Werk & Studie
alle pijlers
Masterkeuze
dinsdag 7 april 2015 om 15:31
Hoi allemaal,
Na al een tijdje mee te hebben gelezen dan toch een eigen account aangemaakt, en wel om de volgende vraag:
Eind dit jaar ben ik klaar met een medisch/technische bachelor. Nu wil ik volgend jaar een master gaan doen, maar welke? De meeste masters die ik kan gaan doen zijn puur onderzoekgericht en ik wil niet 5 dagen per week in een lab staan. Ik zoek meer iets waarbij je in een ziekenhuis terecht komt en waarbij je ook contact hebt met patiënten.
Ik heb meegedaan aan SUMMA/A-KO. Bij SUMMA simpelweg niet genoeg goed, bij A-KO vinden ze dat ik niet equivalent ben, maar kunnen ze je niet duidelijk vertellen waarom dan niet. Daarna heb ik me ingeschreven voor Technische Geneeskunde in Twente, ook hier heb ik een afwijzing van terug gekregen, deze keer omdat de pre-master vooral voor technische deficienties is, en minder voor medische en ze van mening waren dat ik vooral medische deficienties heb. Ik heb teruggemaild of ze dan niet een paar vakken konden wisselen met meer medische vakken, deze worden immers al in de bachelor gegeven, maar hier heb ik nog geen antwoord op gehad.
Dus, om een lang verhaal (sorry) kort te maken:
Hebben jullie nog ideeën? Voltijd/deeltijd/HBO/werken in combinatie met opleiding?
Na al een tijdje mee te hebben gelezen dan toch een eigen account aangemaakt, en wel om de volgende vraag:
Eind dit jaar ben ik klaar met een medisch/technische bachelor. Nu wil ik volgend jaar een master gaan doen, maar welke? De meeste masters die ik kan gaan doen zijn puur onderzoekgericht en ik wil niet 5 dagen per week in een lab staan. Ik zoek meer iets waarbij je in een ziekenhuis terecht komt en waarbij je ook contact hebt met patiënten.
Ik heb meegedaan aan SUMMA/A-KO. Bij SUMMA simpelweg niet genoeg goed, bij A-KO vinden ze dat ik niet equivalent ben, maar kunnen ze je niet duidelijk vertellen waarom dan niet. Daarna heb ik me ingeschreven voor Technische Geneeskunde in Twente, ook hier heb ik een afwijzing van terug gekregen, deze keer omdat de pre-master vooral voor technische deficienties is, en minder voor medische en ze van mening waren dat ik vooral medische deficienties heb. Ik heb teruggemaild of ze dan niet een paar vakken konden wisselen met meer medische vakken, deze worden immers al in de bachelor gegeven, maar hier heb ik nog geen antwoord op gehad.
Dus, om een lang verhaal (sorry) kort te maken:
Hebben jullie nog ideeën? Voltijd/deeltijd/HBO/werken in combinatie met opleiding?
anoniem_6403389dc176a wijzigde dit bericht op 14-04-2015 12:26
Reden: Herkenbaarheid
Reden: Herkenbaarheid
% gewijzigd
dinsdag 7 april 2015 om 15:59
Deze masters zijn meer beleid/politiek. Ben wel meer op zoek naar iets wat dus meer medisch is, maar bedankt voor de suggesties!
Die stage klinkt leuk! Heb je hier een linkje van?
Update: Heb de stage inmiddels gevonden. Volgens mij zijn ze op zoek naar iemand die wel studeert, ze zien het als internship of thesis.
Die stage klinkt leuk! Heb je hier een linkje van?
Update: Heb de stage inmiddels gevonden. Volgens mij zijn ze op zoek naar iemand die wel studeert, ze zien het als internship of thesis.
dinsdag 7 april 2015 om 16:03
Nou ja ik dacht ik gooi het meer op beleid omdat je de biomedische masters dus niet in komt... En 'gewone' bmw?
https://www.randstad.nl/v ... nt--%28bachelor-master%29
https://www.randstad.nl/v ... nt--%28bachelor-master%29
dinsdag 7 april 2015 om 16:09
Gewoon bmw is dus weer heel veel puur en alleen research en ik mis nu juist dat stukje contact. Doe nu mijn bachelor eind project en sta daarvoor hele weken op een lab. Vind ik best leuk voor nu voor een aantal weken, maar niet voor de rest van mijn leven.
Eventueel zijn de masters klinisch onderzoek in Rotterdam en Forensisch onderzoek in Amsterdam nog opties. Bij de laatste krijg ik als het goed is een meeloopdag. Maar beiden zijn natuurlijk, zoals de naam van de opleiding al zegt, onderzoek.
Eventueel zijn de masters klinisch onderzoek in Rotterdam en Forensisch onderzoek in Amsterdam nog opties. Bij de laatste krijg ik als het goed is een meeloopdag. Maar beiden zijn natuurlijk, zoals de naam van de opleiding al zegt, onderzoek.
dinsdag 7 april 2015 om 16:20
Ja, ik ben in Rotterdam naar beide voorlichtingen geweest, maar weet eigenlijk nog niet zo goed wat er nu klinisch is aan klinische epidemiologie. Ze hadden daar de health sciences masters eerst alleen voor geneeskunde studenten, die natuurlijk wel een klinische achtergrond hebben. Als je daar als niet-geneeskunde student komt, is er volgens mij niet zo heel veel klinisch? Qua praatje sprak toen Klinisch Onderzoek me meer aan, maar dat kan natuurlijk ook komen door degene die het praatje geeft.
Ja, ze hebben hem volgens mij alleen aan de UvA. Denk dat de meeste deadlines op 1 mei staan als je naar een andere universiteit wil? Besef me alleen wel nu pas dat dit al echt heel snel is!
Ja, ze hebben hem volgens mij alleen aan de UvA. Denk dat de meeste deadlines op 1 mei staan als je naar een andere universiteit wil? Besef me alleen wel nu pas dat dit al echt heel snel is!
dinsdag 7 april 2015 om 16:27
Nou klinisch epidemiologisch onderzoek daar zit (wel eens) patiëntencontact bij. Maar als je echt patiëntencontact wil kan je toch beter dokter worden. Het is precies waarom ik geen dokter ga worden trouwens
Volgens mij komen klinisch epidemiologen met patiënten in aanraking in de zin van dat ze vragenlijsten bij ze afnemen enzo. Geen behandelcontact uiteraard.
Volgens mij komen klinisch epidemiologen met patiënten in aanraking in de zin van dat ze vragenlijsten bij ze afnemen enzo. Geen behandelcontact uiteraard.
dinsdag 7 april 2015 om 16:30
Ja, alleen opnieuw beginnen met de bachelor is niet echt een mogelijkheid, want ik heb geen idee waar ik dat van ga betalen.
Ik zou een jaar kunnen gaan werken en dan opnieuw SUMMA/A-KO proberen, alleen heb je dan nogsteeds geen garantie dat je dan wel binnenkomt, en heb ik geen idee waarop ik nu kan solliciteren, zou dan namelijk het liefst wel iets relevants doen. Een bachelor diploma klinkt heel leuk, maar uiteindelijk kun je nog niks zonder master.
Ik zou een jaar kunnen gaan werken en dan opnieuw SUMMA/A-KO proberen, alleen heb je dan nogsteeds geen garantie dat je dan wel binnenkomt, en heb ik geen idee waarop ik nu kan solliciteren, zou dan namelijk het liefst wel iets relevants doen. Een bachelor diploma klinkt heel leuk, maar uiteindelijk kun je nog niks zonder master.
dinsdag 7 april 2015 om 16:34
Jammer dat je niet zo even kan ruilen, krijg jij mijn bachelor, ik die van jou haha
dinsdag 7 april 2015 om 17:27
Lesgeven is ook niet waar mijn ambities liggen, ben daar niet heel goed in Er zijn wel zij-instromen voor geneeskunde, maar die deadlines lagen allemaal op 15 januari, en aan 2 daarvan heb ik dus al meegedaan. En voor de pre-master technische geneeskunde ben ik dus niet toegelaten, omdat ik geen technische deficientie heb, maar een medische. Ik ben best bereid een schakeljaar te volgen, maar voor welke master dan
dinsdag 7 april 2015 om 17:41
Ik zit in precies hetzelfde schuitje! Ik zou graag ook patiëntencontact met onderzoek willen combineren. A-KO/SUMMA zijn hiervoor uitstekende opleidingen; heb echter een HBO bachelor waardoor ik hiervoor niet in aanmerking kom. Ik zit er nu aan te denken om een Biomedical Sciences master te gaan doen, te promoveren en vervolgens proberen een opleidingsplaats tot medisch immunoloog/klinisch chemicus te bemachtigen. Via deze route heb ik nog vrij miniem patiëntencontact, maar veel meer opties zijn er vrees ik niet. Daarnaast is het denk ik verstandig om 1 duidelijke keuze te maken: onderzoek of patiënten. De combinatie is gewoon heel lastig. Zelf ben ik daar ook niet echt over uit..
Ik blijf meelezen!
Ik blijf meelezen!
dinsdag 7 april 2015 om 18:10
Ik heb biomedische wetenschappen gestudeerd, en ongeveer de helft wil daar graag 'onderzoek doen maar dan wel met patiënten'. En de werkelijkheid is, dat dat vrijwel niet voorkomt. Het echte patiëntenwerk wordt door artsen gedaan, of eigenlijk met name door onderzoeksverpleegkundigen. Maar vergis je daar niet in, dat is met name organisatorisch werk (bellen, bellen, bellen en protocollen schrijven). Het echte uitvoerende met patiënten is zelfs dan maar een heel heel klein deel.
Ik doe nog steeds onderzoek, zelf op het lab, maar begeleid wel klinische promovendi samen met een clinicus. En zelfs die promovendi zien misschien een half uur/uur per week een patient. Mijn baas is een van de weinigen die bekend staat om zijn combinatie van onderzoek en kliniek, maar die is dus arts. En dan nog zijn het twee losse dingen. Hij doet poli's, en hij is hoofd van een groep mensen die onderzoek doet.
Er zijn vast een paar grote uitzonderingen, maar na een jaar of 14 kan ik wel zeggen: als je echt patientencontact wilt, moet je in de directe zorg gaan werken (dus arts of verpleegkundige). En dan kun je er wellicht wat onderzoek 'bij' doen, maar dat is het ook wel.
Ik doe nog steeds onderzoek, zelf op het lab, maar begeleid wel klinische promovendi samen met een clinicus. En zelfs die promovendi zien misschien een half uur/uur per week een patient. Mijn baas is een van de weinigen die bekend staat om zijn combinatie van onderzoek en kliniek, maar die is dus arts. En dan nog zijn het twee losse dingen. Hij doet poli's, en hij is hoofd van een groep mensen die onderzoek doet.
Er zijn vast een paar grote uitzonderingen, maar na een jaar of 14 kan ik wel zeggen: als je echt patientencontact wilt, moet je in de directe zorg gaan werken (dus arts of verpleegkundige). En dan kun je er wellicht wat onderzoek 'bij' doen, maar dat is het ook wel.
dinsdag 7 april 2015 om 19:37
quote:nausicaa schreef op 07 april 2015 @ 18:10:
Ik heb biomedische wetenschappen gestudeerd, en ongeveer de helft wil daar graag 'onderzoek doen maar dan wel met patiënten'. En de werkelijkheid is, dat dat vrijwel niet voorkomt. Het echte patiëntenwerk wordt door artsen gedaan, of eigenlijk met name door onderzoeksverpleegkundigen. Maar vergis je daar niet in, dat is met name organisatorisch werk (bellen, bellen, bellen en protocollen schrijven). Het echte uitvoerende met patiënten is zelfs dan maar een heel heel klein deel.
Ik doe nog steeds onderzoek, zelf op het lab, maar begeleid wel klinische promovendi samen met een clinicus. En zelfs die promovendi zien misschien een half uur/uur per week een patient. Mijn baas is een van de weinigen die bekend staat om zijn combinatie van onderzoek en kliniek, maar die is dus arts. En dan nog zijn het twee losse dingen. Hij doet poli's, en hij is hoofd van een groep mensen die onderzoek doet.
Er zijn vast een paar grote uitzonderingen, maar na een jaar of 14 kan ik wel zeggen: als je echt patientencontact wilt, moet je in de directe zorg gaan werken (dus arts of verpleegkundige). En dan kun je er wellicht wat onderzoek 'bij' doen, maar dat is het ook wel.Ja dit denk ik ook. Maar ik werk nu bijvoorbeeld samen met een klinisch epidemioloog die wel vragenlijsten afneemt bij patiënten of naar ze opstuurt. De arts-onderzoekers waarvoor ik werk zien ook nooit patiënten.
Ik heb biomedische wetenschappen gestudeerd, en ongeveer de helft wil daar graag 'onderzoek doen maar dan wel met patiënten'. En de werkelijkheid is, dat dat vrijwel niet voorkomt. Het echte patiëntenwerk wordt door artsen gedaan, of eigenlijk met name door onderzoeksverpleegkundigen. Maar vergis je daar niet in, dat is met name organisatorisch werk (bellen, bellen, bellen en protocollen schrijven). Het echte uitvoerende met patiënten is zelfs dan maar een heel heel klein deel.
Ik doe nog steeds onderzoek, zelf op het lab, maar begeleid wel klinische promovendi samen met een clinicus. En zelfs die promovendi zien misschien een half uur/uur per week een patient. Mijn baas is een van de weinigen die bekend staat om zijn combinatie van onderzoek en kliniek, maar die is dus arts. En dan nog zijn het twee losse dingen. Hij doet poli's, en hij is hoofd van een groep mensen die onderzoek doet.
Er zijn vast een paar grote uitzonderingen, maar na een jaar of 14 kan ik wel zeggen: als je echt patientencontact wilt, moet je in de directe zorg gaan werken (dus arts of verpleegkundige). En dan kun je er wellicht wat onderzoek 'bij' doen, maar dat is het ook wel.Ja dit denk ik ook. Maar ik werk nu bijvoorbeeld samen met een klinisch epidemioloog die wel vragenlijsten afneemt bij patiënten of naar ze opstuurt. De arts-onderzoekers waarvoor ik werk zien ook nooit patiënten.
dinsdag 7 april 2015 om 19:49
Dat soort dingen gebeuren wel ja, maar vaak door de onderzoeksverpleegkundige of een student-assistent (hoi Lux ). En zelfs als je het als onderzoeker zelf doet is het maar een fractie van wat je in een week doet (denk echt in de richting van max 1-1,5 uur per week). 'Klinisch' onderzoek is wat dat betreft veel meer achter je bureau zitten dan labwerk.
dinsdag 7 april 2015 om 19:54
quote:nausicaa schreef op 07 april 2015 @ 19:49:
Dat soort dingen gebeuren wel ja, maar vaak door de onderzoeksverpleegkundige of een student-assistent (hoi Lux ). En zelfs als je het als onderzoeker zelf doet is het maar een fractie van wat je in een week doet (denk echt in de richting van max 1-1,5 uur per week). 'Klinisch' onderzoek is wat dat betreft veel meer achter je bureau zitten dan labwerk.Ja maar bijna al het academisch werk houdt redelijk wat achter je bureau zitten in toch? ik bedoel artsen zitten ook best veel achter hun bureau. Iig die waarmee ik werk. Of ze zitten in MDO's.
Dat soort dingen gebeuren wel ja, maar vaak door de onderzoeksverpleegkundige of een student-assistent (hoi Lux ). En zelfs als je het als onderzoeker zelf doet is het maar een fractie van wat je in een week doet (denk echt in de richting van max 1-1,5 uur per week). 'Klinisch' onderzoek is wat dat betreft veel meer achter je bureau zitten dan labwerk.Ja maar bijna al het academisch werk houdt redelijk wat achter je bureau zitten in toch? ik bedoel artsen zitten ook best veel achter hun bureau. Iig die waarmee ik werk. Of ze zitten in MDO's.
dinsdag 7 april 2015 om 19:59
Haha, ja, artsen wel. Tenzij ze chirurg zijn, dan valt het vaak wel mee. Ik wilde alleen maar waarschuwen dat mensen vaak een niet reëel beeld hebben van klinisch onderzoek. Ik heb zelf trouwens echt nog veel dagen waarop ik er om half vier achter kom dat ik mijn computer nog niet eens aangezet heb. Maar ik doe dus labwerk, en dan ben je vaak van hot naar her aan het lopen om spullen te pakken, apparatuur te gebruiken, dingen te meten enz. Gek genoeg is het beeld dat dat een enorm zittend beroep is, terwijl dat heel erg meevalt (ok, wel ten opzichte van bouwvakkers of zo natuurlijk).
dinsdag 7 april 2015 om 20:09
dinsdag 7 april 2015 om 20:25
quote:yme schreef op 07 april 2015 @ 16:20:
Ja, ik ben in Rotterdam naar beide voorlichtingen geweest, maar weet eigenlijk nog niet zo goed wat er nu klinisch is aan klinische epidemiologie. Ze hadden daar de health sciences masters eerst alleen voor geneeskunde studenten, die natuurlijk wel een klinische achtergrond hebben. Als je daar als niet-geneeskunde student komt, is er volgens mij niet zo heel veel klinisch? Qua praatje sprak toen Klinisch Onderzoek me meer aan, maar dat kan natuurlijk ook komen door degene die het praatje geeft.
Ja, ze hebben hem volgens mij alleen aan de UvA. Denk dat de meeste deadlines op 1 mei staan als je naar een andere universiteit wil? Besef me alleen wel nu pas dat dit al echt heel snel is!De masteropleiding Forensic Science is inderdaad alleen bij de UvA, er zijn wel verschillende HBO opleidingen (sommigen volledig, anderen alleen als minor or major). Ik heb de master gevolgd aan de UvA en sinds 2008 afgestudeerd. Alhoewel de opleiding zelf heel leuk was, was er niet veel werk in te vinden op WO niveau. Ik las dat je wilt werken met patiënten/mensen. Als je deze opleiding gaat doen, kun je dat ook wel vergeten (tenzij je bij de forensische opsporing terecht komt, maar dan moet je ook eerst weer een interne opleiding volgen bij de politie, het is niet op WO niveau, en je patiënten zijn dan meestal dood ). Je komt waarschijnlijk dan toch ook terecht in een forensische setting (NFI, politie, onafhankelijke bedrijven) waar je weinig tot geen contact hebt met patiënten/slachtoffers, of je gaat een hele andere richting op zoals ik en het merendeel van mijn klasgenoten . Ik wilde graag een PhD doen, en dat was toen nauwelijks mogelijk in forensische richting (NWO heeft tegenwoordig aparte subsidies voor forensische wetenschap). Ik ben toen een promotieonderzoek gaan doen in de biomedische richting (bloedstolling), en daarna besloten om als postdoc aan het werk te gaan, en niet terug te keren naar het forensische. Ik heb wel wat contact gehad met patiënten tijdens mijn promotie, maar dit was wel minimaal (telefonisch vragen of ze mee wilden werken aan een onderzoek, data plannen, regelen met priklab voor het prikken van bloed, e.d.). Zoals anderen al zeiden, als je echt contact wil met patiënten, dan moet je arts of verpleegkundige worden . Je zou kunnen solliciteren op een functie als analist op een diagnostisch lab (met een bachelor bmw lijkt me dat geen probleem), dan loop je vaak de prikronde en dus ontmoet je patiënten. Ik heb echter stage gelopen op zo'n lab en vond het verschrikkelijk saai .
Ja, ik ben in Rotterdam naar beide voorlichtingen geweest, maar weet eigenlijk nog niet zo goed wat er nu klinisch is aan klinische epidemiologie. Ze hadden daar de health sciences masters eerst alleen voor geneeskunde studenten, die natuurlijk wel een klinische achtergrond hebben. Als je daar als niet-geneeskunde student komt, is er volgens mij niet zo heel veel klinisch? Qua praatje sprak toen Klinisch Onderzoek me meer aan, maar dat kan natuurlijk ook komen door degene die het praatje geeft.
Ja, ze hebben hem volgens mij alleen aan de UvA. Denk dat de meeste deadlines op 1 mei staan als je naar een andere universiteit wil? Besef me alleen wel nu pas dat dit al echt heel snel is!De masteropleiding Forensic Science is inderdaad alleen bij de UvA, er zijn wel verschillende HBO opleidingen (sommigen volledig, anderen alleen als minor or major). Ik heb de master gevolgd aan de UvA en sinds 2008 afgestudeerd. Alhoewel de opleiding zelf heel leuk was, was er niet veel werk in te vinden op WO niveau. Ik las dat je wilt werken met patiënten/mensen. Als je deze opleiding gaat doen, kun je dat ook wel vergeten (tenzij je bij de forensische opsporing terecht komt, maar dan moet je ook eerst weer een interne opleiding volgen bij de politie, het is niet op WO niveau, en je patiënten zijn dan meestal dood ). Je komt waarschijnlijk dan toch ook terecht in een forensische setting (NFI, politie, onafhankelijke bedrijven) waar je weinig tot geen contact hebt met patiënten/slachtoffers, of je gaat een hele andere richting op zoals ik en het merendeel van mijn klasgenoten . Ik wilde graag een PhD doen, en dat was toen nauwelijks mogelijk in forensische richting (NWO heeft tegenwoordig aparte subsidies voor forensische wetenschap). Ik ben toen een promotieonderzoek gaan doen in de biomedische richting (bloedstolling), en daarna besloten om als postdoc aan het werk te gaan, en niet terug te keren naar het forensische. Ik heb wel wat contact gehad met patiënten tijdens mijn promotie, maar dit was wel minimaal (telefonisch vragen of ze mee wilden werken aan een onderzoek, data plannen, regelen met priklab voor het prikken van bloed, e.d.). Zoals anderen al zeiden, als je echt contact wil met patiënten, dan moet je arts of verpleegkundige worden . Je zou kunnen solliciteren op een functie als analist op een diagnostisch lab (met een bachelor bmw lijkt me dat geen probleem), dan loop je vaak de prikronde en dus ontmoet je patiënten. Ik heb echter stage gelopen op zo'n lab en vond het verschrikkelijk saai .