Kinderen
alle pijlers
Net een echte puber
woensdag 8 april 2015 om 19:58
Soms is echt niks goed. Hij is 4j en soms net een echte,'grote' puber.
Ik doe alles met en voor mijn kindjes. Ben voorlopig nog fulltime thuis en kan dus veel met hen bezig zijn, superleuk dus. Uitstapjes, spelen, knutselen, cadeautjes, whatever. Alles, ik doe het met liefde.
En toch is hij soms zo ondankbaar en respectloos. Alles wat ik doe is fout of stom (hij heeft daarstraks bv een kwartier geschreeuwd en gehuild omdat ik zijn badjas een cm verkeerd had gelegd). Grote mond, niet luisteren, schreeuwen,... Heel de boel gaat naar mij.
Papa daarentegen is de grote held. Hij werkt veel en heeft dus weinig tijd. Als hij thuis is, is hij meestal bezig. Maar de ene keer dat hij een treinbaan maakt met zoon, wooohoooow, dan is mama helemaal stom, want papa kan dat veel beter.
Schept mama het eten op? Niet goed.
Moet hij met mama in bad? Wheeeeehh.
Wil ik met hem spelen? Eigenlijk liever papa, maar ok dan.
Doe ik hem smorgens gel in zijn haartjes? Schreeuwpartij. Niet goed, papa doet het anders.
Dit gaat met veel dingen zo, mama die alles stommer en slechter doet dan papa. Hoewel zoon op andere momenten ook net heel lief kan zijn.
Is het omdat papa niet veel thuis is en hij hem mist? Of omdat ik automatisch wat meer regels geef en hem soms wat meer moet 'opjagen' (bv dat hij smorgens moet doordoen want we moeten naar school). Papa laat alles een beetje z'n gangetje gaan.
Het is niet dat ik jaloers ben ofzo, maar aangenaam vind ik dit ook niet meer. Het lot van een moeder? Hoe gaan jullie hiermee om?
Ik doe alles met en voor mijn kindjes. Ben voorlopig nog fulltime thuis en kan dus veel met hen bezig zijn, superleuk dus. Uitstapjes, spelen, knutselen, cadeautjes, whatever. Alles, ik doe het met liefde.
En toch is hij soms zo ondankbaar en respectloos. Alles wat ik doe is fout of stom (hij heeft daarstraks bv een kwartier geschreeuwd en gehuild omdat ik zijn badjas een cm verkeerd had gelegd). Grote mond, niet luisteren, schreeuwen,... Heel de boel gaat naar mij.
Papa daarentegen is de grote held. Hij werkt veel en heeft dus weinig tijd. Als hij thuis is, is hij meestal bezig. Maar de ene keer dat hij een treinbaan maakt met zoon, wooohoooow, dan is mama helemaal stom, want papa kan dat veel beter.
Schept mama het eten op? Niet goed.
Moet hij met mama in bad? Wheeeeehh.
Wil ik met hem spelen? Eigenlijk liever papa, maar ok dan.
Doe ik hem smorgens gel in zijn haartjes? Schreeuwpartij. Niet goed, papa doet het anders.
Dit gaat met veel dingen zo, mama die alles stommer en slechter doet dan papa. Hoewel zoon op andere momenten ook net heel lief kan zijn.
Is het omdat papa niet veel thuis is en hij hem mist? Of omdat ik automatisch wat meer regels geef en hem soms wat meer moet 'opjagen' (bv dat hij smorgens moet doordoen want we moeten naar school). Papa laat alles een beetje z'n gangetje gaan.
Het is niet dat ik jaloers ben ofzo, maar aangenaam vind ik dit ook niet meer. Het lot van een moeder? Hoe gaan jullie hiermee om?
woensdag 8 april 2015 om 20:02
Jij bent 'vanzelfsprekend' en vertrouwd. Dus kan hij tegen jou zichzelf zijn.
Maar dat hij een kwartier schreeuwt om iets onbenulligs, daar zou ik rap korte metten mee maken. Niet naar luisteren ook, omdraaien en weglopen. Is ie nu helemaal betoeterd!
Speelt hij ook alleen, of moet jij heb continue plezieren en spel maken voor hem?
Maar dat hij een kwartier schreeuwt om iets onbenulligs, daar zou ik rap korte metten mee maken. Niet naar luisteren ook, omdraaien en weglopen. Is ie nu helemaal betoeterd!
Speelt hij ook alleen, of moet jij heb continue plezieren en spel maken voor hem?
woensdag 8 april 2015 om 20:05
Jij vat het heel persoonlijk op. Jij ziet het als bijzonder dat jij alles voor hem doet en verwacht er iets voor terug; dankbaarheid en gehoorzaamheid.
Je zoontje is 4 jaar en in zijn beleving is het normaal wat je doet want alles draait om hem. Zo denken kinderen op die leeftijd. Echt prinsjes.
Mijn dochter is net 7 jaar en kan nog weleens zo zijn en dan noem ik haar prinses op het erwt. Nu snapt ze ook wat ik ermee bedoel en kan ze er ook om lachen.
Je zoontje is 4 jaar en in zijn beleving is het normaal wat je doet want alles draait om hem. Zo denken kinderen op die leeftijd. Echt prinsjes.
Mijn dochter is net 7 jaar en kan nog weleens zo zijn en dan noem ik haar prinses op het erwt. Nu snapt ze ook wat ik ermee bedoel en kan ze er ook om lachen.
woensdag 8 april 2015 om 20:06
Entertain je hem veel? Met andere woorden.. Regel je van alles op een dag om hem bezig te houden.. Kinderboerderij knutselen samen spelen. ?
Je zou dan wat meer afstand kunnen nemen.. Kinderen hoeven niet altijd entertaint worden.. Zelf spelen of vervelen is heel goed. Zelf zijn gel doen.. Zelf zijn badjas pakken.. Dus zelfstandiger maken. Papa zal daarin ook makkelijker zijn.. Waardoor er minder strijd is.. Vrouwen willen vaak het op hun manier snel. Laat hem maar tijdje klooien. Laat hem de consequenties zien.. Als ik smorgens niet luister en opschiet ben ik te laat op school. Veel meer zelfstandigheid geven. Blijkbaar vraagt hij erom.
Je zou dan wat meer afstand kunnen nemen.. Kinderen hoeven niet altijd entertaint worden.. Zelf spelen of vervelen is heel goed. Zelf zijn gel doen.. Zelf zijn badjas pakken.. Dus zelfstandiger maken. Papa zal daarin ook makkelijker zijn.. Waardoor er minder strijd is.. Vrouwen willen vaak het op hun manier snel. Laat hem maar tijdje klooien. Laat hem de consequenties zien.. Als ik smorgens niet luister en opschiet ben ik te laat op school. Veel meer zelfstandigheid geven. Blijkbaar vraagt hij erom.
woensdag 8 april 2015 om 20:07
Jij bent vertrouwd voor hem. Bij jou kan hij zichzelf zijn.
Mijn kindjes gedragen zich ook rustiger en liever bij anderen zonder mij erbij. Dat gedrag is wel minder, maar ze zijn ook nog kleiner.
Bijvoorbeeld, bij mij in de wagen wil m'n jongste er altijd uit. "Uit, mama, uit!". Terwijl als ze met iemand anders wandelt en ik ben weg, ik altijd te horen krijg dat ze in slaap viel in de wagen.
Ook is ze veel rustiger bij anderen, zonder mij er bij.
Mijn kindjes gedragen zich ook rustiger en liever bij anderen zonder mij erbij. Dat gedrag is wel minder, maar ze zijn ook nog kleiner.
Bijvoorbeeld, bij mij in de wagen wil m'n jongste er altijd uit. "Uit, mama, uit!". Terwijl als ze met iemand anders wandelt en ik ben weg, ik altijd te horen krijg dat ze in slaap viel in de wagen.
Ook is ze veel rustiger bij anderen, zonder mij er bij.
woensdag 8 april 2015 om 20:09
Hier is dat ook wel een beetje.
Ik krijg bijvoorbeeld nooit zomaar een zoen of knuffel, pappa word elke dag platgeknuffeld.
Dat 'onbeleefde' maak ik hun probleem, ik luister daar niet naar punt en dat rare geschreeuw (als het echt om dit soort ondankbare dingen gaat dan) mag ergens anders. Wil ik niet dat je mij of de rest van het gezin mee lastig valt (bij de kleuter).
Bij de peuter meer met afleiding of een grapje ervan maken. Maar in ieder geval wel duidelijk maken dat dit soort gedrag niet de bedoeling is en 'gezellig' gedrag duidelijk ook gezelligheid laten opleveren.
Deels karakter maar mijn kinderen kunnen goed zelf spelen bijvoorbeeld en dat benoem ik ook tijdens dat ze dat doen, knuffel ze dan (wordt niet zo enthousiast op gereageerd maar ach...) etc.
Ik denk echt dat dat helpt, duidelijk maken dat je van gedram en geschreeuw alleen maar moe wordt en schor en verdrietig, en dat leuker gedrag het allemaal net wat gezelliger maakt.
Ik ben ook zo'n kreng dat ik gedrag van andere kinderen achteraf benoem en zeg: pffff nou gelukkig kun jij wel dingen normaal vragen, ik ben er heel trots op dat jij dat anders doet, bijv.
Of dat laatste nou pedagogisch verantwoord is weet ik niet.
Ik krijg bijvoorbeeld nooit zomaar een zoen of knuffel, pappa word elke dag platgeknuffeld.
Dat 'onbeleefde' maak ik hun probleem, ik luister daar niet naar punt en dat rare geschreeuw (als het echt om dit soort ondankbare dingen gaat dan) mag ergens anders. Wil ik niet dat je mij of de rest van het gezin mee lastig valt (bij de kleuter).
Bij de peuter meer met afleiding of een grapje ervan maken. Maar in ieder geval wel duidelijk maken dat dit soort gedrag niet de bedoeling is en 'gezellig' gedrag duidelijk ook gezelligheid laten opleveren.
Deels karakter maar mijn kinderen kunnen goed zelf spelen bijvoorbeeld en dat benoem ik ook tijdens dat ze dat doen, knuffel ze dan (wordt niet zo enthousiast op gereageerd maar ach...) etc.
Ik denk echt dat dat helpt, duidelijk maken dat je van gedram en geschreeuw alleen maar moe wordt en schor en verdrietig, en dat leuker gedrag het allemaal net wat gezelliger maakt.
Ik ben ook zo'n kreng dat ik gedrag van andere kinderen achteraf benoem en zeg: pffff nou gelukkig kun jij wel dingen normaal vragen, ik ben er heel trots op dat jij dat anders doet, bijv.
Of dat laatste nou pedagogisch verantwoord is weet ik niet.
woensdag 8 april 2015 om 20:10
Ik denk dat je kind verwend is met jouw aandacht voor hem. Dat je hem daar mee misschien overspoelt en hem daar mee benauwd? En paps heeft hem minder aandacht, dus als hij eenmaal tijd heeft is dat natuurlijk super leuk.
Ik zeg niet dat je je kind nu maar moet verwaarlozen, maar misschien een stapje terug doen? Daarnaast is hij vier, dus wil hij ook graag wat zelfstandiger worden?
Ik weet natuurlijk niet of dit echt het geval is, maar van wat ik zo lees komt dat wel zo op mij over.
Ik zeg niet dat je je kind nu maar moet verwaarlozen, maar misschien een stapje terug doen? Daarnaast is hij vier, dus wil hij ook graag wat zelfstandiger worden?
Ik weet natuurlijk niet of dit echt het geval is, maar van wat ik zo lees komt dat wel zo op mij over.
woensdag 8 april 2015 om 20:49
quote:Honeymoonquiz schreef op 08 april 2015 @ 20:28:
[...]
Je weet kennelijk niet wat dat is...Zeker wel, ik had alleen in mijn reactie een meisje in mijn hoofd
maar het gaat om een jongetje. Lezen is ook een ding hè
[...]
Je weet kennelijk niet wat dat is...Zeker wel, ik had alleen in mijn reactie een meisje in mijn hoofd
maar het gaat om een jongetje. Lezen is ook een ding hè
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
woensdag 8 april 2015 om 21:00
Ik ben eigenlijk blijven haken op je 'ondankbaar en respectloos'. Ik vind het nogal wat om een kind van vier ondankbaar te noemen omdat hij niet het door jou gewenste gedrag vertoont. Daar zou ik eerst intrinsiek iets aan veranderen. En respectloos? Je kind weet nog niet eens wat dat is! Hoe toon jij je eigen kind respect?
Wij hebben een periode gehad dat het vaak andersom was. Peuter van drie wou juist steeds veel meer naar mij dan naar man. Wij hebben toen een tijd als we allebei thuis waren dat heel bewust omgedraaid: nee, vraag maar aan papa. Nee, ga papa maar een handje geven, mama draagt al een tas. Papa brengt je naar bed. En daar was ook geen discussie over mogelijk.
Verder checken wij altijd veel of we nog hetzelfde in onze aanpak naar de kinderen toe staan en of we dingen inderdaad genoeg 'hetzelfde' doen (helemaal hetzelfde is onmogelijk en onwenselijk). Kind heeft de natuurlijke verschillen die er nu eenmaal altijd zijn maar gewoon te accepteren.
Wij hebben een periode gehad dat het vaak andersom was. Peuter van drie wou juist steeds veel meer naar mij dan naar man. Wij hebben toen een tijd als we allebei thuis waren dat heel bewust omgedraaid: nee, vraag maar aan papa. Nee, ga papa maar een handje geven, mama draagt al een tas. Papa brengt je naar bed. En daar was ook geen discussie over mogelijk.
Verder checken wij altijd veel of we nog hetzelfde in onze aanpak naar de kinderen toe staan en of we dingen inderdaad genoeg 'hetzelfde' doen (helemaal hetzelfde is onmogelijk en onwenselijk). Kind heeft de natuurlijke verschillen die er nu eenmaal altijd zijn maar gewoon te accepteren.
woensdag 8 april 2015 om 21:25
quote:Miertjuh schreef op 08 april 2015 @ 20:06:
Entertain je hem veel? Met andere woorden.. Regel je van alles op een dag om hem bezig te houden.. Kinderboerderij knutselen samen spelen. ?
Je zou dan wat meer afstand kunnen nemen.. Kinderen hoeven niet altijd entertaint worden.. Zelf spelen of vervelen is heel goed. Zelf zijn gel doen.. Zelf zijn badjas pakken.. Dus zelfstandiger maken. Papa zal daarin ook makkelijker zijn.. Waardoor er minder strijd is.. Vrouwen willen vaak het op hun manier snel. Laat hem maar tijdje klooien. Laat hem de consequenties zien.. Als ik smorgens niet luister en opschiet ben ik te laat op school. Veel meer zelfstandigheid geven. Blijkbaar vraagt hij erom.
Entertain je hem veel? Met andere woorden.. Regel je van alles op een dag om hem bezig te houden.. Kinderboerderij knutselen samen spelen. ?
Je zou dan wat meer afstand kunnen nemen.. Kinderen hoeven niet altijd entertaint worden.. Zelf spelen of vervelen is heel goed. Zelf zijn gel doen.. Zelf zijn badjas pakken.. Dus zelfstandiger maken. Papa zal daarin ook makkelijker zijn.. Waardoor er minder strijd is.. Vrouwen willen vaak het op hun manier snel. Laat hem maar tijdje klooien. Laat hem de consequenties zien.. Als ik smorgens niet luister en opschiet ben ik te laat op school. Veel meer zelfstandigheid geven. Blijkbaar vraagt hij erom.
woensdag 8 april 2015 om 21:29
quote:haakje schreef op 08 april 2015 @ 20:09:
Hier is dat ook wel een beetje.
Ik krijg bijvoorbeeld nooit zomaar een zoen of knuffel, pappa word elke dag platgeknuffeld.
Dat 'onbeleefde' maak ik hun probleem, ik luister daar niet naar punt en dat rare geschreeuw (als het echt om dit soort ondankbare dingen gaat dan) mag ergens anders. Wil ik niet dat je mij of de rest van het gezin mee lastig valt (bij de kleuter).
Bij de peuter meer met afleiding of een grapje ervan maken. Maar in ieder geval wel duidelijk maken dat dit soort gedrag niet de bedoeling is en 'gezellig' gedrag duidelijk ook gezelligheid laten opleveren.
Deels karakter maar mijn kinderen kunnen goed zelf spelen bijvoorbeeld en dat benoem ik ook tijdens dat ze dat doen, knuffel ze dan (wordt niet zo enthousiast op gereageerd maar ach...) etc.
Ik denk echt dat dat helpt, duidelijk maken dat je van gedram en geschreeuw alleen maar moe wordt en schor en verdrietig, en dat leuker gedrag het allemaal net wat gezelliger maakt.
Ik ben ook zo'n kreng dat ik gedrag van andere kinderen achteraf benoem en zeg: pffff nou gelukkig kun jij wel dingen normaal vragen, ik ben er heel trots op dat jij dat anders doet, bijv.
Of dat laatste nou pedagogisch verantwoord is weet ik niet.
Hier is dat ook wel een beetje.
Ik krijg bijvoorbeeld nooit zomaar een zoen of knuffel, pappa word elke dag platgeknuffeld.
Dat 'onbeleefde' maak ik hun probleem, ik luister daar niet naar punt en dat rare geschreeuw (als het echt om dit soort ondankbare dingen gaat dan) mag ergens anders. Wil ik niet dat je mij of de rest van het gezin mee lastig valt (bij de kleuter).
Bij de peuter meer met afleiding of een grapje ervan maken. Maar in ieder geval wel duidelijk maken dat dit soort gedrag niet de bedoeling is en 'gezellig' gedrag duidelijk ook gezelligheid laten opleveren.
Deels karakter maar mijn kinderen kunnen goed zelf spelen bijvoorbeeld en dat benoem ik ook tijdens dat ze dat doen, knuffel ze dan (wordt niet zo enthousiast op gereageerd maar ach...) etc.
Ik denk echt dat dat helpt, duidelijk maken dat je van gedram en geschreeuw alleen maar moe wordt en schor en verdrietig, en dat leuker gedrag het allemaal net wat gezelliger maakt.
Ik ben ook zo'n kreng dat ik gedrag van andere kinderen achteraf benoem en zeg: pffff nou gelukkig kun jij wel dingen normaal vragen, ik ben er heel trots op dat jij dat anders doet, bijv.
Of dat laatste nou pedagogisch verantwoord is weet ik niet.
woensdag 8 april 2015 om 21:34
quote:niva schreef op 08 april 2015 @ 20:10:
Ik denk dat je kind verwend is met jouw aandacht voor hem. Dat je hem daar mee misschien overspoelt en hem daar mee benauwd? En paps heeft hem minder aandacht, dus als hij eenmaal tijd heeft is dat natuurlijk super leuk.
Ik zeg niet dat je je kind nu maar moet verwaarlozen, maar misschien een stapje terug doen? Daarnaast is hij vier, dus wil hij ook graag wat zelfstandiger worden?
Ik weet natuurlijk niet of dit echt het geval is, maar van wat ik zo lees komt dat wel zo op mij over.
Ik denk dat je kind verwend is met jouw aandacht voor hem. Dat je hem daar mee misschien overspoelt en hem daar mee benauwd? En paps heeft hem minder aandacht, dus als hij eenmaal tijd heeft is dat natuurlijk super leuk.
Ik zeg niet dat je je kind nu maar moet verwaarlozen, maar misschien een stapje terug doen? Daarnaast is hij vier, dus wil hij ook graag wat zelfstandiger worden?
Ik weet natuurlijk niet of dit echt het geval is, maar van wat ik zo lees komt dat wel zo op mij over.
