Werk & Studie
alle pijlers
Masterkeuze
dinsdag 7 april 2015 om 15:31
Hoi allemaal,
Na al een tijdje mee te hebben gelezen dan toch een eigen account aangemaakt, en wel om de volgende vraag:
Eind dit jaar ben ik klaar met een medisch/technische bachelor. Nu wil ik volgend jaar een master gaan doen, maar welke? De meeste masters die ik kan gaan doen zijn puur onderzoekgericht en ik wil niet 5 dagen per week in een lab staan. Ik zoek meer iets waarbij je in een ziekenhuis terecht komt en waarbij je ook contact hebt met patiënten.
Ik heb meegedaan aan SUMMA/A-KO. Bij SUMMA simpelweg niet genoeg goed, bij A-KO vinden ze dat ik niet equivalent ben, maar kunnen ze je niet duidelijk vertellen waarom dan niet. Daarna heb ik me ingeschreven voor Technische Geneeskunde in Twente, ook hier heb ik een afwijzing van terug gekregen, deze keer omdat de pre-master vooral voor technische deficienties is, en minder voor medische en ze van mening waren dat ik vooral medische deficienties heb. Ik heb teruggemaild of ze dan niet een paar vakken konden wisselen met meer medische vakken, deze worden immers al in de bachelor gegeven, maar hier heb ik nog geen antwoord op gehad.
Dus, om een lang verhaal (sorry) kort te maken:
Hebben jullie nog ideeën? Voltijd/deeltijd/HBO/werken in combinatie met opleiding?
Na al een tijdje mee te hebben gelezen dan toch een eigen account aangemaakt, en wel om de volgende vraag:
Eind dit jaar ben ik klaar met een medisch/technische bachelor. Nu wil ik volgend jaar een master gaan doen, maar welke? De meeste masters die ik kan gaan doen zijn puur onderzoekgericht en ik wil niet 5 dagen per week in een lab staan. Ik zoek meer iets waarbij je in een ziekenhuis terecht komt en waarbij je ook contact hebt met patiënten.
Ik heb meegedaan aan SUMMA/A-KO. Bij SUMMA simpelweg niet genoeg goed, bij A-KO vinden ze dat ik niet equivalent ben, maar kunnen ze je niet duidelijk vertellen waarom dan niet. Daarna heb ik me ingeschreven voor Technische Geneeskunde in Twente, ook hier heb ik een afwijzing van terug gekregen, deze keer omdat de pre-master vooral voor technische deficienties is, en minder voor medische en ze van mening waren dat ik vooral medische deficienties heb. Ik heb teruggemaild of ze dan niet een paar vakken konden wisselen met meer medische vakken, deze worden immers al in de bachelor gegeven, maar hier heb ik nog geen antwoord op gehad.
Dus, om een lang verhaal (sorry) kort te maken:
Hebben jullie nog ideeën? Voltijd/deeltijd/HBO/werken in combinatie met opleiding?
anoniem_6403389dc176a wijzigde dit bericht op 14-04-2015 12:26
Reden: Herkenbaarheid
Reden: Herkenbaarheid
% gewijzigd
dinsdag 7 april 2015 om 20:35
Staar je ook niet te blind op het patiëntencontact hoor. Ik vind het erg leuk om met mensen te werken, daarom leek patiëntenwerk me ook leuk.
Maar patiënten zijn ziek en meestal zijn dat niet de gezelligste mensen. Ik werk liever samen met de gezonde mens persoonlijk
Naast dat patiënten ziek zijn en daardoor zeurderig, willen ze hun medicijnen niet, want bijwerkingen, maar ook niet hun leefstijl aanpassen, want moeilijk, maar ook niet dood, want ja wie wil dat nou? en ze begrijpen vaak niet half hun ziekte, zijn bang, onzeker, verdrietig en emotioneel niet zo stabiel. Is het echt je ding om binnen 10 minuten zo iemand weer de deur uit t werken omdat je nu eenmaal niet meer tijd hebt?
Mijn ding was het niet iig
Maar patiënten zijn ziek en meestal zijn dat niet de gezelligste mensen. Ik werk liever samen met de gezonde mens persoonlijk
Naast dat patiënten ziek zijn en daardoor zeurderig, willen ze hun medicijnen niet, want bijwerkingen, maar ook niet hun leefstijl aanpassen, want moeilijk, maar ook niet dood, want ja wie wil dat nou? en ze begrijpen vaak niet half hun ziekte, zijn bang, onzeker, verdrietig en emotioneel niet zo stabiel. Is het echt je ding om binnen 10 minuten zo iemand weer de deur uit t werken omdat je nu eenmaal niet meer tijd hebt?
Mijn ding was het niet iig
dinsdag 7 april 2015 om 20:49
Haha, dat is precies wat ik altijd zeg als mensen vragen of ik toch niet liever geneeskunde had gedaan: nee, patiënten komen altijd alleen maar langs als ze wat te klagen hebben.
En inderdaad, veel mensen haken af op het feit dat het toch niet zo 'leuk met mensen omgaan en de wereld beter maken' blijkt te zijn. Er is een verbazingwekkend groot aantal patiënten dat de deur plat blijft lopen ivm klachten, maar geen medicijnen wil (want dat is gif), geen ander voedingspatroon (want dat is geen blijvende oplossing) en geen operatie (want daar zijn ze niet voor). En dan wel zeuren dat de medische wetenschap niks voor ze kan doen. Echt zieke mensen kan ik prima tegen, ook als ze klagen of boos zijn, maar degenen die echt alles doen om hun eigen genezing tegen te werken, zucht. Voor zowel hen als mij beter dat ik daar niet tegenover in de spreekkamer zit.
En inderdaad, veel mensen haken af op het feit dat het toch niet zo 'leuk met mensen omgaan en de wereld beter maken' blijkt te zijn. Er is een verbazingwekkend groot aantal patiënten dat de deur plat blijft lopen ivm klachten, maar geen medicijnen wil (want dat is gif), geen ander voedingspatroon (want dat is geen blijvende oplossing) en geen operatie (want daar zijn ze niet voor). En dan wel zeuren dat de medische wetenschap niks voor ze kan doen. Echt zieke mensen kan ik prima tegen, ook als ze klagen of boos zijn, maar degenen die echt alles doen om hun eigen genezing tegen te werken, zucht. Voor zowel hen als mij beter dat ik daar niet tegenover in de spreekkamer zit.
dinsdag 7 april 2015 om 20:55
quote:nausicaa schreef op 07 april 2015 @ 20:49:
Haha, dat is precies wat ik altijd zeg als mensen vragen of ik toch niet liever geneeskunde had gedaan: nee, patiënten komen altijd alleen maar langs als ze wat te klagen hebben.
En inderdaad, veel mensen haken af op het feit dat het toch niet zo 'leuk met mensen omgaan en de wereld beter maken' blijkt te zijn. Er is een verbazingwekkend groot aantal patiënten dat de deur plat blijft lopen ivm klachten, maar geen medicijnen wil (want dat is gif), geen ander voedingspatroon (want dat is geen blijvende oplossing) en geen operatie (want daar zijn ze niet voor). En dan wel zeuren dat de medische wetenschap niks voor ze kan doen. Echt zieke mensen kan ik prima tegen, ook als ze klagen of boos zijn, maar degenen die echt alles doen om hun eigen genezing tegen te werken, zucht. Voor zowel hen als mij beter dat ik daar niet tegenover in de spreekkamer zit.
Oh zoooo herkenbaar haha en je hebt verbazingwekkend veel vaker van die zeikerds dan echte zieken
Echte zieken vond ik ook minder erg, maar dan baalde ik weer van hoe weinig je eigenlijk kunt doen. Vandaar nu het beleid in. Werd er doodongelukkig van.
Maar denk dat het ook heeeeel moeilijk in te schatten is of je geschikt bent voor zulk contact als jongvolwassene. Mist wat levenservaring om die keuze weloverwogen te kunnen maken
Haha, dat is precies wat ik altijd zeg als mensen vragen of ik toch niet liever geneeskunde had gedaan: nee, patiënten komen altijd alleen maar langs als ze wat te klagen hebben.
En inderdaad, veel mensen haken af op het feit dat het toch niet zo 'leuk met mensen omgaan en de wereld beter maken' blijkt te zijn. Er is een verbazingwekkend groot aantal patiënten dat de deur plat blijft lopen ivm klachten, maar geen medicijnen wil (want dat is gif), geen ander voedingspatroon (want dat is geen blijvende oplossing) en geen operatie (want daar zijn ze niet voor). En dan wel zeuren dat de medische wetenschap niks voor ze kan doen. Echt zieke mensen kan ik prima tegen, ook als ze klagen of boos zijn, maar degenen die echt alles doen om hun eigen genezing tegen te werken, zucht. Voor zowel hen als mij beter dat ik daar niet tegenover in de spreekkamer zit.
Oh zoooo herkenbaar haha en je hebt verbazingwekkend veel vaker van die zeikerds dan echte zieken
Echte zieken vond ik ook minder erg, maar dan baalde ik weer van hoe weinig je eigenlijk kunt doen. Vandaar nu het beleid in. Werd er doodongelukkig van.
Maar denk dat het ook heeeeel moeilijk in te schatten is of je geschikt bent voor zulk contact als jongvolwassene. Mist wat levenservaring om die keuze weloverwogen te kunnen maken
woensdag 8 april 2015 om 10:02
Ik snap dat je bij forensic science ook geen contact met patiënten hebt (of met dode ), maar het lijkt me veelzijdiger dan echt het onderzoekswerk/master, waarbij je dus wel meer verschillende dingen doet en met meer verschillende organisaties/mensen contact hebt. Ik ben toen ik aan mijn bachelor begon wel op een open dag geweest bij HBO forensisch onderzoek, daar wisten ze me ook al te vertellen dat je kans op een baan niet heel denderend is, dit is dus na een master niet beter? Waar kom je zoal terecht met forensisch onderzoek, NFI of politie vind ik dan nog wel het tofst klinken, puzzelen is leuk. En is het een beetje te doen om de opleiding binnen te komen?
woensdag 8 april 2015 om 10:28
Heel eerlijk gezegd vind ik forensisch science zo'n opleiding die is opgericht om studenten te trekken, maar eigenlijk geen individueel bestaansrecht heeft. Er kwamen er meerdere nadat CSI populair werd. Het klinkt allemaal heel erg cool, maar zo werkt het niet. Ze beschrijven zelf al dat je op een lab bewijsmateriaal kunt onderzoeken, dat kun je met de gewone laboratoriumopleidingen ook. En is weer gewoon labwerk. Ik heb als student wel eens op het forensisch lab gewerkt, en dat was precies hetzelfde als alle andere labs waar ik verder gezeten heb. Het CSI werk van mensen ondervragen, met gillende sirenes rondrijden etc wordt door de politie gedaan. En zoals iemand hierboven al zei, er is nauwelijks werk in te vinden (omdat er weinig werk is, en/of omdat er een hoop mensen zijn met specifieke opleidingen die het ook kunnen). Ik zou echt heel voorzichtig zijn om zo'n opleiding te gaan doen.
Het klinkt heel negatief, maar ik denk dat het wel belangrijk is om niet alleen op de folders af te gaan, en te beseffen dat de super banen zoals je ze op tv ziet helemaal niet bestaan in het echt (geloof het of niet, maar de schouwarts die de autopsie doet gaat ook niet vervolgens zelf de verdachte ondervragen, op hakken van 12 centimes hoog ).
Je zult hele goed na moeten gaan wat je nou precies wel en niet wilt. Als je contact met patiënten wilt, moet je toch proberen ergens bij geneeskunde binnen te komen. Je schrijft dat je nog niet klaar bent met je bachelor, is het een optie om die net niet helemaal af te maken, zodat je voor de tweede bachelor geen instellingstarief hoeft te betalen als je geneeskunde zou gaan doen? Beetje rare constructie, maar als het werkt? Als geneeskunde op wat voor reden dan ook geen optie is, moet je iets anders bedenken. Er zijn inderdaad ook mogelijkheden richting beleid, onderwijs (en dan niet per se als juf, maar meer voorlichting). Een vriendin van mij heeft dezelfde opleiding als ik, is daarna nog gepromoveerd (lab), maar daarna het bedrijfsleven ingegaan. Ze helpt nu bedrijven om nieuwe geneesmiddelen op de markt te krijgen. Geen labwerk meer, contact met klanten, de regulatoire organisaties, haar eigen werkgever, en toch draagt ze nog bij aan de gezondheidszorg en maakt gebruik van de kennis uit haar opleiding. En ik ken iemand die nu wetenschapsjournalist is (ok, ook niet echt een enorme arbeidsmarkt, maar goed).
Als je labwerk echt niet leuk vindt, niet doen. Daar is het veel te frustrerend voor. Maar zo saai en met weinig contacten als mensen denken dat er is, is het ook lang niet altijd. Ik heb jaren gehad dat ik in een jaar tijd 8 keer in het buitenland zat. Dat reizen is nu iets minder, omdat ik het zelf even zat was, maar dat is mijn keuze geweest.
Het klinkt heel negatief, maar ik denk dat het wel belangrijk is om niet alleen op de folders af te gaan, en te beseffen dat de super banen zoals je ze op tv ziet helemaal niet bestaan in het echt (geloof het of niet, maar de schouwarts die de autopsie doet gaat ook niet vervolgens zelf de verdachte ondervragen, op hakken van 12 centimes hoog ).
Je zult hele goed na moeten gaan wat je nou precies wel en niet wilt. Als je contact met patiënten wilt, moet je toch proberen ergens bij geneeskunde binnen te komen. Je schrijft dat je nog niet klaar bent met je bachelor, is het een optie om die net niet helemaal af te maken, zodat je voor de tweede bachelor geen instellingstarief hoeft te betalen als je geneeskunde zou gaan doen? Beetje rare constructie, maar als het werkt? Als geneeskunde op wat voor reden dan ook geen optie is, moet je iets anders bedenken. Er zijn inderdaad ook mogelijkheden richting beleid, onderwijs (en dan niet per se als juf, maar meer voorlichting). Een vriendin van mij heeft dezelfde opleiding als ik, is daarna nog gepromoveerd (lab), maar daarna het bedrijfsleven ingegaan. Ze helpt nu bedrijven om nieuwe geneesmiddelen op de markt te krijgen. Geen labwerk meer, contact met klanten, de regulatoire organisaties, haar eigen werkgever, en toch draagt ze nog bij aan de gezondheidszorg en maakt gebruik van de kennis uit haar opleiding. En ik ken iemand die nu wetenschapsjournalist is (ok, ook niet echt een enorme arbeidsmarkt, maar goed).
Als je labwerk echt niet leuk vindt, niet doen. Daar is het veel te frustrerend voor. Maar zo saai en met weinig contacten als mensen denken dat er is, is het ook lang niet altijd. Ik heb jaren gehad dat ik in een jaar tijd 8 keer in het buitenland zat. Dat reizen is nu iets minder, omdat ik het zelf even zat was, maar dat is mijn keuze geweest.
woensdag 8 april 2015 om 11:34
Ik snap dat forensisch onderzoek niet is zoals je het bij CSI ziet, hoeft ook niet. Als het goed is krijg ik dus een meeloopdag, dus dan zal ik wel een iets beter beeld krijgen.
Instellingstarief hoef ik sowieso niet te betalen, mijn huidige opleiding valt onder Techniek, dus niet onder gezondheidszorg. Alleen als ik nu nog opnieuw een bachelor ga beginnen, ben ik nog minimaal 5 of 6 jaar kwijt. Ik heb als ik geneeskunde of technische geneeskunde ga doen nog 3 jaar recht op 'studiefinanciering' (nieuwe stelsel), en nog vier jaar op OV. Het duurt dan dus ook nog minimaal 5 jaar voordat ik kan gaan werken en ik zie er tegenop om me nog 5 jaar flink in de schulden te steken en dus ook eigenlijk weer helemaal opnieuw te moeten beginnen.
Er blijven praktisch geen masters over als je geen lab wil en geen beleid. Ik kan proberen om volgend jaar bij summa/andere zijinstroom binnen te komen. Alleen heb je dan nog geen garantie dat je binnenkomt, dus wie weet ben je wel een jaar kwijt en kan je volgend jaar nog niet starten.
Een hoop om over na te denken in ieder geval.
Instellingstarief hoef ik sowieso niet te betalen, mijn huidige opleiding valt onder Techniek, dus niet onder gezondheidszorg. Alleen als ik nu nog opnieuw een bachelor ga beginnen, ben ik nog minimaal 5 of 6 jaar kwijt. Ik heb als ik geneeskunde of technische geneeskunde ga doen nog 3 jaar recht op 'studiefinanciering' (nieuwe stelsel), en nog vier jaar op OV. Het duurt dan dus ook nog minimaal 5 jaar voordat ik kan gaan werken en ik zie er tegenop om me nog 5 jaar flink in de schulden te steken en dus ook eigenlijk weer helemaal opnieuw te moeten beginnen.
Er blijven praktisch geen masters over als je geen lab wil en geen beleid. Ik kan proberen om volgend jaar bij summa/andere zijinstroom binnen te komen. Alleen heb je dan nog geen garantie dat je binnenkomt, dus wie weet ben je wel een jaar kwijt en kan je volgend jaar nog niet starten.
Een hoop om over na te denken in ieder geval.
woensdag 8 april 2015 om 11:53
Maar wat stel je je dan voor, Yme? Want als je geen lab wil, en geen beleid... En geen lesgeven. Wat stel je je precies voor bij een WO-vakgebied dan? Want die arts zit echt niet de hele dag op de poli hoor. Die heeft 1x in de week poli dag, loopt 2x per dag even een rondje over de afdeling, en zit verder ook achter zijn computer/in overleg hoor.
Wat stel jij je precies voor bij WO-werk dan? Is het wel geschikt voor je?
Wat stel jij je precies voor bij WO-werk dan? Is het wel geschikt voor je?
woensdag 8 april 2015 om 13:01
Ja, goede vraag. Qua werk ben ik waarschijnlijk ook wel meer een HBO'er, maar qua niveau kan ik WO goed aan.
Het lijkt me bijvoorbeeld ook interessant om bij een bepaald ziektebeeld, de beste behandeling te bedenken. Dus bijvoorbeeld kanker op plek A, B, C in fase X, hoe pak je specifiek die het beste aan, zodat je resultaat zo goed mogelijk is en je bijwerkingen zo min mogelijk. Maar dan kom je toch al snel bij arts, er zijn niet echt mensen die gewoon meedenken over ziektes of behandelingen die zelf geen arts zijn, naar mijn idee.
Verder denk ik dat ik dan eerder verder wil in het technische, dan de lab kant. Vindt wiskundige/mechanische vraagstukken dan leuker om op te lossen dan lab.
Het lijkt me bijvoorbeeld ook interessant om bij een bepaald ziektebeeld, de beste behandeling te bedenken. Dus bijvoorbeeld kanker op plek A, B, C in fase X, hoe pak je specifiek die het beste aan, zodat je resultaat zo goed mogelijk is en je bijwerkingen zo min mogelijk. Maar dan kom je toch al snel bij arts, er zijn niet echt mensen die gewoon meedenken over ziektes of behandelingen die zelf geen arts zijn, naar mijn idee.
Verder denk ik dat ik dan eerder verder wil in het technische, dan de lab kant. Vindt wiskundige/mechanische vraagstukken dan leuker om op te lossen dan lab.
woensdag 8 april 2015 om 13:16
Dat doet een arts echt niet hoor. Die volgt gewoon het protocol/de richtlijn. Als jij een maagcarcinoom hebt is gewoon stap een resectie met buismaag, stap 2 bestraling, stap 3 chemokuur. Dat doe je gewoon omdat is onderzocht dat dat bewezen het meest effectief is. Natuurlijk doen artsen wel eens RCT, maar dat is eigenlijk voornamelijk in hun promotietraject of voor ernaast. Verder moeten ze zich gewoon door een hele berg administratie over al hun patiënten heen werken en volgen ze gewoon het opgestelde behandelplan.
Je moet het je dan zo voorstellen: je doet resectie, buismaag, bestraling en chemokuur A als standaardbehandeling. Nu wil een bepaalde onderzoeksgroep (waar je al dan niet zelf in zit) weten of chemokuur B niet ook goed is/beter is voor de patiënt. Dus vraag je je patiënten of ze mee willen doen met het onderzoek en worden ze geblindeerd en gerandomiseerd ingedeeld in groep a: resectie + buismaag + bestraling + chemo A + chemo B en in groep b: resectie + buismaag + bestraling + chemo A + placebo. De onderzoeksgroep volgt deze patiënten op (dus je extra werk is wat extra lab laten prikken (doe je niet zelf), eventueel een vragenlijst afnemen, of een extra consult misschien... Dan gaat de onderzoeksgroep met die gegevens aan de slag en mocht het significant beter gaan met chemo B erbij, dan gaan ze een artikel schrijven, dat artikel wordt dan gepubliceerd, leest iemand anders, die onderzoeken het ook nog een keertje, en dan buigt zich er een werkgroep over en eventueel wordt het dan standaardbehandeling over tig jaar.
Maar de meeste artsen doen niet mee aan dat soort onderzoeken hoor. Er is een speciale master arts-klinisch onderzoeker, maar de meeste artsen zijn gewoon artsen en doen eventueel zulk onderzoek als promovendus of ernaast, alleen je werkweken zijn al vrij lang, dus heel veel artsen hebben ook gewoon nog een leven en doen gewoon het artsenwerk. Die volgen gewoon die richtlijn. Alles moet tenslotte evidence based zijn. Romantiseer het niet, wil ik maar zeggen. Je hebt vrij weinig 'eigen' keuze in de behandeling van een ziekte. Je werkt met standaarden, dat is dé pijler van de moderne geneeskunde. Als je dus wat creatieve/cognitieve inbreng wil hebben zou ik je dit vak niet per se aanraden.
Je moet het je dan zo voorstellen: je doet resectie, buismaag, bestraling en chemokuur A als standaardbehandeling. Nu wil een bepaalde onderzoeksgroep (waar je al dan niet zelf in zit) weten of chemokuur B niet ook goed is/beter is voor de patiënt. Dus vraag je je patiënten of ze mee willen doen met het onderzoek en worden ze geblindeerd en gerandomiseerd ingedeeld in groep a: resectie + buismaag + bestraling + chemo A + chemo B en in groep b: resectie + buismaag + bestraling + chemo A + placebo. De onderzoeksgroep volgt deze patiënten op (dus je extra werk is wat extra lab laten prikken (doe je niet zelf), eventueel een vragenlijst afnemen, of een extra consult misschien... Dan gaat de onderzoeksgroep met die gegevens aan de slag en mocht het significant beter gaan met chemo B erbij, dan gaan ze een artikel schrijven, dat artikel wordt dan gepubliceerd, leest iemand anders, die onderzoeken het ook nog een keertje, en dan buigt zich er een werkgroep over en eventueel wordt het dan standaardbehandeling over tig jaar.
Maar de meeste artsen doen niet mee aan dat soort onderzoeken hoor. Er is een speciale master arts-klinisch onderzoeker, maar de meeste artsen zijn gewoon artsen en doen eventueel zulk onderzoek als promovendus of ernaast, alleen je werkweken zijn al vrij lang, dus heel veel artsen hebben ook gewoon nog een leven en doen gewoon het artsenwerk. Die volgen gewoon die richtlijn. Alles moet tenslotte evidence based zijn. Romantiseer het niet, wil ik maar zeggen. Je hebt vrij weinig 'eigen' keuze in de behandeling van een ziekte. Je werkt met standaarden, dat is dé pijler van de moderne geneeskunde. Als je dus wat creatieve/cognitieve inbreng wil hebben zou ik je dit vak niet per se aanraden.
woensdag 8 april 2015 om 13:27
Niet dat ik geneeskunde helemaal af wil kraken ofzo trouwens hoor, het is best een leuk vak. Maar veel mensen (waaronder ik) beseffen niet dat de meeste zieke mensen geen leuke mensen zijn, dat je heeeeel veel mensen met psychische problemen die zich lichamelijk uiten over je heen krijgt en dat patiënten niet luisteren, je niet geloven, tegen je liegen en heeel moeilijk kunnen doen, en dat je qua medisch-biologisch werk gewoon de richtlijnen volgt die zijn opgesteld. Aangezien je als specialist al gauw minstens 4x10 werkt, dat is namelijk 'parttime', komt het erop neer dat je - als je naast je werk - je wil bezighouden met onderzoek, onderwijs, beleid, werkgroepen, vakjournalistiek of god weet wat echt een hele volle werkweek hebt en de meeste mensen zien dat toch niet zo zitten. Op een gegeven moment wil je misschien een gezin bijvoorbeeld.
Tel daarbij op dat de opleidingsplekken schaars zijn, promoveren bijna verplicht en dat de studie lang is en dat je je dus niet moet vergissen dat je na 4 jaar (zij-instroom) of 6 jaar studie nog 4 jaar promotie, een paar jaar als ANIOS werken en 5 jaar opleiding pas klaar bent (je bent zo een jaar of 15 aan het studeren als je specialist wil worden in totaal), dat het meeste werk op dit moment te vinden is als verpleeghuisarts, bedrijfsarts of verzekeringsarts en dat het voor de rest best een harde rat race kan zijn tussen studenten onderling, dat ik meerdere 30-35-jarigen ken die gewoon niet in opleiding komen (kinder-, kno-, psychiatrie- en mdl zijn degenen die ik ken, oh ja en eentje die de cardiologie in wil), dat de wachttijd voor de coschappen bij veel faculteiten lang is en dat je al een bachelor hebt afgerond en misschien het studeren op een dag straks ook wel een beetje zat bent... Ik wil maar zeggen: verkijk je daar allemaal niet op. Is het je dat echt waard? Arts én onderzoeker is echt een énorme carrière. Stel je jezelf over 20 jaar 60 uur per week minstens werkend voor, of stel je je voor met een gezin waar je af en toe ook nog wel eens tijd voor wil hebben? Ik zou me niet zo blind staren op die geneeskunde. 't Is echt niet zo goddelijk als het lijkt.
Tel daarbij op dat de opleidingsplekken schaars zijn, promoveren bijna verplicht en dat de studie lang is en dat je je dus niet moet vergissen dat je na 4 jaar (zij-instroom) of 6 jaar studie nog 4 jaar promotie, een paar jaar als ANIOS werken en 5 jaar opleiding pas klaar bent (je bent zo een jaar of 15 aan het studeren als je specialist wil worden in totaal), dat het meeste werk op dit moment te vinden is als verpleeghuisarts, bedrijfsarts of verzekeringsarts en dat het voor de rest best een harde rat race kan zijn tussen studenten onderling, dat ik meerdere 30-35-jarigen ken die gewoon niet in opleiding komen (kinder-, kno-, psychiatrie- en mdl zijn degenen die ik ken, oh ja en eentje die de cardiologie in wil), dat de wachttijd voor de coschappen bij veel faculteiten lang is en dat je al een bachelor hebt afgerond en misschien het studeren op een dag straks ook wel een beetje zat bent... Ik wil maar zeggen: verkijk je daar allemaal niet op. Is het je dat echt waard? Arts én onderzoeker is echt een énorme carrière. Stel je jezelf over 20 jaar 60 uur per week minstens werkend voor, of stel je je voor met een gezin waar je af en toe ook nog wel eens tijd voor wil hebben? Ik zou me niet zo blind staren op die geneeskunde. 't Is echt niet zo goddelijk als het lijkt.
woensdag 8 april 2015 om 14:29
Ook met verpleegkunde ben je niet in 2 jaar klaar. Je hebt eerst 3 of 4 jaar verpleegkunde, afhankelijk van of je vrijstellingen krijgt, en ook daarvoor moet je vaak nog verder specialiseren. Verder zou ik voor HBO helemaal niets meer krijgen, behalve 3 jaar lenen en een jaar OV. Ik heb ook niet geneeskunde als ideale studie voor me hoor. Ik zoek gewoon iets waarbij je wél na moet denken, maar niet hele dagen in een lab staat/achter je pc zit, maar waarbij ook een beetje contact komt kijken. Ik ben gewoon een beetje te moeilijk qua wat ik wil denk ik
woensdag 8 april 2015 om 14:40
Nee klopt, verpleegkundige zou ook nog een lang traject, worden, maar niet zó lang als geneeskunde (tot aan specialist dan).
Voor een nieuwe bachelor/master in september krijg je ook geen stufi meer hoor.
Ik denk dat het misschien tijd is voor je om eens met een loopbaanadviseur te gaan praten. Ik heb ook het idee dat je eigenlijk niet zo goed weet wat de toekomstige banen allemaal inhouden. Geeft niks, had ik ook niet, maar daar kan een lba je wel mee helpen
Voor een nieuwe bachelor/master in september krijg je ook geen stufi meer hoor.
Ik denk dat het misschien tijd is voor je om eens met een loopbaanadviseur te gaan praten. Ik heb ook het idee dat je eigenlijk niet zo goed weet wat de toekomstige banen allemaal inhouden. Geeft niks, had ik ook niet, maar daar kan een lba je wel mee helpen
woensdag 8 april 2015 om 15:08
Voor een nieuwe master krijg je nog wel je aanvullende beurs, mocht je daar recht op hebben 
Ik zal is een mailtje sturen naar de studieadviseur, kijken wat zij voor opties heeft. Het is wel een nadeel dat we het eerste jaar van de opleiding zijn, dus ik heb een beetje het idee dat ze zelf niet zo goed weten wat wij nou moeten worden. Er is eigenlijk geen vervolg op deze bachelor, je kunt of bmw gaan doen, of bmt, maar eigenlijk niet wat je nu doet.
Ik zal is een mailtje sturen naar de studieadviseur, kijken wat zij voor opties heeft. Het is wel een nadeel dat we het eerste jaar van de opleiding zijn, dus ik heb een beetje het idee dat ze zelf niet zo goed weten wat wij nou moeten worden. Er is eigenlijk geen vervolg op deze bachelor, je kunt of bmw gaan doen, of bmt, maar eigenlijk niet wat je nu doet.
woensdag 8 april 2015 om 21:29
quote:yme schreef op 08 april 2015 @ 10:02:
Ik snap dat je bij forensic science ook geen contact met patiënten hebt (of met dode ), maar het lijkt me veelzijdiger dan echt het onderzoekswerk/master, waarbij je dus wel meer verschillende dingen doet en met meer verschillende organisaties/mensen contact hebt. Ik ben toen ik aan mijn bachelor begon wel op een open dag geweest bij HBO forensisch onderzoek, daar wisten ze me ook al te vertellen dat je kans op een baan niet heel denderend is, dit is dus na een master niet beter? Waar kom je zoal terecht met forensisch onderzoek, NFI of politie vind ik dan nog wel het tofst klinken, puzzelen is leuk. En is het een beetje te doen om de opleiding binnen te komen?
De opleiding zelf was zeer veelzijdig van DNA-onderzoek, chemische onderzoek (verf, vuur, wapen etc), antropologie, digitaalonderzoek (ict) tot strafrecht. Je krijgt echt van alles wat, dat is gelijk ook het nadeel van de master vind ik persoonlijk, je krijgt nergens echt diepgang. Ik weet niet hoe het ondertussen is, maar in mijn jaar zaten zowel mensen met een biomedische achtergrond als mensen met informatica achtergrond...daardoor was vooral het biomedische (dna, chemie) op een wat lager niveau want de informatica studenten hadden nog nooit gehoord van pcr bijvoorbeeld. Aan de andere kant was voor hen het forensische informatie deel van een laag niveau.
De kans op een baan als forensisch onderzoeker durf ik zelfs wel nihil te noemen. Echt heel veel mensen die de masteropleiding afronden vinden geen baan in het forensische veld. Mensen uit het begin van de opleiding die wel in het forensische veld terecht zijn gekomen werken inderdaad bij het NFI (daar zijn de vacatures zeer schaars, en als er al wat komt is het vaak voor forensische informatica, bijna nooit biologisch/medisch en vaak willen ze 5 jaar werkervaring of gepromoveerd), en de politie (heeft soms vacatures de forensische opsporing maar dan moet je nog intern een opleiding volgen), sommigen zijn werkzaam als adviseur bij NFI of politie. Verder zijn er nog onafhankelijke bedrijven zoals het Maastricht Forensic Instituut, forensisch laboratorium voor DNA onderzoek (FLDO, onderdeel van LUMC), en forensisch adviesbureau's. Puzzelen is zeker leuk, maar bij het NFI zit je dan ook gewoon op het lab experimenten te doen, je zou uiteindelijk forensisch deskundige kunnen worden (dan schrijf je ook het eindrapport en moet je naar de rechtbank), maar dat is pas mogelijk als je veel ervaring hebt opgedaan, en ook hier zijn niet zoveel plekken voor. Bij de politie is het eigenlijk hetzelfde geval.
Opleiding binnenkomen was vrij makkelijk (maar dat was in 2006 voor mij ), je moest een sollicitatiebrief schrijven waarom jij de opleiding wilde doen en een cijferlijst meesturen, en daarna mocht je al dan niet op gesprek komen. In het gesprek ging het vooral over hoe jij dacht dat de opleiding was, en waarom je dit wilde doen, wat je toekomstperspectieven waren.
Al met al een hele leuke opleiding, maar achteraf zou ik een andere master hebben gedaan
Ik snap dat je bij forensic science ook geen contact met patiënten hebt (of met dode ), maar het lijkt me veelzijdiger dan echt het onderzoekswerk/master, waarbij je dus wel meer verschillende dingen doet en met meer verschillende organisaties/mensen contact hebt. Ik ben toen ik aan mijn bachelor begon wel op een open dag geweest bij HBO forensisch onderzoek, daar wisten ze me ook al te vertellen dat je kans op een baan niet heel denderend is, dit is dus na een master niet beter? Waar kom je zoal terecht met forensisch onderzoek, NFI of politie vind ik dan nog wel het tofst klinken, puzzelen is leuk. En is het een beetje te doen om de opleiding binnen te komen?
De opleiding zelf was zeer veelzijdig van DNA-onderzoek, chemische onderzoek (verf, vuur, wapen etc), antropologie, digitaalonderzoek (ict) tot strafrecht. Je krijgt echt van alles wat, dat is gelijk ook het nadeel van de master vind ik persoonlijk, je krijgt nergens echt diepgang. Ik weet niet hoe het ondertussen is, maar in mijn jaar zaten zowel mensen met een biomedische achtergrond als mensen met informatica achtergrond...daardoor was vooral het biomedische (dna, chemie) op een wat lager niveau want de informatica studenten hadden nog nooit gehoord van pcr bijvoorbeeld. Aan de andere kant was voor hen het forensische informatie deel van een laag niveau.
De kans op een baan als forensisch onderzoeker durf ik zelfs wel nihil te noemen. Echt heel veel mensen die de masteropleiding afronden vinden geen baan in het forensische veld. Mensen uit het begin van de opleiding die wel in het forensische veld terecht zijn gekomen werken inderdaad bij het NFI (daar zijn de vacatures zeer schaars, en als er al wat komt is het vaak voor forensische informatica, bijna nooit biologisch/medisch en vaak willen ze 5 jaar werkervaring of gepromoveerd), en de politie (heeft soms vacatures de forensische opsporing maar dan moet je nog intern een opleiding volgen), sommigen zijn werkzaam als adviseur bij NFI of politie. Verder zijn er nog onafhankelijke bedrijven zoals het Maastricht Forensic Instituut, forensisch laboratorium voor DNA onderzoek (FLDO, onderdeel van LUMC), en forensisch adviesbureau's. Puzzelen is zeker leuk, maar bij het NFI zit je dan ook gewoon op het lab experimenten te doen, je zou uiteindelijk forensisch deskundige kunnen worden (dan schrijf je ook het eindrapport en moet je naar de rechtbank), maar dat is pas mogelijk als je veel ervaring hebt opgedaan, en ook hier zijn niet zoveel plekken voor. Bij de politie is het eigenlijk hetzelfde geval.
Opleiding binnenkomen was vrij makkelijk (maar dat was in 2006 voor mij ), je moest een sollicitatiebrief schrijven waarom jij de opleiding wilde doen en een cijferlijst meesturen, en daarna mocht je al dan niet op gesprek komen. In het gesprek ging het vooral over hoe jij dacht dat de opleiding was, en waarom je dit wilde doen, wat je toekomstperspectieven waren.
Al met al een hele leuke opleiding, maar achteraf zou ik een andere master hebben gedaan
vrijdag 10 april 2015 om 11:44
Thanks voor je uitgebreide uitleg dafna! Ik heb dat idee nu met mijn bachelor ook, ik weet van alles een beetje, maar van niets echt veel. Ik heb zojuist de studieadviseur in twente (technische geneeskunde) gesproken, en ze gaan komende week overleggen voor een premaster voor bmt-studenten. Fingers crossed dus en hopen dat hij er komend jaar komt. Als hij het jaar erop komt zou ook nog prima zijn, dan kan ik een jaar gaan werken en dan de premaster volgen, betere optie dan 2 jaar bachelor doen. Nog een paar weken in spanning dus.
maandag 13 april 2015 om 20:45
quote:yme schreef op 10 april 2015 @ 11:44:
Thanks voor je uitgebreide uitleg dafna! Ik heb dat idee nu met mijn bachelor ook, ik weet van alles een beetje, maar van niets echt veel. Ik heb zojuist de studieadviseur in twente (technische geneeskunde) gesproken, en ze gaan komende week overleggen voor een premaster voor bmt-studenten. Fingers crossed dus en hopen dat hij er komend jaar komt. Als hij het jaar erop komt zou ook nog prima zijn, dan kan ik een jaar gaan werken en dan de premaster volgen, betere optie dan 2 jaar bachelor doen. Nog een paar weken in spanning dus.
Spannend al nieuws?
Ik zelf studeer deze studie in Twente (ben nu aan het afstuderen en heb ook de bachelor gedaan).
Ik kan me voorstellen dat in verband met de wet BIG (die de bevoegdheden in de zorg regelt) er allerlei eisen zitten aan de bachelor/instroom en in het specifiek medische kennis. In de master zijn er ook keuzevakken (2 stuks) mogelijk zou je daar ook een deel van je gaten in kunnen stoppen (als je mag instromen).
Als je nog vragen hebt stel ze gerust!
Thanks voor je uitgebreide uitleg dafna! Ik heb dat idee nu met mijn bachelor ook, ik weet van alles een beetje, maar van niets echt veel. Ik heb zojuist de studieadviseur in twente (technische geneeskunde) gesproken, en ze gaan komende week overleggen voor een premaster voor bmt-studenten. Fingers crossed dus en hopen dat hij er komend jaar komt. Als hij het jaar erop komt zou ook nog prima zijn, dan kan ik een jaar gaan werken en dan de premaster volgen, betere optie dan 2 jaar bachelor doen. Nog een paar weken in spanning dus.
Spannend al nieuws?
Ik zelf studeer deze studie in Twente (ben nu aan het afstuderen en heb ook de bachelor gedaan).
Ik kan me voorstellen dat in verband met de wet BIG (die de bevoegdheden in de zorg regelt) er allerlei eisen zitten aan de bachelor/instroom en in het specifiek medische kennis. In de master zijn er ook keuzevakken (2 stuks) mogelijk zou je daar ook een deel van je gaten in kunnen stoppen (als je mag instromen).
Als je nog vragen hebt stel ze gerust!
Als je bang bent dat alles in de soep loopt, neem dan een pannetje mee.
dinsdag 14 april 2015 om 12:25
Nee nog niet, ze hadden gisteren overleg met de alle staf en dan stond het op de agenda. Ze verwachtte uiterlijk eind april te weten of hij er volgend jaar kwam. Ja mijn kennis was nu te veel microbiologisch, en ik mis natuurlijk het consultvoeren.
Ik vraag me nog wel af, waar je je stages kan lopen? Kan dat in ieder ziekenhuis of alleen echt de grotere (Rotterdam, Tilburg, Utrecht?)?
Ik vraag me nog wel af, waar je je stages kan lopen? Kan dat in ieder ziekenhuis of alleen echt de grotere (Rotterdam, Tilburg, Utrecht?)?
dinsdag 14 april 2015 om 17:02
dinsdag 14 april 2015 om 18:57
Voor een buitenland stage moet je 3 stages met voldoende kliniek hebben afgerond, Antwerpen is dus niet standaard. Alleen Londen is een reguliere plek.
Daarnaast geld maximaal 2 keer in hetzelfde ziekenhuis omdat ze graag zien dat je een brede basis verkrijgt. Iedere stage geef jij je top 5 op. Ze proberen iedereen dan zo goed mogelijk in te delen. Eigen ideeën worden gewaardeerd. Je kan dus in samen werking met een cardioloog uit het ziekenhuis om de hoek een opdracht schrijven. Als deze wordt goedgekeurd heb jij er voorgang op.
Plekken,
Medical imaging and intervention:
Afdelingen: radiologie/radiotherapie/nucleaire/chirurgische specialismen (chirurgie, orthopedie, urologie)
Almelo, Amersfoort,Amsterdam, Arnhem, Enschede, Groningen, Hengelo,Leiden, Londen, Maastricht, Nijmegen, Nieuwegein, Utrecht, Rotterdam, s Hertogenbosch, Zwolle
Medical sensing and stimulation:
Afdelingen: Neurologie/Intensive care/long geneeskunde
Amsterdam, Arnhem, Deventer, Enschede,Groningen,Hengelo,Leiden, Maastricht, Nijmegen, Nieuwegein, Utrecht, Rotterdam, Zwolle,
Daarnaast geld maximaal 2 keer in hetzelfde ziekenhuis omdat ze graag zien dat je een brede basis verkrijgt. Iedere stage geef jij je top 5 op. Ze proberen iedereen dan zo goed mogelijk in te delen. Eigen ideeën worden gewaardeerd. Je kan dus in samen werking met een cardioloog uit het ziekenhuis om de hoek een opdracht schrijven. Als deze wordt goedgekeurd heb jij er voorgang op.
Plekken,
Medical imaging and intervention:
Afdelingen: radiologie/radiotherapie/nucleaire/chirurgische specialismen (chirurgie, orthopedie, urologie)
Almelo, Amersfoort,Amsterdam, Arnhem, Enschede, Groningen, Hengelo,Leiden, Londen, Maastricht, Nijmegen, Nieuwegein, Utrecht, Rotterdam, s Hertogenbosch, Zwolle
Medical sensing and stimulation:
Afdelingen: Neurologie/Intensive care/long geneeskunde
Amsterdam, Arnhem, Deventer, Enschede,Groningen,Hengelo,Leiden, Maastricht, Nijmegen, Nieuwegein, Utrecht, Rotterdam, Zwolle,
Als je bang bent dat alles in de soep loopt, neem dan een pannetje mee.
dinsdag 14 april 2015 om 19:30
quote:yme schreef op 14 april 2015 @ 19:23:
Okee thanks! Nu kan ik een beetje een beeld vormen bij hoe het gaat.
Welke track doe jij en welke richting/afdeling wil je naartoe?
Staar je trouwens niet blind op de locaties. Ik heb altijd gekozen op de opdracht, ben vorig jaar dus 3 keer verhuist. Maar altijd een kamer gevonden. Het was een pittig jaar maar heeft me ook dingen opgeleverd (paper, veel nieuwe ervaringen en een aantal vrienden)
Ik doe trouwens de track mii. Werk nu met beeldvorming op een chirurgische afdeling (diagnose, planning, navigatie).
Okee thanks! Nu kan ik een beetje een beeld vormen bij hoe het gaat.
Welke track doe jij en welke richting/afdeling wil je naartoe?
Staar je trouwens niet blind op de locaties. Ik heb altijd gekozen op de opdracht, ben vorig jaar dus 3 keer verhuist. Maar altijd een kamer gevonden. Het was een pittig jaar maar heeft me ook dingen opgeleverd (paper, veel nieuwe ervaringen en een aantal vrienden)
Ik doe trouwens de track mii. Werk nu met beeldvorming op een chirurgische afdeling (diagnose, planning, navigatie).
Als je bang bent dat alles in de soep loopt, neem dan een pannetje mee.
dinsdag 14 april 2015 om 19:43
Als het kan zou ik graag de laatste twee jaar graag weer richting thuis gaan, heb hier een vriend Dus vandaar. Komt het niet zo uit, dan komt het niet zo uit, dan is het jammer maar helaas.
Oke, gaaf! Qua afdelingen die jij noemt neig ik dan meer naar de andere track, maar mocht ik volgend jaar kunnen beginnen heb ik nog minimaal 1 jaar om te bedenken welke ik wil doen.
Oke, gaaf! Qua afdelingen die jij noemt neig ik dan meer naar de andere track, maar mocht ik volgend jaar kunnen beginnen heb ik nog minimaal 1 jaar om te bedenken welke ik wil doen.