
Helemaal in de lijn der verwachting gaf hij me gelijk.
Zoals ik al eerder schreef, hij heeft haar al zó vaak verraden tegenover mij. Zijn type niet, hij wilde geen relatie met haar, ook niet als zij dat wel wilde. Maandenlang heb ik hem dat gevraagd met steds hetzelfde antwoord. Terwijl ze toen dus al een hele tijd verkering hadden en hij helemaal niet tegen mij hoefde te liegen want ik wist al láng hoe het zat, al werd het luidkeels ontkend.
En die dingen heeft hij ook tegen ons kind gezegd. Die was dan ook stomverbaasd toen hij toch met haar uit de kast kwam.
Maar reken maar dat ik er met hem over gesproken heb.
Niet over zijn relatie want dat is zijn zaak maar wel over zijn en haar gedrag en zijn vaderrol.
