Zinloos

Ja gladoortje dat zou interessant kunnen zijn, ben best benieuwd of mijn hormonen afwijkend zijn. Zonder anticonceptie met hormonen voel ik mij gelukkig hoor, ik kan wel veel nadenken en soms somber zijn maar depressief zeker niet. Dus zie dan nu de noodzaak niet dit verder te laten onderzoeken. Depressie en stemmingswisselingen worden overigens gewoon genoemd in de bijsluiter van de pil.

@IV, okee, daar heb ik nooit last van gehad, weinig energie. Ik heb nl ook cptss en slapen is altijd moeilijk geweest voor mij. Ik slaap gemiddeld 4-5 uur per nacht. Soms slaap ik overdag bij, als dat lukt, maar moe voel ik me bijna nooit. Dat komt door mijn overactieve amygdala. Ik kan heeeeel lang zonder slaap. Mijn 'record' is vier dagen. Echt waar. Ook als ik depressief ben lukt slapen niet. Ik gebruik dus medicatie en mag meer nemen wanneer nodig. Alleen werkt medicatie gewennend dus dat doe ik zeker niet elke dag. Anders moet ik zoveel slaapmedicatie gebruiken dat ik een zombie wordt.



Ik heb geen therapeut of psychiater. Een van de redenen daarvan is dat ik weet dat ze mensen met mijn DSM veel meer medicatie voorschrijven dan ik nu gebruik. Ik hou erg van mijn autonomie en ik wil niet aan de zwaardere medicatie. Ik red mezelf met pammetjes en temazepam. Antipsychotica bv heb ik niet nodig.



En heel veel van wat een psychiater voor je kan doen, heb ik zelf al gedaan. Dat klinkt arrogant maar ik weet wat ze voor je kunnen betekenen door de opleiding die ik heb gedaan. Erg veel meer dan ik zelf heb bereikt, kan een psychiater mij niet helpen. Ik ben goed onderzocht op het psychische toen ik werd afgekeurd. En ze vertelden me toen dat ik een slechte prognose heb wbt verbeteren in die mate dat werken weer mogelijk is, zelfs met therapie of begeleiding. En ik heb dat lange tijd als negatief geinterpreteerd. Maar er zit een grens aan wat je kunt bereiken met therapie. Dat zegt niemand omdat het erg demotiverend klinkt. En niets is zo onvoorspelbaar als de psyche.



Persoonlijkheidsproblematiek heb ik niet en met depressie en ptss heb ik nu eindelijk om leren gaan. En ik heb mijn eigen vermijdingsgedrag door. Een therapeut kan je helpen op te sporen wat je vermijdt maar je moet zelf stoppen met vermijden. Hoe je dat doet, weet ik. Dus een therapeut kan mij niet veel meer leren. Toch ga ik binnenkort wel mijn medicatie doornemen met een psychiater, want ik weet ook wel dat ik niet alles weet. Maar reken maar dat ik precies weet wat ik wil en wat ik niet wil. Ik denk wel dat ik hulp kan gebruiken bij mijn sexleven en die ga ik ook vragen. Maar hulp met leven an sich, heb ik niet meer nodig.



Mijn trauma's tot op de bodem uitzoeken, gaat niet omdat het er zoveel zijn. Maar dat is ook niet nodig. Wat mensen vaak vergeten, vind ik, is dat een therapeut niks kan repareren. Hij/zij kan je alleen leren hoe ermee om te gaan. En dat kan ik nu wel. Ik heb zeker nog wat groeien te doen. En als iets niet lukt daarin, zal ik wel om hulp vragen. Maar tot nu toe lukt het me zelf.



Ik ben dus niet tegen therapie, mijn verwachtingen ervan zijn alleen anders dan die van de meeste mensen. Men verwacht erg veel van therapie, is mijn bescheiden mening. Terwijl je 95% zelf moet doen. Ik hoop dat mijn verhaal overkomt zoals ik hem bedoel want ik vind het geweldig dat therapie bestaat. En het kan echt wonderen doen. Ik kan het iedereen aanraden. Daarom ben ik zelf ook de SPH gaan doen. Ik weet hoe belangrijk hulpverlening is, daarom werd ik er zelf een.



Ik moet wel mijn energie bewaken omdat ik soms teveel energie in anderen steek. Maar dat werkt ook therapeutisch voor me. Terwijl ik anderen help, help ik mezelf. Ik kom namelijk steeds stukjes van mezelf tegen als ik met anderen praat met dezelfde soort problemen. Dat is ook precies wat men probeert te bereiken met groepstherapie. Alleen werkt groepstherapie vaak niet zo goed bij mijn soort patienten. Het gebeurt vaker dat groepstherapie voor depressiepatienten wordt gestaakt omdat men elkaar de put in praat ipv eruit.



De norm is je leven. Ziet je leven eruit zoals je wil, of niet? En ik kan veel beinvloeden nu. Ik heb nu genoeg gereedschap verzameld om te kunnen leven op redelijk prettige manier. En ik probeer door te geven wat ik heb geleerd. Daar heb ik wat aan en anderen ook. Ik vind dat prettig en zal dat mijn hele leven blijven doen. Psychische ziekte kun je overwinnen namelijk en ik wil dat iedereen dat weet! Hoe je dat doet, is aan jou maar je moet het niet je leven laten verpesten. Ik vind eigenlijk dat ik daar best in geslaagd ben. En ik gun anderen het ook om zich beter of goed te gaan voelen.



Knuffels!

@curly, klopt, het staat aangegeven in de bijwerkingen. Alleen weet ik niet in welke categorie die valt. Ze houden een ratio aan, 1 op de zoveel mensen heeft last van die bijwerking. En ik weet dat mensen bijwerkingen vaak niet doorgeven. Hoe denk je dat ze aan die gegevens komen? Mensen moeten dat zelf aangeven. En dat doet bijna niemand. Daarom kan het zijn dat een bijwerking in werkelijkheid vaker voorkomt dan wordt aangegeven op de bijsluiter. En dat gebeurt best vaak. De oplossing? Mensen moeten hun bijwerkingen meer gaan melden. Ik vind dat daar niet genoeg in het algemeen over bekend is. Ik heb ook nog nooit ergens gemeld van welke bijwerkingen ik last heb en ik gebruik 5 soorten medicatie. Gelukkig voor de statistieken verblijven mensen in ziekenhuizen en verpleeghuizen ed waardoor artsen/verpleegkundigen de bijwerkingen kunnen registreren.

Ik val er even in. Ik heb jaren 's nachts niet kunnen slapen, ik ging dan mijn bed uit en ging buiten staan met een kop thee. Alleen. Ik heb geleerd om van de nachten te houden. De stilte, het kijken naar de lucht, de buitentemperatuur,de warme thee die je lichaam vult, ik voelde me dan meer één met de wereld dan overdag als iedereen druk was met zijn eigen leven waar ik niet aan mee kon doen.



Ik genoot van het gevoel dat niemand wist hoe mooi de nacht eigenlijk was. In de zomer sleepte ik mijn kussens naar buiten en lag dan lekker te slapen of naar boven te staren. Als het regende zat ik in de deur opening en bekeek hoe de druppels neervielen en uiteen spatten. Geen gedachten alleen maar kijken en voelen, eigenlijk was het mijn geheimpje. 3 of 4 uur 's nachts was het fijnst. Maar vooral de stilte maakt dat mijn hoofd ook tot rust kwam.



Als ik weer naar bed ging dan had ik een genietmoment gehad, voelde mijn bed lekkerder om in weg te kruipen want mijn lichaam was weer lekker fris. Niemand die me ooit heeft gezien. Nu slaap ik weer maar nog steeds sleep ik bij warme temperaturen alles naar buiten om daar te slapen.



Wakker liggen in bed is vreselijk, stap er uit, trek die sloffen en trui aan die je klaar legt en ontdek de nacht eens.

Wat mooi Waterplant!

Hoi TO!



Hoe doe je dat, minder diep nadenken? Bij mij werkt het om wat te gaan doen. Minder denken, meer doen. En jezelf minder serieus nemen, tja, dat heb ik op het forum geleerd! Lachen om iets geeft meestal meer lol dan om je gelijk te halen of om je ego te strelen. Vroeger was ik een beetje zo:







Nu gelukkig dus anders. Wat kan mij het schelen als iemand een mening heeft die anders is dan de mijne, of als iemand iets van mij vindt waar ik het niet mee eens ben? Schouders ophalen en weer door. En tegenwoordig doe ik dat nog sneller, ook als in mijn hoofd de interne criticus bezig is met commentaar te geven op wat ik doe. Doe natuurlijk niks goed dan haha. Nou ja, die lult maar een eind raak, ik haal mijn schouders op of lach erom, en ga gewoon lekker verder.



@Gladoortje, praat me niet van praatgroepen... Het is een beetje als met fora specifiek voor mensen met een bepaalde kwaal, je praat elkaar de put in en als je een keer denkt iets positiefs te willen melden, durf je dat eigenlijk ook niet, want dat is misschien sneu voor de anderen. In elk geval word je er niet beter van...

Je amygdala is je emotie thermostaat, zoiets. Bij ptss, chronische dan, denkt je amygdala eigenlijk altijd dat je je in een noodsituatie begeeft en stuurt je lichaam signalen om daarmee om te kunnen gaan. Daarom lukt slapen en eten vaak slecht. Want wie gaat er nu eten of slapen in een noodtoestand? Of neuken, hahaha. Ik heb hem wel gedeeltelijk onder controle hoor. Anders zou ik gillend over straat gaan. Het is een ingewikkeld verhaal iig wat ik ook niet tot in de puntjes begrijp. Maar ik weet wel dat een slechte eetlust en slechte nachtrust, veel voorkomt bij chronisch ptss.



Gelukkig eet ik veel calorieen, hahaha, maar ik ben 1.82 en ik heb jaren rond de 60 kilo gewogen. Toen had ik veel stress. En nu weeg ik 82. Als ik weer zou gaan werken, vliegt dat er zo weer af. Of als ik iets stressvols meemaak, val ik zo 5 kilo af. Ik maak me iig nooit druk om de slanke lijn want als ik er niet op let, verander ik zo in een mager scharminkel. Ik eet dingen soms zonder dat ik wil eten maar omdat het moet. Laat het de dieet fanatici maar niet horen. Want van trauma's word je dun. Ik wel iig. Daarom drink ik ook altijd thee met melk en suiker. Want daar zitten wat eiwitjes in en wat glucose. Mijn vriend noemt het mijn nectar, hahaha



Minder diep nadenken.....mmm......laat me daar even over nadenken, haha. Ik moet mezelf soms ook streng toespreken. Die cartoon, IV, whaha, heel herkenbaar. Ik put mezelf niet vaak meer uit in verdediging van mijn standpunt maar ik moet erop blijven letten. Maar ik vind het wel erg leuk om dingen te vertellen die ik heb ervaren of weet en als ik denk dat iemand daar wat aan kan hebben, daar kan ik veel tijd insteken. Dat is mijn zwakke punt, beter voor anderen zorgen dan voor mezelf. Soms besteed ik wel een uur aan een reactie maar ik denk dat het voor mij ook therapeutisch werkt. Dus dat mag ik van mezelf doen. Ik moet mezelf alleen wel toespreken soms dat het nu wel weer even genoeg is. Gelukkig luister ik meestal wel, hahaha.



Knuffels!

quote:viva-depressief schreef op 09 maart 2015 @ 14:18:





Waterplant, jezus wat een mooi post. Ik las ‘m gister vlak voor ik naar bed ging. Kon ineens niet slapen, ondanks dat ik best wat afgeblowd had. Dus heb je tip ter harte genomen en ben met een dekentje op mijn balkon gaan zitten met een kaars aan. Ik hou sowieso van de nacht. Momenteel hou ik nog wat vast aan de dag, en wat de maatschappij van me wil in dat opzicht, maar ik zou het niet erg vinden om mijn ritme blijvend om te gooien, gericht op de nacht.Wat fijn dat je er wat aan hebt gehad. Ik hou ook meer van de nacht maar als je werkt gaat dat niet goed samen. Blijf je vasthouden aan je dagritme, ik bedoelde meer dat als je toch wakker ligt je beter kan genieten dan piekeren. Probeer ook eens overdag dezelfde rus in je zelf te vinden als 's nachts. Niet nadenken maar de wereld beleven. Als je je hersens rust geeft kom je tot betere inzichten. Hou je haaks meissie.

Troep eten is beter dan niks eten. Dat denk ik dan maar.

Balen zeg dat je internet was afgesloten en dan die aanmaningen er nog bij. Probeer er snel bij te zijn, bel de bedrijven op, vertel hoe de situatie in elkaar steekt en dat je de rekening kan betalen zodra je je uitkering hebt (of noem bijv. een datum waarop het zeker wel gaat lukken te betalen). Dit wordt zeer op prijs gesteld.



Maak ook een overzichtje voor jezelf van de bedragen en welke de meeste prioriteit heeft. Doreia had er laatst een heel handige post over die ik niet meer op het forum kan vinden, maar ik had hem wel (ingekort) voor mezelf opgeslagen. Ze deelde de kosten in categorieën in:

"Categorie 1: huur, gas en licht, water, Wa verzekering, leefgeld voor jullie zelf.

Categorie 2: telefoon, tv, internet, het abonnement op de Libelle en dat soort zaken. Dingen die je, als je die niet zou betalen, zorgen voor oplopende schulden en achterstanden met kosten.

Categorie 3: regelingen met schuldeisers. Immers, die zijn toch al niet betaald. En als het geld er niet is, dan is het er niet. Maar zodra je er een afspraak met ze hebt gemaakt, dan moet je die ook nakomen. En als je die dus te hoog vaststelt, dan kom je in de knel."



Misschien geeft dat jou ook meer overzicht.



Je hoeft niet zwart te werken. Een kennis van me dacht ook dat ie zwart moest werken en ging onderuit op z'n pizza-brommertje. Onverzekerd dus.



Ik hoop dat je snel een baan vindt die ook nog een beetje vol te houden is. Kan me voorstellen dat je er veel over piekert. Als ik jou was, zou ik ook een topic openen op de pijler Geld & Recht, want daar zijn echt veel mensen die je kunnen helpen orde in de chaos te scheppen (waaronder dus Doreia die ik hierboven noemde). Veel mensen kijken niet op de Psyche-pijler.



Over het nadenken over mensen en de wereld enzo, ik heb er het geduld niet meer zo voor. Vroeger wel en ik wilde dingen veranderen, nee, de wereld veranderen. Maar nu kan het me allemaal wat minder schelen. Ik wil een leuke dag hebben. Wat anderen doen moeten zij weten. En natuurlijk heb ik daar wel eens een mening over. Ik weet niet of ik mijn passie wat dat betreft kwijt ben (was vroeger best extreem) of dat ik gewoon ook voor andere mensen minder streng ben geworden. Mensen corrigeren of me inzetten voor extreme goede doelen was vooral frustrerend. Misschien was ik dat gewoon zat na al die jaren.

@IV, dat lijstje van Doreia is extreem handig. En waar. Ik heb ook de fout gemaakt toen ik heel overspannen was om eerst schuldeisers te betalen. Want die bleven maar bellen en langskomen. Maar toen kon ik de electriciteit niet meer betalen. Zes weken zonder stroom gezeten. Echt waar. In november 2007 was dat, dacht ik. Buiten was het min vijf en wij hadden alle gaspitten aan staan voor warmte want het gas hadden we wel betaald, hahaha.



En tegenwoordig sluiten ze je gas niet meer zo snel af omdat mensen dan hun huis niet meer kunnen verwarmen. Maar het duurde zo lang voor we weer stroom hadden omdat we allebei overspannen waren en het geduld voor de onwillige klantenservice niet meer hadden. Een vriend die rechten gestudeerd heeft, heeft ons toen geholpen gelukkig. Maar dat was niet erg grappig op dat moment, om zes weken in het donker te zitten. We gingen de radio wel weer waarderen.



Maar op een avond werd ik wakker en had veel hoofdpijn. Mijn vriend sliep. We hadden alle gaspitten aanstaan en heel veel kaarsjes. Ineens besefte ik me dat ik niet op kon staan. Mijn benen deden het niet, ofzo. Heel wazig was ik. Mijn kat leek dood want hij lag midden op de grond en dat leek me vreemd. Ik ben toen kruipend naar de deur naar het dakterras gegaan en mezelf omhoog getrokken aan de deurhendel. Pas toen ik veel frisse lucht ademde, werd ik weer wakker. Beetje teveel kooldioxide/koolmonooxide in onze woonkamer opgebouwd! De katten werden gelukkig weer wakker. En wij hielden er alleen een stevige hoofdpijn aan over. Betaal je nuts dus eerst.



Ik denk ook dat je meer adviezen kunt gebruiken over geldzaken. Bijstand is echt niet veel namelijk. Wij hebben beide WIA en mijn vriend was teamleider met een voor de zorg redelijk salaris. We zitten alleen met de hakken over de sloot in de vrije sector. Dus het is ook geen vetpot hier. Maar we redden ons wel omdat we niet veel de deur uitgaan. We hebben de dieren namelijk. En we houden niet van winkelen. En ik vermijd nog steeds dingen door mijn ptss, dat maakt me een hele goedkope date, hahaha.



Ik heb leren leven met weinig geld en ik hou erg van dingen zelf maken. Hoe rijker je bent, hoe luier je bent wbt eten. Dat kan echt zoveel goedkoper dan je denkt. Ik shop voor kleding alleen nog in de kringloopwinkel en de zeeman of action. En we hebben een extreem lelijke maar hele goedkope auto. Je moet wat prioriteiten bijstellen en jezelf aanpassen maar je kunt altijd goedkoper leven.



Als je depressief bent, leef je als een monnik en dat is heel goedkoop. Maar je gaat je weer beter voelen en dan wordt het leven weer duurder. Zwart werken, ik zou het niemand aanraden in de bijstand want ze zijn genadeloos streng als je wordt betrapt. Dan kun je misschien beter nog bij de Mac ofzo gaan werken, als dat lukt tenminste. Aan wat voor zwart werk denk je eigenlijk? Wat lukt nog om vol te houden, denk je?



Ik weet niet of een nul uren contract anders iets voor je is? Het lijkt mij dat fulltime werken nu erg lastig wordt voor je. Maar ik zag een advertentie vandaag dat ze iemand zoeken in een tuincentrum voor een baan met een nul uren contract. Voor iemand met veel plantenkennis. En waar je zelf mag bepalen hoeveel je werkt en je werktempo zelf mag bepalen. Die functies zijn er dus wel. Ik heb maar een klein beetje plantenkennis helaas maar ik heb het emailadres als jij wilt solliciteren. Ik had nog iemand anders op dit forum op het oog waar ik de advertentie voor had bewaard maar dat topic kan ik niet meer vinden. Er staat geen woonplaats bij maar het stond wel in een Zaanse krant. Je vertelde dat je hier laatst een keer was dus misschien woon je in de buurt. Geen idee alleen hoe het met jouw plantenkennis staat. Het gaat om kamer en tuinplanten, staat er. Met een nul uren contract heb je alleen weinig rechten ofwel geen dus dat moet je wel willen.



Maar zwart, ik zou het persoonlijk niet durven als je ziet hoeveel mensen moeten betalen als ze betrapt worden. Dan zijn je rekeningen wel betaald maar moet je alle bijstand terugbetalen.



O en over nadenken over de wereld, de wereld is een imperfecte plek. Dat heb ik geaccepteerd. Ik ben zelf ook imperfect en het leven is om van te leren. We kunnen alleen niet allemaal hetzelfde meemaken en dus leert iedereen wat anders. En sommige mensen leren veel en andere niet. Dat heeft alleen niet zoveel te maken met eigen keuze of vermogen als mensen denken. Dus is het een wereld vol imperfecte mensen die elkaar niet altijd begrijpen. Geen wonder dat het soms nogal een zooitje is, toch?



Dikke knuffel!

Gladoortje en TO:

Je hoeft je nooit voor jezelf te schamen TO, om wat er met jou aan de hand is. NOOIT.



Ik wens je veel kracht toe.

Zo'n intake is ook niet niets. Zelfs bij de zoveelste intake was ik weer dagen van de leg, hoor. Heb je vandaag wat afleiding? Kun je iets liefs voor jezelf doen?



Als je het eng vindt om hier te schrijven en je wil toch wat kwijt, kun je altijd een pb'tje sturen. Ik zie dat Gladoortje die functie ook aan heeft staan. (In dat geval wel even melden in dit topic dat je wat hebt gestuurd, want op dit forum krijg je geen popup ofzo als je een pb krijgt...)



Niet schamen voor een diagnose, hoor. Het zal vast flink schrikken zijn, maar weet je, een diagnose is positief. Hierdoor kun je gerichte hulp krijgen.



Heel veel sterkte. Zal je topic in de gaten houden vandaag.

Ik heb niets ontvangen van je. Ik heb jou iets gestuurd, eens kijken of dat aankomt.

Ontvangen!

En pb terug.

Ik check in, ik had je berichtje niet gezien, sorry. Ik zat ineens met mijn hoofd op de sexpijler, de hele dag zowat.



Kut he, diagnoses. Is niet leuk. Maar ik ben toch benieuwd wat de jouwe is. Echt geen idee. Mag ik het ook weten? Ik was trouwens nog veeeeeel meer in paniek toen ik mijn dsm hoorde. Je doet het goed hoor, adem in, adem uit. Niet teveel over nadenken meteen. Dikke knuffel.

O via pb dan, bedoel ik.