Zinloos

09-02-2015 14:05 157 berichten
Alle reacties Link kopieren
De zoveelste depressie, ik heb het echt gehad. Zo'n beetje niks interesseert me meer. Ik ben mijn baan kwijtgeraakt, mijn ex is bij me weggegaan en ik zie gewoon niet meer waar het leven om draait. Nergens plezier in en vraag me nog wat nut heeft, waarom ik überhaupt mijn bed uit zou komen en er iets van maken. Ik vraag me af wat vriendschappen toevoegen, want ik ben toch alleen maar negatief. Wat hebben mijn vrienden nou aan mij? Waarom zou ik sporten? Om er goed uit te zien? Who cares.



Ik weet niet zo goed wat ik met dit topic wil. Mijn dagen zijn lang en leeg, en eenzaam. Maar afspreken met anderen voegt niks toe, en ik kan me maar voor een bepaalde tijd concentreren op een activiteit. Dan is er weer de leegte, totdat ik me weer heel even ergens toe kan zetten, al stelt dat ook niet veel voor. Boodschappen doe ik pas op het laatste moment, omdat ik toch wat moet eten. Ik heb geen motivatie meer. De depressies blijven toch wel terugkomen en het voelt zinloos om me weer uit deze te slepen.



Zit bij een psycholoog, die me na 20 minuten al vertelde dat zij mij niets te leren heeft en ik haar waarschijnlijk het één en ander zal bijbrengen. Erg hoopvol. Verder moet ik nog een half jaar wachten tot ik gespecialiseerde hulp krijg. Het voelt zo uitzichtloos.
Alle reacties Link kopieren
Ik ken iemand die haar boosheid kwijt kan als ze glas in de glasbak gooit. Dat kun je met een harde zwiep doen en het maakt een enorm kabaal. Mijn vriend helpt mij met boos worden, onbewust omdat ie een man is maar soms word ik boos wakker en dan mag ik hem even als boksbal gebruiken. Boosheid kan echt helpen bij depressie, dat merk ik ook iig.



Over je vrienden, helaas is niet iedereen bekend met depressie. De meeste mensen hebben er wel een idee van maar als een naaste depressief wordt, kan het toch zijn dat mensen het niet begrijpen. Het kan ook zijn dat ze echt even geen tijd voor je hebben en dat jij dat nu interpreteert als een afwijzing maar dat dat in feite wel meevalt. Je hebt een donkere bril op nu he. Dus misschien vergis je je nu, dat is mogelijk iig. Ik lees ook wel dat mensen vinden dat je door depressie je vrienden beter leert kennen. En dat je misschien niet zoveel mist aan degene die niet meer bellen.



Over de wereld, ik lees vaker dat als mensen depressief zijn, ze het idee hebben dat ze de wereld nu zien zoals ie echt is, zonder fratsen en opsmuk. Toch klopt dat niet helemaal. Je ziet namelijk de negatieve dingen te scherp en de mooie dingen veel te wazig. De mooie dingen zie je bijna niet meer. Geloof me, de wereld, het leven is zonder fratsen en opsmuk nog steeds mooi. Soms moet ik mezelf dat ook vertellen en dan is er een deel van me wat zegt, yeah right! Mensen kunnen zulke slechte dingen doen en ondertussen mooi weer spelen. Maar ik zie dan alleen zwart en wit, geen grijs. En vrijwel alle mensen ter wereld willen hetzelfde: in vrede leven, hun kinderen goed groot kunnen brengen en een goed leven hebben. Zo slecht kan de wereld dus nooit zijn. En iedereen kan wel zijn eigen kleine stukje aarde wat mooier maken. Alle kleine beetjes helpen.



Misschien heb ik een idee voor een oefening, als je daar oren naar hebt. Als je nog ergens een stapel oude tijdschriften hebt liggen, zou je een collage kunnen maken. Ik heb dat altijd wel verhelderend gevonden. Dus je knipt allerlei plaatjes uit uit de tijdschriften, plaatjes die jou wat zeggen. Dat kun je doen met als thema emoties. Bv vier a4tjes voor de emoties angst, boosheid, geluk en liefde. En zoek daar plaatjes bij en plak ze op het papier. Als je klaar bent, kun je daar verrassende dingen uithalen over jezelf. Waarom passen die plaatjes bij die emotie?



Veel sterkte morgen bij je afspraak. Ik ben benieuwd iig dus laat je nog iets horen? En als het veel vragen oproept, kun je hier misschien ook wat adviezen krijgen over je financien he. Houd moed. Dikke knuffel.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
Ik wens je een goede nacht toe.
Voor vandaag:



Alle reacties Link kopieren




Zo, die kun je wel gebruiken vandaag. IV, schattig!



Weet je al wat meer?
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
Alle reacties Link kopieren
Jullie zijn echt lieverds!!!



Heb de berichtjes wel gelezen afgelopen paar dagen, maar trok het even niet om te reageren.



Ikea, ik heb gisteren even gechat via één van de sites die je me aanraadde. Dat was fijn. Wat vrienden betreft heb ik er even voor gekozen om me te richten op degenen die er wel zijn en überhaupt zo min mogelijk te verwachten. Er zitten er een paar bij die heel lief voor me zijn en aan een half woord genoeg hebben. Was gisteren op een poëzieavond die een vriend organiseerde waar ik een oude kennis tegenkwam die binnenkort met me wil wandelen, echt tof. Het lukt me in elk geval vandaag wel om te kijken naar dat soort fijne dingen.



Gladoortje, há dat kan ik me wel voorstellen... van die glasbak! Heb zelf helaas vrijwel nooit glas, maar heb er net één kapot laten vallen als dat telt haha. Maar boosheid helpt inderdaad. Gisteren gaf mijn vader te kennen dat ik zelf uit mijn depressie moet komen en daar iets uit te leren heb. En dat terwijl we een Skype-afspraak hadden staan. Ik voelde me zó afgewezen... en vooral héél boos! Zonder die boosheid had ik bijvoorbeeld niet de energie gehad naar die poëzieavond te gaan.



Wat jij over vrienden zegt is denk ik wel waar. Niet iedereen kan ermee omgaan, en daarnaast interpreteer ik hoogstwaarschijnlijk ook niet alles juist. Maar zoals ik hierboven al schreef aan Ikea kan ik het nu in elk geval wel even relativeren. Ik heb er haast zin in sommigen uit mijn leven te flikkeren, heheh. Voelt wel sterk. Ik heb wel geleerd niet te drastische besluiten te nemen wanneer ik erg zwart ben, dus vertrouw wel op mezelf dat ik daarin geen 'fouten' zal maken.



Wat de wereld betreft ben ik daar ook in niet-depressieve episodes niet zo rooskleurig over. Zonder mijn dagelijkse joint trek ik ook dán heel veel weinig mensen echt. Ik besef me echter - althans momenteel - wel dat ik het nu niet geheel in verhouding zie. Dat men tracht in vrede te leven en zijn kinderen zo goed mogelijk wil grootbrengen vind ik een mooie basisgedachte, maar ik heb toch dikwijls veel aan te merken op de manier waarop mensen hun leven leven. Zal ik niet zo gauw iets over zeggen - het blijft toch hun leven - maar doorgaans vind ik veel dingen gewoon lelijk. Dus ook wanneer ik niet depressief ben. Nu zal het wel wat uitvergroot zijn.



Lief, je tip. Ik heb echter geen magazines in huis, die gooi ik altijd weg nadat ik ze uit heb.



Over mijn afspraak net: hele lieve vrouw! (Dat vind ik even best belangrijk.) Ze heeft de woningbouwvereniging voor me gebeld, en ik hoef me even geen zorgen te maken over mijn huur. Verder nog een aantal zaken in beweging gezet, maar zal nog een aantal dingen moeten afwachten. Over een paar weken meer info over mijn bijstand, waarna we verder kunnen kijken. Ze zei in elk geval dat ik mijn zaakjes, voor zover mogelijk, erg goed op orde heb. En dat het goed gaat komen. Ik hou echt een minimum over voor eten en sigaretten (lees: sjekkies), en daar maak ik me nog wel zorgen over. Gaan we volgende week even verder naar kijken. Daar had ik nu even geen energie meer voor.



Nogmaals bedankt voor jullie support!
Wat een opluchting dat het zo fijn ging bij die afspraak! En een vervolgafspraak is ook fijn!



Leuk dat je naar zo'n poëzieavond bent geweest. Is dat ook iets voor jou, gedichten schrijven? Of vind je het leuk om creatief te zijn op een andere manier? Hoop dat je snel een wandelafspraak hebt!



Knap van je vader, stating the obvious? Ja dat helpt. Tegen mij zeiden ze altijd: "je moet je er gewoon overheen zetten". Oké, bedankt voor de tip, ik doe het meteen! Tja, zo werkt het niet natuurlijk.



Wat je zegt over de wereld heb ik ook wel een beetje. Ik vind de wereld vaak zo onrechtvaardig. Toen ik depressief was, ging ik wel eens petities houden voor goede doelen of ze helpen bij zo'n kraampje. (Oplettende lezers: als ik een rol speelde, in dit geval was ik medewerker van dat goede doel, had ik totaal geen last van sociale fobie.) Door goede doelen te helpen voelde ik me ook weer iets nuttiger.



Wat ben je goed bezig geweest, zeg. Ga je vanavond wat leuks doen voor jezelf als beloning? Fijne avond!
Alle reacties Link kopieren
En weer zwart...



Heb - nu de financiën redelijk op orde zijn - weer tijd om over mijn ex na te denken en ik weet gewoon niet hoe ik moet accepteren hoe het gelopen is. Plannen om te sporten vandaag, maar ik heb geen eetlust dus ik kan niet eens gaan. Vanavond misschien met een vriend afgesproken, maar als ik me zo blijf voelen heb ik maar één onderwerp aan te snijden en dat is, naast dat het geen zin heeft erover te praten, ook niet leuk voor de avond. Ik zit echt weer vast. Acceptatie is het enige wat me te doen staat, maar hoe... Gvd.



Last van tunnelvisie momenteel. Lukt me even niet om op je te reageren, Ikea.
Alle reacties Link kopieren
Hoogtepunten heb je niet, als je geen dieptepunten hebt gezien.
Alle reacties Link kopieren
Dankjewel, Miss Sunshine!
Alle reacties Link kopieren
Herkenbaar. Ik heb ook soms na een emotioneel beladen dag, die ik goed door ben gekomen en waarbij ik zelfs trots en blij ben, een vreselijk zwarte dag. Ik denk dat je draagkracht soms even wat groter is, omdat het moet. En dan leen je eigenlijk wat draagkracht van de volgende dag. Als je in overlevingsstand bent, gaat alles als een trein en dat is goed voor je humeur en eigenwaarde. En als er dan weer rust is, komt de rekening. Ik zou het gewoon rustig aandoen vandaag, misschien wat extra slapen als het lukt. Even lief zijn voor jezelf want dat heb je nu nodig.



Ik snap je verdriet wel een beetje, denk ik, over je relatiebreuk. Het is je niet duidelijk namelijk waar het mis ging. Het is makkelijker als dat juist heel duidelijk is. Ik ben ouderwets als het om de liefde gaat. Ik vind dat veel tegenslagen en problemen te overleven zijn als stel. Ik heb voor mijn vriend gekozen en voor mij betekent dat in goeie en slechte tijden. Dat hoef ik niet vast te leggen in een huwelijk, omdat dat altijd al zo geweest is tussen ons. Je gaat niet zomaar uit elkaar. Je vecht voor elkaar, dat is ook hard nodig want het leven kan je mijlenver uit elkaar doen drijven. Ik vind heel weinig zaken dealbreakers. Maar ik weet intussen ook dat ik daar best bijzonder in ben en mijn vriend ook.



Wat mij zo'n trouwe hond maakt, is dat ik vind dat het hebben van een relatie voor het leven, gewoon mogelijk is. Noem me maar een ouwe, sentimentele sok hoor. Mensen weten alleen niet hoe dat moet. Zijn veel teveel met zichzelf bezig en vinden dat de ander ze gelukkig moet maken. Zetten elkaar zonder pardon de deur uit bij de eerste hobbel in de weg. Nou, guess what, er komen er nog veel meer hoor.



Ik hou van Dr Phil. Ben een beetje verslaafd aan zijn geweldige oneliners. Zo waar zijn ze. Eentje is: how much fun are you to live with? Waarmee hij bedoelt dat iedereen altijd maar naar de ander kijkt. Maar hoe leuk ben je zelf? Wat voeg jij toe aan andermans leven? Wat heb jij te bieden? Je wil dat de ander je gelukkig maakt maar hoe doe jij dat dan voor je partner?



En als je zo naar relaties gaat kijken, dan ga je meer beseffen dat je je leven met elkaar deelt en dat een relatie gewoon hard werken is. Je hebt elkaar wat te bieden en dat maakt het leuk. Maar als je een relatie zo ziet dat de ander jou gelukkig dient te maken, heb je er verkeerde verwachtingen van. Je bent uiteindelijk zelf verantwoordelijk voor je levensgeluk namelijk. Ik vind dat veel mensen uit elkaar gaan omdat ze teveel van de ander verwachten terwijl ze zelf weinig te bieden hebben. Het is echt geven en nemen. En dat geldt niet alleen voor elkaar liefde geven, dat geldt ook voor ellende. Soms moet je de ander helpen, soms moet de ander jou helpen.



Wij hebben zoveel ups en downs gehad en veel overleefd wat andere stellen had doen opbreken. Ik heb in tijden veel te zwaar op hem geleund, en hij in tijden op mij. Zo gaat dat soms. Soms heb je niet veel aan je partner en dat kan lang duren. Maar wat is een paar jaar nou op een mensenleven? Je hebt goeie en slechte jaren.



En het zou kunnen dat jij er ook deels zo over denkt als het gaat om relaties. Dat is nou juist het mooie, dat siert je. Je hebt alleen niet de juiste persoon getroffen. Er zijn zat mensen die net zo in een relatie staan als jij, die wel willen knokken voor hun relatie als het erop aankomt. En die je niet laten zwemmen in je eentje maar die ook samen een team wil zijn. Samen sta je sterk.



Ik weet niet of mijn idee klopt over je verdriet maar als een relatiebreuk onduidelijk blijft voor iemand, dan neem ik aan dat je hem niet betrapt hebt in bed met een ander of dat je erachter kwam dat hij nog een gezin had. Of dat hij je mishandelde. Want dan blijft die onduidelijkheid niet zo lang hangen.



Maar wat me wel duidelijk is geworden, is dat het je heel erg teleurgesteld heeft allemaal. En dat beschadigt het vertrouwen in andere mensen, en met een depressie erboven op het vertrouwen in de hele mensheid. En in jezelf.



Maar dat vertrouwen kun je weer terugkrijgen, stapje bij beetje, echt. Vooral het vertrouwen gaat weer terugkomen. Nu gooi je alles op 1 berg maar je gaat op een dag weer nuanceren. En ik denk dat je ook stapje bij beetje meer gaat begrijpen over wat er mis ging tussen jullie en wat jouw en zijn aandeel hierin was.



Ik had gister nog willen reageren op je vorige reactie maar het forum was zo traag als modder en ik was een beetje druk, chaotisch en snel afgeleid. Maar die ga ik zo nog schrijven. Geweldig dat je je niet druk hoeft te maken om je huis iig, wat een goed nieuws. Hang in there he. En als je even niks kunt zeggen, geeft niks. Dat herkent elke depressiepatient wel dus voel je daar niet bezwaard over. Ik schrijf evengoed wel, ook als je niks terug zegt. Ik vind het fijn als ik je kan steunen en bovendiem hoor ik mezelf graag praten, hahaha, of schrijven dan. Dikke knuffel.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
Alle reacties Link kopieren
x
Alle reacties Link kopieren
Ikea, ik schrijf graag. Dat is doorgaans ook mijn uitlaatklep, maar de afgelopen tijd heb ik zelfs daar geen energie voor. Wat mijn pa betreft: tja. Ik moet zeggen dat het zeker niet de eerste keer is dat hij me laat zitten, maar dit had ik niet verwacht. Het feit dat mijn pa zo is heeft me wel de nodige moeilijkheden gebracht in mijn leven. Patronen en zo, heel fijn. Dus ik was héél boos, en nadat die boosheid wegzakte viel ook de boosheid voor mijn ex weg. Ergo: ik mis hem weer.



Maar há, lekker je boosheid in daden om weten te zetten dus destijds. Kan me voorstellen dat het prettig was voor je.



Gladoortje, je zegt wel weer rake dingen. Zal mijn reserves wel opgemaakt hebben dan. Dat voelt wel erg machteloos. Het is écht per dag leven nog momenteel. Overleven. Het lukt me niet om voor structuur te zorgen, want ik weet niet hoe ik me ga voelen.



Dankjewel voor het delen van jouw 'visie' op de liefde. Ik voel je daarin wel inderdaad. Wanneer ik van iemand hou ga ik door vuur. Ergens is wel duidelijk wat er misgegaan is tussen ons, maar hij heeft na de breuk niet meer met me willen praten. Althans, hij belde me nog één keer zonder duidelijke reden. Dat heeft me weer hoop gegeven. En daarom begrijp ik er niks van. Hij was zó koud nadat het uitging, heel definitief, wel nog 'n keer contact gezocht, en nu ben ik de gek. Hij wil ook absoluut niet met me praten. Dus ik zit met vragen, die niet beantwoord gaan worden. Ik begrijp zowel niet als wel dat iemand dingen zo rigoureus afkapt. Het is een copingmechanisme, maar dat te weten geeft me nog geen antwoorden. Ik twijfel aan alles wat was en kan niet accepteren dat er niet minstens nog een gesprek komt. Maar mijn opties zijn op. Zó zinloos is het dus om er überhaupt over te praten, ook hier.



"Maar wat me wel duidelijk is geworden, is dat het je heel erg teleurgesteld heeft allemaal. En dat beschadigt het vertrouwen in andere mensen, en met een depressie erboven op het vertrouwen in de hele mensheid. En in jezelf." = SPOT ON.



"En ik denk dat je ook stapje bij beetje meer gaat begrijpen over wat er mis ging tussen jullie en wat jouw en zijn aandeel hierin was."

Dit geloof ik dan weer niet. Heb juist het gevoel dat ik ermee zal moeten leven dit niet te begrijpen, en dat trek ik heel slecht.



Thanks guys, in elk geval!
quote:gladoortje74 schreef op 21 februari 2015 @ 14:14:

Herkenbaar. Ik heb ook soms na een emotioneel beladen dag, die ik goed door ben gekomen en waarbij ik zelfs trots en blij ben, een vreselijk zwarte dag. Ik denk dat je draagkracht soms even wat groter is, omdat het moet. En dan leen je eigenlijk wat draagkracht van de volgende dag. Als je in overlevingsstand bent, gaat alles als een trein en dat is goed voor je humeur en eigenwaarde. En als er dan weer rust is, komt de rekening. Ik zou het gewoon rustig aandoen vandaag, misschien wat extra slapen als het lukt. Even lief zijn voor jezelf want dat heb je nu nodig.



Wat breng je het goed onder woorden! Dit is ook mijn ervaring. Ik vind het nog steeds lastig om na een knappe dag te accepteren dat er een mindere dag volgt, want "het ging gister toch zo goed? de dip was toch over?" Maar wat je hier schrijft, zo is het inderdaad.



@Viva, misschien is het een idee om een brief te schrijven naar je ex, gewoon om wat overzicht in je gedachten en vragen te krijgen. De brief hoef je niet op te sturen. Laat hem even liggen, voeg er een week lang af en toe wat dingen aan toe. Of verbrand de brief als hij klaar is. Het kan wel eens opluchten om iemand rechtstreeks aan te spreken, al is het dan via een brief.



Ik weet niet of je eerder hebt meegemaakt dat een relatie uitging of dat de ander het uitmaakte, maar in mijn ervaring zijn dat vaak rommelige tijden waarin beide mensen niet goed weten waar ze aan toe zijn. Je bent intiem geweest en ineens is het over? Dat is nogal een overgang. Hoe vaak belanden exen ook niet met elkaar in bed net nadat het uit is? Het is heel verwarrend. Ik zeg dit niet om je ex te verdedigen in zijn onduidelijkheid, maar misschien kun je wel wat aardiger voor jezelf zijn dat je in zijn bedoelingen hebt vergist nadat het uit was.



Liefdesverdriet is ook gewoon zwaar klote.

Alle reacties Link kopieren
O hele goeie IV, brieven schrijven die je nooit verstuurt. Dat heb ik heel vaak gedaan. Aan mijn moeder, mijn vader, stiefvader, zowat iedereen in mijn leven die ik nu niet meer zie. Het lucht op en je zet het op een rij voor jezelf.



De zus van mijn vriend heeft een zelfde soort relatiebreuk gehad. Ze was vier jaar samen met haar ex toen hij ineens vertrokken was. Al zijn spullen weg. Hij heeft nog wel een gesprek met haar gehad en verteld dat hij het gewoon niet meer zag zitten maar dat bood haar niet veel meer duidelijkheid. Ik heb haar toen gezegd, als je hem terug wil, dan moet je nu wat doen. Want hij weet helemaal niet wat hij wil. En het kan zijn dat hij wil dat jij hem nodig hebt en hem vraagt om te blijven. Ze is niet zo'n gepassioneerd typje als ik ben, en ze was heel erg gekwetst dat hij zomaar weg was gegaan. Dus dat wilde ze niet. En ze heeft er volgens mij wel vrede mee nu, ze heeft het nooit meer over hem gehad, is nu twee jaar geleden. Alleen is mijn vriend vrienden met hem gebleven na de breuk. Dat weet zijn zus niet want hij wil haar niet kwetsen. Ze hebben een gezamenlijke liefde voor een bepaald soort auto's. En binnenkort komt hij langs omdat hij een auto overneemt van mijn vriend. Dat heeft hij haar wel verteld, want als ze hem ziet rijden met die auto, dat zou ze raar vinden. En nu hoorde ik van mijn vriend dat haar ex bij haar langs was geweest. Ze was thuis maar woont alleen dus doet s avonds voor niemand open. Maar ik ben wel benieuwd hoe dat af gaat lopen. Mijn vriend praat niet met hem over zijn zus, dat vindt ie not done, en bemoeit zich er niet mee. En ik heb haar er ook niet naar gevraagd. Ik vond ze een geweldig stel maar je weet nooit hoe mensen hun relatie is. Ik weet wel dat ze niet echt relatieproblemen hadden. Lijkt me wel verwarrend al iemand dan ineens weer op de stoep staat. Best kans dat de vlam weer opflikkert tussen die twee. Ik vond het echt jammer toen het uit ging. En, meneer 'cleaned up his act', heeft een goeie baan tegenwoordig en belt vaker gewoon om te vragen hoe het met ons gaat. Ik heb hem nauwelijks gesproken zelf maar ik ben nu toch wel benieuwd. Hij was nogal zoekende en dwalende en heeft nu duidelijk zijn weg veel meer gevonden. Ik gun haar ook gewoon dat ze een liefde in haar leven heeft, het leven alleen bevalt haar niet. Maar echt geen idee of hun relatie nog een kans heeft. Stiekem hoop ik het wel een beetje, eerlijk gezegd. Ik ben een hopeloze sentimenteel, ja.



Wat ik eerder nog wilde zeggen, ik schrijf ook wel eens gedichten. Ik kan mezelf daar wel in kwijt. Ik teken en schilder ook een beetje, creatief uiten is wel mijn ding. Ben jij zelf creatief? Schrijf je zelf ook gedichten?



En sjekkies roken hoeft niet he, wij maken sigaretten zelf. Je koopt dan tabak in potten en een maakt ze met een apparaatje. De filterhulzen koop je apart. Veel goedkoper dan kant en klare sigaretten en goed te roken. Het is net ff anders maar je kunt van veel merken tabak kopen, west, lucky strike. Al zijn er ook goedkopere merken.



O en ik heb brieven geschreven voor de brievenclub van Amnesty International. Ze gebruiken vele brieven, gestuurd door de leden van de brievenclub als pressiemiddel. Ik denk dat ze nog steeds bestaan. Je hoeft de brief niet zelf te bedenken en er zijn veel onderwerpen om uit te kiezrn. Van vrouwen die in de gevangenis zitten omdat ze lesbisch zijn tot mensen in een strafkamp in China. Je draagt een steentje bij aan het bestrijden van onrecht, de acties zijn succesvoller dan je denkt. En soms kun je een gevangene een hart onder de riem steken. Soms schrijf je een corrupte burgermeester om hem aan te spreken op zijn gedrag. De mensen krijgen dan zakken vol brieven. En dat heeft impact. En het kost alleen wat papier, een envelop en wat postzegel. En een idealistische geest natuurlijk.



Ik ga even forummen, maak er een mooie avond van en dikke knuffel, ook voor jou, IV.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
voor vandaag.
Alle reacties Link kopieren
Ikea, brieven schrijven die de afzender niet te lezen krijgt werkt nooit zo goed voor mij. Heb wel de nodige ervaring met break-ups, soms van mijn kant maar ik moet toegeven vaker van de andere kant. Ik heb naar aanleiding van je idee vanochtend wel besloten hem een appje te sturen, waarin ik het voor mezelf wilde afsluiten en nog een paar dingen wilde zeggen. Hij belde net. (!!!) Was heel benieuwd hoe het met me was, stelde vragen over zowat elk aspect van mijn leven... En misschien zien we elkaar binnenkort.



Gladoortje, toen ik je verhaal las, dacht ik: dat wil ik ook! Heerlijk om te lezen dat je zo’n hopeloze sentimenteel bent, haha! Dat ben ik ook.



Wat gedichten betreft: doe ik wel eens. Meestal wanneer ik hopeloos verliefd ben, waarna ze vervolgens de prullenbak in kunnen, heheh. Net iets te sentimenteel. Maar is wel eens leuk om te doen, al ligt daar mijn talent niet. Ik ben niet vreselijk creatief, leef vooral in mijn kop. Ik schrijf wel graag. Analyses, frustraties, ook wel bijzondere momenten. Ik heb wel eens wat laten lezen aan vrienden, die daar best wel van onder de indruk waren. Schilderen heb ik geprobeerd, maar was het niet voor mij. Tekenen kan ik helaas ook niet. Maar ik zing dan wel weer, voor zover dat creatief genoemd kan worden, of goed klinkend.



Iemand anders gaf me die tip ook toevallig gisteren - van die sigaretten - dus denk dat ik inderdaad gewoon zelf sigaretten ga maken. Waarom ook niet?!



Op zich een leuke tip, die brieven. Maar wil sowieso eerst mijn eigen leven weer wat meer op de rit hebben voordat ik iets voor anderen ga doen. Kan ik dan altijd nog kijken hoe ik mijn tijd extra wil opvullen, mocht dat nodig zijn. Lente komt er ook weer aan, natuurlijk, en ik heb er niet zo’n moeite mee de hele dag in het park te zitten dan haha.



Maar ja, bizarre wending met mijn ex dus. Ik voel me instant best vrolijk vandaag, en er is zeker een last van me afgevallen. Kom vandaag wel door, denk ik. Misschien stom dat het me zo veel doet, en zou ik het uit mezelf moeten halen, maar ik mag natuurlijk ook genieten van onvoorziene verrassingen.



Knuffel voor jullie allebei, ik vind jullie echt lieverds dat jullie me er zo doorheen trekken!
Alle reacties Link kopieren
Wauw, zeker een bizarre wending. Wel dubbel ook, lijkt me. Je zit echt in een emotionele achtbaan he? Ik ben benieuwd hoe het afloopt. Ik hoop heel erg voor je dat het weer goed komt, tenminste, als je dat zou willen natuurlijk. Maar het lijkt me sowieso belangrijk dat jullie er eens een goed gesprek over hebben.



Bedankt voor de knuffel, die had ik even nodig. En ook eentje terug voor jou en IV natuurlijk. Er zijn hier best veel lieve mensen. Ik hoop ook dat de lente snel komt. Volgens mij betekent wind verandering van weer en het stormt nogal. Dus ik hoop dat dat beter weer betekent. Houd moed, vrouw!
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
Alle reacties Link kopieren
dubbel
Alle reacties Link kopieren
Gladoortje, rotdag zo te horen. Gaat het nu weer wat beter me je?



Het is hier zeker een emotionele achtbaan. Geen pijl op te trekken. Ik heb me vandaag flink verveeld, maar ben wel even naar buiten gegaan in de regen. Zijn dan toch minder mensen op straat, en het misstond mijn eigen bui niet. Ik wil dondersgraag dat het goed komt. Maar het is even afwachten nu. Ik ga in elk geval niks doen.



Ik vraag me momenteel af hoe ik een ritme kan opbouwen met mijn stemmingswisselingen. Kan ik niet eten, dan kan ik niet sporten. Heb ik geen concentratie, dan kan ik niet lezen. Et cetera. Het is echt per dag minuut/uur leven momenteel, ik word er echt ziek van. Iemand advies?
Alle reacties Link kopieren
Het gaat wel weer ja. En als je dan gaat lezen ipv sporten als eten niet lukt? En als je je niet kunt concentreren dat je dan gaat sporten of wandelen. Ik hou wel een ritme aan maar de onderdelen kunnen worden veranderd van volgorde. Ik doe wat goed voelt en als iets niet lukt, ga ik wat anders doen. Of begrijp ik je verkeerd?
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
Ik heb geen ritme. Sinds eind januari probeer ik wat ritme in te bouwen, hiervoor heb ik een grappige app gedownload. Daarin kun je je elke maand 4 doelen stellen en voor elk doel dat je per dag haalt, krijg je een kwart beertje te zien. Heb je alle doelen voor die dag gehaald, zie je een lachend beertje. Mijn doelen zijn 3 maaltijden per dag en een half uur beweging. Dat gaat aardig.



Over eten/sporten/lezen, als mijn concentratie ruk is, lukt het soms toch om te lezen als ik tegelijk om de hometrainer fiets. Misschien is dat een idee? Of kun je een leuke serie of film kijken? Niet weten wat te doen en heel down zijn betekent hier dat ik dat eerdergenoemde boekje van Carine Noel erbij pak. En dan staat er: koekjes bakken, tekenen, wandeling maken, etc., en ik kom altijd wel iets tegen wat ik kan doen.



Ik had nog een tip, maar als dingen met je ex anders lopen, is het misschien niet zo handig. Ik weet niet of je de pil slikt, maar veel mensen (waaronder ik) ervaren meer energie als ze geen pil slikken. Je kunt proberen of het bij jou ook in je energie scheelt, dan zou je 2 maanden zonder moeten proberen. Bij mij maakte het echt verschil, terwijl het me zo'n enorme onzin leek dat het aan de pil zou liggen. Maar met de pil word ik wakker met een energieniveau op achterstand zeg maar.



Natuurlijk hoop ik dat het goed komt met je ex, maar ik ben ook bang voor valse hoop.



@Gladoortje, wat ik in een post in een ander topic van je las, herken ik wel. Dat vermijden. Ooit heb ik het etiketje ook opgeplakt gekregen van een vermijdende persoonlijkheidsstoornis (en omdat ik dat heel erg stom vind, probeer ik daar tegenin te gaan, oftewel: ik vermijd de vermijdende persoonlijkheidsstoornis ). Moeilijk om erachter te komen wat je écht zelf wilt of wat je door je cultuur wordt opgedrongen. Misschien kun je dingen proberen en dan merk je of je er plezier aan beleeft. Dingen een kans geven.
Alle reacties Link kopieren
Gladoortje, fijn dat het beter met je gaat. Ik heb je tekst drie keer moeten lezen, maar ik begrijp nu wat je bedoelt. Denk ik, haha. Heb jij dan sowieso 'blokken' waarin je 'een activiteit' plant, en dat je afhankelijk van je concentratie-/energieniveau dan kijkt welke dat wordt?



Ikea, je brengt me wel op een idee met die app! Ik lees overal hoe goed een ritme wel niet zou zijn, maar een kader werkt beter voor me, denk ik. Ritmes vervelen me altijd grandioos en ik 'zie' er het nut niet van in, oftewel het past niet bij me. Met dat kader bedoel ik dan enkele doelen per dag, en dan-en-dan mijn bed in en uit. Alleen weet ik niet zo goed hoe ik ermee om moet gaan wanneer even niks lukt, of ik de doelen niet haal. Dat is nu ook het probleem. Ik vind jouw doelen best pittig! Maar ja, zo heeft iedereen zijn eigen doelen. Fijn dat het goed gaat!



Ik ben niet zo'n fietsert, heb er niet eens één, en dat onderdeel sla ik dan ook steevast over in de sportschool. Maar soms krijg ik mezelf gewoon nergens toe. Dan kan ik wel bedenken wat ik ga doen, maar heb ik geen focus of concentratie. Ik heb het gevoel dat ik die tijd dan moet uitzitten, en het niet uitmaakt wat ik doe.



Ik slip de pil inderdaad, en overweeg wel eens om ermee te stoppen, maar dan ga ik vier dagen per vier weken behoorlijk kapot. Mijn pil is echt een held tegen pijn, en ik slik 'm dan ook dankbaar door een paar maanden. Vind het zeker geen onzin, hoor, wat je zegt. Maar ik heb er vaker over nagedacht en het toch nooit gedaan, om bovengenoemde redenen.



Wat je over mijn ex zegt: ik ben ook bang voor valse hoop. Maar ik heb het niet geïnitieerd - integendeel, ren niet achter hem aan en zie wel hoe het loopt. Neemt niet weg dat het weer het e.e.a aangewakkerd heeft, maar ik ga er niet voor weglopen. Op dit moment kan ik me toch alleen richten op de dingen waar ik zelf invloed op heb. Vandaar dat ik ervoor koos om verder te gaan. Dat doe ik nu ook. Denk niet meer of minder aan hem. Al hoef ik me nu even niet bezig te houden met het verwerkingsproces, dat voelt tegenstrijdig.



Ik heb ineens twee afspraken gepland staan voor vanavond en morgen. Vanavond bij een vriend eten, die iets lekkers voor me gaat koken. Met een goede wijn erbij. Morgen komt een andere vriend voor me koken. Dat vind ik wel erg fijn, sowieso voor de gezelligheid, maar ook omdat ik de rest van die dagen dan gemakkelijker weet te vullen.
Vier dagen per vier weken, ik zou het doen. Sinds ik gestopt ben met de pil (en andere hormoonhoudende anticonceptie), ben ik weer net als vroeger veel te vaak aan het bloeden. Maar nog krijgt niemand mij terug aan de pil, liever bloedarmoede dan nare gedachtenkronkels en een enorm energiegebrek.



Ik fiets ook bijna nooit meer 'in het echt', alleen op de hometrainer. Soms ook tegelijk tv aan het kijken. Als ik dan eens buiten fiets, gaat het zo licht!



Het maakt je wel uit dat je wat doet. Want je zei dat je er ziek van wordt dat je niks kan, omdat je geen concentratie/eetlust/whatever hebt. De keuze die je op zo'n moment hebt is dan: 1) je zit het uit 2) je kiest iets en gaat dat doen. Mijn ervaring is dat optie 2 voor een bevredigender resultaat zorgt. Niet dat dat altijd lukt, ik zit immers ook wel eens met die boekjes of ik maak een takenlijst en gooi een dobbelsteen om te zien wat ik ga doen, maar door iets te doen ben je in elk geval even met wat anders bezig dan die gedachten en die gevoelens. En het maakt daarbij niet veel uit wát je doet, als het maar voor afleiding zorgt.



Fijn dat je twee leuke afspraken hebt staan. Geniet ervan!
En over het niet halen van doelen, lief zijn voor jezelf kun je leren. Als ik nu de app bekijk voor februari, zie ik 8 dagen waarop niet alle doelen zijn gehaald. Op de meeste dagen zijn de doelen wel gelukt. Prima. Volgende maand kijken of ik dat resultaat kan verbeteren!

Voor mij zijn de doelen niet heel moeilijk, ik bedoel, er zullen nooit dagen zijn dat ik niks haal (je moet toch eten en anders zet m'n vriend me wel een bord voor). Ik zet er geen tijd bij, want dan wordt de kans op falen veel te groot. Maak het jezelf wat makkelijk. Ik doe dit om mezelf aan te sporen en positieve energie en motivatie te geven, niet om mezelf de put in te brengen.



Over apps gesproken, ik vind My happy place ook geweldig:

https://itunes.apple.com/nl/app/my-happ ... 92679?mt=8

Hier kun je leuke plaatjes/foto's, liedjes, quotes, etc. in verzamelen. Elke dag dat je de app opent, vraagt ie waar je vandaag dankbaar voor bent. Als je je rot voelt, kun je klikken op "random" en dan krijg je een liedje, quote of foto te horen/zien die je er zelf aan hebt toegevoegd.

EDIT: ik zie dat ie voor Apple 99 cent kost. Ik heb Android en daar is ie gratis.
Alle reacties Link kopieren
Ik hou ook geen strak ritme aan maar idd kaders, doelen hou ik aan. Ik heb veel huisdieren die ervoor zorgen dat ik elke dag vroeg op moet. Ik heb een kat met diabetes en die moet zijn insuline en eten ongeveer elke 12 uur krijgen. En mijn honden moeten eruit natuurlijk. Ik heb hier een soort stadsboerderij want mijn cavia's en konijnen willen dan hun hooi en brokjes. Dus die geven me wat te doen, mijn dieren. Met de honden wandelen geeft ook structuur want die moeten er overdag uit, minstens twee keer. Mijn streven is 1,5 uur wandelen per dag maar met erg slecht weer wag minder. Mijn honden snappen niet wat weekend betekent dus een dag overslaan, dan worden ze vervelend.



Ik doe dat, de dag structureren omdat je als je depressief bent, meestal de neiging hebt om s nachts wakker te zijn en overdag de hele dag in bed te liggen. Ik wel. En als je dat doet, gaat het steeds slechter. Maar het lukt me niet elke dag om actief te zijn. Geeft niks, als ik dan de dag erna het iig opnieuw probeer. Ik ben vaker maandenlang heel depressief geweest en daar wil ik nooit meer naar terug. Tegenwoordig kan ik ervoor zorgen dat het niet meer zo lang duurt voor ik weer actief word. Want die lange lappen leegheid, daar wordt je niet beter van.



Over de pil trouwens, toevallig ben ik daarmee gestopt. Dat was niet de bedoeling maar ik was vergeten nieuwe te bestellen. En toen werd ik maar niet ongesteld, na drie maanden pas. Ik vond wel dat ik minder depressief was deze winter maar ik word wel vreselijk emotioneel nu als ik ongesteld ben, als in een vreselijk mens, hahaha. Boos en lawaaierig. Dus nu twijfel ik of ik weer zal beginnen of niet. Ik ben 40 dus het zou kunnen dat de overgang begonnen is. Ik moet naar de dokter om het te overleggen, denk ik, en ik heb een hekel aan naar de dokter gaan.



Ik heb wel eens gelezen dat als mensen depressief zijn, ze een stofje missen in hun brein, wat het mogelijk maakt om een woedebui te stoppen. Dus pas op met boosheid. Ook al heb je een excuus eigenlijk, dat snapt natuurlijk niemand.



Het is hier heel mooi weer, we gaan om twaalf uur naar het park. Hoop dat het dan nog zo mooi is. Wat zijn je plannen voor vandaag? Is het een kussen over het hoofd dag, of niet? Kon je de zonneschijn maar in je hoofd stoppen he. Knuffel van mij.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven