Psyche
alle pijlers
Wanneer zoek je hulp?
zondag 15 februari 2015 om 19:39
Zoals de titel al aangeeft.... wat bepaalt wanneer het goed is om hulp te zoeken?
Zit in een situatie die ik niet kan veranderen. Heb te dealen met aantal gegevens rond ex. (hebben samen kind) aantal heftige dingen gebeurd en onzekere toekomst.
Bij tijd en wijle heb ik hier erg veel last van, ben ik kwaad over gebeurde zaken, kwaad om zijn houding en bang voor de toekomst. Door een recente gebeurtenis is het weer even erg heftig geworden.
Er komen dingen uit het verleden naar boven waarvan ik dacht dat ik er wel klaar mee was. De woede vlamt zo nu en dan behoorlijk op.
Heb destijds hulp gehad (5 jaar geleden).
Gezien de afgelopen periode adviseren verschillende mensen mij om weer hulp te gaan zoeken, toch twijfel ik.
Bij afleiding gaat het prima (wanneer ik aan het werk ben enz). Opeen zondag, veel tijd om na te denken, voel ik me erg rot maar goed, dan denk ik weer; zoek maar afleiding; dan gaat het gelijk beter!
Omdat het zaken zijn waar ik zelf helemaal niets aan kan veranderen weet ik ook niet zo goed wat een hulpverlener voor mij zou kunnen betekenen, ik moet er zelf me leren dealen....
dus ja, wat is nou een moment waarop je zegt; ik heb hulp nodig....
Zit in een situatie die ik niet kan veranderen. Heb te dealen met aantal gegevens rond ex. (hebben samen kind) aantal heftige dingen gebeurd en onzekere toekomst.
Bij tijd en wijle heb ik hier erg veel last van, ben ik kwaad over gebeurde zaken, kwaad om zijn houding en bang voor de toekomst. Door een recente gebeurtenis is het weer even erg heftig geworden.
Er komen dingen uit het verleden naar boven waarvan ik dacht dat ik er wel klaar mee was. De woede vlamt zo nu en dan behoorlijk op.
Heb destijds hulp gehad (5 jaar geleden).
Gezien de afgelopen periode adviseren verschillende mensen mij om weer hulp te gaan zoeken, toch twijfel ik.
Bij afleiding gaat het prima (wanneer ik aan het werk ben enz). Opeen zondag, veel tijd om na te denken, voel ik me erg rot maar goed, dan denk ik weer; zoek maar afleiding; dan gaat het gelijk beter!
Omdat het zaken zijn waar ik zelf helemaal niets aan kan veranderen weet ik ook niet zo goed wat een hulpverlener voor mij zou kunnen betekenen, ik moet er zelf me leren dealen....
dus ja, wat is nou een moment waarop je zegt; ik heb hulp nodig....
zondag 15 februari 2015 om 19:57
Voor mij is dat een moment waarop ik zelf niet meer uit een bepaalde cirkel van denken kom (dingen komen terug, ik weet dat ik ermee moet dealen maar dat lukt niet, dus blijven ze terug komen, etc.). Een hulpverlener gaat die zaken ook niet wegnemen of veranderen, maar gaat jou handvatten geven om er mee om te gaan. En als je dat nodig hebt, ergens mee om leren gaan, zou ik zeggen; zoek hulp.
Veel succes!
Veel succes!
zondag 15 februari 2015 om 20:32
Wat vervelend voor je. De bovenste twee vind ik goede tips. Na mijn scheiding kwam ik ook niet goed uit de vicieuze cirkel. Heb bij de huisarts aan de bel getrokken en goede hulp gekregen.
Veel sterkte en ik hoop dat je ook die hulp kan krijgen die je verder kan helpen.
Veel sterkte en ik hoop dat je ook die hulp kan krijgen die je verder kan helpen.
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
zondag 15 februari 2015 om 20:50
Je kan niet altijd afleiding blijven zoeken om maar niet te hoeven voelen, dat ga je geen jaren volhouden.
Ik zou zeggen dat het tijd is om hulp te zoeken als het je belemmerd in je dagelijkse leven en in je functioneren.
Het klopt dat je zelf met je problemen moet dealen, maar een hulpverlener kan je hierbij wel handvaten geven en je ondersteunen.
Ik zou zeggen dat het tijd is om hulp te zoeken als het je belemmerd in je dagelijkse leven en in je functioneren.
Het klopt dat je zelf met je problemen moet dealen, maar een hulpverlener kan je hierbij wel handvaten geven en je ondersteunen.
zondag 15 februari 2015 om 21:22
Als je via het ziekenfonds met een psycholoog wilt praten is er waarschijnlijk een wachtlijst. Het is slim om nu al een doorverwijskaart bij je huisarts te halen om op die lijst te komen staan. Mocht het tussentijds slechter gaan, dan heb je dat traject al in werking gezet (kan ook rustgevend werken) Als het tussentijds beter gaat, dan zeg je gewoon bijtijds af (of ga je één keer)
i've got places to go
zondag 15 februari 2015 om 21:56
Als ik naar mijn eigen ervaring kijk, zeg ik:meestal te laat. De meeste mensen gaan te lang Door omdat ze denken dat het nog wel meevalt. Tot het echt niet meer gaat. Ga anders een keer naar de huisarts, er is bij Veel praktijken ook de mogelijkheid om een aantal keer te praten met een praktijkondersteuner van ggz. Net wat laagdrempeliger.
Vertrouwen - als je alles loslaat, heb je twee handen vrij
zondag 15 februari 2015 om 22:16
Hartelijk dank voor jullie reacties! Stuk voor stuk heel goede tips/adviezen!!
Het punt dat je inderdaad niet altijd afleiding kunt blijven zoeken had ik inderdaad ook bedacht ja.... en dus inderdaad, iemand die even meedenkt enz...
Toch ben ik aan de andere kant ook weer bang dat het juist heftiger gaat worden. Ik geloof nl. erg in de zegswijze; alles wat je aandacht geeft groeit....
dus hoe meer je er over praat hoe rotter je erover voelt. Het is niet zo dat ik weg wil lopen maar wil er ook niet in 'weg zinken'...
Huisarts heeft helaas geen praktijkondersteuner. Verder is het vervelend dat het tegenwoordig nogal duur is.... wanneer het geen naam heeft (psychische 'stoornis') dan vergoedt de verzekering niets dus wordt gelijk een dure grap... maar wil me aan de andere kant ook niet laten weerhouden...... steeds weer opnieuw tegen deze zaken aanlopen is ook niet de bedoeling....
Het punt dat je inderdaad niet altijd afleiding kunt blijven zoeken had ik inderdaad ook bedacht ja.... en dus inderdaad, iemand die even meedenkt enz...
Toch ben ik aan de andere kant ook weer bang dat het juist heftiger gaat worden. Ik geloof nl. erg in de zegswijze; alles wat je aandacht geeft groeit....
dus hoe meer je er over praat hoe rotter je erover voelt. Het is niet zo dat ik weg wil lopen maar wil er ook niet in 'weg zinken'...
Huisarts heeft helaas geen praktijkondersteuner. Verder is het vervelend dat het tegenwoordig nogal duur is.... wanneer het geen naam heeft (psychische 'stoornis') dan vergoedt de verzekering niets dus wordt gelijk een dure grap... maar wil me aan de andere kant ook niet laten weerhouden...... steeds weer opnieuw tegen deze zaken aanlopen is ook niet de bedoeling....
zondag 15 februari 2015 om 22:28
maandag 16 februari 2015 om 12:06
