Verwerken zware periode

14-06-2015 17:06 12 berichten
Alle reacties Link kopieren
Beste allemaal!



Ik heb een nogal zwaar jaar gehad. Na 8 relatief stabiele jaren ben ik weer terug gevallen in mijn psychische problemen. Mijn relatie is uit, ik had (2x) zicht op een baan en ben verhuisd. Het laatste half jaar was een bijna aaneengesloten terugval. Ik ben ook 2x opgenomen geweest. Maar...



ik heb nieuwe medicatie en die lijkt te zijn aangeslagen! Sinds 1,5 week gaat het psychisch een stuk beter met me. Ik kan de boel weer een beetje opbouwen!



Dit is natuurlijk zéér goed nieuws en ik ben hier ontzettend blij mee. Maar het probleem is dat ik non-stop verdrietig ben. Zodra ik iets doe is het even weg (als ik het met anderen is tenminste), maar als ik alleen ben komt het weer terug. En het verdriet voelt soms ondragelijk. Volgens mij zit ik een verwerkingsfase. Maar vaak weet ik niet eens waarom ik verdrietig ben eigenlijk. Ook weet ik hier niet goed mee om te gaan. Ik had bijvoorbeeld besloten te gaan mediteren, maar hiervan raakte ik overstuur.



Hebben mensen tips, ideeën of herkent iemand dit soort gevoelens?
Alle reacties Link kopieren
Probeer een hobby voor jezelf te zoeken, zo heb je ook afleiding en hoef je niet altijd vrolijk te zijn met mensen om je heen.



- Zet vrolijke muziek op, gordijnen dicht en ga los!

- Ga aan de knutsel, maak bijv een mooi schilderij

- Ga een leuke komedie kijken met wat lekkers erbij

- Fleur je huis op met mooie bloemen

- Schrijf een vrolijk gedicht

- Koop nieuwe kleren voor jezelf

- Verwen jezelf met een haar en gezichtsmasker





Dit zijn enkele voorbeelden die mij helpen als ik erg verdrietig ben en me eenzaam voel. ^^
Alle reacties Link kopieren
@vlindertje. Nu het 1,5 week beter gaat ben ik begonnen met piano spelen en ik heb een puzzel van 3000 stukjes gekocht. En ik luister veel muziek. En dat helpt zeker. Bij het opstaan ben ik echter vaak verdrietig. En soms ook gewoon tussendoor. Of 's avonds in bed. Ik kan het niet altijd vermijden....
Tips? Stug doorgaan met mediteren. In een groepje is het makkelijker.
Alle reacties Link kopieren
Eerst maar een

In grote lijnen begrijp ik je verdriet ik zeg tegen je zet je erover heen,wees nuchter er is zoveel moois om te doen/zien/te beleven.Als schijnt de zon alleen maar dat is weer een licht puntje.

Vlindertje gaf al veel goede tips,je bent verhuist dus zoek aansluiting in je buurt.Praatje in een winkel,bezoekje aan een cafe of buurthuis enz.

Het is heel belangrijk om onder de mensen te blijven!

De afgelopen tijd heb ik het zwaar gehad,3 mensen in de familie die kwamen te overlijden,ziekte en nog wat dingen.

Ik was dus erg van slag,het 1e wat ik deed als ik uit bed kwam was de radio aanzetten,het boeide me niet maar toch was er geluid in huis.

Elke dag ging ik fietsen dan kon ik mijn hoofd leeg maken en/of huilen.

Praten en nog eens praten met vrienden.

En dat alles zonder medicatie want ik kon het zelf.



Je weet niet waarom je verdrietig bent,nou verman jezelf, stop het in je rugzak en gooi het na een tijdje weg.
het leven is als n neus,haal eruit wat erin zit.
Alle reacties Link kopieren
Is het verdrietige gevoel niet een bijwerking van de medicijnen die je nu slikt?
Alle reacties Link kopieren
Moeilijk is dat he? Ik weet soms ook niet waarom ik verdrietig ben, want als ik een lijstje maak dan heb ik veel.



Afleiding werkt bij mij nog het best, werken, schoonmaken, opruimen



Alle reacties Link kopieren
@korenwolf. Toen het heel slecht ging mediteerde ik elke dag een half uur. Dit wil ik nu ook weer elke ochtend gaan doen, hoewel ik dus wel merk erg emotioneel en overstuur te worden van het mediteren. Maar goed idee om het stug te blijven doen.



@Jamadi52. Ik zie zeker de mooie dingen nog. Spreek veel af met vriendinnen en ook met mijn huisgenoten (van mijn nieuwe huis). Verder ben ik nieuwe hobby's gestart. Maar hoe ik dingen in een rugzak kan stoppen, dat snap ik niet zo goed. Het verdriet lijkt me te overvallen. Als ik me erg verman lijkt het verdriet me juist harder te grijpen. Verder is mijn lichaam ook nog op. Mijn psychiater denkt dat het nog maanden duurt voor dat dit een beetje is bijgetrokken omdat ik zo ziek ben geweest. Hierdoor kan ik ook niet altijd zoveel afleiding aan. Ik kan wel bezig zijn en steeds meer, maar heb ook rust nodig. Bovendien ben ik prikkels aan het opbouwen, want die kon ik helemaal niet meer aan.

Ik ben al vanaf mijn 19de psychisch ziek en elke keer als ik alles opbouw raak ik het weer kwijt. Ik hoopte de laatste keer dat ik niet weer alles zou verliezen, maar het is weer gebeurd. Ik ben bezig met de opbouw. Maar ik weet niet hoe ik het allemaal achter mij moet laten. Ik mis mijn ex ook enorm.



@Belle_epoque. hmm dat ga ik zo eens opzoeken. Want dit is ook niet normaal voor mij.



@pearle. Vanmorgen was ik om 8 uur al de badkamer aan het schoonmaken, ik voelde me inderdaad fijn daaronder.
Alle reacties Link kopieren
Dingen in een rugzak stoppen doe je denkbeeldig,kan ook iets anders zijn zoals een doos een koffer.

Je overdenkt je probleem en vraagt je af kan ik er iets mee,bv een oplossing zoeken.Kan dat niet stop het in je rugzak en kom er later op terug of vergeet het.

Ik stopte mijn rugzak vol met jeugd trauma,s,op een gegeven moment was m,n rugzak vol en ging ik naar een denkbeeldige vuilnisbak en gooide alles weg,dat was een hele opluchting.



Misschien is een mix van Bach bloesem druppels iets voor je?Dan wel gemaakt door een kundig iemand.

(Tegenstanders van de Bach kom maar binnen)
het leven is als n neus,haal eruit wat erin zit.
Alle reacties Link kopieren
Ik herken je gevoel heel goed. Als je last hebt met het vinden van de oorzaak zou ik proberen om me bezig te houden, of heel bewust je gedachten ergens anders naar te sturen. Het is ook een symptoom van depressie om neerslachtig te zijn zonder precies een oorzaak aan te kunnen wijzen, en vaak hebben medicijnen daar eerst een versterkende indruk op.



Je kunt ook proberen voor jezelf op te schrijven wat er allemaal goed en mooi is aan je leven en jezelf, en die lijst elke keer bij te werken. Mooie momenten noteren. Dan kan je het op een sip momentje rustig even terugzien.



En denk eraan, niemands leven is altijd helemaal leuk, spannend en interessant.. Hoe kort het leven ook is ;)
Alle reacties Link kopieren
Probeer eens in kaart te brengen welke eigenschappen van jezelf centraal staan op momenten dat je je energiek/gemotieveerd voelt, zodat je die mee kunt gaan aanspreken. Bijvoorbeeld: je kijkt graag naar discovery en je reist graag; kan betekenen: je bent avontuurlijk en nieuwsgierig. Dat kun je aanspreken door een onbekende wijk in je eigen buurt te gaan ontdekken. Zo kun je overal een hands-on activiteit in terugvinden!



En dat mediteren je tot wanhoop kan drijven...helaas herken ik dat. Probeer het eens te doen op een plek met juist wel afleiding. Ga in een park zitten bijvoorbeeld. Als je dan die rust in je hoofd niet kunt vinden ga je niet zitten nadenken en piekeren, maar wordt je aandacht juist getrokken door leuke dingen: fladderende vlinders, spelende kinderen: over het algemeen wel vrolijkmakertjes!
Alle reacties Link kopieren
De afgelopen tijd gaat het steeds beter. Ik denk dat mijn emoties nog op orde moesten komen na die zware periode en ook dat ik wat dingen moest verwerken. Grote kans dat ik nog wel wat moeilijke dagen ga krijgen. Maar het gaat steeds beter. En ik ben ook minder moe dan een aantal weken terug.



@Jamadi. Het begint al wat beter te gaan met al die emotie. Ik heb nog steeds niet echt een beeld van hoe je dingen in een rugzak moet stoppen, behalve gewoon doen. Ik vind dit allemaal nogal vaag. Het betekent dan toch zoiets als niet meer aan denken?



@Pixiwoo. Ja, ik ga ook vaak puzzelen of piano spelen als ik me niet goed voel. Of tv kijken (iets vrolijks). 2,5 week geleden was ik nog zwaar depressief, dus er zou best een klacht even zijn over gebleven.

Ik heb overigens geen antidepressiva gekregen maar lithium. Kunnen daarbij depressieve gevoelens ook worden versterkt?



@Boloria. Bedankt voor de tips. Wel goed om in het klein te gaan doen wat je doet als je je goed voelt. Ik ben ook een keer toen ik zwaar depressief was naar het strand gegaan, dit was geen goed idee. Maar als je het kleiner houd kan het wel goed zijn.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven