Psyche
alle pijlers
Kinderwens
maandag 13 april 2015 om 23:55
Even van me afschrijven!
Omdat ik dit onderwerp bij psyche vind horen even hier een bericht.
Net bij Pauw zag ik een item over vrouwen die laat (50+) kinderen krijgen.
De aanwezige gynaecoloog zei iets dat me erg kwetste, ineens.
"Een gezonde meid krijgt haar kind op tijd"
Natuurlijk, een waarheid als een koe en die goede man kan niets eraan doen dat het me door de ziel snijdt, maar ik ben dus eind 30 was een gezonde meid en nu een gezonde vrouw en heb nog een kinderwens. Is it all over? Want een traject beginnen lijkt nu al te laat. Die man komt ook niet zomaar om de hoek fietsen........dus...........(en t is ook gewoon zo'n blasé uitspraak)
Heb het gevoel nu dat het nooit zal gebeuren en dat doet nu ineens heel veel auw
Omdat ik dit onderwerp bij psyche vind horen even hier een bericht.
Net bij Pauw zag ik een item over vrouwen die laat (50+) kinderen krijgen.
De aanwezige gynaecoloog zei iets dat me erg kwetste, ineens.
"Een gezonde meid krijgt haar kind op tijd"
Natuurlijk, een waarheid als een koe en die goede man kan niets eraan doen dat het me door de ziel snijdt, maar ik ben dus eind 30 was een gezonde meid en nu een gezonde vrouw en heb nog een kinderwens. Is it all over? Want een traject beginnen lijkt nu al te laat. Die man komt ook niet zomaar om de hoek fietsen........dus...........(en t is ook gewoon zo'n blasé uitspraak)
Heb het gevoel nu dat het nooit zal gebeuren en dat doet nu ineens heel veel auw
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
zaterdag 2 mei 2015 om 11:03
@Theq, er zijn vaker topics geweest over oude ouders en daar waren zowel positieve als negatieve verhalen te horen van kinderen.
Ik, als oude moeder zijnde, was er achteraf gezien liever eerder aan begonnen. Ik vind het erg vervelend voor mijn zoon dat ik waarschijnlijk (relatief) vroeg de pijp uit ga. En dat er geen broers of zussen komen vind ik ook zielig. Gelukkig heb ik nu alles in huis om het ventje een mooie en zeer liefdevolle basis te geven.
Ik denk overigens dat een kind nemen altijd een egoistische keuze is. Op welke leeftijd dan ook.
Ik, als oude moeder zijnde, was er achteraf gezien liever eerder aan begonnen. Ik vind het erg vervelend voor mijn zoon dat ik waarschijnlijk (relatief) vroeg de pijp uit ga. En dat er geen broers of zussen komen vind ik ook zielig. Gelukkig heb ik nu alles in huis om het ventje een mooie en zeer liefdevolle basis te geven.
Ik denk overigens dat een kind nemen altijd een egoistische keuze is. Op welke leeftijd dan ook.
zaterdag 2 mei 2015 om 11:07
quote:vivamila schreef op 02 mei 2015 @ 11:03:
@Theq, er zijn vaker topics geweest over oude ouders en daar waren zowel positieve als negatieve verhalen te horen van kinderen.
Ik, als oude moeder zijnde, was er achteraf gezien liever eerder aan begonnen. Ik vind het erg vervelend voor mijn zoon dat ik waarschijnlijk (relatief) vroeg de pijp uit ga. En dat er geen broers of zussen komen vind ik ook zielig. Gelukkig heb ik nu alles in huis om het ventje een mooie en zeer liefdevolle basis te geven.
En dat gaat vast lukken!
Als je hem maar niet tot op het bot verwent vanuit schuldgevoel. Zie Zembla afgelopen woensdag over opvoeding
@Theq, er zijn vaker topics geweest over oude ouders en daar waren zowel positieve als negatieve verhalen te horen van kinderen.
Ik, als oude moeder zijnde, was er achteraf gezien liever eerder aan begonnen. Ik vind het erg vervelend voor mijn zoon dat ik waarschijnlijk (relatief) vroeg de pijp uit ga. En dat er geen broers of zussen komen vind ik ook zielig. Gelukkig heb ik nu alles in huis om het ventje een mooie en zeer liefdevolle basis te geven.
En dat gaat vast lukken!
Als je hem maar niet tot op het bot verwent vanuit schuldgevoel. Zie Zembla afgelopen woensdag over opvoeding
zaterdag 2 mei 2015 om 11:21
quote:TheQ schreef op 02 mei 2015 @ 11:07:
[...]
En dat gaat vast lukken!
Als je hem maar niet tot op het bot verwent vanuit schuldgevoel. Zie Zembla afgelopen woensdag over opvoeding
Ik zal het eens bekijken
Wat ik trouwens zei, over achteraf eerder beginnen, klopt niet helemaal. Ben erg blij dat ik geen kinderen met exen heb, maar met huidige vriend. En vroeger was ik ook stuk egoistischer. Zat nog te zoeken op werkgebied en had het ook wat betreft geld niet echt op orde. De omstandigheden nu zijn juist heel fijn. Enige (erg) jammere is mijn leeftijd.
[...]
En dat gaat vast lukken!
Als je hem maar niet tot op het bot verwent vanuit schuldgevoel. Zie Zembla afgelopen woensdag over opvoeding
Ik zal het eens bekijken
Wat ik trouwens zei, over achteraf eerder beginnen, klopt niet helemaal. Ben erg blij dat ik geen kinderen met exen heb, maar met huidige vriend. En vroeger was ik ook stuk egoistischer. Zat nog te zoeken op werkgebied en had het ook wat betreft geld niet echt op orde. De omstandigheden nu zijn juist heel fijn. Enige (erg) jammere is mijn leeftijd.
zaterdag 2 mei 2015 om 11:24
quote:TheQ schreef op 02 mei 2015 @ 10:44:
[...]
Je hebt niet het idee. Dus je vult het voor hem in. Doe me een lol en vraag hem eens wat hij er van vindt dat zijn moeder zo oud was toen hij geboren werd. Als je een positief(!) antwoord krijgt dan stop ik met schrijven in dit topic.
Ik héb het hem wel eens gevraagd. En daar vond ie verder niet zoveel van, hij vond het 'gewoon'. Zo is het nu eenmaal, hij denkt daar niks bij. Net als dat andere mensen nooit iets denken bij de leeftijden van hun ouders.
En misschien zijn er vrouwen die ook wel laatbloeiers zijn. Als vrouw mag dat niet, als man wel?
[...]
Je hebt niet het idee. Dus je vult het voor hem in. Doe me een lol en vraag hem eens wat hij er van vindt dat zijn moeder zo oud was toen hij geboren werd. Als je een positief(!) antwoord krijgt dan stop ik met schrijven in dit topic.
Ik héb het hem wel eens gevraagd. En daar vond ie verder niet zoveel van, hij vond het 'gewoon'. Zo is het nu eenmaal, hij denkt daar niks bij. Net als dat andere mensen nooit iets denken bij de leeftijden van hun ouders.
En misschien zijn er vrouwen die ook wel laatbloeiers zijn. Als vrouw mag dat niet, als man wel?
zaterdag 2 mei 2015 om 11:35
Mijn móéder vond het moederschap trouwens wel leuker op haar 27ste. Maar dat lag ook aan het feit dat ze eigenlijk met haar hoofd bij de puberteit zat, ze was helemaal met ons meegegroeid, en toen opeens weer een baby had; een hele omschakeling, én schipperen tussen 2 werelden. Maar daar had m'n moeder vooral last van, m'n broertje niet. Die vindt het vooral fantastisch dat hij twee grote zussen heeft en een zwager waarmee hij allemaal gave dingen mag doen en bij wie hij kan logeren en hoopt heel hard dat hij op zijn 13de oom wordt (en dat hoop ik ook )
Maar hij vindt mijn moeder niet oud, hij vindt haar gewoon mama. Net zoals ik haar mama vind. En zelfs met die 2 verschillende generaties kan zij prima schakelen tussen het moeder zijn van een dochter die zelf bezig is met zwanger worden en het moeder zijn van een studente die zichzelf nog aan het uitvinden is naar het moeder zijn van een eersteklasser.
Ze zegt wel eens: het is wel raar hoor, als ik het op de musicaluitvoering van mijn zoon heb over hoe ik me verheug op het oma worden, dan merk ik echt dat andere ouders daar totaal niet mee bezig zijn. Maar dat ligt natuurlijk aan het feit dat die andere ouders geen 12 jaar oudere kinderen hebben, niet aan haar leeftijd. Want ze is lang niet de oudste daar. Ook lang niet de jongste trouwens
Het is echt vooral voor mijn moeder raar, wij, als haar dochters en zoon, hebben ons daar echt nooit benadeeld door gevoeld, of ons daaraan gestoord. En aangezien ik een prima band heb met mijn broertje praat ik daar ook wel eens met hem over ja.
Wat hij wel heel fijn vindt is dat hij ons heeft. Hij vindt het wel jammer dat we niet echt samen in een huis zijn opgegroeid, hij voelt zich wel eens een beetje enig kind en dát vindt hij dan wel eens jammer. Dat er geen broertje of zusje in huis woont. Maar daar staan dus vele logeerpartijtjes en uitjes tegenover.
Maar hij vindt mijn moeder niet oud, hij vindt haar gewoon mama. Net zoals ik haar mama vind. En zelfs met die 2 verschillende generaties kan zij prima schakelen tussen het moeder zijn van een dochter die zelf bezig is met zwanger worden en het moeder zijn van een studente die zichzelf nog aan het uitvinden is naar het moeder zijn van een eersteklasser.
Ze zegt wel eens: het is wel raar hoor, als ik het op de musicaluitvoering van mijn zoon heb over hoe ik me verheug op het oma worden, dan merk ik echt dat andere ouders daar totaal niet mee bezig zijn. Maar dat ligt natuurlijk aan het feit dat die andere ouders geen 12 jaar oudere kinderen hebben, niet aan haar leeftijd. Want ze is lang niet de oudste daar. Ook lang niet de jongste trouwens
Het is echt vooral voor mijn moeder raar, wij, als haar dochters en zoon, hebben ons daar echt nooit benadeeld door gevoeld, of ons daaraan gestoord. En aangezien ik een prima band heb met mijn broertje praat ik daar ook wel eens met hem over ja.
Wat hij wel heel fijn vindt is dat hij ons heeft. Hij vindt het wel jammer dat we niet echt samen in een huis zijn opgegroeid, hij voelt zich wel eens een beetje enig kind en dát vindt hij dan wel eens jammer. Dat er geen broertje of zusje in huis woont. Maar daar staan dus vele logeerpartijtjes en uitjes tegenover.
zaterdag 2 mei 2015 om 12:32
quote:TheQ schreef op 02 mei 2015 @ 10:37:
[...]
Sommige mensen denken dat ze weten wat anderen hebben meegemaakt. Interessant.Dat vindt jij "interessant" en het feit dat jij de toekomst al kunt voorspellen voor oudere vrouwen die een kindje willen, vindt jij "normaal"? Dat vind ik nou weer "interessant"...
[...]
Sommige mensen denken dat ze weten wat anderen hebben meegemaakt. Interessant.Dat vindt jij "interessant" en het feit dat jij de toekomst al kunt voorspellen voor oudere vrouwen die een kindje willen, vindt jij "normaal"? Dat vind ik nou weer "interessant"...
zaterdag 2 mei 2015 om 13:04
Mijn oma kreeg haar eerste en enige kind (mijn vader) op haar 40e. Geen bewuste keuze, het gebeurde gewoon niet eerder, en destijds was er weinig tot geen medische molen etc. Ik heb het even nagevraagd, en mijn vader vindt het prima dat hij een 'oude' moeder had. Geen klachten over.
Overigens was mijn oma inderdaad 72 toen ik geboren werd, maar ben ik volledig met haar opgegroeid. Ze heeft mijn diplomauitreiking gewoon meegemaakt, en mijn afstuderen ook.
Overigens was mijn oma inderdaad 72 toen ik geboren werd, maar ben ik volledig met haar opgegroeid. Ze heeft mijn diplomauitreiking gewoon meegemaakt, en mijn afstuderen ook.
maandag 4 mei 2015 om 20:22
Hey allemaal,
even een egopost. Zit er helemaal doorheen. Ben het laatste jaar best aan het daten geslagen. Aanbod en aanbiedingen vlogen mijn kant op. Ik ben niet als een soort desperate persoon aan het zoeken gegaan. Dit even om aan te geven dat dit topic me niet noopte om me in die datingjungle te begeven . Desperate vanwege een kinderwens ben ik niet.
Maar goed, nu had ik de afgelopen weken leuke dates met een hele leuke man. Elke dag contact, jullie kennen het wel. Een open, warm manspersoon. Dacht ik.
En nu ineens, plots, kapt hij het af.
Ja, compleet. Dus hij wil me niet meer zien. Niets, hij is niet toe aan een relatie, zegt ie. Of beter: MAILT HIJ. Want dit GING PER MAIL,
Hoe oud zijn we ondertussen???
Heb echt moeite dit te handelen, merk ik. Shit happens, maar nu heb ik me een jaar lang telkens en gepast-gedoseerd open gesteld en dan is het uiteindelijk telkens hetzelfde: hij haakt af, via mail of helemaal zonder iets te zeggen. NOOIT WORDT HET IETS!!!
En ondertussen denk ik: wat is er mis met me??
Funeste gedachte, want moet ineens de hele dag al tranen met tuien janken. Ik kan niet meer...
Ik denk tijdens dat ik het schrijf: helemaal off-topic is dit niet. En samen met die struggle, intern, met die kinderwens en ook veel eenzaamheid (sociale kaalslaag waardoor ik nu ook niet even een vriendin kan bellen) kan ik echt niet veel meer erbij hebben
even een egopost. Zit er helemaal doorheen. Ben het laatste jaar best aan het daten geslagen. Aanbod en aanbiedingen vlogen mijn kant op. Ik ben niet als een soort desperate persoon aan het zoeken gegaan. Dit even om aan te geven dat dit topic me niet noopte om me in die datingjungle te begeven . Desperate vanwege een kinderwens ben ik niet.
Maar goed, nu had ik de afgelopen weken leuke dates met een hele leuke man. Elke dag contact, jullie kennen het wel. Een open, warm manspersoon. Dacht ik.
En nu ineens, plots, kapt hij het af.
Ja, compleet. Dus hij wil me niet meer zien. Niets, hij is niet toe aan een relatie, zegt ie. Of beter: MAILT HIJ. Want dit GING PER MAIL,
Hoe oud zijn we ondertussen???
Heb echt moeite dit te handelen, merk ik. Shit happens, maar nu heb ik me een jaar lang telkens en gepast-gedoseerd open gesteld en dan is het uiteindelijk telkens hetzelfde: hij haakt af, via mail of helemaal zonder iets te zeggen. NOOIT WORDT HET IETS!!!
En ondertussen denk ik: wat is er mis met me??
Funeste gedachte, want moet ineens de hele dag al tranen met tuien janken. Ik kan niet meer...
Ik denk tijdens dat ik het schrijf: helemaal off-topic is dit niet. En samen met die struggle, intern, met die kinderwens en ook veel eenzaamheid (sociale kaalslaag waardoor ik nu ook niet even een vriendin kan bellen) kan ik echt niet veel meer erbij hebben
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
maandag 4 mei 2015 om 20:28
Laat staan dus die zoektocht naar wegen om mijn wens te vervullen.
En de tijd tikt ondertussen maar door.
Waar haal ik de kracht vandaan om mezelf IN TIME beter te voelen, want zo aan een kind beginnen kan natuurlijk ook niet.
Zit even in gigadip
En de tijd tikt ondertussen maar door.
Waar haal ik de kracht vandaan om mezelf IN TIME beter te voelen, want zo aan een kind beginnen kan natuurlijk ook niet.
Zit even in gigadip
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
maandag 4 mei 2015 om 20:30
Balen Misia..
Maar probeer het niet op jezelf te betrekken, je bent nog net zo leuk als voordat die man afhaakte...!
(Ken het gevoel, ben ca 6 weken geleden 'gedumpt na 4 weken een "relatie"met de woorden "je bent mijn type niet")
Gewoon stappen zetten , info inwinnen naar mogelijheden om bv samen met een homo(stel) een kind te krijgen.
Ga je daar in verdiepen, wie weet krijg je dan ook weer wat spirit terug..Sterkte!
Maar probeer het niet op jezelf te betrekken, je bent nog net zo leuk als voordat die man afhaakte...!
(Ken het gevoel, ben ca 6 weken geleden 'gedumpt na 4 weken een "relatie"met de woorden "je bent mijn type niet")
Gewoon stappen zetten , info inwinnen naar mogelijheden om bv samen met een homo(stel) een kind te krijgen.
Ga je daar in verdiepen, wie weet krijg je dan ook weer wat spirit terug..Sterkte!
maandag 4 mei 2015 om 21:00
Hey miedo,
Dank je, ja. Dat is een goed idee, ware het niet dat me nu elke focus ontbreekt. Zit er helemaal doorheen. Niet alleen van die actie van die man vandaag. Maar overall. Ik kan er echt niks meer bij hebben. Ben altijd enorm positief, en vertrouw zoals ik het al beschreef op de gang van mijn leven.T komt altijd wel goed. Dacht ik.
Maar nu, het is ineens weg. Doe heel erg mijn best, en er komt telkens iemand die zegt: ik moet je niet meer.
Misschien een goede nacht maken, en dan morgen eens verder kijken.
Want ben nu een beetje overspannen geloof ik (moe ook).
Ben hoe gek ook, blij dat ik niet de enige ben met dit gevoel. Herken wat je schrijft. Het is zo ongrijpbaar, hè.
En heb er altijd de neiging toe me dit heel erg persoonlijk aan te trekken, ik weet niet waarom. Kan het gewoon niet bevatten dat iemand die echt betrokken lijkt, me zo per mail dumpt. En me aangeeft niet meer op die datingsite te gaan, want 'niet toe aan een relatie'.
Nu, precies 12 uur later is ie weer vrolijk online.
Dan denk ik: ben ik nou gek; wat mis ik??
Hoe heb ik me (weer) zo kunnen vergissen? Mss is er iets mis met mijn mannenradar?
Want ik zag dit ECHT niet aankomen.
Heb jij nu 6 weken verder een goede tip, heb je hem bv nog eens gesproken? En had hij je een mail gestuurd met die woorden, of keek ie je op zijn minst nog aan? Niet dat dat het beter maakt, maar voor mij is dat nu de grootste schok. Dat ie me niet eens aankijkt als ie me dumpt. Of nee, niet eens BELT. Maar mail. Dat vind ik echt het laagste. Als ik een smartphone had gehad was het vast een app geweest.
En prima, nu eind dertig heb ik al heel wat meegemaakt. Shit happens, maar ik kan niet meer. Dit had ik gewoon nooit verwacht, zoals hij eergisteren nog met me omging.
Dank je, ja. Dat is een goed idee, ware het niet dat me nu elke focus ontbreekt. Zit er helemaal doorheen. Niet alleen van die actie van die man vandaag. Maar overall. Ik kan er echt niks meer bij hebben. Ben altijd enorm positief, en vertrouw zoals ik het al beschreef op de gang van mijn leven.T komt altijd wel goed. Dacht ik.
Maar nu, het is ineens weg. Doe heel erg mijn best, en er komt telkens iemand die zegt: ik moet je niet meer.
Misschien een goede nacht maken, en dan morgen eens verder kijken.
Want ben nu een beetje overspannen geloof ik (moe ook).
Ben hoe gek ook, blij dat ik niet de enige ben met dit gevoel. Herken wat je schrijft. Het is zo ongrijpbaar, hè.
En heb er altijd de neiging toe me dit heel erg persoonlijk aan te trekken, ik weet niet waarom. Kan het gewoon niet bevatten dat iemand die echt betrokken lijkt, me zo per mail dumpt. En me aangeeft niet meer op die datingsite te gaan, want 'niet toe aan een relatie'.
Nu, precies 12 uur later is ie weer vrolijk online.
Dan denk ik: ben ik nou gek; wat mis ik??
Hoe heb ik me (weer) zo kunnen vergissen? Mss is er iets mis met mijn mannenradar?
Want ik zag dit ECHT niet aankomen.
Heb jij nu 6 weken verder een goede tip, heb je hem bv nog eens gesproken? En had hij je een mail gestuurd met die woorden, of keek ie je op zijn minst nog aan? Niet dat dat het beter maakt, maar voor mij is dat nu de grootste schok. Dat ie me niet eens aankijkt als ie me dumpt. Of nee, niet eens BELT. Maar mail. Dat vind ik echt het laagste. Als ik een smartphone had gehad was het vast een app geweest.
En prima, nu eind dertig heb ik al heel wat meegemaakt. Shit happens, maar ik kan niet meer. Dit had ik gewoon nooit verwacht, zoals hij eergisteren nog met me omging.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
maandag 4 mei 2015 om 21:07
@misia: Het is goed dat je een gevoel van urgentie hebt (wat dat betreft zou je blij kunnen zijn met die gynaecoloog), maar de wanhoop die ik nu in je post lees lijkt overdreven. Kan me overigens wel voorstellen dat je er even flink doorheen zit.
Afwijzingen horen erbij en je moet rekening houden met nog meer afwijzingen. Wees erop voorbereid. En het is niet het einde.
Zorgelijk vind ik dat de mannen waarmee jij contact hebt opeens stoppen met reageren. Ik zou willen weten waarom het steeds misgaat.
Afwijzingen horen erbij en je moet rekening houden met nog meer afwijzingen. Wees erop voorbereid. En het is niet het einde.
Zorgelijk vind ik dat de mannen waarmee jij contact hebt opeens stoppen met reageren. Ik zou willen weten waarom het steeds misgaat.
maandag 4 mei 2015 om 21:09
"Zorgelijk vind ik dat de mannen waarmee jij contact hebt opeens stoppen met reageren. Ik zou willen weten waarom het steeds misgaat."
Tja, er zal geen andere verklaring mogelijk zijn dan dat ik het ben en/of ik de man in kwestie verkeerd inschat. Iets anders kan ik er niet van brouwen.
Tja, er zal geen andere verklaring mogelijk zijn dan dat ik het ben en/of ik de man in kwestie verkeerd inschat. Iets anders kan ik er niet van brouwen.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
maandag 4 mei 2015 om 21:12
maar hm, dit is toch minder ontopic dan ik dacht
T is toch een heel ander topic, dan moet ik mss even apart eentje openen.
Moest het gewoon even van me afschrijven.
Zodra er verdere acties richting baby zijn, zal ik t laten weten.
Voorlopig niet, dus, zoals wel blijkt
T is toch een heel ander topic, dan moet ik mss even apart eentje openen.
Moest het gewoon even van me afschrijven.
Zodra er verdere acties richting baby zijn, zal ik t laten weten.
Voorlopig niet, dus, zoals wel blijkt
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
maandag 4 mei 2015 om 21:13
Misia, ik heb hem nadien op mijn initiatief alleen nog 1 keer per telefoon gesproken.
Ik was en ben misschien nog verliefd, dus ik heb aangegeven helemaal geen contact meer te willen.
Na 1 week had meneer trouwens alweer een nieuwe relatie en gaf aan helemaal verliefd te zijn.
(hij gaf al bij mij aan niet goed single te kunnen zijn)
De manier waarop hij dat proces van kennismaken beschreef doet mij op zijn minst vermoeden dat hij een enorme dromer is, die zichzelf wat wijsmaakt.
Komt nog bij dat hij VVD aanhanger is, echt niet mijn partij!
Ik zag de break-up ook niet aankomen hoor, kende dit type man nog niet:P
Dus eigenlijk is mijn ex helemaal niet zo leuk, maar helaas weet ik nu ook dat "liefde/verliefdheid/hoe je het ook noemen wilt" blind is..............zucht.
Ik was en ben misschien nog verliefd, dus ik heb aangegeven helemaal geen contact meer te willen.
Na 1 week had meneer trouwens alweer een nieuwe relatie en gaf aan helemaal verliefd te zijn.
(hij gaf al bij mij aan niet goed single te kunnen zijn)
De manier waarop hij dat proces van kennismaken beschreef doet mij op zijn minst vermoeden dat hij een enorme dromer is, die zichzelf wat wijsmaakt.
Komt nog bij dat hij VVD aanhanger is, echt niet mijn partij!
Ik zag de break-up ook niet aankomen hoor, kende dit type man nog niet:P
Dus eigenlijk is mijn ex helemaal niet zo leuk, maar helaas weet ik nu ook dat "liefde/verliefdheid/hoe je het ook noemen wilt" blind is..............zucht.
maandag 4 mei 2015 om 21:15
quote:misia schreef op 04 mei 2015 @ 21:09:
"Zorgelijk vind ik dat de mannen waarmee jij contact hebt opeens stoppen met reageren. Ik zou willen weten waarom het steeds misgaat."
Tja, er zal geen andere verklaring mogelijk zijn dan dat ik het ben en/of ik de man in kwestie verkeerd inschat. Iets anders kan ik er niet van brouwen.Misschien voelen mannen instinctief aan dat jouw eierstokken een beetje haast hebben?
"Zorgelijk vind ik dat de mannen waarmee jij contact hebt opeens stoppen met reageren. Ik zou willen weten waarom het steeds misgaat."
Tja, er zal geen andere verklaring mogelijk zijn dan dat ik het ben en/of ik de man in kwestie verkeerd inschat. Iets anders kan ik er niet van brouwen.Misschien voelen mannen instinctief aan dat jouw eierstokken een beetje haast hebben?
maandag 4 mei 2015 om 22:26
Je komt op mij over als iemand die niet een kinderwens heeft, maar een huisje-boompje-beestje-wens. Daardoor leg je een enorme druk op je potentiële partner, want hij wordt verantwoordelijk gemaakt voor jouw gelukkige toekomst.
Waarom zou je geen kind in je eentje kunnen krijgen? Er zijn legio mogelijkheden om aan een spermadonor te komen?
Waarom zou je geen kind in je eentje kunnen krijgen? Er zijn legio mogelijkheden om aan een spermadonor te komen?
maandag 4 mei 2015 om 22:40
quote:lux. schreef op 14 april 2015 @ 06:42:
Dat is wel een beetje de maatschappelijke tendens. Vrouwen van begin 20 die zwanger worden zijn een soort extended tienermoeders volgens de huidige maatschappelijke visie. Terwijl het juist best een goed idee is om begin 20 zwanger te worden, is het maatschappelijk gezien helemaal niet zo geaccepteerd.
En ik denk dat die gynaecoloog bedoelt dat het eigenlijk raar is dat het tegenwoordig raar is om als (hoogopgeleide) vrouw begin-half 20 aan kinderen te beginnen. Want eigenlijk is dat juist best heel verstandig als je die man wel hebt. En de wens natuurlijk.
Carrieretechnisch is het eigenlijk het handigst om je kind(eren) een beetje aan het einde van je studie te krijgen. Je stroomt daarna veel sneller door. Het is heel vreemd dat wij van vrouwen rond hun 40e, wanneer ze in de piek van hun carrière zitten, verwachten dat ze baan en kleine kinderen gaan zitten combineren. Echt helemaal niemand word er gelukkig van. Die moeders die teveel ballen in de lucht moeten houden niet, de mensen die met hen werken en de ballen op mogen vangen als het kind zorg nodig heeft niet, en de kinderen zelf volgens mij ook niet.
We lijken nogal doorgeslagen in het "alles moet op orde" zijn. Vroeger hoorden kinderen er gewoon een beetje bij. En als die kwamen terwijl je op een tweekamer-flatje woonde dan was dat gewoon zo. Tegenwoordig is "op orde" vrijwel alleen bereikbaar met een anderhalf-of tweeverdieners model. Je zou als jong gezin gewoon rond moeten kunnen komen van het inkomen van de vader. En laat die jonge moeders dan instromen én in één keer doorstromen als de kinderen uit de luiers zijn.
Dat is wel een beetje de maatschappelijke tendens. Vrouwen van begin 20 die zwanger worden zijn een soort extended tienermoeders volgens de huidige maatschappelijke visie. Terwijl het juist best een goed idee is om begin 20 zwanger te worden, is het maatschappelijk gezien helemaal niet zo geaccepteerd.
En ik denk dat die gynaecoloog bedoelt dat het eigenlijk raar is dat het tegenwoordig raar is om als (hoogopgeleide) vrouw begin-half 20 aan kinderen te beginnen. Want eigenlijk is dat juist best heel verstandig als je die man wel hebt. En de wens natuurlijk.
Carrieretechnisch is het eigenlijk het handigst om je kind(eren) een beetje aan het einde van je studie te krijgen. Je stroomt daarna veel sneller door. Het is heel vreemd dat wij van vrouwen rond hun 40e, wanneer ze in de piek van hun carrière zitten, verwachten dat ze baan en kleine kinderen gaan zitten combineren. Echt helemaal niemand word er gelukkig van. Die moeders die teveel ballen in de lucht moeten houden niet, de mensen die met hen werken en de ballen op mogen vangen als het kind zorg nodig heeft niet, en de kinderen zelf volgens mij ook niet.
We lijken nogal doorgeslagen in het "alles moet op orde" zijn. Vroeger hoorden kinderen er gewoon een beetje bij. En als die kwamen terwijl je op een tweekamer-flatje woonde dan was dat gewoon zo. Tegenwoordig is "op orde" vrijwel alleen bereikbaar met een anderhalf-of tweeverdieners model. Je zou als jong gezin gewoon rond moeten kunnen komen van het inkomen van de vader. En laat die jonge moeders dan instromen én in één keer doorstromen als de kinderen uit de luiers zijn.
maandag 4 mei 2015 om 23:01
quote:zeeuwsmeisje1981 schreef op 04 mei 2015 @ 22:40:
[...]
Carrieretechnisch is het eigenlijk het handigst om je kind(eren) een beetje aan het einde van je studie te krijgen. Je stroomt daarna veel sneller door. Het is heel vreemd dat wij van vrouwen rond hun 40e, wanneer ze in de piek van hun carrière zitten, verwachten dat ze baan en kleine kinderen gaan zitten combineren. Echt helemaal niemand word er gelukkig van. Die moeders die teveel ballen in de lucht moeten houden niet, de mensen die met hen werken en de ballen op mogen vangen als het kind zorg nodig heeft niet, en de kinderen zelf volgens mij ook niet.
We lijken nogal doorgeslagen in het "alles moet op orde" zijn. Vroeger hoorden kinderen er gewoon een beetje bij. En als die kwamen terwijl je op een tweekamer-flatje woonde dan was dat gewoon zo. Tegenwoordig is "op orde" vrijwel alleen bereikbaar met een anderhalf-of tweeverdieners model. Je zou als jong gezin gewoon rond moeten kunnen komen van het inkomen van de vader. En laat die jonge moeders dan instromen én in één keer doorstromen als de kinderen uit de luiers zijn.
Precies wat man en ik nu besloten hebben. Op 1 tentamen mijn bachelor geneeskunde binnen, ben inmiddels 25, nu aan het solliciteren omdat ik geen idee heb wat ik hierna wil doen, dus leuke hbo en wo bachelor startersfuncties, nu kan ik eens rustig rondkijken wat ik nou wél wil, en in de banen waar ik nu geïnteresseerd ben is 32u werken echt geen enkel probleem. Dat is prima voor ons: man en ik allebei 4 dagen werken, ondertussen kindjes maken. Want wat ik wil qua carrière weet ik gewoon niet, maar weet wel dat ik kinderen wil, dus dat wilde ik ook júíst nu gaan doen, nu ik het toch niet weet. Dan zit ik niet in de luiers als ik het straks wél weet.
Veel handiger om dan die kinderen eerst te doen idd, dan volgt het elkaar op ipv allemaal in een keer.
En ik vind de eisen om een kind te 'mogen' krijgen tegenwoordig ook compleet van de zotte.
[...]
Carrieretechnisch is het eigenlijk het handigst om je kind(eren) een beetje aan het einde van je studie te krijgen. Je stroomt daarna veel sneller door. Het is heel vreemd dat wij van vrouwen rond hun 40e, wanneer ze in de piek van hun carrière zitten, verwachten dat ze baan en kleine kinderen gaan zitten combineren. Echt helemaal niemand word er gelukkig van. Die moeders die teveel ballen in de lucht moeten houden niet, de mensen die met hen werken en de ballen op mogen vangen als het kind zorg nodig heeft niet, en de kinderen zelf volgens mij ook niet.
We lijken nogal doorgeslagen in het "alles moet op orde" zijn. Vroeger hoorden kinderen er gewoon een beetje bij. En als die kwamen terwijl je op een tweekamer-flatje woonde dan was dat gewoon zo. Tegenwoordig is "op orde" vrijwel alleen bereikbaar met een anderhalf-of tweeverdieners model. Je zou als jong gezin gewoon rond moeten kunnen komen van het inkomen van de vader. En laat die jonge moeders dan instromen én in één keer doorstromen als de kinderen uit de luiers zijn.
Precies wat man en ik nu besloten hebben. Op 1 tentamen mijn bachelor geneeskunde binnen, ben inmiddels 25, nu aan het solliciteren omdat ik geen idee heb wat ik hierna wil doen, dus leuke hbo en wo bachelor startersfuncties, nu kan ik eens rustig rondkijken wat ik nou wél wil, en in de banen waar ik nu geïnteresseerd ben is 32u werken echt geen enkel probleem. Dat is prima voor ons: man en ik allebei 4 dagen werken, ondertussen kindjes maken. Want wat ik wil qua carrière weet ik gewoon niet, maar weet wel dat ik kinderen wil, dus dat wilde ik ook júíst nu gaan doen, nu ik het toch niet weet. Dan zit ik niet in de luiers als ik het straks wél weet.
Veel handiger om dan die kinderen eerst te doen idd, dan volgt het elkaar op ipv allemaal in een keer.
En ik vind de eisen om een kind te 'mogen' krijgen tegenwoordig ook compleet van de zotte.
maandag 4 mei 2015 om 23:22
maandag 4 mei 2015 om 23:32
quote:zeeuwsmeisje1981 schreef op 04 mei 2015 @ 22:40:
[...]
Je zou als jong gezin gewoon rond moeten kunnen komen van het inkomen van de vader. En laat die jonge moeders dan instromen én in één keer doorstromen als de kinderen uit de luiers zijn.
Maar spelende vrouw...wat doet u nu?!?
#jijschrijftwatikaljarendenk
[...]
Je zou als jong gezin gewoon rond moeten kunnen komen van het inkomen van de vader. En laat die jonge moeders dan instromen én in één keer doorstromen als de kinderen uit de luiers zijn.
Maar spelende vrouw...wat doet u nu?!?
#jijschrijftwatikaljarendenk
