Kinderen
alle pijlers
Omgangsregeling
vrijdag 12 december 2014 om 20:50
Hoi,
Ik zit met een probleem en zou graag van jullie tips krijgen hoe hier mee om te gaan.
Ik ben alweer een tijd gescheiden en ieder jaar maken we een nieuwe omgangsregeling. In principe zijn ze om het weekend en halve vakanties bij hem. Maar het is mij de afgelopen jaren steeds meer gaan opvallen dat hij de kinderen steeds minder heeft. Hij haalt ze steeds later op, brengt ze eerder terug, wil zelf het rooster maken en deelt zichzelf dan minder bij vakanties in... De kinderen (3 pubers van 17, 15 en 14) vinden het best, vader vindt het best, maar ik merk dat ik het niet best vind. En dan kun je zeggen: accepteer het, leg het naast je neer, je voert een strijd voor jezelf, die er voor 4 anderen niet hoeft te zijn, je trekt toch aan het kortste eind.
Maar als ik dat doe (en ik neig er wel steeds meer naar) heb ik het gevoel/idee dat ik mezelf zo wegcijfer, niet voor mezelf en wat ik wil opkom....
Iemand tips hoe hier mee om te gaan voor mezelf? Of misschien wel een nieuwe zichtswijze waardoor ik het makkelijker kan accepteren? Want nogmaals: het is een strijd die ik voornamelijk in mezelf voer op dit moment en kost te veel energie....
Ik zit met een probleem en zou graag van jullie tips krijgen hoe hier mee om te gaan.
Ik ben alweer een tijd gescheiden en ieder jaar maken we een nieuwe omgangsregeling. In principe zijn ze om het weekend en halve vakanties bij hem. Maar het is mij de afgelopen jaren steeds meer gaan opvallen dat hij de kinderen steeds minder heeft. Hij haalt ze steeds later op, brengt ze eerder terug, wil zelf het rooster maken en deelt zichzelf dan minder bij vakanties in... De kinderen (3 pubers van 17, 15 en 14) vinden het best, vader vindt het best, maar ik merk dat ik het niet best vind. En dan kun je zeggen: accepteer het, leg het naast je neer, je voert een strijd voor jezelf, die er voor 4 anderen niet hoeft te zijn, je trekt toch aan het kortste eind.
Maar als ik dat doe (en ik neig er wel steeds meer naar) heb ik het gevoel/idee dat ik mezelf zo wegcijfer, niet voor mezelf en wat ik wil opkom....
Iemand tips hoe hier mee om te gaan voor mezelf? Of misschien wel een nieuwe zichtswijze waardoor ik het makkelijker kan accepteren? Want nogmaals: het is een strijd die ik voornamelijk in mezelf voer op dit moment en kost te veel energie....
vrijdag 12 december 2014 om 21:53
quote:yajes schreef op 12 december 2014 @ 21:46:
Regel een oppas indien nodig. Omgangsregeling is voor ouder en kind. Maar jouw kinderen zijn al pubers en die zitten echt niet meer op verplichte bezoekjes te wachten.
Wees niet zo star.Welk kind van 14 heeft nu een oppas nodig? Laat staan 1 van 17. Dat kun je die kinderen niet aandoen, wie moet dan oppassen? Een klasgenootje
Regel een oppas indien nodig. Omgangsregeling is voor ouder en kind. Maar jouw kinderen zijn al pubers en die zitten echt niet meer op verplichte bezoekjes te wachten.
Wees niet zo star.Welk kind van 14 heeft nu een oppas nodig? Laat staan 1 van 17. Dat kun je die kinderen niet aandoen, wie moet dan oppassen? Een klasgenootje
vrijdag 12 december 2014 om 21:54
quote:patchouli_ schreef op 12 december 2014 @ 21:42:
[...]
Een vader heeft wel degelijk zorgplicht. Alleen worden kinderen er vaak heel ongelukkig van als vader tegen zijn zin met de kinderen op moet trekken en daarom gebeurt dat meestal niet. Maar vaders hebben net zo goed zorgplicht als moeders, en horen zich aan de afgesproken verdeling van zorg- en opvoedingstaken te houden.Misschien vinden de kinderen het ook wel best zo omdat ze wel aanvoelen dat hun vader wat onverschillig wordt. Ik weet niet of dat wel zo goed is. Jammer dat je ex zo reageert, onder invloed van zijn vriendin? Ik zou niet bij hem gaan 'zeuren' maar wel het onderwerp niet laten liggen.
[...]
Een vader heeft wel degelijk zorgplicht. Alleen worden kinderen er vaak heel ongelukkig van als vader tegen zijn zin met de kinderen op moet trekken en daarom gebeurt dat meestal niet. Maar vaders hebben net zo goed zorgplicht als moeders, en horen zich aan de afgesproken verdeling van zorg- en opvoedingstaken te houden.Misschien vinden de kinderen het ook wel best zo omdat ze wel aanvoelen dat hun vader wat onverschillig wordt. Ik weet niet of dat wel zo goed is. Jammer dat je ex zo reageert, onder invloed van zijn vriendin? Ik zou niet bij hem gaan 'zeuren' maar wel het onderwerp niet laten liggen.
Broeva!!! Haro!!!
vrijdag 12 december 2014 om 21:54
vrijdag 12 december 2014 om 21:54
vrijdag 12 december 2014 om 21:58
Flinte, door dit topic te openen heb je al een stap gezet. Je vraagt naar ideeën en tips om de knop om te zetten. Vind ik alleen maar getuigen van moed en goede wil.
Het zou fijn zijn als je een goede energetische therapeut vindt, het doorbreken van deze oude patronen kan je niet alleen. En steuntje in de rug kun je wel gebruiken. Het is pittig om alleen voor 3 kinderen te zorgen!
Ik heb zelf een co ouderschap. Wat betreft de verdeling zorg en tijd voor mezelf is het heerlijk. Maar geloof me, co ouderschap met iemand waar niet mee samen te werken is, is alles behalve rustgevend.
Het zou fijn zijn als je een goede energetische therapeut vindt, het doorbreken van deze oude patronen kan je niet alleen. En steuntje in de rug kun je wel gebruiken. Het is pittig om alleen voor 3 kinderen te zorgen!
Ik heb zelf een co ouderschap. Wat betreft de verdeling zorg en tijd voor mezelf is het heerlijk. Maar geloof me, co ouderschap met iemand waar niet mee samen te werken is, is alles behalve rustgevend.
vrijdag 12 december 2014 om 21:58
quote:koko67 schreef op 12 december 2014 @ 21:54:
Verdedig je niet zo joh. En ga je niet schuldig voelen. Er is geen moeder op aarde die niet af en toe wenst even lekker alleen te willen zijn. Even geen pubers om je heen. En zeker als er geen partner is waar je dingen mee kan delen is het volkomen logisch dat je soms even zonder wil....
Ja dat begrijp ik ook. Ik ben zelf ook alleen met dochter en zij logeert ook gemiddeld 1x per maand zodat ik mijn eigen tijd heb.
Maar daar is de omgangsregeling niet voor. Als zowel pubers als vader het prima vinden dat de bezoekmomenten minder worden, dan is dat toch prima?
Omgangsregeling is er niet zodat moeder lekker op stap kan. Daar heb je dan een oppas voor.
Verdedig je niet zo joh. En ga je niet schuldig voelen. Er is geen moeder op aarde die niet af en toe wenst even lekker alleen te willen zijn. Even geen pubers om je heen. En zeker als er geen partner is waar je dingen mee kan delen is het volkomen logisch dat je soms even zonder wil....
Ja dat begrijp ik ook. Ik ben zelf ook alleen met dochter en zij logeert ook gemiddeld 1x per maand zodat ik mijn eigen tijd heb.
Maar daar is de omgangsregeling niet voor. Als zowel pubers als vader het prima vinden dat de bezoekmomenten minder worden, dan is dat toch prima?
Omgangsregeling is er niet zodat moeder lekker op stap kan. Daar heb je dan een oppas voor.
vrijdag 12 december 2014 om 23:00
Ik hoef ook geen oppas te regelen hoor. En de kids geven ook aan dat het geen probleem is. Het is puur mijn eigen ding dat ik dat lastig vind en daar mee aan de slag moet. En Sjoekeh, ik geloof idd dat een goede energetische therapeut me daarbij kan helpen.
En Misspoez, het is idd mijn keuze en die keuzes van mij breken me nu soms op nu ze steeds minder gaan...
Koko67, fijn om te lezen!! Je hebt gelijk!
En Misspoez, het is idd mijn keuze en die keuzes van mij breken me nu soms op nu ze steeds minder gaan...
Koko67, fijn om te lezen!! Je hebt gelijk!
vrijdag 12 december 2014 om 23:02
Die pubers gaan echt niet in 7 sloten tegelijk sukkelen omdat jij er es een avond (of zelfs een nacht) niet bent.
Binnenkort gaat de oudste misschien zelf studeren, gaat misschien op kamers, ze gaan met vrienden op stap, ... en tenzij je echte huismussen hebt, gaan ze alsmaar minder thuis zijn de komende jaren.
Ik zou er zelf dus van genieten zolang ze zelf nog af en toe willen thuisblijven . En gewoon af en toe zelf op stap gaan als je er behoefte aan hebt.
Maar kennelijk hebben ze een heel andere band met hun vader dan met jou en vinden ze het geen ramp om hem minder te zien. Anders hadden ze dat tijdens hun puberkuren er wel al es uitgesmeten
. En ze kennen ook zijn adres, ze weten waar hij woont en ze kunnen er waarschijnlijk ook nog es (met openbaar vervoer) zelf geraken. Zeker die van 17.
Overigens ken ik sowieso weinig 17-jarigen die zich nog strikt aan de bezoekregeling van mam of pap houden. Uiteindelijk zitten ze meestal toch het vaakst daar waar ze naar school gaan en hun vrienden wonen (tenzij de ouders echt maar 1 straat van elkaar wonen bijvoorbeeld).
Wees ergens dus blij dat ze zich duidelijk "thuis" voelen bij jou . Ook al heb je 't zelf misschien iets minder graag dat ze zich "te thuis" voelen.
Binnenkort gaat de oudste misschien zelf studeren, gaat misschien op kamers, ze gaan met vrienden op stap, ... en tenzij je echte huismussen hebt, gaan ze alsmaar minder thuis zijn de komende jaren.
Ik zou er zelf dus van genieten zolang ze zelf nog af en toe willen thuisblijven . En gewoon af en toe zelf op stap gaan als je er behoefte aan hebt.
Maar kennelijk hebben ze een heel andere band met hun vader dan met jou en vinden ze het geen ramp om hem minder te zien. Anders hadden ze dat tijdens hun puberkuren er wel al es uitgesmeten
. En ze kennen ook zijn adres, ze weten waar hij woont en ze kunnen er waarschijnlijk ook nog es (met openbaar vervoer) zelf geraken. Zeker die van 17.Overigens ken ik sowieso weinig 17-jarigen die zich nog strikt aan de bezoekregeling van mam of pap houden. Uiteindelijk zitten ze meestal toch het vaakst daar waar ze naar school gaan en hun vrienden wonen (tenzij de ouders echt maar 1 straat van elkaar wonen bijvoorbeeld).
Wees ergens dus blij dat ze zich duidelijk "thuis" voelen bij jou . Ook al heb je 't zelf misschien iets minder graag dat ze zich "te thuis" voelen.
vrijdag 12 december 2014 om 23:22
quote:happy-daddy schreef op 12 december 2014 @ 21:50:
[...]
Dat klopt dat de vader zorgplicht heeft.
Die zorgplicht houdt op bij betaling van alimentatie.
Ooit al eens gehoord dat vader lbio heeft ingeschakeld omdat mama het verrekt om het kind aan papa mee te geven?
Ooit al eens gehoord dat mama in gijzeling wordt genomen omdat ze het verrekt om het kind aan papa mee te geven?
Ooit al eens gehoord dat papa geen alimentatie meer hoeft te betalen omdat ze het verrekt om het kind aan papa mee te geven?
Nee he, dit omdat de zorgplicht niet hetzelfde is als omgangsrecht.
Of populair gezegd : alimentatie zorgt er niet voor dat je aapjes mag kijken.
Goddank begint dat nu wel heel langzaam te veranderen.
Doe eens niet zo agressief. Dit topic gaat over een verzakende vader. Spugen op moeders die tegenwerken is hier niet relevant.
En daarnaast zit je appels met peren te vergelijken. Zorgplicht is niet louter financieel. Dat is nu net iets wat veranderd is in de afgelopen jaren. Met alimentatie koop je niet je verplichting daadwerkelijk te zorgen af. Het is alleen erg moeilijk af te dwingen omdat daarbij bijna onvermijdelijk het kind de dupe wordt.
[...]
Dat klopt dat de vader zorgplicht heeft.
Die zorgplicht houdt op bij betaling van alimentatie.
Ooit al eens gehoord dat vader lbio heeft ingeschakeld omdat mama het verrekt om het kind aan papa mee te geven?
Ooit al eens gehoord dat mama in gijzeling wordt genomen omdat ze het verrekt om het kind aan papa mee te geven?
Ooit al eens gehoord dat papa geen alimentatie meer hoeft te betalen omdat ze het verrekt om het kind aan papa mee te geven?
Nee he, dit omdat de zorgplicht niet hetzelfde is als omgangsrecht.
Of populair gezegd : alimentatie zorgt er niet voor dat je aapjes mag kijken.
Goddank begint dat nu wel heel langzaam te veranderen.
Doe eens niet zo agressief. Dit topic gaat over een verzakende vader. Spugen op moeders die tegenwerken is hier niet relevant.
En daarnaast zit je appels met peren te vergelijken. Zorgplicht is niet louter financieel. Dat is nu net iets wat veranderd is in de afgelopen jaren. Met alimentatie koop je niet je verplichting daadwerkelijk te zorgen af. Het is alleen erg moeilijk af te dwingen omdat daarbij bijna onvermijdelijk het kind de dupe wordt.
vrijdag 12 december 2014 om 23:26
quote:lonabonaventura schreef op 12 december 2014 @ 21:54:
[...]
Misschien vinden de kinderen het ook wel best zo omdat ze wel aanvoelen dat hun vader wat onverschillig wordt. Ik weet niet of dat wel zo goed is. Jammer dat je ex zo reageert, onder invloed van zijn vriendin? Ik zou niet bij hem gaan 'zeuren' maar wel het onderwerp niet laten liggen.
Ik zou er persoonlijk alleen werk van maken als de kinderen er echt last van zouden hebben. Als ze het zo wel goed vinden, zou ik op die leeftijd het regelen van contact met vader in hun eigen handen leggen.
Echter in vakanties lijkt het me niet in het belang van de kinderen als ze weken alleen thuis zijn overdag. Moeder heeft minder vakantie dan de kinderen. Daar zou ik dus wel staan op goedeeen verdeling. Niet voor mijn eigen gemak, maar omdat dit voor de kinderen beter is.
[...]
Misschien vinden de kinderen het ook wel best zo omdat ze wel aanvoelen dat hun vader wat onverschillig wordt. Ik weet niet of dat wel zo goed is. Jammer dat je ex zo reageert, onder invloed van zijn vriendin? Ik zou niet bij hem gaan 'zeuren' maar wel het onderwerp niet laten liggen.
Ik zou er persoonlijk alleen werk van maken als de kinderen er echt last van zouden hebben. Als ze het zo wel goed vinden, zou ik op die leeftijd het regelen van contact met vader in hun eigen handen leggen.
Echter in vakanties lijkt het me niet in het belang van de kinderen als ze weken alleen thuis zijn overdag. Moeder heeft minder vakantie dan de kinderen. Daar zou ik dus wel staan op goedeeen verdeling. Niet voor mijn eigen gemak, maar omdat dit voor de kinderen beter is.
vrijdag 12 december 2014 om 23:34
Die omgangsregeling is er toch niet voor jou?
Als je kinderen het prima vinden en je ex het ook niet erg vindt dat hij ze minder ziet, waar bemoei jij je dan nog mee?
Hier is de frequentie waarmee mijn stiefkinderen hun vader (mijn man) bezoeken ook afgenomen toen ze pubers werden. Daar hebben we ons bij neergelegd, want je kunt pubers niet dwingen om de bezoekregeling te blijven nakomen. Ze krijgen steeds meer een eigen leven met hobby's, vriendjes, vriendinnetjes etc.
Waarom zou je gaan dwarsliggen?
Als jullie niet gescheiden waren zouden jullie kinderen ook steeds meer een eigen leven krijgen.
Waarom moet dat anders zijn omdat jij en je ex niet meer op hetzelfde adres wonen?
Als je kinderen het prima vinden en je ex het ook niet erg vindt dat hij ze minder ziet, waar bemoei jij je dan nog mee?
Hier is de frequentie waarmee mijn stiefkinderen hun vader (mijn man) bezoeken ook afgenomen toen ze pubers werden. Daar hebben we ons bij neergelegd, want je kunt pubers niet dwingen om de bezoekregeling te blijven nakomen. Ze krijgen steeds meer een eigen leven met hobby's, vriendjes, vriendinnetjes etc.
Waarom zou je gaan dwarsliggen?
Als jullie niet gescheiden waren zouden jullie kinderen ook steeds meer een eigen leven krijgen.
Waarom moet dat anders zijn omdat jij en je ex niet meer op hetzelfde adres wonen?
Beter onvolmaakt en echt dan gemaakt volmaakt - Beati pauperes spiritu
vrijdag 12 december 2014 om 23:54
quote:patchouli_ schreef op 12 december 2014 @ 23:22:
[...]
Doe eens niet zo agressief. Dit topic gaat over een verzakende vader. Spugen op moeders die tegenwerken is hier niet relevant.
En daarnaast zit je appels met peren te vergelijken. Zorgplicht is niet louter financieel. Dat is nu net iets wat veranderd is in de afgelopen jaren. Met alimentatie koop je niet je verplichting daadwerkelijk te zorgen af. Het is alleen erg moeilijk af te dwingen omdat daarbij bijna onvermijdelijk het kind de dupe wordt.
Hij verzaakt niet, de kinderen en vader vullen het alleen niet in naar de wens van moeder.
Zoals ze zelf zegt: de kinderen en vader vinden het wel goed zo.
Er is bijna geen ouder te vinden die zal zeggen ik betaal alimentatie ,dus hoef het kind niet meer te zien.
Nee hoor dat is heel simpel af te dwingen: de weigerende ouder mag zich op bureau melden en wordt in gijzeling genomen gedurende het weekend, totdat het kind bij de andere ouder is of totdat de andere ouder afziet van omgangsrecht. Daarnaast zou ook de alimentatie en het kindergeld gedurende de weigeringperiode met (minimaal)50% kunnen worden gekort.
Wedden dat de weigering heel snel stopt met deze maatregel.
[...]
Doe eens niet zo agressief. Dit topic gaat over een verzakende vader. Spugen op moeders die tegenwerken is hier niet relevant.
En daarnaast zit je appels met peren te vergelijken. Zorgplicht is niet louter financieel. Dat is nu net iets wat veranderd is in de afgelopen jaren. Met alimentatie koop je niet je verplichting daadwerkelijk te zorgen af. Het is alleen erg moeilijk af te dwingen omdat daarbij bijna onvermijdelijk het kind de dupe wordt.
Hij verzaakt niet, de kinderen en vader vullen het alleen niet in naar de wens van moeder.
Zoals ze zelf zegt: de kinderen en vader vinden het wel goed zo.
Er is bijna geen ouder te vinden die zal zeggen ik betaal alimentatie ,dus hoef het kind niet meer te zien.
Nee hoor dat is heel simpel af te dwingen: de weigerende ouder mag zich op bureau melden en wordt in gijzeling genomen gedurende het weekend, totdat het kind bij de andere ouder is of totdat de andere ouder afziet van omgangsrecht. Daarnaast zou ook de alimentatie en het kindergeld gedurende de weigeringperiode met (minimaal)50% kunnen worden gekort.
Wedden dat de weigering heel snel stopt met deze maatregel.
wie de toekomst als tegenwind ervaart, loopt in de verkeerde richting.
zaterdag 13 december 2014 om 00:01
Mijn kinderen hebben eerlijk gezegd niet zoveel te willen. Ze zijn een week bij mama en een week bij papa. Waarom?
Omdat wij het zeggen, daarom.
Mijn jongste klaagt soms een beetje, wil niet naar papa. Hij heeft last van de 2e leg van papa, het is ook niet altijd leuk om met een kleintje van 3 rekening te houden als je 15 bent.
Dat snap ik, maar hij zal verder in het leven ook rekening moeten houden met anderen, dus hij zal toch moeten.
Omdat wij het zeggen, daarom.
Mijn jongste klaagt soms een beetje, wil niet naar papa. Hij heeft last van de 2e leg van papa, het is ook niet altijd leuk om met een kleintje van 3 rekening te houden als je 15 bent.
Dat snap ik, maar hij zal verder in het leven ook rekening moeten houden met anderen, dus hij zal toch moeten.
zaterdag 13 december 2014 om 00:07
quote:patchouli_ schreef op 13 december 2014 @ 00:01:
Ik zou zeggen: open een topic. De vraag van TO gaat ergens anders over.
Over het verzaken: daar verschillen we dan over van mening.
De vraag van TS ging erover of ze zich daar druk over moet maken dat de omgangsregeling niet meer 50/50 verdeeld is.
Daarover heeft ze ook van mij en anderen een antwoord gekregen.
Jij sprak me daarna aan over zorgplicht.
Daarop heb ik jou een antwoord gegeven.
Ik zou zeggen: open een topic. De vraag van TO gaat ergens anders over.
Over het verzaken: daar verschillen we dan over van mening.
De vraag van TS ging erover of ze zich daar druk over moet maken dat de omgangsregeling niet meer 50/50 verdeeld is.
Daarover heeft ze ook van mij en anderen een antwoord gekregen.
Jij sprak me daarna aan over zorgplicht.
Daarop heb ik jou een antwoord gegeven.
wie de toekomst als tegenwind ervaart, loopt in de verkeerde richting.
zaterdag 13 december 2014 om 00:17
quote:koko67 schreef op 13 december 2014 @ 00:01:
Mijn kinderen hebben eerlijk gezegd niet zoveel te willen. Ze zijn een week bij mama en een week bij papa. Waarom?
Omdat wij het zeggen, daarom.
Mijn jongste klaagt soms een beetje, wil niet naar papa. Hij heeft last van de 2e leg van papa, het is ook niet altijd leuk om met een kleintje van 3 rekening te houden als je 15 bent.
Dat snap ik, maar hij zal verder in het leven ook rekening moeten houden met anderen, dus hij zal toch moeten.Dit vind ik echt een voorbeeld van hoe de kinderen dus 'slachtoffer' zijn van de beslissing van hun ouders om te gaan scheiden.
Mijn kinderen hebben eerlijk gezegd niet zoveel te willen. Ze zijn een week bij mama en een week bij papa. Waarom?
Omdat wij het zeggen, daarom.
Mijn jongste klaagt soms een beetje, wil niet naar papa. Hij heeft last van de 2e leg van papa, het is ook niet altijd leuk om met een kleintje van 3 rekening te houden als je 15 bent.
Dat snap ik, maar hij zal verder in het leven ook rekening moeten houden met anderen, dus hij zal toch moeten.Dit vind ik echt een voorbeeld van hoe de kinderen dus 'slachtoffer' zijn van de beslissing van hun ouders om te gaan scheiden.
Beter onvolmaakt en echt dan gemaakt volmaakt - Beati pauperes spiritu
zaterdag 13 december 2014 om 07:44
Hoe wil je het dan noemen koko? Ik kan er ook niets anders van maken. Ik snap heus dat scheiden soms onvermijdelijk is. Maar dan is het zaak om te bekijken hoe dat het beste opgelost kan worden, en dan horen kinderen voorop te staan. Dat lees ik niet terug wanneer een puber van 15 ( voor wie al zoveel in het leven verandert ) gedwongen rekening moet houden met een tweede leg waar hij last van heeft en zich misschien niet welkom voelt. Ik kan mij zo voorstellen dat het voor hem fijner is om een vaste basis te hebben. Maar dat mag niet omdat de ouders het zo hebben besloten. Dan staat zijn belang dus niet voorop.
zaterdag 13 december 2014 om 08:00
Eigenlijk heb je dus twee problemen. De eerste is dat je tijd voor jezelf wil. Wat patchouli als eerste zegt, sluit ik me helemaal bij aan. Je pubers hadden sowieso bij je op de bank gehangen. Zoek een manier waardoor je meer tijd voor jezelf hebt.
Dan blijft er nog over dat je kinderen hun vader weinig zien. Ik vind wel dat hij als vader verzaakt als hij de kinderen zo weinig ziet en verder is er niks. Hij kan zich aan de omgangsregeling houden, maar vader ben je 24 uur per dag, voor altijd. Dat betekent niet dat je de hele dagen aanwezig moet zijn, maar zeker niet dat je ze het idee moet geven dat je ze zo weinig mogelijk in je leven wil. Of heb alleen jij dat idee? Hoe denken je kinderen over hun vader? Zoeken ze contact als er bijzondere dingen zijn?
Dan blijft er nog over dat je kinderen hun vader weinig zien. Ik vind wel dat hij als vader verzaakt als hij de kinderen zo weinig ziet en verder is er niks. Hij kan zich aan de omgangsregeling houden, maar vader ben je 24 uur per dag, voor altijd. Dat betekent niet dat je de hele dagen aanwezig moet zijn, maar zeker niet dat je ze het idee moet geven dat je ze zo weinig mogelijk in je leven wil. Of heb alleen jij dat idee? Hoe denken je kinderen over hun vader? Zoeken ze contact als er bijzondere dingen zijn?
zaterdag 13 december 2014 om 08:36
Gevoelsmatig liggen de verhoudingen scheef omdat jij ook wel wat meer tijd voor jezelf zou willen net als vader.
Eigenlijk begrijp ik dat wel. Ook al zijn jou kinderen ouder en redelijk zelfstandig, je draagt op dat moment zorg en houdt daar rekening mee
Mijn zoon is de helft van de tijd bij vader en ik kan echt genieten van de tijd die ik voor mijzelf heb (oei durf ik dat hardop te zeggen op het viva forum )
Ik geniet uiteraard ook als hij er wel is
Maar tegelijkertijd realiseer ik mij wel dat dat een luxe is al die ik tijd, als ik niet gescheiden zo zijn zou ik die tijd niet hebben.
Als het jezelf niet lukt om die knop om te zetten om dit los te laten kan je daar professionale hulp bij zoeken, iets dat bij je past.
Ikzelf vind het ook lastig knoppen om te zetten als het om emoties gaat en heb daar goede hulp bij gehad van een psycholoog
Eigenlijk begrijp ik dat wel. Ook al zijn jou kinderen ouder en redelijk zelfstandig, je draagt op dat moment zorg en houdt daar rekening mee
Mijn zoon is de helft van de tijd bij vader en ik kan echt genieten van de tijd die ik voor mijzelf heb (oei durf ik dat hardop te zeggen op het viva forum )
Ik geniet uiteraard ook als hij er wel is
Maar tegelijkertijd realiseer ik mij wel dat dat een luxe is al die ik tijd, als ik niet gescheiden zo zijn zou ik die tijd niet hebben.
Als het jezelf niet lukt om die knop om te zetten om dit los te laten kan je daar professionale hulp bij zoeken, iets dat bij je past.
Ikzelf vind het ook lastig knoppen om te zetten als het om emoties gaat en heb daar goede hulp bij gehad van een psycholoog
Wie wind zaait zal storm oogsten
zaterdag 13 december 2014 om 10:17
Ik snap ook goed dat TO wat tijd voor zichzelf wil hebben. Maar haar kinderen zijn liever thuis, en haar ex ziet het niet echt zitten om meer te zorgen. Wat is er dan voor optie over? Het zijn pubers dus dwingen gaat lastig en de andere ouder dwingen tot meer zorg werkt meestal ook al niet. Blijft over de kinderen meer loslaten nu ze ouder worden. Zij willen meer zeggenschap over waar ze zijn in de weekenden. Dan moeten ze ook bepaalde verantwoordelijkheden daarbij accepteren zoals af en toe alleen zijn en het huis dan op orde houden.
zaterdag 13 december 2014 om 10:27
quote:yajes schreef op 12 december 2014 @ 21:46:
Regel een oppas indien nodig. Omgangsregeling is voor ouder en kind. Maar jouw kinderen zijn al pubers en die zitten echt niet meer op verplichte bezoekjes te wachten.
Wees niet zo star.Pubers zitten wel op oppas te wachten?
Regel een oppas indien nodig. Omgangsregeling is voor ouder en kind. Maar jouw kinderen zijn al pubers en die zitten echt niet meer op verplichte bezoekjes te wachten.
Wees niet zo star.Pubers zitten wel op oppas te wachten?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zaterdag 13 december 2014 om 10:32
Ik herken het!
Ook ik had liever gehad dat mijn ex zijn zoon vaker kwam halen.
Ik vond het altijd zo zielig voor ons kind, net of hij niet belangrijk genoeg was.
Bij mij is de scheiding al weer héél wat jaartjes geleden, en de tip die ik jou wil geven:
LAAT GAAN!
Dit kost ontzettend veel (negatieve) energie, en het haalt niets uit.
Ook ik had liever gehad dat mijn ex zijn zoon vaker kwam halen.
Ik vond het altijd zo zielig voor ons kind, net of hij niet belangrijk genoeg was.
Bij mij is de scheiding al weer héél wat jaartjes geleden, en de tip die ik jou wil geven:
LAAT GAAN!
Dit kost ontzettend veel (negatieve) energie, en het haalt niets uit.
Elke les, waar je van leert, maakt het pad vrij voor nog waardevollere lessen. Elke les, die je negeert, komt steeds weer terug.
zaterdag 13 december 2014 om 11:28
Pubers van 14, 15 en 17 hebben toch geen oppas nodig als er geen ouder aanwezig is voor een nachtje of avondje? Zelfs voor de vakanties overdag zie ik dat niet zo, al snap ik dat het anders is als er de avonden en nachten ook niemand zou zijn. Ik was op die leeftijd in de vakantie altijd een paar weken overdag alleen thuis. Wat een goddelijks vrijheid en rust had ik toen 