Psyche
alle pijlers
Ik mis je
maandag 27 oktober 2014 om 17:28
Lief klein meisje van ons,
16 weken zat je onbezorgd in mijn buik. Tot mijn vliezen braken. De week erna heb je gevochten, maar de strijd die je moest voeren was te zwaar en te oneerlijk.. Op 9 september 2012 overleed je in mijn buik en twee dagen later ben jij, ons kleine meisje F*, geboren. Zo klein, zo mooi, zo overweldigend. Wat waren we trots op jou! Natuurlijk waren we ook ontzettend verdrietig. We hadden je zo graag bij ons gehouden! Met je geknuffeld en gespeeld en je op zien groeien met je grote zus. Maar het mocht niet zo zijn.
We hebben je begraven. Je liet een grote leegte achter in mijn hart, maar ook zoveel liefde
We moesten door. En dat deden we, zo goed en zo kwaad als het ging. Inmiddels ben je grote zus geworden.
Ik denk elke dag aan je. Vaak kan ik op een positieve manier aan je denken. Dan bedenk ik me hoe mooi je was en ben ik zo trots op je.
Door jouw komst realiseer ik me ook extra hoe kwetsbaar en soms relatief het leven is en dat we van elke dag met elkaar moeten genieten! Wat we ook zeker doen
Door jouw komst zijn papa en ik samen sterker dan ooit, en met je grote en kleine zus erbij zijn we, met jou in ons hart, compleet.
Maar vandaag lukt het me niet. Positief denken. Ik mis je zo m'n kleine meisje. Waarom moest het zo gaan? Waarom was het je niet gegund veilig groter te groeien in m'n buik? Ik ben zo benieuwd hoe je eruit had gezien, nu, over een jaar, als puber. Maar ik zal het nooit weten.
Ik mis je, omdat ik zo onwijs veel van je houd
Liefs, je mama
16 weken zat je onbezorgd in mijn buik. Tot mijn vliezen braken. De week erna heb je gevochten, maar de strijd die je moest voeren was te zwaar en te oneerlijk.. Op 9 september 2012 overleed je in mijn buik en twee dagen later ben jij, ons kleine meisje F*, geboren. Zo klein, zo mooi, zo overweldigend. Wat waren we trots op jou! Natuurlijk waren we ook ontzettend verdrietig. We hadden je zo graag bij ons gehouden! Met je geknuffeld en gespeeld en je op zien groeien met je grote zus. Maar het mocht niet zo zijn.
We hebben je begraven. Je liet een grote leegte achter in mijn hart, maar ook zoveel liefde
We moesten door. En dat deden we, zo goed en zo kwaad als het ging. Inmiddels ben je grote zus geworden.
Ik denk elke dag aan je. Vaak kan ik op een positieve manier aan je denken. Dan bedenk ik me hoe mooi je was en ben ik zo trots op je.
Door jouw komst realiseer ik me ook extra hoe kwetsbaar en soms relatief het leven is en dat we van elke dag met elkaar moeten genieten! Wat we ook zeker doen
Door jouw komst zijn papa en ik samen sterker dan ooit, en met je grote en kleine zus erbij zijn we, met jou in ons hart, compleet.
Maar vandaag lukt het me niet. Positief denken. Ik mis je zo m'n kleine meisje. Waarom moest het zo gaan? Waarom was het je niet gegund veilig groter te groeien in m'n buik? Ik ben zo benieuwd hoe je eruit had gezien, nu, over een jaar, als puber. Maar ik zal het nooit weten.
Ik mis je, omdat ik zo onwijs veel van je houd
Liefs, je mama
Enjoy the little things in life, for one day you`ll look back, and realize they were the big things
maandag 27 oktober 2014 om 19:24
Als ik het op mezelf betrek, en volgens mij reageer jij wel anders dan dat ik doe vind ik het moeilijk op een moment dat het heel dichtbij komt zoals idd ongewenste zwangerschap van vriendin, dat ik dichtsla, mezelf naar die vriendin toe niet goed kan uitten. Danwel dat ik er te heftig/emotioneel op reageer. Daar heb ik wel hulp bij gezocht, al is het gedeeltelijk ook wel mijn opvliegende karakter Ik klap nu in ieder geval niet meer dicht en kan zeggen wat ik voel, zonder daarbij te emotioneel te worden.
maandag 27 oktober 2014 om 19:24
Ik bedoel overigens niet dat je geen verdriet 'mag' hebben, TO. Maar zou me wel afvragen of je het wel goed hebt verwerkt en zo nee, waarom dan niet.
Pas ook op dat je dit voor je dochters niet enorm beladen maakt.
@zzoemm: er is niks mis mee dat je leert een beetje nuchter naar de dood te kijken door het overlijden van een dierbare. Toen mijn vader stierf leerde ik dat de dood nu eenmaal bij het leven hoort, maar dat hij niet het leven overschaduwt. En dat het niet helemaal goed is als dat wel gebeurt. Dat is niet harder worden, maar de situatie die je toch niet kan veranderen accepteren zoals hij is en ermee leven.
Pas ook op dat je dit voor je dochters niet enorm beladen maakt.
@zzoemm: er is niks mis mee dat je leert een beetje nuchter naar de dood te kijken door het overlijden van een dierbare. Toen mijn vader stierf leerde ik dat de dood nu eenmaal bij het leven hoort, maar dat hij niet het leven overschaduwt. En dat het niet helemaal goed is als dat wel gebeurt. Dat is niet harder worden, maar de situatie die je toch niet kan veranderen accepteren zoals hij is en ermee leven.
maandag 27 oktober 2014 om 19:26
quote:R2306 schreef op 27 oktober 2014 @ 19:17:
Ik heb hier 2 jaar geleden gesprekken over gehad met een psycholoog en wat ik ook in m'n OP schrijf, ik kan er over het algemeen goed mee omgaan. Samen met mijn gezin geniet ik van het leven, met af en toe een hele rauwe rand, zoals vandaag. Vaak getriggerd door een situatie of gebeurtenis, in dit geval een vriendin die ongewenst zwanger blijkt.
Soms wordt het me allemaal even teveel, maar dat vind ik in ieder geval niet abnormaal ?
Het helpt me dan om mijn gevoelens te uiten en te delen, in dit geval hier, omdat ik twee jaar geleden ook veel steun heb gekregen van mensen op het forum hier Dat kan ik me goed voorstellen, dat is ook niet leuk.
Ik heb hier 2 jaar geleden gesprekken over gehad met een psycholoog en wat ik ook in m'n OP schrijf, ik kan er over het algemeen goed mee omgaan. Samen met mijn gezin geniet ik van het leven, met af en toe een hele rauwe rand, zoals vandaag. Vaak getriggerd door een situatie of gebeurtenis, in dit geval een vriendin die ongewenst zwanger blijkt.
Soms wordt het me allemaal even teveel, maar dat vind ik in ieder geval niet abnormaal ?
Het helpt me dan om mijn gevoelens te uiten en te delen, in dit geval hier, omdat ik twee jaar geleden ook veel steun heb gekregen van mensen op het forum hier Dat kan ik me goed voorstellen, dat is ook niet leuk.
