Psyche
alle pijlers
gelogen over ziekte
donderdag 27 november 2014 om 07:27
Inderdaad, regel het vandaag, dan ben je er vanaf.
Je huisarts heeft beroepsgeheim, maar waarom vertel je het niet aan je familie, op een gegeven moment komen ze er misschien toch achter.
Ik weet niet wat voor ziekte je gelogen hebt, maar besef je wel dat je dat je hele leven bij je kan dragen, als je die ziekte echt gehad zou hebben.
Dus van de een op de andere dag stoppen met liegen gaat niet.
Je familie heeft het daar over een paar jaar nog steeds over waarschijnlijk.
Je huisarts heeft beroepsgeheim, maar waarom vertel je het niet aan je familie, op een gegeven moment komen ze er misschien toch achter.
Ik weet niet wat voor ziekte je gelogen hebt, maar besef je wel dat je dat je hele leven bij je kan dragen, als je die ziekte echt gehad zou hebben.
Dus van de een op de andere dag stoppen met liegen gaat niet.
Je familie heeft het daar over een paar jaar nog steeds over waarschijnlijk.
donderdag 27 november 2014 om 07:52
quote:GateKeeper schreef op 27 november 2014 @ 07:48:
Als je in staat bent om te liegen over een ernstige ziekte dan klopt er iets niet in je bovenkamer. Kom je aandacht tekort?Wat een flauwe reactie zeg. Hij zegt toch zelf al dat hij hiervoor hulp moet krijgen? Dit is een beetje als schoppen als iemand al ligt. Flauw, laf en totaal onnodig.
Als je in staat bent om te liegen over een ernstige ziekte dan klopt er iets niet in je bovenkamer. Kom je aandacht tekort?Wat een flauwe reactie zeg. Hij zegt toch zelf al dat hij hiervoor hulp moet krijgen? Dit is een beetje als schoppen als iemand al ligt. Flauw, laf en totaal onnodig.
donderdag 27 november 2014 om 08:14
quote:sorende schreef op 27 november 2014 @ 07:37:
Doe het vandaag inderdaad. Hoe langer je wacht, hoe meer je verstrikt in je leugens en hoe moeilijker het wordt.
+1
Heb helaas van dichtbij gezien wat zoiets met een gezin kan doen, en dat is niet fraai. Het is inmiddels jaaaaaren geleden en ondanks goede intenties van alle kanten ligt die hele familie uit elkaar.
Doe het vandaag inderdaad. Hoe langer je wacht, hoe meer je verstrikt in je leugens en hoe moeilijker het wordt.
+1
Heb helaas van dichtbij gezien wat zoiets met een gezin kan doen, en dat is niet fraai. Het is inmiddels jaaaaaren geleden en ondanks goede intenties van alle kanten ligt die hele familie uit elkaar.
donderdag 27 november 2014 om 08:17
Inderdaad, van de huisarts hoef je niets te vrezen, sterker nog; hij zal als geen ander begrijpen waarom je dit gedaan hebt. Maar doorvertellen zal hij het nooit. Dat mag hij gewoon niet.
Wat je familie betreft; is die ziekte, die je gefaket hebt, erfelijk? Is het iets waar zij zich, voor zichzelf of eventuele kinderen, ook zorgen om zouden kunnen maken? Want in dat geval zou ik ook bij hen schoon schip maken.
Het was niet slim, maar als jij kunt uitleggen dat het destijds even helemaal mis was met je, dan zal daar toch wel begrip voor zijn?
Sterkte in ieder geval.
Wat je familie betreft; is die ziekte, die je gefaket hebt, erfelijk? Is het iets waar zij zich, voor zichzelf of eventuele kinderen, ook zorgen om zouden kunnen maken? Want in dat geval zou ik ook bij hen schoon schip maken.
Het was niet slim, maar als jij kunt uitleggen dat het destijds even helemaal mis was met je, dan zal daar toch wel begrip voor zijn?
Sterkte in ieder geval.
donderdag 27 november 2014 om 08:20
Lastig verhaal. Het is uiteraard vreselijk wat je hebt gedaan en je zou iedereen de waarheid moeten vertellen. De huisarts moet de waarheid weten en die zal zijn of haar mond moeten houden.
Je omgeving moet het weten, maar de kans is zeer groot dat mensen je laten vallen.
Ik heb in mijn omgeving iemand gehad die dit ook heeft geflikt.
We zien deze persoon nooit meer. We willen er niets meer mee te maken hebben.
Familie zal jou misschien niet snel laten vallen, vrienden kun je mogelijk verliezen. Dat is begrijpelijk.
Je moet zelf bedenken of je kunt en wilt leven met deze enorme leugen.
De waarheid komt altijd uit, dus volgens mij kun je de schade beperken door het eerder te vertellen dan je omgeving het uit het roddelcircuit verneemt.
Je omgeving moet het weten, maar de kans is zeer groot dat mensen je laten vallen.
Ik heb in mijn omgeving iemand gehad die dit ook heeft geflikt.
We zien deze persoon nooit meer. We willen er niets meer mee te maken hebben.
Familie zal jou misschien niet snel laten vallen, vrienden kun je mogelijk verliezen. Dat is begrijpelijk.
Je moet zelf bedenken of je kunt en wilt leven met deze enorme leugen.
De waarheid komt altijd uit, dus volgens mij kun je de schade beperken door het eerder te vertellen dan je omgeving het uit het roddelcircuit verneemt.
donderdag 27 november 2014 om 08:25
quote:whopper schreef op 27 november 2014 @ 07:52:
[...]
Wat een flauwe reactie zeg. Hij zegt toch zelf al dat hij hiervoor hulp moet krijgen? Dit is een beetje als schoppen als iemand al ligt. Flauw, laf en totaal onnodig.
Mag jij vinden. Ik vind iemand die dit kan verzinnen ronduit gestoord. Een normaal mens verzint dit niet. Het verdriet waarmee je je naaste opzettelijk mee opzadelt....
Ik vind dit geen foutje hoor. Dus ga niet over zijn rug zitten wrijven over wat goed het is dat hij t op gaat biechten. Weinig begrip voor zo'n actie.
[...]
Wat een flauwe reactie zeg. Hij zegt toch zelf al dat hij hiervoor hulp moet krijgen? Dit is een beetje als schoppen als iemand al ligt. Flauw, laf en totaal onnodig.
Mag jij vinden. Ik vind iemand die dit kan verzinnen ronduit gestoord. Een normaal mens verzint dit niet. Het verdriet waarmee je je naaste opzettelijk mee opzadelt....
Ik vind dit geen foutje hoor. Dus ga niet over zijn rug zitten wrijven over wat goed het is dat hij t op gaat biechten. Weinig begrip voor zo'n actie.
donderdag 27 november 2014 om 08:31
quote:whopper schreef op 27 november 2014 @ 07:52:
[...]
Wat een flauwe reactie zeg. Hij zegt toch zelf al dat hij hiervoor hulp moet krijgen? Dit is een beetje als schoppen als iemand al ligt. Flauw, laf en totaal onnodig.
Ja zeg, laten we iemand die dit flikt gaan vertroetelen...
Iemand mag wel even wakker worden geschud. Je mag best boeten voor je fouten.
[...]
Wat een flauwe reactie zeg. Hij zegt toch zelf al dat hij hiervoor hulp moet krijgen? Dit is een beetje als schoppen als iemand al ligt. Flauw, laf en totaal onnodig.
Ja zeg, laten we iemand die dit flikt gaan vertroetelen...
Iemand mag wel even wakker worden geschud. Je mag best boeten voor je fouten.
donderdag 27 november 2014 om 08:38
quote:hans85 schreef op 27 november 2014 @ 08:32:
Ik wil dit eerst met alleen mijn huisarts bespreken en ook op me daarop te kunnen richten qua hulp. Misschien snapt niemand dat maar het opbiechten bij je huisarts is voor mij een grote stap.
Ik hoop alleen dat als ik het verteld heb aan de huisarts en er hulp voor krijg, ik mezelf daarmee kan helpen. Ik wil niet dat mn familie en omgeving het ooit te weten komen. En wil dat ook zo houden. Niet omdat het egoïstisch is, ik wil hun niet nog meer kwetsen. Ook al heb ik dat gedaan en ja dat weet ik.Natuurlijk is opbiechten een grote stap, liegen over een ziekte is niet niks. Het komt toch wel uit en anders komt er wel een moment dat je het schuldgevoel niet meer aan kunt. Het niet zeggen omdat je daarmee je familie kwetst is een soort van excuus.
Ik wil dit eerst met alleen mijn huisarts bespreken en ook op me daarop te kunnen richten qua hulp. Misschien snapt niemand dat maar het opbiechten bij je huisarts is voor mij een grote stap.
Ik hoop alleen dat als ik het verteld heb aan de huisarts en er hulp voor krijg, ik mezelf daarmee kan helpen. Ik wil niet dat mn familie en omgeving het ooit te weten komen. En wil dat ook zo houden. Niet omdat het egoïstisch is, ik wil hun niet nog meer kwetsen. Ook al heb ik dat gedaan en ja dat weet ik.Natuurlijk is opbiechten een grote stap, liegen over een ziekte is niet niks. Het komt toch wel uit en anders komt er wel een moment dat je het schuldgevoel niet meer aan kunt. Het niet zeggen omdat je daarmee je familie kwetst is een soort van excuus.
donderdag 27 november 2014 om 08:39
donderdag 27 november 2014 om 08:41
quote:GateKeeper schreef op 27 november 2014 @ 08:25:
[...]
Mag jij vinden. Ik vind iemand die dit kan verzinnen ronduit gestoord. Een normaal mens verzint dit niet. Het verdriet waarmee je je naaste opzettelijk mee opzadelt....
Ik vind dit geen foutje hoor. Dus ga niet over zijn rug zitten wrijven over wat goed het is dat hij t op gaat biechten. Weinig begrip voor zo'n actie.
Sja, wat is normaal.
Ik word bijna afgemaakt als ik in een ander topic een vrouw die na acht jaar nog om haar dode kat huilt voorzichtig opper hulp te zoeken, jij vindt het geen probleem iemand die hier toegeeft hulp nodig te hebben een trap na te geven. Wat vinden we nog normaal, vraag ik me dan af.
[...]
Mag jij vinden. Ik vind iemand die dit kan verzinnen ronduit gestoord. Een normaal mens verzint dit niet. Het verdriet waarmee je je naaste opzettelijk mee opzadelt....
Ik vind dit geen foutje hoor. Dus ga niet over zijn rug zitten wrijven over wat goed het is dat hij t op gaat biechten. Weinig begrip voor zo'n actie.
Sja, wat is normaal.
Ik word bijna afgemaakt als ik in een ander topic een vrouw die na acht jaar nog om haar dode kat huilt voorzichtig opper hulp te zoeken, jij vindt het geen probleem iemand die hier toegeeft hulp nodig te hebben een trap na te geven. Wat vinden we nog normaal, vraag ik me dan af.
donderdag 27 november 2014 om 08:42
Iemand in mijn omgeving heeft dit gedaan. Het stomme is: je weet gewoon dat het niet klopt, maar je kunt je vinger er niet opleggen. Daardoor voel je je erg schuldig, want je twijfelt immers aan iemand die een ernstige ziekte heeft. Het heeft inderdaad grote gevolgen voor de omgeving. Het drijft een wig tussen mensen die de "patiënt" wel geloven en degenen die gerede twijfels hebben. Voor mij was het niet zo naast dat ik er persoonlijk door gekwetst werd maar voor de naaste familie was het natuurlijk vreselijk omdat die niet wisten waar ze aan toe waren. Het schijnt trouwens best vaak voor te komen dat mensen dit doen.
TO, ik zou dit zo snel mogelijk met je huisarts bespreken. Vraag hem of haar hulp om dit aan je naaste familie te vertellen. Dat zal een heel moeilijk moment zijn, maar doe je het niet, dan vrees ik dat het als een donkere wolk boven je zal blijven hangen. Vraag ook om hulp. Want inderdaad, als je zoiets doet, dan is er waarschijnlijk méér aan de hand. Ik wens je sterkte, want er is moed voor nodig om eerlijk te zijn.
edit: ik zie dat je de huisarts inmiddels hebt gebeld. Dat is een goede eerste stap. Misschien kun je nog even terugbellen en bij de assistente aankondigen dat je een moeilijke kwestie wilt bespreken. Dan is de huisarts van te voren op de hoogte, dat geeft een wat makkelijker ingang. Bovendien kan dan zo nodig extra tijd ingeruimd worden.
TO, ik zou dit zo snel mogelijk met je huisarts bespreken. Vraag hem of haar hulp om dit aan je naaste familie te vertellen. Dat zal een heel moeilijk moment zijn, maar doe je het niet, dan vrees ik dat het als een donkere wolk boven je zal blijven hangen. Vraag ook om hulp. Want inderdaad, als je zoiets doet, dan is er waarschijnlijk méér aan de hand. Ik wens je sterkte, want er is moed voor nodig om eerlijk te zijn.
edit: ik zie dat je de huisarts inmiddels hebt gebeld. Dat is een goede eerste stap. Misschien kun je nog even terugbellen en bij de assistente aankondigen dat je een moeilijke kwestie wilt bespreken. Dan is de huisarts van te voren op de hoogte, dat geeft een wat makkelijker ingang. Bovendien kan dan zo nodig extra tijd ingeruimd worden.
donderdag 27 november 2014 om 08:45
quote:hans85 schreef op 27 november 2014 @ 08:34:
Heb zojuist de huisarts gebeld, maar die zit vandaag vol en morgen zijn vrije dag dus het word nu a.s maandag.
Iemand tips hoe ik zo'n gesprek op gang kan brengen?
Nogmaals bedankt al voor de reacties.Toch maar gewoon met de deur in huis vallen denk ik. De kans lijkt me trouwens groot dat hij/zij er zelf al over begint (je schreef immers iets over een huisarts die 'in je nek hijgt').
Heb zojuist de huisarts gebeld, maar die zit vandaag vol en morgen zijn vrije dag dus het word nu a.s maandag.
Iemand tips hoe ik zo'n gesprek op gang kan brengen?
Nogmaals bedankt al voor de reacties.Toch maar gewoon met de deur in huis vallen denk ik. De kans lijkt me trouwens groot dat hij/zij er zelf al over begint (je schreef immers iets over een huisarts die 'in je nek hijgt').
donderdag 27 november 2014 om 08:51
quote:hans85 schreef op 27 november 2014 @ 08:49:
Ik denk dat ik gewoon begin dat ik wat vertellen wil, en hem dit in vertrouwen vertel. En of het tussen hem en mij kan blijven.
En dan vertel dat die ziekte gelogen is, ik weet dat het fout en slecht is. En ik er hulp voor wil.
Puur eerst voor mijzelf, en op den duur (misschien) aan mijn familie wil vertellen.Maar de huisarts zal dit toch al wel weten? Hij heeft toch jouw medisch dossier, waarin geen aanwijzingen voor een ziekte staan?
Ik denk dat ik gewoon begin dat ik wat vertellen wil, en hem dit in vertrouwen vertel. En of het tussen hem en mij kan blijven.
En dan vertel dat die ziekte gelogen is, ik weet dat het fout en slecht is. En ik er hulp voor wil.
Puur eerst voor mijzelf, en op den duur (misschien) aan mijn familie wil vertellen.Maar de huisarts zal dit toch al wel weten? Hij heeft toch jouw medisch dossier, waarin geen aanwijzingen voor een ziekte staan?
