Psyche
alle pijlers
Kinderwens
maandag 13 april 2015 om 23:55
Even van me afschrijven!
Omdat ik dit onderwerp bij psyche vind horen even hier een bericht.
Net bij Pauw zag ik een item over vrouwen die laat (50+) kinderen krijgen.
De aanwezige gynaecoloog zei iets dat me erg kwetste, ineens.
"Een gezonde meid krijgt haar kind op tijd"
Natuurlijk, een waarheid als een koe en die goede man kan niets eraan doen dat het me door de ziel snijdt, maar ik ben dus eind 30 was een gezonde meid en nu een gezonde vrouw en heb nog een kinderwens. Is it all over? Want een traject beginnen lijkt nu al te laat. Die man komt ook niet zomaar om de hoek fietsen........dus...........(en t is ook gewoon zo'n blasé uitspraak)
Heb het gevoel nu dat het nooit zal gebeuren en dat doet nu ineens heel veel auw
Omdat ik dit onderwerp bij psyche vind horen even hier een bericht.
Net bij Pauw zag ik een item over vrouwen die laat (50+) kinderen krijgen.
De aanwezige gynaecoloog zei iets dat me erg kwetste, ineens.
"Een gezonde meid krijgt haar kind op tijd"
Natuurlijk, een waarheid als een koe en die goede man kan niets eraan doen dat het me door de ziel snijdt, maar ik ben dus eind 30 was een gezonde meid en nu een gezonde vrouw en heb nog een kinderwens. Is it all over? Want een traject beginnen lijkt nu al te laat. Die man komt ook niet zomaar om de hoek fietsen........dus...........(en t is ook gewoon zo'n blasé uitspraak)
Heb het gevoel nu dat het nooit zal gebeuren en dat doet nu ineens heel veel auw
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
dinsdag 12 mei 2015 om 10:32
quote:SaveTheDay schreef op 12 mei 2015 @ 10:28:
Een hoor Lux, we weten niet wat TO tegen houdt een keuze te maken. Natuurlijk kan je op oudere leeftijd nog een kind krijgen maar ook dat gaat een keer voorbij.
Ja en het lijkt me vooral treurig als je er over 10 jaar achter komt dat je jezelf toen hebt voorgehouden dat het niet voor jou was, omdat je zo bang was voor wat zou volgen. Ipv dat je heel eerlijk naar jezelf bent geweest en ofwel gezegd hebt: BAM is het echt niet voor mij, ofwel: BAM is het toch voor mij, hoe doodeng ik het ook vind.
Maar zoals ze hier schrijft heb ik het idee dat ze het over zich heen laat komen. En daar zou je wel eens spijt van kunnen krijgen denk ik.
Een hoor Lux, we weten niet wat TO tegen houdt een keuze te maken. Natuurlijk kan je op oudere leeftijd nog een kind krijgen maar ook dat gaat een keer voorbij.
Ja en het lijkt me vooral treurig als je er over 10 jaar achter komt dat je jezelf toen hebt voorgehouden dat het niet voor jou was, omdat je zo bang was voor wat zou volgen. Ipv dat je heel eerlijk naar jezelf bent geweest en ofwel gezegd hebt: BAM is het echt niet voor mij, ofwel: BAM is het toch voor mij, hoe doodeng ik het ook vind.
Maar zoals ze hier schrijft heb ik het idee dat ze het over zich heen laat komen. En daar zou je wel eens spijt van kunnen krijgen denk ik.
dinsdag 12 mei 2015 om 12:04
quote:lux. schreef op 12 mei 2015 @ 10:14:
[...]
Oh nee, dat zeg ik helemaal niet. Ik zeg dat ze gewoon heel bewúst voor wel of niet moet kiezen, maar dat ze niet de tijd moet laten vervliegen tot die keuze voor haar is gemaakt.
Als je zegt: BAM moeder worden zie ik niet zitten, dus dan geen kinderen, is dat een bewuste keuze.
Maar ik krijg bij Misia het gevoel dat ze nog steeds hoopt dat het zich straks vanzelf op wonderbaarlijke wijze gaat oplossen en dat ze daar spijt van gaat krijgen.
Dat kan ik natuurlijk verkeerd zien.
Zal best dat Halina Reijn wat heeft gezegd op DWDD, ik vind dat een stom programma en ik mag haar niet dus zou 't niet weten.
Kiezen is nu eenmaal niet altijd hetzelfde als de controle krijgen over iets in je leven.
Ah oke, snap het. Afzien van het BAM-traject is inderdaad een keuze. Wel een keuze waar je alsnog erg verdrietig over kan zijn.
En off topic: vind Halina ook stom, bijna stomste vrouw in BN-land samen met Carice, maar ze heeft me gister positief verrast.
[...]
Oh nee, dat zeg ik helemaal niet. Ik zeg dat ze gewoon heel bewúst voor wel of niet moet kiezen, maar dat ze niet de tijd moet laten vervliegen tot die keuze voor haar is gemaakt.
Als je zegt: BAM moeder worden zie ik niet zitten, dus dan geen kinderen, is dat een bewuste keuze.
Maar ik krijg bij Misia het gevoel dat ze nog steeds hoopt dat het zich straks vanzelf op wonderbaarlijke wijze gaat oplossen en dat ze daar spijt van gaat krijgen.
Dat kan ik natuurlijk verkeerd zien.
Zal best dat Halina Reijn wat heeft gezegd op DWDD, ik vind dat een stom programma en ik mag haar niet dus zou 't niet weten.
Kiezen is nu eenmaal niet altijd hetzelfde als de controle krijgen over iets in je leven.
Ah oke, snap het. Afzien van het BAM-traject is inderdaad een keuze. Wel een keuze waar je alsnog erg verdrietig over kan zijn.
En off topic: vind Halina ook stom, bijna stomste vrouw in BN-land samen met Carice, maar ze heeft me gister positief verrast.
dinsdag 12 mei 2015 om 12:33
quote:vivamila schreef op 12 mei 2015 @ 12:04:
[...]
Ah oke, snap het. Afzien van het BAM-traject is inderdaad een keuze. Wel een keuze waar je alsnog erg verdrietig over kan zijn.
En off topic: vind Halina ook stom, bijna stomste vrouw in BN-land samen met Carice, maar ze heeft me gister positief verrast.
Zeker kun je veel verdriet hebben van een keuze. Ook als dat de juiste is.
Misschien maar eens kijken dan, over Halina.
[...]
Ah oke, snap het. Afzien van het BAM-traject is inderdaad een keuze. Wel een keuze waar je alsnog erg verdrietig over kan zijn.
En off topic: vind Halina ook stom, bijna stomste vrouw in BN-land samen met Carice, maar ze heeft me gister positief verrast.
Zeker kun je veel verdriet hebben van een keuze. Ook als dat de juiste is.
Misschien maar eens kijken dan, over Halina.
dinsdag 12 mei 2015 om 14:14
Het lastige is dat je ook niet weet wanneer je móet kiezen. Voor veel vrouwen van 33-35 is de keuze natuurlijk niet: alleen een kind of geen kind. De keuze is: alleen zeker een kind (afgezien van of dat medisch lukt), alleen zeker geen kind, of misschien toch nog iemand tegenkomen. Als je zelf zou weten dat het bv na je 35e 100% niet meer kan, zullen veel vrouwen eerder voor het traject 'alleen' kiezen. Maar zo werkt het natuurlijk niet, je kunt best op de 35e nog iemand tegenkomen en dan toch nog 'gewoon samen' een kind krijgen. En aangezien dat is wat de meeste willen, willen ze dat nog niet zomaar opgeven.
Dus hoewel ik het ermee eens ben dat niks doen ook een keuze is, is die hier ook weer niet zo zwart wit. Geen keuze maken voor een BAM traject betekent nog niet dat je ook de keuze voor geen kind maakt. Want je hoopt nog steeds dat die man gewoon langskomt.
Wat ik wel met je eens ben, is dat het verstandig is om voor jezelf na te gaan of zo'n traject een optie zou zijn voor je. Win informatie in, probeer voor jezelf een deadline te stellen wanneer je dat zou willen. Dan heb je in elk geval wel wat meer controle over wat er gebeurt (of nou ja, zo voelt het tenminste).
Dus hoewel ik het ermee eens ben dat niks doen ook een keuze is, is die hier ook weer niet zo zwart wit. Geen keuze maken voor een BAM traject betekent nog niet dat je ook de keuze voor geen kind maakt. Want je hoopt nog steeds dat die man gewoon langskomt.
Wat ik wel met je eens ben, is dat het verstandig is om voor jezelf na te gaan of zo'n traject een optie zou zijn voor je. Win informatie in, probeer voor jezelf een deadline te stellen wanneer je dat zou willen. Dan heb je in elk geval wel wat meer controle over wat er gebeurt (of nou ja, zo voelt het tenminste).
dinsdag 12 mei 2015 om 16:38
Toch vind ik dat de relatiekwestie vertroebeld raakt door de kinderkwestie. Halina's primaire wens is niet een kind, haar primaire wens is een relatie. Als je op je 35/38e dat BAM-traject ingaat weet je gewoon dat je de kans op een leuke relatie gigantisch verkleind. Daarom doen de meeste vrouwen het niet. Want dat het zo enorm ingewikkeld is om in je eentje een kind te hebben is natuurlijk flauwekul. Hoe doen al die andere alleenstaande moeders dat dan? Ik vind dat een beetje een belediging voor al die vrouwen die het wel in hun eentje rooien (of ze daar nou bewust aan begonnen zijn of niet)
Er is niks mis mee om de voorkeur te geven aan een kind in een "gezins"-situatie (ik zet haakjes omdat een moeder+kind ook een gezin is) maar benoem het dan ook zo. En realiseer je dat de keuze voor wachten op een gezin misschien wel impliceert dat dat kind nooit meer zal komen. En ga daar dan niet over zitten janken.
Er is niks mis mee om de voorkeur te geven aan een kind in een "gezins"-situatie (ik zet haakjes omdat een moeder+kind ook een gezin is) maar benoem het dan ook zo. En realiseer je dat de keuze voor wachten op een gezin misschien wel impliceert dat dat kind nooit meer zal komen. En ga daar dan niet over zitten janken.
dinsdag 12 mei 2015 om 19:37
Interessant topic. Ik ben het heel erg eens met Lux. Zowel over het beeld over TO, als ook over het maken van keuzes in het algemeen.
Ik kwam op mijn 31 dakloos, werkeloos en zonder partner terug in Nederland, weer gezellig bij mijn ouders te wonen. Binnen een paar maanden had ik mijn eigen flat en weer werk, maar ik heb toen heel bewust de keuze gemaakt 'ok, voor mij geen kinderen meer'. ik was klaar met de liefde en ook al had ik altijd graag kinderen gewild, ik had zoiets 'liever vol overtuiging een fijne suikertante en mijn leven nu inrichten op een andere manier, dan verbitterd wachten op de ware'.
Ik zeg er eerlijk bij, dat ik niet weet hoe ik me hierover had gevoeld als ik 40, 45 was geworden in die situatie, dat kan ik niet zeggen. En dat ik toen alsnog de man ontmoette die de vader van mijn kinderen zou worden was natuurlijk heel fijn. Maar in eerste instantie heb ik hem toen wel verteld dat ik geen kinderen meer wou (waar ik later dan wel weer op terug kwam).
Ik ben heel erg voor kiezen, voordat het leven voor jou een keuze maakt. En indien het leven je ergens mee overvalt, zo snel mogelijk kiezen hoe je daar mee omgaat.
Ik kwam op mijn 31 dakloos, werkeloos en zonder partner terug in Nederland, weer gezellig bij mijn ouders te wonen. Binnen een paar maanden had ik mijn eigen flat en weer werk, maar ik heb toen heel bewust de keuze gemaakt 'ok, voor mij geen kinderen meer'. ik was klaar met de liefde en ook al had ik altijd graag kinderen gewild, ik had zoiets 'liever vol overtuiging een fijne suikertante en mijn leven nu inrichten op een andere manier, dan verbitterd wachten op de ware'.
Ik zeg er eerlijk bij, dat ik niet weet hoe ik me hierover had gevoeld als ik 40, 45 was geworden in die situatie, dat kan ik niet zeggen. En dat ik toen alsnog de man ontmoette die de vader van mijn kinderen zou worden was natuurlijk heel fijn. Maar in eerste instantie heb ik hem toen wel verteld dat ik geen kinderen meer wou (waar ik later dan wel weer op terug kwam).
Ik ben heel erg voor kiezen, voordat het leven voor jou een keuze maakt. En indien het leven je ergens mee overvalt, zo snel mogelijk kiezen hoe je daar mee omgaat.
dinsdag 12 mei 2015 om 20:21
quote:Kastanjez schreef op 12 mei 2015 @ 19:37:
Interessant topic. Ik ben het heel erg eens met Lux. Zowel over het beeld over TO, als ook over het maken van keuzes in het algemeen.
Ik kwam op mijn 31 dakloos, werkeloos en zonder partner terug in Nederland, weer gezellig bij mijn ouders te wonen. Binnen een paar maanden had ik mijn eigen flat en weer werk, maar ik heb toen heel bewust de keuze gemaakt 'ok, voor mij geen kinderen meer'. ik was klaar met de liefde en ook al had ik altijd graag kinderen gewild, ik had zoiets 'liever vol overtuiging een fijne suikertante en mijn leven nu inrichten op een andere manier, dan verbitterd wachten op de ware'.
Ik zeg er eerlijk bij, dat ik niet weet hoe ik me hierover had gevoeld als ik 40, 45 was geworden in die situatie, dat kan ik niet zeggen. En dat ik toen alsnog de man ontmoette die de vader van mijn kinderen zou worden was natuurlijk heel fijn. Maar in eerste instantie heb ik hem toen wel verteld dat ik geen kinderen meer wou (waar ik later dan wel weer op terug kwam).
Ik ben heel erg voor kiezen, voordat het leven voor jou een keuze maakt. En indien het leven je ergens mee overvalt, zo snel mogelijk kiezen hoe je daar mee omgaat. Wij begrijpen elkaar
Interessant topic. Ik ben het heel erg eens met Lux. Zowel over het beeld over TO, als ook over het maken van keuzes in het algemeen.
Ik kwam op mijn 31 dakloos, werkeloos en zonder partner terug in Nederland, weer gezellig bij mijn ouders te wonen. Binnen een paar maanden had ik mijn eigen flat en weer werk, maar ik heb toen heel bewust de keuze gemaakt 'ok, voor mij geen kinderen meer'. ik was klaar met de liefde en ook al had ik altijd graag kinderen gewild, ik had zoiets 'liever vol overtuiging een fijne suikertante en mijn leven nu inrichten op een andere manier, dan verbitterd wachten op de ware'.
Ik zeg er eerlijk bij, dat ik niet weet hoe ik me hierover had gevoeld als ik 40, 45 was geworden in die situatie, dat kan ik niet zeggen. En dat ik toen alsnog de man ontmoette die de vader van mijn kinderen zou worden was natuurlijk heel fijn. Maar in eerste instantie heb ik hem toen wel verteld dat ik geen kinderen meer wou (waar ik later dan wel weer op terug kwam).
Ik ben heel erg voor kiezen, voordat het leven voor jou een keuze maakt. En indien het leven je ergens mee overvalt, zo snel mogelijk kiezen hoe je daar mee omgaat. Wij begrijpen elkaar
dinsdag 12 mei 2015 om 20:31
dinsdag 12 mei 2015 om 20:36
quote:Kastanjez schreef op 12 mei 2015 @ 19:37:
Interessant topic. Ik ben het heel erg eens met Lux. Zowel over het beeld over TO, als ook over het maken van keuzes in het algemeen.
Ik kwam op mijn 31 dakloos, werkeloos en zonder partner terug in Nederland, weer gezellig bij mijn ouders te wonen. Binnen een paar maanden had ik mijn eigen flat en weer werk, maar ik heb toen heel bewust de keuze gemaakt 'ok, voor mij geen kinderen meer'. ik was klaar met de liefde en ook al had ik altijd graag kinderen gewild, ik had zoiets 'liever vol overtuiging een fijne suikertante en mijn leven nu inrichten op een andere manier, dan verbitterd wachten op de ware'.
Ik zeg er eerlijk bij, dat ik niet weet hoe ik me hierover had gevoeld als ik 40, 45 was geworden in die situatie, dat kan ik niet zeggen. En dat ik toen alsnog de man ontmoette die de vader van mijn kinderen zou worden was natuurlijk heel fijn. Maar in eerste instantie heb ik hem toen wel verteld dat ik geen kinderen meer wou (waar ik later dan wel weer op terug kwam).
Ik ben heel erg voor kiezen, voordat het leven voor jou een keuze maakt. En indien het leven je ergens mee overvalt, zo snel mogelijk kiezen hoe je daar mee omgaat.Inderdaad levensgroot verschil of je dat op je 31e bedenkt (want veilig want nog tijd genoeg wat uit je verhaal ook blijkt) of op je 40e. In dat laatste geval neem je echt afscheid van de kind-mogelijkheid. Die afslag heb je dan voorgoed gemist.
Interessant topic. Ik ben het heel erg eens met Lux. Zowel over het beeld over TO, als ook over het maken van keuzes in het algemeen.
Ik kwam op mijn 31 dakloos, werkeloos en zonder partner terug in Nederland, weer gezellig bij mijn ouders te wonen. Binnen een paar maanden had ik mijn eigen flat en weer werk, maar ik heb toen heel bewust de keuze gemaakt 'ok, voor mij geen kinderen meer'. ik was klaar met de liefde en ook al had ik altijd graag kinderen gewild, ik had zoiets 'liever vol overtuiging een fijne suikertante en mijn leven nu inrichten op een andere manier, dan verbitterd wachten op de ware'.
Ik zeg er eerlijk bij, dat ik niet weet hoe ik me hierover had gevoeld als ik 40, 45 was geworden in die situatie, dat kan ik niet zeggen. En dat ik toen alsnog de man ontmoette die de vader van mijn kinderen zou worden was natuurlijk heel fijn. Maar in eerste instantie heb ik hem toen wel verteld dat ik geen kinderen meer wou (waar ik later dan wel weer op terug kwam).
Ik ben heel erg voor kiezen, voordat het leven voor jou een keuze maakt. En indien het leven je ergens mee overvalt, zo snel mogelijk kiezen hoe je daar mee omgaat.Inderdaad levensgroot verschil of je dat op je 31e bedenkt (want veilig want nog tijd genoeg wat uit je verhaal ook blijkt) of op je 40e. In dat laatste geval neem je echt afscheid van de kind-mogelijkheid. Die afslag heb je dan voorgoed gemist.
dinsdag 12 mei 2015 om 20:39
ow, ik ben je iets te passief.
Ach, op dat niveau. Van die oordelen zonder iemand te kennen.
Prima, denk maar wat je wilt . Onnodig en energieverspilling je van iets anders te overtuigen.
Ik laat hier verder maar iedereen schrijven, doen, het aanpakken zoals ze wil, ik leer veel van alle ervaringen en vind het mooi hoe iedereen hier haar ervaringen wil/kan delen. Merci nogmaals @ all!
Ach, op dat niveau. Van die oordelen zonder iemand te kennen.
Prima, denk maar wat je wilt . Onnodig en energieverspilling je van iets anders te overtuigen.
Ik laat hier verder maar iedereen schrijven, doen, het aanpakken zoals ze wil, ik leer veel van alle ervaringen en vind het mooi hoe iedereen hier haar ervaringen wil/kan delen. Merci nogmaals @ all!
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
dinsdag 12 mei 2015 om 20:39
quote:zeeuwsmeisje1981 schreef op 12 mei 2015 @ 16:38:
Toch vind ik dat de relatiekwestie vertroebeld raakt door de kinderkwestie. Halina's primaire wens is niet een kind, haar primaire wens is een relatie. Als je op je 35/38e dat BAM-traject ingaat weet je gewoon dat je de kans op een leuke relatie gigantisch verkleind. Daarom doen de meeste vrouwen het niet. Want dat het zo enorm ingewikkeld is om in je eentje een kind te hebben is natuurlijk flauwekul. Hoe doen al die andere alleenstaande moeders dat dan? Ik vind dat een beetje een belediging voor al die vrouwen die het wel in hun eentje rooien (of ze daar nou bewust aan begonnen zijn of niet)
Er is niks mis mee om de voorkeur te geven aan een kind in een "gezins"-situatie (ik zet haakjes omdat een moeder+kind ook een gezin is) maar benoem het dan ook zo. En realiseer je dat de keuze voor wachten op een gezin misschien wel impliceert dat dat kind nooit meer zal komen. En ga daar dan niet over zitten janken.Waarom zou je niet mogen janken om een gemiste kans? Het idee van trouwen, kinderen etc. Beeld wat elk meisje wel heeft en in de toekomst voor zich ziet omdat dat nu eenmaal de standaard is.
Toch vind ik dat de relatiekwestie vertroebeld raakt door de kinderkwestie. Halina's primaire wens is niet een kind, haar primaire wens is een relatie. Als je op je 35/38e dat BAM-traject ingaat weet je gewoon dat je de kans op een leuke relatie gigantisch verkleind. Daarom doen de meeste vrouwen het niet. Want dat het zo enorm ingewikkeld is om in je eentje een kind te hebben is natuurlijk flauwekul. Hoe doen al die andere alleenstaande moeders dat dan? Ik vind dat een beetje een belediging voor al die vrouwen die het wel in hun eentje rooien (of ze daar nou bewust aan begonnen zijn of niet)
Er is niks mis mee om de voorkeur te geven aan een kind in een "gezins"-situatie (ik zet haakjes omdat een moeder+kind ook een gezin is) maar benoem het dan ook zo. En realiseer je dat de keuze voor wachten op een gezin misschien wel impliceert dat dat kind nooit meer zal komen. En ga daar dan niet over zitten janken.Waarom zou je niet mogen janken om een gemiste kans? Het idee van trouwen, kinderen etc. Beeld wat elk meisje wel heeft en in de toekomst voor zich ziet omdat dat nu eenmaal de standaard is.
dinsdag 12 mei 2015 om 20:47
Ben het overigens wel eens hoor. Als je een kind wil dan heb je het BAM-traject. Ik snap echter ook als mensen daar niet voor kiezen ondanks hun grote wens. Dat ze niet meegaan in de maakbaarheid van het leven. Een kind via het lab niet zien zitten.
Ik vind dat die laatste groep ook gewoon verdriet mag hebben en zich ongewild kinderloos kan noemen.
Ik vind dat die laatste groep ook gewoon verdriet mag hebben en zich ongewild kinderloos kan noemen.
dinsdag 12 mei 2015 om 20:49
Eens met vivamila. En geen keuze willen maken is ook kiezen, het is de keuze het leven te nemen zoals het komt. En waarom zou je daarbij niet mogen hopen dat daar uiteindelijk toch man+kinderen bijhoren, dat is toch ook de verantwoordelijkheid nemen voor je leven? Dat je verdrietig bent, dat dat misschien niet gaat lukken, wil niet zeggen dat je dan ook gelijk slachtofferig opstelt.
dinsdag 12 mei 2015 om 20:50
"Waarom zou je niet mogen janken om een gemiste kans? Het idee van trouwen, kinderen etc. Beeld wat elk meisje wel heeft en in de toekomst voor zich ziet omdat dat nu eenmaal de standaard is."
Eens, het is niet zo dat als ik of iemand anders bewust niet voor kinderen kiest, er geen verdriet kan of mag zijn. Lijkt misschien tegenstrijdig, want ja, je kunt ook anders besluiten. Maar de betere keuzes kunnen ook pijn doen, omdat je ook iets verliest. Maar ja, zoals gezegd: de een denkt en voelt het zo de ander weer anders. Vind het jammer als we elkaar hier zouden moeten gaan voorschrijven wat we wel of niet mogen voelen. Is helemaal niet de point van dit topic elkaar dit voor te schrijven. Wie janken wil, die jankt. Vind het beetje onzinnige discussie, want iedereen beleeft het zo persoonlijk. Een kinderwens is zoiets intiems, daar mag je hopelijk mee omgaan zoals je wilt.
Eens, het is niet zo dat als ik of iemand anders bewust niet voor kinderen kiest, er geen verdriet kan of mag zijn. Lijkt misschien tegenstrijdig, want ja, je kunt ook anders besluiten. Maar de betere keuzes kunnen ook pijn doen, omdat je ook iets verliest. Maar ja, zoals gezegd: de een denkt en voelt het zo de ander weer anders. Vind het jammer als we elkaar hier zouden moeten gaan voorschrijven wat we wel of niet mogen voelen. Is helemaal niet de point van dit topic elkaar dit voor te schrijven. Wie janken wil, die jankt. Vind het beetje onzinnige discussie, want iedereen beleeft het zo persoonlijk. Een kinderwens is zoiets intiems, daar mag je hopelijk mee omgaan zoals je wilt.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
dinsdag 12 mei 2015 om 20:50
quote:misia schreef op 12 mei 2015 @ 20:39:
ow, ik ben je iets te passief.
Ach, op dat niveau. Van die oordelen zonder iemand te kennen.
Prima, denk maar wat je wilt . Onnodig en energieverspilling je van iets anders te overtuigen.
Ik laat hier verder maar iedereen schrijven, doen, het aanpakken zoals ze wil, ik leer veel van alle ervaringen en vind het mooi hoe iedereen hier haar ervaringen wil/kan delen. Merci nogmaals @ all!Oh, hou je het voor gezien hier? Dan wens ik je het allerbeste. Benieuwd hoe het bij je zal lopen allemaal.
ow, ik ben je iets te passief.
Ach, op dat niveau. Van die oordelen zonder iemand te kennen.
Prima, denk maar wat je wilt . Onnodig en energieverspilling je van iets anders te overtuigen.
Ik laat hier verder maar iedereen schrijven, doen, het aanpakken zoals ze wil, ik leer veel van alle ervaringen en vind het mooi hoe iedereen hier haar ervaringen wil/kan delen. Merci nogmaals @ all!Oh, hou je het voor gezien hier? Dan wens ik je het allerbeste. Benieuwd hoe het bij je zal lopen allemaal.
Was weer wat te snel.
