Psyche
alle pijlers
Een baby?
dinsdag 24 februari 2015 om 21:36
Hallo,
Ik heb een dilemma waar ik al heel lang over twijfel.
Ik ben 30, al 8 jaar samen met mijn vriend, de relatie is heel stabiel. We hebben een huis, inkomen en geen grote wensen zoals een verre reis.De volgende stap zou dan een baby kunnen zijn, zoals bij de meeste mensen in mijn omgeving. Maar ik weet het niet! En vriend ook niet... Aan de ene kant lijkt het ons leuk om een kind te krijgen, aan de andere kant zien we ook heel veel leeuwen en beren op de weg en zijn we wel tevreden met ons leven. En dus loop ik al tijden met het probleem dat ik de ene dag wakker word met het gevoel dat het een geweldig plan is, maar de volgende dag zie ik de leeuwen en beren weer.
Wie herkent dit en hoe ben jij daar mee omgegaan?
Ik heb een dilemma waar ik al heel lang over twijfel.
Ik ben 30, al 8 jaar samen met mijn vriend, de relatie is heel stabiel. We hebben een huis, inkomen en geen grote wensen zoals een verre reis.De volgende stap zou dan een baby kunnen zijn, zoals bij de meeste mensen in mijn omgeving. Maar ik weet het niet! En vriend ook niet... Aan de ene kant lijkt het ons leuk om een kind te krijgen, aan de andere kant zien we ook heel veel leeuwen en beren op de weg en zijn we wel tevreden met ons leven. En dus loop ik al tijden met het probleem dat ik de ene dag wakker word met het gevoel dat het een geweldig plan is, maar de volgende dag zie ik de leeuwen en beren weer.
Wie herkent dit en hoe ben jij daar mee omgegaan?
dinsdag 24 februari 2015 om 22:05
quote:MonteCara schreef op 24 februari 2015 @ 22:00:
Makkelijk, je twijfelt. Dat staat in je OP, dan ben je er niet klaar voor.
Dit vind ik altijd zo'n rare redenatie. Twijfel jij nooit ergens aan waar je wel klaar voor blijkt te zijn? Ik heb het idee dat ik juist twijfel als ik ergens wel klaar voor ben, zonder twijfel komt het niet eens in me op om er mee bezig te gaan. Als ik terugkijk heb ik getwijfeld over uit huis gaan (nu,straks, die kamer, die kamer), samenwonen (gaat nog steeds goed) baan opzeggen, andere aannemen (goede keuze geweest), baby (goede keuze geweest), moeten we dat huis kopen (moet nog blijken, maar vooralsnog erg blij met keuze).
Maar misschien ben ik gewoon erg traag van begrip ofzo.
Makkelijk, je twijfelt. Dat staat in je OP, dan ben je er niet klaar voor.
Dit vind ik altijd zo'n rare redenatie. Twijfel jij nooit ergens aan waar je wel klaar voor blijkt te zijn? Ik heb het idee dat ik juist twijfel als ik ergens wel klaar voor ben, zonder twijfel komt het niet eens in me op om er mee bezig te gaan. Als ik terugkijk heb ik getwijfeld over uit huis gaan (nu,straks, die kamer, die kamer), samenwonen (gaat nog steeds goed) baan opzeggen, andere aannemen (goede keuze geweest), baby (goede keuze geweest), moeten we dat huis kopen (moet nog blijken, maar vooralsnog erg blij met keuze).
Maar misschien ben ik gewoon erg traag van begrip ofzo.
dinsdag 24 februari 2015 om 22:18
quote:tobabyornot schreef op 24 februari 2015 @ 21:59:
[...]
Maar dat argument over de natuur gaat niet meer op. Ik kies zelf of ik zwanger wil worden of niet (en of je dan zwanger wordt is een ander verhaal, maar ik moet in ieder geval de eerste stap zetten).ik bedoel ermee dat diezelfde natuur nu zo voor die twijfel zorgt. Want, komop, als je er rationeel over nadenkt zou niemand echt nooit kinderen krijgen. Het kost een hoop energie, je vernaggelt je lichaam, je nachtrust voor de eerste 3 jaar, je kan de eerste 10 jaar meer spontaan de deur uit. Dat benauwde me het eerste jaar enorm....dat ik voor een simpel tripje naar de supermarkt voor een pak melk al zoveel moest plannen. KInd lag net te slapen. Daarna moest het eerst een flesje, dan kind inpakken (want winter), dan natuurlijk poepluier, alles weer uit, verschonen etc etc. Wat een ramp. Het goede nieuws is dat alles went en als ze 8 zijn kunnen ze best even een half uurtje alleen blijven en als ze 10 zijn geef je ze een euro en halen ze die melk zelf.
[...]
Maar dat argument over de natuur gaat niet meer op. Ik kies zelf of ik zwanger wil worden of niet (en of je dan zwanger wordt is een ander verhaal, maar ik moet in ieder geval de eerste stap zetten).ik bedoel ermee dat diezelfde natuur nu zo voor die twijfel zorgt. Want, komop, als je er rationeel over nadenkt zou niemand echt nooit kinderen krijgen. Het kost een hoop energie, je vernaggelt je lichaam, je nachtrust voor de eerste 3 jaar, je kan de eerste 10 jaar meer spontaan de deur uit. Dat benauwde me het eerste jaar enorm....dat ik voor een simpel tripje naar de supermarkt voor een pak melk al zoveel moest plannen. KInd lag net te slapen. Daarna moest het eerst een flesje, dan kind inpakken (want winter), dan natuurlijk poepluier, alles weer uit, verschonen etc etc. Wat een ramp. Het goede nieuws is dat alles went en als ze 8 zijn kunnen ze best even een half uurtje alleen blijven en als ze 10 zijn geef je ze een euro en halen ze die melk zelf.
dinsdag 24 februari 2015 om 22:19
quote:Starshine schreef op 24 februari 2015 @ 22:18:
[...]
ik bedoel ermee dat diezelfde natuur nu zo voor die twijfel zorgt. Want, komop, als je er rationeel over nadenkt zou niemand echt nooit kinderen krijgen. Het kost een hoop energie, je vernaggelt je lichaam, je nachtrust voor de eerste 3 jaar, je kan de eerste 10 jaar meer spontaan de deur uit. Dat benauwde me het eerste jaar enorm....dat ik voor een simpel tripje naar de supermarkt voor een pak melk al zoveel moest plannen. KInd lag net te slapen. Daarna moest het eerst een flesje, dan kind inpakken (want winter), dan natuurlijk poepluier, alles weer uit, verschonen etc etc. Wat een ramp. Het goede nieuws is dat alles went en als ze 8 zijn kunnen ze best even een half uurtje alleen blijven en als ze 10 zijn geef je ze een euro en halen ze die melk zelf.Misschien is het probleem inderdaad wel ergens dat ik er te rationeel over nadenk.
[...]
ik bedoel ermee dat diezelfde natuur nu zo voor die twijfel zorgt. Want, komop, als je er rationeel over nadenkt zou niemand echt nooit kinderen krijgen. Het kost een hoop energie, je vernaggelt je lichaam, je nachtrust voor de eerste 3 jaar, je kan de eerste 10 jaar meer spontaan de deur uit. Dat benauwde me het eerste jaar enorm....dat ik voor een simpel tripje naar de supermarkt voor een pak melk al zoveel moest plannen. KInd lag net te slapen. Daarna moest het eerst een flesje, dan kind inpakken (want winter), dan natuurlijk poepluier, alles weer uit, verschonen etc etc. Wat een ramp. Het goede nieuws is dat alles went en als ze 8 zijn kunnen ze best even een half uurtje alleen blijven en als ze 10 zijn geef je ze een euro en halen ze die melk zelf.Misschien is het probleem inderdaad wel ergens dat ik er te rationeel over nadenk.
dinsdag 24 februari 2015 om 22:32
dinsdag 24 februari 2015 om 22:35
Het klinkt alsof jullie het wel willen, maar het niet durven.
Leeuwen en beren die zie je nu en en als ik voor mezelf spreek, zie je er met een kind straks nog veel meer. De kleine, praktische dingen: je kan niet zomaar de deur uitlopen (dat is echt en heel gedoe en even wennen in het begin), in je huis zijn er op eens allerlei gevarenzones (scherpe punten, harde vloeren, stopcontacten). In het begin kon ik me zelfs druk maken om z'n dekentje: had ik z'n bed nu wel strak genoeg opgemaakt? Toch nog even kijken...
En de grotere zorgen worden belangrijker: wat als één van ons iets overkomt, zal hij/zij wel goed uitkijken, wie kan ik vertrouwen met mijn kind.
En ja, het is niet "misschien" een hele verantwoordelijkheid het ís een hele verantwoordelijkheid, 24 uur per dag, 7 dagen in de week. Daar kom je voorlopig niet van af.
Maar als jullie het willen dan kan je dat allemaal aan. Met vallen en opstaan misschien, de perfecte ouder bestaat niet. Ik zou me voor zoiets bijzonders en moois niet tegen laten houden door angsten. Je Krijgt Er Zoveel Voor Terug.
Leeuwen en beren die zie je nu en en als ik voor mezelf spreek, zie je er met een kind straks nog veel meer. De kleine, praktische dingen: je kan niet zomaar de deur uitlopen (dat is echt en heel gedoe en even wennen in het begin), in je huis zijn er op eens allerlei gevarenzones (scherpe punten, harde vloeren, stopcontacten). In het begin kon ik me zelfs druk maken om z'n dekentje: had ik z'n bed nu wel strak genoeg opgemaakt? Toch nog even kijken...
En de grotere zorgen worden belangrijker: wat als één van ons iets overkomt, zal hij/zij wel goed uitkijken, wie kan ik vertrouwen met mijn kind.
En ja, het is niet "misschien" een hele verantwoordelijkheid het ís een hele verantwoordelijkheid, 24 uur per dag, 7 dagen in de week. Daar kom je voorlopig niet van af.
Maar als jullie het willen dan kan je dat allemaal aan. Met vallen en opstaan misschien, de perfecte ouder bestaat niet. Ik zou me voor zoiets bijzonders en moois niet tegen laten houden door angsten. Je Krijgt Er Zoveel Voor Terug.
dinsdag 24 februari 2015 om 22:37
Ik ben zo'n eeuwige twijfelaar en ben er dus wel voor gegaan. Geen seconde spijt van gehad.
En nu mijn leven er ook nog eens totaal anders uitziet(partner werd ex, ex-partner overleed, ik voed mijn dochter alleen op) dan bij de geboorte van mijn dochter, kan ik oprecht zeggen dat ik nog steeds geen spijt heb gehad van mijn beslissing
En nu mijn leven er ook nog eens totaal anders uitziet(partner werd ex, ex-partner overleed, ik voed mijn dochter alleen op) dan bij de geboorte van mijn dochter, kan ik oprecht zeggen dat ik nog steeds geen spijt heb gehad van mijn beslissing
dinsdag 24 februari 2015 om 22:45
Wij twijfelde dus ook 13 jaar geleden. Onze situatie was helemaal niet ideaal ook.
We waren wel al een jaar of 5 samen, maar hadden een superklein huisje (1 slaapkamer). Qua werk: ik had een lullig parttime baantje waar ik echt niet in wilde blijven werken en man had wel fulltime werk, maar via het uitzendbureau. Wij twijfelden en hebben het gedaan omdat we vonden dat je ook met twee dijken van banen en een villa zal blijven twijfelen.
Nu zeg ik: de praktische zaken waren peanuts, daar kom je echt wel overheen. het emotionele is veel moeilijker. Wij hebben helaas een kind met beperking gekregen en dat is zwaar........
maar je groeit daar ook wel weer in, het is gewoon zoals het is, zou niet weten hoe het anders zou zijn. Geen spijt ook.
We waren wel al een jaar of 5 samen, maar hadden een superklein huisje (1 slaapkamer). Qua werk: ik had een lullig parttime baantje waar ik echt niet in wilde blijven werken en man had wel fulltime werk, maar via het uitzendbureau. Wij twijfelden en hebben het gedaan omdat we vonden dat je ook met twee dijken van banen en een villa zal blijven twijfelen.
Nu zeg ik: de praktische zaken waren peanuts, daar kom je echt wel overheen. het emotionele is veel moeilijker. Wij hebben helaas een kind met beperking gekregen en dat is zwaar........
maar je groeit daar ook wel weer in, het is gewoon zoals het is, zou niet weten hoe het anders zou zijn. Geen spijt ook.
dinsdag 24 februari 2015 om 23:13
Heel herkenbaar. Heb mezelf jaren gesust met de stelling dat ik mezelf nog veel te jong voelde voor een kind, alleen dacht ik dat nog steeds toen ik de dertig al was gepasseerd.
Heb ook nooit echt rammelende eierstokken gehad, hooguit een vage nieuwsgierigheid.
Toch hebben we nu een zoon, man en ik, beiden enorme einzelgangers. Naarmate zoon ouder wordt, vind ik het steeds leuker worden (hij is nu vijf).
Het voegt voor mij iets toe wat ik voor geen goud meer zou willen missen.
Heb ook nooit echt rammelende eierstokken gehad, hooguit een vage nieuwsgierigheid.
Toch hebben we nu een zoon, man en ik, beiden enorme einzelgangers. Naarmate zoon ouder wordt, vind ik het steeds leuker worden (hij is nu vijf).
Het voegt voor mij iets toe wat ik voor geen goud meer zou willen missen.
dinsdag 24 februari 2015 om 23:29
Ga wat boeken halen over zwangerschap of tijdschriften lezen. Weleens opgepast of een dagje voor een baby gezorgd ?. Ik wist op mijn 26e dat ik een kind wilde , maar toch wat twijfel over wanneer dan. Ik wilde voor mijn 30e ... En 2 jaar later was ik zwanger. Erg leuk om er veel over te lezen vantevoren en zien of ervaren hoe andere jonge ouders het doen.
Je zegt dat veel mensen in jullie omgeving kinderen hebben. Vraag eens of je een dagje op mag passen in t weekend of vakantie. Mocht dat je plezieren. Een eigen kind is nog veel leuker!
Je zegt dat veel mensen in jullie omgeving kinderen hebben. Vraag eens of je een dagje op mag passen in t weekend of vakantie. Mocht dat je plezieren. Een eigen kind is nog veel leuker!
dinsdag 24 februari 2015 om 23:44
Oef ik ben ook zo'n twijfelgeval, alleen ben ik inmiddels 34 (en halverwege 35) en ik wacht nogsteeds op "dat" moment dat ik zeker weet dat ik kinderen wil. Nog nooit een biologische klok horen tikken. Wel ben ik toe aan een verandering in mijn leven - maar een kind? Ja nee ja nee, ik herken het zo TO - dan word ik wakker met "já we gaan ervoor" en een paar uur later komen de "ja, maar wat als..."
Ik vind het leuk om reacties te lezen van anderen die het ook niet zeker wisten en nu heel blij met kind(eren) zijn.
Ik vind het leuk om reacties te lezen van anderen die het ook niet zeker wisten en nu heel blij met kind(eren) zijn.
woensdag 25 februari 2015 om 07:38
Ik was 32 toen ik zwanger was.
Vind dat je best nog eventjes kan wachten hoor.
Ik heb ook nooit dat ja ik wil het gevoel gehad, precies zoals jij schrijft ene dag wel andere dag niet.
Op een ochtend dat ik het ja gevoel had hebben we geen condooms gebruikt en was ik zwanger, jawel van een 2 ling.
Heel de maand in de stress want het twijfelen begon weer.
Voelde al vrij snel dat het raak was en ik moest echt wennen, geen roze wolk hier.
Toen ze er eenmaal waren was het gewoon overweldigend geweldig, ben blij dat het zo snel gegaan is want er langer mee bezig zijn zou denk ik toch weer veel twijfel oproepen.
Vind dat je best nog eventjes kan wachten hoor.
Ik heb ook nooit dat ja ik wil het gevoel gehad, precies zoals jij schrijft ene dag wel andere dag niet.
Op een ochtend dat ik het ja gevoel had hebben we geen condooms gebruikt en was ik zwanger, jawel van een 2 ling.
Heel de maand in de stress want het twijfelen begon weer.
Voelde al vrij snel dat het raak was en ik moest echt wennen, geen roze wolk hier.
Toen ze er eenmaal waren was het gewoon overweldigend geweldig, ben blij dat het zo snel gegaan is want er langer mee bezig zijn zou denk ik toch weer veel twijfel oproepen.
woensdag 25 februari 2015 om 07:46
quote:miss-sunshine28 schreef op 25 februari 2015 @ 07:30:
Je voelt/weet het wel als je het echt wilt.
Als er twijfels zijn, ben je er denk ik nog niet aan toe.
Ik herhaal het toch nog maar weer even: dit is gewoon echt niet altijd zo. Niet voor iedereen is het zo duidelijk.
Ik was trouwens 35 toen mijn dochter geboren werd. Eerder had van mij ook niet gehoeven
Je voelt/weet het wel als je het echt wilt.
Als er twijfels zijn, ben je er denk ik nog niet aan toe.
Ik herhaal het toch nog maar weer even: dit is gewoon echt niet altijd zo. Niet voor iedereen is het zo duidelijk.
Ik was trouwens 35 toen mijn dochter geboren werd. Eerder had van mij ook niet gehoeven
woensdag 25 februari 2015 om 09:12
Ik heb hier wel eens het advies gelezen om een week te doen of 1 van de opties je keuze is. Dus niet twijfelen, maar eerst allebei 1 week denken/doen dat jullie geen kinderen willen en dan een week dat jullie het wel willen. Misschien helpt dit.
Ik denk dat een twijfel er altijd zal zijn. Die hadden wij bij het 1e en het 2e kind en tot aan de bevalling. En dan komt het moment dat je niet meer kan twijfelen en moet je gewoon. Maar goed, dan moet je geen grote twijfel hebben. Bij ons waren het meer de praktische dingen.
Ik denk dat een twijfel er altijd zal zijn. Die hadden wij bij het 1e en het 2e kind en tot aan de bevalling. En dan komt het moment dat je niet meer kan twijfelen en moet je gewoon. Maar goed, dan moet je geen grote twijfel hebben. Bij ons waren het meer de praktische dingen.
