Psyche
alle pijlers
Mijn moeder
vrijdag 24 oktober 2014 om 21:33
Ik heb je OP gescreend. Eigenlijk vind ik dat niet eerlijk, maar laat ik het maar eens doen dacht ik. En warempel; het loopt toch zoals ik misschien al dacht. Je houdt van je moeder natuurlijk, en je waardeert haar. En het eindigt erin dat je het allemaal wel sneu voor haar vindt.
Waar ben jij in dit verhaal?
Waar ben jij in dit verhaal?
vrijdag 24 oktober 2014 om 21:38
Het lijkt mij, van een afstandje en zonder het hele verhaal te kennen, geen slecht idee voor je om wat meer afstand te nemen van je moeder, vooral emotioneel gezien.
Je bent wel erg veel met haar bezig. Probeer wat meer op eigen benen te staan (ook emotioneel en psychisch) Als je dat doet lukt het later wellicht beter om een redelijke band op te bouwen.
Je bent wel erg veel met haar bezig. Probeer wat meer op eigen benen te staan (ook emotioneel en psychisch) Als je dat doet lukt het later wellicht beter om een redelijke band op te bouwen.
vrijdag 24 oktober 2014 om 21:50
Dus.. Je moeder zet jou als tiener buiten de deur omdat haar vriendje belangrijker is? Nu ze niet meer werkt heeft ze ineens wel tijd voor jouw leven? Bijzonder.. Ik kan me eerlijk gezegd best voorstellen dat je geen liefde richting je moeder voelt!
Vraag is alleen wel.. Wil jij hetzelfde patroon herhalen voor jouw kinderen? Hun oma weghouden bij ze omdat hun moeder het niet met oma kan vinden? Is ze wel goed voor der kleinkinderen? Dan zou ik je aanraden om gewoon omgang te stimuleren.
Vraag is alleen wel.. Wil jij hetzelfde patroon herhalen voor jouw kinderen? Hun oma weghouden bij ze omdat hun moeder het niet met oma kan vinden? Is ze wel goed voor der kleinkinderen? Dan zou ik je aanraden om gewoon omgang te stimuleren.
zaterdag 25 oktober 2014 om 00:15
jij wil ruimte van haar, maar haar geef je geen enkele ruimte
- je moeder mag niet 1 keer in de 2 weken vragen om contact te hebben met haar kleinkind
- je moeder mag niet onhandig zijn
- je moeder mag niet vragen of haar kleinkind mag logeren (waarom niet?)
- je moeder wil lief gevonden worden maar dat mag niet van jou
- je moeder mag geen superband met haar kleinkinderen willen
- je moeder mag zich niet aangevallen voelen
- je moeder mag zich geen slachtoffer voelen
- je moeder mag niet zeggen dat ze je wil helpen
- je moeder mag niet onoprecht zijn
jij wil je moeder veranderen in een robot, geheel naar jouw wensen en verwachtingen.
- je moeder mag niet 1 keer in de 2 weken vragen om contact te hebben met haar kleinkind
- je moeder mag niet onhandig zijn
- je moeder mag niet vragen of haar kleinkind mag logeren (waarom niet?)
- je moeder wil lief gevonden worden maar dat mag niet van jou
- je moeder mag geen superband met haar kleinkinderen willen
- je moeder mag zich niet aangevallen voelen
- je moeder mag zich geen slachtoffer voelen
- je moeder mag niet zeggen dat ze je wil helpen
- je moeder mag niet onoprecht zijn
jij wil je moeder veranderen in een robot, geheel naar jouw wensen en verwachtingen.
zaterdag 25 oktober 2014 om 00:32
Bij het lezen van jouw verhaal lees ik dat alles wat je moeder doet fout is, waar er iets mis gaat is dat vooral de schuld van je moeder etc. Als buitenstaander denk ik: Het lijkt me belangrijk om met dat gevoel/dat denkpatroon te werken, als je toe wilt naar een betere band met je moeder. Want dit lijkt me iets dat vooral ook voor jezelf erg vermoeiend is en positieve gevoelens tegenover haar volledig kan blokkeren.
zaterdag 25 oktober 2014 om 00:37
quote:somsnietweten schreef op 25 oktober 2014 @ 00:27:
Ok. ... nou ik kan best wel tegen wat kritiek. Snap ook wel waar het vandaan komt. Maar krijg toch het idee dat je wat kort door de bocht bent nu zeg.de irritaties die je ervaart gaan over jezelf niet over je moeder. jij hebt allerlei verwachtingen en daar voldoet je moeder niet aan. dus is jouw conclusie, mijn moeder deugt niet. een andere oplossing is je verwachtingen bijstellen tot iets dat meer overeenkomt met de werkelijkheid
Ok. ... nou ik kan best wel tegen wat kritiek. Snap ook wel waar het vandaan komt. Maar krijg toch het idee dat je wat kort door de bocht bent nu zeg.de irritaties die je ervaart gaan over jezelf niet over je moeder. jij hebt allerlei verwachtingen en daar voldoet je moeder niet aan. dus is jouw conclusie, mijn moeder deugt niet. een andere oplossing is je verwachtingen bijstellen tot iets dat meer overeenkomt met de werkelijkheid
zaterdag 25 oktober 2014 om 00:56
Soms doet wat afstand wonderen. Maar dat gaat niet. Ik wil echt niet in een slachtofferrol zitten en ik zie het ook niet zo. Ik heb een schets gegeven van het verleden om een beeld te geven over hoe het gevoel naar haar toe zo gekomen is (tegen gevoel doe je niet veel, ook al lijken sommige van jullie daar anders over te denken). Zeker niet met als reden medelijden op te wekken of iets dergelijks. Ik ben het wel met buaya eens dat ikzelf de situatie moet veranderen. En ik kijk ook heel erg naar mezelf altijd, doe veel dingen fout. Ik wil voor mezelf beter met dingen om kunnen gaan. Maar daar loop ik dus behoorlijk in vast.
Nee ze doet niet alles verkeerd en ik verwacht zeker geen robot.
Nee ze doet niet alles verkeerd en ik verwacht zeker geen robot.
zaterdag 25 oktober 2014 om 01:00
Jij bent volwassen, dus verantwoordelijk voor je eigen gevoel. En natuurlijk kan je daar wat aan doen. Als jij verwacht dat je een innige band zal hebben met je moeder en dat zij de perfecte oma is, dan zal je teleurgesteld blijven. Maar als je kan accepteren dat zij is wie zij is dan kan je ook je woede laten varen.
Natuurlijk heeft ze als opvoeder gefaald, maar je vader idem dito, waarom ben je alleen boos op haar? Omdat zij het goed wil maken?
Ook jij zal falen in je opvoeding, net als alle andere ouders. Mensen zijn niet perfect. Het verleden is geweest en wat telt is het nu.
Natuurlijk heeft ze als opvoeder gefaald, maar je vader idem dito, waarom ben je alleen boos op haar? Omdat zij het goed wil maken?
Ook jij zal falen in je opvoeding, net als alle andere ouders. Mensen zijn niet perfect. Het verleden is geweest en wat telt is het nu.
zaterdag 25 oktober 2014 om 01:16
quote:somsnietweten schreef op 25 oktober 2014 @ 00:56:
Soms doet wat afstand wonderen. Maar dat gaat niet. Ik wil echt niet in een slachtofferrol zitten en ik zie het ook niet zo. Ik heb een schets gegeven van het verleden om een beeld te geven over hoe het gevoel naar haar toe zo gekomen is (tegen gevoel doe je niet veel, ook al lijken sommige van jullie daar anders over te denken). Zeker niet met als reden medelijden op te wekken of iets dergelijks. Ik ben het wel met buaya eens dat ikzelf de situatie moet veranderen. En ik kijk ook heel erg naar mezelf altijd, doe veel dingen fout. Ik wil voor mezelf beter met dingen om kunnen gaan. Maar daar loop ik dus behoorlijk in vast.
Nee ze doet niet alles verkeerd en ik verwacht zeker geen robot.
Volgens mij herken ik iets van mezelf in jou. Ik ben ook iemand die erg streng en oordelend tegenover zichzelf in. Als resultaat ben ik ook vrij hard tegenover anderen. Niet als ik er gewoon in alle redelijkheid over nadenk, maar wel in mijn primaire reactie op/emotie bij anderen. Voor mij is de 'key' om zachter, aardiger, accepterender tegenover mezelf te worden. Dus niet me richten op anderen en mijn mening over hun willen veranderen (want iets willen veranderen = iets veroordelen en mezelf willen veranderen = mezelf veroordelen). Maar juist door mijn eigen zwaktes onder ogen te zien zónder oordeel word ik ook milder in mijn oordeel over anderen en hun zwaktes. En dat geeft voor mezelf weer veel rust.
Ik hoop dat dit verhaal niet heel onduidelijk geworden is
Soms doet wat afstand wonderen. Maar dat gaat niet. Ik wil echt niet in een slachtofferrol zitten en ik zie het ook niet zo. Ik heb een schets gegeven van het verleden om een beeld te geven over hoe het gevoel naar haar toe zo gekomen is (tegen gevoel doe je niet veel, ook al lijken sommige van jullie daar anders over te denken). Zeker niet met als reden medelijden op te wekken of iets dergelijks. Ik ben het wel met buaya eens dat ikzelf de situatie moet veranderen. En ik kijk ook heel erg naar mezelf altijd, doe veel dingen fout. Ik wil voor mezelf beter met dingen om kunnen gaan. Maar daar loop ik dus behoorlijk in vast.
Nee ze doet niet alles verkeerd en ik verwacht zeker geen robot.
Volgens mij herken ik iets van mezelf in jou. Ik ben ook iemand die erg streng en oordelend tegenover zichzelf in. Als resultaat ben ik ook vrij hard tegenover anderen. Niet als ik er gewoon in alle redelijkheid over nadenk, maar wel in mijn primaire reactie op/emotie bij anderen. Voor mij is de 'key' om zachter, aardiger, accepterender tegenover mezelf te worden. Dus niet me richten op anderen en mijn mening over hun willen veranderen (want iets willen veranderen = iets veroordelen en mezelf willen veranderen = mezelf veroordelen). Maar juist door mijn eigen zwaktes onder ogen te zien zónder oordeel word ik ook milder in mijn oordeel over anderen en hun zwaktes. En dat geeft voor mezelf weer veel rust.
Ik hoop dat dit verhaal niet heel onduidelijk geworden is
zaterdag 25 oktober 2014 om 01:28
quote:somsnietweten schreef op 25 oktober 2014 @ 01:22:
Heel fijn Buaya, goed verhaal en heel herkenbaar! Kan ik wat mee, bedankt!!! De anderen ook bedankt voor het lezen en beantwoorden.
Heb mijn inhoud nu verwijderd sorry, in verband met privacy.
Misschien is het iets voor je, misschien niet: voor mij is meditatie een hele goede manier om te 'oefenen' in het loslaten van oordelen over mezelf. Mocht je daar meer over willen weten, kan je me een pm sturen.
Maar meditatie is vast en zeker niet de enige weg om wat zachter/milder te worden. Zoek vooral een manier die bij je past, zou ik zeggen.
Heel fijn Buaya, goed verhaal en heel herkenbaar! Kan ik wat mee, bedankt!!! De anderen ook bedankt voor het lezen en beantwoorden.
Heb mijn inhoud nu verwijderd sorry, in verband met privacy.
Misschien is het iets voor je, misschien niet: voor mij is meditatie een hele goede manier om te 'oefenen' in het loslaten van oordelen over mezelf. Mocht je daar meer over willen weten, kan je me een pm sturen.
Maar meditatie is vast en zeker niet de enige weg om wat zachter/milder te worden. Zoek vooral een manier die bij je past, zou ik zeggen.
