Psyche
alle pijlers
Kinderwens
maandag 13 april 2015 om 23:55
Even van me afschrijven!
Omdat ik dit onderwerp bij psyche vind horen even hier een bericht.
Net bij Pauw zag ik een item over vrouwen die laat (50+) kinderen krijgen.
De aanwezige gynaecoloog zei iets dat me erg kwetste, ineens.
"Een gezonde meid krijgt haar kind op tijd"
Natuurlijk, een waarheid als een koe en die goede man kan niets eraan doen dat het me door de ziel snijdt, maar ik ben dus eind 30 was een gezonde meid en nu een gezonde vrouw en heb nog een kinderwens. Is it all over? Want een traject beginnen lijkt nu al te laat. Die man komt ook niet zomaar om de hoek fietsen........dus...........(en t is ook gewoon zo'n blasé uitspraak)
Heb het gevoel nu dat het nooit zal gebeuren en dat doet nu ineens heel veel auw
Omdat ik dit onderwerp bij psyche vind horen even hier een bericht.
Net bij Pauw zag ik een item over vrouwen die laat (50+) kinderen krijgen.
De aanwezige gynaecoloog zei iets dat me erg kwetste, ineens.
"Een gezonde meid krijgt haar kind op tijd"
Natuurlijk, een waarheid als een koe en die goede man kan niets eraan doen dat het me door de ziel snijdt, maar ik ben dus eind 30 was een gezonde meid en nu een gezonde vrouw en heb nog een kinderwens. Is it all over? Want een traject beginnen lijkt nu al te laat. Die man komt ook niet zomaar om de hoek fietsen........dus...........(en t is ook gewoon zo'n blasé uitspraak)
Heb het gevoel nu dat het nooit zal gebeuren en dat doet nu ineens heel veel auw
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
dinsdag 14 april 2015 om 19:01
T lucht me echt op om hierover van me af te schrijven merk ik. In mijn hoofd blijft het anders zo cirkelen.
Gek, zoals ik al schreef ik heb altijd een soort enorm vertrouwen in de voorzienigheid zonder dat ik gelovig ben in God. T zal wel rech kome (en ja, daar zal ik misschien iets voor moeten doen).
Gek, zoals ik al schreef ik heb altijd een soort enorm vertrouwen in de voorzienigheid zonder dat ik gelovig ben in God. T zal wel rech kome (en ja, daar zal ik misschien iets voor moeten doen).
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
dinsdag 14 april 2015 om 19:15
Net als veel anderen begrijp ik heel goed hoe zo'n uitspraak je verdrietig kan maken en
machteloos kan doen voelen.
Ik ken mijn man al vanaf mijn 19e maar pas op mijn 30e begon het bij ons te kriebelen qua kinderwens
en nu 5 jaar later met 3 vroege miskramen en en 2 keer ivf/icsi zijn we nog altijd ongewenst kinderloos
omdat mijn man vruchtbaarheidsproblemen blijkt te hebben.
Een andere situatie als waar jij mee te maken hebt maar vergelijkbaar in de zin dat het leven helaas
niet zo maakbaar is en het er niet alleen aan ligt of je nu een "slimme/gezonde"meid bent.
Sterkte!
machteloos kan doen voelen.
Ik ken mijn man al vanaf mijn 19e maar pas op mijn 30e begon het bij ons te kriebelen qua kinderwens
en nu 5 jaar later met 3 vroege miskramen en en 2 keer ivf/icsi zijn we nog altijd ongewenst kinderloos
omdat mijn man vruchtbaarheidsproblemen blijkt te hebben.
Een andere situatie als waar jij mee te maken hebt maar vergelijkbaar in de zin dat het leven helaas
niet zo maakbaar is en het er niet alleen aan ligt of je nu een "slimme/gezonde"meid bent.
Sterkte!
dinsdag 14 april 2015 om 19:28
Macaron, wat een lieve reactie dank je wel...
Ook al zit ik in een andere situatie ik snap je gevoel toch heel goed...
Wat moet dat zwaar zijn voor jullie, die miskramen en die hele molen....
Hopelijk lukt het voor jullie alsnog een kleintje te krijgen! Ga je nog verder ivf/icsi's proberen?
En heb je voor jezelf een beeld (jullie samen!) wanneer dit traject stopt mocht het (onverhoopt!) niet lukken? Bepalen jullie dit als wensouders, of bepaald uiteindelijk een arts hoeveel pogingen je mag doen (weet ik helemaal niet).
Hoef je niet op te antwoorden hoor, als het te confronterend of prive is...
Ik snap je in ieder geval heel goed, ook al is t een andere situatie.
En ja, idd, dit is wat ik bedoelde: "dat het leven helaas
niet zo maakbaar is en het er niet alleen aan ligt of je nu een "slimme/gezonde"meid bent."
Ook al zit ik in een andere situatie ik snap je gevoel toch heel goed...
Wat moet dat zwaar zijn voor jullie, die miskramen en die hele molen....
Hopelijk lukt het voor jullie alsnog een kleintje te krijgen! Ga je nog verder ivf/icsi's proberen?
En heb je voor jezelf een beeld (jullie samen!) wanneer dit traject stopt mocht het (onverhoopt!) niet lukken? Bepalen jullie dit als wensouders, of bepaald uiteindelijk een arts hoeveel pogingen je mag doen (weet ik helemaal niet).
Hoef je niet op te antwoorden hoor, als het te confronterend of prive is...
Ik snap je in ieder geval heel goed, ook al is t een andere situatie.
En ja, idd, dit is wat ik bedoelde: "dat het leven helaas
niet zo maakbaar is en het er niet alleen aan ligt of je nu een "slimme/gezonde"meid bent."
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
dinsdag 14 april 2015 om 22:38
quote:sabbaticalmeds schreef op 14 april 2015 @ 00:24:
[...]
een gezonde meid, vat ik op als iemand die vruchtbaar is. er zijn ook vrouwen die laat moeder worden omdat zij allerlei trajecten hebben doorlopen. als je een keuze hebt dan moet je dus niet te lang wachten zegt de gyn en feitelijk gezien is dat een juist advies.
Ik heb het programma niet gezien, maar zoals jij het omschrijft, zo vatte ik het ook op.
Het is maar net uit welke " koker" je kijkt.
[...]
een gezonde meid, vat ik op als iemand die vruchtbaar is. er zijn ook vrouwen die laat moeder worden omdat zij allerlei trajecten hebben doorlopen. als je een keuze hebt dan moet je dus niet te lang wachten zegt de gyn en feitelijk gezien is dat een juist advies.
Ik heb het programma niet gezien, maar zoals jij het omschrijft, zo vatte ik het ook op.
Het is maar net uit welke " koker" je kijkt.
dinsdag 14 april 2015 om 22:40
"Zou je niet gewoon bij het begin kunnen beginnen, namelijk het zoeken naar een leuke vent?!
Die lopen gewoon in het wild rond."
Tja, dat doe ik nu ongeveer 23 jaar, met wisselend succes. Dus ik denk nu aan stap 2
Die lopen gewoon in het wild rond."
Tja, dat doe ik nu ongeveer 23 jaar, met wisselend succes. Dus ik denk nu aan stap 2
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
dinsdag 14 april 2015 om 22:43
quote:ana_isabel schreef op 14 april 2015 @ 22:38:
[...]
Ik heb het programma niet gezien, maar zoals jij het omschrijft, zo vatte ik het ook op.
Het is maar net uit welke " koker" je kijkt.
Denk dat iedereen hem wel begreep. En dat ie juiste info gaf, was ook zeker waar. Die koker waar ik doorheen kijk is gemis, de wens om een kind te krijgen en zoals ik mailde ook verbazing. Wat een bepaald verdriet oproept dat ik lastig kan uitleggen en ook nauwelijks te vatten is voor mezelf. Een heel diep verdriet.
Maar ik ga niet blijven mijmeren hierover, daarmee kom ik niet verder.
[...]
Ik heb het programma niet gezien, maar zoals jij het omschrijft, zo vatte ik het ook op.
Het is maar net uit welke " koker" je kijkt.
Denk dat iedereen hem wel begreep. En dat ie juiste info gaf, was ook zeker waar. Die koker waar ik doorheen kijk is gemis, de wens om een kind te krijgen en zoals ik mailde ook verbazing. Wat een bepaald verdriet oproept dat ik lastig kan uitleggen en ook nauwelijks te vatten is voor mezelf. Een heel diep verdriet.
Maar ik ga niet blijven mijmeren hierover, daarmee kom ik niet verder.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
dinsdag 14 april 2015 om 22:51
quote:misia schreef op 14 april 2015 @ 22:43:
[...]
Denk dat iedereen hem wel begreep. En dat ie juiste info gaf, was ook zeker waar. Die koker waar ik doorheen kijk is gemis, de wens om een kind te krijgen en zoals ik mailde ook verbazing. Wat een bepaald verdriet oproept dat ik lastig kan uitleggen en ook nauwelijks te vatten is voor mezelf. Een heel diep verdriet.
Maar ik ga niet blijven mijmeren hierover, daarmee kom ik niet verder.
Je mag je toch zeker wel uiten? Dit is op dit moment in deze fase van je leven je allergrootste verdriet. Dat mag best zo nu en dan aan de oppervlakte komen hoor
Je bent geen robot he...
[...]
Denk dat iedereen hem wel begreep. En dat ie juiste info gaf, was ook zeker waar. Die koker waar ik doorheen kijk is gemis, de wens om een kind te krijgen en zoals ik mailde ook verbazing. Wat een bepaald verdriet oproept dat ik lastig kan uitleggen en ook nauwelijks te vatten is voor mezelf. Een heel diep verdriet.
Maar ik ga niet blijven mijmeren hierover, daarmee kom ik niet verder.
Je mag je toch zeker wel uiten? Dit is op dit moment in deze fase van je leven je allergrootste verdriet. Dat mag best zo nu en dan aan de oppervlakte komen hoor
Je bent geen robot he...
dinsdag 14 april 2015 om 23:46
ja, t is wel heel bevrijdend om het er eens over te hebben (op schrift).
Dacht al ff dat ik de enige was.
T is gewoon heel dubbel. Een kind is iets dat niet als het ware op je pad opduikt, en toch weer wel.
Ik kan het niet naar mijn hand zetten, en toch zeker deels wel door ergens sperma vandaan te halen en te hopen dat mijn vruchtbaarheid oke is. Ik vind het lastig (en tot nu onmogelijk) om hierin evenwicht te krijgen en van daaruit actie te kunnen ondernemen. T voelt nu nog ZO ongrijpbaar als kwik, als ik erover nadenk. Zucht. T lijkt alsof er overal wel voors en tegens aanzitten:
-spermabank
-adoptie
-pleegzorg
-wachten op man met wie ik er 1 kan (proberen te!) maken
etc
Dacht al ff dat ik de enige was.
T is gewoon heel dubbel. Een kind is iets dat niet als het ware op je pad opduikt, en toch weer wel.
Ik kan het niet naar mijn hand zetten, en toch zeker deels wel door ergens sperma vandaan te halen en te hopen dat mijn vruchtbaarheid oke is. Ik vind het lastig (en tot nu onmogelijk) om hierin evenwicht te krijgen en van daaruit actie te kunnen ondernemen. T voelt nu nog ZO ongrijpbaar als kwik, als ik erover nadenk. Zucht. T lijkt alsof er overal wel voors en tegens aanzitten:
-spermabank
-adoptie
-pleegzorg
-wachten op man met wie ik er 1 kan (proberen te!) maken
etc
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
dinsdag 14 april 2015 om 23:53
quote:misia schreef op 14 april 2015 @ 23:46:
ja, t is wel heel bevrijdend om het er eens over te hebben (op schrift).
Dacht al ff dat ik de enige was.
T is gewoon heel dubbel. Een kind is iets dat niet als het ware op je pad opduikt, en toch weer wel.
Ik kan het niet naar mijn hand zetten, en toch zeker deels wel door ergens sperma vandaan te halen :duckie:en te hopen dat mijn vruchtbaarheid oke is. Ik vind het lastig (en tot nu onmogelijk) om hierin evenwicht te krijgen en van daaruit actie te kunnen ondernemen. T voelt nu nog ZO ongrijpbaar als kwik, als ik erover nadenk. Zucht. T lijkt alsof er overal wel voors en tegens aanzitten:
-spermabank
-adoptie
-pleegzorg
-wachten op man met wie ik er 1 kan (proberen te!) maken
etc
Ik kan natuurlijk niet in jouw hoofd kijken, maar is het een idee om voor jezelf eerst te beslissen of je een kindje wilt? Als je daar helemaal zeker van bent, kun je daarna je opties overwegen.
Ik begrijp heel goed dat het als kwik voor je voelt. Je hebt nog helemaal geen uitgangspunt, waardoor je in je hoofd niks concreet kunt maken.
Duik heel diep je gevoel in; wat wil je het allerliefst als je zou weten dat wat je wilt ook haalbaar is?
ja, t is wel heel bevrijdend om het er eens over te hebben (op schrift).
Dacht al ff dat ik de enige was.
T is gewoon heel dubbel. Een kind is iets dat niet als het ware op je pad opduikt, en toch weer wel.
Ik kan het niet naar mijn hand zetten, en toch zeker deels wel door ergens sperma vandaan te halen :duckie:en te hopen dat mijn vruchtbaarheid oke is. Ik vind het lastig (en tot nu onmogelijk) om hierin evenwicht te krijgen en van daaruit actie te kunnen ondernemen. T voelt nu nog ZO ongrijpbaar als kwik, als ik erover nadenk. Zucht. T lijkt alsof er overal wel voors en tegens aanzitten:
-spermabank
-adoptie
-pleegzorg
-wachten op man met wie ik er 1 kan (proberen te!) maken
etc
Ik kan natuurlijk niet in jouw hoofd kijken, maar is het een idee om voor jezelf eerst te beslissen of je een kindje wilt? Als je daar helemaal zeker van bent, kun je daarna je opties overwegen.
Ik begrijp heel goed dat het als kwik voor je voelt. Je hebt nog helemaal geen uitgangspunt, waardoor je in je hoofd niks concreet kunt maken.
Duik heel diep je gevoel in; wat wil je het allerliefst als je zou weten dat wat je wilt ook haalbaar is?
dinsdag 14 april 2015 om 23:53
en bij dat alles dat gekke vertrouwen dat het wel goed komt, either way. Dat krijg ik heel sterk hierbij.
zeker, dit is een verdriet maar ik denk ook echt dat dit soort dingen in mijn leven een beetje voorbestemd zijn (zonder dat ik dus geloof in het lot per se). Ik heb altijd wel een beetje dat vertrouwen gehad in het leven, dat zal me heus wel brengen waar ik moet zijn. Met of zonder kind(eren). Als ik zo denk is het ook zonder kind mogelijk om een gelukkig leven te leiden (al zal misschien een gemis altijd wel blijven). Geeft rust en ik voel dan een last van me afglijden.
Maar dat neemt niet weg dat ik natuurlijk dingen kan aansturen die ik graag wil .
zeker, dit is een verdriet maar ik denk ook echt dat dit soort dingen in mijn leven een beetje voorbestemd zijn (zonder dat ik dus geloof in het lot per se). Ik heb altijd wel een beetje dat vertrouwen gehad in het leven, dat zal me heus wel brengen waar ik moet zijn. Met of zonder kind(eren). Als ik zo denk is het ook zonder kind mogelijk om een gelukkig leven te leiden (al zal misschien een gemis altijd wel blijven). Geeft rust en ik voel dan een last van me afglijden.
Maar dat neemt niet weg dat ik natuurlijk dingen kan aansturen die ik graag wil .
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
dinsdag 14 april 2015 om 23:57
quote:misia schreef op 14 april 2015 @ 23:53:
en bij dat alles dat gekke vertrouwen dat het wel goed komt, either way. Dat krijg ik heel sterk hierbij.
zeker, dit is een verdriet maar ik denk ook echt dat dit soort dingen in mijn leven een beetje voorbestemd zijn (zonder dat ik dus geloof in het lot per se). Ik heb altijd wel een beetje dat vertrouwen gehad in het leven, dat zal me heus wel brengen waar ik moet zijn. Met of zonder kind(eren). Als ik zo denk is het ook zonder kind mogelijk om een gelukkig leven te leiden (al zal misschien een gemis altijd wel blijven). Geeft rust en ik voel dan een last van me afglijden.
Maar dat neemt niet weg dat ik natuurlijk dingen kan aansturen die ik graag wil .
Dat is toch een heel mooi uitganspunt? Weten dat je genoeg vervulling en invulling in je leven hebt om ook "alleen" door het leven te gaan?
Dat is een mooie basis. Nu je dit van jezelf weet, ligt toch alles open?
en bij dat alles dat gekke vertrouwen dat het wel goed komt, either way. Dat krijg ik heel sterk hierbij.
zeker, dit is een verdriet maar ik denk ook echt dat dit soort dingen in mijn leven een beetje voorbestemd zijn (zonder dat ik dus geloof in het lot per se). Ik heb altijd wel een beetje dat vertrouwen gehad in het leven, dat zal me heus wel brengen waar ik moet zijn. Met of zonder kind(eren). Als ik zo denk is het ook zonder kind mogelijk om een gelukkig leven te leiden (al zal misschien een gemis altijd wel blijven). Geeft rust en ik voel dan een last van me afglijden.
Maar dat neemt niet weg dat ik natuurlijk dingen kan aansturen die ik graag wil .
Dat is toch een heel mooi uitganspunt? Weten dat je genoeg vervulling en invulling in je leven hebt om ook "alleen" door het leven te gaan?
Dat is een mooie basis. Nu je dit van jezelf weet, ligt toch alles open?
woensdag 15 april 2015 om 07:40
quote:misia schreef op 14 april 2015 @ 23:53:
en bij dat alles dat gekke vertrouwen dat het wel goed komt, either way. Dat krijg ik heel sterk hierbij.
zeker, dit is een verdriet maar ik denk ook echt dat dit soort dingen in mijn leven een beetje voorbestemd zijn (zonder dat ik dus geloof in het lot per se). Ik heb altijd wel een beetje dat vertrouwen gehad in het leven, dat zal me heus wel brengen waar ik moet zijn. Met of zonder kind(eren). Als ik zo denk is het ook zonder kind mogelijk om een gelukkig leven te leiden (al zal misschien een gemis altijd wel blijven). Geeft rust en ik voel dan een last van me afglijden.
Maar dat neemt niet weg dat ik natuurlijk dingen kan aansturen die ik graag wil .
Zo sta ik er ook in. Ik heb vorig jaar m'n anticonceptie de deur uitgedaan onder het mom: nu of nooit aangezien ik 39 was. Ik had niet enorm rammelende eierstokken, ben altijd een twijfelaar geweest. Maar ik wilde mijn lichaam en leven in elk geval de kans geven op een kind voordat de tijd op was.
Ik zag mezelf ook niet de medische molen ingaan. Heb verder niks speciaals gedaan wat betreft eisprong bijhouden of op bepaalde momenten seksen of wat dan ook. En eind december ben ik bevallen van een gezonde zoon.
Puur geluk gehad. Of het lot. Ik weet het niet.
en bij dat alles dat gekke vertrouwen dat het wel goed komt, either way. Dat krijg ik heel sterk hierbij.
zeker, dit is een verdriet maar ik denk ook echt dat dit soort dingen in mijn leven een beetje voorbestemd zijn (zonder dat ik dus geloof in het lot per se). Ik heb altijd wel een beetje dat vertrouwen gehad in het leven, dat zal me heus wel brengen waar ik moet zijn. Met of zonder kind(eren). Als ik zo denk is het ook zonder kind mogelijk om een gelukkig leven te leiden (al zal misschien een gemis altijd wel blijven). Geeft rust en ik voel dan een last van me afglijden.
Maar dat neemt niet weg dat ik natuurlijk dingen kan aansturen die ik graag wil .
Zo sta ik er ook in. Ik heb vorig jaar m'n anticonceptie de deur uitgedaan onder het mom: nu of nooit aangezien ik 39 was. Ik had niet enorm rammelende eierstokken, ben altijd een twijfelaar geweest. Maar ik wilde mijn lichaam en leven in elk geval de kans geven op een kind voordat de tijd op was.
Ik zag mezelf ook niet de medische molen ingaan. Heb verder niks speciaals gedaan wat betreft eisprong bijhouden of op bepaalde momenten seksen of wat dan ook. En eind december ben ik bevallen van een gezonde zoon.
Puur geluk gehad. Of het lot. Ik weet het niet.
woensdag 15 april 2015 om 22:10
quote:ana_isabel schreef op 14 april 2015 @ 23:57:
[...]
Dat is toch een heel mooi uitganspunt? Weten dat je genoeg vervulling en invulling in je leven hebt om ook "alleen" door het leven te gaan?
Dat is een mooie basis. Nu je dit van jezelf weet, ligt toch alles open?Ja, zo voelt het ook ana_isabel, je laatste vraag/constatering doet me ook echt goed. Het voelt niet meer zo beklemmend als toen ik mijn OP schreef. Maar weet ik nu helderder over wat nu: nope. Dat niet. En dat voelt toch best zwaar.
[...]
Dat is toch een heel mooi uitganspunt? Weten dat je genoeg vervulling en invulling in je leven hebt om ook "alleen" door het leven te gaan?
Dat is een mooie basis. Nu je dit van jezelf weet, ligt toch alles open?Ja, zo voelt het ook ana_isabel, je laatste vraag/constatering doet me ook echt goed. Het voelt niet meer zo beklemmend als toen ik mijn OP schreef. Maar weet ik nu helderder over wat nu: nope. Dat niet. En dat voelt toch best zwaar.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
woensdag 15 april 2015 om 22:14
quote:vivamila schreef op 15 april 2015 @ 07:40:
[...]
Zo sta ik er ook in. Ik heb vorig jaar m'n anticonceptie de deur uitgedaan onder het mom: nu of nooit aangezien ik 39 was. Ik had niet enorm rammelende eierstokken, ben altijd een twijfelaar geweest. Maar ik wilde mijn lichaam en leven in elk geval de kans geven op een kind voordat de tijd op was.
Ik zag mezelf ook niet de medische molen ingaan. Heb verder niks speciaals gedaan wat betreft eisprong bijhouden of op bepaalde momenten seksen of wat dan ook. En eind december ben ik bevallen van een gezonde zoon.
Puur geluk gehad. Of het lot. Ik weet het niet.
Vivamila, je verhaal grijpt me aan, mooi beschreven. Denk dat het voor mij ook zo voelt, al heb ik geen man in beeld en lijkt het ver weg om dit 'de kans te geven'. Zoals gezegd, was er maar een automaat met blikjes sperma. Met rietje
Zonder gekheid, dat er geen man in beeld is doet me soms wel paniekeren. Het is zo simpel te regelen, kroeg in, spermabank bezoeken.....maar die opties vallen voor mij af.
Ik ben blij voor je dat je wens van een kind in vervulling ging- gefeliciteerd met je/jullie kleine knaapje
Het is iets dat niet zo in woorden is te vatten, snap je opmerking over geluk, lot en dat je t niet weet.
[...]
Zo sta ik er ook in. Ik heb vorig jaar m'n anticonceptie de deur uitgedaan onder het mom: nu of nooit aangezien ik 39 was. Ik had niet enorm rammelende eierstokken, ben altijd een twijfelaar geweest. Maar ik wilde mijn lichaam en leven in elk geval de kans geven op een kind voordat de tijd op was.
Ik zag mezelf ook niet de medische molen ingaan. Heb verder niks speciaals gedaan wat betreft eisprong bijhouden of op bepaalde momenten seksen of wat dan ook. En eind december ben ik bevallen van een gezonde zoon.
Puur geluk gehad. Of het lot. Ik weet het niet.
Vivamila, je verhaal grijpt me aan, mooi beschreven. Denk dat het voor mij ook zo voelt, al heb ik geen man in beeld en lijkt het ver weg om dit 'de kans te geven'. Zoals gezegd, was er maar een automaat met blikjes sperma. Met rietje
Zonder gekheid, dat er geen man in beeld is doet me soms wel paniekeren. Het is zo simpel te regelen, kroeg in, spermabank bezoeken.....maar die opties vallen voor mij af.
Ik ben blij voor je dat je wens van een kind in vervulling ging- gefeliciteerd met je/jullie kleine knaapje
Het is iets dat niet zo in woorden is te vatten, snap je opmerking over geluk, lot en dat je t niet weet.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
woensdag 15 april 2015 om 22:16
[quote]ZebraMetEenMening schreef op 15 april 2015 @ 08:03:
[...]
"Dit vind ik dus een stuk gezonder dan een 24 jarige die uit angst voor dat het later misschien niet meer lukt zwanger probeert te worden."
Ja, ik voel idd dat ik een goede basis heb, ook voor een kindje in mijn leven. Met 20 speelde ik ook nog (zo
n beetje) met poppen, als ik terugkijk. Was zo helemaal niet bezig en toe aan kinderen.......soms is het ook geen angst dat het later niet meer lukt maar 'onrijpheid" wat het vroeg kinderen krijgen niet slim maakt. De wens kwam ook pas toen ik begin 30 was.
Dus een kindje krijgen met ca 20 was voor mij geen goede zet geweest. Ook al ben ik een gezonde en slimme meid
Dank je wel voor je gelukwensen
Daarmee is mijn dilemma niet weg, eerlijk gezegd ligt het onderwerp kind me als een steen op mijn hart, ondanks dat vertrouwen. Het IS er gewoon altijd, die wens. En zodra ik erover schrijf of praat krijg ik ook tranen in mijn ogen.
Maar ik zit er niet meer zo in cirkeltjes over na te denken........
[...]
"Dit vind ik dus een stuk gezonder dan een 24 jarige die uit angst voor dat het later misschien niet meer lukt zwanger probeert te worden."
Ja, ik voel idd dat ik een goede basis heb, ook voor een kindje in mijn leven. Met 20 speelde ik ook nog (zo
n beetje) met poppen, als ik terugkijk. Was zo helemaal niet bezig en toe aan kinderen.......soms is het ook geen angst dat het later niet meer lukt maar 'onrijpheid" wat het vroeg kinderen krijgen niet slim maakt. De wens kwam ook pas toen ik begin 30 was.
Dus een kindje krijgen met ca 20 was voor mij geen goede zet geweest. Ook al ben ik een gezonde en slimme meid
Dank je wel voor je gelukwensen
Daarmee is mijn dilemma niet weg, eerlijk gezegd ligt het onderwerp kind me als een steen op mijn hart, ondanks dat vertrouwen. Het IS er gewoon altijd, die wens. En zodra ik erover schrijf of praat krijg ik ook tranen in mijn ogen.
Maar ik zit er niet meer zo in cirkeltjes over na te denken........
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
woensdag 15 april 2015 om 22:26
quote:SaveTheDay schreef op 15 april 2015 @ 22:25:
Hier ook met 39 een gezond kindje op de wereld gezet. Het kan echt nog wel hoor.Pff, - blij zulke berichten te lezen!
Hier ook met 39 een gezond kindje op de wereld gezet. Het kan echt nog wel hoor.Pff, - blij zulke berichten te lezen!
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
woensdag 15 april 2015 om 22:29
Ik geloof dat mijn grootste probleem was dat ik al compleet hopeloos was en me soms nog voel.
Ten eerste: Geen man in beeld, ten tweede: gyns op TV dan wel mijn eigen die aansporen tot haast, en ten derde de logica van Moeder Natuur.................... - soms vliegt het me aan!!!!
En word ik dus hopeloos, terwijl dat te zijn al helemaal niet handig is (en blijkbaar niet altijd nodig, gezien dat jullie ook eind 30 nog gezonde kindjes kregen )
Word echt blij van jullie verhalen en ook vóór jullie!
Ten eerste: Geen man in beeld, ten tweede: gyns op TV dan wel mijn eigen die aansporen tot haast, en ten derde de logica van Moeder Natuur.................... - soms vliegt het me aan!!!!
En word ik dus hopeloos, terwijl dat te zijn al helemaal niet handig is (en blijkbaar niet altijd nodig, gezien dat jullie ook eind 30 nog gezonde kindjes kregen )
Word echt blij van jullie verhalen en ook vóór jullie!
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
woensdag 15 april 2015 om 22:42
quote:wished- schreef op 14 april 2015 @ 18:48:
[...]
nou nee. Ik ken een aantal vrouwen die zwanger werden op die leeftijd. En echt wel van de verloskundige te horen kregen dat ze in een risico groep zaten en rekening moesten houden met verhoogde kans op complicaties, veel langere herstel periode ect. Maar ik vind het persoonlijk ook veel te oud. Maar dat is mijn mening.
Grappig,
ik ben 38 en nu 17 weken zwanger van mijn eerste kindje (was met 3 maanden raak op de natuurlijke manier) en bij de laatste controle bij de VK zei ze me dat ik met 38 nog niet eens medische indicatie had (wat ik zelf wel dacht te zijn), dus zo zie je maar..
Ben zelf ook hartstikke fit en de zwangerschap verloopt tot nu toe zonder noemenswaardige klachten. Had ook een hele goede uitslag met de nekplooimeting.
Ik kwam mijn vriend tegen toen ik 33 was en we hadden beiden nog geen kinderwens, die kwam bij mij pas veel later opzetten. Had niets met carrière oid te maken, we wilden eerst voldoende tijd met z'n 2-en doorbrengen en reizen en opeens was daar dan toch die wens en wat was ik trots (en toch ook opgelucht) dat het zo snel lukte!
[...]
nou nee. Ik ken een aantal vrouwen die zwanger werden op die leeftijd. En echt wel van de verloskundige te horen kregen dat ze in een risico groep zaten en rekening moesten houden met verhoogde kans op complicaties, veel langere herstel periode ect. Maar ik vind het persoonlijk ook veel te oud. Maar dat is mijn mening.
Grappig,
ik ben 38 en nu 17 weken zwanger van mijn eerste kindje (was met 3 maanden raak op de natuurlijke manier) en bij de laatste controle bij de VK zei ze me dat ik met 38 nog niet eens medische indicatie had (wat ik zelf wel dacht te zijn), dus zo zie je maar..
Ben zelf ook hartstikke fit en de zwangerschap verloopt tot nu toe zonder noemenswaardige klachten. Had ook een hele goede uitslag met de nekplooimeting.
Ik kwam mijn vriend tegen toen ik 33 was en we hadden beiden nog geen kinderwens, die kwam bij mij pas veel later opzetten. Had niets met carrière oid te maken, we wilden eerst voldoende tijd met z'n 2-en doorbrengen en reizen en opeens was daar dan toch die wens en wat was ik trots (en toch ook opgelucht) dat het zo snel lukte!
woensdag 15 april 2015 om 22:48
