Psyche
alle pijlers
flashbacks na een scheiding
zaterdag 9 augustus 2014 om 18:34
Een maand of zeven geleden ben ik vrij plotsklaps gescheiden. Een maand lang wilde mijn ex nadenken, nadat ik er achter kwam dat hij stiekem contact had met de vrouw met wie hij nu een relatie heeft. Na deze maand van nadenken - en verder een heel harmonieuze relatie van bijna twaalf jaar - was ik ineens alleen.
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
maandag 13 oktober 2014 om 17:46
Ah lieve Leo, wat lees ik nu, dat je ex zo onverschillig is voor jullie dochter?! Ik word hier plaatsvervangend kwaad van. Mijn man zou jaren van zijn leven gegeven hebben om zijn kinderen na zijn scheiding vaker te kunnen zien, meer bij hun leven betrokken te worden, maar hij kreeg die kans niet eens. En jouw ex, die krijgt volop gelegenheid en het hoeft niet eens voor hem! Wat een oetlul!!!!
En sterkte met je gezondheid, hoopt dat je je gauw weer beter voelt!
En sterkte met je gezondheid, hoopt dat je je gauw weer beter voelt!
maandag 13 oktober 2014 om 18:33
Ik zie dat hier ook, is niet eens onverschilligheid maar druk, druk, druk met z'n nieuwe leven (verder gebeurd het wel bij meer mannen dat ze een tijdje na de scheiding en het gemis van de kinderen, een andere invulling aan hun leven geven en het ook wel weer prettig vinden die vrije tijd).
Maar voor de kinderen vind ik het vreselijk en breekt mijn hart. In het begin, als het me weer eens teveel werd, stuurde ik wel weer een mail met hoe de kinderen zich er onder voelden - maar tegenwoordig doe ik dat alleen nog als het me heel erg raakt (als hij of nieuwe vriendin het weer te bont maakten in mijn ogen). Meestal krijg ik op mijn mail een retour mail (ook alleen omdat ik aangegeven heb dat ik wel graag een reactie terug had) met 'ok', 'komt goed', 'valt wel mee toch', enz.
Misschien ook wel verschil van inzicht tussen ex-man en mij, hij vindt dat kinderen flexibel zijn en nergens last van hebben (en als je geen gesprekken aangaat dan lijkt dat misschien ook wel zo). Merk ook aan de kinderen dat ze minder dingen met hem delen en dat alleen vind ik al heel erg jammer, voor de kinderen maar ook voor hem! En voor mezelf vind ik het jammer dat ik gevoelsmatig niet meer iemand heb die hetzelfde voor de kinderen voelt als ik (qua onvoorwaardelijke liefde denk ik dat we verder uit elkaar zitten).
Maar voor de kinderen vind ik het vreselijk en breekt mijn hart. In het begin, als het me weer eens teveel werd, stuurde ik wel weer een mail met hoe de kinderen zich er onder voelden - maar tegenwoordig doe ik dat alleen nog als het me heel erg raakt (als hij of nieuwe vriendin het weer te bont maakten in mijn ogen). Meestal krijg ik op mijn mail een retour mail (ook alleen omdat ik aangegeven heb dat ik wel graag een reactie terug had) met 'ok', 'komt goed', 'valt wel mee toch', enz.
Misschien ook wel verschil van inzicht tussen ex-man en mij, hij vindt dat kinderen flexibel zijn en nergens last van hebben (en als je geen gesprekken aangaat dan lijkt dat misschien ook wel zo). Merk ook aan de kinderen dat ze minder dingen met hem delen en dat alleen vind ik al heel erg jammer, voor de kinderen maar ook voor hem! En voor mezelf vind ik het jammer dat ik gevoelsmatig niet meer iemand heb die hetzelfde voor de kinderen voelt als ik (qua onvoorwaardelijke liefde denk ik dat we verder uit elkaar zitten).
dinsdag 14 oktober 2014 om 08:28
Beterschap. Bah zeg wat een zak die ex van je. Lijkt mij een goed idee van Wiebeltje om het F zelf tegen papa te laten zeggen. Als het lukt natuurlijk. Dat ze tegen hem zegt hoe erg ze het vindt dat ze niet het hele weekend kan komen.
Gevoelloos is die ex zeg, helemaal geen enkel begrip voor jullie verdriet en wat hij jullie aandoet of hij verstopt het, dat alles voor een nieuwe vlam.
Gevoelloos is die ex zeg, helemaal geen enkel begrip voor jullie verdriet en wat hij jullie aandoet of hij verstopt het, dat alles voor een nieuwe vlam.
dinsdag 14 oktober 2014 om 17:33
Ja, ben nog steeds ziek.
Ben slap en lusteloos en ik hoest me een versuffing.
Mijn ex houdt heel erg veel van onze dochter, dat weet ik.
Hij kan alleen zijn liefde voor zijn kind niet goed combineren met zijn relatie. Vind ik.
En ik ben na driekwart jaar een beetje klaar met hem op van alles te wijzen.
Hij wil het kennelijk zoals het nu gaat.
Zo niet dan kan hij dingen veranderen. Maar volgens mij heeft hij vrede met de situatie.
Ik snap het niet maar goed.
Hij is een man geworden die hij nog geen jaar geleden zou verafschuwen. Mannen die het gedrag vertonen wat hij nu vertoont, inclusief de ex van zijn vriendin, daar voelde hij niks dan minachting voor.
Nu is hij precies zo'n vader en ex, en zijn vriendin, die mij niks dan lelijks over haar ex en zijn vaderschap wist te vertellen, vindt het gedrag van mijn ex man blijkbaar nu ineens helemaal geen probleem.
Want nu komt zijn houding háár goed uit.
Ze vindt haar eigen ex een eikel omdat hij naar ver weg verhuisde voor een nieuwe liefde, zijn kinderen achterliet en ze maar om de week ziet. Haar nieuwe liefje doet hetzelfde met zijn dochter en daar is ze stapelverliefd op hahahaha!
Wat is de liefde toch mooi.
Ben slap en lusteloos en ik hoest me een versuffing.
Mijn ex houdt heel erg veel van onze dochter, dat weet ik.
Hij kan alleen zijn liefde voor zijn kind niet goed combineren met zijn relatie. Vind ik.
En ik ben na driekwart jaar een beetje klaar met hem op van alles te wijzen.
Hij wil het kennelijk zoals het nu gaat.
Zo niet dan kan hij dingen veranderen. Maar volgens mij heeft hij vrede met de situatie.
Ik snap het niet maar goed.
Hij is een man geworden die hij nog geen jaar geleden zou verafschuwen. Mannen die het gedrag vertonen wat hij nu vertoont, inclusief de ex van zijn vriendin, daar voelde hij niks dan minachting voor.
Nu is hij precies zo'n vader en ex, en zijn vriendin, die mij niks dan lelijks over haar ex en zijn vaderschap wist te vertellen, vindt het gedrag van mijn ex man blijkbaar nu ineens helemaal geen probleem.
Want nu komt zijn houding háár goed uit.
Ze vindt haar eigen ex een eikel omdat hij naar ver weg verhuisde voor een nieuwe liefde, zijn kinderen achterliet en ze maar om de week ziet. Haar nieuwe liefje doet hetzelfde met zijn dochter en daar is ze stapelverliefd op hahahaha!
Wat is de liefde toch mooi.
dinsdag 14 oktober 2014 om 17:40
Beterschap Leo.
Vraagje: zou zijn houding er ook mee te maken kunnen hebben dat het hem confronteert met hoe zijn leven was? Dus intensief met F hem gelukkig maakt en tegelijkertijd verdrietig omdat het hem herinnert aan 'vroeger'?
Ik geloof best in een tijdelijke vlaag van verstandsverbijstering en dat je je zelf ook heel lang kan voorhouden dat je (hij dus) heel gelukkig is. Hij moet immers ook want er is geen weg meer terug. Maar de echte inborst verandert niet zomaar. Zoals jij hem altijd hebt omschreven kan ik me niet voorstellen dat hij nergens last van heeft
Vraagje: zou zijn houding er ook mee te maken kunnen hebben dat het hem confronteert met hoe zijn leven was? Dus intensief met F hem gelukkig maakt en tegelijkertijd verdrietig omdat het hem herinnert aan 'vroeger'?
Ik geloof best in een tijdelijke vlaag van verstandsverbijstering en dat je je zelf ook heel lang kan voorhouden dat je (hij dus) heel gelukkig is. Hij moet immers ook want er is geen weg meer terug. Maar de echte inborst verandert niet zomaar. Zoals jij hem altijd hebt omschreven kan ik me niet voorstellen dat hij nergens last van heeft
dinsdag 14 oktober 2014 om 17:54
quote:Eleonora schreef op 13 oktober 2014 @ 12:33:
Steeds die tranen moeten drogen, de verdrietige verhalen aanhoren, haar opvangen als ze pijn in haar hart heeft, de vragen waarom toch, het hoort er bij maar ik zou zo graag willen dat hij mee kon kijken, dat hij nu eens echt kon zíen wat er met haar gebeurt, hoe wanhopig ze is van verdriet en dat ze zo veel over hem nadenkt en met hem bezig is.
Hij heeft geen idee en ik krijg het hem ook niet aan zijn verstand.
Want de gevolgen daarvan zijn voor mij, zoals zowat alles wat met haar te maken heeft en bijvoorbeeld nu, nu ik zelf hondsberoerd ben, vind ik dat loodzwaar.
Ach lieve, lieve vrouw.
Je kunt haar verdriet alleen verzachten en naar ik zo hoor, doe jij dat goed, en perféct met jouw vrienden!
Jij hebt een heel arsenaal aan 'familie' en dat is een groot goed.
Als F. ouder wordt ziet zij vanzelf zijn tekortkomingen.
Leer jij nu maar 'overleven met plezier'. Gaat lukken. Dikke klapzoen X
Steeds die tranen moeten drogen, de verdrietige verhalen aanhoren, haar opvangen als ze pijn in haar hart heeft, de vragen waarom toch, het hoort er bij maar ik zou zo graag willen dat hij mee kon kijken, dat hij nu eens echt kon zíen wat er met haar gebeurt, hoe wanhopig ze is van verdriet en dat ze zo veel over hem nadenkt en met hem bezig is.
Hij heeft geen idee en ik krijg het hem ook niet aan zijn verstand.
Want de gevolgen daarvan zijn voor mij, zoals zowat alles wat met haar te maken heeft en bijvoorbeeld nu, nu ik zelf hondsberoerd ben, vind ik dat loodzwaar.
Ach lieve, lieve vrouw.
Je kunt haar verdriet alleen verzachten en naar ik zo hoor, doe jij dat goed, en perféct met jouw vrienden!
Jij hebt een heel arsenaal aan 'familie' en dat is een groot goed.
Als F. ouder wordt ziet zij vanzelf zijn tekortkomingen.
Leer jij nu maar 'overleven met plezier'. Gaat lukken. Dikke klapzoen X
Hatsjikideee...
dinsdag 14 oktober 2014 om 17:58
quote:pausini schreef op 14 oktober 2014 @ 17:54:
[...]
Ach lieve, lieve vrouw.
Je kunt haar verdriet alleen verzachten en naar ik zo hoor, doe jij dat goed, en perféct met jouw vrienden!
Jij hebt een heel arsenaal aan 'familie' en dat is een groot goed.
Als XXX ouder wordt ziet zij vanzelf zijn tekortkomingen.
Leer jij nu maar 'overleven met plezier'. Gaat lukken. Dikke klapzoen XThanks
[...]
Ach lieve, lieve vrouw.
Je kunt haar verdriet alleen verzachten en naar ik zo hoor, doe jij dat goed, en perféct met jouw vrienden!
Jij hebt een heel arsenaal aan 'familie' en dat is een groot goed.
Als XXX ouder wordt ziet zij vanzelf zijn tekortkomingen.
Leer jij nu maar 'overleven met plezier'. Gaat lukken. Dikke klapzoen XThanks
dinsdag 14 oktober 2014 om 18:00
quote:jippie55 schreef op 14 oktober 2014 @ 17:40:
Beterschap Leo.
Vraagje: zou zijn houding er ook mee te maken kunnen hebben dat het hem confronteert met hoe zijn leven was? Dus intensief met F hem gelukkig maakt en tegelijkertijd verdrietig omdat het hem herinnert aan 'vroeger'?
Ik geloof best in een tijdelijke vlaag van verstandsverbijstering en dat je je zelf ook heel lang kan voorhouden dat je (hij dus) heel gelukkig is. Hij moet immers ook want er is geen weg meer terug. Maar de echte inborst verandert niet zomaar. Zoals jij hem altijd hebt omschreven kan ik me niet voorstellen dat hij nergens last van heeft
Neuh, geloof ik niet hoor.
Ik ken hem heel goed en als hij écht last zou hebben van de huidige situatie dan had hij er iets aan gedaan.
Unbedingt.
Hij kan haar vrijdag gewoon meenemen, dat weet hij al twee weken.
Ik geloof niet in 'precies en eerlijk de weekends verdelen', hij mag gerust drie weekends per maand met zijn dochter doorbrengen. Ook dat weet hij.
Híj houdt strikt een schema aan.
Een schema wat hém uitkomt.
Dat is me inmiddels meer dan duidelijk.
Beterschap Leo.
Vraagje: zou zijn houding er ook mee te maken kunnen hebben dat het hem confronteert met hoe zijn leven was? Dus intensief met F hem gelukkig maakt en tegelijkertijd verdrietig omdat het hem herinnert aan 'vroeger'?
Ik geloof best in een tijdelijke vlaag van verstandsverbijstering en dat je je zelf ook heel lang kan voorhouden dat je (hij dus) heel gelukkig is. Hij moet immers ook want er is geen weg meer terug. Maar de echte inborst verandert niet zomaar. Zoals jij hem altijd hebt omschreven kan ik me niet voorstellen dat hij nergens last van heeft
Neuh, geloof ik niet hoor.
Ik ken hem heel goed en als hij écht last zou hebben van de huidige situatie dan had hij er iets aan gedaan.
Unbedingt.
Hij kan haar vrijdag gewoon meenemen, dat weet hij al twee weken.
Ik geloof niet in 'precies en eerlijk de weekends verdelen', hij mag gerust drie weekends per maand met zijn dochter doorbrengen. Ook dat weet hij.
Híj houdt strikt een schema aan.
Een schema wat hém uitkomt.
Dat is me inmiddels meer dan duidelijk.
dinsdag 14 oktober 2014 om 18:05
quote:Eleonora schreef op 14 oktober 2014 @ 18:00:
[...]
Neuh, geloof ik niet hoor.
Ik ken hem heel goed en als hij écht last zou hebben van de huidige situatie dan had hij er iets aan gedaan.
Unbedingt.
Hij kan haar vrijdag gewoon meenemen, dat weet hij al twee weken.
Ik geloof niet in 'precies en eerlijk de weekends verdelen', hij mag gerust drie weekends per maand met zijn dochter doorbrengen. Ook dat weet hij.
Híj houdt strikt een schema aan.
Een schema wat hém uitkomt.
Dat is me inmiddels meer dan duidelijk.
En misschien is dat ook zo, dat hij een van die mensen is die bepaalde principes of opvattingen heeft en die tamelijk makkelijk aan de wilgen hangt. Dat zie je heel vaak gebeuren. Hij is daarmee niet de eerste en zal ook niet de laatste zijn.
Wel heel zuur voor degenen die met de brokken blijven zitten, vooral als je verdriet ziet bij je dochter.
Je kunt dat uiteindelijk niet veranderen, het enige wat je kunt doen is je best Leo, om een lieve zorgzame moeder te zijn die er is voor je kind en die een goed voorbeeld geeft. En dat doe je en dat ben je.
Hoe rot het ook is om zo weinig zeggenschap te hebben over zaken die jouw kind zo treffen.
[...]
Neuh, geloof ik niet hoor.
Ik ken hem heel goed en als hij écht last zou hebben van de huidige situatie dan had hij er iets aan gedaan.
Unbedingt.
Hij kan haar vrijdag gewoon meenemen, dat weet hij al twee weken.
Ik geloof niet in 'precies en eerlijk de weekends verdelen', hij mag gerust drie weekends per maand met zijn dochter doorbrengen. Ook dat weet hij.
Híj houdt strikt een schema aan.
Een schema wat hém uitkomt.
Dat is me inmiddels meer dan duidelijk.
En misschien is dat ook zo, dat hij een van die mensen is die bepaalde principes of opvattingen heeft en die tamelijk makkelijk aan de wilgen hangt. Dat zie je heel vaak gebeuren. Hij is daarmee niet de eerste en zal ook niet de laatste zijn.
Wel heel zuur voor degenen die met de brokken blijven zitten, vooral als je verdriet ziet bij je dochter.
Je kunt dat uiteindelijk niet veranderen, het enige wat je kunt doen is je best Leo, om een lieve zorgzame moeder te zijn die er is voor je kind en die een goed voorbeeld geeft. En dat doe je en dat ben je.
Hoe rot het ook is om zo weinig zeggenschap te hebben over zaken die jouw kind zo treffen.
dinsdag 14 oktober 2014 om 18:12
Klopt hoor Merisi....
Ik moet me steeds minder druk gaan maken om wat hij wel of niet doet.
Ik heb mijn handen vol aan wat ik zelf allemaal moet doen.
Hij moet zelf invulling geven aan zijn vaderschap.
Wat ik daar ook van vind, dat doet er niet toe.
Uiteindelijk zal hij er met zijn dochter uit moeten komen.
Ik ben oprecht blij dat ik niet in zijn schoenen sta. Tuurlijk, het is niet makkelijk, praktisch alleen ouderen maar veel liever dit dan die twee miezerige weekendjes in de maand die hij met zijn kind doorbrengt.
Ik moet me steeds minder druk gaan maken om wat hij wel of niet doet.
Ik heb mijn handen vol aan wat ik zelf allemaal moet doen.
Hij moet zelf invulling geven aan zijn vaderschap.
Wat ik daar ook van vind, dat doet er niet toe.
Uiteindelijk zal hij er met zijn dochter uit moeten komen.
Ik ben oprecht blij dat ik niet in zijn schoenen sta. Tuurlijk, het is niet makkelijk, praktisch alleen ouderen maar veel liever dit dan die twee miezerige weekendjes in de maand die hij met zijn kind doorbrengt.
dinsdag 14 oktober 2014 om 18:14
quote:Eleonora schreef op 14 oktober 2014 @ 18:12:
Klopt hoop Merisi....
Ik moet me steeds minder druk gaan maken om wat hij wel of niet doet.
Ik heb mijn handen vol aan wat ik zelf allemaal moet doen.
Hij moet zelf invulling geven aan zijn vaderschap.
Wat ik daar ook van vind, dat doet er niet toe.
Uiteindelijk zal hij er met zijn dochter uit moeten komen.
Ik ben oprecht blij dat ik niet in zijn schoenen sta. Tuurlijk, het is niet makkelijk, praktisch alleen ouderen maar veel liever dit dan die twee miezerige weekendjes in de maand die hij met zijn kind doorbrengt.
Ja, je zou er toch niet aan moeten denken dat het andersom was!
Maar de machteloosheid kan ik me wel voorstellen. En toch, ik heb het in mijn directe omgeving meegemaakt en daar ging de scheiding er heel wat vervelender aan toe, kunnen kinderen van gescheiden ouders ook opbloeien en gelukkig zijn. Het vergt tijd en meer inzet van degenen die vlakbij staan, maar het kan wel.
Uitziekze, ik hoop dat je je snel weer beter voelt.
Klopt hoop Merisi....
Ik moet me steeds minder druk gaan maken om wat hij wel of niet doet.
Ik heb mijn handen vol aan wat ik zelf allemaal moet doen.
Hij moet zelf invulling geven aan zijn vaderschap.
Wat ik daar ook van vind, dat doet er niet toe.
Uiteindelijk zal hij er met zijn dochter uit moeten komen.
Ik ben oprecht blij dat ik niet in zijn schoenen sta. Tuurlijk, het is niet makkelijk, praktisch alleen ouderen maar veel liever dit dan die twee miezerige weekendjes in de maand die hij met zijn kind doorbrengt.
Ja, je zou er toch niet aan moeten denken dat het andersom was!
Maar de machteloosheid kan ik me wel voorstellen. En toch, ik heb het in mijn directe omgeving meegemaakt en daar ging de scheiding er heel wat vervelender aan toe, kunnen kinderen van gescheiden ouders ook opbloeien en gelukkig zijn. Het vergt tijd en meer inzet van degenen die vlakbij staan, maar het kan wel.
Uitziekze, ik hoop dat je je snel weer beter voelt.
dinsdag 14 oktober 2014 om 18:33
Leo van de Beo, luister nou naar iemand die ietsje ouder is dan jij, een kind zal een ouder nooit afvallen hoe out of order hij ook reageert.
Dus,
conclusie; sta open voor ideeën,
vaar je eigen koers,
zorg dat je geen man nodig hebt,
verblijf op een plek die je warmte en inspiratie geeft.
Dus,
conclusie; sta open voor ideeën,
vaar je eigen koers,
zorg dat je geen man nodig hebt,
verblijf op een plek die je warmte en inspiratie geeft.
Hatsjikideee...
dinsdag 14 oktober 2014 om 23:41
Grootmoeders tips:
Katoenen sokken aan de binnenkant dik insmeren met groene zeep, een paar dikke wollen (geitewollen) sokken eroverheen aantrekken en je bed in.
Leg `s nachts een warme doek met daarop zuivere varkensreuzel op je borst.
Bij keelpijn gorgelt men met thee van saliebladeren.
Bij kriebelhoest is dit drankje een weelde voor de keel. Verhit de inhoud van 1 flesje oudbruin bier en doe er zoveel bruine suiker bij tot er een stroperige massa ontstaat. Neem hier af en toe een eetlepel van.
Kook bruine kandij en drop in weinig water. Af laten koelen. Voeg honing toe en U heeft een goed middel tegen hoest. `s Morgens en `s avonds een eetlepel nemen.
Maak thee van de toppen van jonge brandnetels. Drie maal daags een kopje en het hoesten vermindert.
Een hoestmiddel om zelf te maken:
Een halve eetlepel zoethout, wortel van viooltjes, bladeren van klein hoefblad, anijszaad en koningskaars. Een hele lepel wortel van de heemst. Alles goed mengen. Voor een kopje thee heeft U een theelepel van dit mengsel nodig. Zoeten met honing.
Wat denkt U hiervan. Koorts verdwijnt als U Uw sokken in een azijnoplossing drenkt en ze daarna aantrekt.
Katoenen sokken aan de binnenkant dik insmeren met groene zeep, een paar dikke wollen (geitewollen) sokken eroverheen aantrekken en je bed in.
Leg `s nachts een warme doek met daarop zuivere varkensreuzel op je borst.
Bij keelpijn gorgelt men met thee van saliebladeren.
Bij kriebelhoest is dit drankje een weelde voor de keel. Verhit de inhoud van 1 flesje oudbruin bier en doe er zoveel bruine suiker bij tot er een stroperige massa ontstaat. Neem hier af en toe een eetlepel van.
Kook bruine kandij en drop in weinig water. Af laten koelen. Voeg honing toe en U heeft een goed middel tegen hoest. `s Morgens en `s avonds een eetlepel nemen.
Maak thee van de toppen van jonge brandnetels. Drie maal daags een kopje en het hoesten vermindert.
Een hoestmiddel om zelf te maken:
Een halve eetlepel zoethout, wortel van viooltjes, bladeren van klein hoefblad, anijszaad en koningskaars. Een hele lepel wortel van de heemst. Alles goed mengen. Voor een kopje thee heeft U een theelepel van dit mengsel nodig. Zoeten met honing.
Wat denkt U hiervan. Koorts verdwijnt als U Uw sokken in een azijnoplossing drenkt en ze daarna aantrekt.
Life is short. Eat dessert first.
woensdag 15 oktober 2014 om 00:07
quote:sabbaticalmeds schreef op 14 oktober 2014 @ 20:11:
Verkouden?
Snipper twee grote uien, 3 sjalotjes en 6 tenen knoflook. Vermengen met wat sambal, in een theedoek doen en een week boven je bed hangen. Je knap zienderogen op.Nou jaaaaaaa zeg! Dat doe ik ook altijd!!! Alleen zonder die scherpe stinkzak en -geur in huis. En ik knap na verloop van tijd ook op!!!
Verkouden?
Snipper twee grote uien, 3 sjalotjes en 6 tenen knoflook. Vermengen met wat sambal, in een theedoek doen en een week boven je bed hangen. Je knap zienderogen op.Nou jaaaaaaa zeg! Dat doe ik ook altijd!!! Alleen zonder die scherpe stinkzak en -geur in huis. En ik knap na verloop van tijd ook op!!!
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
donderdag 16 oktober 2014 om 13:21
