Psyche
alle pijlers
(C)PTSS
vrijdag 26 december 2014 om 16:20
In 2012 is bij mij de diagnose CPTSS vastgesteld. Dit was voor mij geen verassing. Had hier zelf ook al aan gedacht. De diagnosestelling was voor mij een bevestiging.
Gelukkig had ik goede mensen om me heen, die me naar de juiste mensen konden doorverwijzen. Ik heb een jaar lang twee dagen in de week groepstherapie gehad. Daarnaast waren er ook individuele onderdelen. De groepstherapie was soms best zwaar, maar het was ook prettig om mensen te ontmoeten die aan een half woord genoeg hadden. Ik merk dat het voor 'de buitenwereld' niet zichtbaar is. De mensen in mijn directe omgeving zien een vrouw die de boel op orde heeft, werkt en leuke activiteiten doet met haar kind.
De groepstherapie heb ik een halfjaar geleden afgesloten. Ik heb nog wel individuele ondersteuning. Ik merk dat ik behoefte heb aan contact met mensen die aan een half woord genoeg hebben. Een tijdje geleden heb ik met ingeschreven bij een lotgenotenforum, maar ik merk dat die niet helpend is. Ik merk dat binnen dat forum de nadruk teveel ligt op het 'negatieve'. Ik zelf zit juist in de fase van nu en de toekomst. Natuurlijk is het verleden er en hoeft dit niet onder het kleed geschoven te worden, maar er is ook een nu en straks. Graag zou ik met mensen willen delen over hoe er wordt omgegaan met het nu (die vast wordt beïnvloed door toen). Misschien lopen we tegen dezelfde dingen aan en kunnen we elkaar hierin steunen.
Gelukkig had ik goede mensen om me heen, die me naar de juiste mensen konden doorverwijzen. Ik heb een jaar lang twee dagen in de week groepstherapie gehad. Daarnaast waren er ook individuele onderdelen. De groepstherapie was soms best zwaar, maar het was ook prettig om mensen te ontmoeten die aan een half woord genoeg hadden. Ik merk dat het voor 'de buitenwereld' niet zichtbaar is. De mensen in mijn directe omgeving zien een vrouw die de boel op orde heeft, werkt en leuke activiteiten doet met haar kind.
De groepstherapie heb ik een halfjaar geleden afgesloten. Ik heb nog wel individuele ondersteuning. Ik merk dat ik behoefte heb aan contact met mensen die aan een half woord genoeg hebben. Een tijdje geleden heb ik met ingeschreven bij een lotgenotenforum, maar ik merk dat die niet helpend is. Ik merk dat binnen dat forum de nadruk teveel ligt op het 'negatieve'. Ik zelf zit juist in de fase van nu en de toekomst. Natuurlijk is het verleden er en hoeft dit niet onder het kleed geschoven te worden, maar er is ook een nu en straks. Graag zou ik met mensen willen delen over hoe er wordt omgegaan met het nu (die vast wordt beïnvloed door toen). Misschien lopen we tegen dezelfde dingen aan en kunnen we elkaar hierin steunen.
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
zaterdag 3 januari 2015 om 22:30
hey lieve mensen,
Nog de beste wensen allemaal!
Ik hoop dat jullie het jaar goed hebben afgesloten.
Ik begin nu een beetje bij te komen van het oud en nieuw, ik weet het ''het is schandalig''. Maar al de voorbereidingen, al het eten, zoveel alcohol, over je slaap heen gaan, dan nog het opruimen, schoonmaken pff...
Ben er wel ff een paar dagen van streek van geweest.
Als mijn huis te rommelig is schiet ik een bepaalde stress, een vies huis geeft mij een vies gevoel... En dan die alcohol als ik dat op stress momenten drink dan is het als of er bij een knopje uit gaat. En dat er een andere persoonlijkheid bij mij naar boven komt. Vaak weet ik zelf niet wat ik heb gedaan en anderen tja, die vertellen het mij maar al te graag. Volgens mij partner ben ik dit keer bijzonder lief en rustig gebleven alleen weet ik zelf niks meer van oud en nieuw af. Wel de kater er na... Heb zo wat bijna 2 dagen achter elkaar door geslapen. En dat met 3 glazen wijn! Lekker goedkoop!
Nou nu is het nieuwe jaar begonnen,
Heb een leuke sportschool uitgezocht, sport outfit gekocht, de peuken afgezworen. En nu nog een manier gaan verzinnen hoe ik mijn partner duidelijk ga maken dat het misschien wel tijd is, dat de rommel kamer wel toe is aan metamorfose tot babykamer? Ik ben niet zwanger, maar op een gegeven moment moet je het gewoon eisen want mannen snappen het niet. Maar op een bepaalt moment gaat de biologische wekker gewoon af...
Nog de beste wensen allemaal!
Ik hoop dat jullie het jaar goed hebben afgesloten.
Ik begin nu een beetje bij te komen van het oud en nieuw, ik weet het ''het is schandalig''. Maar al de voorbereidingen, al het eten, zoveel alcohol, over je slaap heen gaan, dan nog het opruimen, schoonmaken pff...
Ben er wel ff een paar dagen van streek van geweest.
Als mijn huis te rommelig is schiet ik een bepaalde stress, een vies huis geeft mij een vies gevoel... En dan die alcohol als ik dat op stress momenten drink dan is het als of er bij een knopje uit gaat. En dat er een andere persoonlijkheid bij mij naar boven komt. Vaak weet ik zelf niet wat ik heb gedaan en anderen tja, die vertellen het mij maar al te graag. Volgens mij partner ben ik dit keer bijzonder lief en rustig gebleven alleen weet ik zelf niks meer van oud en nieuw af. Wel de kater er na... Heb zo wat bijna 2 dagen achter elkaar door geslapen. En dat met 3 glazen wijn! Lekker goedkoop!
Nou nu is het nieuwe jaar begonnen,
Heb een leuke sportschool uitgezocht, sport outfit gekocht, de peuken afgezworen. En nu nog een manier gaan verzinnen hoe ik mijn partner duidelijk ga maken dat het misschien wel tijd is, dat de rommel kamer wel toe is aan metamorfose tot babykamer? Ik ben niet zwanger, maar op een gegeven moment moet je het gewoon eisen want mannen snappen het niet. Maar op een bepaalt moment gaat de biologische wekker gewoon af...
life is to celebrate
zaterdag 3 januari 2015 om 22:55
quote:gladoortje74 schreef op 02 januari 2015 @ 13:10:
Ik durfde niet meer in je topic te kijken omdat ik zo'n rotzooi van mijn reacties had gemaakt. Sufmuts ben ik ook. Dan denk ik echt dat ik niet meer welkom ben.
En wat mooi, ikbenikenbenertrotsop, dat je die vuurpijl voor je man afsteekt. Ik ben best wel bang dat mijn vriend eerder dood zal gaan dan ik. Jij inspireert me want je bent net als ik en toch is het je gelukt om de dood van je man een plek te geven. Zo kom je over iig, supersterk en niet kapot te krijgen! Dat geeft de burger moed en hoop.
Toen ben ik naar beneden gelopen en heb de arme man getrakteerd op al mijn opgekropte frustraties, hahaha. Dat hielp niks maar luchtte wel op. Ik kan soms ook heel boos worden, ik ken meer ptss patienten die die emotie ook goed kennen. Mannen met ptss schijnen er meer last van te hebben dan vrouwen. Ik heb gelukkig geen beheersingsprobleem maar ik vind het soms niet zo erg dat ik zo boos kan worden, het is wel vaker handig geweest. Kom niet aan mij of de mijnen want ik kan uit reflex iets agressiever worden dan de gemiddelde mens.
Ik wens jullie allemaal een heel fijn jaar toe met vele overwinningen op jezelf, veel geluk en liefde!
Fijn dat je toch een reactie geplaatst hebt, blijf dat vooral doen.
Bedankt voor je lieve compliment. Het is fijn om te lezen dat ik zo overkom maar vaak voel ik het zo niet hoor. Mijn vriend is wel 13 jaar ouder dan ik ben en soms vind ik dat best eng. Hij is nu 44 en mijn moeder was 46 toen ze plotseling overleed. Het idee dat hij die richting op gaat vind ik eng. Best stom want mijn man was 27 toen hij overleed dus ik weet dat leeftijd geen graadmeter is.
Ik herken wel wat je schrijft over die boosheid/frustratie. Ik heb een signaleringsplan en daar staat dit ook in. Boosheid is altijd op mezelf gericht. Ik scheld dan veel naar mezelf en soms sla ik op mijn hoofd of trek ik aan mijn haren. Hier ben ik niet blij mee en alles behalve trots op. Sterker nog ik schaam me kapot en ben blij dat dit gedrag er alleen is als ik alleen ben en bij uitzondering met mijn vriend erbij. Volgens mijn therapeut zegt dat veel over mijn incasseringsvermogen en hoe ik mezelf steeds over grenzen trek en dat het gevoel er uiteindelijk uit moet.
Ik hoop echt dat deze momenten minder kunnen worden komend jaar.
Veel sterkte met je hond, zo zielig als je huisdier pijn of ander ongemak heeft.
Ik durfde niet meer in je topic te kijken omdat ik zo'n rotzooi van mijn reacties had gemaakt. Sufmuts ben ik ook. Dan denk ik echt dat ik niet meer welkom ben.
En wat mooi, ikbenikenbenertrotsop, dat je die vuurpijl voor je man afsteekt. Ik ben best wel bang dat mijn vriend eerder dood zal gaan dan ik. Jij inspireert me want je bent net als ik en toch is het je gelukt om de dood van je man een plek te geven. Zo kom je over iig, supersterk en niet kapot te krijgen! Dat geeft de burger moed en hoop.
Toen ben ik naar beneden gelopen en heb de arme man getrakteerd op al mijn opgekropte frustraties, hahaha. Dat hielp niks maar luchtte wel op. Ik kan soms ook heel boos worden, ik ken meer ptss patienten die die emotie ook goed kennen. Mannen met ptss schijnen er meer last van te hebben dan vrouwen. Ik heb gelukkig geen beheersingsprobleem maar ik vind het soms niet zo erg dat ik zo boos kan worden, het is wel vaker handig geweest. Kom niet aan mij of de mijnen want ik kan uit reflex iets agressiever worden dan de gemiddelde mens.
Ik wens jullie allemaal een heel fijn jaar toe met vele overwinningen op jezelf, veel geluk en liefde!
Fijn dat je toch een reactie geplaatst hebt, blijf dat vooral doen.
Bedankt voor je lieve compliment. Het is fijn om te lezen dat ik zo overkom maar vaak voel ik het zo niet hoor. Mijn vriend is wel 13 jaar ouder dan ik ben en soms vind ik dat best eng. Hij is nu 44 en mijn moeder was 46 toen ze plotseling overleed. Het idee dat hij die richting op gaat vind ik eng. Best stom want mijn man was 27 toen hij overleed dus ik weet dat leeftijd geen graadmeter is.
Ik herken wel wat je schrijft over die boosheid/frustratie. Ik heb een signaleringsplan en daar staat dit ook in. Boosheid is altijd op mezelf gericht. Ik scheld dan veel naar mezelf en soms sla ik op mijn hoofd of trek ik aan mijn haren. Hier ben ik niet blij mee en alles behalve trots op. Sterker nog ik schaam me kapot en ben blij dat dit gedrag er alleen is als ik alleen ben en bij uitzondering met mijn vriend erbij. Volgens mijn therapeut zegt dat veel over mijn incasseringsvermogen en hoe ik mezelf steeds over grenzen trek en dat het gevoel er uiteindelijk uit moet.
Ik hoop echt dat deze momenten minder kunnen worden komend jaar.
Veel sterkte met je hond, zo zielig als je huisdier pijn of ander ongemak heeft.
zaterdag 3 januari 2015 om 22:58
quote:LeolaMarie schreef op 03 januari 2015 @ 22:30:
hey lieve mensen,
Nog de beste wensen allemaal!
Ik hoop dat jullie het jaar goed hebben afgesloten.
Ik begin nu een beetje bij te komen van het oud en nieuw, ik weet het ''het is schandalig''. Maar al de voorbereidingen, al het eten, zoveel alcohol, over je slaap heen gaan, dan nog het opruimen, schoonmaken pff...
Ben er wel ff een paar dagen van streek van geweest.
Als mijn huis te rommelig is schiet ik een bepaalde stress, een vies huis geeft mij een vies gevoel... En dan die alcohol als ik dat op stress momenten drink dan is het als of er bij een knopje uit gaat. En dat er een andere persoonlijkheid bij mij naar boven komt. Vaak weet ik zelf niet wat ik heb gedaan en anderen tja, die vertellen het mij maar al te graag. Volgens mij partner ben ik dit keer bijzonder lief en rustig gebleven alleen weet ik zelf niks meer van oud en nieuw af. Wel de kater er na... Heb zo wat bijna 2 dagen achter elkaar door geslapen. En dat met 3 glazen wijn! Lekker goedkoop!
Nou nu is het nieuwe jaar begonnen,
Heb een leuke sportschool uitgezocht, sport outfit gekocht, de peuken afgezworen. En nu nog een manier gaan verzinnen hoe ik mijn partner duidelijk ga maken dat het misschien wel tijd is, dat de rommel kamer wel toe is aan metamorfose tot babykamer? Ik ben niet zwanger, maar op een gegeven moment moet je het gewoon eisen want mannen snappen het niet. Maar op een bepaalt moment gaat de biologische wekker gewoon af...
Wat bijzonder dat je zo van slag bent van 3 glazen wijn, aan de andere kant is het denk ik ook een combinatie van de spanningen en verplichtingen die er op je hebben gelegen afgelopen dagen. Fijn dat je weer een beetje ana het bijkomen bent.
Spannend hoor om zoiets te gaan bespreken met je partner.
hey lieve mensen,
Nog de beste wensen allemaal!
Ik hoop dat jullie het jaar goed hebben afgesloten.
Ik begin nu een beetje bij te komen van het oud en nieuw, ik weet het ''het is schandalig''. Maar al de voorbereidingen, al het eten, zoveel alcohol, over je slaap heen gaan, dan nog het opruimen, schoonmaken pff...
Ben er wel ff een paar dagen van streek van geweest.
Als mijn huis te rommelig is schiet ik een bepaalde stress, een vies huis geeft mij een vies gevoel... En dan die alcohol als ik dat op stress momenten drink dan is het als of er bij een knopje uit gaat. En dat er een andere persoonlijkheid bij mij naar boven komt. Vaak weet ik zelf niet wat ik heb gedaan en anderen tja, die vertellen het mij maar al te graag. Volgens mij partner ben ik dit keer bijzonder lief en rustig gebleven alleen weet ik zelf niks meer van oud en nieuw af. Wel de kater er na... Heb zo wat bijna 2 dagen achter elkaar door geslapen. En dat met 3 glazen wijn! Lekker goedkoop!
Nou nu is het nieuwe jaar begonnen,
Heb een leuke sportschool uitgezocht, sport outfit gekocht, de peuken afgezworen. En nu nog een manier gaan verzinnen hoe ik mijn partner duidelijk ga maken dat het misschien wel tijd is, dat de rommel kamer wel toe is aan metamorfose tot babykamer? Ik ben niet zwanger, maar op een gegeven moment moet je het gewoon eisen want mannen snappen het niet. Maar op een bepaalt moment gaat de biologische wekker gewoon af...
Wat bijzonder dat je zo van slag bent van 3 glazen wijn, aan de andere kant is het denk ik ook een combinatie van de spanningen en verplichtingen die er op je hebben gelegen afgelopen dagen. Fijn dat je weer een beetje ana het bijkomen bent.
Spannend hoor om zoiets te gaan bespreken met je partner.
zaterdag 3 januari 2015 om 23:00
quote:marielle75 schreef op 02 januari 2015 @ 12:31:
We zijn weer thuis. Mijn dochter heeft direct haar vriendinnetje opgehaald om de leuke dingen mee te delen.
Nu de boel weer opruimen, van het weekend de kerstspullen weer terug op zolder en dan begint maandag het 'gewone' leven weer. Maandag weer werken en mensen op gepaste afstand zien te houden i.v.m. de 'gelukkig nieuwjaars begroeting
Ben best blij dat het weer achter de rug is allemaal, hoewel ik ook moet zeggen dat ik de leukste kerst en jaarwisseling heb gehad sinds jaren. Dat dan weer wel.
Ik hoop dat jullie ook allemaal weer wat zijn bijgekomen van het feestgebruis.
Welkom terug! Ik heb 1 jan. gewerkt op de schaatsbaan en uiteraard vergat ik om mensen een goed nieuw jaar te wensen. Daar kwam ik uiteraard gaandeweg achter en heb me er zo rot om gevoeld. Waarom denk ik nou niet aan dat soort dingen? Mensen zullen wel denken dat ik sociaal een ramp ben. Ik vind het ook altijd ongemakkelijk. Verwachten mensen een hand? zoenen? een knikje? Tja doen wat goed voelt vind ik moeilijk want ik ben nog zo zoekende naar wat ik goed vind voelen. Is dat voor iemand herkenbaar?
Wat fijn dat je zo'n positief gevoel hebt van je kerst en jaarwisseling! Het klinkt ook leuk. Druk maar leuk.
We zijn weer thuis. Mijn dochter heeft direct haar vriendinnetje opgehaald om de leuke dingen mee te delen.
Nu de boel weer opruimen, van het weekend de kerstspullen weer terug op zolder en dan begint maandag het 'gewone' leven weer. Maandag weer werken en mensen op gepaste afstand zien te houden i.v.m. de 'gelukkig nieuwjaars begroeting
Ben best blij dat het weer achter de rug is allemaal, hoewel ik ook moet zeggen dat ik de leukste kerst en jaarwisseling heb gehad sinds jaren. Dat dan weer wel.
Ik hoop dat jullie ook allemaal weer wat zijn bijgekomen van het feestgebruis.
Welkom terug! Ik heb 1 jan. gewerkt op de schaatsbaan en uiteraard vergat ik om mensen een goed nieuw jaar te wensen. Daar kwam ik uiteraard gaandeweg achter en heb me er zo rot om gevoeld. Waarom denk ik nou niet aan dat soort dingen? Mensen zullen wel denken dat ik sociaal een ramp ben. Ik vind het ook altijd ongemakkelijk. Verwachten mensen een hand? zoenen? een knikje? Tja doen wat goed voelt vind ik moeilijk want ik ben nog zo zoekende naar wat ik goed vind voelen. Is dat voor iemand herkenbaar?
Wat fijn dat je zo'n positief gevoel hebt van je kerst en jaarwisseling! Het klinkt ook leuk. Druk maar leuk.
zaterdag 3 januari 2015 om 23:06
Sorry dames maar quoten van meerdere personen in 1 post vind ik zo'n gedoe dus dat sla ik maar over.
In ieder geval de beste wensen voor iedereen!
Bij mij waren de dagen beter dan verwacht. De pijl voor mijn man was erg mooi, een stuk mooier dan die van vorig jaar is toch altijd maar weer afwachten.
Mijn vrijwilligerswerk bij de schaatsbaan is afgelopen, althans morgen is er nog een afterparty waarbij we stamppoten te eten krijgen. Ik wilde eigenlijk niet gaan maar een vriendin van me gaat wel en ik bedacht me dat het misschien wel goed voor mij is om wel te gaan dus dat heb ik afgesproken.
Ik ben gewoon een huismus op dit moment en trek me veel terug bij sociale gelegenheden. Zie dan ook tegen leuke dingen op en wil afspraken afzeggen.
Vanaf maandag weer aan het lijnen en dat betekend ook sporten. Op goede dagen ga ik wel naar de sportschool maar op slechte dagen kan ik het gewoon niet. Voel me dan zo voor lul staan en vind het dan zo zielig voor anderen dat ze ongevraagd met mij opgescheept zitten.
Een van de dingen die in mijn therapie veel besproken worden is wel mijn negatieve zelfbeeld en slechte gedachtes over mijzelf. De hele dag door hoor ik in mijn hoofd commentaar op alles wat ik doe (of dus juist niet doe) Erg vermoeiend. Ik hoor overigens geen stemmen hoor dat zijn mijn eigen gedachtes.
Zo nou de ego trip is weer voorbij. Nog even darts afkijken en dan naar bed.
In ieder geval de beste wensen voor iedereen!
Bij mij waren de dagen beter dan verwacht. De pijl voor mijn man was erg mooi, een stuk mooier dan die van vorig jaar is toch altijd maar weer afwachten.
Mijn vrijwilligerswerk bij de schaatsbaan is afgelopen, althans morgen is er nog een afterparty waarbij we stamppoten te eten krijgen. Ik wilde eigenlijk niet gaan maar een vriendin van me gaat wel en ik bedacht me dat het misschien wel goed voor mij is om wel te gaan dus dat heb ik afgesproken.
Ik ben gewoon een huismus op dit moment en trek me veel terug bij sociale gelegenheden. Zie dan ook tegen leuke dingen op en wil afspraken afzeggen.
Vanaf maandag weer aan het lijnen en dat betekend ook sporten. Op goede dagen ga ik wel naar de sportschool maar op slechte dagen kan ik het gewoon niet. Voel me dan zo voor lul staan en vind het dan zo zielig voor anderen dat ze ongevraagd met mij opgescheept zitten.
Een van de dingen die in mijn therapie veel besproken worden is wel mijn negatieve zelfbeeld en slechte gedachtes over mijzelf. De hele dag door hoor ik in mijn hoofd commentaar op alles wat ik doe (of dus juist niet doe) Erg vermoeiend. Ik hoor overigens geen stemmen hoor dat zijn mijn eigen gedachtes.
Zo nou de ego trip is weer voorbij. Nog even darts afkijken en dan naar bed.
zondag 4 januari 2015 om 13:27
Ik weet, ook dit gevoel gaat weer voorbij, maar voel me ff niet zo fijn. Begon gisteren. Ik merkte het aan een veel te klein tolerantievenster. Ineens weer die overgevoeligheid voor alles wat er om me heen gebeurt. Bah! De feestdagen waren zo ontspannen en relaxed. Snap het dan ook niet. Ik hoef het ook niet te snappen, weet dat het wel weer weg gaat.
Ik heb geprobeerd afleiding te creëren, door mensen te vragen of ze tijd hebben om vandaag af te spreken. Helaas zonder resultaat. Dus, ik hou me voor, deze dag gaat ook weer voorbij. Ondertussen zorgvuldig blijven in het contact met mijn dochter. Komt goed, maar kost nu zoveel energie. Het zweet breekt me uit, naar buiten kijken en in mezelf benoemen wat ik zie. Het zijn dingen van nu! Ik weiger om me mee te laten nemen in mijn gedachten van toen! De confrontatie met de cptss valt me ff zwaar, maar ik hou me voor; ook dit gevoel gaat weer voorbij.
Ik heb geprobeerd afleiding te creëren, door mensen te vragen of ze tijd hebben om vandaag af te spreken. Helaas zonder resultaat. Dus, ik hou me voor, deze dag gaat ook weer voorbij. Ondertussen zorgvuldig blijven in het contact met mijn dochter. Komt goed, maar kost nu zoveel energie. Het zweet breekt me uit, naar buiten kijken en in mezelf benoemen wat ik zie. Het zijn dingen van nu! Ik weiger om me mee te laten nemen in mijn gedachten van toen! De confrontatie met de cptss valt me ff zwaar, maar ik hou me voor; ook dit gevoel gaat weer voorbij.
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
zondag 4 januari 2015 om 17:12
quote:IkBenIkenbenertrotsop schreef op 03 januari 2015 @ 22:58:
[...]
Wat bijzonder dat je zo van slag bent van 3 glazen wijn, aan de andere kant is het denk ik ook een combinatie van de spanningen en verplichtingen die er op je hebben gelegen afgelopen dagen. Fijn dat je weer een beetje ana het bijkomen bent.
Spannend hoor om zoiets te gaan bespreken met je partner.
Hahahah, Ja, het waren echt 3 glazen! Maar ik denk net als jij dat het een combi is van alle hier boven genoemde factoren. Ik ben een meester in het verbergen voor mij echte gevoelens, gedachtes en meningen. Door de alcohol gaat de rem er een beetje af... Hoef dan maar 1 trigger te hebben en je hebt een heel anders persoon tegen over je.
Klinkt eng, valt mee... Word niet agressief of gewelddadig.
Mijn zwarte humor komt dan een beetje naar boven, meeste mensen stellen het niet zo op prijs.
[...]
Wat bijzonder dat je zo van slag bent van 3 glazen wijn, aan de andere kant is het denk ik ook een combinatie van de spanningen en verplichtingen die er op je hebben gelegen afgelopen dagen. Fijn dat je weer een beetje ana het bijkomen bent.
Spannend hoor om zoiets te gaan bespreken met je partner.
Hahahah, Ja, het waren echt 3 glazen! Maar ik denk net als jij dat het een combi is van alle hier boven genoemde factoren. Ik ben een meester in het verbergen voor mij echte gevoelens, gedachtes en meningen. Door de alcohol gaat de rem er een beetje af... Hoef dan maar 1 trigger te hebben en je hebt een heel anders persoon tegen over je.
Klinkt eng, valt mee... Word niet agressief of gewelddadig.
Mijn zwarte humor komt dan een beetje naar boven, meeste mensen stellen het niet zo op prijs.
life is to celebrate
zondag 4 januari 2015 om 17:15
quote:marielle75 schreef op 04 januari 2015 @ 13:27:
Ik weet, ook dit gevoel gaat weer voorbij, maar voel me ff niet zo fijn. Begon gisteren. Ik merkte het aan een veel te klein tolerantievenster. Ineens weer die overgevoeligheid voor alles wat er om me heen gebeurt. Bah! De feestdagen waren zo ontspannen en relaxed. Snap het dan ook niet. Ik hoef het ook niet te snappen, weet dat het wel weer weg gaat.
Ik heb geprobeerd afleiding te creëren, door mensen te vragen of ze tijd hebben om vandaag af te spreken. Helaas zonder resultaat. Dus, ik hou me voor, deze dag gaat ook weer voorbij. Ondertussen zorgvuldig blijven in het contact met mijn dochter. Komt goed, maar kost nu zoveel energie. Het zweet breekt me uit, naar buiten kijken en in mezelf benoemen wat ik zie. Het zijn dingen van nu! Ik weiger om me mee te laten nemen in mijn gedachten van toen! De confrontatie met de cptss valt me ff zwaar, maar ik hou me voor; ook dit gevoel gaat weer voorbij.
Help het niet als je een leuke film op zet? Lekker met een warme chocomelk op de bank tussen de kussens en jezelf helemaal verliezen in film?
Maar zoals je zegt deze dag gaat ook wel weer voorbij, sterkte meid!
Ik weet, ook dit gevoel gaat weer voorbij, maar voel me ff niet zo fijn. Begon gisteren. Ik merkte het aan een veel te klein tolerantievenster. Ineens weer die overgevoeligheid voor alles wat er om me heen gebeurt. Bah! De feestdagen waren zo ontspannen en relaxed. Snap het dan ook niet. Ik hoef het ook niet te snappen, weet dat het wel weer weg gaat.
Ik heb geprobeerd afleiding te creëren, door mensen te vragen of ze tijd hebben om vandaag af te spreken. Helaas zonder resultaat. Dus, ik hou me voor, deze dag gaat ook weer voorbij. Ondertussen zorgvuldig blijven in het contact met mijn dochter. Komt goed, maar kost nu zoveel energie. Het zweet breekt me uit, naar buiten kijken en in mezelf benoemen wat ik zie. Het zijn dingen van nu! Ik weiger om me mee te laten nemen in mijn gedachten van toen! De confrontatie met de cptss valt me ff zwaar, maar ik hou me voor; ook dit gevoel gaat weer voorbij.
Help het niet als je een leuke film op zet? Lekker met een warme chocomelk op de bank tussen de kussens en jezelf helemaal verliezen in film?
Maar zoals je zegt deze dag gaat ook wel weer voorbij, sterkte meid!
life is to celebrate
zondag 4 januari 2015 om 17:20
Vervelend dat je je zo voelt Marielle. Wel sterk dat je vasthoudt aan dat het weer voorbij gaat, want dat gaat het ook!
Ik lees elke dag even mee en volg jullie verhalen. Ik heb niet altijd een bijdrage, maar ben er wel
Ikbenik, wat jij zegt herken ik ook. Bij mij zijn 2 gezinsleden te jong overleden. Ik zit qua leeftijd exact ertussenin nu. Vind ik soms ook erg raar en word ook bang dat mensen die me dichtbij staan ook zullen wegvallen. Al is die leeftijd eigenlijk meer uitzondering, voor mij is het wat ik heb gezien. Leeftijd is inderdaad geen graadmeter, maakt het ook weer onvoorspelbaar..
Ik voel me vandaag wat verdrietig en chagrijnig, heb niet echt een reden naar mijn idee..Ik denk zelf eigenlijk dat het te maken heeft dat ik van niks weer naar fulltime ben gegaan. Het weekend gaat me wat te snel. Maar vanaf komende week werk ik 32 uur, dus dat komt ook wel weer goed!
Ik lees elke dag even mee en volg jullie verhalen. Ik heb niet altijd een bijdrage, maar ben er wel
Ikbenik, wat jij zegt herken ik ook. Bij mij zijn 2 gezinsleden te jong overleden. Ik zit qua leeftijd exact ertussenin nu. Vind ik soms ook erg raar en word ook bang dat mensen die me dichtbij staan ook zullen wegvallen. Al is die leeftijd eigenlijk meer uitzondering, voor mij is het wat ik heb gezien. Leeftijd is inderdaad geen graadmeter, maakt het ook weer onvoorspelbaar..
Ik voel me vandaag wat verdrietig en chagrijnig, heb niet echt een reden naar mijn idee..Ik denk zelf eigenlijk dat het te maken heeft dat ik van niks weer naar fulltime ben gegaan. Het weekend gaat me wat te snel. Maar vanaf komende week werk ik 32 uur, dus dat komt ook wel weer goed!
Luister naar je hart, want dat klopt
zondag 4 januari 2015 om 17:21
quote:IkBenIkenbenertrotsop schreef op 03 januari 2015 @ 23:06:
Sorry dames maar quoten van meerdere personen in 1 post vind ik zo'n gedoe dus dat sla ik maar over.
In ieder geval de beste wensen voor iedereen!
Bij mij waren de dagen beter dan verwacht. De pijl voor mijn man was erg mooi, een stuk mooier dan die van vorig jaar is toch altijd maar weer afwachten.
Mijn vrijwilligerswerk bij de schaatsbaan is afgelopen, althans morgen is er nog een afterparty waarbij we stamppoten te eten krijgen. Ik wilde eigenlijk niet gaan maar een vriendin van me gaat wel en ik bedacht me dat het misschien wel goed voor mij is om wel te gaan dus dat heb ik afgesproken.
Ik ben gewoon een huismus op dit moment en trek me veel terug bij sociale gelegenheden. Zie dan ook tegen leuke dingen op en wil afspraken afzeggen.
Vanaf maandag weer aan het lijnen en dat betekend ook sporten. Op goede dagen ga ik wel naar de sportschool maar op slechte dagen kan ik het gewoon niet. Voel me dan zo voor lul staan en vind het dan zo zielig voor anderen dat ze ongevraagd met mij opgescheept zitten.
Een van de dingen die in mijn therapie veel besproken worden is wel mijn negatieve zelfbeeld en slechte gedachtes over mijzelf. De hele dag door hoor ik in mijn hoofd commentaar op alles wat ik doe (of dus juist niet doe) Erg vermoeiend. Ik hoor overigens geen stemmen hoor dat zijn mijn eigen gedachtes.
Zo nou de ego trip is weer voorbij. Nog even darts afkijken en dan naar bed.
O! wat goed dat je gaat sporten!
En geloof me, anderen vinden het alleen hartstikke leuk dat je ook komt zelfs in je mindere dagen! Meeste sport instructeurs zijn blij als er veel leden naar hun lessen komen. Probeer op die manier de gedachtes te laten lopen. Stel je voor dat ze alleen is en niemand komt naar haar les? Dan heb jij je minderen dag, maar dan is zij niet alleen.. En je bent toch gegaan dus het geeft later ook een kick!
Sorry dames maar quoten van meerdere personen in 1 post vind ik zo'n gedoe dus dat sla ik maar over.
In ieder geval de beste wensen voor iedereen!
Bij mij waren de dagen beter dan verwacht. De pijl voor mijn man was erg mooi, een stuk mooier dan die van vorig jaar is toch altijd maar weer afwachten.
Mijn vrijwilligerswerk bij de schaatsbaan is afgelopen, althans morgen is er nog een afterparty waarbij we stamppoten te eten krijgen. Ik wilde eigenlijk niet gaan maar een vriendin van me gaat wel en ik bedacht me dat het misschien wel goed voor mij is om wel te gaan dus dat heb ik afgesproken.
Ik ben gewoon een huismus op dit moment en trek me veel terug bij sociale gelegenheden. Zie dan ook tegen leuke dingen op en wil afspraken afzeggen.
Vanaf maandag weer aan het lijnen en dat betekend ook sporten. Op goede dagen ga ik wel naar de sportschool maar op slechte dagen kan ik het gewoon niet. Voel me dan zo voor lul staan en vind het dan zo zielig voor anderen dat ze ongevraagd met mij opgescheept zitten.
Een van de dingen die in mijn therapie veel besproken worden is wel mijn negatieve zelfbeeld en slechte gedachtes over mijzelf. De hele dag door hoor ik in mijn hoofd commentaar op alles wat ik doe (of dus juist niet doe) Erg vermoeiend. Ik hoor overigens geen stemmen hoor dat zijn mijn eigen gedachtes.
Zo nou de ego trip is weer voorbij. Nog even darts afkijken en dan naar bed.
O! wat goed dat je gaat sporten!
En geloof me, anderen vinden het alleen hartstikke leuk dat je ook komt zelfs in je mindere dagen! Meeste sport instructeurs zijn blij als er veel leden naar hun lessen komen. Probeer op die manier de gedachtes te laten lopen. Stel je voor dat ze alleen is en niemand komt naar haar les? Dan heb jij je minderen dag, maar dan is zij niet alleen.. En je bent toch gegaan dus het geeft later ook een kick!
life is to celebrate
maandag 5 januari 2015 om 08:58
quote:LeolaMarie schreef op 04 januari 2015 @ 17:15:
[...]
Help het niet als je een leuke film op zet? Lekker met een warme chocomelk op de bank tussen de kussens en jezelf helemaal verliezen in film?
Maar zoals je zegt deze dag gaat ook wel weer voorbij, sterkte meid!
@Dat is zeker wel een passende manier voor mij, maar me helemaal verliezen in een film past niet bij mij wanneer mijn dochter er ook is. Dan zou het al een kinderfilm moeten zijn. Tja en dan noch, zij loopt met haar vriendinnetjes hier rond, gaat weer even weg, komt weer binnen waaien.....
Vandaar dat het even lastig was om passende afleiding te vinden.
Vandaag is de vakantie weer voorbij. Net mijn dochter naar school gebracht. Ik heb zelf een rustig begin van de werkweek. Heb straks een paar afspraken op een school, maar zal op tijd weer thuis zijn:) De structuur is weer terug:)
Woensdag, na een maand pauze, weer SE. Nog vier keer. Zal dus nu ook echt moeten beginnen met de voorbereiding in mezelf om straks afscheid te kunnen nemen.
Ik word wel doorverwezen op mijn eigen verzoek. Naar bekende mensen. Ze hebben geen wachtlijst, dus neem aan dat dit enigszins aansluitend zal zijn.
[...]
Help het niet als je een leuke film op zet? Lekker met een warme chocomelk op de bank tussen de kussens en jezelf helemaal verliezen in film?
Maar zoals je zegt deze dag gaat ook wel weer voorbij, sterkte meid!
@Dat is zeker wel een passende manier voor mij, maar me helemaal verliezen in een film past niet bij mij wanneer mijn dochter er ook is. Dan zou het al een kinderfilm moeten zijn. Tja en dan noch, zij loopt met haar vriendinnetjes hier rond, gaat weer even weg, komt weer binnen waaien.....
Vandaar dat het even lastig was om passende afleiding te vinden.
Vandaag is de vakantie weer voorbij. Net mijn dochter naar school gebracht. Ik heb zelf een rustig begin van de werkweek. Heb straks een paar afspraken op een school, maar zal op tijd weer thuis zijn:) De structuur is weer terug:)
Woensdag, na een maand pauze, weer SE. Nog vier keer. Zal dus nu ook echt moeten beginnen met de voorbereiding in mezelf om straks afscheid te kunnen nemen.
Ik word wel doorverwezen op mijn eigen verzoek. Naar bekende mensen. Ze hebben geen wachtlijst, dus neem aan dat dit enigszins aansluitend zal zijn.
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
maandag 5 januari 2015 om 09:05
quote:Joss28 schreef op 04 januari 2015 @ 17:20:
Vervelend dat je je zo voelt Marielle. Wel sterk dat je vasthoudt aan dat het weer voorbij gaat, want dat gaat het ook!
Thanks
Ik lees elke dag even mee en volg jullie verhalen. Ik heb niet altijd een bijdrage, maar ben er wel
Ikbenik, wat jij zegt herken ik ook. Bij mij zijn 2 gezinsleden te jong overleden. Ik zit qua leeftijd exact ertussenin nu. Vind ik soms ook erg raar en word ook bang dat mensen die me dichtbij staan ook zullen wegvallen. Al is die leeftijd eigenlijk meer uitzondering, voor mij is het wat ik heb gezien. Leeftijd is inderdaad geen graadmeter, maakt het ook weer onvoorspelbaar..
@Ik herken dit ook. Ik ben alleen de jongste van allemaal. Twee zijn niet ouder geworden dan 17/18 en één niet ouder dan 22. Ik ben inmiddels bijna 40, maar merk wel dat ik met bepaalde dingen voorzichtiger ben met mijn dochter. Vooral in het verkeer. Hier heb ik wel extra aandacht aan besteed met haar. Niet alleen omdat het gewoon belangrijk is, maar ook omdat zij snel is afgeleid. Gelukkig gaat dit erg goed.
Ik voel me vandaag wat verdrietig en chagrijnig, heb niet echt een reden naar mijn idee..Ik denk zelf eigenlijk dat het te maken heeft dat ik van niks weer naar fulltime ben gegaan. Het weekend gaat me wat te snel. Maar vanaf komende week werk ik 32 uur, dus dat komt ook wel weer goed!
@Ja dat kan ik me voorstellen. Dat is ook best een grote overgang. Begrijp ik dat je normaal gesproken 40 uur werkt? Joh....
Ik werk 32 uur en dat vind ik vaak al veel. Mag ik vragen wat voor werk je doet?
Ik hoop dat jij je vandaag ook weer wat prettiger voelt! Succes vrouw!
Vervelend dat je je zo voelt Marielle. Wel sterk dat je vasthoudt aan dat het weer voorbij gaat, want dat gaat het ook!
Thanks
Ik lees elke dag even mee en volg jullie verhalen. Ik heb niet altijd een bijdrage, maar ben er wel
Ikbenik, wat jij zegt herken ik ook. Bij mij zijn 2 gezinsleden te jong overleden. Ik zit qua leeftijd exact ertussenin nu. Vind ik soms ook erg raar en word ook bang dat mensen die me dichtbij staan ook zullen wegvallen. Al is die leeftijd eigenlijk meer uitzondering, voor mij is het wat ik heb gezien. Leeftijd is inderdaad geen graadmeter, maakt het ook weer onvoorspelbaar..
@Ik herken dit ook. Ik ben alleen de jongste van allemaal. Twee zijn niet ouder geworden dan 17/18 en één niet ouder dan 22. Ik ben inmiddels bijna 40, maar merk wel dat ik met bepaalde dingen voorzichtiger ben met mijn dochter. Vooral in het verkeer. Hier heb ik wel extra aandacht aan besteed met haar. Niet alleen omdat het gewoon belangrijk is, maar ook omdat zij snel is afgeleid. Gelukkig gaat dit erg goed.
Ik voel me vandaag wat verdrietig en chagrijnig, heb niet echt een reden naar mijn idee..Ik denk zelf eigenlijk dat het te maken heeft dat ik van niks weer naar fulltime ben gegaan. Het weekend gaat me wat te snel. Maar vanaf komende week werk ik 32 uur, dus dat komt ook wel weer goed!
@Ja dat kan ik me voorstellen. Dat is ook best een grote overgang. Begrijp ik dat je normaal gesproken 40 uur werkt? Joh....
Ik werk 32 uur en dat vind ik vaak al veel. Mag ik vragen wat voor werk je doet?
Ik hoop dat jij je vandaag ook weer wat prettiger voelt! Succes vrouw!
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
maandag 5 januari 2015 om 09:12
Er is al best veel geschreven hier. Fijn dat jullie je verhalen en ervaringen willen delen. Iedereen bedankt daarvoor.
Het doet me goed om hier te zijn, te kunnen delen wat ervaringen van toen, nu met ons doen en tegelijkertijd naar voren te kunnen kijken. Ik hoop dat we elkaar in 2015 ook hier weten te vinden.
Het doet me goed om hier te zijn, te kunnen delen wat ervaringen van toen, nu met ons doen en tegelijkertijd naar voren te kunnen kijken. Ik hoop dat we elkaar in 2015 ook hier weten te vinden.
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
maandag 5 januari 2015 om 12:43
De feestdagen zijn toch stressvol he. Ik vergeet nog steeds dat ik daar altijd een terugslag van krijg. Gister en eergister heb ik bijna alleen maar geslapen! Dus herkenbaar dat het dan even niet meezit allemaal. Ik was niet zo gezellig. Met nieuwjaar zelf blijf je natuurlijk langer wakker dan normaal. Ik raak altijd overprikkeld en zit tot in de ochtend op terwijl iedereenn ligt te snurken. En de dagen erna slaap ik vaak overdag maar nu ook s nachts. En nu vergeet ik elke keer welke dag het is, haha, net jetlag.
Onze teef was trouwens okee, ze had idd een abces in haar bips, arme meid, maar het was al open en leeg. Ze heeft een kuur meegekregen, maar dat was voor de zekerheid. Ze pulkt de pillen heel vakkundig uit kaas en worst dus ik laat het maar zo. Ze is wel te dik, erg he, teveel verwend met menseneten. Mijn teef eet soms gewoon met mij mee. Dat vindt ze lekkerder dan haar vlees en ik heb meestal moeite mijn bord leeg te eten. Maar ja, dat moet anders want zo krijgt ze last van haar gewrichten.
Onze reu moet waarschijnlijk een operatie aan zijn poot. Hij mankt met 1 voorpoot en we denken dat het een botscherf kan zijn (artrosescherf in het gewricht). Maar hij heeft bij zijn castratie een slechte reactie gehad op de narcose, hij ging stuipen. Dat schijnt vrij onschuldig te zijn. Maar hij is ook te zwaar en bijna 6 en een molosserkruising. Ik vind de narcose dus heel eng en dat is ook echt een risico. Ik wilde dat hij eerst wat afviel. Dat is alleen nogal mislukt. Maar goed, op de foto gaan kan zonder narcose.
We hebben vorig jaar heel veel pech gehad met de dieren. Er zijn vier konijnen overleden waarvan drie aan kanker. Onze katten kregen ook allemaal wat, plus inentingen en ontvlooien ed, ik schat dat we 3000 euro aan kosten hadden, over heel 2014. Dus we hebben die foto uitgesteld tot we weer bij zijn. Nu nog 150 euro te gaan, pff.
Tja, dan moet je maar niet zoveel huisdieren hebben he. Was ook nooit de bedoeling geweest hoor. Onze konijnen werden per ongeluk zwanger en toen kregen zij en de jongen allemaal snot. Dat genas niet zodat we ze niet konden verkopen dus toen hadden we 7 konijnen! Ze zijn nu op 1 na allemaal dood, na 4 jaar dan. Veel te jong gestorven helaas. Alleen Nel is er nog, en die heeft nu een jonge lover, Bobby, waar ze heel gelukkig mee is.
Ik hou van konijnen. Ik heb veel met ze gemeen, het zijn prooidieren en ik snap hun schuwheid. Ik weet hoe voorzichtig je ze moet benaderen. En in 4 jaar tijd heb ik een snelkookcursus zorgen voor konijnen gehad. Ik weet er nu best veel over. We hebben nu twee konijnen, een man en een vrouw, zoals oorspronkelijk de bedoeling was. En daar gaat het heel goed mee. Ik ben de konijnen die overleden zijn aan het schilderen. Ik heb veel van mijn konijnen geleerd. Ze kunnen heel sterk zijn en tegelijk heel kwetsbaar, net als ik. En je moet echt veel geduld met ze hebben. Ze wonen in een grote ren, midden in onze huiskamer. Dat geeft wel wat schoonmaakwerk maar ik word er rustig van om naar ze te kijken. Sommige mensen hebben een aquarium, ik kijk naar mijn konijnen, hahaha.
Nou meiden, het nieuwe jaar is er en ik ben blij dat de feestdagen weer voorbij zijn. Ik moet mezelf wel flink aanzwengelen om de routine weer op te pakken. Maar toch wel weer prettig idd.
Onze teef was trouwens okee, ze had idd een abces in haar bips, arme meid, maar het was al open en leeg. Ze heeft een kuur meegekregen, maar dat was voor de zekerheid. Ze pulkt de pillen heel vakkundig uit kaas en worst dus ik laat het maar zo. Ze is wel te dik, erg he, teveel verwend met menseneten. Mijn teef eet soms gewoon met mij mee. Dat vindt ze lekkerder dan haar vlees en ik heb meestal moeite mijn bord leeg te eten. Maar ja, dat moet anders want zo krijgt ze last van haar gewrichten.
Onze reu moet waarschijnlijk een operatie aan zijn poot. Hij mankt met 1 voorpoot en we denken dat het een botscherf kan zijn (artrosescherf in het gewricht). Maar hij heeft bij zijn castratie een slechte reactie gehad op de narcose, hij ging stuipen. Dat schijnt vrij onschuldig te zijn. Maar hij is ook te zwaar en bijna 6 en een molosserkruising. Ik vind de narcose dus heel eng en dat is ook echt een risico. Ik wilde dat hij eerst wat afviel. Dat is alleen nogal mislukt. Maar goed, op de foto gaan kan zonder narcose.
We hebben vorig jaar heel veel pech gehad met de dieren. Er zijn vier konijnen overleden waarvan drie aan kanker. Onze katten kregen ook allemaal wat, plus inentingen en ontvlooien ed, ik schat dat we 3000 euro aan kosten hadden, over heel 2014. Dus we hebben die foto uitgesteld tot we weer bij zijn. Nu nog 150 euro te gaan, pff.
Tja, dan moet je maar niet zoveel huisdieren hebben he. Was ook nooit de bedoeling geweest hoor. Onze konijnen werden per ongeluk zwanger en toen kregen zij en de jongen allemaal snot. Dat genas niet zodat we ze niet konden verkopen dus toen hadden we 7 konijnen! Ze zijn nu op 1 na allemaal dood, na 4 jaar dan. Veel te jong gestorven helaas. Alleen Nel is er nog, en die heeft nu een jonge lover, Bobby, waar ze heel gelukkig mee is.
Ik hou van konijnen. Ik heb veel met ze gemeen, het zijn prooidieren en ik snap hun schuwheid. Ik weet hoe voorzichtig je ze moet benaderen. En in 4 jaar tijd heb ik een snelkookcursus zorgen voor konijnen gehad. Ik weet er nu best veel over. We hebben nu twee konijnen, een man en een vrouw, zoals oorspronkelijk de bedoeling was. En daar gaat het heel goed mee. Ik ben de konijnen die overleden zijn aan het schilderen. Ik heb veel van mijn konijnen geleerd. Ze kunnen heel sterk zijn en tegelijk heel kwetsbaar, net als ik. En je moet echt veel geduld met ze hebben. Ze wonen in een grote ren, midden in onze huiskamer. Dat geeft wel wat schoonmaakwerk maar ik word er rustig van om naar ze te kijken. Sommige mensen hebben een aquarium, ik kijk naar mijn konijnen, hahaha.
Nou meiden, het nieuwe jaar is er en ik ben blij dat de feestdagen weer voorbij zijn. Ik moet mezelf wel flink aanzwengelen om de routine weer op te pakken. Maar toch wel weer prettig idd.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
maandag 5 januari 2015 om 21:35
Nou, dames ik ben blij te lezen dat ik niet de enige ben met het probleem.
In tegenstelling met jullie werk ik op het moment helemaal niet. Ik wil wel weer aan het werk maar ik vind het nogal wat om weer terug de maatschappij in te gaan. Op 1 of andere manier ben ik helemaal mijn eigen indentiteit kwijt geraakt. En om die terug te vinden is zo lastig...
Ik ben jaren lang uit gemolken door mijn familie. Door mijn looks werd ik door mijn moeder het modellen wereldje ingejaagd. Ze stimuleerde mij om te daten met rijkere heren en met het geld ging ze zich zelf verrijken. 10 jaar lang heb ik in een tunnel geleefd en voor dat ik het wist zat ik in de prostitutie. Omdat je al je geld zwart verdiend leefde ik boven mijn financieel vermogen en moest dingen tegen mijn zin doen. Op een dag keek ik naar tv en zag ik die tweeling die diep in de 60 begin 70 zijn en sinds hun 20ger jaren achter het raam stonden. Ik dacht bij mij zelf zo wil ik niet worden. Ik ben naar een steun punt gegaan, en door de therapie kwam ik er achter wat het echt in hield.
Die 10 jaar van mijn leven ben ik kwijt, jezelf waarde is iets wat je niet kent... Je eigen echte ik? Ik zou niet eens weten wat ik acht lekker vind, of leuk of mooi vind. Dus ik ben soms wel eens stiekem een beetje jaloers op vrouwen die wel hebben gestudeerd en een carriere op hebben gebouwd, En daar ga ik dit jaar op focussen als er iemand tips en ideeen heb ik hoor het graag van jullie!
Ik heb vandaag een super zware dag gehad. Ik was naar de groeps therapie en het viel zo zwaar om te horen dat er mensen helemaal alleen waren met de feestdagen. Hun ervaringen en hun gevoel dat ze helemaal alleen waren en toch hoopte op dat telefoontje, app-je of uitnodiging en die niet kregen van de mensen van wie ze het hoopte! Wat kunnen sommige mensen ook egoischtisch zijn! Niet eens je moeder uit nodigen voor kerst! Dat kreng van mij heb ik niet uitgenodigd maar die reden snappen jullie ook wel. Ik was er toch even helemaal ziek van...
De feestdagen hebben toch z'n ol van mij geisd, vermoeid, deprie, slaperig, je kijkt toch even terug op het leven...
Ik laat die bui toch maar even over me heen komen en morgen weer op een fris gevoel en een to do list: Hoe gaan we het levens kwaliteit voor jezelf verbeteren. Ik ben gestopt met roken, morgen naar yoga en heb een heerlijke thee recept ontdekt. Verse gember met zakje van green tea orange and gember het geeft net de kick dat je geen last meer hebt van het volle gevoel, verzacht de keel pijn en geeft een frisse kick.
In tegenstelling met jullie werk ik op het moment helemaal niet. Ik wil wel weer aan het werk maar ik vind het nogal wat om weer terug de maatschappij in te gaan. Op 1 of andere manier ben ik helemaal mijn eigen indentiteit kwijt geraakt. En om die terug te vinden is zo lastig...
Ik ben jaren lang uit gemolken door mijn familie. Door mijn looks werd ik door mijn moeder het modellen wereldje ingejaagd. Ze stimuleerde mij om te daten met rijkere heren en met het geld ging ze zich zelf verrijken. 10 jaar lang heb ik in een tunnel geleefd en voor dat ik het wist zat ik in de prostitutie. Omdat je al je geld zwart verdiend leefde ik boven mijn financieel vermogen en moest dingen tegen mijn zin doen. Op een dag keek ik naar tv en zag ik die tweeling die diep in de 60 begin 70 zijn en sinds hun 20ger jaren achter het raam stonden. Ik dacht bij mij zelf zo wil ik niet worden. Ik ben naar een steun punt gegaan, en door de therapie kwam ik er achter wat het echt in hield.
Die 10 jaar van mijn leven ben ik kwijt, jezelf waarde is iets wat je niet kent... Je eigen echte ik? Ik zou niet eens weten wat ik acht lekker vind, of leuk of mooi vind. Dus ik ben soms wel eens stiekem een beetje jaloers op vrouwen die wel hebben gestudeerd en een carriere op hebben gebouwd, En daar ga ik dit jaar op focussen als er iemand tips en ideeen heb ik hoor het graag van jullie!
Ik heb vandaag een super zware dag gehad. Ik was naar de groeps therapie en het viel zo zwaar om te horen dat er mensen helemaal alleen waren met de feestdagen. Hun ervaringen en hun gevoel dat ze helemaal alleen waren en toch hoopte op dat telefoontje, app-je of uitnodiging en die niet kregen van de mensen van wie ze het hoopte! Wat kunnen sommige mensen ook egoischtisch zijn! Niet eens je moeder uit nodigen voor kerst! Dat kreng van mij heb ik niet uitgenodigd maar die reden snappen jullie ook wel. Ik was er toch even helemaal ziek van...
De feestdagen hebben toch z'n ol van mij geisd, vermoeid, deprie, slaperig, je kijkt toch even terug op het leven...
Ik laat die bui toch maar even over me heen komen en morgen weer op een fris gevoel en een to do list: Hoe gaan we het levens kwaliteit voor jezelf verbeteren. Ik ben gestopt met roken, morgen naar yoga en heb een heerlijke thee recept ontdekt. Verse gember met zakje van green tea orange and gember het geeft net de kick dat je geen last meer hebt van het volle gevoel, verzacht de keel pijn en geeft een frisse kick.
life is to celebrate
maandag 5 januari 2015 om 21:38
quote:marielle75 schreef op 05 januari 2015 @ 09:12:
Er is al best veel geschreven hier. Fijn dat jullie je verhalen en ervaringen willen delen. Iedereen bedankt daarvoor.
Het doet me goed om hier te zijn, te kunnen delen wat ervaringen van toen, nu met ons doen en tegelijkertijd naar voren te kunnen kijken. Ik hoop dat we elkaar in 2015 ook hier weten te vinden.Tuurlijk weten we elkaar te vinden hier... Toch een vast groepje die regelmatig terug komt om wat te posten.
Er is al best veel geschreven hier. Fijn dat jullie je verhalen en ervaringen willen delen. Iedereen bedankt daarvoor.
Het doet me goed om hier te zijn, te kunnen delen wat ervaringen van toen, nu met ons doen en tegelijkertijd naar voren te kunnen kijken. Ik hoop dat we elkaar in 2015 ook hier weten te vinden.Tuurlijk weten we elkaar te vinden hier... Toch een vast groepje die regelmatig terug komt om wat te posten.
life is to celebrate
maandag 5 januari 2015 om 21:48
quote:gladoortje74 schreef op 05 januari 2015 @ 12:43:
Tja, dan moet je maar niet zoveel huisdieren hebben he. Was ook nooit de bedoeling geweest hoor. Onze konijnen werden per ongeluk zwanger en toen kregen zij en de jongen allemaal snot. Dat genas niet zodat we ze niet konden verkopen dus toen hadden we 7 konijnen! Ze zijn nu op 1 na allemaal dood, na 4 jaar dan. Veel te jong gestorven helaas. Alleen Nel is er nog, en die heeft nu een jonge lover, Bobby, waar ze heel gelukkig mee is.
Het is heel makkelijk omdat te zeggen. ''Moet je niet zoveel huisdieren hebben.''
Ik haat het altijd als mensen zoiets zeggen, maar soms loopt het leven zoals het loopt. Wat naar om te lezen dat jullie zoveel pech hebben gehad. Vaak gebeuren dingen met een reden waar je later pas achter komt waarom het is gebeurt. Ik hoop dat de dieren jullie veel liefde geven. Ik vond het vroeger altijd leuk om thuis te komen en dat de hondjes op je afrenden en je een dikke lik gaven dat ze je zo hebben gemist. Dieren geven je leven ook een structuur en geven je een reden om toch naar buiten te moeten. Je ontmoet ook allemaal nieuwe mensen als je met de hond wandeld en zo ontmoet je weer nieuwe vrienden..
Sterkte en laten we hopen dat die 150,- de laatste dierenarts rekening is voor de rest van het jaar!
Tja, dan moet je maar niet zoveel huisdieren hebben he. Was ook nooit de bedoeling geweest hoor. Onze konijnen werden per ongeluk zwanger en toen kregen zij en de jongen allemaal snot. Dat genas niet zodat we ze niet konden verkopen dus toen hadden we 7 konijnen! Ze zijn nu op 1 na allemaal dood, na 4 jaar dan. Veel te jong gestorven helaas. Alleen Nel is er nog, en die heeft nu een jonge lover, Bobby, waar ze heel gelukkig mee is.
Het is heel makkelijk omdat te zeggen. ''Moet je niet zoveel huisdieren hebben.''
Ik haat het altijd als mensen zoiets zeggen, maar soms loopt het leven zoals het loopt. Wat naar om te lezen dat jullie zoveel pech hebben gehad. Vaak gebeuren dingen met een reden waar je later pas achter komt waarom het is gebeurt. Ik hoop dat de dieren jullie veel liefde geven. Ik vond het vroeger altijd leuk om thuis te komen en dat de hondjes op je afrenden en je een dikke lik gaven dat ze je zo hebben gemist. Dieren geven je leven ook een structuur en geven je een reden om toch naar buiten te moeten. Je ontmoet ook allemaal nieuwe mensen als je met de hond wandeld en zo ontmoet je weer nieuwe vrienden..
Sterkte en laten we hopen dat die 150,- de laatste dierenarts rekening is voor de rest van het jaar!
life is to celebrate
maandag 5 januari 2015 om 22:44
Ik ben afgekeurd hoor, voor 80-100%. Ik heb wel lang gewerkt, net als jullie. Eigenlijk zijn vrouwen altijd wel druk doende met of werk of gezin. Ik heb altijd fulltime gewerkt omdat ik geen kinderen heb. Daarmee heb ik ongemerkt roofbouw op mezelf gepleegd. Ik heb al last van ptss sinds mijn 7e en toen ik 32 was, was ik opgebrand.
Ik denk niet dat werken er nog in zit. Ik zou worden herkeurd maar ik kreeg een brief dat dat wordt uitgesteld. Ik had de afspraak al drie keer verschoven omdat ik veel moeite heb met mensen onder ogen komen. Ik leef nogal onder een rots en kom daar niet graag onder vandaan. Ik zit al thuis sinds 2006 dus veel verwacht men niet meer van me. Ik heb een slechte prognose, zeiden ze vorige keer.
Maar ik sluit niks uit hoor. Je weet nooit wat het leven nog kan brengen voor leuks. Wie weet win ik de loterij en begin ik een konijnenopvang ofzo. Of misschien ga ik nog een boek schrijven. Gelukkig is er meer in het leven dan werken. Al vind ik wel dat jezelf nuttig maken voor anderen, helpt om je deel van de samenleving te voelen. Dat is altijd mijn streven. Maar ik neem het mezelf niet meer kwalijk dat werken niet lukt. Dat het niet lukt, wil niet zeggen dat ik het niet wil of dat ik lui ben.
En mensen zoals ik zijn ook nodig in de wereld. Ik wandel vaak met mijn honden door de wijk op tijden dat iedereen werkt. Als ik iets verdachts zie, bel ik de politie. En ik ben vaak wakker als iedereen slaapt. Dan kijk ik af en toe uit het raam. Mijn honden slaan aan als ze iets horen en ik kan altijd eentje aanlijnen en even buiten gaan kijken. Ze zijn onvriendelijk tegen vreemden, zeker als ze in de buurt van ons huis zijn. Er is hier in de straat in 6 jaar tijd niet 1 keer ingebroken maar toch, we houden de boel in de gaten. Ik zie mezelf, mijn vriend en mijn honden toch als een soort buurtwacht.
Maar iedereen heeft een eigen levensweg. Wat voor de een heel simpel is, is voor de ander loodzwaar. Ik zeg vaak, het leven is een hele persoonlijke ervaring. Ik heb bewondering voor iedereen die knokt voor een beter leven, welke vorm dat leven ook heeft. Wees dus gewoon trots op jezelf, of je nu werkt of niet.
Ik was vandaag druk, kerstspullen opgeborgen, vaat gedaan, was gedaan, gekookt en gewandeld. Ik voelde me vanmorgen heel rot en nu niet meer. Ook al zijn het normale bezigheden, ik ben blij dat ze gelukt zijn. Ik heb een beetje last van de januari blues maar toch actief geweest. Het was hier ook een grijze dag.
Leuk om jullie verhalen te horen hoor. Ik vind het best fijn om hier te posten en te lezen. Geeft toch een gevoel van niet alleen zijn met je problemen en gedachten. Ik herken ook veel natuurlijk. Het is wel een vreemde aandoening, na verloop van tijd gaan mensen hun klachten steeds meer op elkaar lijken, ongeacht de manier waarop je getraumatiseerd bent. Vermijdingsgedrag zie je veel en dat doe ik ook veel. Dus ik probeer niet teveel te vermijden. Voor ik het hele leven vermijd!
Nu ga ik ff thee maken, dus ik wens jullie 'troopers' nog een fijne avond.
Ik denk niet dat werken er nog in zit. Ik zou worden herkeurd maar ik kreeg een brief dat dat wordt uitgesteld. Ik had de afspraak al drie keer verschoven omdat ik veel moeite heb met mensen onder ogen komen. Ik leef nogal onder een rots en kom daar niet graag onder vandaan. Ik zit al thuis sinds 2006 dus veel verwacht men niet meer van me. Ik heb een slechte prognose, zeiden ze vorige keer.
Maar ik sluit niks uit hoor. Je weet nooit wat het leven nog kan brengen voor leuks. Wie weet win ik de loterij en begin ik een konijnenopvang ofzo. Of misschien ga ik nog een boek schrijven. Gelukkig is er meer in het leven dan werken. Al vind ik wel dat jezelf nuttig maken voor anderen, helpt om je deel van de samenleving te voelen. Dat is altijd mijn streven. Maar ik neem het mezelf niet meer kwalijk dat werken niet lukt. Dat het niet lukt, wil niet zeggen dat ik het niet wil of dat ik lui ben.
En mensen zoals ik zijn ook nodig in de wereld. Ik wandel vaak met mijn honden door de wijk op tijden dat iedereen werkt. Als ik iets verdachts zie, bel ik de politie. En ik ben vaak wakker als iedereen slaapt. Dan kijk ik af en toe uit het raam. Mijn honden slaan aan als ze iets horen en ik kan altijd eentje aanlijnen en even buiten gaan kijken. Ze zijn onvriendelijk tegen vreemden, zeker als ze in de buurt van ons huis zijn. Er is hier in de straat in 6 jaar tijd niet 1 keer ingebroken maar toch, we houden de boel in de gaten. Ik zie mezelf, mijn vriend en mijn honden toch als een soort buurtwacht.
Maar iedereen heeft een eigen levensweg. Wat voor de een heel simpel is, is voor de ander loodzwaar. Ik zeg vaak, het leven is een hele persoonlijke ervaring. Ik heb bewondering voor iedereen die knokt voor een beter leven, welke vorm dat leven ook heeft. Wees dus gewoon trots op jezelf, of je nu werkt of niet.
Ik was vandaag druk, kerstspullen opgeborgen, vaat gedaan, was gedaan, gekookt en gewandeld. Ik voelde me vanmorgen heel rot en nu niet meer. Ook al zijn het normale bezigheden, ik ben blij dat ze gelukt zijn. Ik heb een beetje last van de januari blues maar toch actief geweest. Het was hier ook een grijze dag.
Leuk om jullie verhalen te horen hoor. Ik vind het best fijn om hier te posten en te lezen. Geeft toch een gevoel van niet alleen zijn met je problemen en gedachten. Ik herken ook veel natuurlijk. Het is wel een vreemde aandoening, na verloop van tijd gaan mensen hun klachten steeds meer op elkaar lijken, ongeacht de manier waarop je getraumatiseerd bent. Vermijdingsgedrag zie je veel en dat doe ik ook veel. Dus ik probeer niet teveel te vermijden. Voor ik het hele leven vermijd!
Nu ga ik ff thee maken, dus ik wens jullie 'troopers' nog een fijne avond.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
dinsdag 6 januari 2015 om 22:29
Wat vervelend dat je je niet lekker voelde... wel heel herkenbaar, de gevoeligheid die komt als je raampje te smal wordt... Goed dat je afleiding hebt geprobeert te zoeken.
Op zulke dagen doe ik graag een spelletje op de computer of ik ga puzzelen, zo'n legpuzzel. Het houdt me bezig, geeft afleiding, is simpel maar ook weer niet te simpel... Is puzzelen iets voor jou?
Op zulke dagen doe ik graag een spelletje op de computer of ik ga puzzelen, zo'n legpuzzel. Het houdt me bezig, geeft afleiding, is simpel maar ook weer niet te simpel... Is puzzelen iets voor jou?
Niet mokken, maar knokken!
woensdag 7 januari 2015 om 16:58
Maar iedereen heeft een eigen levensweg. Wat voor de een heel simpel is, is voor de ander loodzwaar. Ik zeg vaak, het leven is een hele persoonlijke ervaring. Ik heb bewondering voor iedereen die knokt voor een beter leven, welke vorm dat leven ook heeft. Wees dus gewoon trots op jezelf, of je nu werkt of niet.
Heel mooi omschreven Gladoortje! Kan me hier helemaal in vinden.
Heel mooi omschreven Gladoortje! Kan me hier helemaal in vinden.
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
woensdag 7 januari 2015 om 17:04
Vandaag had ik dan, na een maand, eindelijk weer SE. Het was wel enorm schakelen hoor, na zo'n periode van relatief afstand hebben kunnen nemen van al die gevoelen die ergens in me lijf zitten. Toch ga ik nog even voor, want ik weet dat het werkt:). Nu nog drie afspraken deze maand. Dan komt het lastige stukje van afscheid nemen, maar heb al bedacht hoe ik het zou willen vormgeven. Dat geeft wel houvast.
Als het goed is wordt deze maand de doorverwijzing in orde gemaakt voor 'de derde fase' zoals ze dat noemen bij het GGZ. Ik heb zelf om deze doorverwijzing gevraagd, dus ben blij dat deze dan ook wordt gerealiseerd.
Als het goed is wordt deze maand de doorverwijzing in orde gemaakt voor 'de derde fase' zoals ze dat noemen bij het GGZ. Ik heb zelf om deze doorverwijzing gevraagd, dus ben blij dat deze dan ook wordt gerealiseerd.
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
woensdag 7 januari 2015 om 17:13
quote:annazonnetje83 schreef op 06 januari 2015 @ 22:29:
Wat vervelend dat je je niet lekker voelde... wel heel herkenbaar, de gevoeligheid die komt als je raampje te smal wordt... Goed dat je afleiding hebt geprobeert te zoeken.
Op zulke dagen doe ik graag een spelletje op de computer of ik ga puzzelen, zo'n legpuzzel. Het houdt me bezig, geeft afleiding, is simpel maar ook weer niet te simpel... Is puzzelen iets voor jou?
Op zulke dagen ga ik het liefste klussen. Daarom is mijn huis dan ook al een tijd af (woon er nu bijna een jaar). Op de computer ook wel soms. Dat heb ik nu ook gedaan, want dat is gemakkelijk te onderbreken op momenten dat mijn dochter met vriendinnetjes aan komt waaien. Wanneer zij met haar vriendinnen speelt zijn ze hier en daar en dan weer hier.......Dan moet moeders natuurlijk even zorgen voor wat drinken en wat lekkers enzo. Even aandacht schenken aan de avonturen die ze beleven en dergelijke.
Dan is de computer wel het gemakkelijkste voor die momenten. Klussen of opknappen van dingen doe ik toch bij voorkeur wanneer mijn dochter bij mijn ex is. Ik kan helemaal opgaan in klussen en hou dan wat minder rekening met de tijd & structuur. Ha ha. Daar kan ik helemaal in opgaan zeg maar.
Wat vervelend dat je je niet lekker voelde... wel heel herkenbaar, de gevoeligheid die komt als je raampje te smal wordt... Goed dat je afleiding hebt geprobeert te zoeken.
Op zulke dagen doe ik graag een spelletje op de computer of ik ga puzzelen, zo'n legpuzzel. Het houdt me bezig, geeft afleiding, is simpel maar ook weer niet te simpel... Is puzzelen iets voor jou?
Op zulke dagen ga ik het liefste klussen. Daarom is mijn huis dan ook al een tijd af (woon er nu bijna een jaar). Op de computer ook wel soms. Dat heb ik nu ook gedaan, want dat is gemakkelijk te onderbreken op momenten dat mijn dochter met vriendinnetjes aan komt waaien. Wanneer zij met haar vriendinnen speelt zijn ze hier en daar en dan weer hier.......Dan moet moeders natuurlijk even zorgen voor wat drinken en wat lekkers enzo. Even aandacht schenken aan de avonturen die ze beleven en dergelijke.
Dan is de computer wel het gemakkelijkste voor die momenten. Klussen of opknappen van dingen doe ik toch bij voorkeur wanneer mijn dochter bij mijn ex is. Ik kan helemaal opgaan in klussen en hou dan wat minder rekening met de tijd & structuur. Ha ha. Daar kan ik helemaal in opgaan zeg maar.
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
woensdag 7 januari 2015 om 18:20
Ik heb erg veel hoofdpijn en red het niet om op iedereen te reageren dus ik schrijf maar gewoon wat dingen die ik zojuist gelezen heb.
Ikzelf ben ook 80-100% afgekeurd. Ik zit nu een jaar in de WIA en in theorie kan ik ieder moment opgeroepen worden voor een herkeuring maar ik begrijp van anderen dat ze je meestal wat langer de tijd geven. Mocht het UWV nu vinden dat ik wel kan werken heb ik wat spaargeld achter de hand en kan ik daar zeker een jaar van leven.
Ik kan nu (nog) niet werken en wil niet weer in een diep dal komen door me op te laten jagen.
Ik ben sinds 2011 niet meer werkzaam, ik heb nooit fulltime gewerkt. Ik heb al vanaf mijn 15de psychische klachten en voor mij was het heel duidelijk dit ik fulltime werken nooit aan zou kunnen. Geen punt, ik kwam prima rond van mijn salaris omdat ik een HBO functie had.
Vorig jaar heb ik vanuit het UWV wel een re-integratietraject gevolgd. Ik was hier niet tevreden over. Ze puste me heel erg om weer in mijn oude beroep te gaan werken terwijl ik aangaf juist iets (ver) onder dat niveau te willen.
Omdat ik na bezwaar alsnog 100% was afgekeurd en omdat ik 120 km. verderop ging wonen is dat traject vervroegd afgerond.
Ook bij mij is vandaag de therapie weer begonnen. Normaal is dat om 11.30 iedere woensdag maar omdat vandaag ook mijn woonbegeleidster aanwezig was hadden we om 13.30 afgesproken. Helaas had ik in mijn warrigheid (1 van mijn klachten) 14.30 opgeschreven. Werd dus wel gebeld en toen heeft vriend me snel gebracht. Was al met al kort en daardoor werd ik wat overspoeld. Ik voelde de druk om die 30 minuten wel heel zinvol te besteden want ze zaten er niet voor niks al die tijd op mij te wachten.
Deze therapie is voor mij nieuw. Ik ben bekend met schematherapie maar die werd niet gegeven bij mijn nieuwe GGZ instelling. Eerst zat ik in een groep maar als ik daar maar 10% vertelde van mijn klachten en gedachtes waren de groepsgenoten gigantisch onder de indruk en zeiden zelfs dat ze me zielig vonden! Nee dat werd hem niet. Nu dus elke week een prive gesprek en ik heb er wel vertrouwen in.
We gaan voornamelijk werken aan mijn extreem lage zelfbeeld, assertiviteit, onderzoeken wat ik wil op bepaalde punten in mijn leven.
Mijn hoofdpijn komt trouwens vanwege het feit dat mijn linkeroog weer in cilinder achteruit is gegaan. De opticien vermoed dat dit toch door mijn AD komt. Ik ben hierdoor al eens overgestapt van AD en wil dit eigenlijk niet nog een keer. Ik functioneer nu redelijk goed voor mijn doen op deze medicatie. Maar ja feit is wel dat ik steeds achteruit ga en dat de opticien aangaf dat als dit nog een paar jaar doorgaat ik daar geen bril meer kan kopen omdat ze die sterkte van cilinders niet hebben. Lenzen bieden ze nu al niet meer aan voor mijn ogen.
Maandag heb ik een afspraak met mijn psychiater en dan bespreek ik het wel.
Ikzelf ben ook 80-100% afgekeurd. Ik zit nu een jaar in de WIA en in theorie kan ik ieder moment opgeroepen worden voor een herkeuring maar ik begrijp van anderen dat ze je meestal wat langer de tijd geven. Mocht het UWV nu vinden dat ik wel kan werken heb ik wat spaargeld achter de hand en kan ik daar zeker een jaar van leven.
Ik kan nu (nog) niet werken en wil niet weer in een diep dal komen door me op te laten jagen.
Ik ben sinds 2011 niet meer werkzaam, ik heb nooit fulltime gewerkt. Ik heb al vanaf mijn 15de psychische klachten en voor mij was het heel duidelijk dit ik fulltime werken nooit aan zou kunnen. Geen punt, ik kwam prima rond van mijn salaris omdat ik een HBO functie had.
Vorig jaar heb ik vanuit het UWV wel een re-integratietraject gevolgd. Ik was hier niet tevreden over. Ze puste me heel erg om weer in mijn oude beroep te gaan werken terwijl ik aangaf juist iets (ver) onder dat niveau te willen.
Omdat ik na bezwaar alsnog 100% was afgekeurd en omdat ik 120 km. verderop ging wonen is dat traject vervroegd afgerond.
Ook bij mij is vandaag de therapie weer begonnen. Normaal is dat om 11.30 iedere woensdag maar omdat vandaag ook mijn woonbegeleidster aanwezig was hadden we om 13.30 afgesproken. Helaas had ik in mijn warrigheid (1 van mijn klachten) 14.30 opgeschreven. Werd dus wel gebeld en toen heeft vriend me snel gebracht. Was al met al kort en daardoor werd ik wat overspoeld. Ik voelde de druk om die 30 minuten wel heel zinvol te besteden want ze zaten er niet voor niks al die tijd op mij te wachten.
Deze therapie is voor mij nieuw. Ik ben bekend met schematherapie maar die werd niet gegeven bij mijn nieuwe GGZ instelling. Eerst zat ik in een groep maar als ik daar maar 10% vertelde van mijn klachten en gedachtes waren de groepsgenoten gigantisch onder de indruk en zeiden zelfs dat ze me zielig vonden! Nee dat werd hem niet. Nu dus elke week een prive gesprek en ik heb er wel vertrouwen in.
We gaan voornamelijk werken aan mijn extreem lage zelfbeeld, assertiviteit, onderzoeken wat ik wil op bepaalde punten in mijn leven.
Mijn hoofdpijn komt trouwens vanwege het feit dat mijn linkeroog weer in cilinder achteruit is gegaan. De opticien vermoed dat dit toch door mijn AD komt. Ik ben hierdoor al eens overgestapt van AD en wil dit eigenlijk niet nog een keer. Ik functioneer nu redelijk goed voor mijn doen op deze medicatie. Maar ja feit is wel dat ik steeds achteruit ga en dat de opticien aangaf dat als dit nog een paar jaar doorgaat ik daar geen bril meer kan kopen omdat ze die sterkte van cilinders niet hebben. Lenzen bieden ze nu al niet meer aan voor mijn ogen.
Maandag heb ik een afspraak met mijn psychiater en dan bespreek ik het wel.
woensdag 7 januari 2015 om 18:33
quote:IkBenIkenbenertrotsop schreef op 07 januari 2015 @ 18:20:
Mijn hoofdpijn komt trouwens vanwege het feit dat mijn linkeroog weer in cilinder achteruit is gegaan. De opticien vermoed dat dit toch door mijn AD komt. Ik ben hierdoor al eens overgestapt van AD en wil dit eigenlijk niet nog een keer. Welke AD gebruik je dat je ogen ervan achteruit gaan? Wat een nare bijwerking.
Mijn hoofdpijn komt trouwens vanwege het feit dat mijn linkeroog weer in cilinder achteruit is gegaan. De opticien vermoed dat dit toch door mijn AD komt. Ik ben hierdoor al eens overgestapt van AD en wil dit eigenlijk niet nog een keer. Welke AD gebruik je dat je ogen ervan achteruit gaan? Wat een nare bijwerking.
