Oezbekistan

Gisteren was bij 3 op reis Floortje Dessing in Oezbekistan, misschien heb je die aflevering og niet gezien en haal je daar wat tips uit? Verder geen tips, maar veel plezier.



Moet OP beter lezen, sorry!

Ik dacht hetzelfde, Modus!

Leuk!

De Lonely Planet was behoorlijk verouderd toen ik er was, de helft van de aanbevolen restaurantjes bestond bijvoorbeeld niet meer. Neem dus (ook) een andere gids mee.

En leer een beetje Russisch. Niet eens omdat je dan alles kunt, maar omdat mensen dan een zucht van verlichting slaken en je er met handen en voeten echt wel komt.

Het is er warm...heel warm. Reizigersziekte ontkom je niet aan. Let even goed op wat betreft je visum.

Eten is ok maar niet om heel gelukkig van te worden. Mensen zijn lief en vriendelijk. Hamam is ook wel ergggg lekker. Ik ga binnenkort weer

Vond trouwens het landschap in Kirgizie mooier. Oezbekistan is wel echt cultuur happen in mijn ogen.

Als je er van houdt dan is het prachtig!

Ik heb in Oezbekistan ook erg lekker gegeten. Een beetje zwaar en vettig, dat wel. Maar lachman-soep, lekker!



O ja, en inderdaad, loperamide mee. Of daar kopen (la-peramied, met zo'n dikke Russische L, dan snapt iedereen je.)

En bedenk van tevoren een beetje wat je wil doen: de afstanden zijn niet heel groot, maar de treinen zijn langzaam en de wegen slecht, dus kost reizen heel veel tijd.

Tashkent, naar Urgench vliegen (Urgench is vooral leuk als je houdt van stoffige sovjet-nostalgie zonder enig toeristisch vermaak), daar vandaan naar Chiveh, vanuit Chiveh met een taxi naar Buchara, daar vandaan met de trein naar Samarkand en toen weer terug naar Tashkent.



Als we iets meer tijd hadden gehad (of eigenlijk: iets beter gepland hadden) waren we ook nog wel in de richting van Fergana gegaan, maar dat is best lastig te bereizen en kwam er daardoor niet van.



En ik vond het echt een supertof land. Inderdaad, qua natuur niet zo heel spannend, maar leuke steden met een hoop te zien. Maar verkijk je ook weer niet op de enorme historie: die is er zeker, maar Dzjenghis Khan heeft de boel vakkundig platgegooid, dus uit bijvoorbeeld de Zijderoutetijd is niets meer te zien.

Je kunt op best veel plekken pinnen. Soms is het alleen een beetje raar: in Chiveh was de enige pinautomaat in een hotel. Ik wilde daar een bepaald bedrag opnemen, maar de automaat gaf aan dat dat niet kon. Okee, dus ik koos een wat lager bedrag: mijn vriend zou ook nog pinnen, en dan zouden we toch uitkomen. Maar dat bleek een misvatting: ik had de pinautomaat leeggetrokken. Het zou nog twee dagen duren voor 'ie weer was bijgevuld.



In Buchara hebben we een spannende expeditie naar een bank ondernomen om te pinnen (met een rij voor een pinbalie, daarna naar twee bureaus waar interessante heren stempels op formulieren zetten, een uitgifte van dollars en daarna naar het inpandige wisselkantoor om er Oezbeekse dingesen van te laten maken.

Die Oezbeekse dingen zijn trouwens zowiezo een dingetje: het grootste biljet was toen minder dan een halve euro waard. Je loopt dus met centimetersdikke pakken geld rond. Maar: dat doen lokalo's ook. Soms zelfs in een doorzichtig plastic tasje.



Dus, nee, pinnen is niet heel makkelijk, maar ook geen enorm probleem. Er zijn overal (al dan niet illegale) wisselkantoortjes, dus als je dollars of euro's meeneemt (ze hebben liever dollars) zit je zeker goed. Hotels konden vaak ook in dollars betaald worden - tegen een iets gunstigere koers dan je bij de bank kreeg.

Op straat wisselen zou ik niet snel doen (vanwege het risico op oplichten: je staat dus echt met stapels biljetten te hannessen, dat ga ik niet en plein publique tellen). Ik heb dan wel weer eens in een warenhuis gevraagd of ze er een wisselkantoor hadden. De dame van de informatiebalie zei dat we even moesten wachten, riep een beveiligignsman en die haalde een geldwisselaar voor ons van buiten. En zag er vervolgens op toe dat alles netjes ging



Wat ik heb uitgegeven weet ik niet meer, maar duur was het allemaal niet.