Psyche
alle pijlers
flashbacks na een scheiding
zaterdag 9 augustus 2014 om 18:34
Een maand of zeven geleden ben ik vrij plotsklaps gescheiden. Een maand lang wilde mijn ex nadenken, nadat ik er achter kwam dat hij stiekem contact had met de vrouw met wie hij nu een relatie heeft. Na deze maand van nadenken - en verder een heel harmonieuze relatie van bijna twaalf jaar - was ik ineens alleen.
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
vrijdag 26 december 2014 om 09:05
Ja, heel fijn.....
Er branden wel vijftig kaarsjes als ze thuiskomt en ze gaat Irakees eten want we krijgen Irakezen op bezoek.
Er liggen een paar pakjes voor haar klaar en verder is ze gewoon weer thuis, thuis, thuis en dan heb ik het gehád voor dit jaar met feestdagen en partijen en vakanties.
Dan zijn zo'n beetje alle 'eerste keren zonder ex' achter de rug.
Alleen oud en nieuw nog.
Blij toe!
Doornroosje, geweldige plaatjes!
Siroop, wat een lieve reactie van jou. Ik weet niet meer precies wat er toen scheelde maar ik hoop dat het nu goed met je gaat!
Er branden wel vijftig kaarsjes als ze thuiskomt en ze gaat Irakees eten want we krijgen Irakezen op bezoek.
Er liggen een paar pakjes voor haar klaar en verder is ze gewoon weer thuis, thuis, thuis en dan heb ik het gehád voor dit jaar met feestdagen en partijen en vakanties.
Dan zijn zo'n beetje alle 'eerste keren zonder ex' achter de rug.
Alleen oud en nieuw nog.
Blij toe!
Doornroosje, geweldige plaatjes!
Siroop, wat een lieve reactie van jou. Ik weet niet meer precies wat er toen scheelde maar ik hoop dat het nu goed met je gaat!
vrijdag 26 december 2014 om 10:23
Vanmorgen op tijd eruit. Mijn dochter netjes in de kleren gestoken. Zojuist is ze opgehaald door mijn ex om samen naar opa & oma te gaan. Mijn ex schoonouders dus. Aan de ene kant vind ik het niet zo erg. Hoef nu niet de hele dag te 'zitten'. Aan de andere kant doet het pijn. Deze mensen waren zo'n twintig jaar een soort van ouders voor mij. Het doet pijn geen onderdeel meer uit te mogen maken van..
Ik weet, ook dit gaat weer voorbij, maar toch. Hoe dubbel ook, ik mis ze enorm. Kerst of niet, dat maakt niet zoveel uit. Ik weet wat ik had, twintig jaar lang, en weet dus wat ik mis.
Zo, dat is er even uit!
Oudjaars dag komt me dochter weer:)
Ik weet, ook dit gaat weer voorbij, maar toch. Hoe dubbel ook, ik mis ze enorm. Kerst of niet, dat maakt niet zoveel uit. Ik weet wat ik had, twintig jaar lang, en weet dus wat ik mis.
Zo, dat is er even uit!
Oudjaars dag komt me dochter weer:)
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
vrijdag 26 december 2014 om 11:13
vrijdag 26 december 2014 om 11:27
quote:marielle75 schreef op 26 december 2014 @ 10:23:
Vanmorgen op tijd eruit. Mijn dochter netjes in de kleren gestoken. Zojuist is ze opgehaald door mijn ex om samen naar opa & oma te gaan. Mijn ex schoonouders dus. Aan de ene kant vind ik het niet zo erg. Hoef nu niet de hele dag te 'zitten'. Aan de andere kant doet het pijn. Deze mensen waren zo'n twintig jaar een soort van ouders voor mij. Het doet pijn geen onderdeel meer uit te mogen maken van..
Ik weet, ook dit gaat weer voorbij, maar toch. Hoe dubbel ook, ik mis ze enorm. Kerst of niet, dat maakt niet zoveel uit. Ik weet wat ik had, twintig jaar lang, en weet dus wat ik mis.
Zo, dat is er even uit!
Oudjaars dag komt me dochter weer:)
Ik snap je helemaal Marielle, echt.
Gelukkig is ze met oud en nieuw bij je.
Dikke kus.
Vanmorgen op tijd eruit. Mijn dochter netjes in de kleren gestoken. Zojuist is ze opgehaald door mijn ex om samen naar opa & oma te gaan. Mijn ex schoonouders dus. Aan de ene kant vind ik het niet zo erg. Hoef nu niet de hele dag te 'zitten'. Aan de andere kant doet het pijn. Deze mensen waren zo'n twintig jaar een soort van ouders voor mij. Het doet pijn geen onderdeel meer uit te mogen maken van..
Ik weet, ook dit gaat weer voorbij, maar toch. Hoe dubbel ook, ik mis ze enorm. Kerst of niet, dat maakt niet zoveel uit. Ik weet wat ik had, twintig jaar lang, en weet dus wat ik mis.
Zo, dat is er even uit!
Oudjaars dag komt me dochter weer:)
Ik snap je helemaal Marielle, echt.
Gelukkig is ze met oud en nieuw bij je.
Dikke kus.
vrijdag 26 december 2014 om 12:07
vrijdag 26 december 2014 om 12:08
vrijdag 26 december 2014 om 20:19
Wat fijn Leo, geniet ervan met vrienden en je lieve meisje.
Mariëlle sterkte... Aftellen tot oudjaar, nog een paar daagjes..
Mijn kids zijn nu ook bij hun vader tot oudjaar. En ondanks dat ik al vier jaar verder ben, mis ik ze nog steeds elke keer verschrikkelijk. Het voelt leeg en incompleet. Soort van een versneld loslatingsproces.
Soms is het k, maar het is zoals het is.
Mariëlle sterkte... Aftellen tot oudjaar, nog een paar daagjes..
Mijn kids zijn nu ook bij hun vader tot oudjaar. En ondanks dat ik al vier jaar verder ben, mis ik ze nog steeds elke keer verschrikkelijk. Het voelt leeg en incompleet. Soort van een versneld loslatingsproces.
Soms is het k, maar het is zoals het is.
vrijdag 26 december 2014 om 21:02
Ha Eleonora, ik ontdek nu pas je topic.
Ik weet niet of je nog weet wie ik ben, heb destijds meegeschreven met het eerste topic van de Pariodiettes, en in je glittertopic. Lees zo af en toe nog op het forum.
Wat ben je goed bezig! Ik lees dat je het niet makkelijk hebt, maar mens, het is ook een hoop allemaal. Het voelt misschien niet zo, maar hoe dieper je gaat met oude pijn, des te steviger is straks je fundament. Voor mij voelde het destijds (inmiddels al lang geleden) alsof het nooit op zou houden, elke keer kwam er van alles weer bovendrijven dat niet vanzelf weg wilde. En hoe moeilijk het allemaal ook is geweest, het is echt de moeite waard geweest.
Dat van die flashbacks herken ik wel een beetje. Mijn situatie was heel anders, maar ik was vooral bezig om momenten te herbeleven met de kennis die ik pas later had over de situatie. Alsof je altijd naar de voorkant van een huis hebt gekeken en nu ineens de zijkant ziet. Continu checken: hoe moet ik dit moment dan zien? Kan ik nog steeds dit zien zoals ik het toen beleefde, of speelde toen ook al wat ik nu wel weet?
Nu kijk ik er op terug dat ik zelf ook in een cocon leefde, en vooral zag wat ik graag wilde zien. Dat is iets wat de periode van pijn na de scheiding mij geleerd heeft: beter te voelen wat er echt is.
Als ik het kan gaat het jou ook vast lukken!
Fijn dat je zoveel mensen om je heen hebt die er voor je zijn. Hoop dat je een mooie Kerst hebt gehad. Zelf vierden wij Tweede Kerstdag ook alsof het de Eerste was. Vond het veel belangrijker om oude jaar met de kinderen te vieren. Kerstmis op een tweede kerstdag merk je niets van, maar ga maar eens op een andere avond aftellen van 10 naar 0 om 12 uur s nachts en vuurwerk afsteken. Dat is het toch net niet.
Ik weet niet of je nog weet wie ik ben, heb destijds meegeschreven met het eerste topic van de Pariodiettes, en in je glittertopic. Lees zo af en toe nog op het forum.
Wat ben je goed bezig! Ik lees dat je het niet makkelijk hebt, maar mens, het is ook een hoop allemaal. Het voelt misschien niet zo, maar hoe dieper je gaat met oude pijn, des te steviger is straks je fundament. Voor mij voelde het destijds (inmiddels al lang geleden) alsof het nooit op zou houden, elke keer kwam er van alles weer bovendrijven dat niet vanzelf weg wilde. En hoe moeilijk het allemaal ook is geweest, het is echt de moeite waard geweest.
Dat van die flashbacks herken ik wel een beetje. Mijn situatie was heel anders, maar ik was vooral bezig om momenten te herbeleven met de kennis die ik pas later had over de situatie. Alsof je altijd naar de voorkant van een huis hebt gekeken en nu ineens de zijkant ziet. Continu checken: hoe moet ik dit moment dan zien? Kan ik nog steeds dit zien zoals ik het toen beleefde, of speelde toen ook al wat ik nu wel weet?
Nu kijk ik er op terug dat ik zelf ook in een cocon leefde, en vooral zag wat ik graag wilde zien. Dat is iets wat de periode van pijn na de scheiding mij geleerd heeft: beter te voelen wat er echt is.
Als ik het kan gaat het jou ook vast lukken!
Fijn dat je zoveel mensen om je heen hebt die er voor je zijn. Hoop dat je een mooie Kerst hebt gehad. Zelf vierden wij Tweede Kerstdag ook alsof het de Eerste was. Vond het veel belangrijker om oude jaar met de kinderen te vieren. Kerstmis op een tweede kerstdag merk je niets van, maar ga maar eens op een andere avond aftellen van 10 naar 0 om 12 uur s nachts en vuurwerk afsteken. Dat is het toch net niet.
